Θα οδηγήσουμε 21.000 χιλιόμετρα διασχίζοντας 13 χώρες.
Από την Ουσουάια, θα πάμε στην Αργεντινή, ξανά στη Χιλή, στην έρημο Ατακάμα,
προς τη Λα Πας προτού διασχίσουμε τη λίμνη Τιτικάκα,
θα συνεχίσουμε κατά μήκος των Άνδεων προς Κολομβία, θα περάσουμε στον Παναμά,
και μέσα από Κεντρική Αμερική και Μεξικό, θα φτάσουμε στο Λος Άντζελες σε 100 μέρες.
ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ - ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ
Θα δώσουμε κάμερες στα παιδιά.
Θα έχουν επίσης κάμερες με μικρόφωνα στα κράνη τους,
για να μαγνητοσκοπούν καθώς οδηγούν.
Δρόμος είναι; Ω, Θεέ μου!
ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ - ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ
Ο Κλαούντιο, ο κάμεραμαν, θα είναι σε μια τρίτη μηχανή.
Ο Ρας κι εγώ θα είμαστε σε δύο ηλεκτρικά ημιφορτηγά
με τον Τζίμι, έναν άλλον κάμεραμαν,
τον Άνθονι και τον Τέιλορ, που θα μας υποστηρίξουν οργανωτικά.
Θα μαγνητοσκοπούμε τα παιδιά
και θα συναντιόμαστε στα σύνορα.
Στη διαδρομή, οι μοτοσικλέτες θα είναι μόνες τους.
ΚΟΙΛΑΔΑ ΚΑΛΤΣΑΚΙ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ
15.589 ΧΛΜ. ΓΙΑ ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ
Είναι πολύ όμορφο το τοπίο.
Είναι δύσκολο να το περιγράψω. Έχει κάκτους παντού.
Ένας στρατός κάκτων φυλά τη στενή κοιλάδα.
Λατρεύω να βλέπω έτσι τη Μάνα Φύση.
Να βλέπω την αλλαγή στο τοπίο όσο προχωράμε.
Με αγγίζει πάρα πολύ και...
είναι αυτό που ήθελα για να νιώσω πιο κοντά στη φύση.
Η αίσθηση πως εκτιμώ την ομορφιά όσο οδηγούμε.
Έχω πολλή ενέργεια σήμερα.
Θεέ μου, είναι απίστευτα σε αυτήν την κοιλάδα.
Διασχίζουμε την κοιλάδα Καλτσακί στην πορεία μας προς τη Χιλή.
Αυτή θα είναι η πρώτη καλή δόση μεγάλου υψομέτρου.
Είναι εντυπωσιακό.
Σπάνια βρίσκεσαι σε τόσο ανοιχτό χώρο, σωστά;
Όλα ήταν κατακόκκινα το πρωί,
και τώρα βλέπεις τους σκουροπράσινους κάκτους μπροστά.
Είναι υπέροχα.
Και να νιώθεις κάθε πρωί... Δεν ξέρω αν το έχεις νιώσει, Τσάρλι...
το ότι ξυπνάμε κάθε μέρα αλλού.
Κάποιες φορές βλέπεις, ξέρεις, παράξενα όνειρα.
Μερικές φορές δεν ξέρεις πού βρίσκεσαι.
Ξυπνάς και σκέφτεσαι "Πού; Τι;"
Δηλαδή, συχνά δεν ξέρω πού βρισκόμαστε.
ΠΙΤΕΣ
Γλυκό σκυλάκι.
Λοιπόν, έλα να πεις ένα γεια. Ναι, είσαι πολύ καλός.
Έχεις πορτοκαλί μάτια. Τα μάτια σου είναι πολύ λαμπερά.
Ναι, ο Κλαούντιο. Έχει την κάμερα.
Μη φοβάσαι.
Δες τα κοτόπουλα.
Θεέ μου. Δεν είναι λίγο σκληρό; Λίγο βίαιο.
Δεν ξέρω, αυτό... Σκέφτομαι ότι αυτό το ταξίδι με κάνει...
Σκέφτομαι πολύ σοβαρά να γίνω χορτοφάγος.
Δεν ξέρω. Υπάρχει πάρα πολύ κρέας.
Να τρως...
Να μειώσεις το κρέας σε μία ή δύο φορές τη βδομάδα.
Βοηθά το περιβάλλον
-αν το κάνουν όλοι. -Ναι.
Θα χρειαζόμασταν λιγότερες αγελάδες και κοτόπουλα
και θα υπήρχε λιγότερη πίεση ως προς το περιβάλλον.
Ναι, είναι χορτοφαγικά. Δεν έχουν ζωικά συστατικά.
Παιδιά!
Θεέ μου. Δες τους Βραζιλιάνους. Γεια.
-Όλα. -Κόμο εστάς;
-Μούι μπιεν. -Μούι μπιεν.
Θα θέλαμε να οδηγήσουμε μαζί.
ΑΡΝΟ ΚΑΙ ΕΝΡΙΚ ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ
-Μαζί σας... -Πάμε μαζί.
Θα το θέλαμε.
Εδώ είμαστε. Βρήκαμε τους παλιόφιλούς μας.
Υπέροχος πατέρας και γιος που ταξιδεύουν στην εθνική οδό 40.
Πάμε.
Λατρεύω το κατσαριδάκι τους. Υπέροχος σκαραβαίος. Καταπληκτικός.
Είναι ό,τι πιο τέλειο στον κόσμο.
Χαμογελάστε, σκαραβαίοι.
Όταν ήμουν παιδί, οι γονείς μου είχαν πάρει τρία στη σειρά.
-Τρία στη σειρά; -Τη δεκαετία του '70, ναι.
Ένα κόκκινο όταν γεννήθηκε ο αδερφός μου, ένα λευκό
και μετά ένα πορτοκαλί. Το πορτοκαλί το θυμάμαι καλύτερα.
Κάναμε κάμπινγκ τα καλοκαίρια.
Οι γονείς μου οδηγούσαν από τη Σκωτία ως τη Γαλλία.
Ήταν υπέροχο.
Γι' αυτό τα αγαπάω τόσο πολύ μάλλον.
Μου θυμίζουν πολύ τα νιάτα μου.
Τα λέμε, παιδιά. Ήταν ωραία που βρεθήκαμε.
Όλα. Γεια, γεια. Κόμο εστάς;
-Τζίμι, ξέρεις τι θέλω; -Τι θέλεις;
Ξεβαφτικό νυχιών.
Για τα πόδια σου;
Έχει αρχίσει και φεύγει το μπλε.
Το μπλε φεύγει και δημιουργούνται σημάδια.
Δεν μου αρέσει πια. Αλλά θα ήθελα να το ξανακάνω.
Όχι!
Παίζω στην ταινία. Δηλαδή...
Όχι!
Νομίζεις ότι είναι, κάπως... λες και μου κάνει κάποιος πλάκα;
Παίζω σ' αυτήν την ταινία.
Πρέπει να με δω για ένα λεπτό.
Θέλω να με ακούσω να μιλάω ισπανικά.
Ήμουν εγώ που έλεγα "Έλα, Τζακ" στα ισπανικά.
"Έλα, Τζακ".
-Αυτή... Δεν παίζεις σ' αυτήν; -Ναι.
Παίζω τον Έλμοντ, έναν ιππότη με υπέροχα μαλλιά.
Δεν ξέρω. Δεν θυμάμαι τι κάνω σε αυτό το σημείο της ιστορίας.
Πάμε.
-Δεν έχω δει... -Εσύ είσαι!
Αυτός είσαι.
Το είδες; Κοίτα.
-Έτσι τελειώνει. -Αυτό ήταν. Ξόφλησε ο κακός.
Ωραία. Θα το κάνω τατουάζ εδώ.
-Ορίστε. Γκράσιας. -Γκράσιας!
Ήταν φοβερό.
Τα ισπανικά σου.
Ναι, τα ισπανικά είναι καλά. Είναι απίστευτο πόσο...
πόσο εύκολα τα ξεχνάς, ξέρεις, με τα χρόνια.
ΚΟΙΛΑΔΑ ΚΑΛΤΣΑΚΙ
ΣΑΝ ΑΝΤΟΝΙΟ ΝΤΕ ΛΟΣ ΚΟΜΠΡΕΣ
ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΚΟΧΥΛΙΩΝ, ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ
Είναι η Κοιλάδα των Κοχυλιών.
Ονομάστηκε έτσι από τους σχηματισμούς των πετρωμάτων.
Θα σταματήσουμε σε ένα φυσικό αμφιθέατρο, γνωστό για την υπέροχη ακουστική του.
Λίγος κόσμος έρχεται εδώ. Είναι σχετικά άγνωστο.
Οπότε, κανείς δεν το ξέρει.
Δες εδώ!
Έχει πολύ κόσμο, κάνα δυο λεωφορεία.
Είναι...
πολύ ιδιαίτερο, έτσι;
Μου θυμίζει κάτι σαν τούρτα σοκολάτα.
Στρώσεις τραγανής σοκολάτας.
Και είναι...
Και υπάρχουν και λεπτές στρώσεις κρέμας ανάμεσα.
Βλέπεις; Υπάρχουν διαφορετικές στρώσεις.
Γέρνουν λίγο, ξέρεις.
Έχει πάει λίγο... Το παντεσπάνι μαλάκωσε λίγο.
Ο μικρός τα ρίχνει όλα.
Σε κάποιον πήρε χρόνια για να το στήσει, κι αυτός...
-Του αρέσουν οι ακρινές. -Ναι, πέφτουν καλύτερα.
Πέφτουν πιο μακριά.
-Συγγνώμη. -Ναι.
-Εκεί... -Ναι, φυσικά.
Θα πάω εκεί.
-Ευχαριστώ. -Δες αν σου αρέσουν.
-Ευχαριστώ πολύ. -Μπορώ να βγάλω κι άλλες.
Πανέμορφη!
-Έβγαλα μερικές. Δεν ξέρω. -Είσαι...
Ξέρεις πώς να... Ευχαριστώ πάρα πολύ.
-Τέλεια. Ωραία. -Ευχαριστώ πολύ.
Όχι. Χαρά μου.
Θα πάμε στο Τρένο στα Σύννεφα.
Λέγεται Τρένο στα Σύννεφα, επειδή υπό ορισμένες συνθήκες
ταξιδεύεις πάνω από τα σύννεφα.
Αλλά πρέπει να είσαι τυχερός για να το πετύχεις.
Βλέπουμε ότι τα σύννεφα έχουν αραιώσει.
Θα μας πάει στο υψηλότερο σημείο των Άνδεων.
Οπότε, ευχόμαστε
το τρένο να είναι πάνω από τα σύννεφα.
-Είμαστε πολύ ψηλά. -Ναι. Περίπου στα 3.500 μέτρα.
Καλό υψόμετρο δεν είναι;
Ναι. Ωραία και ψηλά.
Τρεισήμισι χιλιάδες μέτρα και συνεχίζουμε.
Είναι όλο και πιο ψηλά τα βουνά, έτσι; Εδώ.
Όλο και πιο ψηλά.
Δεν έχουμε ανέβει ξανά τόσο ψηλά.
Έχει αρχίσει κι επηρεάζει τον Τέιλορ.
Έχει αρχίσει και έχει συμπτώματα της νόσου των ορέων.
Έχουμε να κάνουμε με τα στοιχεία της φύσης.
Κανείς δεν ξέρει πώς αντιδρά στο υψόμετρο μέχρι να φτάσει εκεί.
Είναι περίεργο, ξέρεις. Για κάποιους, δεν είναι τίποτα
και άλλους τους πειράζει πολύ, οπότε...
Ο στόχος της ημέρα είναι να φτάσουμε σε αυτό το τρένο.
Ανυπομονώ εδώ και μερικές ώρες να καθίσω σε αυτό το τρένο
να απολαύσω τη διαδρομή.
Πόσα χιλιόμετρα είπες ότι έχουμε για το τρένο;
Απομένουν 30 χλμ. κι έχω μπαταρία για 32 χλμ.
Ρουφάω την μπαταρία.
Δεν ξέρουμε τι θα γίνει, νομίζω.
Θα πρέπει να πάω πιο αργά. Έχει πολλή ανηφόρα.
Και πάμε κόντρα στον άνεμο.
Δεν έχεις πού να πας εδώ. Είναι...
Είναι μεγάλες, τεράστιες, αχανείς περιοχές.
Δεν βρίσκεις πουθενά βενζίνη ή ρεύμα.
Η διάρκεια της μπαταρίας των μηχανών διαφέρει πάρα πολύ, ξέρεις.
Κάθε μέρα είναι ένα καινούργιο πείραμα.
Είναι... Δεν έχεις ιδέα.
Αέρας, Θεέ μου.
Αυτό μας έλειπε.
Δεν βλέπω πώς θα το περάσουμε αυτό.
Είμαι στη φάση τώρα που απλώς... Δεν νομίζω ότι θα τα καταφέρω.
Ας πάμε πίσω από το Sprinter.
-Γιούαν; - Ναι. Εντάξει.
Τα αγόρια είναι πίσω σας.
Μην πατήσετε με τίποτα φρένο.
Είναι ακριβώς από πίσω σας.
Δες εκεί. Δεν είναι πολύ επικίνδυνο;
Μισό μέτρο πίσω από τον προφυλακτήρα του, για να μην τους κοντράρει ο άνεμος.
Είπαμε στο βανάκι να μην πατήσει φρένο με τίποτα.
Θεότρελο.
-Θεότρελο! -Τρελό! Τι κάνουμε;
Ο Γιούαν κυριολεκτικά απέχει 15 εκατοστά από τον προφυλακτήρα,
οπότε κράτα σταθερή ταχύτητα.
Πάμε σταθερά και δεν πατάμε φρένο.
Τα παιδιά πάνε πίσω από το βανάκι Sprinter που έχουμε.
Και ο Ρας κόβει λίγο αέρα από αριστερά επίσης.
Είναι σαν να οδηγείς σε δίνη. Καθόλου αέρας.
Έχω μπαταρία για 23 χλμ. εδώ και ώρα.
Εγώ έχω... Ναι, 26. Οπότε, αποδίδει.
Αποδίδει. Και πόσα χιλιόμετρα απομένουν;
-Δεκαεννιά. -Οπότε αποδίδει.
-Πολύ καλό. -Ίσως φτάσουμε.
Δεν είναι ο πιο χαλαρωτικός τρόπος να ταξιδεύεις, αλλά, ξέρεις.
Αν δεν πατήσουν φρένο, θα είμαστε μια χαρά.
Τα καταφέραμε.
ΣΑΝ ΑΝΤΟΝΙΟ ΝΤΕ ΛΟΣ ΚΟΜΠΡΕΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ
Σαν Αντόνιο ντε λος Κόμπρες. Τελευταίο βράδυ στην Αργεντινή.
Από τις πόλεις με μεγαλύτερο υψόμετρο στον κόσμο.
Αρχίζω και νιώθω το υψόμετρο.
Εντάξει. Λοιπόν, καλό ήταν αυτό.
Μόλις πλησιάζαμε το Sprinter, δεν έπεφτε η μπαταρία.
Δεν έπεφτε. Το θέμα είναι ο κόντρα αέρας.
Έχω αρχίσει κι έχω πονοκέφαλο. Το υψόμετρο είναι.
Ο Τέιλορ ζαλίζεται.
Όσο ανεβαίνεις,
ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων πέφτει.
ΜΑΞ ΤΟΠΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ
Δεν οξυγονώνεται ο εγκέφαλος.
Τρανκίλο.
Ανεβαίναμε...
κι έκανε πολύ κρύο.
Και κάπως...
κουλουριάστηκα και κάπως ζεστάθηκα...
κι ένιωθα το κέντρο και μετά...
Ηρέμησε.
Ηρέμησε. Όλα θα πάνε καλά.
Ο Τέιλορ δεν είναι καλά.
Θα σε πείραζε, ξέρεις, να τον αγκαλιάσεις λίγο;
-Να πεις ότι θα γίνει καλά; -Ναι.
Φίλε, λυπάμαι.
Αν έβαζα στοίχημα ποιος θα ζαλιστεί,
-δεν θα πόνταρα σ' εσένα. -Ξέρω.
-Λυπάμαι, φίλε. -Μεγάλη βλακεία.
-Είναι απαίσιο. -Είναι καλά; Επειδή...
Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να κατέβεις πιο χαμηλά.
-Ναι. -Κατέβα πάλι.
Εντάξει.
Θα γίνεις καλά, φίλε. Μην ανησυχείς.
Λοιπόν, θα μας λείψεις, Τέιλορ.
Καλή τύχη. Θα σε δούμε σε λίγες μέρες.
Φαινόταν πολύ χάλια. Ένιωθε άσχημα που δεν μπορεί να συνεχίσει.
Αλλά, ξέρεις, όταν ζαλίζεσαι, αποδυναμώνεσαι.
Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Πρέπει να κατέβεις.
Είναι... Θα μας βρει ξανά στη Βολιβία.
Πολύ αραιός αέρας. Νιώθω λίγο μαστουρωμένος.
Εντάξει.
Θα το αποδεχτώ.
Φοβεροί δεν είναι;
Είναι σχολιαρόπαιδα.
Εδώ είμαστε, στο τρένο του ουρανού
Και δεν έχω...
Δεν μπορώ να αναπνεύσω Στο τρένο του ουρανού
Είμαστε πολύ ψηλά με το πορτοκάλι μου
Είσαι έτοιμος για Malteser;
-Εντάξει, πάμε. -Έτοιμος;
-Κάν' το. -Ίσως λιποθυμήσω
λόγω υψόμετρου.
Όχι.
Το κάνεις με το άλλο χέρι;
Θα λιποθυμήσεις. Καλό.
-Σχεδόν. -Ας παγώσουν την εικόνα.
-Ο αέρας είναι πολύ αραιός. -Με το άλλο χέρι...
Πάμε. Κάτσε πίσω και χαλάρωσε.
Λέγεται Τρένο στα Σύννεφα, επειδή είναι τόσο ψηλά...
...που τα σύννεφα σχηματίζονται κάτω από το τρένο.
-Ναι. -Είναι γύρω στα 3.200 μέτρα, νομίζω.
-Ξεκίνησαν να το φτιάχνουν το 1920. -Ναι.
Πήρε 30 χρόνια για να ολοκληρωθεί.
Δες το φαράγγι. Κοίτα εκεί κάτω.
Θεέ μου! Δες αυτό! Τρομερό ύψος.
Με ζαλίζει.
Εντάξει, φέρσου σαν άντρας.
Μ' αρέσει πολύ!
Βρήκα λίγο...
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΜΕΡΑ
ξεβαφτικό νυχιών και βαμβάκι.
Είμαι έτοιμος να προχωρήσω.
Δεν το είπα στα παιδιά μου, μα...
Τζάμιαν και Ανούκ, συγγνώμη, αλλά θα βγάλω το μπλε απόψε.
Θα είναι μεγάλη μέρα. Έχουμε πάνω από 300 χλμ.
Θα πάμε στα σύνορα με τη Χιλή και μετά θα ανεβούμε.
Η ανάβαση είναι μεγάλη, στα 4.000 μέτρα.
Τώρα είμαστε στα...
Είμαστε στα, δηλαδή... Πρέπει να ανεβούμε άλλα 700 μέτρα.
Ο αέρας θα γίνεται πιο έντονος το απόγευμα.
-Εντάξει. -Θα είναι πολύ δυνατός.
Θα έχει μείον 10, μείον 15 σε αυτό το υψόμετρο.
Δες αυτά.
Αυτοί αντιμετωπίζουν τα ίδια με εμάς,
αλλά με ποδήλατα.
Είχε τρομερό αέρα.
Κάνουν τουρ. Δες. Είναι το "MTB Adventure Salta".
Adventure Salta.
Καταπληκτικό.
Οπότε, θα ανεβαίνουμε συνεχώς.
Άσχημο χαλίκι, πολύ μεγάλη διαδρομή.
Αν έχει αέρα και τέτοια εκεί πάνω,
το θέμα είναι ότι μπορεί να μείνουμε.
Αν μείνουμε από μπαταρία πριν φτάσουμε στα σύνορα της Χιλής,
θα έχουμε πρόβλημα.
Θα πρέπει να πηγαίνω ήρεμα όσο ανεβαίνουμε.
Χαλαρή ανάβαση.
Χιλή, σου ερχόμαστε.
Δες πού πάμε. Πάνω πάνω.
-Λακκούβες -Εντάξει!
Άγριοι οδηγοί του κόσμου ενωθείτε.
Μπορεί να καταλήξουμε να σπρώχνουμε τις μηχανές στις Άνδεις.
Στις Άνδεις.
Δες τη σκόνη από εκεί κάτω.
Καταπληκτικό.
-Δες τη θέα. -Εντυπωσιακό δεν είναι;
Είναι υπέροχος δρόμος.
-Τα βουνά της Αργεντινής. -Θεέ μου. Βουνά της Αργεντινής.
-Σταματάμε. -Ναι.
Είναι το κάτι άλλο.
Θεαματικό. Θα συνεχίσουμε να ανεβαίνουμε όλο και πιο πάνω.
Παραλίγο να μου πέσει η μηχανή.
Δεν χωρά αμφιβολία ότι είναι από τα πιο απομακρυσμένα μέρη
των Άνδεων.
Είναι από τα σύνορα σε μεγαλύτερο υψόμετρο στον κόσμο.
ΣΥΝΟΡΑ
Πάγος στο νερό. Έχει παγώσει λιγάκι.
Έχει πολύ κρύο.
Γιούαν, τι είναι αυτό;
Οδηγούσα και μύρισε θειάφι.
Σκέφτηκα ότι ίσως είναι ζεστά, και είναι ζεστά.
Είναι θερμή πηγή.
-Θεέ μου! Πιάσε. -Είναι πολύ ζεστό;
Δεν είναι πολύ ζεστό, αλλά είναι πιο ζεστό από όσο θα έπρεπε.
Ναι. Είναι ξεκάθαρα ζεστό.
-Φοβερό δεν είναι; -Ναι, είναι τέλειο.
Κατευθείαν από τη γη.
Θεέ μου. Είναι δύσκολο να πάρεις ανάσα, έτσι;
Ναι, είμαστε στα 4.600 μέτρα. Φτάνουμε στα 4.600 σε ένα λεπτό.
-Είμαστε στα 4.000 και κάτι τώρα. -Ναι.
Ναι.
Ναι. Δεν είναι καλή ιδέα.
Είναι πανέμορφα έτσι όπως ο δρόμος κόβει τον λόφο.
Δες εδώ. Είναι καταπληκτικό.
Παραλίγο να πέσω.
-Ναι. -Ναι. Παραλίγο να γλιστρήσω.
Είναι υπέροχος ο δρόμος.
-Το ξέρω. Φοβερά δεν είναι; -Ναι.
Πάμε σωστά;
Έτσι λέγεται... Έτσι λέγονται τα σύνορα.
Σωστά; "Πάσο Ιντερνασιονάλ ντε Σίκο".
-Εκτός κι αν λέγονται όλα έτσι. -Ναι.
Αλλά αυτά εδώ...
Το παράξενο είναι ότι λέει Πάσο ντε Σίκο στον 51.
Σε αυτόν θέλουμε να βγούμε, στον 51.
Αυτό μας είπαν. Αλλά αυτό...
μας λέει να πάμε από εκεί για τον 51.
Πάσο Ιντερνασιονάλ ντε Σίκο. Από εδώ ή από εδώ;
-Από εδώ. -Από εδώ;
-Εθνική οδός 51. -Πάσο Ιντερνασιονάλ ντε Σίκο.
Από εδώ; Όχι αυτός ο δρόμος.
-Όχι. -Όχι, αυτός εδώ. Εντάξει. Γκράσιας.
Λες να λέγονται όλα Πάσο Ιντερνασιονάλ ντε Σίκο;
Ναι, έτσι λέω.
Εντάξει. Οπότε, αυτό δεν δείχνει...
τα σύνορα.
-Όλα. -Όλα.
Ωραία.
Από πού πάμε για τα σύνορα;
Δεν ξέρω. Απ' όπου θέλετε.
-Εντάξει. Γκράσιας. -Εντάξει.
-Το ένστικτό μου λέει ότι είναι από εκεί. -Εντάξει, πάμε.
Εντάξει. Οπότε, πάμε.
Δεν ξέρω αν πήραμε τον σωστό δρόμο
Έχω κακό προαίσθημα
Ξέρεις, δεν ξέρω πια.
Μάλιστα.
Πάντως, είναι φοβερό να βλέπεις αυτόν τον δρόμο.
Θα ήταν ακόμα πιο φοβερός αν ξέραμε ότι είναι ο σωστός.
-Θα τον απολάμβανες πιο πολύ. -Το ξέρω.
Απλώς νιώθω
ότι υπάρχουν πολύ λίγοι που περνούν από εδώ, ξέρεις.
Δεν βλέπω σημάδια συνόρων προς το παρόν.
Δεν υπάρχει ψυχή.
Νομίζω ότι υπάρχουν σύνορα εδώ, αλλά χωρίς υπαλλήλους.
Ναι.
Κι αν τα βρούμε και δεν υπάρχει κανείς...
Ναι.
Βλέπω κάτι στον δρόμο.
Μπορεί να είναι κάποιος με κάμερα;
Όχι, είναι πινακίδα.
Μπορεί να είναι στα δεξιά, εκεί που είναι τα κτήρια.
-Βλέπεις; Είναι κτήρια ή χιόνι; -Ναι.
-Ίσως είναι εκεί. -Ναι, μάλλον εκεί είναι.
Να πάρει.
-Νομίζω ότι βλέπω κόσμο. -Νομίζω ότι βλέπω κόσμο.
-Ελπίζω να είναι οι δικοί μας. -Ναι.
Εκτός κι αν φτάσουμε εκεί και είναι ένα τσούρμο άγνωστοι.
-Βλέπω τρίποδο. -Ναι.
Ναι, αυτοί είναι.
Δεν έχω ξαναχαρεί τόσο που βλέπω κόσμο.
Γεια σου, κόσμε.
Όλα.
Αυτό ήταν. Εδώ είναι τα σύνορα.
ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ / ΧΙΛΗ ΣΥΝΟΡΑ
Για να φτάσεις, είναι σαν να οδηγείς για πάντα.
Αλλά δεν πλησιάζεις και σκέφτεσαι
-"Μήπως κάποιος τραβάει τον δρόμο;" -Ναι.
Το κάνει κάποιος από την άλλη άκρη του δρόμου;
Κάνει έτσι.
Και λες "Μισό λεπτό. Σταμάτα".
Θεέ μου.
Ποιος έχει φιστίκια; Ελάτε.
Σε μεγάλα υψόμετρα, αυτό τρως.
Παρακαλώ, κύριε.
Να φάω μερικά, παρακαλώ; Ευχαριστώ.
Αν έχω μια συμβουλή για τους ταξιδιώτες που μας βλέπουν...
είναι ότι αν κάνετε τέτοιο ταξίδι...
πριν φύγετε, μάθετε τον αριθμό του διαβατηρίου σας.
Θα σας σώσει από... Αν το έκανα; Όχι.
Είναι σαν να μαθαίνεις ένα τηλεφωνικό νούμερο; Ναι.
Το κάνουμε τώρα που έχουμε έξυπνα κινητά; Όχι.
Θα γράψω ό,τι ξέρω.
Με λένε ΜακΓκρέγκορ.
Της οικογένειας ΜακΓκρέγκορ.
Το μικρό μου είναι Γιούαν.
Υπηκοότητα, Αμερικανική.
Πάω στοίχημα ότι οι Σκωτσέζοι έχουν εκνευριστεί τώρα.
"Η Σκωτία τού πέφτει λίγη;"
Από πού είσαι;
-Από Βραζιλία. -Βραζιλία;
Εννιά χιλιάδες χιλιόμετρα. Τόσα έχει κάνει.
Πάρα πολλά.
ΧΟΣΕ ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ
-Είναι πολλά. -Έναν χρόνο και τρεις μήνες.
-Έναν χρόνο και τρεις μήνες; -Σι.
Φτιάχνει αυτά και τα πουλάει στη διαδρομή.
Σύμφωνοι;
Όμορφο δεν είναι;
Έφτιαξε αυτό το ποδηλατάκι και το έβαλα στη μηχανή μου.
Αφήνουμε την Αργεντινή. Γλυκόπικρο συναίσθημα,
αλλά γλυκό επειδή προχωράμε.
Αλλά και πικρό, επειδή η Αργεντινή είναι υπέροχη.
Είναι υπέροχο μέρος να επισκεφτείς.
Οι άνθρωποι ήταν καταπληκτικοί και φιλικοί,
και είναι θλιβερό που φεύγουμε, αλήθεια.
Αλλά, αν το σκεφτείς, είμαστε στη μέση της Νότιας Αμερικής.
Είναι συναρπαστικό.
Ακολουθούμε την έρημο Ατακάμα
προς το Σαν Πέδρο ντε Ατακάμα,
την τελευταία πόλη στη Χιλή πριν περάσουμε τα σύνορα για Βολιβία.
Τα δείγματα του εδάφους εδώ είναι παρόμοια με του Άρη.
Η NASA χρησιμοποιεί την περιοχή για δοκιμές νέων οργάνων για το μέλλον.
Το φαντάζεστε; Φοβερό.
ΣΑΛΑΡ ΝΤΕ ΑΤΑΚΑΜΑ ΧΙΛΗ
-Πώς είσαι; -Σατουρνίνο.
-Γιούαν. Χαίρω πολύ, Σατουρνίνο. -Όλα.
-Σατουρνίνο. -Υπέροχο όνομα.
Μπορείς να μας πεις για το αλατωρυχείο;
Δεν ξέρουμε τίποτα.
Η εξόρυξη αλατιού εδώ πάντα ήταν δύσκολη,
επειδή το έδαφος είναι πολύ σκληρό.
Πρέπει να σκάψεις πολλά μέτρα
για να βρεις τους κρυστάλλους αλατιού.
Κρυσταλλωμένο και καθαρό.
Γιατί συνήθως είναι βρόμικο.
Έσκαβαν πολύ βαθιά για να βρουν τους κρυστάλλους
και να βρουν καθαρό κομμάτι αλατιού για το μαγείρεμα.
Ποια είναι η ιστορία του λεωφορείου;
Αυτό το λεωφορείο έφερνε εργάτες, αλατωρύχους...
στο αλατωρυχείο...
-Ναι. -Έρχονταν για να μείνουν εδώ.
Τους έφερνε και κοιμόνταν στο λεωφορείο;
-Ναι. -Όχι επειδή είχε κολλήσει.
Άφηναν το λεωφορείο, επειδή έτσι...
Συνέχιζαν να ζουν εδώ.
Όταν κόλλησε, το έκαναν καταφύγιο.
-Ναι. -Τώρα θα μείνει εκεί για πάντα
και έχει γίνει πιο σαράβαλο από ποτέ.
Θα ήθελα να ταξιδέψω με λεωφορείο.
Είναι καταπληκτικά εδώ. Ίσως βρω ένα παλιό λεωφορείο.
Θέλω να βρω ένα παλιό λεωφορείο. Δεν μπορώ να φανταστώ πώς έφτασε εδώ.
-Φαντάσου να το οδηγείς ως εδώ. -Ναι.
Ναι, δεν απορώ που... Δεν είναι να απορείς.
Βλέπεις τι έγινε. Το έφεραν ως εδώ και χάλασε. Αυτό ήταν.
Πρέπει να αφήσουμε το σημάδι μας σε αυτό το λεωφορείο.
Να κάνουμε ένα πέος με μπαλάκια κάπου.
-Εντάξει. -Δεν υπάρχει κανένα.
Σε όλο το ταξίδι, όπου κι αν πήγαμε, βλέπουμε γκράφιτι και βλέπουμε...
Αλλά είναι το πιο, ξέρεις...
Πάντα υπάρχει ένα πέος με μπαλάκια. Πάντα.
Δεν υπήρχε εδώ, οπότε σκέφτηκα να κάνουμε ένα.
Δες, είναι παντού. Κοίτα, το βλέπεις;
-Ναι. Έχει έντονη γεύση. -Αναρωτιέμαι πόσοι...
-Το έχουν κάνει αυτό; -Ακριβώς.
Μην το λες αυτό.
Δες. Έχει παντού αλάτι.
Τι ωραία είναι! Δες τις κορυφές.
Ορίστε. Δεν θέλω να πάρω πάρα πολύ.
Έχει πολύ.
-Ξέρεις τι γεύση έχει; -Τι;
-Αλατιού. -Όχι!
-Ναι. Είναι πολύ αλμυρό. -Θεέ μου!
Ορίστε. Λίγο αλατάκι.
Θα το τρίψω και θα το βάλω στο αβγό μου το πρωί.
Νομίζω ότι κάτι που λατρεύω σε αυτά τα ταξίδια
είναι να βρίσκομαι σε αχανείς περιοχές, ξέρεις.
Στη σύγχρονη ζωή, βρίσκεσαι πολύ σπάνια σε τέτοια μέρη.
Είπες κάτι χτες. Ότι σε κάνει να νιώθεις ταπεινός.
Είναι αλήθεια. Σε φέρνει πιο κοντά...
-Έτσι είναι. -στον εαυτό σου και τον κόσμο.
Συνειδητοποιείς την ομορφιά και την απεραντοσύνη.
ΣΑΝ ΠΕΔΡΟ ΝΤΕ ΑΤΑΚΑΜΑ ΧΙΛΗ
Είναι λίγο τρομακτικό.
Το μουστάκι σου είναι... Ναι, είναι πιο μακρύ τώρα.
Αυτό μ' αρέσει πιο πολύ.
Χρειαζόμαστε πνευστές σύριγγες.
-Θυμίζει Νεπάλ, έτσι; -Ωραίο. Ναι.
-Γκράσιας. -Γκράσιας.
Μην το τυλίξεις. Θα το βάλω.
-Της αρέσει.
-Ναι. -Να σου πω, νιώθω...
Γίνομαι ένα με τους ντόπιους.
-Όλα. -Όλα.
Νομίζω ότι κορόιδευε το καπέλο μου.
Κάποιοι δεν αποδέχονται τα καπέλα.
Ήταν ιδέα του Γιούαν να αρχίσει να διακοσμεί τη μηχανή του Κλαούντιο.
Βρήκε αυτά.
Θα τα κολλήσουμε πάνω.
Πρέπει να σκεφτείς... Θέλω να τα βάλω στο φανάρι.
Γύρω από αυτό; Μπορούμε να το κάνουμε έτσι;
-Ίσως... -Με καλωδιοδέτη.
Να τα δέσουμε έτσι. Καλό.
-Έχεις ψαλίδι; -Ναι.
Ωραία. Στο νέο πιρούνι του.
Πολύ καλό, όμως.
-Ωραίο. -Λίγο χρώμα.
Θα είναι... Θα έχει πλάκα να τον ακολουθούμε.
Θα περάσω σφαίρα από το τελωνείο στα σύνορα της Βολιβίας έτσι.
Πρέπει να πιάσει.
Θεέ μου, αυτό ήταν. Φτάνουμε σύντομα στη Βολιβία.
Φοράω πολλά ρούχα. Σαν κρεμμύδι έχω γίνει.
Νόμιζα ότι θα κάνει κρύο.
Μπορεί να κάνει όταν βγούμε στον ανοιχτό δρόμο, δεν ξέρω.
Αλλά τώρα έχουν λιώσει τα... μου.
Εκεί είναι. Μπροστά μας είναι το ηφαίστειο.
Υπάρχουν επτά ηφαίστεια σε αυτήν την κορυφογραμμή.
Ανεβαίνουμε, κάνουμε τον γύρο, πάμε πίσω από το ηφαίστειο και φτάνουμε Βολιβία.
Έχω ενθουσιαστεί που θα ανεβούμε εκεί. Πάρα πολύ.
-Γεια. -Εδώ είσαι, Τσάρλι.
Γεια! Ξέχασα να το ανοίξω.
Έλεγα στον κόσμο που μας βλέπει
πόσο έχω ενθουσιαστεί που θα περάσω από το ηφαίστειο για να πάω Βολιβία!
Ναι, μα στενοχωριέμαι που αφήνουμε Αργεντινή και Χιλή.
Μου άρεσαν πολύ αυτά τα δύο μέρη.
Και παρότι είναι δίπλα δίπλα, διαφέρουν πολύ.
Ήταν απίστευτο.
Είμαστε στα σύνορα της Χιλής.
ΧΙΛΗ
-Νιώθεις καλά; -Πώς είσαι;
Καλά. Δεν σε πειράζει το υψόμετρο.
ΙΝΤΑΓΙΑ ΤΟΠΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ
-Είναι το μεγαλύτερο; -Από τα ψηλότερα σημεία.
Είμαστε στα 4.700 μέτρα πάνω από τη θάλασσα.
-Είμαστε στα 4.700 μέτρα; -Ναι.
Ένα από τα ψηλότερα σημεία. Ναι.
-Νιώθεις καλά; -Ναι, γιατί;
-Είναι το ψηλότερο σημείο. -Ναι;
-Από τα ψηλότερα. -Είμαστε στα 4.700 μέτρα.
Είναι 4.700 μέτρα; Νόμιζα ότι είναι 2.200.
Τόσο είναι στο Σαν Πέδρο.
Τώρα νιώθω χάλια.
Θεέ μου! Φωνάξτε γιατρό!
Μισό λεπτό.
-Πάρε ανάσες. -Θέλω το φιλί της ζωής.
Όχι, Ντέιβ. Καλά είμαι.
Καλά είμαι.
-Θεέ μου. -Πώς είναι...
Είδα τον Ντέιβ να έρχεται μπροστά από τον ήλιο με τη γλώσσα έξω.
Πώς νιώθεις τώρα;
Το πρόβλημα είναι ότι μπερδεύουμε συνεχώς τα χαρτιά μας.
Πάντα το κάνουμε όλοι μαζί.
Έδωσα στον κύριο τα χαρτιά του Τσάρλι.
Ας πούμε αντίο στον Μαξ. Να του πω αντίο.
Όχι, Μαξ! Μ' αρέσει το αστείο...
Δεν μπορώ να πω αντίο. Δεν θέλω.
Δεν μπορώ να πω αντίο. Ας πούμε ο ρεβουάρ.
Όχι, ούτε αυτό μπορώ να πω.
Παιδιά...
Δεν ξέρω. Μου ραγίζει την καρδιά να φεύγω,
επειδή ήταν σαν ολόκληρος χρόνος, ξέρεις.
Είναι δύσκολο να αφήνεις την οικογένεια.
Ναι, φίλε.
Χαίρομαι που σας γνώρισα. Αυτό έχω να πω. Ναι.
Μπράβο, φίλε. Πρόσεχε.
Αυτό ήταν.
Αργεντινή και Χιλή για πέντε βδομάδες. Μας πήρε πολύ χρόνο.
-Ήταν φανταστικό. Εις το επανιδείν. -Θα τα ξαναπούμε, παιδιά.
-Να προσέχεις, Μαξ. -Συγγνώμη.
Εντάξει. Φύγαμε επισήμως από τη Χιλή.
Είμαστε στη μέση του πουθενά.
Φτάνουμε στον έλεγχο διαβατηρίων στην πλευρά της Βολιβίας.
Τις επόμενες μέρες, νομίζω, θα είναι λίγο δύσκολα.
Μ' αρέσει η σημαία. Η σημαία της Βολιβίας είναι ωραία.
-Ωραία σημαία. -Ναι.
ΧΙΛΗ / ΒΟΛΙΒΙΑ ΣΥΝΟΡΑ
Κοίτα, αποξηραμένο κρέας. Κρέμεται σαν μπουγάδα.
Είναι πολύ φρέσκο. Απίστευτο.
-Χαρτιά; -Ναι.
Φωτοτυπίες διαβατηρίου;
Γιατί; Είναι Βρετανός.
Όχι, είναι Αμερικανός.
Θέλει φωτοτυπία διαβατηρίου;
-Έχεις το βρετανικό διαβατήριο; -Ναι.
Χρησιμοποίησε αυτό.
-Γιατί; -Επειδή με αυτό χρειάζεσαι βίζα.
-Εντάξει. -Έχει δύο διαβατήρια.
Δεν πειράζει που βγήκα με αυτό το διαβατήριο;
Όχι, δεν πειράζει. Έτσι;
Η σφραγίδα της Χιλής είναι σε αυτό το διαβατήριο.
Αλλά μπορεί να μπει μ' αυτό, έτσι;
Όχι.
Δεν έχουμε τα χαρτιά για τη βίζα.
Δεν...
-Μπορεί. -Όχι.
Ενδιαφέρον.
Ήρθα με το αμερικανικό διαβατήριο και χρειάζομαι βίζα.
Πού είναι ο αξιωματικός να του μιλήσουμε;
Κλείστε την κάμερα. Δεν επιτρέπεται.
Κλείνεις την κάμερα;
Ίσως τον μπουζουριάσουν. Είδα μια φυλακή εκεί πίσω.
Έχουμε περάσει τόσα σύνορα, ξέρεις,
Long Way Round, Long Way Down, τώρα Long Way Up.
Κάθε φορά που φτάνεις σε σύνορα,
δεν έχεις ιδέα τι να περιμένεις.
Μπήκες με το αμερικανικό διαβατήριο, έτσι;
Χρησιμοποιώ το αμερικανικό σε όλο το ταξίδι.
Όταν σου σφραγίζουν το διαβατήριο σε μια χώρα,
σ' το σφραγίζουν κι όταν φεύγεις.
Αλλιώς λένε "Πού... Πώς μπήκες;"
Οπότε αυτό έκανα.
Αλλά το αμερικανικό απαιτεί βίζα για να μπεις στη Βολιβία.
Αλλά δεν έχω βίζα για να μπω στη Βολιβία.
Ναι, χρειάζομαι 160 δολάρια από τον Γιούαν ΜακΓκρέγκορ.
Γιούαν, σε παρακαλώ.
Το έχω ξανακούσει. Εκατόν εξήντα δολάρια, Γιούαν ΜακΓκρέγκορ.
Δεν ξέρω. Είπαν να φύγουμε.
-Ναι. -Λύθηκε.
Αγοράσαμε αμερικανική βίζα και τώρα είμαι νόμιμα στη Βολιβία.
ΕΡΗΜΟΣ ΣΙΛΟΛΙ ΒΟΛΙΒΙΑ
Βολιβία, σου ερχόμαστε.
Τι ωραία λίμνη, με φλαμίνγκο.
Θεέ μου! Είναι πανέμορφα.
Είναι καταπληκτικό. Τα χρώματα!
Το κόκκινο και μετά το πράσινο.
Κι εκεί, το κίτρινο και το πορτοκαλί.
Τι είναι αυτό;
Ο Ομάρ Σαρίφ έρχεται με την καμήλα του;
Ή είναι πινακίδα;
Θεέ μου!
Είναι τελείως... Μόλις ζήσαμε έναν ανεμοστρόβιλο.
Είσαι καλά;
Μου μπήκε άμμος στη μύτη, φίλε.
Κοίτα εδώ.
Κατευθυνόμαστε προς την έρημο Σιλόλι,
στην καρδιά αυτού του ηφαιστειακού τοπίου.
Δεν υπάρχουν δρόμοι τώρα. Μόνο χωματόδρομοι όπως αυτός.
Θα είναι δύσκολη διαδρομή, νομίζω.
Ο δρόμος έχει πολλές λακκούβες.
Έχει λακκούβες και αφράτη άμμο και...
Είναι δύσκολο.
Λες και κολλήσαμε σε μία λωρίδα.
Βλέπεις ένα καλό κομμάτι και θες να περάσεις σ' αυτό, αλλά...
κολλάς στα χαλίκια και...
και ανησυχώ ότι αν τα περάσεις, ξέρεις...
θα πέσεις.
Έχει πραγματικά πολλές αυλακιές. Είναι πολύ άσχημα.
Έχουμε 140 χιλιόμετρα...
μέχρι να φτάσουμε εκεί που θα μείνουμε.
Να τα μας.
Είναι απαίσια εδώ.
Θεέ μου!
Τραγικό.
Πρέπει να ψάχνεις τα ομαλά σημεία.
Αλλιώς μπορεί να τσακιστείς.
Θεέ μου. Τα χέρια μου πονάνε στο γκάζι.
Καθόλου καλό αυτό.
Θεέ μου. Αυτοί οι δρόμοι είναι λιγάκι...
Πέφτω!
Είσαι καλά; Εντάξει;
Ναι, καλά είμαι.
Ήμουν τυχερός. Άρχισα να ανεβαίνω στο μαλακό κομμάτι.
Με έριξε κάτω στα μαλακά, οπότε...
-Αν δεν χτύπησες πουθενά... -Όχι. Καθόλου.
Ναι. Φοβάμαι πολύ ότι θα πέσω αυτές τις μέρες.
-Είσαι καλά; -Ναι, όχι. Εννοώ...
Ναι, όχι. Είμαι σίγουρος. Το σκέφτομαι συνεχώς.
Ξέρεις, δεν σου το αναφέρω, επειδή...
Δεν θέλω να σου το λέω, αλλά το σκέφτομαι.
Είναι πολύ επικίνδυνο.
Έχεις πολλά κότσια, αν δεν σε πειράζει να το πω.
Είναι λίγο πιο άγριο απ' ό,τι περιμέναμε, αλλά θα φτάσουμε.
-Είσαι καλά; -Ναι, απλώς πάω σαν κότα.
Να σταματήσουμε εδώ;
Φοβάμαι για μένα όταν η μηχανή τρέμει στην άμμο.
Και φοβάμαι ότι θα χτυπήσω.
Πηγαίνω πίσω από τον Τσάρλι που έχει τσακίσει τα πόδια του.
Και φοβάμαι για εκείνον όταν βλέπω τη μηχανή του να τρέμει.
Φοβάμαι πολύ, εντάξει;
Δεν θέλω να πάθει τίποτα κανείς. Οπότε, όλο αυτό...
ήταν το ταξίδι σήμερα το πρωί.
Και νομίζω ότι απλώς δεν το περιμέναμε.
Και ήταν δύσκολο. Και γελάσαμε κιόλας.
-Δηλαδή, ήμασταν... -Γελάσαμε πολύ.
Εμψυχώνουμε ο ένας τον άλλο.
Είναι πολύ όμορφο αυτό μ' εμάς. Είμαστε...
Στα δύσκολα, κάποιες φορές ζούμε τις πιο αστείες στιγμές.
ΘΕΡΜΕΣ ΠΗΓΕΣ ΠΟΛΚΕΣ ΒΟΛΙΒΙΑ
-Να μπούμε. -Με τα παιδιά.
Να μιλήσουμε, να δούμε από πού είναι.
Τα παιδιά είναι από τη Γερμανία, την Αυστρία, μιλούν όλοι αγγλικά.
Θεέ μου. Ευτυχώς δεν μυρίζει στις οθόνες.
Θεέ μου!
-Ναι, ξέρω. Σωστά; -Θεέ μου! Είναι τόσο ωραία!
-Είστε ποδηλάτες; -Ναι.
-Είναι ποδηλάτες. -Υπέροχα.
Από πού ξεκινήσατε;
-Διάφορα μέρη. -Διάφορα.
-Αλάσκα. -Είμαστε...
-Ναι. -Εδώ κι επτά μήνες.
-Επτά μήνες; -Δεκαεπτά μήνες.
Πολύ καλό, φίλε.
Κι εσείς, παιδιά;
Από την Καρταχένα της Κολομβίας πριν από επτά μήνες.
-Σάντα Κρους, τέσσερις βδομάδες. -Τέσσερις.
-Με μηχανή, δύσκολο. -Ναι.
-Είναι δύσκολο. -Έχει πολλές αυλακιές;
-Ναι, μερικές φορές. -Πολλή άμμος.
-Άμμος και αυλακιές. -Άμμος και απότομη κλίση.
Το υψόμετρο είναι θέμα.
-Το μισό οξυγόνο. -Ναι.
Τον τελευταίο μήνα ζω στα 4.000 μέτρα συνεχώς.
Στο Αλτιπλάνο της Βολιβίας και στο Περού.
Το νότιο τμήμα είναι επίσης πολύ ψηλά. Οπότε, είμαι κάπως...
Αλλά θα γίνεις σαν τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ.
Συνέχισε να κάνεις πετάλι έτσι και θα λες "Θεέ μου! Πάω όλο και πιο γρήγορα".
Να δω τα χέρια σου.
Να δω τα χέρια σου;
-Ναι. -Πόση ώρα είστε εδώ;
-Μία ώρα. -Εδώ και 45 λεπτά.
-Σοβαρά; -Μία ώρα, νομίζω.
Πρέπει να ξαναβγούμε στον δρόμο, επειδή νυχτώνει γρήγορα εδώ.
Τι σχέδιο έχουμε; Τι θα κάνουμε; Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα;
-Ναι, ακριβώς. -Είμαστε... Επειδή είναι 5:05 μ.μ.
Έχουμε μιάμιση ώρα για το καταφύγιο...
-Ναι. Εντάξει. -Την Κόκκινη Λιμνοθάλασσα.
ΜΑΞΙΜ ΤΟΠΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ
Και μία ώρα ακόμη για να φτάσουμε στο ξενοδοχείο που υπολογίζαμε.
Λένε ότι οι δρόμοι καλυτερεύουν, έτσι νομίζουν. Όχι;
-Έχουν περάσει αυτόν τον δρόμο;
-Όχι. -Άρα, δεν ξέρουν. Καλό επιχείρημα.
Δεν ξέρουν τι λένε.
Ναι. Δεν έχουν ιδέα τι λένε.
Η περιοχή στην οποία πάμε είναι μάλλον η πιο απομακρυσμένη.
Από τα πιο δύσκολα περιβάλλοντα που πρόκειται να συναντήσετε.
Όταν λέω απομακρυσμένη, το εννοώ πραγματικά.
Δηλαδή, κανείς δεν ζει εκεί.
Ξέρεις, είμαστε σε μια κατάσταση που είναι δύσκολο να φύγουμε.
Δες εδώ!
Είναι σαν άσκηση αντοχής αυτήν τη στιγμή. Επιβίωση.
Είμαστε αποφασισμένοι. Πρέπει να το κάνουμε.
Θα έχει νυχτώσει σίγουρα μέχρι να φτάσουμε.
Θα είναι επικίνδυνο να οδηγούμε στο σκοτάδι. Και...
θα έχει τρομερό κρύο.
Το λεπτό που πέφτει ο ήλιος, πέφτει και η θερμοκρασία.
Θεέ μου. Απλώς...
είναι εξουθενωτικό.
Αν πρέπει να συνεχίσουμε, θα χρειαστεί να αλλάξω.
Οι κάλτσες μου βράχηκαν.
Όχι, δεν γίνεται. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε.
Αν δεν μπορούμε να μείνουμε αλλού...
Ναι.
Ίσως πρέπει.
Αλλά λέω ότι θα πρέπει να αλλάξω.
Δεν νιώθω τα δάχτυλά μου πια.
Πάμε στην Κόκκινη Λιμνοθάλασσα.
Δεν είναι το ξενοδοχείο που θέλαμε. Δεν έχω ιδέα τι είναι.
Είναι ξενοδοχείο με τοίχους ή σκέτες καλύβες;
Κάποιος είπε ότι είναι καλύβες χωρίς θέρμανση.
Πρέπει να κοιμηθείς με κουβέρτες. Αυτό μόνο.
Αλλά δεν έχω ιδέα.
Δεν ξέρουμε αν μπορούμε να φορτίσουμε.
Τα Rivian πρέπει να φορτιστούν.
Βλέπω ένα φως αριστερά.
Αν υπάρχει φως, θα υπάρχει και ηλεκτρισμός.
Αν υπάρχει ηλεκτρισμός, μπορεί να υπάρχει θέρμανση.
Αν υπάρχει θέρμανση, μπορεί να υπάρχει τροφή.
ΛΑΓΚΟΥΝΑ ΚΟΛΟΡΑΔΑ ΒΟΛΙΒΙΑ
-Θα μείνουμε εδώ. Ναι. -Μένουμε εδώ.
Πρέπει να φορτίσουμε τα αμάξια, έτσι;
Καλύτερα να πάμε στο ξενοδοχείο.
Πρέπει να φορτίσουμε τα αμάξια όλη νύχτα.
Αλλιώς, θα κολλήσουμε αύριο. Δεν θα πάμε πουθενά.
Αν έρθουμε, οι άλλοι θα μείνουν εδώ...
Ναι, μόνο τα δύο ημιφορτηγά.
Πάμε τα Rivian στο ξενοδοχείο, τα συνδέουμε, φορτίζουμε το πρωί.
Ναι.
Όλα.
Θεέ μου, έχω ενθουσιαστεί που είμαι εδώ.
Απλώς αυτό το...
αυτό το συναίσθημα...
όταν νυχτώνει και κάνει κρύο και είσαι...
Θες ένα καταφύγιο, ξέρεις.
Σαν αρχαίοι ταξιδιώτες ή κάτι τέτοιο. Κάτι...
Σαν να έρχεσαι σε επαφή με κάποιο αρχαίο τρόπο ζωής.
Λες "Εντάξει, τώρα χρειάζομαι κάπου να βγάλω τη νύχτα,
κάπου να προστατευθώ από τον αέρα και το κρύο".
Και...
Είναι άψογο. Αυτό είναι.
Θα συνεχίζαμε, προφανώς, επειδή έχουμε τις τεράστιες μπαταρίες,
που αν δεν φορτίσουν, θα μείνουμε στον δρόμο
-για 24 ώρες περίπου. -Εντάξει.
Εννοώ, δεν ήρθε το τέλος του κόσμου. Γίνεται.
Λέμε να προσπαθήσουμε...
Δεν ξέρω αν έχω μπαταρία για να φτάσω.
Δύο Rivian και το Sprinter θα ακολουθήσουν το Land Cruiser.
Θα πάρουμε... Θα είναι δύσκολο, αλλά είναι μία ώρα ως το ξενοδοχείο.
Είναι γελοίο. Πάντα λέμε ότι δεν θα οδηγούμε νύχτα.
Και την επόμενη στιγμή...
οδηγούμε νύχτα.
Απομένει 25% στο αυτοκίνητό μου.
Αλλά ο Ντέιβ έχει μόνο επτά ή οκτώ τοις εκατό.
Πέφτει γρήγορα. Πρέπει να φταίει η θερμοκρασία.
Θα δείξει μέχρι πού μπορούμε να φτάσουμε.
Και η αυλακιά είναι τόσο μεγάλη που δεν αλλάζει κάτι αν πας να στρίψεις.
Θα σε πάει όπου θες...
όπου θέλει, κι έχει απότομο γκρεμό εδώ.
Αν πέσει κι άλλο, θα ξεμείνουμε πριν φτάσουμε.
Αλλά σκέφτομαι να συνεχίσουμε...
Να συνεχίσουμε να οδηγούμε.
Θεέ μου, η ανάρτηση.
Ακούς αυτό το τρίξιμο;
Είναι η ρόδα στο φτερό κι έχει μια μεγάλη... Πρόσεχε!
Υποτιτλισμός: Έφη Μούκα