2004'te ve 2007'de,
en yakın dostum Charley Boorman'la iki motosiklet yolculuğu yaptım.
Bunlara Long Way Round ve Long Way Down adını verdik.
Long Way Round'da Avrupa, Rusya, Moğolistan ve Kuzey Amerika'yı aşmıştık.
Ya geçeceksin ya eve döneceksin.
Gündelik hayatta böyle sorunlar yaşamıyoruz.
Long Way Down'da ise Avrupa ve Afrika'yı aşmıştık.
Başardık!
Long Way'leri üçe tamamlamayı çok istiyordum.
Ama hayat izin vermedi.
İşim için ABD'ye taşındım
ve Charley'yle bir süre koptuk.
Ama sonra bir olay bana neyin önemli olduğunu hatırlattı.
Korkunç bir motosiklet kazası geçirdiğini öğrendim.
Bacakları, kalçası ve sol el bileği kırılmıştı.
Bu kaza nedeniyle birbirimizi yeniden bulmuş gibi olduk.
Şimdi efsanevi bir yolculuğa daha çıkmaya karar verdik.
21.000 kilometre yapacağız.
Arjantin'in güney ucundan, Ateş Toprakları'ndaki Ushuaia'dan çıkıp
Güney Amerika'yı, Orta Amerika'yı ve Meksika'yı aşıp
Kaliforniya'ya, Los Angeles'a ulaşacağız.
Ve bunun için sadece üç ayımız var.
Çok işimiz var.
Eski ekibimizi toplamamız gerekiyordu.
Yapımı ve yönetmenliği yine Russ ve Dave üstlendi.
O hazır olduğunda ben de hazırım.
On iki yıldır bugünü bekliyorduk.
Ekibin yeniden toplanması harika.
Ewan ve Charley'nin kasklarında kamera ve mikrofon olacak.
Ekip yanlarında değilken kendileri çekim yapacaklar.
Sınırlarda buluşacağız.
Onun dışında yalnız olacaklar.
Çok sert bir Patagonya kışını,
Atacama Çölü'nün zorlu iklimini,
Bolivya'daki dev tuz gölünü aşacağız.
Orta Amerika'da tehlike altındaki cangılları
ve kartellerin mahvettiği Meksika kentlerini göreceğiz.
İşimiz yeterince zor değilmiş gibi,
bir de elektrikli motosiklet kullanmayı düşündük.
-Bu bölgede sorun olur. -Evet.
Motosikletleri şarj edemezsek ne yapacağız?
Açıkçası biraz endişeliyim. Bu mümkün mü bilmiyorum.
Buna da Long Way Up adını vereceğiz.
KALİFORNİYA CUMHURİYETİ
Yıllardır bu yolculuğu hayal ediyordum.
Los Angeles'tan çıkıp Güney Amerika'nın ucundaki Ateş Toprakları'na kadar gitmek.
Gereken her şeyi aldım ve kendime bir motosiklet yaptım.
Bakalım eter spreyle motoru çalıştırabilecek miyiz?
Ama bir süre sonra bu yolculuğu paylaşmam gerektiğini anladım.
Onunla.
-Ben sıkayım, sen çalıştır. -Tamam.
Yollar insanı gerçekten çekiyor.
Macera yaşamak, karşına ne çıkacağını bilmemek güzel.
Küçük bir ateş var.
Şunu çıkarmalıydık.
En azından çalıştırdık.
Keşfetmediğimiz dev bir alan, koca Amerika kıtası var.
Çok heyecan verici bir şey.
Oraya gitmek için can atıyorum. Yine yollarda olmak istiyorum.
Bak, bence bu... A, yakıtı açmamışım.
-Sence yakıt gerekli mi? -Fena olmaz.
Aman Tanrım!
Hazırlık aşamasında benim için en önemli mesele, motosiklet seçimiydi.
Elektrikli motosiklet kullanmak
ilk anda aklıma gelmedi.
Ama bu, hayatımın bir parçasıydı.
İşte bunlar. 12 panel.
Paneller enerjiyi buraya veriyor.
Burası güneş enerjisi merkezi.
Karavanın klimasını, televizyonları, çamaşır makinesini çalıştırıyorum.
On iki panelim var
ve hiç ürettiğimden fazla enerji harcamadım.
Düğmeye basınca ampulün
topladığın güneş ışığıyla yandığını bilmek gibisi yok.
Sevgili 1954 model Vosvos'umu da elektrikli arabaya dönüştürüyorum.
Gelecek kesinlikle elektrikte.
Hepimiz elektrikli araç kullanacağız. Bundan eminim.
Biraz, şey... Güneş enerjisi deneyi yapalım.
Telefonunu şarj ediyor.
Elektrikli motosiklet fikri çok ilginç.
Ewan ve Charley güneşi seçti.
Otomobil üreticileri bu işi çözmüş gibi görünüyor.
Ama motosiklet alanında sandığım ölçüde ilerleme olmamış.
Ve bu durum işimizi daha da zorlaştırıyor.
USB'yi tak yeter.
Yani, bize... Ne büyüklükte bir panelle bir şeyi...
-...motosikleti şarj edebiliriz? -Motosikleti.
Daha büyük olmalı herhâlde.
Şarj oluyor.
İşte.
YOLA ÇIKIŞTAN SEKİZ AY ÖNCE
Yine bir aradayız. 12 yılda çok şey yaşandı. Hepimiz yaşlandık.
David ve Russ geri döndüler.
YÖNETMEN-YAPIMCI
Ama öncelikle,
elektrikli motosikletin ne kadar mümkün olduğunu anlamalıyız.
Tersten düşünelim.
Long Way Round ve Long Way Down'ın çok özel yanlarından biri de,
kentlerin, yerleşimlerin arasında bir yerlerdeyken
bir anda "Hadi şurada yatalım." demekti.
Hemen çadırlarımızı kuruyorduk
ve sabah kalkıp yola devam ediyorduk.
Motosikletleri her gece şarj etmek gerekirse
bunu yapamayız.
Bence bu işin en güzel yanlarından biri o.
Tamamen özgür olmak.
-Ben bunu istemezdim. -Bağlanmamızı.
-Bundan ödün vermeyi. -Denemeye değer.
Gençlere de hitap ediyor. "Geleceğin enerjisi." diyecekler.
-"Bütün dünya bunu yapmalı." -Evet.
Elektriğe karşıymış gibi görünmek istemem. Değilim.
Sadece yaşayabileceğimiz tüm sorunları düşünelim, diyorum.
Ben sadece bütün projenin bundan ibaret olmasını istemiyorum.
-Stresten. -Elektrikli araç tanıtımından.
Honda, Yamaha ve Suzuki'yle konuştuk. Projemiz mevcut durumun çok ilerisinde.
Henüz hazır değillermiş. O kadar çok...
İyi bir haber ver.
Bu, çok iyi haber. Motosiklette yeni bir şey yapmak zor.
Yapılmamış pek bir şey kalmadı.
Motosikletini şarj ede ede bu kadar mesafe aşan ilk insanlar olacaksınız.
Orta Amerika.
Haritalara bakmak çok heyecan verici, değil mi?
-Evet. -Çok.
Motosikletlere odaklanacağız.
Doğru motosikleti bulmaya ya da yapmaya.
Russ ve Dave de yolculuğun lojistiğine yardım edecek.
Ama önce rotamızı planlamalıyız.
Machu Picchu'yu ve Şili'nin büyük bölümünü kaçırırız.
Şurası neresi? Sağa dönünce?
Şili'nin buz alanları.
-Buz alanı mı? -Buzullar var.
-Motosikletle gideceğiz. Çıldırdın mı? -Delirdin mi?
-İki tekerle buz alanını geçmek. -Burası Atacama. Müthiş bir yer.
-Mazatlán mı? -Şuradan...
İspanyolca öğrenmeliyiz.
Evet, zamanımız var, değil mi?
-Bilmem. -Sekiz ay.
-Plan süresi. -Yolculuk süresi değil mi?
Yolculuk için sekiz ayımız yok mu?
-Yok mu? Ne? -Çok iş yok.
Sekiz ay mı? Elektrikli motosiklet kullanacağız, salak! Sekiz ay!
Çok sevdiğimiz bir oyun bulmamız lazım.
Şarj sırasında oyalanmak için.
-Ne olabilir? -İskambil.
-Uno... -Strip poker.
Strip poker. Olabilir.
Charley'yle, denemek için, uzun yola uygun
elektrikli motosikletler ayarladık.
Aman Tanrım. Çok şık. Baksana şuna.
Düğmesine basmak yetiyor.
İşte bu. Harika bir ses.
Belki de değil. Ses yok gibi bir şey.
Yine yollara düşmeyi düşünmeye başladık.
"Hadi şuraya gidelim." deyip gitmek harika bir duygu.
Özellikle bir arkadaşınla.
Bunu yapmayalı çok zaman oldu.
Seyahat etmek ve dünyayı görmek harika bir şey.
Üstelik, Charley'yle yeniden bağ kurduk.
En çok motosiklet kullanırken mutlu oluyorum.
Kafanı çevirdiğinde en yakın dostunu görüyorsun.
Yıllardır çok özlediğim bir şeydi.
Charley, hangi moddasın? Eko modu mu?
Seksi modda.
Çok eğlenceli.
Sürüşü düşündüğümden çok daha iyi.
-Harika bir his. -Konuşmak da mümkün.
-Evet, çok güzel. -Kuş seslerini duyuyorsun.
Ve şey...
Çok güzel. Asıl ilginç olan, yolu hissedebilmek.
Çünkü titreşen bir şey yok. Motor yok.
Yani, her şeyi... Tekerleklerin altındaki yolu hissedebiliyorsun.
Hızlı. Gerçekten keyifli. Çok hoş.
Görüşürüz.
Long Way Round ve Long Way Down
deneyimlerinden sonra motosiklet bana bir tür Zen deneyimi yaşatıyor.
Çünkü motosiklet üstünde çok zaman geçirdim
ve bir tür trans hâline geçiyorum. Bunu çok seviyorum.
Bir tür meditasyon sanırım.
Ve elektrikli motosiklet
bunu bana daha da fazla hissettirdi.
Yani, bence bunu yapmalıyız.
Yeniden beraber motora binmek harikaydı.
-Evet. Muhteşem, değil mi? -Bayıldım.
-Teşekkür ederim. -Evet.
EV West mağazasına varmak üzereyiz.
EV West'in müdürü Michael, arkadaşım...
Elektrikle çalışan şeyler hakkında ona danışacağım.
Yani, motosikletler.
İstediğiniz her şeyi elektrikli yapar.
Porsche, Ferrari ve bir sürü Volkswagen modelini dönüştürüyor.
-Ne haber? -Seni görmek güzel. İyi misin?
Şurada tanıdık bir şey var.
Michael, 1954 model oval pencereli Vosvos'umu elektrikli araç yapıyor.
Harika görünüyor. Çok etkileyici, değil mi?
Bana Obi-Wan anahtarlığı verdiler.
Demek çılgınca bir işe girişiyorsunuz.
-Evet. -Sana danışmaya geldik.
Çünkü Güney ve Orta Amerika'yı aşacağız.
Ne yapacağız?
Elektrikli arazi motosikleti aldığımız hafta...
...çöle gittik ve bataryalar bitene kadar...
Motosikletleri kamyonete taşıyana kadar canımız çıktı.
Daha şarjımız var sanıyordum.
Evet, güzel. Çok güzel.
Çok güzel, değil mi?
Tam bir mühendislik harikası.
Bu yüzden, sizin için çok zor olur.
En iyi motosikletin menzili bile 115 kilometre.
En iyisiyle bile 115 kilometreyi geçemeyiz, diyorsun.
Evet.
Pek iyi görünmüyor.
-İyi görünmüyor. -Doğru.
115 kilometre, diyor.
-En iyisiyle bile. -En iyisiyle bile, evet.
Günde 260 ila 290 kilometre yapmak istiyorsak bu menzille
günde iki kez şarj etmemiz gerek.
-Öğle yemeği süresi de yetmez ve... -Saatler sürer.
Bir de, hızlı şarj istasyonu değil, ev elektriği kullanırsak
günün saatleri yetmez.
Biraz daha kafa yoralım. Bizim çocuklar geldi.
-Merhaba. -Ne haber, gençler?
-Ne haber? Harika görünüyor. -Nasılsın, Russ?
Güney Amerika'nın ucundan Los Angeles'a elektrikli motosikletle gelmeyi
hepimiz istiyoruz. Denemeye karar vermiştik.
Ama ne yaparsak yapalım,
115 kilometre engelini aşamayacağız.
Açıkçası, biraz hevesim kaçtı.
Konuyu biraz bilenlerin
yapamayacağınızı düşündüğü bir şeyi yapmak istiyorsunuz.
-Evet. -Öyle, değil mi?
Başaracağından emin olsak Evel Knievel'ın
Yılan Nehri atlayışını izlemezdik.
Benim gibi bir elektrikli araç uzmanı için işin ilginç yanı,
bana imkânsız gelen bir şeyi
yapmaya çalışmanız. Yani, açıkçası...
Sağ ol ya, çok moral verdin.
Yapılabileceğini göstermek bile harika olur.
Ama tabii yapabilirsek. Ve günde 290 kilometre yapmak istiyoruz.
Nasıl yapacağız? Nasıl mümkün olabilir?
ROMA İTALYA
İtalya'da, Roma'dayız. Formula E Grand Prix'ye uğradık.
Teşekkürler.
Formula 1'in elektrikli araç versiyonu.
Yanımızda, dünyaca ünlü aktör Ewan McGregor var.
Elektrikli yarışın gelişimini nasıl buluyorsunuz?
Bence gelecek elektrikte. Kesinlikle öyle.
Elektrikli arabalar ve motosikletler beni heyecanlandırıyor.
Daha iyi yanları var. Sessiz,
yolla aranda titreşim yok.
Heyecan verici. Bence kesinlikle geleceğin enerjisi.
Hadi yapalım.
Roma'ya yarış arabalarıyla oynamaya gelmedik.
Ön camım nasıl ama? Beş santimetre falan.
-Merhaba. -İşte geldi.
-Nasılsın? -Nasılsın? Memnun oldum.
DÜNYA SUPERBIKE ŞAMPİYONU
Buraya Max Biaggi'yle tanışmaya geldik.
Altı kez dünya şampiyonu oldu.
Bu teknoloji hakkında danışmak için geldik.
Gilo'yla bir projemiz var. Elektrikli motosikletle tur atacağız.
Hız rekoru denemesi. Motosikletin resmi var mı?
-Tekerlek arası uzun. -Tanrım! Müthiş.
Max, bu yıl elektrikli motosikletle hız rekoru kırmayı deneyecek.
Benim için yeni bir şey,
ama tabii hıza alışkınım.
Ama yine de biraz zor bir iş.
-Evet. -Çok zor bir iş.
Nasıl hazırlanabilirsin? Binip...
Hiç bilmiyorum. İlk kez böyle bir şey yapıyorum. Çok heyecanlıyım.
Artık ne olursa olsun elektrikli motosiklet
kullanırız herhâlde.
Bir şekilde halletmeye çalışacağız.
Yolda kalacaksak kalırız.
Vazgeçilemeyecek kadar güzel bir fikir.
GÜNLÜK KAMERASI
Elektrik gibi bir şeyden vazgeçemeyiz.
Charley'yi Formula E arabasına
binerken görünce hatırladım ki onun için asıl zorluk
elektrikli motosiklet değildi.
-Çok mu motosikletten düştünüz? -Epeyce.
Sağlığıydı.
Ayaklarınızı sokmanız lazım.
Tamam. Şimdi kayarak girin.
Yolculuk planlamasının başlarında
ciddi bir motosiklet kazası daha yaşadı.
GÜNEY AFRİKA EKİM 2018
-Charley nasıl, Olly? -Rahat nefes alamıyor.
Akciğeri sönmüş. Kan sayımı kötü çıkmış.
Yoğun bakıma aldılar. Beyninde şişlik oluştu.
Basıncı azaltmak için kafatasını delmeyi düşünüyorlar.
Akciğerinde kan pıhtıları var.
Tabii bunlar beyin ya da kalbe gitseydi
emboliye yol açabilirdi.
Nefes alın. İşte böyle.
Yani, ölebilirdi.
Bizi korkuttu. Onu kaybedebilirdik.
Yani, korkunç bir kazaydı.
O zaman iyice idrak ettim ki
önem verdiğin ilişkilere özen göstermek zorundasın.
İlişkileri yaşatmak için emek harcamak zorundasın.
Bunu yapmazsan...
Çok önemli bir şeyi kaybediyorsun.
Kazadan sonra kendimi ona daha yakın hissettim. Daha çok aradım.
Rehabilitasyon sürecini takip ettim.
Tekerlekli sandalyeden yeni yeni kalkabilmeye başladım.
Başka insanlar koşmayı falan özler, ama ben sadece
iyileşip tekrar motosiklete binmek istiyordum.
Motosiklet macera demektir. Onun hayatı bu.
Yaşadığını ancak böyle hissediyor.
Peki. Kazadan sonra ilk kez motosiklete bineceğim.
Kazaya saplanıp kalan insanlardan bahsediyor.
Neyi farklı yapabileceklerini düşünüyor.
Neyi farklı yapmaları gerektiğini.
Bu şekilde öyle yapmaktan kendini kurtardı.
Hayata döndü. Hep geleceğe bakıyor. Geçmişe bakmıyor.
Charley bu açıdan çok ilham verici biri.
Gayet iyi, ha? Aman Tanrım.
Scooter'a bineceğim.
CENEVRE İSVİÇRE
İş için Los Angeles'a dönmem lazım,
ama Charley Cenevre'de bir elektrikli motosikletin test sürüşünü yapacak.
Hem de bir Harley-Davidson.
Küçük bir piste gidiyoruz. Motosikletinizi denemeye.
Şu anda ondan sadece bir tane var. Lütfen çarpma.
Öyle deme.
Bu bir cadde motoru prototipi.
Maceramız için dönüştürebileceklerini düşünüyorlar.
-İşte şurada. -Aman Tanrım. Şuna bak.
-Tam anlamıyla... Vay be! -İşte bu.
Vay be. Bu kadar mutlu olacağımı, heyecanlanacağımı tahmin etmemiştim.
Bu bir üretim motosikleti.
Harley-Davidson işçileri dışında
kimse buna binmemiş.
İnanılmaz bir şey.
O klasik sözü söyledi.
"Bundan dünyada bir tane var, o yüzden çarpma."
Olamaz! Ne büyük bir baskı!
Ewan, keşke burada olsaydın.
-Başlıyoruz. -Tadını çıkar.
İnanılmaz derecede güçlü bir motosiklet.
Ve düz lastiklerle tam hızda gidiyor.
Soğuk ve düz lastiklerle.
O yüzden, onu seyrederken biraz endişeliyim.
Çok kaygan.
Arka tarafın kontrolünü kaybetti.
Evet, şu anda çok gerginim. Gerçekten.
Arka teker çok kaygan.
Ne diyorsun, Charley? Belki And Dağları'nı bununla aşacaksın.
Müthiş bir motosiklet. Gerçekten müthiş.
Mühendislerimizle birlikte çalışıp test etmeniz ilginç olur.
Belki konfigürasyonu oturtabiliriz.
Yeni bir macera başlıyor, ha?
Harley-Davidson'ın bir gün
elektrikli motosiklet yapacağı aklıma gelmezdi.
Yıllar içinde birkaç Harley kullandım.
Kalan zamanda bunu uyarlayıp uyarlayamayacaklarını
merak ediyorum.
LONDRA İNGİLTERE
METRO
Geldiler!
Yolculuğu
gün gün planlamak için Londra'ya geldim.
Selam, çocuklar. Nasıl gidiyor?
-Çok iyi. -Hey, merhaba.
-Mükemmel. -Nasılsın?
-Sürüş nasıldı? -İyi görünüyorsun.
İyiydi. Ama çok sıcak.
-Nasıldı? -Bugün trafik berbat.
-Bakın, çocuklar. Bu... -Şuraya bakın.
O mu? Bunun resmini göndermiştin.
Burası 25 numara.
-Otuz beş. -Demek bu.
Bundan çok daha havalı.
-Burası senin mi? -Hayır.
Yeni merkezimiz. Londra'daki merkezimiz.
Anahtarları daha dün aldık.
-Güzel. -Eşyalar arkada.
Ofisine sığdıramadığın ıvır zıvırı mı kakaladın?
Bana bak, Charles, sen... Charles aç mı?
Bir sürü koltuk var. Hadi taşıyalım.
Duvara dikkat edin. Şimdiden duvarı çiziyorsunuz.
Depozitoyu şimdiden kaybetti.
Dengemi... Bana uyman lazım.
Yoksa
öne doğru devrileceğim.
Maalesef taşınma kararı almadan önce bir sürü kemiğimi kırdım.
-Bunu tek başıma taşıyamam. -Geldim.
-Aman, dikkat. -O göbekle biraz zor.
Bu zımbırtı çok ağır. Nasıl çıkaracağız?
Yan çevirin.
Kapıdan geçmez. Kaldıralım.
-Ne dedi? -Biraz zorlayın.
Charley, ne yapacağımızı sen söyle. Çıkaramazsak suç sende olur.
-Biraz zor olacak. -Şu tarafa da dikkat, Russell.
Döndürebilecek miyiz?
-Hayır. -Bence...
Bence kaldık böyle.
Onu biraz... Diğer şey gibi kaldırmamız lazım.
-Bence... Tavana doğru kaldır. -Buradan geçmez.
Solda, başının üstünde. O tavan.
Bütün ayaklar çıkar. Yanımda tornavida var. Dur.
Aşağıya indirin.
Bekle.
Peki, bir, iki, üç, it!
Tamam. Döndü! Ama, bir dakika, nereye gideceğim?
Başardık!
-Çok iyiydin, dostum. Aferin. -Tamamdır, dostum. Fena değil.
Hallettik.
Artık biraz daha gerçekmiş gibi geliyor.
Elimizdekileri düzene sokalım.
Neyse ki havyar kaşığımız var.
Olmasaydı ne yapardık yahu?
"Havyar kaşığı nerede, çocuklar?"
Çok güzel, dostum.
-Peki, dostum. -Sağ ol, dostum.
Gayet profesyonel görünüyor.
Profesyonel demek abartılı olur.
Dekorasyon, kendin-yap, iç mimarlık tarzı programlara oyuncu arıyorsanız
göreve hazırız.
Yeter ki harita asma işi olsun.
Evet, biz...
Geleneksel Panamerikan Karayolu, Alaska'dan Ateş Toprakları'na uzanıyor.
Long Way Round'da o yolun kuzey kısmını geçmiştik.
Yeni planımız, 1 Eylül'de Güney Amerika'nın en ucundan
yola çıkıp
Noel'i ailelerimizle geçirecek şekilde
Los Angeles'a varmak.
Sonra Cusco'ya gidersiniz.
EMILY YAPIM EKİBİ
Cusco civarında çok şey var. Machu Picchu da orada.
Evet ya.
Machu Picchu şurada.
Tuz gölünü kaçırmak istemezsiniz.
Tuz gölü. Evet. Kesinlikle.
Demek buranın adı, Lago de Poopó.
48 yaşındayım, hâlâ kakaya benzeyen kelimelere gülüyorum.
Bu yolculukta karbon ayak izimizi sıfırlamak istiyoruz.
Ve burada küçük bir ziyaret yapacağız.
Peru'da, Cool Earth diye bir yer.
Karbon emisyonlarımızı azalttık, ama daha fazlasını yapmak istiyoruz.
Tehlikedeki yağmur ormanlarını korumak, iklim ve gezegen için çok önemli.
Amazon'da bir projeye uğrayacağız.
Neler yaptıklarını yerinde göreceğiz.
Her gün 240 kilometre gideceğiz. Yolumuz uzun.
Konuşacak çok zamanımız olacak, ama...
Benim söyleyecek çok sözüm yok.
Çok güzel. Güzel bir rota olacak. Her şey var.
Dağlar, sonra çöl, şuradan sonra da sürekli plaj keyfi.
Bütün buralar boyunca.
Patagonya uçsuz bucaksız bir yer.
Şili ve Arjantin'e yayılmış, 1 milyon kilometre kareden büyük bir yer.
Şarj konusunda Arjantin Büyükelçiliğinden yardım istedik.
-Şu yol çok ünlüdür. 40. Karayolu. -40. Karayolu.
-Çünkü bu yolda... Evet. -Şu mu?
Buzullar, göller... Çok etkileyicidir.
Şu kısım, şu kısma benzer mi?
-Evet. -Evet.
O zaman şuradan, sonra şuradan geçersek iki deneyimi de yaşarız.
-Evet. -Evet.
Bir mesele daha var. Elektrikli motosiklet olacağı için...
Şarj meselesi mi?
Bence siz... Buradan sonrasında hiç...
Evet, bu bölgede sorun olur.
Elektrikli motosikletler için gerçekçi bir plan yapmak üzere
haritaya bakıyoruz ve işin zor olduğunu görüyoruz.
GÖLLER - TREN - BALİNALAR
Beni sadece büyük boş araziler endişelendiriyor.
Orada ne yapacağız?
KOSTA RİKA
Elektrikli motosikletle 21.000 kilometre gidip çekim yapmak,
büyük bir ekibe ihtiyaç duyacağımız
anlamına geliyor.
Bunlar, özel olarak üretilmiş telefon devreleri. Bir günlük bellek kartları.
OLI YAPIM EKİBİ
Şarj açısından şehirler arasındaki...
HOLLY YAPIM EKİBİ
...mesafeler çok uzun.
Hem Long Way Round hem Long Way Down Londra'dan başlamıştı.
Bu yolculuğun en zor tarafı,
ki galiba bu konuda yeterince kafa yormadık,
her şeyi Güney Amerika'nın ucuna göndermek.
Oradan başlayacağız.
Önceki yolculuklarda akaryakıtlı çekim araçları kullandık.
Kamp, çekim ve sağlık malzemelerini onlarla taşıyorduk.
Şimdi aynı işi yapacak elektrikli araçlar arıyoruz.
Plymouth, Michigan'a gidiyoruz.
Rivian diye bir şirkette toplantımız var.
Rivian tamamen elektrikli
inanılmaz spor ve arazi araçları üretiyor.
Ama bir sorun var.
2020'de satışa başlayacaklar. Bizse 2019'dayız.
Şimdi oturup konuşacağız. Bakalım ne mümkün
ve ne imkânsız.
Tabii herhâlde biz yine imkânsız olanı seçeriz.
Burası eski bir Mitsubishi fabrikası.
240.000 metrekarelik alanı dönüştürüyorlar.
Önceki hâli böyleydi.
Burası, her şeyi doğru yapmak için bir prototip.
Bütün fabrika böyle olacak.
Çarpıcı bir fark var, değil mi?
Seri üretime geçmelerine sekiz ay var,
ama Rivian bize yepyeni iki prototip pikap vermeyi önerdi.
Ama bizim için üretmeyi düşündükleri araçların
şu anda sadece kil modelleri var.
Ve her araziye uyacak şekilde tasarlanmaları gerekiyor.
Karda, çölde, kayalıkta, dağda, cangılda, çamurda gideceğiz.
Dünyada olan hemen her zeminde.
-Yani, hazır mı? -Mükemmel.
Evet. İşin o kısmı kolay.
-Kolay mı? Peki. -Evet.
Şaka bir yana, her tekeri yazılımla kontrol ediyoruz.
Her tekerleği her zaman her hızda, her torkta döndürebiliriz.
Yani, Dave yine kuma saplanırsa...
-Torku diğer tekerleklere veririz. -...araba halleder.
Bu araçlar...
Fabrika bitinceye kadar üretimi temsil edecek bir şey yapıyoruz.
Araçları gerekenden önce hazır ediyoruz.
Bunu bilmiyordum.
Demek yapacağımız işe o kadar inanıyorsunuz ki
parçası olmak istiyorsunuz.
Yani, teşekkürler. Buna saygımız sonsuz.
Güney Amerika'nın ucundan Los Angeles'a ilk kez elektrikli araçla gelinecek.
-Evet. -Bir ilk olacak.
Bu hikâyenin parçası olmak için
destekleyici altyapıyı biz kuracağız.
Geçeceğimiz ülkelerin çoğunda
henüz şarj istasyonu yok.
Rivian, rotamız boyunca 150 hızlı şarj istasyonu kuracak.
Hem arabalar hem motosikletler için.
Yani, aylar öncesinden
bu omurgayı, yani şarj omurgasını kurmuş olacağız.
Çok mutluyum. Dün böyle değildim. Dünya kadar sorunumuz vardı.
Bu arkadaşlar bir sorunumuzu çözdüler.
Motosiklet sorunumuzu da çözebilirler.
YOLA ÇIKIŞTAN ON HAFTA ÖNCE
Harleyleri almak üzereyiz.
Cadde motosikleti prototipini uyarladılar.
Maceramıza uygun hâle geldiğini umuyoruz.
-Kutuda ne var? -Buradan tutacak.
Kutuda ne var, Charley?
Mark, nasılsın? Ewan. Seni görmek güzel.
Artık ya elektrikli Harley ya hiç.
Gergin misin?
-Heyecanlıyım. -Öyle mi?
Heyecanlıyım.
-İşte açılıyor. -Açılıyor.
Büyük an geldi.
-Aman Tanrım! -Güzel. Tanrım, harika.
Kararlaştırdığımız böyle bir şeydi, değil mi?
Evet. Aslında ne söylediğimi hatırlamıyorum.
-Ben dinledim. -Çok etkilendim.
Öncelikle performansa odaklandık.
Sürüş için denge çubuğunu falan çıkaracağız,
çünkü plastikten.
Alüminyum parçalar yakında gelecek.
Şimdiden macera motosikletine benzetmişsiniz.
Harika görünüyor. Çok iyi bir iş çıkarmışsınız.
-Harika olmuş. -Bravo.
Ekibimiz için çok keyifli bir işti.
Altı adamı atölyenin bir köşesine koyduk.
"Benzersiz bir şey olsun, keyifli bir iş olsun." dedik.
Hepimiz için çok keyifli bir iş oldu.
Bu, galerilerde satılana çok yakın, değil mi?
Ve bu.
Vay be. Çok farklı.
Geometrileri tamamen farklı.
-Çok hoş. -Bu çok daha yüksek.
Çok yüksek bir motor.
Çok güzel bir duruş. Bütün gün sürebilirsin.
-Bütün gün. -Evet.
Yüz altmış kilometre yapabildiği doğruysa
bununla uzun yola çıkmaya çekinmeyiz.
Peki.
Sele nasıl?
Bana iyi geldi. Sürüş pozisyonu iyi.
Bence gidon biraz daha arkaya gelebilir.
Virajları çok güzel alıyor. Çok iyi.
Üstünde iyi görünüyorsun, Ewan.
Harika. Bayıldım.
Bu gece Harley-Davidson dövmesi yaptıracağım.
İşte bu!
-Kaç kilometre yaptık? -Yüz on yedi.
Yüz on yedi yaptık ve yüzde 40 kaldı.
-Menzil 160 kilometrenin çok üstünde. -Evet.
Süper!
Baştan beri elektrikli olsun, diyordum.
İlk günden beri elektrikli olsun, diyorum.
-Hep öyle demedim mi? -Hatırlıyorum.
Evet, evet.
İlk şarj istasyonu deneyimim. Evet.
Evet. Çok duygulandım.
Tam bir macera motosikleti, ama henüz sadece bir prototip.
21.000 kilometre aşabilecek iki sapasağlam arazi motosikleti yapmak için
Harley'nin sadece on haftası var.
Bu çok zor bir görev.
LONDRA İNGİLTERE
Charley'yle Londra'daki merkezimize dönüyoruz.
Kalan ekipmanları alacağız ve yolculuğa hazırlanacağız.
Yeni bir teknik kumaş.
Evet.
Kot pantolonu denedim. İpek gibi.
Motosikletten inerken
orada koruyucu olduğunu hissetmiyorsun bile.
Bunu beğendim.
Çok beğendim.
Bu yolculuğa katılması şart olan bir dostumuz daha var.
Oradasın.
Yolculuk başlamak üzere, ama hâlâ her şey belirsiz.
Ama deneyimlerimizden biliyoruz ki yola çıkınca her şey rayına oturuyor.
Claudio yuvaya döndü, millet!
Güney Amerika'ya gideceğiz,
ama Charley de ben de hiç İspanyolca bilmiyoruz.
Bir oyun oynayalım. Ben İngilizce bilmiyor olayım.
ANA İSPANYOLCA ÖĞRETMENİ
Sadece İspanyolca konuşalım.
-Hola. -Hola.
Bende disleksi var. Bu oyunu sevmedim.
Muy bien.
İyi şanslar, Charley.
Yo soy actor. Presenta...
Presentador.
Pantolon.
Pantalone.
Pantalón.
Koltuk.
-Silla. -Silla.
La.
Bilemezsin.
-Bilemezsin.
-Hatırlayamazsan... -Sonuna "-as" ekle.
Elli iki yaşımda ilk kez bir ders hoşuma gitti.
Rivian'a gidiyoruz.
Elektrikli araçların yapımının nasıl gittiğine...
...ve şarj altyapısında ne durumda olduklarına bakacağız.
Bitmek üzere olmalı.
Bir arazi aracını test edip hazır hâle getirmek zaman aldığı için,
Rivian'ın ilk aracı iki hafta içinde üretmesi lazım.
İşte burada.
RIVIAN 002 RUSS'IN ARACI
Hâlâ sadece kaportası var.
Bu hangisi? 002 mi?
...bundan bitmiş bir arabaya.
O zaman daha fazla eleman görevlendireyim.
İyimserliğine bayıldım.
Bu iki haftada hazır olacak, öyle mi?
-Tamam. -Peki...
-001'i görmeye hazır mısınız? -Hadi görelim.
İşte büyük an. Dave'in arabası.
001.
RIVIAN 001 DAVID'İN ARACI
Şase numarası olan ilk Rivian aracı.
Çok fazla, değil mi?
Daha ilerlemiş olmasını bekliyordum. Daha çok işi var.
Elektrik aksamı daha yeni takılıyor.
İki hafta süre için çok fazla işi var.
Ne büyük bir iş. Sadece yepyeni iki araç değil,
daha önce olmayan bir teknoloji içeren iki araç yapıyorlar.
Hiç bu kadar hızlı araç yapmadılar.
Bunu gururla söylüyorlar.
Şarj ağı nasıl gidiyor?
Bizim için çok büyük bir iş.
Yerleri seçmeye başladık. İstasyonları kurmaya başladık.
Şu anda şarj cihazları Güney Amerika'ya gidiyor.
Muhtemelen haftaya takmaya başlarlar.
Çünkü bu gerçekten... En temel şey.
20.000 kilometre boyunca istasyon olmazsa...
...hedefe ulaşamayız. Bu kadar basit.
LONDRA İNGİLTERE
YOLA ÇIKIŞTAN İKİ HAFTA ÖNCE
Evet, bir, bir. Tamam, o zaman...
Amerika ve Birleşik Krallık arasında bölündük.
Bütün yapım işleri burada yapılıyor,
araçlar ve motosikletler orada hazırlanıyor.
Dave, 40. Karayolu'ndaki kar resimlerini gördün mü?
Fena görünüyor.
YEREL ÜRETİCİLERLE
1994'ten sonraki
en sert kış.
Arjantin'deki en zor duruma hazır olmak zorundayız.
Michigan-Ohio sınırına yakın bir yerdeyim.
Burada bir test alanı var.
Rivian'ı ilk kez test edecekler.
İşte orada, bak! Şuna bak!
Zaten şüphemiz yoktu, değil mi?
Hey, Russell, şimdi 001'i pistte göreceksin.
Umarım And Dağları'nda aynı şey yaşanmaz.
Hayır.
Çekerek şarj edebiliyorsun. Şu anda onu yapıyorlar.
Çekerek şarjı test ediyorlar.
Bir saat çekince
yarım depo dolmasını bekliyorlar.
-Önce Lindsey'i tanıştırayım. -Merhaba!
Evet. Araba ne durumda?
Harika. Sizi bekliyor.
Bitti. Yolda gidiyor. Dört tekerleği de dönüyor.
Ne müthiş bir olay!
Gerçekten müthiş. Cuma gününü bu şekilde bitirmek güzel.
Artık Güney Amerika'ya gidebilir miyiz?
Long Way Up gerçekten oluyor mu şimdi?
-Çok güzel olmuş. -Sağ ol.
Ve... Tanrım, tırnakların çok güzel.
Geçen gün ufaklıkla pedikür yapıyorduk.
Tırnaklarımın motosikletim gibi mavi olmasını istedi.
Bana uğur getirsin diye.
Mavi tırnaklarla yola çıkmak istediğimden emin değilim.
Anouk, sekiz yaşında. "Ne yapacağımı bilemiyorum,
çünkü çıkarırsam uğursuzluk getirebilir." dedim.
"Hava soğuk olmayacak mı?" dedi. "Evet." dedim.
"Şapşal, zaten ayağında hep bot olacak.
-Zaten kimse görmeyecek." -Doğru söylemiş.
Nasılsın...
Daha yeni dönmüştüm.
Herkesle vedalaştım.
Bütün gün onunla boğuştum.
Evet. Şimdi burada yalnız mısın?
-Evet. -Yani,
bir anda herkesten...
Evet, sadece... Evet.
Biraz moralim bozuk.
Çocukların önünde güçlü görünmek istedim, ama yapamadım.
Evet. Zor bir şey, değil mi?
Ushuaia'ya bak.
Bugün kar yağışlı.
Üç derece olacakmış.
Demek ki bir süre ayaklarımı görmeyecekler.
Bak, cuma hariç her gün kar var.
Milwaukee'deyiz. Motosikletlerimizi göreceğiz.
İlk kez görüyor sayılırız.
Maketlerini görmüştük, Los Angeles'ta prototipi de sürmüştük,
ama kullanacağımız motosikletleri şimdi göreceğiz.
Aman Tanrım.
Köşeyi dönünce göreceksiniz.
Vay be.
Vay canına, çocuklar.
Arkaya yeni süspansiyon koymuşsunuz.
Arkasını neredeyse baştan tasarladık.
-Daha macera tarzı. -Evet.
Bir haftadır süspansiyona ayar yapıyoruz.
Bu işe tam uygun hâle getirmek için.
Müthiş. Vay be.
Şu anda çok iyi bir durumda.
Çok iyi, değil mi?
Şunları da sağlamlaştırmışsınız.
-Evet. Biraz da uzattık. -Evet.
Yeni destekler ekledik. Daha iyi koruması için.
Evet. Harika olmuş.
Alta bir sac levha ekledik.
Ana parçaların korunması için.
Motorun.
Çok dikkatli dinlemişsiniz. Müthiş.
Hepinize çok teşekkürler. Müthiş bir iş olmuş.
Dinlemişler. Beni.
-Gördüm. Burada, biraz. -Evet.
-Boyanıyor. -Tamam. Binmek için can atıyorum.
Hadi yapalım.
Ewan ve Charley motosikletlere bayıldı. Bu önemli.
Ama emin olmak için denemeleri lazım.
Aman Tanrım!
Çok güzel.
Muhteşem bir duygu.
Çok güzeller, evet. Çok, çok iyiler.
O tümsekleri çok iyi geçtiler, değil mi?
Öz güven aşılıyor.
Süper.
Gerçekten bayıldım.
Aman Tanrım, Charley!
-Biz çok... İnanılmaz bir şey. -Aman Tanrım.
Gerçekten mükemmel.
Çok şanslıyız.
Aman Tanrım, motosikletimi çok sevdim. Düpedüz âşık oldum.
Vay be, çocuklar.
İşte budur. Harika.
Çok rahatladım. Her şey mükemmel.
Sadece bunları Güney Amerika'ya götürüp yola çıkmak kaldı.
Burası Harley-Davidson.
Yani, dünya kadar işimiz var.
Yani, bu çalışanların hepsi gönüllü olarak ek iş yaptı.
Akşamları çalıştılar. Normal işlerini bırakmadılar.
-Nokta. Hiç. -Sizden böyle bir şey istemedim.
Evet. Her şey mesai saatleri dışında yapıldı.
-Evet. -Hadi be.
Bu işi seviyorlar. Hobi olarak görüyoruz. Evet.
-Çok teşekkürler. -Bir şey değil.
Gerçekten teşekkürler.
Aman Tanrım.
Arazi koşullarına uygun oldukları kesin.
Ama 100 gün boyunca her gün 250-300 kilometre gidebilecekler mi?
Şu anda sadece fırça siperi eksik.
Onlar da yarın ya da perşembe gelecek.
Arjantin'e vardığınızda takılmış olacak.
Bir daha onları Güney Amerika'da göreceğiz.
Evet.
-Çok uzakta. -Arjantin'de.
Evet.
-Evet. -Tanrım.
-Karların içinde. -Aman Tanrım.
Charley ve ben Los Angeles'tan, motosikletler ve arabalar Detroit'ten,
film ekibi de Londra'dan yola çıkıyor.
Herkes zamanında Ushuaia'da olmaya çalışıyor.
Sırf Long Way Up adını kullanmak istediğimiz için.
Başardık. Herkes burada ve tüm malzemeler geldi.
Aman Tanrım!
USHUAIA ARJANTİN
Long Way Up bir tipide başlıyor.
Pencereden görünen manzara harikaydı.
Sadece karla kaplı dağlar görünüyordu.
Aman Tanrım. Çok soğuk görünüyor.
Sonra uçak dönüyor ve birden Ushuaia görünüyor.
Bu havada nasıl yola çıkacağız, bilmiyorum.
Alt yazı çevirmeni: Hayrullah Doğan