เราจะขี่มอเตอร์ไซค์ ระยะทาง 20,922 กม. ผ่าน 13 ประเทศ
จากอูซัวยา เข้าและออกจากอาร์เจนตินา และชิลี ไปยังทะเลทรายอาตากามา
ไปที่ลาปาซ ก่อนจะข้ามทะเลสาบติติกากา
เลียบเทือกเขาแอนดีสไปที่โคลอมเบีย ข้ามไปปานามา
ผ่านอเมริกากลางและเม็กซิโก ไปถึงลอสแอนเจลิสในอีก 100 วันต่อมา
(รัส มัลกิน ผู้กำกับ - โปรดิวเซอร์)
เราจะให้กล้องวิดีโอกับพวกเขา
พวกเขาจะมีกล้องกับไมค์ ติดบนหมวกกันน็อก
เพื่อถ่ายระหว่างเดินทาง
นั่นถนนเหรอ โอ้ พระเจ้า
(เดวิด อเล็กซาเนียน ผู้กำกับ - โปรดิวเซอร์)
มอเตอร์ไซค์คันที่สาม จะเดินทางไปด้วย
และคนขี่คือเคลาดิโอ เป็นตากล้อง
นอกจากนั้น รัสกับผม จะเดินทางด้วยรถกระบะไฟฟ้าสองคัน
รวมทั้งจิมมี่ที่เป็นตากล้อง
แอนโทนี่และเทย์เลอร์ จะดูแลด้านโลจิสติก
เราจะถ่ายสองคนนั้นจากรถของเรา
ช่วยประสานงานให้พวกเขาที่ชายแดน
แต่นอกจากนั้นแล้ว นักบิดทั้งสองจะเดินทางกันเอง
(วาฮากา เม็กซิโก)
(อีก 3,711 กม. ถึงลอสแอนเจลิส)
เราต้องเดินทางผ่าน พื้นที่เหล่านี้ของเม็กซิโก
บางคนบอกว่ามันค่อนข้างอันตราย
บางคนบอกว่าไม่อันตรายนัก
แต่ถ้าให้ดีคือ ไม่ขี่มอเตอร์ไซค์ตอนกลางคืน
อาจไม่ใช่ความคิดที่ดีเท่าไหร่
ใช่ พูดถูก เดี๋ยวก็รู้ๆ
แต่ที่แน่ๆ คือ การเดินทางบนรถบัสจะต้องฮาตรึม
อยากเห็นตอนรถวิ่งจะแย่แล้ว
(หยุด)
แม่เจ้า ดูดีนี่นา เดฟ
- เข้ามาดูข้างในสิ - ขอดูหน่อย เห็นละ
โอเค
- ใช่ จมลงไปเลย - ว้าว
- เบาะต่ำมาก - ต่ำ... ต่ำไปหน่อย
ถ้าจะมีปัญหาอะไรให้มีซะตอนนี้
ไม่ใช่ระหว่างวิ่งอยู่ที่ชีวาวา
- ไม่อยากมีปัญหาที่ชีวาวา - สายยางล่ะ
ผมจะหาลูกหมาสักตัวในชีวาวา
ชีวาวา
- ให้พวกคุณตัดสินใจ - ถ้าเป็นสีฟ้า...
สีน้ำเงินฝั่งนี้และสีส้มฝั่งโน้นล่ะ
น่าจะถามกันก่อน
โอ้ พระเจ้า
ดูสิ
นั่นอาจเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาด
(ไมเคิล โปรดิวเซอร์ท้องถิ่น)
หาสี... เจอสีส้มที่ใช่ก็หยุด
- ผมชอบสีฟ้าเฉดนี้ด้วย - สีนั้นเหรอ
- นี่ - นี่
เออ ก็ดีนะ
ใช่ พวก
- เขียนคำว่า Long Way Up - หรือ... หรือ...
- ใช้โลโก้ของ Long Way Up - ใส่สายฟ้าลงไปดีไหม
- ใช่ - แบบว่า สายฟ้าฟาด
มีเส้นผ่าตรงกลาง เพราะนี่ไม่ใช่รถไฟฟ้า
โอเค เบาะนั่ง
แล้วแต่คุณเลยว่าจะเอายังไง
- ใช่ ถ้าพวกนี้ยังใช้ได้ก็... - ทิ้งไว้สักสี่หรือห้าแถว
และยังมีที่เหลือสำหรับที่นอนสองชั้น กับมอเตอร์ไซค์ คิดว่านะ
ไกลเกิน พาดขาไม่ถึง
รถบัสคันนี้เบ้อเริ่มเลย
มีที่นั่งเยอะมาก
โอ้ ตาย
นี่คือเบรก
(โอมาร์ ช่างไฟฟ้า)
เป็นเบรกฉุกเฉิน สำหรับตอนลดระดับลงข้างทางเดิน
แต่นั่นอยู่ไหน... แค่ไฟเบรก...
- แตะเบรก นี่ไง - ไฟเบรกอยู่นี่
อยู่นี่เอง โอเค
พอเอาเบาะนั่งออกหมดแล้ว รถจะเบาขึ้นแค่ไหน
มันต้องเหาะได้แน่นอน วิ่งฉิว 160 กม. ต่อชั่วโมง
รถบัสเหาะ
เราต้องถอดน็อตออกจากใต้รถใช่ไหม
- มองเห็นหรือเปล่า - เห็น
เราคนหนึ่งจะต้องมุดเข้าไป จับน็อตไว้
ส่วนอีกคนก็ไขน็อตออก
โอเค เราแค่จะต้องมุดเข้าไปและ...
ตัวเลอะไปหมดแล้ว
ใช่
ชาร์ลีย์ คุณควรสวมแว่นนิรภัยนะ
ผมมีแว่นอ่านหนังสือ
โอ้ ตาย
ผมถอดตัวนั้นไม่ออก ตัวนั้นน่ะ
นี่เหรอ
ผมต้องถอดให้ได้อย่างน้อยหนึ่งตัว เอาน่า
คือว่า คนจะหัวเราะเยาะเรา
ผมไม่เคยลงมือเอง ได้แต่ดูมาทั้งชีวิต
ผมดูรายการพวกนี้
มีคนสร้างรถมอเตอร์ไซค์กับรถยนต์
คนที่มีรอยสักทั่วอเมริกา...
และเราพยายามถอดน็อต ต่อหน้ากล้อง
มันทำให้เรารู้ว่า คนในรายการพวกนั้นเก่งแค่ไหน
ผมพยายามจะไขน็อตตัวเดียว
หลุดสิ
ดีใจที่เห็นเหล็กมาส่ง เพราะเราต้องสร้างทางลาดให้ได้
อยู่ตรงนั้นแหละ จับมันไว้
- ที่พอสำหรับใส่สองอันในนั้นไหม - เขาบอกว่าพอ
เราจะทำขนาด 20 นิ้วสองตัว
กว้างหนึ่งเมตร
สามเมตร
(เอนริก ช่างยนต์)
กว้าง 50 เซนติเมตร ยาวสามเมตร
- เขาแก้ปัญหาให้เราแล้ว - ใช่
ผมเจอตัวนึง...
- เจอตัวนึงตรงนี้ - โอเค
ให้ตาย หายากมาก
เจอแล้วตัวนึง คลำเจอ
เขาไม่รู้ว่ามันยากแค่ไหน และผมต้องทำงานในที่แคบแค่ไหน
นั่นแหละ
โอเค ได้แล้ว รอเดี๋ยว
เดี๋ยวๆ
เริ่มจากตัวนั้นก่อน
นั่นแหละ ไขไปเรื่อยๆ
เรื่อยๆ อีกนิด...
เกือบแล้ว
ต่อเลย
เกือบแล้ว
- ทีนี้ก็... - ออกแล้วหนึ่งตัว
- แจ๋ว - ถอดออกแล้วหนึ่ง
โอเค ขอบคุณมาก เพื่อน
ทำเวลาได้เยี่ยม
เอาออกได้ตัวนึงแล้ว เดฟ
เราต้องทำที่นอน ต้องถอดน็อต
ต้องติดหลอดไฟ ต้องต่อไฟทั้งหมด
ทำประตูให้เสร็จ ทำประตูให้กว้างกว่าเดิม
ติดหลังคาคืน หาพื้นที่สำหรับวางเครื่องปั่นไฟ
หาเครื่องปั่นไฟ
แค่นั้นเองครับ
ไม่เยอะอะไร
เราไม่นึกว่าจะเป็นแบบนี้ ตอนเริ่มเดินทางที่อูซัวยา
ไม่นึกว่าเราจะ...
เราจะอยู่ใต้รถบัสคันนี้ สิบวันก่อนจบการเดินทาง
เราต้องทำให้เสร็จ ภายในวันนี้กับพรุ่งนี้
เราไม่มี... เราไม่มีเวลาแล้วพวก มัน...
เขายังไม่เริ่มเชื่อมเหล็กด้วยซ้ำ
เพราะมันควรจะมาถึงที่นี่ ตอนแปดโมงเช้า
ถึงมันจะบ้ามาก แต่ผมอยากได้เหล็ก กับอลูมิเนียม จะได้ปลอดภัย
ผมอยากให้รถคันนี้วิ่งได้ โดยไม่มีปัญหา
ทางลาดคือส่วนสำคัญที่สุด มากกว่าส่วนหลังคา
นี่คือคานหลัง...
(แมตต์ จากริเวียน)
ซึ่งผมเดาว่า เอาไว้รับน้ำหนักรถทั้งคัน โครงรถ
เราต้องตัดเข้าไป
สิ่งที่ผมจะทำก็คือ มีเสาตรงนี้กับตรงนี้
และผมจะทำตัวยึดสามเหลี่ยม ประมาณตรงนี้
ทำมุม 45 องศากับเสารับน้ำหนัก ในแต่ละฝั่ง
มันจะได้เป็นคานรองทุกอย่าง ระหว่างที่ผมตัดสิ่งนี้ออก
ไฟเบรก ไฟเตือนสถานะ ไฟหน้า
ไฟดวงนี้ ดวงที่อยู่ข้างหลัง แล้วก็ไฟแอลอีดี
- เท่าที่เวลาอำนวย - ใช่
อันที่จริง ถ้าไฟแอลอีดีใช้ไม่ได้ ก็ใช้ไฟดวงเล็กหกดวงแทน
ผมต้องใส่ชิ้นส่วน เข้าไปรับน้ำหนักมัน
ตอนที่ผมตัดมันออก มันจะได้ไม่หล่นหรือเกิดอุบัติเหตุ
เรามีเศษโลหะไหม
อย่างน้อยมาสร้างสิ่งนี้กัน
- ผมต้องทำทางลาดให้เสร็จ ให้ตายสิ - ผมรู้
ตลกดีที่เราขี่มาจากกัวเตมาลา
เมื่อวันก่อนเอง
ผมดูแผนที่แล้วก็คิดว่า "เราทำได้ยังไงเนี่ย"
จากนั้นผมก็นึกถึงตอนเดินทางออก
ชักจะสับสนงุนงงไปหมด
สมองผม ไม่ไหวแล้ว
คุณดูที่ด้านล่างสุดของอาร์เจนตินา และมันไกลสุดกู่
คุณคิดว่า "ให้ตายเถอะ เรา... เราเดินทางมาไกลมาก"
เป็นการเดินทางขึ้นมาที่ไกลจริงๆ
ว่าไหม
ดูไกลกว่าทริปอื่นๆ แต่จริงๆ แล้วไม่หรอก
มันสั้นกว่า แต่รู้สึกว่าไกลกว่า
ใช่ ผมไม่รู้ว่าทำไม
สังขารแหละ
- คิดงั้นเหรอ - เราทุกคนแก่ขึ้น เหนื่อยง่ายขึ้น
- มอมแมมขึ้นด้วย - ผมจะโยนคุณเข้าไปใต้รถ
สิ่งที่คุณทำมาตลอดสามวัน ผมไม่มีทางทำได้ถ้าไม่มีคุณ
งานดีมาก ดูสิ่งนี้สิ
เรายังไม่เสร็จหรอก
ยังเหลืออีกวัน
พรุ่งนี้เราจะต้อง... เก็บงานกันให้ละเอียด
- โอเค - แต่มาสนุกกันวันพรุ่งนี้
- โอเคนะ ขอบคุณ ขอบคุณมาก พวก - ใช่ๆ แน่นอนๆ
รถบัสดูดีมาก แต่ยังมีงานต้องทำอีกเยอะ
เหลือเวลาซ่อมรถอีกแค่วันเดียว
พวกเขาจะทำเสร็จได้ยังไง
ผมอยากดูว่า มีของอะไรมาส่งหรือยัง
แร็คหลังคาควรจะมาแล้ว
เยี่ยม
ดูนี่สิ
พวกเขาสร้างมันขึ้นภายในวันเดียว
เจ้านี่กับบันได
เชื่อมกับทาสีไว้อย่างสวย
วันเดียว
ผมไม่ได้บอกพวกเขาว่า ต้องทำยังไง
พวกเขารู้เอง และทำได้ดีกว่า ที่ผมคิดฝันเอาไว้เสียอีก
พวกเขาช่วยเหลือเราดีมากครับ
นี่วันที่ 5 แล้ว
เราเริ่มซ่อมรถเมื่อวันที่ 4
ไม่มีทางเกิดขึ้นที่ไหนในโลก ไม่มีทางเลย
ดูคนพวกนี้สิ
ใช่ เหมือนกัน
ตรงนี้ใช่ไหม
ใช่
บานพับสวยมาก
แล้วอาจจะมี แบบว่า...
แบบว่า ช่วยผมทำ...
ใช่ เขาบอกว่าเขาทำได้...
โอเค
ทาสีส้มแล้ว
- ชาร์ลีย์ - ดูสิ
เขากำลังแกะกระดาษออก
แจ่มมาก
- ดูดีนะ สีฟ้ากับสีส้ม - สุดยอด
ผมว่าสีส้มมันดูกระแทกตาไปหน่อย
ผมกังวลเรื่องเวลาขึ้นไปบนทางลาด
และพยายามเข็นรถเข้าไป
คุณจะ…
เข้าใจที่ผมบอกไหม
ผมอยากกลับไป วัดขนาดให้ถูกอีกครั้ง
แล้วดูว่ามีพื้นที่จริงๆ อยู่เท่าไหร่
ใช่ เราจะกลับไปวัดขนาดมอเตอร์ไซค์
คิดว่าแค่ไหน 52 นิ้วได้ไหม
- 51 - 51
แน่ใจนะว่าเราทำเสร็จได้ ภายในพรุ่งนี้เช้า
แน่ใจใช่ไหม ดูคุณสิ
ใช่ เราจะทำเสร็จ
จนถึงตอนนี้ เม็กซิโกยอดเยี่ยมมาก
และผู้คนที่นี่ก็น่าประทับใจ
แต่เราต้องเชื่อฟังคำแนะนำ ที่ไม่ให้ขี่มอเตอร์ไซค์ตอนกลางคืน
ผมเพิ่งวางสาย จากเอสโอเอสอินเตอร์เนชันแนล
ซึ่งให้คำแนะนำด้านความปลอดภัยกับเรา
และพวกเขาบอกให้ไปทางนี้
- โอเค ไปเอลแพโซเหรอ - ไปเอลแพโซ
ผมไม่อยากมองเม็กซิโกในแง่ร้าย เพราะผมรักที่นี่ และมี…
จนถึงตอนนี้เราก็เจอแต่มิตรภาพ และผู้คนที่น่ารักที่นี่
มีคำพูดว่า "คุณเริ่มยังไงไม่สำคัญ แต่คุณจบยังไงต่างหาก" ใช่ไหม
- ใช่ - งั้นเราต้องจบสวยๆ
ถ้าอย่างน้อย เครื่องปั่นไฟพร้อมใช้งานได้
ผมก็บอกพวกหนุ่มๆ ได้ ว่าเราจะขับผ่าน…
ผมจัดการเรื่องนั้นเอง ผมต้องการฮาเวียร์
ผมอยากแน่ใจว่าเอกสารมีพร้อม
เอกสารของเราถึงไหนแล้ว
บริษัทประกันจะมาในอีก 50 นาที
ทะเบียนรถตอน 11 โมงเช้า
- อะไรนะ - ทะเบียนรถ
เราจะออกตอนเจ็ดโมง
ใช่ แต่รัฐก็แบบนี้แหละ
- มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับผม - ขึ้นอยู่กับระบบน่ะ
ขึ้นอยู่กับระบบ
เราทำอะไรได้บ้าง
- ไม่มีทาง - ตอนนี้สำนักงานปิดแล้ว
เอกสารเราไม่ครบ
แต่ปัญหาใหญ่กว่านั้นคือ มอเตอร์ไซค์อาจจะเข้าไปในรถบัสไม่ได้
และเราต้องกลับไปเดินทางต่อ ในวันพรุ่งนี้
มอเตอร์ไซค์สูง 51 นิ้ว ถึงขอบบนของกระจกมองข้าง
กี่นิ้วถึงขอบบนของกระจกมองข้างนะ
52
สูง 51 52 นิ้ว ซึ่งเท่าความสูงของประตูพอดี
ดังนั้นเราต้องถอดมุ้งลวดออก
ผมว่าอย่างที่เป็นอยู่ ก็เข้าไปไม่ได้หรอก
ยวนกลับไปวัดดูอีกรอบ และจากพื้นถึงแฮนด์รถก็สูง 52 นิ้ว
และช่องประตูนั่นก็สูงแค่ 52 นิ้ว ดังนั้นก็ไม่มีทางเข้าไปได้
แต่ปัญหาก็คือ
ตอนนี้ห้าโมงครึ่งแล้ว
เราจะออกเดินทางตอนเช้า
เรามีงานให้ทำอีกมาก
เราดัดแปลงรถบัส ให้บรรทุกมอเตอร์ไซค์ได้
ถ้ามอเตอร์ไซค์เข้าไปในรถไม่ได้ มันก็ไม่ได้ผล
- ตรงนี้ๆ และตรงนี้ - ใช่ๆ
ใช่ๆ
คำว่า "สูงสุด" ภาษาสเปนพูดยังไง
- มูโช - มูโชเหรอ
ตรงที่คุณอยู่
- ถูกต้อง - ใช่
ตอนนี้ตีสาม ของเช้าวันที่เราควรออกเดินทาง
พวกหนุ่มๆ ยังทำงานอยู่
พวกเขาทำงานทั้งวัน
พวกเขาทำงานทั้งคืน ทุกคนเลย
เป็นคนที่เก่งที่สุดที่ผมเคยเจอ
เรื่องใหญ่ที่เรา พยายามจัดการในตอนนี้
คือการใส่ทางลาดเข้าไป
ทางลาดสองอันข้างๆ กัน ให้เข็นมอเตอร์ไซค์เข้าไปได้
ผมประทับใจมาก ที่คนพวกนี้ทำงานหนักขนาดนี้
พวกเขาไม่ขออะไรเพิ่มสักอย่าง
พวกเขาไม่ขออะไรมากเลย
พวกเขามุ่งมั่นมาก ที่จะพยายามช่วยเรา
วันรถบัส
วันรถบัสๆ
ผมควรระวังไม่ให้คุณเห็น…
(กล้องไดอะรี่)
ก้นผมในเงาสะท้อนบนทีวี
เดวิดทำงานที่น่าเหลือเชื่อ ในการหารถบัส
หาช่างยนต์สองคนกับช่างเชื่อม ให้แมตต์ตัดประตูออก
เขาจัดการเรื่องนี้ได้ในพริบตา
มันต้องสุดยอดมากแน่ๆ
เราจะขี่มอเตอร์ไซค์ เอาขึ้นรถบัส จากนั้นก็ขับรถจนถึงกลางคืน
ระหว่างที่รถบัส… มอเตอร์ไซค์ชาร์จไฟ
ตื่นเต้นชะมัด
สวยมาก
พวกเขาเอารถบัสเก่าซอมซ่อ
มาดัดแปลงเป็นสุดยอดรถในฝัน ของ Long Way Up
ที่ใช้บรรทุกมอเตอร์ไซค์
และให้คนในทีมนอนพักได้
ขอบคุณ
ดูนั่นสิ
เก่งมาก เดฟ
- ใช่ - มันดูยอดมาก
- มันดูเยี่ยมมาก - ว้าว มีเตียงสองชั้นแล้ว
- เดฟ สุดยอดเลย - น่าทึ่งมาก
เก่งมาก เพื่อน
ใช่ เบาะนั่งตรงนี้
มีเครื่องยนต์หลายส่วนที่ขาดหายไป
เราต้องหามาจากทั่วเม็กซิโก
พวกเขาซ่อมเครื่องยนต์ทั้งหมด เพราะเราอยากให้มันแล่นได้ดี
จากนั้นเราก็อยากดัดแปลงมัน ตามความจำเป็นของเรา
การหาช่างเหล็กที่สร้างแร็คหลังคา ได้ทันเวลาและเตียงพวกนี้
เพื่อให้มันใช้งานได้ และให้มอเตอร์ไซค์เข้ามาได้
เรื่องใหญ่ที่สุดก็คือ นี่เป็นส่วนที่เซ็กซี่ที่สุดของรถ
เจ้านี่ใช้เวลาเป็นชาติเลย
- โอ้ พระเจ้า - ว้าว!
และมันไม่ได้ยาวสองเมตรครึ่ง
- มันยาวสามเมตร - พวกเขาสร้างทางลาดนั่นเหรอ
- เราสร้างทางลาด ใช่ - ทีละซี่เลยเหรอ
ทีละซี่เลย เชื่อมกันทั้งหมด
เดฟ พวก คุณต้องมีรายการของตัวเองแล้ว
เดฟสารพัดช่าง
เดฟทำได้อีกแล้วในสัปดาห์นี้ ในเดฟสารพัดช่าง
เขาทำได้ยังไง
มันเจ๋งมาก
โดยเฉพาะเมื่อคุณมองสีฟ้ากับส้ม ตัดกับมอเตอร์ไซค์ตรงนี้
และทุกอย่างที่ติดตั้งไว้ข้างใน
นี่คือวินาทีที่เราทุกคนรออยู่ รถจะสตาร์ทติดไหม
ใช่ แค่เบาๆ
- หนึ่ง - ใช่
- ไม่ อ๋อ เดี๋ยวนะ ใช่ - นั่นแหละ ใช่
ได้แล้วใช่ไหม
ใช่
แจ๋ว!
เรามีช่วงเวลาเล็กๆ และช่วงเวลายิ่งใหญ่ในชีวิต
นั่นคือช่วงเวลายิ่งใหญ่ ในการซ่อมรถคันนี้
โป๊ะเชะ! สตาร์ทติดทันทีเลย
และมันมีความหมายกับผมมาก
พวกเขาทำงานไม่หยุด พวกเขารักมัน
พวกเขายิ้มแย้มและตรากตรำทำงาน
และพวกเขาทำเสร็จ
เรื่องน่าผิดหวังแค่อย่างเดียว คือเอกสาร
เราควรจะได้ทะเบียนรถเมื่อคืนนี้
โชคร้ายที่มันมาไม่ถึงเมื่อคืน เราจึงต้องรอตอนเช้านี้
ผมจ้องประตูอยู่ หวังว่ามันจะมาถึง แต่…
มีแผนว่ายังไง เราจะได้… เราจะได้เข้าใจตรงกัน
แผนคือพวกคุณออกเดินทางเลย
เราจะรอดู ว่าเราจะจัดการเรื่องนี้ได้ไหม
แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราจะไปพบคุณที่เดิม
ถ้าเอกสารมาถึง นั่นจะทำให้เราทำตามแผนเดิมได้
เรากำลังออกเดินทาง โดยไม่มีรถบัส
รถบัสจะไปพบกับเราทีหลัง และเรากำลังเข้าไปในเม็กซิโก
(เตโอติอัวกัน - วาฮากา)
(หุบเขาเตอัวกัน - กุยกัตลัน เม็กซิโก)
โอ้ พระเจ้า กระบองเพชรเต็มไปหมด
เหมือนบ้านของต้นกระบองเพชรเลย
ที่นี่คือหุบเขากระบองเพชร
เหมือนสะพานผ่านผืนฟ้ากระบองเพชร
- ให้ตาย ต้นนั้นมัน… - มันเหมือนหางลิง
ใช่ เหมือนหางลิงหลายร้อยหาง หรืองู หรือ…
ต้นนี้คลายๆ เรานะ
ผมกำลังสวมบทเป็นกระบองเพชร
ผมไม่เคยขึ้นบอลลูนมาก่อน
(เตโอติอัวกัน เม็กซิโก)
แต่ตอนนี้เรามีโอกาสแล้ว
ให้ตาย นี่มันสุดยอดเลย
โอ้ พระเจ้า
ยวน
ว้าว
- ดูวิวนั่นสิ น่าทึ่งมาก - โอ้ พระเจ้า โอ้ พระเจ้า
มันเกิดขึ้นแล้ว เราลอยขึ้นแล้ว
มีพีระมิดด้วย ดูนั่นสิ
- ว้าว นั่นไง - สองหลัง โอ้ พระเจ้า
สวยมากเลย ดูสิ มันสวยน่าเหลือเชื่อจริงๆ
ผมไม่เคยคิดว่าจะได้ลอยอยู่ ท่ามกลางบอลลูนอีก 40 ลูก
วิเศษมากเลย
ข้ามวิหารในใจกลางเม็กซิโก
วิเศษมากเลย
นึกถึงสมัยก่อนออกไหม ว่าจะเดินออกจากป่า
มาเจอพีระมิดมหึมาสามหลัง กับถนนและร้านค้า
เหมือนลอนดอนใน ค.ศ. 350 แบบชาวมายา
ผมชอบจัง
ผมไม่ชอบมองลงไปทางนี้นะ
มันยังทำให้ผมสยองอยู่ ว่าเราอาจจะร่วงลงไป
แต่ผมชอบความรู้สึก ที่มันสง่างามและราบรื่นขนาดนี้
- มันนุ่มนวลมากใช่ไหม - ใช่
ผมชอบจริงๆ นะ ดีมากเลย
คุณจะไปด้านหน้าถนน หรือด้านหลังถนน
- ไม่รู้ค่ะ - โอเค
ชอบจังที่ตอบนิ่งๆ แบบนี้
- ดีจัง - ตอนนี้ผมคงกลัวหัวหด
ถึงแล้ว
โชคดีนะ ทุกคน
พวกเขาจับเราไว้ พวกเขาจับเราไว้
ระทึกดีจัง
แต่ถ้าเราไม่มีคนจับเชือกให้ คงได้ระทึกของจริงแน่
ดูการลงจอดสิ
ว้าว
เก่งมาก
ไม่ตก
คุณชอบตอนบินไหม
- ชอบครับ ขอบคุณมาก - มันเยี่ยมมาก
- ใช่ ขอบคุณมาก สุดยอด - มันสวยมากเลย ใช่
ฉันเพิ่งขึ้นบินครั้งแรก ดีใช่ไหมคะ
คนพวกนี้กำลังวิ่งแสวงบุญ
แต่ผมไม่รู้อะไรเลย
นอกจากว่าพวกเขากระโดดลงจากรถบรรทุก
ใช่ เรามีของทุกอย่างพร้อมแล้ว
(คุยกับโปรดิวเซอร์ท้องถิ่น)
- เตียงพร้อมแล้ว รถบัสพร้อมแล้ว - ไม่เอาน่า อย่า…
เครื่องยนต์พร้อมแล้ว
ไฟพร้อมแล้ว
- ทุกอย่างใช้การได้ มันกำลังไป - ผมจะ…
ผมจะกอดคุณและกัดคุณ
ผมรักคุณมากเลย
ขอบคุณ เพื่อน
ผมแทบบ้าแล้ว
เราจะไปเจอรถบัสกับมอเตอร์ไซค์ ในอีกไม่กี่นาที
(สหรัฐอเมริกา - เม็กซิโก เตโอติอัวกัน - ฆัวเรซ)
ชาร์ลีย์ ผมว่าเราใกล้ถึง
ที่ที่เราจะไปเจอกับรถบัสแล้ว
แจ๋ว
อยากเห็นมันแล่นจะแย่แล้ว
พวกเขาทำอะไรน่ะ พวกเขาทำอะไรอยู่
เรากำลังแสวงบุญไปฮูกิลา
เราพาหนุ่มสาวพรหมจรรย์ไปที่นั่น
บางคนก็เดินไป บางคนก็ขี่จักรยาน ส่วนเราขับรถบรรทุกไป
ว้าว
(แม็กซ์ โปรดิวเซอร์ท้องถิ่น)
คนที่เดินไป ออกเดินทางเมื่อ 13 วันก่อน
มีอะไรอยู่ที่ปลายทาง จุดหมายคืออะไร
เมื่อเราไปถึง คนในหมู่บ้านรอเราอยู่
พวกเขาจะจุดพลุ เปิดเพลง และโปรยกระดาษสีให้หนุ่มสาวพรหมจรรย์
สวัสดี!
ขอบคุณ ขอบคุณ
ไม่ๆ โอเค คราวนี้…
หลอกเขาได้อีกแล้ว
บ๊ายบาย!
นั่นไง นั่นรถบัส
ขึ้นทางลาดครั้งแรก
- แจ่มมาก ทุกคน - เราจะขับรถ
- เก่งมาก ทุกคน - เก่งมาก เจ๋งมากเลย
ไม่
อย่างที่พูดกัน…
มันกำลังแล่นอยู่จริงๆ
เกือบจะไม่ได้แล่นแล้ว
นี่เป็นกิโลเมตรแรกของเรา
มาดูกันว่าจะได้ถึงพันกิโลเมตรไหม
รถบัสคันนี้ยอดเลยใช่ไหม
ผมชอบนะ
ผมว่าเบาะนั่งก็สะอาดดีด้วย
รถแล่นได้นิ่มมาก
และที่สำคัญกว่านั้น มันมีบุคลิก
มันมีบุคลิกอยู่ในตัวนิดหน่อย
สวยมาก
มีพื้นที่อันตรายบางแห่ง กระจายอยู่ตามทาง
ที่มีคนบอกเราไม่ให้หยุด และไปต่อเรื่อยๆ
และวันนี้…
(ชีวาวา เม็กซิโก)
ก็มีพื้นที่เหล่านั้นมากกว่าวันไหนๆ
ถ้ามีเรื่องน่ากังวลเป็นพิเศษ หรืออะไรแบบนั้น
ผมว่าเราควรเชื่อฟังอย่างจริงจัง
และถ้าโชคดี ทุกอย่างจะเรียบร้อย
คนสุดท้ายที่ตื่นยืนหยัดอยู่
นั่งอยู่
ใช่ มีข่าวลือน่ากลัวทั้งหมด
เกี่ยวกับทางเหนือของเม็กซิโก
เราเตรียมการป้องกัน ที่เกี่ยวข้องไว้ทุกอย่าง
อากาศอาจจะไม่ค่อยดี แต่ก็สว่างแล้ว
และพวกหนุ่มๆ ก็อยากเอามอเตอร์ไซค์ลงจากรถบัส
อีก 150 กิโลเมตร จะถึงชายแดนสหรัฐฯ
และเราก็พร้อมจะไปแล้ว
และถ้าเราข้ามชายแดนได้ในวันนี้
นั่นคือการข้ามชายแดนหลักๆ ครั้งสุดท้ายในทริป
และเราจะกลับไปในสหรัฐฯ นั่นน่าตื่นเต้นทีเดียวครับ
เราอยู่ที่นี่ ในตอนเหนือของเม็กซิโก
ต้องบอกนะว่ามันดีมากๆ เลย ที่ได้กลับมาขี่มอเตอร์ไซค์
มันควรจะเป็นเส้นทาง ที่อันตรายที่สุดของเรา
ตรงช่วงนั้นน่ะ
ตอนนี้เราเลยกลับมาขี่มอเตอร์ไซค์ และเรากำลังไปชายแดนและอเมริกา
และหวังว่าบ่ายวันนี้ เราอาจจะได้อยู่ในอเมริกาแล้ว
ผมหวังว่า เราจะข้ามได้ในวันนี้
เข้าไปในอาณาเขตที่คุ้นเคย
เราก็อดคิดไม่ได้
"โอเค มันควรจะง่าย เราจะเข้าไปในอเมริกา"
แต่ก็มีโอกาสสูงที่มันอาจจะไม่ง่าย
ทุกคนบอกว่าในทริปไหนๆ ก็ตาม จะเกิดเรื่องใน 5 เปอร์เซ็นต์สุดท้าย
ดังนั้นมันก็ยาก
เพราะเราอยากเริ่มยอมให้ตัวเอง รู้สึกว่าเรากำลังเข้าใกล้จุดหมาย
และได้ทำอะไรบางอย่าง ที่เราวางแผนว่าจะทำให้สำเร็จ
และนี่เป็น ช่วงที่เปราะบางที่สุดของทริป
ชาร์ลีย์ คุณเชื่อไหม เรากำลังเข้าไปในฆัวเรซ
ไม่ ผมไม่คาดคิดเลยจริงๆ ขอบอกเลย
ผมคาดว่าจะเจออากาศ แบบเมื่อวานนี้นิดหน่อย
ใช่เลย
- เต็มหน้าเลย - คุณโอเคนะ
ดูน้ำทางนั้นสิ
ดูนั่นสิ
อย่างกับแม่น้ำเลย
(ฆัวเรซ เม็กซิโก)
เรามาข้ามชายแดนช้าไป 40 นาที
เราไม่รู้ว่ามันปิดตอนบ่ายสอง
ไม่ใช่สำหรับคน คนข้ามได้ตลอด 24 ชั่วโมง แต่…
ของที่เราจะขนไป ทั้งกล้องและอะไรต่อมิอะไร
เราหลงทางจากเครื่องนำทางของเรา
ตอนนี้เราเลยพยายามหา ว่าชายแดนอยู่ที่ไหน
และผมว่าเราหลงจากพวกนักบิด เพราะผมไม่เห็นพวกเขาแล้ว
เราอยู่ในที่ที่ไม่ปลอดภัยเท่าไหร่
ให้หลงทาง
เราหลงทางอยู่ในฆัวเรซจริงๆ เหรอ
เราหลงทางอยู่ในฆัวเรซ ใช่
เราอาจจะอยู่ในเขตแก๊งค้ายา
- เราอยู่ไกลจากชายแดนไหม - ไม่ๆ
ประมาณสิบนาที ไม่ไกลหรอก
- โอเค - ขอร้อง
ใจเย็นๆ ทุกคน
อากาศทำให้ทุกอย่างรวนไปหมด
และผมว่าเราพลาดโอกาส ที่จะได้ข้ามชายแดน
ซึ่งแปลว่าเราอาจจะติดอยู่ ในที่ที่เราได้รับคำเตือนให้ระวังตัว
(เม็กซิโก / สหรัฐอเมริกา ด่านชายแดน)
- นี่คือชายแดนใช่ไหม - ใช่
นั่นคือค่ายผู้อพยพ
นี่ มอเตอร์ไซค์อยู่ที่นี่
นั่นมอเตอร์ไซค์ นั่นชาร์ลีย์
ใช่
(ลิโก คนขับรถ)
- เก่งมาก - ขอบคุณๆ
ลิโก ขอบคุณนะ
เราพยายามจะเข้าไปในเอลแพโซ
ผมว่าเราหลายคนเริ่มผูกพันกับรถบัส
เราพยายามขับมันข้ามชายแดน
มีเอกสารกองเท่าภูเขาให้จัดการ เพื่อให้รถข้ามไปได้ แต่…
นี่คือที่ที่เราต้องผ่านด่าน เป็นรายบุคคลใช่ไหม
และเราผ่านมาแล้ว ปั๊มพาสปอร์ตแล้ว
แต่ตอนนี้ปรากฏว่า
ยวนกับชาร์ลีย์ต้องปั๊มพาสปอร์ต สำหรับมอเตอร์ไซค์
ห่างออกไปทางนั้น 40 กิโลเมตร
(เอลแพโซ - ฆัวเรซ)
แล้วพวกเขาต้องกลับมาทางนี้ เพื่อข้ามเข้าไปในเอลแพโซ เท็กซัส
เพราะเรามีอุปกรณ์กล้องทั้งหมดนี้
เราต้องไปทางตรงกันข้ามกันอีก 32 กม. ผมไม่อยากเชื่อเลย
กับอุปกรณ์กล้อง
แต่เราก็บ่นเรื่องความล่าช้าได้ยาก
เมื่อมีชุมชน ที่อาศัยอยู่ที่นี่มาหลายเดือน
เพื่อรอข้ามชายแดน
เมื่อมองเต็นท์พวกนี้ ชายแดนอยู่แค่ตรงนั้น
คนพวกนี้เป็นใคร
คนพวกนี้มาที่นี่ จากตอนใต้ของเม็กซิโก…
(เคลเมนเต้ โปรดิวเซอร์ท้องถิ่น)
เพื่อหาที่ลี้ภัยในสหรัฐฯ
เพราะความไม่ปลอดภัย ในรัฐต่างๆ ของเม็กซิโก
พวกเขาถูกข่มขู่ จากองค์กรอาชญากรรม
ว่าถ้าพวกเขาไม่ยอมขายยาเสพติด พวกนั้นจะฆ่าคนในครอบครัวพวกเขา
พวกเขาเลยหนีมา
และเขาอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
สองเดือนครึ่ง
ผมเสียใจนะ เราขอให้คุณโชคดี
นี่คือความจริงที่โหดร้าย ของสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น
ความไม่มั่นคงจากแก๊งต่างๆ ทำให้ใครก็ตามใช้ชีวิตได้ยาก
ทุกคนต้องการโอกาส
พวกเขาตรวจสอบอย่างละเอียด
(เจมี่ คนขับรถ)
พวกเขาตรวจสอบ ยานพาหนะทุกคัน รถทุกคัน
ผู้คนยอมรอสี่ห้าชั่วโมง แค่เพื่อข้ามชายแดน มันยากครับ
คนส่วนใหญ่อยากไปสหรัฐฯ เพื่อทำงาน
บางคนก็ขยันทำงานมากนะ
(ประตูตะวันตก ด่านชายแดน)
(มหาวิทยาลัยเท็กซัส ที่เอลแพโซ)
โอเค เอาละ
ใช่
เราไม่เชิง… เรายังไม่ได้ออกจากเม็กซิโกจริงๆ
และเราก็ยังไม่ได้เข้าอเมริกา
แปลกดีนะ เราไม่รู้ว่าใครทำอะไรอยู่บ้าง
- ไม่รู้เลย - ไม่รู้ว่าทุกคนอยู่ไหน
(ประตูตะวันออก ด่านชายแดน)
ไม่รู้ว่ารัสอยู่ไหน ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเดฟ
ไม่รู้ว่าใครทำอะไรอยู่บ้าง
ฟังนะ เรื่องเดียวที่เรารู้คือรัสแค่บอกว่า
"ฟังนะ ข้ามไปอเมริกา ยังไงก็ได้ที่ทำได้ โชคดีล่ะ"
แล้วโทรศัพท์ก็ดับ
โอเค
ก้นผมเปียก
ยินดีต้อนรับสู่สหรัฐฯ
ตอนนี้ตีสองครึ่งแล้ว
เราอยู่ที่ชายแดน 12 ชั่วโมงแล้ว และเราเพิ่งได้ออกมา
ข่าวดีก็คือ หนุ่มๆ ทุกคนผ่านมาได้หมด
มอเตอร์ไซค์ผ่านมาได้
เราอยู่ในอเมริกา
Long Way Up มาถึงอเมริกาแล้ว
(เอล แพโซ เท็กซัส)
ผมรู้สึกสะเทือนอารมณ์ทีเดียว ที่มาถึงอเมริกา
ตอนที่เขาพูดกับผม…
ผมหวังจริงๆ ว่าเขาจะบอกว่า "ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับ" เพราะ…
ส่งพาสปอร์ตให้เขาไป
เขาถามเกี่ยวกับทริปสองสามคำถาม
มองมอเตอร์ไซค์ แล้วจากนั้น
ก็คืนพาสปอร์ตให้ผม แล้วบอกว่า "ขี่รถปลอดภัยครับ"
และเขาก็หล่อมากเลย
เขาหล่อสุดๆ ตัวสูง ดวงตาสีเทาเหล็ก
และผมก็คิดว่า…
"นี่คือคนที่คุณจะเลือกให้แสดงเป็น หน่วยป้องกันชายแดนในหนัง"
และ…
แต่เขาบอกว่า "ขี่รถปลอดภัย"
จากนั้นเราก็ข้ามมา และผมก็ผ่านมาได้
ค่อนข้างตื่นเต้นกับวันนี้ครับ
เพราะความรู้สึกจะต่างออกไป เมื่อเดินทางในอเมริกา
เราจะพยายามไปให้ได้ ไกลกว่า 320 กม.ในวันนี้
วันที่หนึ่งในสหรัฐฯ
ระวัง ชาร์ลีย์
เกือบพอดีกันเลย
วันที่หนึ่งในสหรัฐฯ
ถนนเส้นนี้พาเราตรงไปแอลเอ
จบแค่นั้น
(ลอสแอนเจลิส - ปาล์มสปริงส์ วิลล์ค็อกซ์ - เอลแพโซ)
ยังมีช่วงเวลาที่เราลังเล กับมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า
เพราะเราคุ้นเคย กับวิธีที่เรียบง่ายกว่า
แต่วิธีที่เรียบง่ายกว่าก็เป็นพิษ
และวิธีที่เรียบง่ายกว่า ก็ต้องเปลี่ยนไปในท้ายที่สุด
น่าสนใจนะว่าแนวคิดของเรา ที่มีต่อมันเปลี่ยนไปยังไง
คล้ายกับตอนที่คน เริ่มขับรถใช้น้ำมันช่วงแรกๆ
และพวกเขาก็เติมน้ำมันจนเต็มถัง
แต่พวกเขาจะไม่รู้ ว่าจะเติมน้ำมันอีกได้ที่ไหน
ไม่มีระบบพื้นฐาน และมันรู้สึกคล้ายๆ แบบนั้นนิดหน่อย
เราอยู่ในช่วงเวลานั้น ในรอยต่อของความเปลี่ยนแปลง
รู้อะไรไหม เราจะนึกย้อนกลับไปแล้วคิดว่า
"พระเจ้า ตอนนั้นเราทำได้" เมื่อไม่มีอะไรพร้อมสักอย่าง และ…
เพราะอย่างนั้นมันถึงน่าตื่นเต้นมาก ที่เราทำได้ในตอนนี้
ดูนั่นสิ มันได้ผล
ขึ้นมาหกเปอร์เซ็นต์ในสามนาที
เจ้าพวกนี้น่าทึ่งมาก
นี่คือตัวแปรสำคัญ
เยี่ยมไปเลย พวก
ใช่ ที่รัก ดีจริงๆ
ผมเคยเห็นรถพวกนี้ ผมเคยได้ยินเกี่ยวกับมัน…
(บิลลี่ คนท้องถิ่น)
และนี่เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นมันทำงาน
ออกมาวิ่งบนถนนจริงๆ
เหลือเชื่อเลย
(วิลล์ค็อกซ์ แอริโซนา)
แค่อยากให้คุณดู…
(กล้องไดอะรี่)
สภาพข้างนอกในเช้าวันนี้
คุณจะเห็นว่ามีเกล็ดน้ำแข็งอยู่
เราควรรอสักนิดก่อนออกเดินทาง
ตอนนี้เพิ่งเจ็ดโมงเช้า
เราน่าจะออกสักแปดหรือเก้าโมงนะ
อาจจะลองหากาแฟดื่มสักหน่อย คงดีมากเลย
ช่างเป็นวิธีที่สมบูรณ์แบบ ให้จบทริปที่สมบูรณ์แบบ
(กล้องไดอะรี่)
ที่จริงผมเศร้านิดหน่อย
แค่จู่ๆ ก็เศร้าขึ้นมาน่ะ
วันนี้ผมมีอาการ ซึมเศร้าหลังการเดินทางนิดหน่อย
พอคิดได้ว่ามันกำลังจะจบลงน่ะ
มันน่าเศร้าทีเดียว
และตอนนี้มันใกล้เข้ามา ผมก็แบบว่า "โอ้ ไม่นะ"
การได้ขี่รถเคียงข้างคุณ มันงดงามมากเลย ชาร์ลีย์
มันสุดยอดมาก สุดยอด
แต่เมื่อเราอยู่บนมอเตอร์ไซค์ เราก็ดื่มด่ำกับมัน
เราเชื่อมต่อและผูกพันกับมัน และรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของมัน
และความสัมพันธ์ของคุณกับภูมิประเทศ ก็ใกล้ชิดขึ้นในทางหนึ่ง
เมื่อเราขี่มอเตอร์ไซค์
และเราผ่านสถานที่ต่างๆ เหล่านี้ อาจจะสถานที่ห่างไกล
หรือเข้าไปในเมืองหรือหมู่บ้านเล็กๆ
ผมว่าผู้คนถูกดึงดูดเข้าหาเรา โดยอัตโนมัติ
เราอยู่ในสภาพแวดล้อมของพวกเขา
และผู้คนก็มักจะสงสารเรา
เพราะเราตัวเปียกหรือไม่ก็มอมแมมสุดๆ
และเพราะเราขี่มอเตอร์ไซค์ ไปที่นั่น เราก็กลมกลืนมากกว่า
เราไม่ได้นั่งเครื่องบินโผล่เข้าไป
เราคู่ควรกับที่นั่นมากกว่า ได้อย่างประหลาด
มันเป็นของคุณมากกว่า
เรามองไปทางไหนก็เจอแต่เพื่อน กระบองเพชร!
ผมชอบกระบองเพชร
สหายข้างทางของเรา
เราจำวันที่เรียบง่ายไม่ได้
เราไม่… พวกมันผสมปนเปกันไปหมด
เรื่องที่เราจำได้ไปตลอดชีวิต
คือเรื่องที่ยากลำบาก
มันคือสิ่งที่เราฝ่าฟันผ่านไป และส่วนที่น่ากลัวต่างๆ
ถ้าไม่มีสิ่งเหล่านั้น เราก็อาจ ไม่มีประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้
ผมไม่ได้เริ่มขี่รถด้วยความคิดว่า มันอันตรายหรือเสี่ยงภัย
แค่ตื่นเต้นที่ได้ขี่รถน่ะ
ผมว่ามันไม่เสี่ยง
ผมว่ามีความเสี่ยงตามปกติ ในการขี่มอเตอร์ไซค์อยู่แล้ว
ผมยอมรับเรื่องนั้น ผมไม่สน ผม… ผมชอบ…
ผมจะไม่เลิกขี่มอเตอร์ไซค์ เพราะมันอันตราย
ผมรักมัน มันคือส่วนหนึ่งในตัวตนของผม
ตอนเดินทางผ่านอเมริกาใต้ และอเมริกากลางกับเม็กซิโก
ผู้คนช่างเป็นมิตรและอยากช่วยเหลือ
และสนใจในสิ่งที่เราทำ
ในโบลิเวีย ผมกลัวมาก
ผมกลัวแทนชาร์ลีย์เพราะถนน
และแค่ความคิดที่ว่า ขาของชาร์ลีย์เปราะบางมาก
เราห่วงตัวเองโดยธรรมชาติ เวลาที่เราฟื้นตัวอยู่
บางครั้งก็ต้องไป ในสถานที่อย่างมาชูปิกชู
และเดินขึ้นบันไดพวกนั้นจริงๆ
ถึงค่อยรู้ตัวว่าความจริงแล้ว ผมทำอะไรได้มากกว่าที่ผมคิด
ยินดีต้อนรับสู่แคลิฟอร์เนีย
ช่างเป็นที่ที่แสนสวย
ใช่
จะมีครอบครัวกับเพื่อนๆ มาพบเราที่ปาล์มสปริงส์
เราจะขี่รถเป็นขบวนไปแอลเอได้ ในวันพรุ่งนี้
(ปาล์มสปริงส์ แคลิฟอร์เนีย)
ที่รัก
- ถอดหมวกออกสิ - ที่รัก
ที่รักของผม สวัสดี
- เฮ้ ที่รัก - ไง ที่รัก
ที่รักของผม ที่รักของผม ที่รัก
เอาละนะ
วันสุดท้ายแล้ว
เราเพิ่งเตรียมมอเตอร์ไซค์ และทุกสิ่งทุกอย่างให้พร้อม
แปลกดีตอนเก็บกระเป๋าเมื่อเช้านี้ โดยที่รู้ว่ามันคือครั้งสุดท้าย
สามเดือนที่ผ่านมา เราตื่นขึ้น
และเก็บทุกอย่างลงในกระเป๋าเดินทาง สีดำใบนั้นแล้วมัดมันไว้
ผูกไว้ท้ายมอเตอร์ไซค์และ…
ผมเพิ่งคิดขึ้นมาได้
ว่าผมจะไม่ต้องทำแบบนั้นอีก ในเช้าวันพรุ่งนี้
วันนี้เป็นวันพิเศษ ที่เราเตรียมการไว้
เราจะไปพบนักบิดคนอื่นๆ
ไปเจอคนที่ใจดีกับเรามากๆ ในตลอดทั้งทริปนี้
หุ้นส่วนของเราที่คอยช่วยเหลือ
ไปที่นั่น จากนั้นก็เหลืออีก 32 กม. ให้เข้าไปในตัวเมืองลอสแอนเจลิส
แล้วจากนั้น… ก็จบ
(ซานเบอร์นาดิโน ลอสแอนเจลิส)
(ฮาเลย์-เดวิดสัน มอเตอร์ไซค์)
พี่ชาย เป็นไงบ้าง
(จอน ฮาร์เลย์-เดวิดสัน)
นี่คือคนที่ทำให้ทุกอย่างเป็นไปได้ ทำให้รถผลิตออกมาได้
- อาร์เจ! ไม่เอาน่า - เป็นไงบ้างพวก ดีใจที่ได้เจอนะ
(อาร์เจ ประธานบริหารและผู้ก่อตั้งริเวียน)
- เป็นไงบ้าง สบายดีนะ - ให้ตายสิ ดีใจจังที่คุณอยู่ที่นี่
- ยอดเยี่ยมที่สุด - พวกนั้นเป็นรถต้นแบบ
รอจนกว่าคุณจะได้… มันแรงกว่ากันสองเท่าเลย
- และเราก็ทดสอบมันอย่างโหด - ใช่
ทุกเช้าพวกเขามองผมแบบว่า "แค่นั้นเหรอ
- อยากซิ่งกว่านี้อีกนิดไหม" - คุณซิ่งได้อีกไหม
มอเตอร์ไซค์ไม่ดี พวกมันไม่ยอดเยี่ยม พวกมันสมบูรณ์แบบ น่าเหลือเชื่อ
ดีกว่าที่ใครจะคาดคิดได้
คุณไม่ได้ไว้หนวดนั่นมาตลอดทางใช่ไหม
- เปล่า… - หนวดนี่สำหรับเม็กซิโก
พวกเขาบอกให้ทำตัวกลมกลืนน่ะ ผมพยายามเต็มที่เลย
เขาไว้หนวดเพราะถ้าเราถูกลักพาตัว เขาก็อ้างว่าเป็นคนท้องถิ่นได้
- "พวกเขาไม่เกี่ยวอะไรกับผม พวก" - "พาเขาไป พาคนอังกฤษไป"
- ที่รักจ๋า เป็นไงบ้าง - สวัสดีค่ะ
คุณน่ารักจัง ในหมวกใบยักษ์นั่น
หน้าเล็กๆ ของคุณ อยู่ในนั้นแล้วน่ารักจัง
โอเค เราไปได้แล้ว
แล้วจากนั้นก็แน่นอนว่า ชาร์ลีย์เพิ่มแรงกดดัน
ด้วยการส่งลูกสาวคนเล็ก ที่เขาชอบเป็นที่สองมาในรถ
(คินวารา ลูกสาวของชาร์ลีย์)
- เฮ้ คนสวย! - เฮ้ พ่อขา!
ไง ลูกรัก
โอ้ พระเจ้า พ่อ ทำไมกัน
ทำตัวดีๆ หน่อย
เหลือเชื่อเลย
ผมไม่อยากจะพูดนะ ชาร์ลีย์ แต่อย่าล้มเอาตอนนี้
อาร์เจอยู่ในรถหรือผมฝันอยู่เนี่ย หยิกผมที
นี่ผมฝันอยู่หรือเปล่า
ดูนั่นสิ เรายึดถนนทั้งเส้นเลย
(ทางออก 50 ถนนหลัก)
ผมรักชาร์ลีย์มากเลย และผมดีใจมาก ที่เราเดินทางรอบที่สามนี้ ดีใจจริงๆ
เราคุยกันเสมอ ว่าจะเดินทางรอบที่สาม
และเมื่อเราแก่ขึ้นอีกนิด และอาจจะฉลาดขึ้นอีกหน่อย
ผมไม่แน่ใจนะ เราแก่ขึ้นแน่นอน
(อาร์เจนตินา)
(ชิลี)
(โบลิเวีย)
(เปรู)
(เอกวาดอร์)
(โคลอมเบีย)
(ปานามา)
(คอสตาริกา)
(นิการากัว)
(ฮอนดูรัส)
(กัวเตมาลา)
(เม็กซิโก)
ผมไม่อยากเชื่อว่าเรา ขี่รถด้วยกันได้ไกลทั่วโลกมากแค่ไหน
และมันก็เปลี่ยนชีวิตผมจริงๆ
ขอบคุณสำหรับความทรงจำ ขอบคุณสำหรับการเดินทาง
ขอบคุณที่เปลี่ยนชีวิตผม
และผมกำลังฝันกลางวัน ว่าจะได้ไปอีกทริป
และฝันเฟื่องอยู่จริงๆ เรื่องมอเตอร์ไซค์กับถนนและ…
แต่ตอนนี้ ผมกำลังขี่มอเตอร์ไซค์อยู่ในทริปนี้
ผมหมกมุ่นหนักจริงๆ
และก็มีบางเวลาที่ผมคิดว่า "ผมทำได้เลย…
ผมทำได้ รู้ไหม"
เราทำแบบนี้ได้เลย
ผมแค่นั่งอยู่บนมอเตอร์ไซค์ และผมทำแบบนี้ได้ตลอดชีวิต
ผมทำแบบนี้ได้ตลอดไปเลย
(ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย)
เก่งมาก ทุกคน!
ว้าว ดูนั่นสิ
(ไบค์ เชด โมโต จำกัด)
เขาทำได้แล้ว
เก่งมาก พวก
- คุณทำได้แล้ว - บ้าพอให้ตอบตกลง
คุณทำได้แล้ว
มันจบแล้ว คุณยังมีชีวิตอยู่ คุณสบายดี ทุกอย่างเรียบร้อย
ใช่ ขอบคุณมาก
20,921 กิโลเมตร
เรามาถึงอย่างปลอดภัย
ผมโล่งอกครับ ผมดีใจมากๆ
ผมยังไม่รู้สึกจริงๆ ว่านี่คือจุดสิ้นสุดของทริป
ผมจะรู้ตัวในอีกหนึ่งสัปดาห์น่ะ ผมจะแบบว่า...
"เราไม่ได้เดินทางอีกต่อไปแล้ว
เราจะต้องเริ่มวางแผนทริปถัดไปแล้ว"
คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี