మేం 13 దేశాల గుండా 13,000 మైళ్ళు ప్రయాణించబోతున్నాం.
ఉషువాయా నుండి అర్జెంటీనా, చిలీ మీదుగా అటకామా ఎడారి చేరుకుని,
అక్కడి నుంచి టిటికాకా సరస్సు దాటడానికి ముందు లా పాజ్ వెళ్తాం,
ఆ తర్వాత ఆండీస్ పర్వత శ్రేణిని అనుసరిస్తూ కొలంబియా, అక్కడి నుంచి పనామా మీదుగా
సెంట్రల్ అమెరికా, మెక్సికోలను దాటి 100 రోజుల తర్వాత లాస్ ఏంజలెస్ చేరతాం.
రస్ మాల్కిన్ దర్శకుడు-నిర్మాత
మేం వీళ్ళకి వీడియో కెమెరాలు ఇస్తాం,
పైగా వాళ్ళ క్రాష్ హెల్మెట్లలోనూ మైక్రోఫోన్ అమర్చిన కెమెరాలు ఉంటాయి,
కాబట్టి, వాటితో బైక్ నడుపుతూనే చిత్రీకరణ చేయవచ్చు
ఇదీ అసలు రోడ్డేనా? దేవుడా!
డేవిడ్ అలెగ్జానియన్ దర్శకుడు-నిర్మాత
వాళ్ళతో మూడో బైక్ వెళ్తూ ఉంటుంది,
దాని మీద కెమెరామెన్ క్లాడియో వెళతాడు.
అది కాకుండా, నేను, రస్ రెండు ఎలక్ట్రిక్ పికప్ వాహనాల్లో వాళ్లని అనుసరిస్తాం,
మాతో కెమెరామెన్లు జిమ్మీ,
ఆంథోనీ, టైలర్ వస్తారు. వీళ్లు కావలసిన ఏర్పాట్లు కూడా చూసుకుంటారు.
మేము కారు నుండే వాళ్ళని చిత్రీకరిస్తూ,
వాళ్లని సరిహద్దుల్లో కలుస్తూ ఉంటాం,
అది పక్కనబెడితే, వాళ్ళ ప్రయాణం వారిదే అన్నమాట.
ఒహాకా మెక్సికో
లాస్ ఏంజెలిస్ కు 2,306 మైళ్లు
మనం మెక్సికోలో ఈ సమస్యాత్మక ప్రాంతాలన్నీ దాటాల్సి ఉంటుంది.
కొంతమందేమో ఇవి చాలా ప్రమాదకరమైన ప్రాంతాలు అంటారు.
మరికొందరు అంత ప్రమాదకరం కాదంటారు.
రాత్రివేళల్లో ప్రయాణించకపోవడమే మంచిది.
అది మంచి ఆలోచన కాదు.
అవును, నిజంగానే. చూద్దాం, చూద్దాం.
కానీ, బస్సు ఎక్కాక మన ప్రయాణం కాస్త సరదాగానే సాగేటట్లు ఉంది.
ఇకపై మన ప్రయాణం ఎలా ఉంటుందో చూడాలని ఆతృతగా ఉంది.
ఆగుము
అబ్బా, ఇది భలే ఉంది, డేవ్.
-లోపలకి వచ్చి చూడండి. -చూద్దాం, పద.
సరే.
-సీటు బాగా కిందకు దిగుతోంది. -వావ్.
-ఇది చాలా కిందకు ఉంది. -కాస్త కిందకే ఉంది.
ఏదైనా సమస్య ఉంటే, ఇప్పుడే పరిష్కరించుకోవాలి,
అంతేతప్ప, చివావా రాష్ట్రం చేరుకున్నాక కాదు, సరేనా?
-చివావాలో ఏ సమస్యా తలెత్తకూడదనే ఆశిద్దాం. -హోసా? హోసాలా?
అయినా చివావాలో కుక్కపిల్ల దొరుకుతుందేమో చూస్తాను.
చివావా.
-మీరే నిర్ణయించుకోండి. -వాళ్లు నీలం రంగు వేశాక...
నీలం రంగు ఒకవైపు, నారింజ రంగు మరోవైపునా?
ఆ సంగతి అడిగి ఉండాల్సింది.
దేవుడా.
చూడు.
బహుశా అది తప్పుడు నిర్ణయమై ఉంటుంది.
మైకేల్ స్థానిక నిర్మాత
ఇదైతే... ఆగు నారింజ రంగు అయితే బాగుంటుంది.
-ఆ నీలం రంగు నాకు బాగా నచ్చింది. -అదా?
-అదీ. -అదే.
అవును, అదైతే బాగుంటుంది.
అవును, గురూ.
-Long Way Up గురించి ఆలోచిస్తున్నా. -లేదంటే...
-మనం Long Way Up లోగో వేయించాల్సింది. -దానిపై మెరుపు బొమ్మ వేయిస్తే?
-అలాగే. -కరెంటు మెరుపు బొమ్మా?
ఆ బొమ్మ పైనుంచి ఒక గీత ఉండాలి, ఎందుకంటే, ఇది ఎలక్ట్రిక్ బస్సు కాదు కదా.
సరే. మరి సీట్ల సంగతి.
మీకు ఎలా కావాలో చెప్పు.
-నా ఉద్దేశం, ఇవి బాగానే ఉన్నాయి, అలాగే... -ఐదారు వరుసలు వదిలేయగలం
అయినా కూడా బంకులు, బైకులకు కావలసినంత చోటు ఉంటుంది.
కాళ్లు పెట్టుకునేందుకు ఇదీ మరీ దూరంగా ఉంది.
ఈ బస్సు చాలా పెద్దగా ఉంది.
ఇలాంటి కుర్చీలు ఇక్కడ చాలా ఉన్నాయి.
అబ్బా.
ఈ లైట్లు బ్రేకులవి.
ఒమర్ ఎలక్ట్రీషియన్
ఇవి ఎమర్జెన్సీ బ్రేకులకోసం. పక్కనుంచి వెళ్ళేవారికి కనబడేందుకు.
మరి అవి ఎక్కడ... ఇవి బ్రేక్ లైట్లు...
-బ్రేకులు తొక్కండి. ఇక్కడ. -ఇవి బ్రేక్ లైట్లు.
ఇక్కడ ఉంది, సరే.
ఈ కుర్చీలన్నీ లేకపోతే బస్సు ఎంత తేలిగ్గా ఉంటుందంటావు?
గాల్లో తేలిపోతుంది. గంటకు 100 మైళ్ల వేగంతో దూసుకుపోతుంది.
ఎగిరే బస్సు అన్నమాట.
కింద ఉన్న స్క్రూలు అన్నీ విప్పాలనుకుంటాను, కదా?
అవి కనిపిస్తున్నాయా?
మనలో ఒకరు బస్సు కిందకు వెళ్ళి, నట్లను గట్టిగా పట్టుకుంటే,
పైనుంచి మరొకరు వాటిని విప్పేస్తారు.
సరే, నేను కిందకు దూరి...
బస్సును తయారు చేసేస్తున్నా, గురూ.
సరే.
చార్లీ, నువ్వు రక్షణ కోసం వాడే కళ్లద్దాలు పెట్టుకోవాలి.
రీడింగ్ కళ్ళద్దాలు పెట్టుకునే ఉన్నానులే.
అబ్బా, మిత్రమా.
ఈ స్క్రూ ఒక్కటీ నాకు రావడం లేదు.
ఇదా?
కనీసం నేను ఒక్క స్క్రూ అయినా తీయాలి.
మనం చివరకు జోకర్లలా తయారవుతున్నాం...
నేను ఇలాంటి పనులు చూస్తూ... నటిస్తూ కాదు సుమా, చేస్తూ జీవితం గడిపేసాను.
ఇలాంటి షోలు చూస్తూ అన్నమాట.
ఒంటిపై పచ్చబొట్లు ఉన్న శ్రామికులు, అమెరికావ్యాప్తంగా,
బైకులూ, కార్లూ బాగుచేస్తూ, తయారు చేస్తూ జీవితం కొనసాగిస్తారు...
మనం కెమెరా ముందు ఒక్క నట్టు విప్పేందుకు ప్రయత్నిస్తే,
అప్పుడు తెలుస్తుంది వాళ్లు ఎంతటి పనిమంతులో.
ఒక నట్టు విప్పేందుకు ప్రయత్నిస్తున్నాను.
కమాన్!
స్టీలును తెప్పించినందుకు సంతోషం. ఎందుకంటే ర్యాంపు కట్టడం చాలా ముఖ్యం.
అక్కడే ఉండు. దాన్ని అలాగే పట్టుకో.
-ఇద్దరు కూర్చునే చోటు ఉందా అక్కడ? -అతను ఉందనే అంటున్నాడు.
అయితే మనం 20 అంగుళాల చొప్పున రెండు సీట్లు ఏర్పాటు చేద్దాం.
దీన్ని ఒక మీటరు వెడల్పున ఉంచుదాం.
మూడు మీటర్లు.
ఎన్రిక్ మెకానిక్
50 సెంటీమీటర్లు వెడల్పు, మూడు మీటర్లు పొడవు.
-తను నా సమస్యలు పరిష్కరిస్తున్నాడు. -అవును.
నాకు ఒక స్క్రూ కనిపించింది...
-నాకు ఒకటి కనిపించింది. -సరే.
దేవుడా, దాన్ని కనిపెట్టడమే కష్టంగా ఉంది.
నాకు ఒకటి దొరికింది.
ఇదెంత కష్టమైన పనో, నాకు ఇక్కడ స్థలం ఎంత ఇరుకుగా ఉందో అతనికి తెలియట్లేదు.
అదీ.
సరే, నాకు ఒకటి దొరికింది. ఆగు.
ఆగు, ఆగు.
దాన్నే విప్పేందుకు ప్రయత్నించు.
నీకు దొరికిందిగా. కానీ, కానీ.
అలాగే ప్రయత్నించు. కాస్త...
దాదాపు పూర్తి కావొచ్చింది.
అయిపోవచ్చింది.
కానీ.
పూర్తి కావచ్చింది.
-ఇప్పడు ఇది... -ఒకటి ఊడదీశాం!
-యా! -విప్పదీశాం.
సరే, ధన్యవాదాలు.
ఖచ్చితమైన టైమింగ్.
ఒక దాన్ని బయటకు తెచ్చాం, డేవ్!
ఇక ఇప్పుడు బెడ్లు తయారు చేయాలి, అందుకు జి రకం స్క్రూలు కావాలి,
ఇంకా లైటింగ్, ఎలక్ట్రిక్ పనులు చేయాల్సి ఉంది,
తలుపు పని మిగిలే ఉంది, తలుపు మరికాస్త తెరచుకునేలా చేయాలి,
పైకప్పును ఉంచి, జనరేటర్లను పెట్టేందుకు చోటు చూడాలి,
జనరేటర్లను పెట్టాలి కదా.
అప్పుడే బస్సు పూర్తిగా సిద్ధమైనట్టు.
పెద్దగా పనేం మిగల్లేదులే.
ఉషువాయానుంచి బయల్దేరేటప్పుడు ఇదంతా మనం ఊహించామా?
ఈ పనంతా చేయాల్సి వస్తుందని...
పని పూర్తయ్యేంతవరకూ పది రోజులు ఈ బస్సు కిందే ఉండాలని అనుకున్నామా.
పని పూర్తయ్యేందుకు ఇక ఇవాళ, రేపు మాత్రమే సమయం ఉంది.
మనకు... నాకు పెద్దగా సమయం లేదు, గురూ...
ఇంకా వెల్డింగ్ పని మొదలే కాలేదు,
ఎందుకంటే, రావలసిన సామాను ఉదయం 8.00 గంటలకే రావలసింది.
స్టీలు, అల్యూమినియం సామగ్రి ఈ పాటికే వచ్చేయాలి, నాకు ఇన్సూరెన్సు పాలసీ ఉంది.
ఈ పని చక్కగా చేయాలి.
అన్నింటికంటే ర్యాంపు కట్టడం చాలా ముఖ్యమైన పని.
ప్రధాన బీమ్ ఇక్కడ వస్తుంది...
మాట్ రివియన్
...అదే బస్సు మొత్తానికి ఆధారమవుతుంది. బస్సు నిర్మాణానికి.
ఇక్కడ కట్ చేయాల్సి వస్తుంది.
నేను ఏం చేస్తానంటే, ఇక్కడ, అక్కడ నిలువుగా సపోర్ట్ ఇచ్చేలా ఏర్పాటు చేస్తాను.
ఈ పైన ఇక్కడనుంచి వచ్చేలా ఒక అతుకును పెడతాను
నిలువుగా సపోర్ట్ ఇచ్చే చోట ఇరువైపులా 45 డిగ్రీల కోణంలో అది వస్తుంది.
అలా చేస్తే, దీన్ని కట్ చేసి తీశాక, అది అన్నింటినీ పట్టి ఆపుతుంది.
బ్రేక్ లైట్లు, ఇండికేటర్లు, హెడ్ లైట్లు.
ఇది వెనుకవైపు పెట్టి, ఆ తర్వాత ఎల్ఇడీలు చూడాలి.
-సమయం చాలా ముఖ్యం. -అవును.
ఒకవేళ ఎల్ఇడి లైట్లు పనిచేయకపోతే, మరో ఆరు లైట్లు ఉంటాయి.
దీనికి మద్దతుగా ఇక్కడ చిన్న చిన్న ముక్కలు అమరుస్తాను,
దానివల్ల నేను కట్ చేసేటప్పుడు, ఏమీ జరగకుండా ఉంటుంది.
మన వద్ద ఇనుప తుక్కు ఏదైనా మిగిలిందా?
దాంతో ఇదైనా తయారు చేద్దాం.
-ర్యాంపు లోపలికి వెళ్ళిపోవాలి, దేవుడా! -అలాగే, నాకు తెలుసు.
మనం గ్వాటెమాలా నుంచి రావడం వింతగా ఉంది, కదా?
ఆ మరుసటి రోజు.
నేను మ్యాప్ ను చూసి, "ఈ ప్రయాణం ఎలా చేశాం మనం?" అనుకున్నా.
వెంటనే నాకు మనం బైకులపై వచ్చామన్న విషయం గుర్తుకొచ్చింది.
ఇదంతా విచిత్రంగా అనిపిస్తోంది.
నేను నమ్మలేకపోతున్నాను.
ఒకసారి పరికించి చూస్తే, అర్జెంటీనా నుంచి మైళ్ల దూరం వచ్చామని అనిపిస్తుంది.
అప్పుడు నీకు "దేవుడా, మేం... ఇంత దూరం ప్రయాణించామా" అనిపిస్తుంది.
నిజంగా ఈ ప్రయాణం Long Way Up.
కాదంటావా?
మిగతా మన పర్యటనలకన్నా ఇదే సుదీర్ఘమైనదనిపిస్తోంది, కానీ కాదు.
ఇదే చాలా చిన్నపాటి ప్రయాణం, కానీ పెద్దదని అనిపిస్తోందంతే.
అవును. అలా ఎందుకు అనిపిస్తోందో తెలియదు మరి.
వయసు పైబడుతోంది కదా.
-నీకు అలా అనిపిస్తోందా? -మనం వయసు మళ్లినవాళ్లం, అలసిసొలసిన వాళ్లం.
-ఛండాలం. -నిన్ను ఆ బస్సు కిందకు తోసేస్తాను.
గత మూడు రోజులుగా నువ్వుచేసిన పని, నువ్వు లేకుండా నా వల్ల అయ్యేది కాదు.
అద్భుతమైన పని, బాగుంది. దీన్ని చూడు.
మన పని ఇంకా పూర్తి కాలేదు.
రేపటిలోగా పూర్తి కావాలి, సరేనా?
రేపు, అంతా అయిపోవాలి... మిగిలిన పనులన్నీ చక్కబెట్టాలి.
-అలాగే. -రేపు ఒక గొప్ప రోజు అవుతుందని ఆశిద్దాం.
-సరేనా? ధన్యవాదాలు, గురూ. -అలాగే, అలాగే.
చూస్తే బస్సు భలేగా ఉంది. కానీ పూర్తి కావలసిన పనులు చాలానే ఉన్నాయి.
ఇక ఒక్క రోజు మాత్రమే మిగిలి ఉంది.
వాళ్ళు పనులన్నీ ఎలా పూర్తి చేస్తారో?
సామగ్రి ఏమైనా వచ్చిందో లేదో ఒకసారి చూసి వస్తా.
ర్యాక్ ఇక్కడ ఉండాలి.
అవును!
దీన్ని చూడు.
దీన్ని ఒక్క రోజులో తయారు చేసేశారు.
దీన్నీ, నిచ్చెనలనీ.
దీన్ని ఎంత చక్కగా తయారు చేసి, రంగులు వేశారో చూడండి.
ఒక్క రోజు.
ఏం చేయాలని నేను వీళ్లని అడగను.
ఎలా చేయాలో వాళ్లకు తెలుసు, నేను అనుకున్న దానికంటే చక్కగా చేస్తున్నారు.
మా ప్రయాణం కోసం వాళ్ళు ఎంతో శ్రమిస్తున్నారు.
ఇవాళ 5వ తేదీ.
మేం ఈ పనులన్నీ మొదలుపెట్టింది 4వ తేదీన.
ఇంత వేగంగా పనులు ఎక్కడా జరగవు. ఎక్కడా జరగవు.
వాళ్ళని చూడండి.
అవును, సమానం.
ఇక్కడ, లేదా?
అవును.
ఈ అమరక అంతా భలేగా కుదిరింది.
ఆ తర్వాత ఇదంతా ఇలా జరిగిపోతోంది...
నాకు కాస్త ఇలా ఇచ్చావంటే...
అవును, తను ఈ పనిని ఇలా...
సరే.
నారింజ రంగు వేసేస్తున్నారే!
-చార్లీ. -అలా చూడు.
దాన్ని ఆవిష్కరిస్తున్నాడు.
చాలా బావుంది.
-చూడు నీలం, నారింజ రంగులు భలే ఉన్నాయి. -అద్భుతంగా ఉన్నాయి.
నాకైతే, నారింజ రంగు కాస్త కొట్టొచ్చినట్టు కనబడుతోంది...
ఈ ర్యాంపుపైకి ఎక్కి, బైకులను లోపలకి ఎలా తీసుకువెళ్లాలా...
అని నేను ఆలోచిస్తున్నాను.
నువ్వేమంటావు...
నేనేమన్నానో అర్ధమైందా?
మళ్లీ ఒకసారి సరిగ్గా కొలిచి చూసి,
వాస్తవానికి ఎంత చోటు ఉంటుందో చూస్తే మంచిదని నాకు అనిపిస్తోంది.
అలాగే. వెళ్లి బైకుల్ని కొలిచి వద్దాం.
మనం ఎంత ఎత్తు ఉందన్నాం? 52 అంగుళాలా?
-51. -51.
రేపు ఉదయానికల్లా పని పూర్తయిపోతుందా?
అవుతుంది కదా? కాదా?
పూర్తి చేసేస్తాం.
ఇప్పటివరకూ చూసిన మెక్సికో ఎంతో అద్భుతంగా ఉంది,
ఇక్కడ జనం కూడా స్నేహపూర్వకంగా ఉన్నారు,
అయితే రాత్రివేళల్లో ప్రయాణించకూడదన్న సలహాను మనం గంభీరంగా తీసుకోవాలి.
నేను ఎస్ఓఎస్ ఇంటర్నేషనల్ తో ఇప్పుడే ఫోన్లో మాట్లాడాను,
మనకు భద్రతాపరమైన సలహాలు ఇస్తున్నది వాళ్లే కదా,
వాళ్లు ఇలా వెళితే మంచిదన్నారు.
-సరే, ఎల్ పాసోకా? -ఎల్ పాసోకి.
మెక్సికో భయంకరంగా ఉందని చెప్పను, ఎందుకంటే ఇది నాకెంతగానో నచ్చింది...
ఇక్కడ ఇంతదాకా స్నేహపూర్వక వాతావరణం, మంచి మనుషులే కనిపించారు.
"ఎలా మొదలు పెట్టావన్నది కాదు, ఎలా పూర్తి చేశావన్నదే ముఖ్యం" అన్నారు కదా?
-అవును. -మనం లక్ష్యాన్ని చక్కగా పూర్తి చేయాలి.
మీరు జెనరేటర్లను సిద్ధం చేస్తే,
నేను మన కుర్రాళ్లని పిలిచి, ఒకసారి నడిపి చూడమంటాను...
అది నేను చూసుకుంటాను. నాకు హావియర్ తో పని ఉంది.
సంబంధిత కాగితాల పని సజావుగా సాగాలి.
అవసరమైన పత్రాల పని ఎంతవరకూ వచ్చింది?
ఇన్సూరెన్సు కంపెనీ వాళ్ళు మరో 50 నిమిషాల్లో వస్తున్నారు.
ప్లేట్లు, ఉదయం 11 గంటలకు తయారవుతాయి.
-ఏంటవి? -ప్లేట్లు.
కానీ, మనం ఉదయం 7.00 గంటలకే బయల్దేరాలి కదా.
అవును, గురూ, కానీ అది ప్రభుత్వంతో పని.
-నా చేతుల్లో లేదు కదా. -అది ప్రభుత్వ వ్యవస్థ పని.
అది ఒక వ్యవస్థ.
ఇంకేదైనా దారి ఉందా?
-మరో దారి లేదు. -ఇప్పుడు ఆఫీసు మూసేస్తారు.
మనకు సంబంధిత పత్రాలు సకాలంలో లభించవేమో,
కానీ అసలు సమస్య ఏంటంటే, బస్సులోకి బైకులు పట్టేటట్లు లేవు,
మనమేమో రేపే ప్రయాణం ప్రారంభించాల్సి ఉంది.
బైకు అద్దం వరకూ ఎత్తు చూస్తే 51 అంగుళాలు ఉంది.
అద్దం వరకూ ఎత్తు ఎంత ఉంది?
52.
51 ఉంది, తలుపు ఎత్తేమో 52 అంగుళాలు ఉంది.
కాబట్టి మనం స్క్రీన్ తీసేయాలన్నమాట.
అయినా బైకులు లోపలకి వెళ్లకపోవచ్చు.
మళ్లీ ఒకసారి చూసేందుకు ఇవాన్ వెళ్లాడు, హాండిల్ బార్ వరకూ 52 అంగుళాలు ఉంది,
ఆపైన తలుపేమో 52 అంగుళాల ఎత్తే ఉంది, కాబట్టి బైకులు లోపలకి వెళ్లలేవు.
కానీ సమస్య ఏంటంటే...
ఇప్పుడు సమయం చూస్తే 5.30 అయింది.
ఉదయమే మేం బయల్దేరాలి.
ఇంకా చేయాల్సిన పని చాలా ఉంది.
బైకుల్ని తీసుకువెళ్లేందుకుగాను బస్సుకు మళ్లీ మార్పులు చేస్తున్నాం.
బైకులు ఇందులో పట్టకపోతే, చేసిన పనంతా వృథాయే.
-ఇక్కడ, ఇక్కడ, అలాగే ఇక్కడ. -అలాగే.
అవును, అవును.
"గరిష్ఠంగా" అనడానికి స్పానిష్ లో ఏమంటారు?
-మూచో. -మూచో?
భలే చెప్పావు.
-బాగా చెప్పావు. -అవును.
ఇప్పుడు తెల్లవారుజామున 3.00 అయింది, మేం ఉదయాన్నే బయల్దేరాలి.
వీళ్ళు ఇంకా పనిచేస్తూనే ఉన్నారు.
రోజంతా కష్టపడుతూనే ఉన్నారు.
రాత్రంతా కూడా పని చేశారు. అందరూ.
ఇలాంటి పనిమంతుల్ని నేను ఎక్కడా చూడలేదు.
ఇప్పుడు మేం చేయాల్సిన అతి ముఖ్యమైన పని ఏమిటంటే
ఈ ర్యాంపుల్ని లోపలకి ఎక్కించడం.
రెండు ర్యాంపులు, ఒకదాని పక్కన ఒకటి, లోపలికి ఎక్కించడానికి సహాయపడతాయి.
వీళ్ళు పడుతున్న కష్టం నన్నెంతగానో ఆకట్టుకుంది.
వాళ్లు ఒక్క పైసా కూడా అదనంగా అడగలేదు.
వాళ్లు అడిగింది అసలు ఎక్కువ కూడా కాదు.
మాకు సాయం చేయాలనే ఉద్దేశంతో... ఎంతో నిబద్ధతతో పనిచేస్తున్నారు.
బస్ రోజు.
బస్ రోజు, బస్ రోజు, బస్ రోజు.
టీవీ ప్రతిబింబంలో మీకు నా వెనుకభాగం...
డైరీ క్యామ్
...కనిపించకుండా నేను జాగ్రత్త పడాలి.
బస్సుని చూసి, దానికోసం ఇద్దరు మెకానిక్కులు, వెల్డర్లనూ,ఆ
తలుపు కోసేందుకు మాట్ నూ తీసుకొచ్చి, డేవిడ్ అద్భుతమైన పని సుసాధ్యం చేసి చూపించాడు.
ఈ పనులన్నీ సునాయాసంగా చేసి చూపించాడు.
బస్సు చాలా గొప్పగా రూపుదిద్దుకుంటోంది.
మా బైకుల్ని బస్సులోకి ఎక్కించి, రాత్రివేళ బస్సు నడుపుకుంటూ ప్రయాణిస్తాం.
బస్సు వెళుతుంటే... లోపల బైకులు చార్జ్ అవుతూ ఉంటాయి, తెలుసా.
నాకెంతో ఉత్కంఠగా ఉంది.
చాలా బాగుంది.
వాళ్లు పాతబడిన, కళావిహీనమైన ఈ బస్సుని
ఇంత అందంగా, Long Way Upకి అనుకూలంగా తీర్చిదిద్దారు,
బైకుల్ని లోపలికి తీసుకువచ్చేందుకు వీలుగా,
మేం నిద్రించేందుకు అనువుగా తయారు చేశారు.
ధన్యవాదాలు.
అలా చూడు!
భలే పని చేశావు, డేవ్.
-అవును! -ఇది భలేగా ఉంది.
-బస్సు చాలా బాగుంది. -వావ్, బంకు బెడ్లు కూడా ఉన్నాయి.
-డేవ్, ఇది చాలా గొప్పగా ఉంది. -నమ్మశక్యంగా లేదు.
బాగా పనిచేశావు, మిత్రమా.
ఇక్కడ కుషన్లు ఉన్నాయి.
యంత్రపరంగా చూస్తే, చాలా విడిభాగాలు పోయాయి,
మెక్సికో అంతటా కలియదిరిగి వాటిని తీసుకొచ్చాం.
యంత్రపరమైన పనినంతటినీ వాళ్లు పూర్తి చేశారు, ఎందుకంటే బస్సు బాగా నడవాలి కదా.
ఆ తర్వాత మనకు అనుకూలమైన విధంగా మార్పులు చేర్పులు చేశాం.
ఆపై, ఇనుప పని చేసే వ్యక్తిని తీసుకొచ్చి, బస్సు పైభాగం, ఈ మంచాలు
బైకులు లోపలికి వచ్చేందుకు అవసరమైన భాగాలను తయారుచేయించాం.
చెప్పుకోవలసిందేంటంటే, వాహనంలో ఇదే ఆకర్షణీయమైన భాగం.
దీన్ని తయారు చేసేందుకు వాళ్లకి... ఇదిగో ఇదే.
-దేవుడా. -వావ్!
దీని పొడవు 8 అడుగులు కాదు.
-ఇది 10-అడుగుల పొడవైనది. -ఈ ర్యాంపును వాళ్లే తయారు చేశారా?
-ర్యాంపును మేమేం చేశాం. -ఒక్కొక్క మెట్టునూ తయారు చేశారా?
ఒక్కొక్క మెట్టునూ. అన్నింటినీ కలుపుతూ వెల్డింగ్ చేశాం.
డేవ్, గురూ. నీ సొంత షో చేసేశావు.
దాని పేరు డేవ్స్ డూ-అప్స్.
డేవ్స్ డూ-అప్స్ కార్యక్రమంలో ఈ వారం కూడా డేవ్ మళ్లీ సాధించి చూపించాడు.
అతను ఎలా సాధించాడు?
ఇది అద్బుతం,
ఈ బైకులపై ఉన్న నీలి, నారింజ రంగుల్ని చూసినప్పుడు గొప్పగా అనిపిస్తాయి.
అలాగే, బస్సు లోపల కూడా అన్ని ఏర్పాట్లూ చక్కగా చేశారు.
ఈ క్షణం కోసమే మేమంతా ఎదురుచూస్తున్నాం, స్టార్ట్ చేద్దామా?
కాస్త నెమ్మదిగా.
-ఒకటి. -పోనీ.
-లేదు. ఆగు. -అదిగో.
ఇప్పుడు బాగుందా?
అవును.
అదీ!
జీవితంలో చిన్నా, పెద్దా విజయాలు ఉంటాయి.
ఈ బస్సు రూపకల్పన అనేది ఒక పెద్ద విజయం.
చక్కగా స్టార్టయింది.
ఇది నాకెంతో ముఖ్యమైనది, తెలుసా?
వాళ్లు ఎంతో కష్టపడ్డారు. ఈ పనిని ఎంతగానో ప్రేమించారు.
ఈ పని పూర్తి చేసేందుకు తీవ్రంగా శ్రమించారు.
మొత్తానికి సాధించారు.
నిరాశ పరిచిన విషయం ఏమిటంటే, కాగితాల పని.
గత రాత్రికే ప్లేట్లు వస్తాయని అనుకున్నాం.
దురదృష్టవశాత్తూ, అవి ఈ ఉదయానికి మాత్రమే రానున్నాయి.
వాళ్ల రాకకోసం నేను గేటువైపే చూస్తున్నాను, కానీ...
ఏం చేద్దాం మరి? నువ్వు చెబితే మా అందరికీ తెలుస్తుంది.
ఏం చేద్దామంటే వీళ్లిద్దరూ ముందు బయల్దేరి వెళతారు.
ఈ పని పూర్తి చేసుకుని మేం మీ వెనకే వస్తాం.
ఏది ఏమైనా, మనం అదే చోట కలుసుకుంటాం.
కాగితాల పని పూర్తయిపోతే, అనుకున్నట్టుగానే ప్రయాణం సాగిద్దాం.
కాబట్టి, మేం బస్సు లేకుండా ముందే బయల్దేరుతున్నాం.
బస్సు తర్వాత మమ్మల్ని చేరుకుంటుంది. మేం ఇప్పుడు మెక్సికోలోకి వెళుతున్నాం.
టియోటివాకాన్ ఒహాకా
టెవాకాన్-కీకాట్లాన్ లోయ మెక్సికో
ఓరి దేవుడా. ఎక్కడ చూసినా బ్రహ్మజెముడు మొక్కలే.
ఇది బ్రహ్మజెముడు మొక్కలకు ఆవాసంలా ఉంది.
ఇది బ్రహ్మజెముడు మొక్కల లోయ.
బ్రహ్మజెముడు మొక్కల ఆకాశంలోంచి వంతెన ఇది.
-అబ్బా, దాన్ని చూడు... -అది కోతి తోకలా ఉంది.
అవును, వందలాది కోతి తోకలులా లేదా పాముల్లా...
ఇది కాస్త మనలాగ ఉంది.
నేను బ్రహ్మజెముడు మొక్కలా నటిస్తున్నాను.
నేను ఇంతకుముందెన్నడూ గాలిగుమ్మటంలో ప్రయాణించలేదు...
టియోటివాకాన్ మెక్సికో
...కానీ ఇప్పుడు అందుకు అవకాశం దొరికింది.
దేవుడా! ఇది అద్భుతంగా ఉంది.
దేవుడా.
ఇవాన్.
వావ్.
-ఆ దృశ్యాన్ని చూడు, అద్భుతమే. -దేవుడా. దేవుడా.
మనం పైకి ఎగురుతున్నాం.
అదిగో, అక్కడ పిరమిడ్ ఉంది. చూడు.
-వావ్, అక్కడ. -రెండున్నాయి, దేవుడా.
భలే ఉన్నాయి, అలా చూడు. ఎంత అందమైన దృశ్యమో.
మిగతా 40 గాలి గుమ్మటాలతోపాటుగా ఇలా గాల్లో ఎగురుతానని ఎప్పుడూ అనుకోలేదు.
ఇది అసాధారణమైన అనుభవం.
మెక్సికో మధ్యలో దేవాలయం మీదుగా.
ఇది అసాధారణమే.
అలా అడవులపైనుంచి బయటకు వచ్చి,
మూడు అతి పెద్ద పిరమిడ్లనూ, వీధులనూ, దుకాణాలనూ చూస్తే ఎలా ఉంది?
350 ఏడిలో మాయా నాగరికతను తలపించట్లేదూ?
నాకు నచ్చింది.
కిందకు చూడటం నాకు ఇష్టం ఉండదు.
పడిపోతానేమోననే భయం నన్ను ఆవహిస్తుంది.
కానీ ఆ అనుభూతి నాకిష్టం, ఈ ప్రయాణం ఎంతో ఆహ్లాదంగా ఉంది.
-చాలా చక్కగా ఉంది, కదా? -అవును.
నాకు చాలా బాగా నచ్చింది.
రోడ్డుకు ముందునుంచీ వెళతావా లేక వెనుకనుంచా?
-నాకు తెలియదు. -సరే.
ఎంత మామూలుగా వెళుతోందో.
-భలే ఉంది. -నాకైతే భయం వేస్తోంది.
మనం ఇంత పైన ఉన్నాం.
అందరికీ శుభం కలగాలి.
వాళ్ళు పట్టుకున్నారు. పట్టుకున్నారు.
భలే రసవత్తరంగా ఉంది.
దీని తాడు ఎవరూ పట్టుకోకపోతే, అప్పుడు ఇంకా రసవత్తరంగా ఉంటుంది.
చూడు ఎలా దిగుతున్నామో.
వావ్.
మమ్మల్ని బాగా తిప్పావు.
ఎక్కడా కుదుపుల్లేవు.
గాలిగుమ్మటంలో పైకి ఎగరడం మీకు నచ్చిందా?
-బాగా నచ్చింది. ధన్యవాదాలు. -చాలా బాగుంది.
-అవును, నీకు ధన్యవాదాలు. -భలే బాగుంది.
నాకూ ఇదే మొదటిసారి, బాగుంది కదా?
ఈ కుర్రాళ్లు పర్యాటక పరుగులాంటిదేదో నిర్వహిస్తున్నట్టుంది.
కానీ దాని గురించి నాకు ఏమీ తెలియదు,
వాళ్లు లారీలోంచి దూకుతున్నారని మాత్రమే తెలుసు.
మొత్తం అంతా సిద్ధంగా ఉంది.
స్థానిక నిర్మాతతో.
-మంచాలు రెడీ, బస్సు రెడీ. -పద...
యంత్రపరమైన సామగ్రి అంతా రెడీ.
లైట్లు కూడా సిద్ధం.
-సర్వం సిద్ధం. ఇక రోడ్డు ఎక్కడమే తరువాయి. -నేను...
నిన్ను పట్టుకుని నలిపేసి, కొరికేస్తా.
నువ్వంటే నాకు ఎంతో ఇష్టం.
ధన్యవాదాలు, నేస్తం.
నాకు మతి పోతోంది.
మేం మరికొన్ని నిమిషాల్లో బస్సునూ, బైకుల్నీ కలపబోతున్నాం.
యుఎస్ఏ -మెక్సికో టియోటివాకాన్ -వారెజ్
చార్లీ, మనం బస్సును ఎక్కడ కలవాలనుకున్నామో,
ఆ గమ్యం దగ్గర పడిందనుకుంటా.
చాలా అందంగా ఉంది.
బస్సును రోడ్డు మీద చూడాలని ఆరాటంగా ఉంది.
ఎవరు వాళ్లు? ఏం చేస్తున్నారు?
మేం జుకిలాకి యాత్రగా వెడుతున్నాం.
మాతోపాటు వర్జిన్ బొమ్మను కూడా తీసుకువెళుతున్నాం.
మాలో కొందరు కాలినడకన, ఇంకొందరు సైకిళ్లపైన బయల్దేరారు, మేం ట్రక్కులపై వెళుతున్నాం.
వావ్.
మాక్స్ స్థానిక నిర్మాత
కాలినడకన వచ్చేవారు 13 రోజుల క్రితమే బయల్దేరారు.
ఈ ప్రయాణం ఎక్కడవరకూ? దీని లక్ష్యం ఏమిటి?
మేం గ్రామం చేరుకోగానే, అక్కడ మాకోసం గ్రామస్థులంతా ఎదురుచూస్తూ ఉంటారు.
వర్జిన్ ను స్వాగతిస్తూ బాణసంచా కాల్చి, పాటలు పాడి, రంగురంగుల కాయితాలు విసురుతారు.
హల్లో!
ధన్యవాదాలు. ధన్యవాదాలు,
వద్దొద్దు. సరే. ఈసారి...
ఆహ్, నేను మళ్లీ అతన్ని పట్టుకున్నాను.
బై-బై!
అదిగో, అక్కడుంది మన బస్సు.
మొదటిసారి ర్యాంపుపైకి ఎక్కుతున్నారు మీరు.
-బాగుంది, మిత్రులారా. -మేం లోపలకు తీసుకొస్తున్నాం.
-బాగా పనిచేశారు మీరు. -చాలా బాగా. బాగుంది.
కాదు.
వాళ్లు అన్నట్టుగా...
మనం అనుకున్నది ఇప్పుడు కార్యరూపం దాల్చింది.
అసాధ్యమనుకున్నది సాధ్యమైంది.
మేం అధిగమిస్తున్న మొదటి మైలు ఇది.
ఇలా 1,000 మైళ్లు దాటాలి.
ఈ బస్సు అద్భుతంగా ఉంది, కదా?
నాకు బాగా నచ్చింది.
సీట్లు చక్కగా శుభ్రం చేసి, అమర్చారు.
తేలిగ్గా దూసుకుపోతోంది.
మరీ ముఖ్యంగా, ఈ బస్సుకు ఒక చక్కటి స్వభావం ఉంది.
దీనికి కొంత వ్యక్తిత్వమూ ఉంది.
బాగుంది.
అక్కడక్కడ కొన్ని ప్రమాదకరమైన ప్రాంతాలు ఉన్నాయి, తెలుసా...
అటువంటి చోట్ల ఆగవద్దనీ, వెడుతూనే ఉండాలనీ మనకు చెప్పారు కదా.
ఈరోజు...
చివావా మెక్సికో
...మిగతా రోజులకంటే కూడా అలాంటి ప్రాంతాలు ఎక్కువగా ఉన్నాయి, కాబట్టి...
అలాంటి సంఘటనలు ఏమైనా ఎదురయితే,
తప్పకుండా వాటిని మనం సీరియస్ గానే పరిగణించాలి.
అలాగే, కొద్దిపాటి అదృష్టంతో అంతా మనకు అనుకూలంగానే ఉంటుందిలే.
ఇంకా నిద్రపోనిది నేనొక్కడినే.
మేలుకుని ఉన్నాను.
అవును, ఉత్తర మెక్సికోలో భయోత్పాత సంఘటనలు ఎన్నో
చోటు చేసుకుంటున్నాయి.
మేం తీసుకోవలసిన జాగ్రత్తలన్నీ తీసుకున్నాం.
వాతావరణం అంత బాగోకపోయినా, వెలుతురు ఇంకా ఉంది.
మనవాళ్ళు బస్సులోంచి బైకుల్ని బయటకు తీద్దామంటున్నారు.
యునైటెడ్ స్టేట్స్ సరిహద్దుకు ఇంకా 95 మైళ్లు.
బయల్దేరడానికి మేం సిద్ధం.
మేం ఇవాళే సరిహద్దును దాటగలిగితే,
మా పర్యటనలో మేం దాటే చివరి సరిహద్దు ఇదే అవుతుంది.
మేం అమెరికాలోకి ప్రవేశించబోతున్నాం, అది మాకు ఎంతో ఉత్కంఠ కలిగిస్తోంది.
మేం ఇప్పుడు ఉత్తర మెక్సికోలో ఉన్నాం.
మళ్ళీ బైకులపై ప్రయాణం మొదలు పెట్టడం ఎంతో, ఎంతో బాగుంది.
ఇది మేం ప్రయాణించబోతున్న అత్యంత ప్రమాదకరమైన
దారి, తెలుసా.
వాళ్ళు మళ్లీ బైకులపై ప్రయాణం మొదలెట్టారు. మేమంతా అమెరికా సరిహద్దువైపు వెడుతున్నాం.
బహశా, ఈ సాయంత్రానికి మేం అమెరికాలోకి అడుగు పెట్టవచ్చు కూడా.
ఇవాళే సరిహద్దు దాటుతామని నాకు నమ్మకంగా ఉంది.
బాగా పరిచయమున్న ప్రాంతంలోకి మళ్లీ వెళ్లబోతున్నాం.
"ఏమీ జరగదు, మేము
అమెరికాలోకి ప్రవేశిస్తాం" అని అనుకోవడం తప్ప చేసేదేం లేదు.
కానీ అలా జరగకపోవడానికి కూడా అవకాశం ఉంది.
తలపెట్టిన ప్రతి ప్రయాణంలోనూ 5% అనుకోని సంఘటనలు జరిగే అవకాశం ఉంటుందంటారు.
అలా జరగకపోవచ్చు,
పర్యటన చివరి ఘట్టానికి చేరుకుంటున్నామని, మేం సాధించవలసిందేదో సాధించబోతున్నామని
మాకు మేము నచ్చజెప్పుకుంటున్నాం.
మా ప్రయాణంలో మాకు ఏదైనా ప్రమాదం జరిగే అవకాశం ఉన్న ప్రాంతం ఇదొక్కటే.
చార్లీ మనం వారెజ్ నగరం చేరుకోబోతున్నాం, తెలుసా?
లేదు, నేను ఇదేమీ ఊహించడం లేదు,
వాతావరణం నిన్నటిలాగే ఉంటుందని అనుకున్నాను, తెలుసా.
పూర్తిగా.
-జల్లు నా మొహాన్ని కొట్టింది. -నీకేం కాలేదుగా?
అక్కడ నీళ్లు ఎలా నిలచిపోయాయో చూడు.
అలా చూడు.
అది ఒక నదిని తలపిస్తోంది.
వారెజ్ మెక్సికో
మనం 40 నిమిషాల వ్యవధిలో సరిహద్దును దాటే అవకాశం కోల్పోతున్నాం.
2.00 గంటలకల్లా సరిహద్దును మూసేస్తారని మనకు ఎవరూ చెప్పలేదు.
జనం 24 గంటలూ సరిహద్దును దాటొచ్చు, కానీ...
మనం తీసుకువెడుతున్న కెమెరాలు, ఇతర సామగ్రికి అనుమతి ఉండదు.
మనకు నావిగేటర్ నుంచి సమాచారం దొరకడం లేదు,
దాంతో సరిహద్దు ఎక్కడుందో తేల్చుకోవడానికి తంటాలు పడుతున్నాం.
నాకు బైకులు ఎక్కడున్నాయో కనిపించడం లేదు.
మనం సురక్షితమైన ప్రాంతంలో ఏమాత్రం లేము.
కనుచూపు మేరలో లేవు.
మనం నిజంగానే వారెజ్ లో చిక్కుకున్నామంటావా?
అవును, వారెజ్ లో చిక్కుబడ్డాం.
బహుశా మనం ముఠాలు రాజ్యమేలే ప్రాంతంలో ఉన్నాం.
-మనం సరిహద్దుకు దూరంలో ఉన్నామా? -లేదు, లేదు, లేదు.
మరో పది నిమిషాలు, అంతే దూరం.
-సరే అయితే. -ప్లీజ్.
ఊరుకోండి, మిత్రులారా.
అనుకూలించని వాతావరణమే మన చిక్కులకు కారణం,
సరిహద్దును దాటే అవకాశాన్ని మనం చేజార్చుకున్నట్టే,
దానర్ధం ఏంటంటే, మనం ఎక్కడైతే అప్రమత్తంగా ఉండాలో అక్కడే చిక్కుబడ్డామన్నమాట.
మెక్సికో / యుఎస్ఏ బోర్డర్ క్రాసింగ్
-ఇదేనా సరిహద్దు? -అవును.
అది శరణార్ధుల శిబిరం.
అదిగో, బైక్ అదిగో.
అవిగో బైకులు. చార్లీ అక్కడున్నాడు.
అవును.
లికో డ్రైవర్
-బాగా నడిపావు. -ధన్యవాదాలు, ధన్యవాదాలు.
లికో, ధన్యవాదాలు.
మేం ఎల్ పాసో దాటేందుకు ప్రయత్నిస్తున్నాం.
మాలో చాలామందికి ఈ బస్సుతో అనుబంధం పెరిగిపోయిందని అనిపిస్తోంది.
దాన్ని సరిహద్దు దాటించేందుకు ప్రయత్నిస్తున్నాం.
అందుకు బోలెడు పత్రాలు, అవీ సిద్ధం చేయాల్సి ఉంది, కానీ...
కానీ మేము సరిహద్దు దాటాల్సిన పరిస్థితులు మాత్రం ఇలా ఉన్నాయి, అవునా?
మేం పత్రాలన్నీ పూర్తి చేశాం. పాస్ పోర్టులపై స్టాంపింగ్ కూడా అయింది.
కానీ ఇప్పుడు మరో చిక్కు వచ్చింది,
ఇవాన్, చార్లీ తమ బైకులకోసం పాస్ పోర్టులపై స్టాంపింగ్ చేయించుకోవాలి,
అది 25 మైళ్ల దూరం వెళ్లి అక్కడ చేయించుకోవాలి.
ఎల్ పాసో వారెజ్
అక్కడినుంచి వెనక్కి వచ్చి, అప్పడు సరిహద్దు దాటి ఎల్ పాసో, టెక్సాస్ లోకి వెళ్లాలి.
మాతోపాటు ఈ కెమెరా, ఇతర సామగ్రి ఉంది కాబట్టి,
మేం వ్యతిరేక దిశలో ఈ సామగ్రితోపాటు
20 మైళ్ళు వెళ్లాల్సిందే.
కానీ ఇక్కడ అనేకమంది సరిహద్దు దాటేందుకు
నెలల తరబడి వేచి చూస్తుంటే, మాకు ఆలస్యమవుతోందని అనడం
సమంజసంగా ఉండదు.
ఈ శిబిరాలూ, ఇవన్నీ చూస్తుంటే సరిహద్దు ఇక్కడే ఉందని అనిపిస్తుంది.
వీళ్ళంతా ఎవరు?
ఈ జనమంతా అమెరికాలో ఆశ్రయం పొందేందుకు...
క్లెమెంటె స్థానిక నిర్మాత
...ఎదురుచూస్తున్న దక్షిణ మెక్సికోవాసులు.
మెక్సికో రాష్ట్రాల్లో ఉన్న అభద్రత కారణంగా వీళ్లు వెళ్లిపోవాలనుకుంటున్నారు.
వ్యవస్థీకృతమైన నేరగాళ్ల నుంచి వీళ్ళకు బెదిరింపులు ఎదురవుతున్నాయి.
మాదకద్రవ్యాలు అమ్మకపోతే, వాళ్ళ కుటుంబంలో ఎవరో ఒకర్ని నేరగాళ్ళు చంపేస్తారు.
అందువల్ల వీళ్లు పారిపోయి వచ్చేస్తున్నారు.
అతను ఇక్కడ ఎంతకాలంనుంచి ఉంటున్నాడు?
రెండున్నర నెలలుగా.
అబ్బా. నీకు అంతా మంచే జరగాలని కోరుకుంటున్నా.
ఇక్కడ నెలకొన్న పరిస్థితులకు ఈ సంఘటన ఒక వాస్తవిక దర్పణం.
ముఠాల దురాగతాల కారణంగా సామాన్య జన జీవనం కష్టమైపోతోంది.
అందరికీ అవకాశం కావాలి, గురూ.
వాళ్ళు మరీ నిశితంగా చెక్ చేస్తున్నారు.
జైమె డ్రైవర్
ప్రతి వాహనాన్నీ, ప్రతి కారునూ వాళ్లు పరిశీలిస్తున్నారు.
సరిహద్దు దాటేందుకు జనం ఐదు గంటల సేపు వేచి ఉండాల్సి వస్తోంది.
యుఎస్ కి వెళ్లే వారిలో ఎక్కువమంది పనికోసమే వెడతారు, తెలుసా.
కొందరు చాలా శ్రమజీవులు.
వెస్ట్ గేట్ బోర్డర్ క్రాసింగ్
టెక్సాస్ యూనివర్శిటీ ఎల్ పాసో వద్ద
సరే, మంచిది.
సరే.
వాస్తవానికి మేమింకా... మెక్సికోను వదల్లేదు,
అమెరికాలోకి అడుగు పెట్టలేదు, కాబట్టి...
విచిత్రం, మనవాళ్లంతా ఏం చేస్తున్నారో తెలియట్లేదు.
-ఏమో మరి. -ఒక్కరి జాడకూడా తెలియట్లేదు.
ఈస్ట్ గేట్ బోర్డర్ క్రాసింగ్
రస్ ఎక్కడున్నాడో ఏమో. డేవ్ కి ఏమైందో తెలియదు.
అసలు వీళ్లంతా ఏం చేస్తున్నారో మరి.
చూడు, నాకు తెలిసిందల్లా రస్ నాతో ఏమన్నాడంటే, "ఏదో ఒక విధంగా
సరిహద్దు దాటి అమెరికాలోకి అడుగు పెట్టండి" అని.
ఆ తర్వాత అతని ఫోన్ పనిచేయలేదు.
సరే.
అబ్బా, నా పిరుదులు తడిసిపోయాయి.
యునైటెడ్ స్టేట్స్ కి స్వాగతం
ఇప్పుడు తెల్లవారుజామున 2.00 గంటలు అయింది.
ఇప్పటికి మేం సరిహద్దు వద్ద 12 గంటలనుంచీ పడిగాపులు పడుతున్నాం, ఇప్పుడే బయటకొచ్చాం.
సానుకూల అంశం ఏమిటంటే, మనవాళ్లందరూ సరిహద్దు దాటగలిగారు.
బైకులు కూడా వచ్చేశాయి.
ఇప్పుడు మేం అమెరికాలో ఉన్నాం.
Long Way Up అమెరికాకు చేరుకుంది.
ఎల్ పాసో టెక్సాస్
అమెరికాలోకి అడుగు పెట్టడం నాకు ఎంతో ఉత్తేజం కలగజేస్తోంది.
అతను నాతో అలా అన్నప్పుడు...
అతను "స్వదేశానికి స్వాగతం, సర్" అని అంటాడనుకున్నా. ఎందుకంటే...
నా పోస్ పోర్టు తిరిగి నా చేతిలో పెడుతూ,
మా పర్యటన గురించి కొన్ని ప్రశ్నలు వేశాడు.
బైక్ కేసి ఒకసారి చూశాడు, తర్వాత...
నా పాస్ పోర్టు నాకు ఇచ్చేస్తూ, "జాగ్రత్తగా ప్రయాణించండి, సర్" అన్నాడు.
అతను చాలామంచి వ్యక్తి.
చాలా అందగాడు కూడా. పొడుగ్గా ఉన్నాడు. కళ్లు మెరుస్తున్నాయి.
నేనేమనుకున్నానంటే...
"ఏదో ఒక సినిమాలో, ఇతను బోర్డర్ గార్డ్ గా నటించినట్లున్నాడు" అని.
అలాగే...
కానీ తను "జాగ్రత్తగా వెళ్ళండి" అన్నాడు.
తర్వాత మేం సరిహద్దు దాటాం. నేనూ దాటి వచ్చాను.
ఇవాళ నాకు ఉత్కంఠగా ఉంది,
దేనికంటే అమెరికాలో ప్రయాణం నాకు తెలియని అనుభూతి కలిగిస్తోంది.
ఈరోజు మేం 200 మైళ్లు ప్రయాణించేందుకు ప్రయత్నిస్తాం.
యునైటెడ్ స్టేట్స్ లో మొదటి రోజు.
జాగ్రత్త, చార్లీ.
పడబోయి, తృటిలో తప్పించుకున్నాడు.
యునైటెడ్ స్టేట్స్ లో మొదటి రోజు.
ఈ రోడ్డు నేరుగా లాస్ ఏంజెలిస్ కు వెడుతుంది.
అదీ.
లాస్ ఏంజెలిస్ -పామ్ స్ప్రింగ్స్ విల్కాక్స్ -ఎల్ పాసో
మేము ఎలక్ట్రిక్ బైక్ నడపాలా వద్దా అని సంఘర్షణకు లోనైన సందర్భాలున్నాయి.
ఎందుకంటే మేం పెట్రోల్ బైకులకే అలవాటు పడినవాళ్ళం.
కానీ వాటి వల్ల వాతావరణ కాలుష్యం ఏర్పడుతుంది.
పెట్రోల్ బైకుల నుంచి మారవలసిన అవసరం ఉంది.
మేం మారాలనుకున్న విధానం ఆసక్తికరమైంది.
ఎవరైనా మొదట పెట్రోల్ కార్లు నడపడం మొదలు పెట్టినప్పుడు,
దానిలో ఇంధనం నింపడం ఒక పెద్ద పని.
పైగా, మళ్ళీ పెట్రోల్ అయిపోతే ఎక్కడ దొరుకుతుందో తెలియదు.
దానికి తగిన మౌలిక సదుపాయాలు లేవు, మేమూ అలాగే భావించి, పంథా మార్చుకున్నాం.
ఆ క్షణంలో మేం సరైన నిర్ణయం తీసుకున్నాం.
మీకు తెలుసా? మేం వెనక్కి తిరిగి చూసుకుని,
ఎలాంటి సదుపాయాలు లేని రోజుల్లోనే "దేవుడా, మేం సాధించాం" అని అనుకుంటాం,
ఆ అసాధ్యాన్ని సాధించాం కనుక ఇప్పుడు మాకెంతో ఉత్తేజంగా ఉంది.
ఇలా చూడు. ఇది పని చేస్తోంది.
మూడు నిమిషాల్లోనే 6% ఇంధనం భర్తీ అయింది.
ఈ యంత్రాలు అద్భుతంగా ఉన్నాయి.
ఇది నిజంగానే ఒక వరం.
భలేగా ఉంది, గురూ.
అవును. బాగా పని చేస్తున్నాయి.
వీటి గురించి నేను విన్నాను, చూశాను...
బిల్లీ స్థానికుడు
...కానీ ఇవి రోడ్ల మీద పరుగెడుతుండగా
చూడటం మాత్రం ఇదే మొదటిసారి.
ఇది నమ్మశక్యంగా లేదు.
విల్కాక్స్ అరిజోనా
ఈ ఉదయం ఇక్కడ ఎలాంటి వాతావరణ...
డైరీ క్యామ్
...పరిస్థితులు ఉన్నాయో మీకు చూపించాలనుకుంటున్నాను.
ఇక్కడ గడ్డ కట్టిన మంచును మీరు చూడవచ్చు,
కాబట్టి కాస్త ఆగి బయల్దేరడం మంచిది.
ఇప్పుడు 7.00 గంటలయింది.
8.00 లేక 9.00 గంటలకు బయల్దేరితే బాగుంటుంది.
ఎక్కడైనా కాఫీ దొరికితే, నిజంగానే బ్రహ్మాండంగా ఉంటుంది.
ఒక చక్కటి పర్యటన ముగింపుకి ఇది ఎంత చక్కని విధానమో కదా.
డైరీ క్యామ్
నాకు కాస్త విచారంగా ఉంది.
విచారపు తెర నన్ను కమ్ముకుంటోంది.
ఇవాళ ఎందుకో నేను విచారంలో మునిగిపోతున్నాను.
పర్యటన పరిసమాప్తం కాబోతోందని తెలిశాక,
ఒక రకమైన విచారం కలుగుతుంది మరి.
ఇది ముగింపుకి చేరుకుంది, నాకు "అయ్యో, అప్పుడేనా!" అని అనిపిస్తోంది.
నీతో కలసి చేసిన ఈ ప్రయాణం ఎంతో రమ్యంగా ఉంది, చార్లీ.
అద్భుతం, అద్భుతంగా ఉంది.
కానీ నువ్వు బైక్ మీద ఉంటే,
ప్రయాణంలో లీనమైపోతావు, నువ్వూ బైక్ లో ఒక భాగమైపోతావు,
ప్రకృతితో నీ అనుబంధం చాలా గాఢంగా ఉంటుంది.
మోటార్ సైకిల్ నడుపుతూ,
ఇలా వేర్వేరు ప్రాంతాలకు, శివారు ప్రాంతాలకూ,
చిన్న చిన్న కుగ్రామాలకూ, పట్టణాలకూ వెళ్ళడం ఎంతో సంతోషాన్ని ఇస్తుంది.
అలాంటప్పుడు సహజంగానే జనాన్ని నువ్వు ఆకట్టుకుంటావు.
నువ్వు వాళ్ళ పరిసరాల్లో ఒక భాగమవుతావు.
నువ్వు చెమటతో తడిసి ముద్దయితే, లేదా దుమ్ము కొట్టుకుపోయి ఉంటే,
నీ గురించి వాళ్లెంతగానో బాధపడతారు.
దానికి కారణం నువ్వు వాళ్ల మధ్యలోకి వాళ్లలో ఒకడిగా బైక్ మీద వెళ్లావు,
ఏదో విమానంలోంచి ఊడి పడలేదు కాబట్టి.
వాళ్ల మధ్యకు వెళ్లినప్పుడు నీ వాలకం అలాగే ఉంటుంది మరి.
అది నువ్వే.
ఎక్కడ చూసినా మన బ్రహ్మజెముడు స్నేహితులే కనిపిస్తున్నారు!
నాకు ఇవంటే ఇష్టం.
మన సోదరులు ఆయుధాలు చేతపట్టి నిలుచున్నట్టుంది.
ప్రయాణం సాఫీగా సాగిపోయిన రోజులు మనకు గుర్తుండవు.
ఒకళ్లతో ఒకరు మమేకమై ప్రయాణించిన రోజులూ గుర్తుండవు.
కానీ జీవితాంతం ఎలాంటి సంఘటనలు గుర్తుంటాయంటే
మనం ప్రయాణంలో కష్టాలు పడిన సంఘటనలే.
నువ్వు అధిగమించిన ఇబ్బందులూ, కష్టాలే నీకు గుర్తుంటాయి.
అవి లేకపోతే, మనకు ఇంతటి మధురానుభూతులు లభించేవే కాదు, తెలుసా.
ఫలానా పని ప్రమాదకరమైనదనీ, ఫలానా పని సంక్లిష్టమైనదని ఆలోచించేవాణ్ని కాను...
అది చేసేందుకు ఉత్సుకత చూపేవాణ్ని.
నేనలా అనుకునేవాణ్ని కాను.
అయితే, బైక్ ను నడపటంలో స్వాభావికంగా ఇబ్బందులు ఉండనే ఉంటాయి.
నేను వాటిని లెక్క చేయను, నాకు వాటిని ఎదుర్కోవడం ఇష్టం కూడా...
బైక్ నడపటం ప్రమాదకరమని నడపకుండా ఉండను.
నాకు అదంటే పిచ్చి, అది నాలో ఒక భాగం.
దక్షిణ అమెరికా, మధ్య అమెరికా, మెక్సికోల మీదుగా ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు,
అక్కడి ప్రజలు ఎంతో స్నేహ తత్పరత కనబరిచారు, సాయం చేసేందుకు ఎప్పుడూ
ముందుండేవారు, మన గురించి తెలుసుకునేందుకు ఆసక్తి ప్రదర్శించేవారు.
బొలీవియాలో అయితే నాకు చాలా భయమేసింది.
అక్కడి రోడ్లను చూసి, చార్లీ ఎలా నడుపుతాడా అని భయపడ్డాను,
ఎందుకంటే చార్లీ కాళ్లు బలహీనంగా ఉంటాయి. గాయాలు తగలడానికి ఆస్కారం ఎక్కువ.
కోలుకునే సమయంలో ఎవరైనా సహజంగానే రక్షణాత్మకంగా వ్యవహరిస్తారు.
మచుపిచ్చులాంటి ప్రదేశాలకు వెళ్లినప్పుడు,
అన్ని మెట్లు ఎక్కాక
నేను అనుకున్నదానికంటే మరింత ఎక్కువ కష్టపడగలనని నాకు అనిపించింది.
కాలిఫోర్నియాకు స్వాగతం
ఎంతో గొప్ప ప్రదేశం
అవును.
పామ్ స్ప్రింగ్స్ లో కొందరు కుటుంబ సభ్యులు, స్నేహితులు మనల్ని కలుస్తున్నారు,
కాబట్టి అందరం కలసి రేపు లాస్ ఏంజెలిస్ కి కాన్వాయ్ లాగ బయల్దేరి వెళ్దాం.
పామ్ స్ప్రింగ్స్ కాలిఫోర్నియా
నా ప్రియతమా.
-ఆ హెల్మెట్ తీసెయ్. -నా ప్రియా.
నా డార్లింగ్, హలో.
-హేయ్, బేబీ. -హాయ్, బేబీ.
నా డార్లింగ్. నా డార్లింగ్, డార్లింగ్.
మొత్తానికి వచ్చేశాం.
ఆఖరి రోజున.
మేం బైకులు, ఇతరత్రా సామగ్రిని సిద్ధం చేసుకుంటున్నాం.
మా పర్యటనకు ఇదే చివరిరోజని తెలిసి, బ్యాగు సిద్ధం చేసుకుంటుంటే చిత్రంగా అనిపించింది.
గత మూడు నెలలుగా, రోజూ ఉదయమే లేచి,
సామాన్లన్నిటినీ నా నల్లటి రోడ్డు బ్యాగులో సర్దుకుని,
దాన్ని బైకు వెనకాల కడుతుంటే...
నాకు అకస్మాత్తుగా ఇక
రేపటినుంచి ఇదంతా చేయక్కర్లేదు కదాని అనిపించింది.
ఈ రోజు కోసం మేం సమాయత్తమయ్యాం.
మేం కొంతమంది ఇతర వాహన ప్రయాణికులను కలవబోతున్నాం.
ఈ మా పర్యటనలో మాకు వెన్నుదన్నుగా నిలిచిన కొందరిని కలుస్తున్నాం.
మా భాగస్వాములు ఎంతో మంచివాళ్లు.
వారిని కలిశాక, తర్వాత 20 మైళ్ళు ప్రయాణించి లాస్ ఏంజెలిస్ చేరుకుంటాం.
ఇక... అదీ విషయం.
శాన్ బెర్నార్డినో లాస్ ఏంజలెస్
హార్లీ-డేవిడ్సన్ మోటార్ సైకిల్స్
సోదరా, ఎలా ఉన్నావు?
జాన్ హార్లీ-డేవిడ్సన్
మా పర్యటనకు అన్ని విధాలా చేయూతను అందించింది ఈయనే. కాస్త బాగా తియ్యి.
-ఆర్జె! ప్లీజ్. -ఎలా ఉన్నావు, మిత్రమా? ఇలా కలవడం సంతోషం.
ఆర్జే రివియన్ సిఇఓ మరియు వ్యవస్థాపకుడు
-ఎలా ఉన్నావు? బాగానే ఉన్నావు కదా? -దేవుడా, నువ్విక్కడే ఉన్నందుకు సంతోషం.
-చాలా ఆశ్చర్యంగా ఉంది. -అవి ప్రోటోటైప్ మోటార్ సైకిళ్లు,
మీరు వచ్చేవరకూ ఆగాం... అవి రెట్టింపు శక్తితో పరుగెడతాయి.
-వాటిని మేం పరీక్షకు నిలబెట్టాం. -అవును.
రోజూ ఉదయమే అవి నావైపు చూసి, "అంతేనా? మరింత భారం
-వేస్తారా?"అని అడుగుతున్నట్లు ఉంటుంది. -నీకు మరింత కావాలా?
బైకులు బాగోవడం కాదు, అద్భుతంగా ఉన్నాయి, నమ్మశక్యం కాని విధంగా ఉన్నాయి.
ఎవరూ ఊహించని విధంగా ఉన్నాయి.
నువ్వు ఎప్పుడూ అలా మీసం పెంచుకోవుగా?
-లేదు... -ఇది మెక్సికో కోసం పెంచాను.
వాళ్ళలో కలిసిపో అని నాతో ఎవరో చెప్పారు. కాబట్టి, నా వంతు ప్రయత్నం చేశాను.
మమ్మల్ని ఎవరైనా కిడ్నాప్ చేస్తే, తాను స్థానికుణ్నేనని చెప్పుకునేందుకు పెంచాడు.
-"వాళ్లు నన్నేం కిడ్నాప్ చేయరులే, సోదరా" -"ఇంగ్లీషు వాళ్లనే పట్టుకోండి."
-ఓ ప్రియతమా, ఎలా ఉన్నావు? -హలో.
ఈ హెల్మెట్ పెట్టుకుంటే నువ్వు భలే అందంగా ఉన్నావు.
చిన్నగా ఉండే నీ మొహం ఈ హెల్మెట్లో చక్కగా ఉంది.
సరే, పదండి బయల్దేరదాం.
పైగా చార్లీ తన ముద్దులపట్టీ అయిన రెండో కూతుర్ని కారులో
ఎక్కించుకుని, ఒత్తిడిని మరింత పెంచాడు.
కిన్వారా చార్లీ కుమార్తె
-హేయ్, అందాల బొమ్మా! -హేయ్, నాన్నా!
హాయ్, ప్రియతమా.
దేవుడా, నాన్నా, దేనికి?
జాగ్రత్తగా కూర్చో.
నమ్మశక్యంగా లేదు.
మాట్లాడే స్థితిలో లేను, చార్లీ, కానీ ముగింపు అప్పుడే వద్దనిపిస్తోంది.
కార్లో ఆర్జే ఉన్నాడా లేక నేను కల కంటున్నానా? ఎవరైనా నన్ను గిచ్చండి.
ఇప్పుడు నేను కల కంటున్నట్టుంది.
చూడు, రోడ్డంతా మనమే ఆక్రమించినట్టుంది.
నిష్క్రమణ ద్వారం 50 ప్రధాన రహదారి
చార్లీ అంటే నాకెంతో ఇష్టం, మేమిద్దరం కలసి ఈ మూడో పర్యటనను పూర్తి చేశాం.
కాస్త వయసు పైబడ్డాక, ఇంకాస్త తెలివితేటలు వచ్చాక మూడో పర్యటన
చేయాలని మేం ఎప్పుడూ అనుకుంటూ ఉండేవాళ్లం.
ఏమో మరి. మాకు ఇప్పుడు వయసు పైబడినట్టే.
అర్జెంటీనా
చిలీ
బొలీవియా
పెరూ
ఈక్వెడార్
కొలంబియా
పనామా
కోస్టా రికా
నికరాగువా
హోండూరాస్
గ్వాటెమాలా
మెక్సికో
ఈ ప్రపంచంలో మేం ఎంతో దూరాన్ని చుట్టి వచ్చామంటే నమ్మశక్యంగా లేదు.
ఈ యాత్ర నిజంగా నా జీవితాన్ని మార్చివేసింది.
ఆ జ్ఞాపకాలన్నింటికీ జోహార్లు. ఆ యాత్రలన్నింటికీ జోహార్లు.
నా జీవితంలో మార్పు తెచ్చినందుకు ధన్యవాదాలు.
ఇలా యాత్రల గురించీ, బైకులు, రోడ్ల గురించి నేను
నిజంగానే పగటి కలలు కనేవాణ్ని...
కానీ నేను బైక్ పైనే ఈ ప్రపంచ యాత్రను పూర్తి చేస్తున్నాను.
ఇప్పుడు నాకు నిజంగానే బాధగా ఉంది.
కొన్ని సందర్భాల్లో "నేను చేయగలను...
నేను చేయగలను, తెలుసా" అని అనుకునేవాణ్ని.
నువ్వు దీన్ని సాధించగలవు.
నేను నా బైక్ పై కూర్చుని, ఇది నాకోసమే ఉందని అనుకున్నాను.
ఇది ఎలాగైనా నేను సాధించగలను అనుకున్నాను.
లాస్ ఏంజలెస్ కాలిఫోర్నియా
అందరూ చక్కగా పనిచేశారు!
వావ్, అలా చూడు.
బైక్ షెడ్ మోటో కంపెనీ.
మొత్తానికి తను సాధించాడు!
సాధించావు, గురూ.
-నువ్వు సాధించావు! -అవును అనక తప్పదు.
నువ్వు సాధించావు.
మొత్తానికి పూర్తయింది. అంతా శుభప్రదంగా జరిగింది.
అవును, ధన్యవాదాలు.
13,000 మైళ్లు.
ఏకబిగిన చుట్టేసి వచ్చాం.
నాపై భారం దిగిపోయింది. ఎంతో సంతోషంగా ఉంది.
ఈ యాత్ర ముగిసిందని నాకు అనిపించడం లేదు.
వాస్తవమేమిటో తెలియడానికి ఒక వారం పడుతుంది. అప్పుడు "ఓహో!
మేం ఇప్పుడు పర్యటనలో లేము కదా.
తదుపరి యాత్రకు ఇక ప్రణాళిక సిద్ధం చేసుకోవాలి" అని అనుకుంటాను.
ఉపశీర్షికలను అనువదించినది: రాంప్రసాద్