21.000 kilometre yol katedeceğiz. 13 ülkeden geçeceğiz.
Ushuaia'dan yola çıkıp Arjantin ve Şili'ye girip çıkacağız, Atacama Çölü'nü aşıp
La Paz'a gideceğiz. Titicaca Gölü'nü geçip
And Dağları boyunca Kolombiya ve Panama'ya gideceğiz.
Orta Amerika ve Meksika'dan geçip 100 günün sonunda Los Angeles'ta olacağız.
YÖNETMEN - YAPIMCI
Onlara video kameralar vereceğiz
ve kasklarında da mikrofonlu kameralar olacak.
Böylece onlar da çekim yapacaklar.
Bu, yol mu? Aman Tanrım!
YÖNETMEN - YAPIMCI
Üçüncü bir motorda
kameramanımız Claudio olacak.
Russ ve ben elektrikli pikaplarla onları izleyeceğiz.
Yanımızda kameraman Jimmy
ve lojistik sorumluları Anthony ve Taylor da olacak.
Araçlardan motosikletleri çekeceğiz
ve sınırlarda onlarla buluşacağız.
Onun dışında yalnız olacaklar.
OAXACA MEKSİKA
LOS ANGELES'A 3711 KİLOMETRE
Meksika'nın çok farklı bölgelerinden geçmek zorundayız.
Kimine göre buralar çok tehlikeli.
Kimine göre o kadar tehlikeli değil.
En iyisi, geceleri yol almamak.
Muhtemelen iyi olmaz.
Evet, kesinlikle. Göreceğiz.
Ama otobüsün eğlenceli olacağı kesin.
Onunla yola çıkmayı iple çekiyorum.
Vay anasını. Çok iyi, Dave.
-Gelin, buraya da bakın. -Bakalım. Anladım.
Peki.
-Evet. Bayağı çöküyor. -Vay.
-Alçak bir koltuk. -Çok... Biraz fazla alçak.
Sorunları burada çözelim.
Chihuahua'nın ortasında değil.
-Chihuahua'da sorun istemeyiz. -Hortumlar?
Ama Chihuahua'da köpek almak isterim.
Chihuahua.
-Siz karar verin. -Mavi yapsalar...
Bu taraf bu maviden, diğer taraf turuncu olsa?
Sormalıydım.
Aman Tanrım.
Şuna bak.
Belki de karar almak için yanlış konu.
YEREL YAPIMCI
Biz... İyi görünen bir turuncu görünce dur.
-Bu mavi benim için gayet iyi. -Bu mu?
-Şu. -Şu.
Evet, bu iyi olur.
Evet, dostum.
-Ben Long Way Up'ı düşündüm. -Ya da...
-Bir Long Way Up logosu olmalı. -Yıldırım şekli olsa?
-Evet. -Elektrikli yıldırım şekli?
Üstüne de bir çizgi. Çünkü otobüs elektrikli değil.
Peki. Koltuklar.
Nasıl istediğinize karar verin.
-Evet, yani, bunlar iyi durumdaysa... -Sadece dört ya da beş sıra bırakabiliriz
ve yine de yataklar ve motosikletler için yeterli yer kalır.
Ayak koymak için fazla uzakta.
Devasa bir otobüs bu.
Bu koltuklardan çok fazla var.
Aman ya.
Bunlar fren.
ELEKTRİKÇİ
Kaldırımın yanında alçaldığı zamanlar için acil durum frenleri.
Ama şeyler... Fren lambaları...
-Frene basın. Burada. -Fren lambaları.
Evet, işte. Tamam.
Bütün bu koltuklar gidince ne kadar hafifleyecek?
Uçarak gidecek. Saatte 160 yapacak.
Uçan otobüs.
Hepsinin cıvatalarının sökülmesi lazım, değil mi?
-Görebiliyor musun? -Evet.
Birimizin aşağıdan somunları tutması,
birimizin de cıvataları sökmesi lazım.
Peki, mecburen yere yatıp...
Kir pas içindeyiz.
Tamam.
Charley, emniyet gözlüğü takman lazım.
Okuma gözlüğümü taktım.
Of ya.
Bir tek ona ulaşamadım.
Buna mı?
En azından birini sökmem lazım.
Yoksa rezil olacağız.
Hayatım boyunca hep... Oyunculuk ya da böyle işler yapmadığımda
o tür programlar izledim.
Motosiklet ya da araba yapan insanlar.
Amerika'nın her yerinde dövmeli insanlar.
Çekim sırasında tek bir cıvatayı sökmeye çalışıyorsun
ve bu insanların ne kadar yetenekli olduklarını anlıyorsun.
Tek bir cıvata söküyorum.
Hadi ama!
Çelik parçaların gelmesi iyi oldu, çünkü rampalar çok önemli.
Orada kal. Bu şeyi tut.
-İkisi için yeterli yer var mı? -Evet, diyor.
İki yarım metrelik yapabiliriz.
Bir metre genişliğinde olur.
Üç metre.
TAMİRCİ
50 santimetre genişliğinde ve üç metre uzunluğunda.
-Sorunlarımı çözüyor. -Evet.
Bir tane...
-Bir tane burada buldum. -Peki.
Tanrım. Bulması çok zor.
Bir tane buldum. Birini hissediyorum.
Ne kadar zor olduğunu ve ne kadar dar bir yerde çalıştığımı bilmiyor.
Tamamdır.
Tamam, benim bulduğum. Dur.
Bekle.
Bununla başlayalım.
Oluyor. Devam et.
Devam et. Biraz daha...
Neredeyse oldu.
Devam et.
Neredeyse oldu.
-Şimdi... -Bir tane söktük!
-Evet! -Bir tane söktük.
Tamam. Gracias, amigo.
Mükemmel zamanlama.
Bir tane söktük, Dave!
Artık sadece yatakları yapmak, vidaları sökmek,
bütün lambaları takmak, bütün elektrik aksamını takmak,
kapıyı bitirmek, kapıyı biraz genişletmek,
tavan bagajını takmak, jeneratörler için yer bulmak
ve jeneratör bulmak kaldı.
Hepsi o kadarcık.
Pek bir iş kalmadı.
Ushuaia'dan yola çıktığımızda aklımızda böyle bir şey yoktu, değil mi?
Yolculuğun...
Yolculuğun bitimine on gün kala bir otobüsün altında olmak yoktu.
Bugün ve yarın bütün bu işleri bitirmek.
Hiç... Hiç zamanımız yok. Bu...
Adam kaynağa bile başlamadı.
O zımbırtı sabah sekizde burada olacaktı.
Çılgınca da olsa çelik ve alüminyum istiyorum. Sigorta yaptırabilmek için.
Mekanik açıdan sağlam olması lazım.
Mekanik işler dışında en önemli iş, rampa.
Bu, ana destek kirişi.
Sanırım bütün karoserin böyle oynamasını bu önlüyor.
Buradan kesmemiz lazım.
O yüzden buraya ve şuraya dikey destekler koyacağım.
Sonra bir köşebent demiri buradan gelecek
ve iki taraftan 45 derece açıyla o dikey desteğe bağlanacak.
Böylece, bunu kesince her şey sağlam kalacak.
Fren lambaları, sinyaller, ön farlar.
Bu şey, arkadaki ve sonra LED'ler.
-Zaman çok önemli olduğu için. -Evet.
Ve LED'ler çalışmazsa da altı küçük lambamız olacak.
Destekleyecek parçalar koymam lazım.
Kesince sallanmasın ya da başka sorun çıkmasın diye.
Hurda demir var mı?
En azından bunu yaptıralım.
-Rampayı halletmeliyim. Tanrım! -Evet.
Guatemala'dan yeni gelmiş olmamız garip geliyor.
Daha geçen gün geldik.
Haritaya bakıp "Bunu nasıl yaptık?" diyorum.
Sonra motorla gelişimizi hatırlıyorum.
Kafam bulanmaya başladı.
Artık beynim almıyor.
Arjantin'in en alt noktasına bakıyorsun. Kilometrelerce ötede.
"Tanrım, biz..." diyorsun. "Bu çok uzun bir yol."
Bu yolculuk gerçekten çok uzun.
Öyle, değil mi?
Öncekilerden çok daha uzun geliyor, ama öyle değil.
Daha kısa, ama daha uzun geliyor.
Evet, öyle geliyor. Niye bilmiyorum.
Daha yaşlıyız.
-Ondan mı? -Daha yaşlı ve yorgunuz.
-Ve daha pis. -Seni otobüsün altına atacağım.
Son üç günde yaptığın onca iş... Bunları sensiz yapamazdım.
Müthiş bir iş. Şu otobüse bak.
Ama daha işimiz bitmedi.
Yarın çok önemli, tamam mı?
Yarın her şey... Eksik ne varsa tamamlanmalı.
-Tamam. -Yarın harika bir gün geçirelim.
-Tamam mı? Gracias. Sağ ol, dostum. -Evet. Elbette.
Otobüs çok güzel oldu, ama daha çok işi var.
Bitirmek için sadece bir gün kaldı.
Bütün bu işleri nasıl bitirecekler?
Parçalar geldi mi diye bakacağım.
Bagajın gelmiş olması lazım.
Evet!
Şuna bak.
Bütün bunları bir günde yaptılar.
Bunları ve merdivenleri.
Kaynakların ve boyaların güzelliğine bak.
Bir günde.
Ne istediğimi söylemiyorum.
Onlar zaten biliyorlar ve benim hayal ettiğimden daha iyisini yapıyorlar.
Hazır olmamız için her şeyi yapıyorlar.
Bugün ayın beşi.
Bu işe ayın dördünde başladık.
Bu hiçbir yerde olmaz. Kesinlikle olmaz.
Şu adamlara bakın.
Evet, igual.
Tam burada, değil mi?
Evet.
Çok iyi bir menteşe oldu.
Sonra belki biraz...
Anladın mı, biraz...
Evet, böyle yapabilirmiş...
Tamam.
Turuncu tamam!
-Charley. -Şuna bak.
Açıyor.
Nefis bir şey.
-Mavi ve turuncu harika. -Müthiş.
Bence turuncu biraz daha belirgin ve...
Bu konuda endişeliyim. Bu rampanın üstüne çıkacağız...
...ve içeri girmeye çalışacağız.
Ne...
Anladın mı?
Başa dönüp iyice bir ölçmek istiyorum.
Gerçekte ne kadar yer var, bakalım.
Evet. Başa dönüp motosikleti ölçelim.
Ne kadar demiştik? 132 santimetre mi?
-130. -130.
Yarın sabaha yetişeceğinden emin misin?
Eminsin galiba? Surata bak.
Evet, yetişir.
Meksika şu âna kadar olağanüstü
ve buradaki insanlar inanılmaz.
Ama gece motosikletle yol almama tavsiyesini ciddiye almak zorundayız.
Demin SOS International'ı aradım
ve bize güvenlik bilgileri veren kişilerle konuştum.
Şu taraftan gidin, diyorlar.
-Tamam. El Paso'ya mı? -El Paso'ya.
Meksika'yı kötülemek istemiyorum, çünkü çok seviyorum ve...
Şu âna kadar gördüğümüz tüm insanlar çok cana yakın ve nazikti.
"Nasıl başladığın değil, nasıl bitirdiğin önemli." demezler mi?
-Evet. -Biz de iyi bitirmeliyiz.
En azından jeneratörleri hazırlayabilirseniz
çocuklara gideceğimizi söylerim ve...
Ben ilgilenirim. Javier'e ihtiyacım var.
-Evet. -Belgelerin tamamlanması lazım.
Belgeler ne durumda?
Sigorta şirketi 50 dakika sonra gelecek.
Plakalar da sabah 11'de.
-Neler? -Plakalar.
Yedide çıkacağız.
Dostum, bu bir resmî daire.
-Benimle ilgisi yok. -Sistem böyle.
Sistem böyle.
Yapabileceğimiz bir şey var mı?
-İmkânsız. -Daire şu anda kapalı.
Belgeler eksik,
ama motosikletlerin otobüse girememesi daha büyük bir sorun olur.
Ve yarın yola çıkmamız gerçekten şart.
Motosikletlerin aynanın üstüne kadar yüksekliği 130 santimetre.
Aynanın üstüne kadar kaç santimetre?
132.
130, 132 santimetre. Kapının yüksekliği de tam o kadar.
Ön camı sökmemiz gerekebilir
ve o şekilde bile girebileceklerini sanmıyorum.
Ewan tekrar kontrol etmeye gitti ve gidona kadar 132 santimetreymiş.
Bu açıklık da 132 santimetre. Yani, sokamayacağız.
Ama asıl sorun...
Yani, duruma bakınca... Saat 5.30.
Sabah yola çıkıyoruz.
Daha çok işimiz var.
Otobüsü motosiklet taşımak için modifiye ediyoruz.
Motosikletler sığmayacaksa bu iş olmaz.
-Buraya, buraya ve buraya. -Evet.
Si, si, si.
İspanyolca "maksimum" ne?
-Mucho. -Mucho?
Olduğun yerde.
-Kesinlikle. -Evet.
Saat gecenin üçü. Bu sabah yola çıkmamız gerekiyor.
Arkadaşlar hâlâ çalışıyor.
Bütün gün çalıştılar.
Bütün gece de çalıştılar. Hepsi.
Gördüğüm en iyi insanlardan.
Şu anda çözmeye çalıştığımız
büyük sorun, rampaları takmak.
Yan yana iki rampa girmemizi sağlayacak.
Bu kadar sıkı çalışmaları beni çok etkiledi.
Fazladan hiçbir şey istemediler.
Zaten fazla para da istemediler.
Sadece canla başla bize yardım ediyorlar.
Otobüs günü.
Otobüs günü, otobüs günü.
Televizyonda popomun yansımasını...
GÜNLÜK KAMERASI
...görmemeniz için dikkat etmem lazım.
David inanılmaz bir iş başardı. Bir otobüs buldu.
İki tamirci ve kaynakçılar buldu. Matt'e kapıyı kestirdi.
Göz açıp kapayana kadar hepsini organize etti.
Muhteşem olacak.
Motosikletle gideceğiz, gece olunca onları otobüse koyup devam edeceğiz.
Sonra otobüste... Motosikletler şarj olacak.
Çok heyecanlıyım.
Çok güzel.
Eski, külüstür bir otobüsü alıp
tam Long Way Up'a yakışır, çılgın,
motosiklet taşıyan,
ekibin uyuyabileceği bir rüya taşıtına dönüştürdüler.
Teşekkürler.
Şuna bak!
Bravo, Dave.
-Evet! -Müthiş.
-Harika görünüyor. -Vay. Yataklar da konmuş.
-Dave. Çok iyi. -İnanılmaz.
Bravo, dostum.
Evet, yastıklar buraya.
Mekanik olarak eksik olan bir sürü parça vardı.
Meksika'nın her yerinden parça getirttik.
Bütün mekanik işler yapıldı. Mekanik açıdan sağlam olsun istiyoruz.
Sonra kendi kullanımımız için modifiye ettik.
Bir demirci bulduk. Tavan bagajını ve yatakları zamanında halletti.
Kullanılabilir ve motosikletleri taşıyacak hâle getirmek için.
Bence bu aracın en ilginç özelliği şu oldu.
En çok bu uğraştırdı.
-Tanrım. -Vay be!
Ve 2,5 metre de değil.
-Üç metre. -Onlar mı yaptı?
-Rampayı yaptık. -Basamak basamak?
Evet. Kaynakla yapıldı.
Dave, bence kendi televizyon programını yarattın.
Dave'le Modifiye Araçlar.
Dave, bu hafta Dave'le Modifiye Araçlar'da yine modifiye etti.
Nasıl yapıyor bunu?
Harika.
Hele de mavi ve turuncu renkleri motosikletlerin yanında görünce.
Ve içinde yapılan onca iş...
İşte hepimizin beklediği o an. Çalışacak mı?
Evet, biraz.
-Bir. -Evet.
-Hayır. Dur. Evet. -İşte. Evet.
Şimdi oldu mu?
Evet.
Evet!
Hayatta küçük anlar ve büyük anlar vardır.
Bu büyük bir andı. Bu alet üzerinde çalıştık.
Çok güzel çalıştı.
Benim için anlamı çok büyük.
Çalıştılar. Severek yaptılar.
Sürekli gülümseyerek, canla başla çalıştılar.
Ve yetiştirdiler.
Tek sorun, lanet evrak işleri.
Plakaları güya dün gece alacaktık.
Maalesef alamadık. Bu sabah alacağız.
Gözüm kapıda. Umarım gelir, ama...
Plan nedir? Hepimizin bilmesi lazım.
Plan şu: Siz şimdi çıkın.
Biz otobüsü yola çıkarmaya çalışacağız.
Her durumda aynı noktada buluşalım.
Belgeler gelirse hemen yola çıkar, kaybı telafi ederiz.
Otobüsü bırakıp yola çıktık.
Otobüs daha sonra bize yetişecek. Meksika'nın içlerine dalıyoruz.
TEHUACÀN-CUICATLÀN VADİSİ MEKSİKA
Aman Tanrım. Her yerde kaktüs var.
Kaktüsün ana vatanı gibi.
Kaktüsler vadisi.
Kaktüs göğü boyunca uzanan bir köprü gibi.
-Bu... Evet. -Maymun kuyrukları gibi.
Evet, yüzlerce maymun kuyruğu ya da yılan...
Bu biraz bizim gibi.
Kaktüs taklidi yapıyorum. Pandomim.
Hiç balona binmedim...
TEOTIHUACÁN MEKSİKA
...ama şimdi bu fırsatı bulduk.
Tanrım! Müthiş bir şey bu.
Aman Tanrım.
Ewan.
Vay be.
-Manzaraya bak. İnanılmaz. -Aman Tanrım.
İşte başlıyor. Yükseliyoruz.
Piramit şurada. Bak.
-Vay be, orada. -İki tane. Aman Tanrım.
Çok güzel. Şuraya bak. Aşırı derecede güzel.
Bir gün 40 kadar balonun ortasında uçacağım aklıma gelmezdi.
Olağanüstü.
Meksika'nın ortasında bir tapınağın üstünde.
Olağanüstü.
Düşünsene, o çağlarda cangıldan çıkıyorsun
ve üç muazzam piramit, caddeler ve dükkânlar görüyorsun.
M.S. 350'de Mayaların Londra'sı.
Bayıldım.
Aşağıya bakmak hoşuma gitmiyor.
Düşeceğim diye ödüm kopuyor.
Ama çok hoş bir hissi var. Zarif ve akıcı.
-Çok tatlı, değil mi? -Evet.
Çok sevdim. Çok hoş.
Yolun önüne mi gideceksin, arkasına mı?
-Bilmiyorum. -Peki.
Bu rahatlığı sevdim.
-Çok hoş. -Benim ödüm kopardı.
İşte iniyoruz.
Herkese iyi şanslar.
Bizi yakaladılar. Yakaladılar.
Çok dramatik.
İpini yakalayacak kimse olmazsa asıl o zaman dramatik olur.
Şu inişe bak.
Vay canına.
Çok iyiydi.
Çakılmadık.
Uçuşu sevdiniz mi?
-Çok sevdim. Teşekkürler. -Çok hoştu.
-Evet, çok teşekkürler. Bravo. -Çok güzeldi.
İlk uçuşum için fena sayılmaz, değil mi?
Bu arkadaşlar bir tür hac koşusu yapıyorlar,
ama ne olduğunu hiç bilmiyorum.
Şu kamyondan atlıyorlar.
Evet, her şeyi hazırladık.
YEREL YAPIMCIYLA GÖRÜŞME
-Yataklar hazır. Otobüs hazır. -Hadi, yapma...
Mekanik parçalar hazır.
Lambalar hazır.
-Her şey çalışıyor. Kullanıma hazır. -Seni...
Seni sıkıştırmak ve ısırmak istiyorum.
Sana sevgim çok büyük.
Sağ ol.
Aklımı kaçıracağım.
Birazdan otobüsle ve motosikletlerle buluşacağız.
ABD - MEKSİKA TEOTIHUACÁN - JUÁREZ
Charley, galiba
otobüsle buluşacağımız yere yaklaşıyoruz.
Güzel.
Onu yolda görmek için can atıyorum.
Amaçları ne? Ne yapıyorlardı?
Juquila'ya hac yolculuğu yapıyoruz.
Meryem Ana'mızı oraya taşıyoruz.
Kimi yürüyerek, kimi bisikletle gidiyor. Biz pikaplarımızı aldık.
Vay canına.
YEREL YAPIMCI
Yürüyenler 13 gün önce yola çıktı.
Yolculuğun sonunda ne var? Hedef ne?
Vardığımızda bizi köylüler karşılıyor.
Havai fişekler atıyorlar. Meryem Ana için müzik ve konfeti oluyor.
Hola!
Gracias. Gracias.
Hayır. Tamam, bu kez...
Yine kandırdım.
Hoşça kalın!
İşte burada. Otobüs burada.
Rampadan ilk çıkış.
-Çok güzel, çocuklar. -Biz sürüyoruz.
-Bravo, çocuklar. -Bravo. Çok iyi.
Hayır.
Dedikleri gibi...
Gerçek oldu.
Az daha olmayacaktı.
İlk kilometremiz bitti.
Bakalım 1600 kilometre bitecek mi?
Bu otobüs harika, değil mi?
Bayıldım.
Oturaklar çok güzel olmuş.
Yolda gidişi de çok güzel.
Daha önemlisi, bir karakteri var.
Bir kişiliği var sanki.
Çok güzel.
Aralarda bazı riskli bölgeler var.
Oralarda durmayın, yola devam edin, dediler.
Ve bugün...
CHIHUAHUA MEKSİKA
...önceki günlere göre daha çok öyle bölgeden geçtik, yani...
Belli endişeler ya da başka sorunlar varsa
bunları ciddiye almak zorundayız.
Biraz da şansımız varsa bir sorun yaşamayız.
Sadece ben ayaktayım.
Yani, oturuyorum.
Evet, Meksika'nın kuzeyi için
büyük bir korku tellallığı var.
Gerekli bütün önlemleri aldık.
Hava güzel değil, ama gündüz oldu.
Çocuklar hemen motosiklete geçmek istiyorlar.
ABD sınırına 150 kilometre kaldı.
Ve yola çıkmaya hazırız.
Bugün sınırı geçebilirsek
yolculuğun son sınır geçişini yapmış olacağız.
ABD'ye dönmüş olacağız. Biraz heyecan verici.
İşte Kuzey Meksika'dayız.
Tekrar motosiklet üstünde olmak çok, çok, çok güzel.
Yolculuğun en tehlikeli kısmı burasıymış.
Bu bölgeler.
Şimdi motosikletleri yeniden yola indirdik ve Amerika sınırına gidiyoruz.
Ve öğleden sonra Amerika'da bile olabiliriz.
Umarım bugün geçebiliriz.
İyi bildiğimiz bir bölgeye giriyoruz.
İster istemez
"Bundan sonrası kolay. Amerika'dayız." diye düşünüyorsun.
Ama o kadar kolay olmaması da gayet mümkün.
Her yolculukta en büyük sorunlar son yüzde beşlik bölümde yaşanır, derler.
Bu yüzden zor,
çünkü nasıl olsa sona yaklaştık ve amacımıza neredeyse ulaştık,
diye düşünmeye başlıyorsun.
Aslında tehlikeye en çok açık olduğumuz bölüm bu.
Charley, inanabiliyor musun? Juárez'e yaklaştık.
Hayır, açıkçası bunu beklemiyordum.
Hava dünkü gibi olur, diye bekliyordum.
Kesinlikle.
-Fena ıslattı. -İyi misin?
Şu sulara bak.
Şuraya bak.
Nehre dönmüş.
JUÀREZ MEKSİKA
Sınır geçişini 40 dakikayla kaçırdık.
Saat ikide kapandığını bize söylemediler.
İnsanlar için değil. İnsanların işlemleri 24 saat yapılıyor, ama...
...taşıdığımız eşyalar, kameralar falan.
Navigatörümüz yüzünden kaybolduk.
Şimdi sınırın nerede olduğunu bulmaya çalışıyoruz.
Galiba motosikletleri de kaybettik. Onları göremiyorum.
Çok iyi bir yerde değiliz.
Kaybolmak için.
Gerçekten Juárez'de kayıp mı olduk?
Juárez'de kaybolduk, evet.
Muhtemelen kartel bölgesindeyiz.
-Sınırdan uzak mıyız? -Hayır.
On dakika falan. Uzak değil.
-Peki. -Lütfen.
Sakin olun, dostlar.
Bu hava planlarımızı altüst etti.
Ve sanırım sınırı geçme şansımızı kaçırdık.
Yani, tam da dikkatli olmamız konusunda uyarıldığımız yerde kaldık.
MEKSİKA - ABD SINIR GEÇİŞİ
-Sınır burası mı? -Evet.
Bir mülteci kampı.
Şurada. Motosiklet şurada.
Motosikletler orada. Charley orada.
Evet.
SÜRÜCÜ
-Çok iyiydin. -Gracias.
Lico, teşekkürler.
El Paso'ya geçmeye çalışıyoruz.
Çoğumuz otobüse çok bağlandık.
Onu da geçirmeye çalışıyoruz.
Bunun için dağ gibi form doldurmak zorundayız, ama...
Burası kendimiz için işlemlerimizi yaptığımız yer.
Ve o işi hallettik. Pasaportlar damgalandı.
Ama şimdi öğrendik ki
Ewan ve Charley'nin pasaportlarına motosiklet damgası almaları için
bu yöne 40 kilometre gitmeleri lazımmış.
Sonra Teksas'ın El Paso kentine gitmek için tekrar buraya gelmeleri lazım.
Bizim de çekim ekipmanları için,
inanılmaz ama, 32 kilometre bu yöne gitmemiz lazım.
Ekipmanlarla beraber.
Ama çok şikâyet etmeyelim,
çünkü sınırı geçmek için aylardır
burada bekleyen insanlar var.
Bütün bu çadırlara falan bakıyorum. Sınır şuracıkta.
Kim bu insanlar?
Güney Meksika'dan gelen...
YEREL YAPIMCI
...ve çeşitli eyaletlerdeki
tehlikeli ortam yüzünden ABD'ye sığınmaya çalışan insanlar.
Organize suç örgütleri onları tehdit etmiş.
Uyuşturucu satmazlarsa ailelerinden birinin öldürüleceği söylenmiş.
Onlar da kaçmışlar.
O ne zamandır burada?
İki buçuk aydır.
Üzgünüm. Size iyi şanslar diliyoruz.
Yaşananların acı sonuçları.
Çetelerin yarattığı istikrarsızlık insanlar için hayatı çok zorlaştırıyor.
Herkesin bir şansa ihtiyacı var.
Uzun uzun kontrol ediyorlar.
SÜRÜCÜ
Her aracı, her otomobili kontrol ediyorlar.
Sınırı geçmek için dört saat, beş saat bekleyen insanlar var. Çok zor.
Çoğu insan çalışmak için ABD'ye gitmek istiyor.
Bazıları çok çalışkan insanlar.
WEST GATE SINIR GEÇİŞİ
TEKSAS ÜNİVERSİTESİ EL PASO KAMPÜSÜ
Peki.
Evet.
Henüz Meksika'dan çıkmış sayılmayız
ve henüz Amerika'ya giremedik, yani...
Garip. Kim ne yapıyor, bilmiyoruz.
-Hiç. -Kimsenin yerini bilmiyoruz.
DOĞU KAPISI SINIR GEÇİŞİ
Russ, Dave nerede, bilmiyoruz.
Kim ne yapıyor, bilmiyoruz.
Russ demin şöyle dedi:
"Bir şekilde Amerika'ya girin. İyi şanslar."
Ve telefon kapandı.
Peki.
Kıçım ıslandı.
ABD'YE HOŞ GELDİNİZ
Gecenin iki buçuğu.
Resmen 12 saattir sınırdayız. Ancak geçebildik.
Ama sonuçta bütün çocuklar geçti.
Motosikletler de geçti.
Amerika'dayız.
Long Way Up Amerika'ya ulaştı.
EL PASO TEKSAS
Amerika'ya ulaşınca çok duygulandım.
İşte... Bana dedi ki...
"Ülkenize hoş geldiniz." demesini umuyordum. Çünkü...
Pasaportumu verdim,
yolculukla ilgili sorular sordu
ve motosiklete baktı, sonra...
...pasaportumu geri verdi ve "Dikkatli sürün." dedi.
Ve çok güzel bir adamdı.
Süper yakışıklıydı. Uzun boy. Çelik grisi gözler.
İçimden...
"Bir filmde sınır polisi rolü için ideal adam." dedim.
Ve...
"Dikkatli sürün." dedi.
Sonra sınırı geçtik ve iş bitti.
Bugün biraz heyecanlıyım,
çünkü Amerika'da gitmek çok farklı bir duygu.
Bugün 320 kilometre yapmaya çalışacağız.
ABD'de birinci gün.
Dikkat. Charley.
Tam söyler söylemez.
ABD'de birinci gün.
Bu yol bizi Los Angeles'a kadar götürecek.
Hepsi bu.
Elektrikli motosiklete karşı hâlâ bir direnç var,
çünkü daha basit bir yönteme alışmışız.
Ama o daha basit yöntem doğayı kirletiyor
ve sonunda değişmek zorunda.
Bu konudaki anlayışımızın değişimi ilginç.
Akaryakıtlı arabaların ortaya çıktığı zamanlar gibi.
Depolarını dolduruyorlardı ve...
Bir daha ne zaman doldurabileceklerini bilmiyorlardı.
Altyapı yoktu. Biz de biraz öyle hissettik.
Tam o dönüm noktasındayız.
Geriye dönüp bakacağız
ve "Bunu o zaman yaptık." diyeceğiz. Hiçbir şey hazır değilken.
Muhtemelen bu yüzden bunu şimdi yapmak heyecan verici.
Şuna bak. Çalışıyor.
Üç dakikada yüzde altı doldurdu.
Bunlar müthiş.
Bu her şeyi değiştirir.
Harika, dostum.
Evet, bebeğim. Bu çok güzel.
Bunları görmüştüm. Duymuştum da.
KENT SAKİNİ
Ama ilk kez kullanıldıklarını görüyorum.
Gerçekten yolda kullanıldıklarını.
İnanılmaz.
Bu sabah buradaki...
GÜNLÜK KAMERASI
...koşulları göstermek istedim.
Bakın, biraz buzlanma var.
Yola çıkmadan önce biraz beklesek iyi olacak.
Saat daha yedi.
Sekiz dokuz gibi çıksak daha iyi olur.
Bir yerden kahve bulsam çok, çok iyi olacak.
Mükemmel bir yolculuk için mükemmel bir bitiş.
GÜNLÜK KAMERASI
Aslında biraz hüzünlüyüm.
Birden içimi hüzün kapladı.
Bugün biraz yolculuk sonu hüznü yaşıyorum.
Bütün bunların biteceği birden dank etti.
Hüzün verici bir şey.
Sona yaklaştıkça "Olamaz!" demeye başladım.
Seninle yan yana gitmek çok güzel, Charley.
Müthiş bir şey. Müthiş.
Motosikletteyken içinde oluyorsun.
Onunla bağ kuruyorsun, ona ait oluyorsun, bir parçası gibi hissediyorsun.
Araziyle ilişkin bir şekilde çok daha yakın oluyor.
Motosikletle
çok farklı yerlere, bazen ücra yerlere gidiyorsun.
Küçük kasabalara, köylere giriyorsun.
Ve bence insanlar sana karşı hemen bir sıcaklık hissediyor.
Onların ortamındasın.
Sana biraz acıyorlar da.
Çünkü ya ıslak ya da toz içinde oluyorsun.
Motosikletle ulaştığın bir yere daha çok ait oluyorsun.
Uçakla oraya ışınlanmıyorsun.
Sanki orada olmayı daha çok hak etmiş gibi oluyorsun.
Daha çok senin oluyor.
Nereye baksak dostlarımız kaktüsler var!
Kaktüsleri çok seviyorum.
Silah arkadaşlarımız.
Kolay günleri hatırlamıyorsun.
Onlar birbirine karışıp kayboluyor.
Hayatın boyunca hatırladığın,
çektiğin zorluklar oluyor.
Zorlukların tek tek üstesinden gelmek zorundasın.
Belki de onlar olmadan çok güzel bir deneyim yaşamak mümkün değil.
Tehlikeli ya da riskli olduğunu hiç düşünmüyorum bile.
Sadece heyecan verici bir şey.
Bence öyle değil.
Yani, motosiklet kullanmanın kendisi riskli bir şey zaten.
Bunu kabullendim. Umurumda değil. Ben...
Tehlikeli diye motosikleti bırakmam.
Çok seviyorum ve kimliğimin bir parçası.
Güney Amerika, Orta Amerika ve Meksika boyunca
insanlar çok, çok cana yakın ve yardımseverdi
ve yaptığımız işe çok ilgi gösterdiler.
Bolivya'da çok korktum.
Yolların durumu yüzünden Charley için korktum.
Çünkü Charley'nin bacaklarına çok dikkat etmesi lazım.
İyileşme sürecinde, doğal olarak kendini korumaya çalışıyorsun.
Bazen Machu Picchu gibi bir yere gitmek
ve tüm o merdivenleri tırmanmak
sandığından çok daha fazlasını yapabileceğini anlamanı sağlıyor.
Kaliforniya'ya hoş geldiniz
Ne güzel bir yer
Evet.
Ailelerimiz ve dostlarımız bizi Palm Springs'te karşılayacak
ve yarın konvoy hâlinde Los Angeles'a gideceğiz.
PALM SPRINGS KALİFORNİYA
Aşkım benim.
-Çıkar şu kaskı. -Aşkım benim.
Sevgilim, merhaba.
-Merhaba, hayatım. -Merhaba, hayatım.
Sevgilim. Sevgilim.
İşte.
Son günümüzdeyiz.
Motosikletlerimizi ve her şeyi hazırlıyoruz.
Bu sabah son kez çantamı toplamak garip geldi.
Üç aydır her sabah kalktık,
her şeyi o siyah çantaya tıkıp çantayı kapattık.
Motosikletin arkasına bağladık ve...
Birden yarın sabah
bunu yapmam gerekmeyeceği dank etti.
Çok güzel bir gün organize ettik.
Başka motosikletlilerle buluşacağız.
Yolculuk boyunca müthiş bir destek veren kişilerle buluşacağız.
Harika işler yapan ortaklarımızla.
Oradan Los Angeles'ın merkezine 30 kilometre daha var.
Ve sonra... Hepsi o kadar.
Kardeşim, nasılsın?
Her şeyi mümkün kılan adam bu.
-RJ! Olamaz. -Nasılsın? Seni görmek güzel.
RIVIAN CEO'SU VE KURUCUSU
-Nasılsın? İyi misin? -Tanrım. Gelmene çok sevindim.
-Müthiş. -Bunlar prototip.
Sen asıl... Tork iki kat fazla olacak.
-Onları çok zor bir teste soktuk. -Evet.
Her sabah bana bakıp "Bu kadar mı?
-Biraz daha ver." diyorlardı. -Daha var mı?
Motosikletler iyi değildi. Çok iyi de değildi. Mükemmeldi. İnanılmazdı.
Kimsenin beklemeyeceği kadar iyiydi.
Hep bıyıklı değildin, değil mi?
-Hayır... -Meksika için.
Yerli gibi görün, dediler. Elimden geleni yaptım.
Kaçırılırsak yerli olduğunu iddia etmek için bıraktı.
-"Benimle alakaları yok, hombre." -"Bunu al. İngilizleri al."
-Tatlım, nasılsın? -Merhaba.
Bu dev kaskın içinde çok tatlısın.
Küçük yüzünle. Çok tatlı görünüyor.
Peki, gidebiliriz.
Tabii Charley, en küçük ve ikinci en çok sevdiği kızını
arabaya oturtarak baskıyı daha da artırdı.
CHARLEY'NİN KIZI
-Selam, güzelim! -Selam, baba!
Merhaba, canım.
Tanrım. Baba, neden?
Uslu dur.
İnanılmaz.
Bunu söylemem doğru değil, Charley, ama şimdi düşme.
RJ arabada mı, yoksa bu bir rüya mı? Beni çimdikleyin.
Rüya mı görüyorum?
Şuna bak. Bütün yolu kapattık.
Charley'yi çok seviyorum ve üçüncüyü yaptığımız için çok mutluyum. Gerçekten.
Biraz daha yaşlanınca
ve belki biraz daha akıllanınca üçüncü yolculuğu yapmayı çok konuşmuştuk.
Bilemiyorum. Yaşlandığımız kesin.
ARJANTİN
ŞİLİ
BOLİVYA
EKVADOR
KOLOMBİYA
KOSTA RİKA
NİKARAGUA
MEKSİKA
Beraber dünyanın ne kadar büyük bir bölümünü gezdiğimize inanamıyorum.
Gerçekten hayatımı değiştirdi.
Anılar için teşekkürler. Yolculuklar için teşekkürler.
Hayatım değiştiği için teşekkürler.
Başka yolculukları hayal ediyorum.
Motosiklet ve yol fantezileri kuruyorum ve...
Hâlbuki şu anda bu yolculuğu yapıyorum.
Yani, hakikaten kafayı takmışım.
Öyle anlar oldu ki "Sadece bunu yapabilirim." diye düşündüm.
"Yapabilirim."
Sadece bunu yapabilirsin.
Motosiklete atlayabilirim ve hepsi o kadar.
Sonsuza kadar bunu yapabilirim.
LOS ANGELES KALİFORNİYA
Herkese bravo!
Vay be, şuraya bak.
Başardı!
Tebrikler, dostum.
-Başardın! -Çılgınca, ama evet.
Başardın.
Bitti. Hayattasın. İyisin. Her şey çok güzel.
Evet, çok teşekkürler.
21.000 kilometre.
Sağ salim vardık.
Rahatladım. Çok, çok mutluyum.
Yolculuğun bittiğini henüz hissedemiyorum.
Bir hafta sonra kafama dank eder. "A!" derim.
"Artık yolculuk bitti.
Bir sonrakini planlamaya başlamamız lazım."
Alt yazı çevirmeni: Aylin Güneri