สายัณห์สวัสดิ์ ทุกคน
นี่ฉันเอง สาวสวยทรงเสน่ห์ที่แสนจะมีระดับ
เอลไวร่า นายหญิงแห่งความมืด
สุขสันต์วันฮาโลวีนจ้ะ
- ใช่เลย - หลอกหรือเลี้ยง
ทางนี้
เจอเขาแล้ว ร้านบันมี ชั้นสอง
"สายลับเป็นงานที่ต้องเงียบ เฟรดดี้"
จริงด้วย ฉันตื่นเต้นน่ะ
ยังไงก็ตาม เราเจอเขาแล้ว ร้านบันมี ชั้นสอง
เขารู้แล้วว่าเรากำลังไป
"เดอะมิสเตอรี่แมชชีน"
ไปกันได้แล้ว เริ่มจากรีบเข้าประจำที่ด่วนเลย
"ฉันจะไม่ออกไปให้ถูกกินหรอกนะ"
เรามาที่นี่เพื่อพิสูจน์ว่าไม่มีปีศาจนะ
แถมประวัติการทำงานของเรา ก็ไร้ที่ติ
เธอไม่เข้าใจ เวลม่า ฉันเหมือนเจ้าเด็กเลี้ยงแกะ
ฉันคอยเตือนเธอตลอด แต่เธอไม่เชื่อฉัน
จนสุดท้ายก็ถูกกิน
ฉันว่าพวกนายไม่ได้ฟัง
ตอนฉันเล่าเรื่องนั้นให้ฟังนะ
ประเด็นคือความกลัวทำให้เสียเวลา
ปีศาจไม่มีจริง
"จอมทัพนำขบวน"
โทษที เราไม่รู้จักคนพวกนี้เลย
ถามจริงเหอะ
"ปาร์ตี้หวีดสยองของเรด เฮียร์ริง"
"เดอะมิสเตอรี่แมชชีน"
เอาล่ะ ทุกคน มาไขปริศนานี้กัน
"เขาวงกตทุ่งข้าวโพด"
พวกนาย...
"เอลไวร่า นายหญิงแห่งความมืด"
"เขาวงกตทุ่งข้าวโพด"
"เทศกาลฮาโลวีน"
"โดรนแฮกเกอร์เริ่มทำงาน..."
วันที่คุณจะหลอกคนอื่น บนทางหลวงสายที่ 13 จบลงแล้ว
หุ่นไล่กาผีสิง
หรือเราควรเรียกคุณว่า... หุ่นไล่กาธรรมดา
โอ้โฮ น่าจะใช่แฮะ
ในนั้นไม่ร้อนหรือไง
ไม่ใช่แค่หุ่นไล่กาทั่วไป แต่เป็นหุ่นไล่กาตัวนี้
หรือเรียกอีกชื่อว่า ดร.โจนาธาน เครน
อดีตศาสตราจารย์ด้านจิตวิทยา ในเมืองก็อตแธมที่ผันมาเป็นตัวร้าย
และล่าสุดเป็นนักโทษหลบหนี จากโรงพยาบาลจิตเวชอาร์คแฮม
ทำได้ดีมาก
ได้ปลาใหญ่มาติดหลุมพราง
ไม่ใช่หลุมพราง แต่เป็นแอปต่างหาก
- มันคนละเรื่องเลย - เอาเถอะ
หมอนี่เป็นอาชญากรที่ถูกตามจับ ทั่วทั้งชายฝั่งตะวันออก
ภาพงานเอกสารลอยเข้าหัวฉันแล้ว
มีอะไรจะพูด ก่อนไปรับโทษตามกฎหมายไหม
"ผมคงจะ..." เร็วสิ พูดเลย
"ผมคงจะหนีไปได้ ถ้า..."
"ถ้าไม่ใช่เพราะ..."
โอ้ แต่ผมจะหนีรอดน่ะสิ
- โดรน - สวิตช์นิรภัย
คุณปิดสัญญาณ ที่ผมใช้ควบคุมโดรนระเบิดแก๊ส
แต่สัญญาณนั้นเป็นสิ่งเดียว
ที่หยุดไม่ให้พวกเพื่อน ๆ ของผม พุ่งเข้าเปลี่ยนเมืองนี้
ให้กลายเป็น 76 ชั่วโมง แห่งแดนสยองขวัญ
ดังนั้นชะตากรรมของคริสตัล โคฟ
ถูกทิ้งไว้ในมือดี ของคนรุ่นโทสต์อะโวคาโด
- ฉันต้องปล่อยเขาไป - เดี๋ยว
แชกกี้ แชกกี้ พอแล้ว นายยิงครบแล้ว
ฉันรู้ แค่ให้รางวัลเราที่ทำงานได้ดี
- คนละครึ่งไหม - คนละครึ่งเหรอ แน่นอน
"ขอขอบคุณบริษัทป่วนผีไม่จำกัด"
"ที่พิสูจน์อีกครั้ง ว่าพวกขนหัวลุกส่วนมาก"
"เป็นแค่คนธรรมดาที่มาพร้อมแก๊สพิษ กับความคิดที่แย่ยิ่งกว่า"
เอาล่ะ มาโยกย้ายกันหน่อยดีกว่า
พาเหรดฮาโลวีนสยองบนทางหลวง ของเอลไวร่ากลับมาแล้ว
"ไม่ โทษที นั่นไม่จริงหรอก"
"นี่เป็นสถานที่เกิดเหตุ ของรัฐบาลกลางแล้ว"
นี่มันเป็นไปไม่ได้
ผมซ่อนตัวได้ จนหนุ่มสาวอย่างพวกคุณเข้ามายุ่ง
หาผมเจอได้ยังไงกัน
เรามาจากบริษัทป่วนผีไม่จำกัด นี่คือสิ่งที่เราเป็น
นี่คือสิ่งที่เราทำ
- พูด - ได้เลย
เราไขปริศนาเสมอและทำได้ตลอด
ไม่มีพลาด
- ที่จริงการโค่นคุณมันง่ายมาก - พื้นฐาน
ฉันพบร่องรอยของสารที่ไม่รู้จัก
ในจดหมายแฟนคลับที่ส่งให้เอลไวร่า
ผลการวิเคราะห์ยืนยันว่า มันคือซากแก๊สพิษ
ที่มาจากดอกทิเบตันบลูป๊อปปี้ อาวุธประจำกาย
ของวายร้ายตัวฉกาจ ที่มีชื่อเสียงเป็นอันดับ 53 ของโลก
หน้าแตกเลยไหมล่ะ หุ่นไล่กา
เราจึงสันนิษฐานว่า คุณจะลงมือระหว่างขบวนพาเหรด
แล้วติดตามแก๊สที่รั่วไหลของคุณ ด้วยเครื่องวัดคุณภาพอากาศ
ฉันเขียนแอปตอบโต้สัญญาณ
ที่ควบคุมระเบิดแก๊สด้วยตัวเอง
ติดปัญหาเดียว ผมขโมยแค่โทออมนิเทคเกียร์
มันไม่รั่วไหล
เอาตัวขึ้นรถ
ฉันไม่กลัวคุณหรอก เครน
ความกลัวเป็นปฏิกิริยาไร้เหตุผล ต่อภัยในจินตนาการ
งั้นก็ไม่กลัวสินะ ฉลาด ภูมิใจ และดื้อรั้น
คุณทำให้ผมนึกถึง
คนเพียงคนเดียวบนโลกนี้ที่ผมรัก
เพราะงั้นผมจะช่วยบอกคุณก็แล้วกัน
ว่าผมอาจเป็นคนที่ถูกจับ
แต่ผมเชื่อว่า เราต่างก็ตกอยู่ในหลุมพรางเดียวกัน
- แอปต่างหากล่ะ - เดี๋ยว
นั่นหมายความว่าไง
"เดอะมิสเตอรี่แมชชีน"
ทุกคน เธอจะต้องไม่เป็นไร เธอบอกฉันแล้ว
ทุกคน ดูนี่สิ แขนฉันไม่สั่นเลย
แถมยังรู้สึกแปลกมาก
เหมือนหัวใจฉันเต้นช้าสุด ๆ
ใช่ ฉันด้วย
- เว็บไซต์ทางการแพทย์ - เว็บไซต์ทางการแพทย์
ไม่ พวกนายแค่มีอาการชั่วคราว
ของ "การไม่กลัว"
อาจเพราะเราไขปริศนาฮาโลวีน เสร็จก่อนมื้อเย็น
แล้วเรารออะไรอยู่ล่ะ
แบบนี้ต้องฉลอง
สกูบี้ดู เพื่อนยาก เราต้องเล่นหลอกหรือเลี้ยงกันตอนนี้
ก่อนที่ขนมจะวาย
หลอกหรือเลี้ยงเหรอ
พวกนายไม่แก่เกินจะเล่นหรือไง
ไม่หรอก แต่แย่ล่ะ
เราไม่มีชุด ฉันอยากได้ชุดที่สมบูรณ์แบบ
เราไม่ต้องหาชุดหรอก ปีที่แล้วเราตื่นกันข้ามคืน
เพื่อไล่จับผี จากเรื่อง "สามเกลอหัวแข็ง"
ความจำเป็น เป็นบ่อเกิดของการประดิษฐ์
เราก็แค่ต้องเคี้ยวลูกกวาดแบบนี้
จากนั้นเคี้ยวจนได้เรซินเหนียว ๆ
โรยด้วยลูกอมจิ๋วแสนสุข
โปะด้วยถังสักใบ
แล้วก็บูม เราเหมือนขนมฮาโลวีนหก
คุณพระช่วย
แต่ก็ฉลาดอยู่นะ
ถ้านายมีลูกกวาดทั้งหมดนั่น แล้วจะเล่นหลอกหรือเลี้ยงอีกทำไม
นี่เป็นเมล็ดลูกกวาดของเรา แดฟ เธอต้องมีลูกกวาดเพื่อสร้างลูกกวาด
แล้วเจอกันที่เขาวงกตทุ่งข้าวโพดนะ
สกูบ เราทำสำเร็จ
นี่แหละขุมทรัพย์
"สกูบี้สแน็กซ์"
สกูบี้สแน็กซ์
ที่คันมาทั้งหมด
เพราะลูกกวาดกัดผิวก็คุ้มค่าแล้ว
"สกูบี้สแน็กซ์"
เหมือนโดรนที่เรายิงตกลงมาเลย
"โทต อัลลี เฟรม"
โททอลลีเฟรม
"ขยะมีพิษ"
สกูบ ฟักทองพวกนั้นกำลังดื่ม ส่วนผสมของขยะมีพิษ
กับแก๊สแห่งความกลัวเข้มข้น
เราต้องเอาสกูบี้สแน็กซ์
ออกไปให้ไกลจากที่นี่ที่สุด
ฉันว่าเราต้องพาตัวเองออกไปด้วย
วิ่งเลย สกูบ
ไม่ นายวิ่ง
- ไม่ นายวิ่ง - ไม่ นายวิ่ง
นายวิ่ง
ไม่ นายวิ่ง
เอาล่ะ วิ่งทั้งคู่นั่นแหละ
วิ่งเร็วคูณสองเลย คูณสอง
วิ่งเร็ว สกูบ
วิ่ง
ตั้งแต่พวกคุณเปิดโปง ปีศาจขยะแห่งสแครนตัน
เป็นผมที่เตือนพวกคุณ ไม่ให้ยุ่งกับการบังคับใช้กฎหมาย
ผมอยากให้พวกคุณจำไว้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้
พวกคุณหาเรื่องเอง
แต่เราจับคนร้ายได้นะ
พวกคุณทำเกินตัวในเรื่องนี้
กลับบ้านไปเถอะ แล้วปล่อยให้มืออาชีพจัดการ
ให้ตายสิ หวังว่าเราทำสิ่งที่ถูกต้องนะ
แน่นอนอยู่แล้ว
"ตำรวจ"
ขอบคุณที่ช่วยคริสตัล โคฟนะคะ
สุขสันต์วันฮาโลวีนค่ะ พี่ ๆ
โอ้ พระเจ้า
- ขอบใจนะ - สาวน้อย
ไม่ต้องทำแบบนั้นก็ได้
ไม่เป็นไร เธออยากให้ ผมก็เลยอนุญาตน่ะ
งั้นขอบคุณทั้งคู่เลยค่ะ
ไม่เป็นไรครับ ผมไมค์
ส่วนโคบาลตัวจิ๋วชื่อมิเชล
พวกคุณช่วยเมืองไว้จริง ๆ หากต้องการอะไรก็บอกได้เลย
ไว้ผมจะเลี้ยงข้าวโพดคั่วคาราเมล
ไง เด็กเนิร์ด
หันมาหมดเลยเหรอ ว้าว
คืองี้ นักข่าวพวกนี้ อยากสัมภาษณ์พวกเธอ
ที่จับหุ่นไล่กาแทนฉัน
ซึ่งเป็นจอมทัพนำขบวนที่ร้อนแรงที่สุด ในฝั่งนี้ของแม่น้ำสติกซ์
ไม่มีรสนิยมเอาซะเลย
ใครนะ เราเหรอ ออกทีวีเนี่ยนะ
นี่อาจเป็นเรื่องใหญ่ นี่อาจเป็นช่วงเวลาของเรา
- ใครก็ได้ถามเธอหน่อย - ฉันมีคำถามค่ะ
ใจเย็นค่ะ ทีละคำถาม
วิกตอเรีย ฮัสเซลบาม จาก "นิวซี่ แม็กนิวส์ เฟซ นิวส์"
พวกคุณมีกันแค่นี้เหรอ ได้ยินว่ามีห้า
ฉันเห็นน้อยกว่าห้า
สกูบี้กับแชกกี้อยู่แถวนี้ค่ะ
พวกเขาไม่เคยไปไหนไกล แค่ชอบซ่อนตัวน่ะ
นั่นไงคะ
"ทีวี"
ขยะมีพิษผสมกับแก๊สแห่งความกลัว
เหมือนหมา
แต่ฟักทอง พวกมันเป็นฟักทอง
พวกมันเหมือนหมาใน
พวกมันเหมือนตะเกียงฟักทอง
ตะเกียงหมาใน
น่ากลัวเป็นบ้า
พวกมันกำลังมาทางนี้ คุณต้องเชื่อเรานะ
คุณเคยเห็นตะเกียงหมาในไหม
ฉันไม่เคยได้ยิน...
นี่แชกกี้กับสกูบี้ค่ะ พวกเขา...
มีจิตวิญญาณแห่งฮาโลวีนจริง ๆ
นี่ไม่ใช่คอสเพลย์นะ เวลม่า
ฮาโลวีนกลับตาลปัตรไปหมดแล้ว
ฟักทองพยายามจะกินคน
- ต้องเก็บของ - ดี
เราต้องไปซ่อนที่อื่นกัน
พวกเขาปกติดี ในมุมมองหนึ่ง
ฉันว่าพวกเขาคงเมาลูกกวาดน่ะค่ะ
ขอโทษนะคะ
แต่พ่อหนุ่มนั่นมีนกฮูกติดก้นอยู่ใช่ไหม
ใครนะ โอ้ พระเจ้า
พวกเขาหมายถึงคุณ คุณนกฮูก
เอาล่ะ แบบนี้ดีกว่า
ไปสัมภาษณ์อย่างเป็นทางการกว่านี้ ที่อื่นเถอะ
- คืนนี้มันบ้ามาก และ... - เวลม่า
นี่เรื่องจริง ฉันเตือนอยู่นี่ เธอต้องเชื่อฉันนะ
ไม่ ฉันไม่เชื่อ พวกนายเละเทะมาก กินลูกกวาดเยอะไป
เราไขปริศนาได้แล้ว ส่วนพวกนายพูดจาเหลวไหล
พวกนายขังตัวเอง ในเดอะมิสเตอรี่แมชชีน
แทนที่จะช่วยเรา
พวกนายน่าจะข้ามเรื่องนี้ไปด้วย
ไปอาบน้ำเถอะ
แต่เวลม่า...
มาเถอะ แกะนกฮูกกัน
"จากชายฝั่งของน้ำพุช็อกโกแลต"
"สู่ยอดกองลูกกวาด"
"ฉันตระเวนเล่นหลอกหรือเลี้ยง เพื่อความรักของเธอ"
"เมื่อถึงเวลาอาบน้ำนกฮูก"
"และเธออยากได้ผ้าเช็ดตัว"
"แต่เธอไม่มีผ้าเช็ดตัวก็เลยต้องใช้"
"เสื้อกันหนาว"
เฮ้ย
โธ่ น่ารักจังเลย
เจ้านกฮูกน้อยน่ารัก
ใครน่ารักนะ เธอไง
เป็นคืนที่สุดยอด
เป็นคืนที่สุดยอดเลย
ถ้าพวกนายจบเรื่องแล้ว
ฉันมีแผนอันน่าทึ่ง ที่จะทำชุดที่สมบูรณ์แบบ
- แค่ต้อง... - ไม่ เรายังไม่จบเรื่อง
ไม่มีใครได้ยินที่เราพูดถึง ปีศาจฟักทองมีพิษบินได้เลยเหรอ
ตะเกียงหมาในน่ะเหรอ
เราเคยสู้กับปีศาจโง่ ๆ แต่นั่นมันงี่เง่า
ฉันไม่ได้กุเรื่องขึ้นมา แต่ความจริงมันงี่เง่าต่างหาก
ทำไมความจริงต้องเป็นงั้นด้วย
นายบอกว่าพวกมันตามนายมานี่
แล้วตอนนี้อยู่ไหน
ถ้าของพวกนี้ กลายเป็นปีศาจเหมือนกันล่ะ
ช่วยฉันหน่อย สกูบ
เราต้องทุบฟักทองทุกลูกที่เห็น
เราทำแบบนี้กันมานานแล้ว
ตั้งแต่มีลูกหมาชื่อสกูบี้ดู เราเป็นทีมชั้นยอด
ไม่มีตัว "ไอ" ในบริษัทป่วนผีไม่จำกัด
ยกเว้นที่เห็น ๆ กันอยู่
ขอบคุณค่ะ
พวกเขาต้องลากสาวน้อยไปเข้าอู่
บิลค่าซ่อมอานแน่
ฉันว่าเราน่าจะล้างจานหาเงินได้
- นั่นบิลล์ นายน์ - บิลนั้นค่อยเข้าท่าหน่อย
"เวลม่า เฟรด"
"ผมเพิ่งดูข่าวแล้วเห็นพวกคุณ"
"แค่อยากโทรมาแสดงความยินดีน่ะ"
- ขอบคุณครับ คุณนายน์ - "ไม่ต้องหรอก"
"แต่นี่ไม่ใช่คำขอบคุณแบบนั้น"
"ผมมีอะไรจะให้"
- แอร์ดรอปเหรอ - "ก่อนไมค์ดรอป"
- อะไรน่ะ - อะไรน่ะ
"ผมยินดีอย่างยิ่ง"
"ที่จะแนะนำ อนาคตแห่งการไขปริศนา"
"เดอะมิสเตอรี่แมชชีนเอกซ์"
ระบบไฟฟ้า จอทัชสกรีนยักษ์ เครื่องอบฆ่าเชื้อ
- มีครบทุกอย่างเลย - ยกเว้นจิตวิญญาณ
"สวัสดี บริษัทป่วนผีไม่จำกัด"
"ขอต้อนรับสู่ เดอะมิสเตอรี่แมชชีนเอกซ์"
"ขอทราบจุดหมาย"
"ในคืนฮาโลวีนที่แสนครื้นเครง"
โอ้โฮ คุณสร้างโปรแกรมนำทาง หน้าตาเหมือนคุณด้วย
"ดีกว่านั้น นี่คือตัวผมจริง ๆ"
"ผมกำลังคุยกับคุณผ่านรถคันนี้"
คืนนี้ผมอยู่บ้าน
คอยแจกลูกกวาดให้เด็ก ๆ
แต่ผมมีชุด ซึ่งคุณนั่งอยู่ในนั้น
"ผมเป็นเหมือนโปรแกรมนำทาง ทรัพยากรทางวิทยาศาสตร์
"และเพื่อนคนหนึ่ง ที่มาพร้อมกันในชุดเดียว"
"การเป็นโฮโลแกรมมันสนุกมาก"
"นั่งดี ๆ นักซิ่งนายน์"
แล้วคุณจะทำอะไรคะ
ขับไปเรื่อย แล้วไขปริศนากับเราเหรอ
"ทำไม ฟังดูน่าสนุกออก"
แล้วถ้าเด็ก ๆ มาขอลูกกวาดล่ะ
หรือถ้าคุณต้องเข้าห้องน้ำ
"ในนี้มีคอมพิวเตอร์ของจริงอยู่ด้วย"
"ถึงจะไม่มีเสน่ห์เท่าผมก็เถอะ"
"แค่กดปุ่ม 'บิลล์ตอนนี้' เพื่อเรียกตัวผม"
"หรือ 'บิลล์ทีหลัง' เพื่อเปิดระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติ"
โอ้โฮ คุณใจกว้างมากเลย คุณนายน์ ขอบคุณนะคะ
เฟรด เราไม่ต้องกังวล เรื่องซ่อมเดอะมิสเตอรี่แมชชีนแล้ว
คืนนี้โชคเข้าข้างเรา
เดอะมิสเตอรี่แมชชีน ไม่จำเป็นต้องซ่อม
เธอบอกว่าเธอจะไม่เป็นไร
"เดอะมิสเตอรี่แมชชีนเอกซ์"
เกิดอะไรขึ้น
วิกตอเรีย ฮัสเซลบาม จาก "นิวซี่ แม็กนิวส์ เฟซ นิวส์"
มีบางอย่าง... ฟักทอง พวกมันมีชีวิตแล้วพาเธอไป
พาไปไหน
แฮงก์ ปลดมันออกจากรถฉันได้ไหม
ฉันไม่อยากจ่ายค่าผ่านทางหลวง เป็นสองเท่าน่ะ
เอลไวร่า
อ้าว ไง สาวน้อย
ฉันแค่อยากบอกว่าฉันชอบลุคคุณ
- เกลอเทียร์เหรอ - อ๋อ "เกอซุนด์ไฮต์"
เหมือนผ้าพันคอฉันเลย
คุณเคยคิดจะสอนใครไหมคะ
แค่ฉันคนเดียวก็เกินพอแล้ว ตำนานว่างั้น
ฉันไม่ได้อยากเป็นคุณสักหน่อย
แค่มีลุคกับความคิดเหมือนคุณ แต่ยังมีอิสระ
คุณเคยเล่นละครสัตว์ไหม แบบว่า
ถูกยิงออกจากปืนใหญ่ เล่นมวยปล้ำกับหมี พ่นไฟ
ถ้าละครสัตว์แบบเป็นทางการล่ะก็ ไม่เคยค่ะ
ก็ได้ ตกลง
เย่
แต่อย่าลืมว่าคุณได้เรียน ไม่ใช่งาน
สิ่งแรกที่คุณต้องรู้
คือฉันชอบเก็บกระเป๋าเดินทางในรถ
บางทีแดฟอาจพูดถูก บางทีเราอาจจินตนาการทั้งหมด
- คิดงั้นเหรอ - ไม่รู้สิ อาจเป็นได้
ถ้าพวกมันมีจริง แล้วหายไปไหนกันล่ะ
ไม่นะ
ช่วยด้วย สกูบ ฟักทองงับก้นฉัน
สวัสดีค่ะ คุณฮัสเซลบาม
นี่บริษัทป่วนผีไม่จำกัด เรามาอย่างสันติ
นี่คือสิ่งที่แชกกี้กับสกูบี้พูดถึง
มันเป็นไปได้ด้วยเหรอ
คุณพระ...
คุณฮัสเซลบามครับ ผมเอง เฟรด เรามาช่วยคุณ
แว่นฉัน ถ้าไม่สวมก็มองไม่เห็น
นั่นไม่ใช่ที่อยากเห็น
ไม่นะ วิกตอเรีย ฮัสเซลบาม
มันไม่ได้เกิดขึ้นจริง
วิ่ง
เฟรด นี่มันโง่มาก
มันเป็นปีศาจที่โง่เง่าที่สุด ไม่ใช่ของจริงแน่
ฉันเชื่อเธอ เวลม่า
แต่ขาฉันไม่ยอมเชื่อ
โอ้โฮ คุณคือแมรี่ ซูในอุดมคติ
แดฟนี่ เหยียบเลย เอลไวร่า
ฉันพยายามอยู่
พาเหรดกลับมาแล้ว
ไม่นะ พวกมันจับแฮงก์ไปแล้ว
พวกมันเปลี่ยนเขาเป็นซอมบี้
เปลี่ยนเขาเป็นฟักทอง
"สู่สุคติ"
พวกมันปิดไฟ
พวกมันปิดไฟได้ยังไง
ทั้งที่เป็นผัก
มันเหมือนจ่าฝูงตะเกียงหมาใน
"เขาวงกตทุ่งข้าวโพด"
ฮาโลวีน
มีอีกเรื่องที่ฉันไม่ชอบ เกี่ยวกับเจ้ายักษ์ตัวส้มนั่น
มันขี้โกง
ถ้านายเอาชนะพวกมันไม่ได้...
เย่
มันนำไปสู่คำถามที่ว่า นี่เป็นเหตุการณ์ธรรมชาติ
หรือเป็นสาเหตุอื่น
ที่เรียกว่า "ทางด่วนข้อมูลสารสนเทศ"
"เอ็นเอ็มเอ็นเอฟเอ็น โอพิเนียน สแลม 51"
ทุกคน ทางนี้ เร็วเข้า
ขอทางหน่อย
"สู่สุคติ"
ไมค์ นี่ ไมค์ เราต้องให้คุณช่วย จำผมได้ไหม
ผมเฟรด จากบริษัทป่วนผีไม่จำกัด
ใช่ เวลานี้ไม่เหมาะน่า พวก
มิเชลบอกว่าเราช่วยเมืองนี้ไว้
และคุณบอกว่าคุณติดหนี้เรา เพราะเราช่วยเมืองไว้
เพื่อนเราต้องการรถ
ผมบอกว่า "ข้าวโพดคั่วคาราเมล"
ก็ได้ ขึ้นหลังรถ เร็วเข้า
คุณนายน์ พาเราออกไปจากที่นี่
ความเร็วสูงสุด ลุยเลย
"เดอะมิสเตอรี่แมชชีนเอกซ์"
"ยินดีต้อนรับสู่คริสตัล โคฟ เมืองเฮี้ยนที่สุดในโลก"
รู้ไหมอะไรที่น่ากลัว
เรื่องยุ่งเหยิง แต่ฉันไม่หิวด้วยซ้ำ
พวกคุณเอาชะเอมหน่อยไหม
- เอา ขอบคุณ - เอา ขอบคุณ
"เดอะมิสเตอรี่แมชชีนเอกซ์"
"โอ้โฮ พวกคุณมีฮาโลวีนที่สุดเหวี่ยงมาก"
"ถ้าผมไม่ได้มีส่วนร่วมห่าง ๆ แบบนี้ ก็คงอิจฉา"
ฟักทองที่กลายพันธุ์เพราะถูกสารพิษ
และสามารถกัดคนอื่น แล้วเปลี่ยนให้เป็นฟักทองได้
มันสมเหตุสมผลตรงไหน
เธอยังอยู่ในนั้น ที่รักของฉัน
เปล่า แดฟนี่ออกมากับเอลไวร่า พวกเธออยู่ข้างหน้า
ไม่ใช่ เดอะมิสเตอรี่แมชชีนต่างหาก เราทิ้งเธอไว้ลำพังที่นั่น
ไม่เป็นไร เฟรดดี้ เรามีเอกซ์แล้ว
แถมมีเทคโนโลยีมากกว่าคันเก่าด้วย
เราจะไขปริศนานี้จนแตกเป็นน้ำเต้า
ช่างเป็นคืนที่น่ากลัว สำหรับการขับรถจริง ๆ
น่ากลัวมากเลย
ทุกคนโอเคไหม
- ไม่ - ไม่เลย
ฟังนะ ผมไม่ได้ใช้ชีวิตแบบนี้
นี่เป็นคืนที่บ้ามาก ทุกคนเหนื่อย
แล้วกลิ่นพวกเขาก็เหมือนก้นถังขยะ ในร้านลูกกวาด
และหนูต้องไปแล้วค่ะ
และลูกสาวผมต้องไปแล้ว
โทษที ไมค์
เดี๋ยวจอดตรงทางออกถัดไป แล้วค่อยจัดการกัน
"อาหาร น้ำมัน ต่อไป"
เราไขปริศนาหุ่นไล่กาได้แล้ว
ไม่อยากเชื่อว่า "งานนี้" เป็นเรื่องบังเอิญ
ไม่ใช่ เธอก็เห็นว่าขยะมีพิษ
กับแก๊สแห่งความกลัว ทำอะไรกับฟักทอง
งั้นเหรอ คุณคิดว่าไง คุณนายน์
มีหลักการทางวิทยาศาสตร์ มาอธิบายไหม
"เวลม่า ถ้าคุณวางไม้บรรทัดทุกอันบนโลกนี้"
"ต่อกันจากโลกจรดดวงจันทร์"
"พวกมันจะกระจายตัว ก่อนที่คุณจะวัดสิ่งใดได้"
ฉันหมายถึงหลักการทางวิทยาศาสตร์
ที่ใช้กับสถานการณ์ของเราตอนนี้
"งั้นก็ไม่ ยังไม่มี ไม่รู้เรื่องฟักทองเลย"
"แต่เมืองไม่ถล่มแน่นอน"
"พื้นที่นี้ไม่มีแนวรอยเลื่อน"
"มีการพูดถึงเหมืองลิเทียมใต้ดิน เมื่อไม่กี่ปีก่อน"
"แต่มันถูกปิดไป ด้วยเรื่องผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม"
"คริสตัล โคฟได้ชื่อ"
"มาจากหินย้อยคริสตัล ในถ้ำทะเลละแวกนี้"
"แต่ไม่มีถ้ำไหนอยู่ไกลขนาดนี้"
"หินย้อยคริสตัล เป็นคริสตัลอันดับหกที่ฉันโปรดปราน"
พ่อพอกับคืนฮาโลวีนแล้ว ใช่เลย
อะไรกัน
ไม่จริงน่า
คุณนายน์ ขอเพิ่มแรงม้าค่ะ
อ้าว นึกว่าเราจะจอดรถกัน
เร่งเครื่องเลย ไป
ถามจริง นี่มันพาเหรดลอย
- ศิษย์แห่งความมืดจ๊ะ - ค่ะ อาจารย์แห่งความมืด
เธอคงไม่เคยหั่นขบวนพาเหรดลอย
บนรถที่วิ่งด้วยความเร็ว 80 ไมล์ ต่อชั่วโมงมาก่อนใช่ไหม
ต้องเคยอยู่แล้ว คุณมีตัวตัดแก๊สหรือเปล่า
แหม ต้องมีอยู่แล้ว
แดฟ เร็วเข้า
ตะเกียงหมาในตามมาเร็วมาก
ฉันรู้ว่าทำอะไรอยู่ เฟรดดี้
อยากให้ฉันไปช่วยไหม
ฉันว่าเธอควรถือมันแบบ...
เฟรดเดอริค เฮอร์แมน โจนส์
อย่ามาบ่นตอนฉันมีตัวตัดแก๊สในมือ
หมายถึง...
ใช่ โทษที ก็แค่...
ไม่ ทำไปเถอะ
ซุ่มซ่ามจัง
มีถังดับเพลิงไหม
มุกน้ำร้อนน้ำเย็นใช้ได้เสมอ
เยี่ยม ดูอันนี้นะ
จุดไฟเลย คุณนายน์
- เย่ - แจ๋ว
ยังมาอีกเหรอ
อย่างน้อยเราก็มีที่ให้พักหายใจ
พอเจอแบบนั้น ฉันชักจะอยาก
มีที่ให้หายใจเพิ่มในคอร์เซ็ตตัวนี้
ฉันสวมได้ไหมคะ
- ขอบคุณที่ช่วยเมื่อกี้นะ - ไม่มีปัญหา
แต่เราต้องไขปริศนานี้กัน
ปัญหาก็คือ เราหยุดรวบรวมเบาะแสไม่ได้
เมื่อพวกมันไล่ล่าเราอยู่
"รู้ไหมว่าเป็นฟักทองจริงหรือเปล่า"
เหนียว มีเมล็ด กรุ่นด้วยกลิ่นรมควัน
- อร่อย - อร่อย
ฟักทองจริงแน่นอน
แก๊สแห่งความกลัว บางทีเราอาจสูดแก๊สมา
"ไม่ใช่ สิ่งแรกที่ผมทำ คือตรวจสอบคุณภาพอากาศ"
"ข้างนอกสะอาดมาก"
- เวลม่า เธอก็กลัวเหมือนกันเหรอ - ไม่ใช่สักหน่อย
มันต้องมีวิธีแก้ปัญหาที่มีเหตุผล อยู่ไหนสักแห่งในภวังค์ความคิดฉัน
ว้าว คุณอยู่ในวังเหรอ
ไม่ใช่ ภวังค์ความคิดต่างหาก
สถานที่ที่ฉันจะไปจินตนาการได้
มันเป็นที่ที่ฉันเก็บความทรงจำ
และเบาะแสของคดีที่เราไขได้
ไม่เห็นสนุกเลย
ปกติแล้ว มันสนุกมากนะ
แต่วันนี้ฉันหาอะไรไม่เจอเลย
นั่นเพราะเธอกลัว
- กลัวเหรอ ฉันไม่กลัวหรอก - แน่ใจนะ
เพราะฉันไม่มีทาง หาสิ่งที่ต้องการเจอ
และฉันก็กลัวตลอดเวลาด้วย
ฉันไม่กลัว นายจะกลัวสิ่งที่ไม่ใช่ของจริงไม่ได้
- แต่พวกมันเป็นของจริง - ฟักทองจริง
แต่ไม่ใช่ปีศาจจริง
การกลัวไม่ใช่เรื่องน่าอาย เวลม่า
ก็ดี เพราะฉันเปล่า
ทีนี้ทุกคนเงียบได้ไหม ฉันจะได้จมจ่อกับภวังค์ความคิด
ตอนนี้เรารู้อะไร เกี่ยวกับตะเกียงหมาในบ้าง
พวกมันเปลี่ยนคนเป็นปีศาจฟักทองได้
เหมือนซอมบี้ในหนัง
พวกมันกินกางเกงจนก้นขาด
ไม่ได้ล้อเล่น ก้นขาดจริง
พวกมันพังของเก่ง
"เรารู้ว่าโดยทั่วไปแล้ว สารเคมีไม่ทำให้เกิดการกลายพันธุ์"
"แบบสุดโต่งในธรรมชาติ"
"ดังนั้นตะเกียงหมาในพวกนี้ อาจไม่ใช่อย่างที่เห็น"
"อาจ" เหรอ คุณจะบอกว่ามีโอกาส
ที่พวกมันจะเป็น ปีศาจฟักทองจริง ๆ เหรอ
"ในฐานะนักวิทยาศาสตร์ เราไม่อาจสรุปโดยไร้หลักฐาน"
"แม้แต่สิ่งที่ดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ ก็เป็นไปได้ ตามหลักการแล้ว"
ให้ตายสิ ฉันนึกว่าวิทยาศาสตร์ ทำให้คนรู้สึกดีขึ้น
ไม่ใช่ วิทยาศาสตร์ คือการตามหาความจริง
และบางครั้งความจริงก็เจ็บปวด
ตอนนี้ ความจริงคือ
ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี
"หลักการของออคแคมกล่าวว่า วิธีแก้ปัญหา"
ที่ใช้คำอธิบายน้อยที่สุด เป็นทางออกที่ดีที่สุด โดยปกติแล้ว"
โอ้ เยี่ยมเลย
ฟักทองโดนทุบจนเบื่อ
ตอนนี้ก็เลยมาแก้แค้น
แล้วเราทุกคนก็ตกหลุมพราง เหมือนเส้นผมในท่อน้ำ
- หลุมพราง - หลุมพรางเหรอ
แชกกี้ ฉันจะจูบนาย
โอ้โฮ ยกระดับในพริบตา
ไม่เชิงหรอก แต่นายทำให้ฉันนึกขึ้นได้
ดร.เครนบอกว่าเขากับฉัน ตกหลุมพรางเดียวกัน
ฉันไม่รู้ว่าเขาหมายถึงอะไร แต่...
คุณนายน์ ซิ่งเลย
เราต้องตามหุ่นไล่กาให้ทัน
"ตำรวจ"
คุณเป็นนายอำเภอเมืองนี้เหรอคะ
- สวัสดีครับ นายอำเภอ - เด็กพวกนี้
มาทำอะไรกันถึงนี่
นายอำเภอ เราต้องคุยกับดร.เครนค่ะ
คุณเสียสติไปแล้วหรือไง
มันเกี่ยวกับตะเกียงหมาใน
อะไรนะ
สีส้ม บ้าคลั่ง ขับรถเกรี้ยวกราด
นั่นมันอะไร เกิดอะไรขึ้น
นายอำเภอ ขอร้องล่ะ เราไม่มีเวลาอธิบาย
และเราอธิบายไม่ได้
เราแค่ต้องให้คุณพ่วงรถเราไปด้วย
ฟังนะ เครนไม่ใช่นักโทษของผม แต่เป็นของเอฟบีไอ
เขาให้ขับตามก็โชคดีแล้ว
ผมแค่อยากมีช่วงเวลา ที่ได้เป็นนายอำเภอเจ๋ง ๆ บ้าง
นั่นฟักทองขับรถเหรอ
"ปาร์ตี้หวีดสยองของเรด เฮียร์ริง"
"เอ็นเอ็มเอ็นเอฟเอ็น โอพิเนียน สแลม 51"
- ขอร้องล่ะ นายอำเภอ - คุณทำอะไรลงไป
ผมต้องแจ้งเหตุ อย่าทำอะไรล่ะ
ผม... ผมต้อง...
คุณนายน์ มีวิธีที่ฉันจะติดต่อดร.เครนได้ไหม
"แน่นอนว่ามี ผมแค่ต้องตรวจสอบ..."
"หลอกหรือเลี้ยง รอสักเดี๋ยวนะ"
เดี๋ยว อะไรนะ คุณนายน์
- "หลอกหรือเลี้ยง" - "หลอกหรือเลี้ยง"
"โอ้ เอาล่ะ ชุดน่าทึ่งมากเลย"
"ในชีวิตจริง เพื่อให้มีชีวิตอยู่ได้"
"อควาแมนต้องมีเหงือก"
"เวอร์ชันของเธอถูกต้องตามข้อมูล"
"แต่ข้อมูลนั่นเชื่อถือไม่ได้"
- เขากำลังแจกลูกกวาด - นี่ ไปหาบิลล์ นายน์กัน
กลับไปเถอะ พ่อหนุ่ม ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของกฎหมาย
- เราช่วยได้นะ นายอำเภอ - ไม่ อย่ามาเสี่ยง
ยิ่งผมบ่นพวกคุณแค่ไหน
ยิ่งรู้สึกเหมือนพวกคุณ เป็นครอบครัวเดียวที่ผมมี
แต่เราคุยกันแค่แปดหรือสิบครั้งเอง
ขนหัวลุก
นายอำเภอ ไม่นะ
คุณนายน์คะ ฮัลโหล
"ควบคุมด้วยมือ"
"เริ่มระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติ"
เธอจะทำยังไง
"บิลล์ตอนนี้ บิลล์ทีหลัง"
"เริ่มการปรับเบาะ"
"เริ่มการปรับตำแหน่งที่นั่ง ออกนอกยานภาหนะ"
โอ้ บิลล์ นายน์ คุณทำอะไรลงไป
คุณเป็นอัจฉริยะที่แสนจะน่ารัก
- ฉันไม่เป็นไร - งั้นเหรอ
ในที่สุดก็เจอข้อบกพร่องในสิ่งนี้
"ใช่ แต่แรงกดดันในแอตแลนติส"
"ต้องเกิน 35,000 กิโลปาสกาล"
"แล้วไหนจะมี ความกดดันทางสังคมอีก"
แก... ปีศาจ
พ่อคะ สนุกจังเลย
ใช่แล้ว ลูกรัก
มันเป็นการขับเคลื่อนแบบสามมิติ ไม่ใช่ของจริงเลย
พ่อกินพิซซ่ามากเกินไป
แล้วเผลอหลับตอนดูทีวีอีกแล้ว
หน้าเปปเปอโรนีเวสต์เวิลด์คอมโบ
เวลม่าคิดถูกแล้ว สกูบ
อยู่ในรถหุ้มเกราะปลอดภัยกว่า
- ได้เวลาดีดตัว พวกคุณไปด้วยไหม - อะไรนะ
คุณเอาขนมหมามาล่อผมเหรอ เอามันออกไปด้วย
เปปเปอโรนีเวสต์เวิลด์
"ตำรวจ"
สุขสันต์วันฮาโลวีน หนุ่ม ๆ
ฉันรู้ว่านี่มันประหลาด แต่เป็นเหตุขัดข้องน่ะ
ไม่ต้องห่วง เขาอยู่หลัง กระจกลามิเนตหนาสามนิ้ว
เราจะรออยู่ตรงนี้
คุณดิงค์ลีย์
ไม่คิดว่าจะได้เจอคุณอีกเร็วขนาดนี้
คุณรู้ว่าฉันเป็นใครแล้วสินะ ดร.เครน
ผมอาจเป็นวายร้ายตัวฉกาจ ที่มีชื่อเสียงเป็นอันดับ 53 ของโลก
แต่ผมมีไหวพริบพอควรนะ
"ข่าวด่วน"
คุณไม่ได้ไปคริสตัล โคฟ เพื่อโจมตีเอลไวร่าใช่ไหม
อะไรทำให้คุณคิดแบบนั้นล่ะ
แรงจูงใจ คุณดูไม่เหมือนแฟนคลั่ง
และเพิ่งหนีออกจาก โรงพยาบาลจิตเวชอาร์คแฮม
ทำไมต้องเอาอิสรภาพมาเสี่ยง ด้วยการโจมตีคนดัง
ในงานใหญ่ด้วย
ต้องให้เตือนไหมว่าผมค่อนข้างบ้า
ผมก็เป็นแฟนคลับเอลไวร่า ผมเขียนจดหมายแฟนคลับให้เธอ
ตามหลักแล้ว ผมเป็นทั้งแฟนคลั่งและแฟนคลับ
แต่คุณพูดถูก
ผมไม่มีแผนจะโจมตีเอลไวร่า หรือทำอะไรทั้งนั้นในคืนนี้
นอกจากดูพาเหรดฮาโลวีน
คุณบอกว่าเราตกหลุมพรางเดียวกัน
ฉันนึกว่าคุณพูดอุปมาอุปไมย
แต่คุณเปล่าสินะ
บอกหน่อย
คุณกลัวหรือยัง
ไม่
คุณบอกว่า ความกลัวเป็นปฏิกิริยาไร้เหตุผล
คุณผิดแล้ว
ความกลัวมีมาช้านาน ตั้งแต่ยุคแรกเริ่ม
ความกลัวรู้คำตอบก่อนคุณ คุณดิงค์ลีย์
เพราะงั้น ใช่ ผมพูดอุปมาอุปไมย
แต่เราทั้งคู่ก็ตกหลุมพรางจริง ๆ
เพราะผมมั่นใจว่าคุณต้องโผล่มา ดูจากธรรมชาติ
ของการมาเยี่ยมแบบสิ้นหวังครั้งนี้
แต่ใครจะโค่นหุ่นไล่กากับแก๊งสกูบี้ล่ะ
จริงอยู่ที่เราไม่มีอะไรเหมือนกันเลย
แต่โดยตรรกะแล้ว มันต้องมีความเชื่อมโยงกัน
มีคนทุ่มเทสุดตัวเพื่อตามล่าผม
และนำคุณมาหาผม
คิดว่าทั้งหมดนี้เกี่ยวข้องกับ "ตะเกียงหมาใน" เหรอ
อะไรนะ
คุณนายน์ นี่เฟรด ตอบด้วย คุณนายน์ เปลี่ยน
"แล้วไหนจะมี ความกดดันทางสังคมอีก"
"รู้ไหม โลมามีมุมร้าย..."
"จริง ๆ นะ คุณนายน์ ขอบคุณอีกครั้ง"
"ตอนนี้เลยเวลานอนพวกเขาแล้ว เราพอแค่นี้เถอะ"
"โอ้ ไม่มีปัญหา สุขสันต์วันฮาโลวีนนะ ทุกคน"
ยอดเลย พวงมาลัยพาวเวอร์ไปแล้ว
เจ้านี่แน่นมากเลย
นี่ เราสลับชุดกันดีกว่า
- ทำไมล่ะ - ลองคิดดูสิ คุณมีชื่อเสียง
โดยธรรมชาติแล้วปีศาจจะกินคุณก่อน
ถ้าฉันแต่งตัวเหมือนคุณ ฉันเล่นเป็นเหยื่อล่อช่วยคุณได้
ฉันเคยได้ยินเรื่องหิวชื่อเสียง แต่นี่มันตลกสิ้นดี
ก็ได้ ฉันยอมทำทุกอย่างเลย ส่งผ้าพันคอมา
- คอมพิวเตอร์ - "รับทราบ"
- ไมค์กับมิเชลต้องให้เราช่วย - "เริ่มปฏิบัติการกู้ชีพ"
เลเซอร์ คอมพิวเตอร์ ยิงเลเซอร์ใส่ฟักทอง
"เริ่มระบบป้องกันเลเซอร์ยูวี รุ่นหนึ่งถึงสี่ อยู่ระหว่างจดสิทธิบัตร"
เอาล่ะ ค่อยเข้าท่าหน่อย
"เดอะมิสเตอรี่แมชชีนเอกซ์"
- ไฟดับ - แต่รถใช้ไฟฟ้าทั้งคัน
เกมจบแล้ว พวก จบแล้ว
เจอข้อบกพร่อง
- พ่อคะ - ว่าไง ลูกรัก
ตอนนี้หนูต้องไปแล้วจริง ๆ
"ตำรวจ"
ทุกคน
มาเลย เร็วเข้า
ขึ้นรถสิ เวลม่า
ฉันทิ้งดร.เครนไว้ในนั้นไม่ได้
ได้สิ มันง่ายมาก ฉันทำไปแล้ว
"ไม่ต้องกลัว ฉันไม่ต่อยนายหรอก" แมงป่องพูดกับกบ
ผมต้องใช้เอฟเฟกต์ส่วนตัว
"หลักฐาน"
สถานการณ์บีบบังคับแล้ว
"เดอะมิสเตอรี่แมชชีนเอกซ์"
เฟรดดี้ ไมค์ มิเชล จับไว้
มาช่วยหน่อยไหม ดร.เครน
ดร.เครน
"หลักฐาน"
เธอคาดหวังอะไรอยู่ เวลม่า
จับไว้
กล้าหาญเข้าไว้ ลูกรัก กล้าหาญเข้าไว้
ไม่มีเวลาสำหรับความกล้าหาญ
วิ่ง
เฟรดดี้
มานี่
"เดอะมิสเตอรี่แมชชีน เดอะมิสเตอรี่แมชชีนเอกซ์"
ผมชอบผลงานคุณนะ แฟนตัวยง
อ๋อ ด้วยชุดแบบนั้นก็ควรจะใช่
ไม่
"เดอะมิสเตอรี่แมชชีนเอกซ์"
ฉันไม่อยากเป็นตัวทำลายบรรยากาศ แต่น้ำมันเราหมดแล้ว
"หมด"
แล้วไงต่อ
ไม่นะ พวกขนหัวลุก
นี่พวก ฉันโหวตให้เราวิ่ง
ขอโทษนะ ทุกคน ฉันล้มเหลว
พูดอะไรของเธอ เวลม่า
ฉันอวดดีหลังจากเราจับหุ่นไล่กาได้
ก่อนหน้านั้นด้วยซ้ำ อย่างที่นายอำเภอบอก
เขาเตือนเรามาตลอด ว่าเรากำลังล้ำเส้น
ตั้งแต่เราจับ ปีศาจขยะแห่งสแครนตันได้
นายอำเภอผู้น่าสงสาร
ฉันคิดว่าเราจะไม่ล้มเหลว และฉันจะไม่พลาด
เพราะแบบนั้น ฉันก็เลยไม่ฟังสกูบี้กับแชกกี้
ตอนนี้เราจับคนร้าย ข้อหาฆาตกรรมที่เขาไม่ได้ก่อ
แถมยังห่างไกลจากการไขปริศนานี้
และเสียรองเท้า กับกระเป๋าเดินทางดี ๆ ไป
ต้องหนีเอาชีวิตรอดด้วย
เพราะตะเกียงหมาในโง่เง่าพวกนี้ ไม่มีทางยับยั้งได้
นั่นไม่จริง เราขวางพวกมันไว้ตั้งมาก
โดนบดจนสิ้นท่าเลย
ใช่ แต่ยังเหลืออีกตั้งเยอะ
แถมดูเหมือนจ่าฝูงฟักทองนั่น จะรบกวนกระแสไฟฟ้าทุกรูปแบบ
ที่เข้าใกล้มัน
เราไม่ต้องใช้เครื่องมือ เวลม่า เรามีฉัน
- นายจะทำยังไง เฟรดดี้ - ฉันจะทำสิ่งที่ฉันทำได้ดีที่สุด
ฉันจะทำกับดัก
ตะเกียงหมาในพวกนี้ เป็นกองทัพแห่งความโกลาหล
ที่ขัดขืนต่อคำสั่งทุกกรณี
ถ้าฉันได้อยู่ในภวังค์ความคิดเงียบ ๆ สักสองสามนาที
ฉันอาจไขปริศนานี้ได้
ถ้าฉันกับสกูบอยู่ในภวังค์ความคิดเธอ
เราจะช่วยเธอหา
แล้วฉันก็จะเป็นเจ้าชายรูปงามที่นั่น
ฉันก็อยากพาพวกนายเข้ามา ในภวังค์ความคิดนะ
- มีหวังเราทำความคิดเธอพัง - พูดจริงนะ
บางครั้งฉันก็คิดว่าตัวเองมองข้าม
ความช่วยเหลือของพวกนาย
เราคงไม่มีแก๊งสกูบี้หรอก หากไม่มีแชกกี้กับสกูบี้
- มีวิธีอยู่นะ - วิธีอะไร
วิธีที่เราจะเข้าไปอยู่ ในภวังค์ความคิดเธอไง
สกูบี้สแน็กซ์
สกูบี้สแน็กซ์เหรอ
นี่นาย...
เอ๊ะ มันก็ไม่ได้แย่นะ
สกูบี้สแน็กซ์เชื่อมใจเข้าหากัน
แถมยังอร่อยด้วย
ตอนนี้เราแบ่งสกูบี้สแน็กซ์กันแล้ว
ส่วนหนึ่งของเราจะอยู่กับเธอ
เมื่อเธอไปภวังค์ความสุข
- ภวังค์ความคิดจ้ะ - นั่นก็ด้วย
ขอบคุณสำหรับขนมนะ มันหวานมาก
เอาล่ะ คิดสิ เวลม่า คิดเหมือนชีวิตเธอขึ้นอยู่กับมัน
เอาล่ะ คุณดิงค์ลีย์ ได้เวลาพิจารณาข้อเท็จจริงแล้ว
ด้วยเหตุผลบางอย่าง ฉันคิดว่าจะมี
ตัวเลขลอยไปมามากกว่านี้
พวกนายอยู่ในภวังค์ความคิดฉัน จริงเหรอเนี่ย
- อย่างที่โฆษณา - เดอะมิสเตอรี่แมชชีนนี่นา
แปลกจัง ภวังค์ความคิดเธอ ดูเหมือนเดอะมิสเตอรี่แมชชีน
ด้วยเหตุผลบางอย่าง ฉันนึกว่ามันจะเป็นรูฮอบบิต
ใช่ แบบเนิร์ด
มันดูเหมือนอะไรก็ได้ที่นายต้องการ
นี่คงเป็นที่ที่ฉันรู้สึกสบายใจที่สุดน่ะ
แล้วเราต้องทำยังไงล่ะ
ขับรถผ่านความทรงจำของฉัน เพื่อหาเบาะแส
เริ่มจากพาเหรดฮาโลวีน
"เดอะมิสเตอรี่แมชชีน"
ขับไปอีกหน่อย
หยุด
อุปกรณ์หุ่นไล่กา
เขาบอกว่า มันถูกขโมยจากโทออมนิเทค
จินตนาการน่ะ
มาเถอะ เราต้องรีบแล้ว
ให้ตายสิ
มันเริ่มทำให้ฉันขนลุกแล้ว
เราไม่น่ามาเลย
แชกกี้ สกูบี้ พวกนายก็ไปทุ่งฟักทองมานี่
เห็นอะไรบ้าง
"โทต อัลลี เฟรม"
เราเจอโดรนโททอลลีเฟรมที่นี่
แล้วฟักทองก็เริ่มมีชีวิตขึ้นมา
- โททอลลีเฟรมเหรอ - ใช่
ด้านข้างเขียนไว้แบบนั้น ตัวสะกดตลกมาก
- เห็นไหม - อ๋อ โททอลลีเฟรม
"หมดเวลา พวกมันเจอเราแล้ว"
- พลังจิตได้ผลไหม - ภวังค์ความคิด ไม่ค่อยดีนัก
พวกมันไม่ใช่ของจริง ฉันแค่ยังพิสูจน์ไม่ได้เท่านั้น
แน่นอนว่าสุดท้าย วิทยาศาสตร์จะพิสูจน์ได้
แต่มีบางอย่างที่ฉันเชื่อ ยิ่งกว่าวิทยาศาสตร์
บาซูก้าเหรอ
ไม่ใช่ ยัยโง่ พวกนายไง
ทีนี้ไปทุบฟักทองกันเถอะ
"ปาร์ตี้หวีดสยองของเรด เฮียร์ริง"
"เอ็นเอ็มเอ็นเอฟเอ็น โอพิเนียน สแลม 51"
นั่นแหละ
บริษัทป่วนผีไม่จำกัด ไม่จำกัด
หยุด
ได้ผล ฉันยอมรับ
ฉันกลัว
ฉันกลัวความล้มเหลว
กลัววิทยาศาสตร์ที่ล้มเหลว ความยุติธรรมที่ล้มเหลว
กลัวทำให้เพื่อนฉันผิดหวัง
แต่คุณใช้ความกลัวพวกนั้น มาเล่นงานฉัน
และฉันไม่กลัวคุณอีกต่อไปแล้ว
- เวลม่า - เวลม่า
เฟรดดี้ ใช้แอปสิ
ลุยเลย
"เริ่มทำงาน"
คะแนนสูงสุด
- เวลม่าล่ะ - เวลม่า เธออยู่ในนั้นหรือเปล่า
มันเป็นหุ่นยนต์เหรอ
โดรน ถ้าพูดให้ชัดเจนล่ะก็
ฉันค้นพบเรื่องนั้น เพราะแชกกี้และสกูบี้
แชกกี้กับสกูบี้ สังเกตเห็นว่าโดรนของหุ่นไล่กา
เขียนบางอย่างไว้
แชกกี้คิดว่ามันเขียนว่า "โททอลลีเฟรม"
แต่ "อัล" กับ "ลี" ที่เขียนไว้
เหมือนธาตุในตารางธาตุ
อะลูมิเนียมกับลิเทียม
ที่จริงมันเขียนว่า "ทีโอที อะลูมิเนียม ลิเทียม เฟรม"
หมายความว่าตัวโดรน
ทำจากลิเทียมอัลลอยน้ำหนักเบา
เบา แต่แข็งแรงพอที่จะแบกของหนัก
อย่างถังน้ำมันของหุ่นไล่กา หรือฟักทอง
โดรนทุกตัวเลย สุดยอด
แล้วนายอำเภอ กับวิกตอเรีย ฮัสเซลบามล่ะ
ยังมีทุกคนที่กลายเป็นฟักทองอีก
พวกเขายังอยู่ตรงนี้
ข้อเท้าฉันบวมหมดแล้ว
ทุกคนถูกจับเข้าปากปีศาจ
"แล้วถูกสลับข้าวของส่วนตัว"
- "ให้โดรนตะเกียงหมาใน" - นี่
"แล้วส่งกลับออกมา"
"เจ้ายักษ์นี่ ปล่อยพลังแม่เหล็กไฟฟ้าความถี่สูง"
"ซึ่งรบกวนระบบไฟฟ้า และทำให้ไม่มีใคร"
"ติดต่อกับโลกภายนอกได้ เมื่อถูกกินเข้าไป"
ฉันก็คงเป็นแบบนั้นด้วย
ถ้าฉันไม่รู้ว่าเข้าไปเจอกับอะไร
เป็นฝีมือตาหุ่นไล่กาประหลาดนั่นสินะ
ไม่ใช่ ดร.เครนพูดความจริงกับเรา
เขาถูกใส่ร้าย เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจเรา
จากอะไรล่ะ
บิลล์ นายน์เตือนเราว่า คริสตัล โคฟอุดมไปด้วยลิเทียม
"มีการเสนอให้ทำเหมืองลิเทียม ใต้เมืองคริสตัล โคฟ"
"แต่มันไม่เกิดขึ้น เพราะตามหลักวิทยาศาสตร์แล้ว"
"มันจะทำลายสภาพแวดล้อม"
คุณพระช่วย เหมือนจัตุรัสเมืองถล่ม
ถูกต้อง แต่มีคนเลือกจะทำเหมืองลิเทียมอยู่ดี
ก็เลยคิดค้นทุกอย่างนี้ขึ้นมา เพื่อปกปิดมัน
คนที่รู้จักเราดีพอ
จะจี้จุดเราได้
มาดูกันว่าพอจี้จุดเขาแล้ว จะเกิดอะไรขึ้น
"ผมจะเปิดโปงต่อเอง เวลม่า"
- เปิดโปงเหรอ - นั่นใครน่ะ
- เกิดอะไรขึ้น - เหมือนเสียงผู้ชาย
นั่นใครน่ะ
- นายอำเภอ - นายอำเภอ
"ถูกต้อง"
"แต่นายอำเภอไหนล่ะ คุณไม่เคยคิดจะถามหรอก"
"ผมพร่ำบอกคุณตั้งแต่คุณเปิดโปง"
"ปีศาจขยะแห่งสแครนตัน ว่าคุณกำลังล้ำเส้น"
"ผมเตือนคุณแล้ว"
"ขืนคุณยังยุ่งเรื่องของคนอื่น"
"มันจะมีผลที่ตามมา"
"ผมยังไงล่ะ"
"ไม่กี่ปีที่ผ่านมา ผมเป็นผู้บงการที่อยู่เบื้องหลัง"
- แต่ทำไมล่ะ - เพราะเขาไม่ใช่นายอำเภอ
นี่คือคัตเลอร์ โท อดีตหัวหน้าโทออมนิเทค ทีโอที
หรือที่รู้จักกันในชื่อ ปีศาจขยะแห่งสแครนตัน
ดูไม่ออกเลย
อะไรกัน
"ใช่แล้ว"
"พอคุณเปิดโปงแผนของผม เพื่อให้ทุกคนคิดว่าปีศาจขยะ"
"เป็นฝ่ายสร้างมลพิษ ไม่ใช่โทออมนิเทค"
"ผมติดคุกและเสียหุ้นไปครึ่งหนึ่ง"
"ที่แย่กว่านั้น นักวิทยาศาสตร์บอกว่า เหมืองลิเทียมของผม"
"จะทำลายสภาพแวดล้อม"
"ผมก็เลยเสียมันไปด้วย"
"ตอนอยู่ในคุก ผมได้รู้ว่าหมอโจนาธาน เครน"
"หรือหุ่นไล่กา เป็นแฟนคลับของเทคโนโลยีของผม"
"ผมก็เลยทำ สิ่งที่ทุกคนที่เจอแบบผมจะทำ"
"ผมใช้เงินหลายล้านที่เหลือ สร้างกองทัพโดรน"
"แล้วย้ายไปอยู่คริสตัล โคฟ เพื่อสวมรอยเป็นนายอำเภอท้องถิ่น"
"ผมใช้อำนาจทางตำแหน่งหน้าที่ เข้าหาพวกคุณ"
"คอยเตือนว่าพวกคุณทำผิดกฎหมาย"
"เพื่อให้เสียความมั่นใจ"
"แล้วบอกว่าผมจะหนุนพวกคุณเอง เพื่อซื้อความเชื่อใจ"
"มุกน้ำร้อนน้ำเย็น"
"เมื่อหลุมพรางพร้อม ก็เหลือแค่ปล่อยหุ่นยนต์ขุดออกมา"
"หุ่นยนต์จะสกัดลิเทียม มูลค่าหลายล้านดอลลาร์"
"ระหว่างที่ผมไล่ทุกคนออกจากเมือง ด้วยโดรนฟักทองของผม"
"และทำให้พวกคุณดูเหมือนคนโง่"
พนันว่าขยะมีพิษไม่มีพิษด้วยซ้ำ
"คุณทำให้ผมครอบครองสารพิษจริง ไม่ได้อีก"
"ผมก็เลยต้องใช้เงินอีกหลายล้าน เพื่อซื้อแท่งไฟเขียว"
"แล้วหักมันลงไปในรถบรรทุก"
แล้วคุณก็อาจจะรอดไปได้
ถ้าไม่ใช่เพราะเพื่อนของฉัน
- พลังแห่งมิตรภาพ - "อะไรก็ช่าง"
"ไปฉลองกันได้"
"แม้แต่เด็กอัจฉริยะอย่างพวกคุณ ก็จับโฮโลแกรมไม่ได้หรอก"
คัตเลอร์ โทตัวจริง อยู่บนรถสปอร์ตสุดซิ่ง
พร้อมเงินกองพะเนิน ที่ขยะอย่างพวกคุณ
รวบรวมทั้งชีวิตก็ไม่มีทางได้เห็น
"ป่านนี้ผมไปกวมได้ครึ่งทางแล้ว"
แม้แต่เอฟบีไอก็จับผมไม่ได้
- เราจะได้เห็นกัน - ใช่ไหม คุณคิดยังไง คุณนายน์
เราล่อให้เขาพูดนานพอไหม
"ยอดเยี่ยม เวลม่า"
"เขามุ่งหน้าไปทางใต้"
"ยังอยู่บนทางหลวงสาย 13 ข้างทางออกโอ๊ก"
หวังว่ารถสปอร์ตคันนั้น จะเร็วเท่าความยุติธรรมนะ คุณโท
ไม่
นั่นรถโท ถูกต้อง เขาไปได้ไม่ไกลหรอก
เร็วเข้า ใช่ว่าใคร จะมาโฉบเขาไปได้เฉย ๆ นี่
"หมู่บ้านไดโนเสาร์"
อย่างน้อย ถ้ามีคนตายออกมาจากสุสานนี้
ก็มีรถตายแล้วให้เลือกเยอะแยะ
ไม่อยากเชื่อเลย ผมว่าพวกมันพังหมดแล้ว
รองเท้าคู่นี้คือปีศาจที่แท้จริง
ว่ากันว่าวิธีที่ดีที่สุด ในการทำความรู้จักใครสักคน
คือสวมรองเท้าเขาเดินหนึ่งไมล์ ศิษย์สาวแห่งความมืด
เป็นคืนที่เหมาะกับการเดินเล่น
- ใช่ เดินได้ไม่บ่น - ฉันก็เหมือนกัน สกูบ
นั่งกรีดร้องทำเอาหมดแรง
ใช่ ทำเอาหิว
ทุกคน ดูนี่สิ ฉันไม่ได้พาเรามาหลงทาง
ความศิวิไลซ์
เพื่อน คุณคือผู้ช่วยชีวิต
ครั้งนี้ของจริง
แต่ผมยังไม่แน่ใจ ว่าอยากเจอคุณอีกไหม
- โชคดีนะ คู่หู - ติดต่อมาด้วยนะ ไมค์
คาลามิตี้ เจน คงไม่ยอมให้ผมคิดเป็นอื่น
นี่ พวกคุณหาปาร์ตี้ฮาโลวีนอยู่เหรอ
ไม่ เราไม่มีชุดที่สมบูรณ์แบบ ไม่เห็นหรือไง
อ๋อ ผมนึกว่าพวกคุณแต่งตัว
เหมือนเด็กพวกนั้นในข่าว วัยรุ่นลึกลับหรืออะไรสักอย่าง
เอ่อ บริษัทป่วนผีไม่จำกัด
นั่นแหละ ยังไงก็เถอะ มาเลย
เราไม่มีบัตรเชิญนะ
ดีเลย เพราะเราไม่ได้ทำบัตร
มีอาหารไหม
ถ้าคุณนับถาดแซนด์วิช
น้ำพุชีส สถานีคุกกี้ ไอศกรีมบาร์
ปีกไก่ร้อนแรงของลุงเออร์นี่ กับรถทาโก้ล่ะก็
ผมทำพิซซ่าเบเกิลให้คุณได้นะ ถ้าอยากกิน
- คิดว่าไง พวก - เต้นเหรอ ดูน่าสนุกนะ
- ฉันเอาด้วย - ฉันรู้ว่าไม่ควรถาม
แต่จริง ๆ นะ
ฉันขอวิกได้ไหมคะ
มันไม่ใช่วิก
แดฟนี่ เธอพยายามจะเอาชุดของเอลไวร่า
มาทำคอสตูมสินะ
ไม่ แต่เป็นความคิดที่ดี
- ทีนี้ก็ไปปาร์ตี้กันได้แล้ว - เดี๋ยว นี่เธอคิด
จะแทนที่เอลไวร่า แล้วยึดชีวิตเธอเหรอ
เธอเคยทำแบบนี้มาก่อน
เราเคยไขปริศนาสามคดี กับฟิลลิส ดิลเลอร์
ก่อนที่เราจะรู้ตัวอีก
เธอเป็นเด็กที่แปลกจริง ๆ
และฉันภูมิใจที่ได้เป็น อาจารย์แห่งความมืดของเธอ
มันไม่ใช่วิก
แต่เป็นลิง เธอชื่อเมเรดิธ
เอาสิ สวมขึ้นไป คุณได้เธอแล้ว
หลังจากที่เจอมาวันนี้ ฉันไม่มีอะไรให้ข้องใจแล้ว
- คุณจะมาไหม เอลไวร่า - ไม่ล่ะ
ฉันคงต้องกลับไปหลอกหลอนตามปกติ
ขอบคุณอีกครั้งนะคะ แล้วเจอกัน
ทุกสองสามชั่วโมง
ส่งผลไม้หรือถั่วขึ้นไปด้วยล่ะ
และถ้าเจอแมลงสาบหรือหอยทาก
บางครั้งก็เป็นอาหารได้
- ได้เลย คุณเจ๋งที่สุด เอลไวร่า - ฉันรู้
นี่ไงล่ะ ลูกแห่งราตรีของฉัน
เรื่องราวที่แปลกเป็นอันดับสี่
ของคืนฮาโลวีนที่ฉันเคยเจอ แล้วเราได้เรียนรู้อะไรบ้าง
มิตรภาพนั้นแข็งแกร่งกว่าปีศาจ
ทุกปริศนามีคำตอบเสมอ
และไม่มีอะไรต้องกลัวท้ังนั้น นอกจากความกลัว
และอาจจะเป็นสิ่งนี้
สุขสันต์วันฮาโลวีน
"ซูเปอร์มิสเตอรี่แมชชีน"
"เดอะมิสเตอรี่แมชชีน"
เธอยังไม่ตายล่ะ