‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ในปี 1685 ที่เมืองไอเซนนาค ‎รัฐทือริงเงิน ประเทศเยอรมนี
‎บัค บิดาแห่งดนตรีได้ลืมตาดูโลก
‎ปี 1756 ณ เมืองซาลซ์บูร์ก ‎ประเทศออสเตรีย
‎โมทซาร์ท อัจฉริยะด้านดนตรี ‎ได้เกิดมาบนโลกนี้
‎และในปี 1810 ที่เมืองวอร์ซอ ‎ประเทศโปแลนด์
‎นักกวีแห่งเปียโน ‎ชอแป็งได้กำเนิดขึ้นมา
‎และ…
‎ในปี 1997 ณ รพ.สูตินรีเวชแห่งหนึ่ง ‎ในย่านชองดัม เกาหลีใต้
‎เทพธิดาผู้บรรเลงเปียโน ‎ฉัน คูราราได้ลืมตาขึ้นมาบนโลก
‎(ปี 1997 หกเดือนหลังจากราราเกิด)
‎พ่อเฝ้าหวนคิดถึงแม่ที่จากไป ‎หลังคลอดฉันไม่กี่วัน
‎ท่านมักเปิดคลื่นวิทยุเพลงคลาสสิก ‎ที่แม่ชื่นชอบทิ้งไว้เสมอ
‎พ่อเข้าใจผิดที่ฉันนิ่วหน้า
‎ว่าฉันมีความรู้สึกไว ‎ด้านดนตรีเต็มเปี่ยม
‎พระเจ้าประทานพรสวรรค์นี้มาแน่ๆ
‎- จึงผลักดันให้ฉันเข้าสู่โลกเปียโน ‎- ราราจ๋า
‎เธอมีพรสวรรค์ตั้งแต่เกิดครับ
‎ช่วยเลี้ยงดูเธอให้เป็น ‎นักเปียโนระดับโลกด้วยครับ
‎ครูกงมีซุกบอกว่าครูรู้ว่า ‎ฉันไม่มีทางเป็นนักเปียโนระดับโลกได้
‎ภายในหนึ่งนาทีหลังเริ่มสอน
‎- แต่ว่า… ‎- ครูครับๆ เดี๋ยวสิครับ
‎ครูบอกว่าความผิดครั้งใหญ่ของครู ‎คือรับฉันเป็นลูกศิษย์
‎เพราะลุ่มหลงในกำลังทรัพย์ของพ่อ
‎ในช่วงที่ครูกำลังลำบาก ‎ด้านการเงินในตอนนั้น
‎รารา
‎เพลงที่เธอจะบรรเลง ‎ในการแข่งดนตรีครั้งนี้
‎คือบทเพลงของ ‎ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท
‎"อา วูซ์ ดิเร-เฌอ มามอง"
‎สิบสองทำนองแปร ในคีย์ซีเมเจอร์
‎เพลงนี้เป็นต้นฉบับ ‎เพลงพื้นบ้านสมัยก่อนของฝรั่งเศส
‎เป็นเพลงรักที่
‎ลูกสาววัยแตกเนื้อสาว ‎ได้เปิดเผยกับแม่ว่า
‎"แม่คะ หนูมีคนที่หนูรักแล้วค่ะ"
‎เพราะฉะนั้น…
‎ราราจ๊ะ
‎"กะพริบ ระยิบระยับ เจ้าดาวดวงน้อย"
‎รู้จักใช่ไหมจ๊ะ
‎เพลงที่ฉันบรรเลงแข่งเป็นครั้งแรก
‎คือทำนองแปร ‎"เจ้าดาวดวงน้อย" ของโมทซาร์ท
‎ฉันตื่นเต้นจนจำโน้ตท่อนต่อไปไม่ได้
‎เลยเล่นโน้ต ‎"โด โด ซอล ซอล ลา ลา ซอล"
‎ซ้ำไปซ้ำมาอย่างนั้น
‎(กรรมการตัดสิน)
‎และในช่วงเวลาที่สิ้นหวังนั้น…
‎บราโว่
‎"แม้จะผิดก็ไม่เป็นไร ‎ทำได้ดีมากพอแล้ว"
‎เสียงเชียร์ของพ่อนั้น ‎มาพร้อมกับแสงสว่าง
‎ต่อมาฉันจึงเล่นเปียโน ‎โดยคำนึงถึงพ่อในวันนั้น
‎ให้พริ้วไหว
‎ราวกับเต้นรำอยู่
‎แย่มาก แย่สุดๆ แย่ไม่มีใครเกิน
‎นั่นเรียกบรรเลงเหรอ ‎เสียงหนวกหูมากกว่า
‎มีหลายครั้งที่ฉันอยากเลิกเล่นเปียโน
‎แต่ภาพพ่อในวันนั้น
‎ทำให้ฉัน ‎กลับมานั่งอยู่หน้าเปียโนอีกครั้ง
‎ในงานแสดงดนตรีจบการศึกษาที่เฝ้ารอ…
‎โอ๊ย ยัยเด็กบ้านั่น
‎บราโว่
‎เพลงนี้สำหรับคนคนเดียว
‎เป็นเพลงที่ฉันมอบให้พ่อของฉัน
‎(ถูกใจ)
‎(ตอน 1 โด โด ซอล ซอล ลา ลา ซอล)
‎(ปิด)
‎นี่ คูรารา ‎เธอต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ
‎ครู หนูนะคะ ‎อยากมอบเพลงนั้นให้กับพ่อ
‎ในงานแสดงจบการศึกษา ‎ถึงได้เล่นเปียโนมาจนถึงตอนนี้ค่ะ
‎หนูทำเป้าหมายสำเร็จแล้ว ‎ตอนนี้ก็จบแล้ว
‎ปิดจ๊อบ
‎เธอเล่นเปียโนมาตั้ง 20 ปี
‎มีเป้าหมายแค่นั้นได้ยังไงกัน
‎ฉันตกใจแถมขายขี้หน้าเพราะเธอ ‎จนพูดไม่ออกเลย
‎ก็พูดเก่งออกนี่คะ
‎ครูคะ คนเราน่ะ ต่างก็มีประเภท ‎และขนาดของความฝันที่ต่างกันค่ะ
‎แล้วยังไง แล้วยังไงต่อ
‎หนูจะบอกว่า
‎ในยุคแห่งความหลากหลายนี้ ‎อย่ามาดูถูกเป้าหมายหนูเลย
‎เด็กคนนี้นี่มัน…
‎ครูก็จะบอกลาหนูแล้วไปเยอรมนีนี่คะ
‎เรื่องนั้นน่ะ ฉัน…
‎อะไรของเด็กคนนี้เนี่ย
‎ที่ผ่านมาครูคงเหนื่อยมาก ‎เพราะหนูใช่ไหมคะ
‎เฮ้อ
‎รู้ตัวด้วยหรือไง
‎ถ้าไปเยอรมนีแล้วคิดถึงหนูขึ้นมา ‎ก็อดทนไว้นะคะ
‎ฉันสบายใจมากต่างหาก ‎ที่จะไม่ได้เจอเธอแล้ว
‎หนูรักครูนะคะ
‎เก็บไว้ไปบอกแฟนเถอะน่า
‎แล้วยังไง ตอนนี้เธออยากทำอะไรเหรอ
‎มีมี ไปกันเลย
‎ช่วยติดดาวให้ฉันนิ้วละสามดวง
‎รวม 30 ดวงด้วยนะคะ
‎- มันจะไม่เยอะไปเหรอคะ ‎- ไม่เลยค่ะ
‎ฉันอยากทำมาตั้งนานแล้วค่ะ ‎แต่ทำไม่ได้
‎- ทำไมล่ะคะ ‎- เพราะต้องเล่นเปียโนค่ะ
‎เมื่อก่อนฉันเคยทำครั้งหนึ่ง ‎แล้วโดนครูตีด้วยค่ะ
‎อย่างนี้นี่เอง
‎แล้วตอนนี้ไม่เล่นเปียโนแล้วเหรอคะ
‎ค่ะ ล้มเลิกด้วยตัวเอง
‎ใช่ไหมจ๊ะ มีมี
‎(ผู้ติดตาม 15.5 พันคน)
‎(ถูกใจโดยฮาร์ติสต์สเตย์และคนอื่นๆ )
‎(952 คนถูกใจ)
‎(วันนี้ก็โยโล่ไลฟ์)
‎(ช่วงเวลาแสนหวานและแสนสุขกับมีมี)
‎(วอลล์สตรีต บรอดเวย์)
‎(ถ่ายทอดสด สร้าง สตอรี่ บูมเมอแรง)
‎ช่วงนี้พ่อกลับดึกทุกวัน
‎วันนี้รีบกลับมาหาหนู ‎เพราะหิมะแรกตกเหรอ
‎รีบดื่มตอนร้อนๆ เถอะค่ะ
‎- นี่ค่ะ ‎- ดีเลย
‎ชาขิงสดที่ลูกพ่อชงให้เนี่ย ‎อร่อยที่สุดในโลกเลยล่ะ
‎อะไรกัน พ่อมีเรื่องอะไรหรือเปล่า
‎พ่อดูหน้าเครียดๆ นะ
‎จะมีเรื่องอะไรกันล่ะ
‎พ่อแค่เหนื่อยๆ น่ะ
‎- รารา ‎- หือ
‎ราราลูกพ่อ อยากแต่งงานไหม
‎ว่าไงนะ แต่งกับใคร
‎(คู่หมั้นของรารา บังจองนัม)
‎โอ้โฮ
‎พี่อึนซอกคงหาเงิน ‎ได้มหาศาลเลยนะเนี่ย
‎(โรงพยาบาลมีแรพาโร อันดับหนึ่ง)
‎พี่ครับ
‎อือ มาแล้วเหรอ
‎โรงพยาบาลนี้ ‎คนไข้เยอะไปหรือเปล่าเนี่ย
‎ดอกเตอร์ชาของเราเป็นหมอชื่อดังจริงๆ
‎เลิกพูดเหลวไหลเถอะ
‎พี่มองอะไรอยู่เหรอ
‎ดอกพ็อดกด
‎ดอกไม้เหรอ
‎จองนัม ว่าแต่นายรู้ไหม
‎ลำดับดอกไม้บานในฤดูใบไม้ผลิ
‎ไม่รู้สิ
‎พอถึงฤดูใบไม้ผลิ
‎ดอกแคนารีจะเริ่มบานก่อน
‎ช่วงที่ดอกแคนารีกำลังจะร่วงโรย ‎ดอกแมกโนเลียก็จะบาน
‎พอดอกแมกโนเลียร่วงโรย ‎ดอกพ็อดกดก็ผลิ
‎พอดอกพ็อดกดร่วงโรยแบบนี้แล้ว
‎ดอกไลแลคก็จะบานสะพรั่ง
‎พอดอกไลแลคร่วงโรย ดอกอาคาเซียก็บาน
‎และกลิ่นดอกไม้ก็โชยมาพร้อมลมภูเขา
‎พี่
‎พี่ป่วยหรือเปล่า
‎สติพี่คงหลุดไปเพราะหิวสินะ
‎รีบกินนี่สิ
‎พี่ ตอนนี้ไม่ใช่เวลา ‎พูดเรื่องดอกไม้นะ
‎ไม่เห็นคนไข้ต่อแถวอยู่ข้างนอกเหรอ
‎จะกินให้อร่อยนะ
‎ว่าแต่อยู่ๆ นายมาหาฉันทำไมเหรอ
‎ผมกำลังจะแต่งงาน
‎นี่
‎อันนี้เป็นยังไง
‎คุณแม่คะ
‎เหมือนเจ้าแม่เงินกู้เลยค่ะ
‎คางคุณแม่แหลมมากๆ
‎เพราะงั้นใส่ทรงนี้ไม่ได้ค่ะ ห้ามๆ
‎ไหนดูซิ
‎อันนี้ ลองใส่อันนี้ดูหน่อยสิคะ
‎ฤดูใบไม้ผลิปีหน้า ครอบครัวเธอ ‎จะย้ายไปอยู่รามีอัง ซอโชแน่ๆ ใช่ไหม
‎น่าจะนะคะ
‎เห็นว่าวีรเยคลินิก ‎อยู่ในตึกที่มีสี่ชั้น
‎ตึกนั้นมีเจ็ดชั้นจริงไหม
‎- น่าจะใช่นะคะ ‎- นี่
‎- คะ ‎- เธอรู้อะไรบ้างเนี่ย
‎ใกล้จะถึงงานแต่งอยู่แล้ว
‎ฉันก็ต้องรู้อะไรบ้าง ‎ถึงจะจัดตารางได้ไม่ใช่หรือไง
‎ไว้ฉันจะถามพ่อให้นะคะ
‎ใช่เลย สวยดี เอาอันนี้แล้วกัน
‎งั้นฉันจะไปจ่ายรวมกันนะคะ
‎เครื่องสำอางที่ซื้อเมื่อกี้ ‎720,000 วอน
‎แว่นที่ฉันซื้อกับแว่นนี้ ‎รวมได้ 680,000 วอน
‎ทั้งหมดก็เป็น 1,500,000 วอน
‎คุณแม่คะ เราน่าจะได้ของแถมนะคะ
‎รวมเป็น 1,400,000 วอนต่างหาก
‎ไม่ใช่นะคะ
‎ก็ 72 บวกกับ 68 แปด สอง หนึ่ง…
‎คิดเลขไม่เป็นแบบนี้ ‎แล้วจะทำอะไรได้เนี่ย
‎คุณแม่คะ
‎ว่ากันว่าเบทโฮเฟินก็ลำบากทั้งชีวิต ‎เพราะคิดเลขไม่เป็นค่ะ
‎สวยมากเลยค่ะ
‎ฉันล่ะอึ้งจนพูดไม่ออกเลย
‎คิดว่าตัวเองเหมือนเบทโฮเฟิน ‎หรือโมทซาร์ทหรือไง
‎ทำไมถึงกล้าเอานักดนตรีอัจฉริยะ ‎มาเปรียบกับตัวเองเนี่ย
‎เลิกเล่นเปียโนแล้ว ‎ตอนนี้เธอก็แค่คนตกงาน
‎พ่อตาจะเปิดคลินิกให้เหรอ
‎ความจริงแล้ว ‎ผมมองพี่เป็นต้นแบบมาตลอด
‎แต่กลายเป็นว่า ‎ได้เป็นเหมือนพี่จริงๆ น่ะสิ
‎- ฉันจะหย่านะ ‎- อ๋อ หย่า…
‎พี่ ทำไมล่ะ
‎ฉันอยากลาออกจากโรงพยาบาลนี้น่ะ
‎พี่ หรือว่า…
‎พี่ใกล้ตายแล้วงั้นเหรอ
‎- อือ ‎- หา
‎เออ
‎(การ์ดเชิญ ‎งานสมรสของบังจองนัมและคูรารา)
‎ชื่อ "คูรารา" งั้นเหรอ
‎"คูรารา" เหรอ
‎ทำไมไปก่อนโดยไม่บอกล่ะ
‎ก็นั่นน่ะสิ
‎ขอบคุณครับ
‎ทำได้ดีมากครับ
‎ช่วยทำงานต่อ ‎จนถึงอาทิตย์หน้าไม่ได้เหรอ
‎เฮ้อ เด็กหนุ่มคนนั้นไม่แอบอู้ ‎แถมยังทำงานเก่งอีก
‎ถูกใจฉันเลย
‎(ตลาดนัดมือสอง)
‎- ตายแล้วๆ ‎- บาดเจ็บตรงไหนไหม
‎- ขอโทษนะคะ ‎- ขอโทษด้วยครับ
‎โอ๊ย จะทำยังไงล่ะทีนี้
‎- คุณจะรับผิดชอบยังไง ‎- ผมไม่ได้ตั้งใจสักหน่อยนะครับ
‎โอ๊ย ซวยจริงๆ เลยเนี่ย
‎บ้าเอ๊ย ‎ใกล้ถึงเวลาเริ่มงานแต่งแล้วด้วย
‎นี่ครับ
‎คุณครับ ช่วยผมหน่อยเถอะ
‎ช่อดอกไม้นี่ต้องเอาไปส่ง ‎ให้โรงแรมที่อยู่ตรงนั้น
‎คุณพอช่วยหน่อยได้ไหม
‎เลี้ยวซ้ายตรงสี่แยกข้างหน้า ‎แล้วไปต่ออีกหน่อย
‎ดอกไม้อื่นเอาไปส่งแล้วเมื่อกี้
‎เหลือช่อนี้ตกหล่น ‎ผมถึงได้รีบออกมาน่ะ
‎เจ้าสาวต้องเข้างาน ‎โดยไม่มีช่อดอกไม้ซะแล้ว
‎ให้ตายเถอะ จะทำยังไงดีเนี่ย
‎จริงๆ เลย ‎วันนี้ไม่มีอะไรได้ดั่งใจเลย
‎ขอบคุณนะ ขอบคุณมากนะครับ
‎- ตายแล้ว ‎- สวยจังเลย
‎นี่แฟนฉันเอง
‎- แหม ‎- ขอบคุณนะครับ
‎- ขอให้มีชีวิตที่ดีนะคะ ‎- จ้ะ
‎- ตายจริง คุณนายคะ ‎- ค่ะ
‎ยินดีด้วยนะคะ
‎ผอ.ยังอยู่ที่อเมริกา ‎เลยมาไม่ได้น่ะค่ะ
‎คุณคงยุ่งมาก ‎ต้องขอบคุณจริงๆ ที่มาร่วมงานนะคะ
‎ไม่หรอกค่ะ ต้องมาอยู่แล้วสิคะ ‎ก็เราเป็นครอบครัวโรงพยาบาลเดียวกัน
‎ตายแล้ว คุณนาย ‎ไม่ต้องให้แยกต่างหากแบบนี้ก็ได้ค่ะ
‎- พระเจ้าช่วย ‎- ไม่ต้องขอบคุณหรอกค่ะ
‎ดอกเตอร์บัง วันนี้หล่อมากนะ
‎เจ้าสาวก็
‎สวยมากๆ เลยนะ
‎ครับ ขอบคุณครับ
‎ชอบขนาดนั้นเลยเหรอคะ
‎ใช่จริงๆ ด้วย
‎- รารา ‎- อือ
‎เห็นเขาบอกว่า ‎ช่อดอกไม้ออกมาเมื่อกี้
‎- พ่อก็ยังไม่มาอีกเหรอ ‎- อือ
‎มินจู หยิบโทรศัพท์ให้หน่อยสิ ‎อยู่ในกระเป๋า
‎นี่
‎ทำไมไม่รับโทรศัพท์เนี่ย
‎เดี๋ยวฉันไปรอรับช่อดอกไม้ ‎แล้วจะรีบเอามาให้
‎เลิกนิ่วหน้าได้แล้ว
‎เจ้าสาวทำหน้าแบบนั้นได้ยังไง
‎โชคดีที่มาทันนะครับ
‎อย่าเข้ามานะ หยุดเลย หยุดตรงนั้นเลย
‎วางไว้ตรงเก้าอี้ตรงนั้นก็พอ ตรงนั้น
‎- ไม่ล่ะ ‎- ฮะ
‎ไม่ใช่ว่าฉันรังเกียจนายนะ ‎แต่เพราะกลัวต่างหาก
‎- ตายแล้ว ทำไงดี ‎- คนโดนคือฉันนะ ทำไมเธอถึงตกใจล่ะ
‎- นายเลือดกำเดาไหล ‎- อะไรนะ
‎บ้าเอ๊ย
‎พระเจ้าช่วย
‎ไม่นะ
‎งานใกล้เริ่มแล้วด้วย
‎อะไรของนายเนี่ย ทำไมทำกับฉันแบบนี้
‎พ่อก็ยังไม่มา
‎ชุดเจ้าสาวก็กลายเป็นแบบนี้อีก
‎ไม่มีอะไรได้ดั่งใจเลย
‎อย่าร้องไห้นะ ฮึบไว้
‎บอกว่าให้ฮึบไง
‎อยากให้เครื่องสำอางเลอะ ‎หน้ามอมแมมแบบฉันเหรอ
‎เพราะงั้นห้ามร้องไห้นะ
‎นี่ นายจะไปไหนล่ะ
‎ไปแล้วฉันจะทำยังไง
‎- มีเรื่องอะไรเหรอคะ ‎- ขอยืมหน่อยนะครับ
‎ว่าแต่ทำไมเธอถึงพูดห้วนๆ กับฉันเหรอ
‎- แล้วนายล่ะ ‎- ก็เธอเริ่มก่อนนี่
‎ฉันเหรอ
‎ทำไมกันนะ
‎เพราะนายดูเด็กงั้นเหรอ
‎- เธออายุเท่าไรกัน ‎- ฉัน 24
‎เท่าฉันเลย
‎ขอโทษที่พูดห้วนๆ ด้วยนะ ‎แล้วก็ที่ตีนายด้วย
‎ช่างเถอะ ‎ยังไงเราก็คงเจอกันแค่ครั้งเดียว
‎ช่วยรีบหน่อยได้ไหม
‎ฉันลืมโทรศัพท์ไว้ที่ห้องทำงานเหรอ
‎ใช้นี่สิครับ
‎- อือ รารา ‎- พ่อคะ
‎รอพ่อนานใช่ไหม ขอโทษทีนะ
‎พ่อใกล้ถึงแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วง
‎ลูกเตรียมตัวให้พร้อมเถอะ
‎เข้าใจแล้วค่ะ หนูดันร้อนใจไปเอง
‎- รารา ‎- หือ
‎พ่อรักลูกมากนะ
‎พ่อก็ มันใช่เวลามาพูดคำนั้นที่ไหน
‎รีบมาเถอะน่า
‎พ่อพูดไว้ก่อน ‎เพราะกลัวว่าในงานจะวุ่นๆ น่ะ
‎- รารา ‎- พ่อ หนูต้องวางแล้ว รีบมานะ
‎ช่อดอกไม้มาแล้วนี่
‎- แล้วพ่อล่ะ ติดต่อได้หรือยัง ‎- ใกล้ถึงแล้วล่ะ
‎ถ้าติดต่อคุณพ่อได้แล้ว ‎งั้นขอเชิญเจ้าสาวไปที่โถงนะคะ
‎- ค่ะ ‎- เจ้าสาวกำลังไปที่โถงค่ะ
‎ขอบคุณมาก
‎ลาก่อนนะ
‎ไม่เอาล่ะ
‎คุณเจ้าสาวคะ ต้องไปแล้วค่ะ
‎ณ บัดนี้ เราจะเริ่มพิธีสมรส ‎ระหว่างเจ้าบ่าว คุณบังจองนัม
‎และเจ้าสาว คุณคูรารากันเลยนะครับ
‎ขอเชิญเจ้าบ่าวครับ
‎ได้แต่งงานสักทีนะ
‎บังจองนัม
‎ต่อไปขอเชิญเจ้าสาว ‎นางเอกของงานในวันนี้เลยครับ
‎- โอ้โฮ ‎- เจ้าสาวมาแล้ว
‎ได้เวลาเริ่มงานแล้ว ‎ทำไมพ่อเจ้าสาวยังไม่มาอีก
‎ได้ยินว่าเป็น ‎ประธานราราคอสเมติกส์นี่
‎ได้ข่าวว่าบริษัทนั้นกำลังลำบากมากนะ
‎มีข่าวลือแพร่มาสักพักแล้ว
‎ไม่มั้ง ก็รู้อยู่ว่าอิมจากยอง ‎เป็นผู้หญิงแบบไหน
‎หล่อนจะส่งลูกชายหัวแก้วหัวแหวน ‎ออกเรือนโดยไม่สืบก่อนเลยหรือไง
‎เห็นว่าได้อพาร์ตเมนต์ ‎คลินิก แล้วก็รถมาแล้วนะ
‎ครับ สักครู่นะครับ
‎ท่านประธานครับ
‎ประธานคังครับ
‎อือ ว่าไง ประธานคัง
‎แค่ครั้งเดียว ‎คุณช่วยผมแค่สักครั้งไม่ได้เหรอ
‎ขอโทษด้วยครับท่านประธาน
‎- ท่านประธาน ‎- รารา…
‎- รารา ‎- ตายแล้ว
‎- ท่านประธานๆ ‎- เกิดอะไรขึ้น
‎พี่ครับ พี่
‎พี่ครับ
‎ว่าไงนะ เป็นเรื่องจริงเหรอ
‎ใช่
‎ทำไงดีล่ะทีนี้
‎(คลินิก อพาร์ตเมนต์ เบนซ์)
‎(หนี้)
‎- มาเร็ว ‎- แม่ครับ
‎แม่
‎รารา พ่อเธอเป็นลม
‎เร็วเข้า รถพยาบาลมาแล้ว
‎อะไรนะ
‎- ตายจริง ‎- คุณพระ
‎หนึ่ง สอง สาม ชาร์จ
‎- ชาร์จ 200 จูล ‎- ชาร์จ 200 จูล
‎หลบหน่อย
‎หนึ่ง สอง สาม ชาร์จ
‎- ชาร์จ 300 จูล ‎- ชาร์จ 300 จูล
‎วันที่ 2 พฤษภาคม 2020 เวลา 16:32 น.
‎คุณคูมันซู
‎ได้เสียชีวิตลงแล้วครับ
‎พ่อคะ
‎พ่อคะ ลืมตาหน่อยสิ
‎ตอนเช้าพ่อบอกว่า ‎อยากเห็นหนูสวมชุดเจ้าสาวนี่
‎พ่อยังไม่เห็นหนูสวมชุดเจ้าสาวเลยนะ
‎พ่อคะ
‎เมื่อกี้พ่อเพิ่งบอกว่ารักหนูเองนะ
‎บอกว่าเดี๋ยวเจอกันไง พ่อคะ
‎ไหนบอกว่ารักกัน ‎แล้วทำแบบนี้ได้ยังไง
‎ทำแบบนี้ได้ยังไงคะ พ่อ
‎พ่อคะ
‎(ด้วยความอาลัยอย่างสุดซึ้ง)
‎ผมทราบว่าคุณหนูกำลังเศร้า ‎แต่ช่วยฟังที่ผมจะพูดให้ดีนะครับ
‎ธุรกิจของเราย่ำแย่มานานแล้วครับ
‎ความจริงตอนนี้บ้านก็ถูก ‎นำไปประมูลขายทอดตลาดแล้วครับ
‎คุณหนูครับ
‎พวกเจ้าหนี้กำลังตามหาตัวคุณหนูอยู่ ‎คุณหนูจะอยู่ที่นี่ไม่ได้ครับ
‎ผมจะจัดพิธีศพอย่างดี ‎แล้วนำร่างท่านไปฝังไว้ข้างๆ คุณนาย
‎ไว้เรื่องเงียบแล้ว ‎คุณหนูค่อยไปเยี่ยมท่านนะครับ
‎ลุงจะบอกไม่ให้หนูมางานศพด้วยเหรอคะ
‎คุณหนูจะให้พวกเขาเจอไม่ได้
‎จนกว่าผมจะดำเนินขั้นตอน ‎ตามกฎหมายเสร็จ เข้าใจไหมครับ
‎แล้วก็นี่ครับ
‎ไม่ค่อยมากเท่าไร
‎คุณหนูเอาไว้ใช้ ‎หาที่อยู่ฉุกเฉินนะครับ
‎โชคดีที่รถของคุณหนู ‎จอดอยู่ที่โรงแรมเลยไม่ถูกยึด
‎คุณหนูใช้รถคันนั้นได้ครับ
‎ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะคะ
‎คุณหนูต้องดูแลตัวเองดีๆ นะครับ
‎ค่ะ
‎(ถูกยึด)
‎มีมี
‎ตกใจมากใช่ไหม
‎แกซ่อนอยู่จนถึงตอนนี้เลยเหรอ
‎ตอนนี้เหลือแค่เราสองคนแล้วล่ะ
‎เราจะใช้ชีวิตกันอย่างดีได้ใช่ไหม
‎หือ
‎(ปิด)
‎ถึงจะรีบแค่ไหนก็เถอะ
‎แต่พาลูกชายวิ่งหนีไป ‎ตอนเริ่มพิธีการแล้วมันได้เหรอ
‎เห็นว่าพ่อเจ้าสาวเป็นลม
‎เจ้าสาวก็วิ่งออกไป ‎ทั้งชุดแต่งงานเหมือนกัน
‎เป็นอะไรไหมนะ
‎ผู้หญิงคนนั้น
‎(เจ.เอช)
‎(ห้องสตูดิโอตกแต่งพร้อม ‎มีพนักงานดูแล 24 ชั่วโมง)
‎คุณเป็นใครครับ
‎เขาอยู่ที่นี่ใช่ไหม
‎อยู่ห้องไหน
‎ไอ้เวรนี่
‎ห้อง 306 ครับ
‎พ่อคะ
‎ลาก่อนนะ
‎บ๊ายบาย
‎(เลิฟลี่ อึนโพ ‎เมืองแห่งความฝันและความโรแมนติก)
‎นี่เอกสารหย่า
‎ฝากยื่นเรื่องด้วยนะ
‎คุณจะไปที่ไหนงั้นเหรอ
‎จะกลับไปบ้านคุณพ่อเหรอ
‎เดี๋ยวผมหาทางของผมเอง
‎ขอให้มีชีวิตที่ดีนะ
‎ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันน่ะ ‎ตอนนี้ก็มีความสุขดีจะตาย
‎ถ้าคุณออกไปตอนนี้ก็จบเลยนะ
‎มั่นใจหรือเปล่าว่าจะไม่เสียใจทีหลัง ‎ที่ทิ้งฉันกับโรงพยาบาล
‎เราคุยจบไปแล้ว อย่าเอามาพูดเลย
‎ผมไม่เป็นไรจริงๆ
‎ทำเป็นไม่สนใจเงิน ‎ทำตัวเป็นคนประเสริฐ
‎รีบไปให้พ้นเลย
‎ฉันไม่อยากเห็นคุณตีหน้าอวดดี
‎ขอบใจ
‎(ภรรยา รารา)
‎ลูกชาย
‎"ภรรยา รารา" เหรอ
‎แกมีภรรยาที่ไหนกัน ‎งานแต่งก็ล่มไปตั้งนานแล้ว
‎บล็อกหมายเลข
‎แม่ลากแกมาที่นี่ ‎เพราะรู้ว่าแกจะเป็นแบบนี้
‎แม่เคยบอกแกแล้วใช่ไหมว่า ความเห็นใจ ‎เป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์ที่สุดในโลก
‎ตั้งแต่สมัยโบราณแล้ว ต้องกล้าตัด ‎สิ่งที่ควรตัด ถึงจะเป็นใหญ่ได้
‎ต้องเฉียบขาดถึงจะประสบความสำเร็จ ‎เข้าใจไหม
‎ทำไมถึงไม่ตอบ
‎รู้แล้วน่า ผมรู้แล้ว
‎คุณหมอบังไปเที่ยวค่ะ
‎นี่เขายังจะไปเที่ยวฮันนีมูนอีกเหรอ
‎ห้องนี้มัดจำห้าล้าน ‎ค่าเช่าสี่แสนวอน
‎อ้อ…
‎ถ้างั้นหมายความว่า ‎ต้องจ่ายสี่แสนวอนต่อเดือนใช่ไหมคะ
‎- ใช่แล้ว ‎- งั้นถ้าเป็นการเช่าแบบเหมาจ่าย
‎ก็ไม่ต้องจ่ายรายเดือน ‎แต่จ่ายแค่ครั้งเดียวเหรอคะ
‎ทำไม อยากเช่าแบบเหมาจ่ายเหรอ
‎ค่ะ
‎บ้านนี้เพิ่งสร้างเมื่อปีที่แล้ว
‎เป็นยังไง ดีมากใช่ไหมล่ะ
‎ค่ะ ดีกว่าห้องเมื่อกี้เยอะเลยค่ะ
‎แน่นอนสิ ห้องนี้เป็นห้องหายากเลยนะ
‎ต่อให้ค้นทั้งละแวกนี้
‎ก็หาบ้านเช่าเหมาจ่าย ‎100 ล้านวอนแบบนี้ไม่ได้
‎ถ้าไม่รีบคว้าไว้ ก็จะพลาดเลยล่ะ
‎ไหนดูซิ วันนี้มีคนจะมาดูห้องนี้ ‎ตั้งสี่คนแน่ะ
‎ฉันจะเช่าห้องนี้ค่ะ
‎(หนังสือสัญญาเช่าอสังหาริมทรัพย์)
‎วันนี้คุณได้ลาภลอยเลยล่ะ
‎รู้ไว้เลยว่าตัวเองโชคดี
‎ค่ะ
‎แล้วค่าทำสัญญา ‎กับเงินที่เหลือจะจ่ายยังไงดี
‎นี่ 100 ล้านวอนค่ะ
‎พระเจ้าช่วย ‎ทำไมถึงพกเงินสดมากมายขนาดนี้
‎คุณนี่สุดโต่งไปเลยนะเนี่ย
‎เฮ้อ มีมี แกเหนื่อยใช่ไหม
‎การย้ายบ้านนี่เหนื่อยจริงๆ เลยนะ
‎เรามาถ่ายรูป ‎ฉลองเข้าบ้านใหม่กันดีไหม
‎หือ
‎"ถ้าเหงาและลำบาก ลองมาที่นี่ดูไหม"
‎ใครกันนะ เพิ่งเคยเห็นไอดีนี้เลย
‎ที่นี่คือที่ไหนนะ
‎(ดัล)
‎"โด โด ซอล ซอล ลา ลา ซอล" เหรอ
‎โด โด ซอล ซอล ลา ลา ซอล
‎กะพริบ ระยิบระยับ เจ้าดาวดวงน้อย
‎"กะพริบ ระยิบระยับ เจ้าดาวดวงน้อย"
‎คนรู้จักฉันเหรอ
‎ไม่สิ อาจเป็นคนประหลาดก็ได้
‎อือ
‎ผ้าห่มก็ไม่มี ม่านก็ไม่มี ‎มีของที่ต้องซื้อเยอะเลย
‎เฮ้อ
‎ที่รักจ๋า ผมมาแล้วจ้า
‎นี่
‎เปิดประตูหน่อยสิ
‎ให้ตายเถอะๆ มาผิดห้องเหรอ
‎โธ่เอ๊ย สงสัยมาผิดห้อง
‎ขอโทษนะครับ
‎น่ากลัวแฮะ
‎เรานอนเปิดไฟกันดีไหม
‎(หนึ่งเดือนต่อมา)
‎(ร้านทำผมจิน)
‎(ตัด ดัด ไดร์)
‎คอจะหลุดแล้ว คอแทบจะหลุดอยู่แล้ว
‎รีบไปโรงเรียนได้แล้ว ยัยลูกคนนี้
‎เดี๋ยวหนูก็เรียนจบแล้วนะ ‎สายนิดสายหน่อยจะเป็นอะไร
‎ก็ปิดจ๊อบ ‎เรียนให้จบอย่างสวยงามได้ไหมล่ะ
‎ไม่รู้ไม่ชี้
‎ตอนนี้หนูคิดแค่ว่ารีบๆ เรียนให้จบ
‎แล้วมาแต่งงานกับพี่จุน ‎อย่างเดียวก็พอ
‎แต่งงานบ้าบออะไรล่ะ
‎เขาน่าจะมาได้แล้วนะ
‎ตายแล้ว
‎เฮ้อ นี่
‎พี่จุน
‎ตกใจหมดเลย
‎แต่นแต๊น วันนี้เป็นข้าวปั้นทูน่าล่ะ
‎ขอบใจนะ
‎ไม่ต้องให้ฉันทุกวันก็ได้
‎เดี๋ยวค่ะ พี่ๆ
‎ส่งฉันไปโรงเรียนหน่อยสิ
‎- ไม่เอา ‎- ทำไมล่ะ
‎โรงเรียนเธออยู่ใกล้นี่ เดินไปสิ
‎เดี๋ยว…
‎ให้ฉันซ้อนแค่ครั้งเดียว ‎จักรยานจะพังหรือไง
‎โอ๊ย อารมณ์เสียจริงๆ
‎นี่ งั้นพี่ก็อย่าหล่อสิ
‎โอ๊ย บ้าจริง อารมณ์เสีย
‎ได้ใครมาเนี่ย ตื๊อผู้ชายเก่งขนาดนี้
‎ถึงจะเป็นลูกฉัน ‎แต่ทำขายหน้าชาวบ้านหมด
‎โอ๊ย เหลือเกินจริงๆ
‎มีมี อรุณสวัสดิ์จ้ะ
‎มาอีกแล้วๆ
‎"กินอิ่มไหม
‎นอนหลับสบายไหม
‎ไม่เจ็บป่วยตรงไหนใช่ไหม"
‎อะไร ทำไมวอแวขนาดนี้
‎ใครกันนะ
‎- ใครคะ… ‎- สวัสดีครับ นายหน้าอสังหาฯ ครับ
‎เรามาดูบ้านครับ
‎มาดูบ้านฉันทำไมคะ
‎คุณครับ ห้องสวยแบบนี้ ทำเลนี้
‎เป็นไปได้เหรอที่ค่าเช่าแค่ 100 ล้าน
‎บ้านนี้ค่ามัดจำ 30 ล้าน ‎ค่าเช่ารายเดือนสองล้านนะ
‎ถ้าเช่าแบบเหมาจ่ายก็ 450 ล้าน
‎เปิดประตูสิ
‎บอกให้เปิดประตูไง โอ๊ย บ้าไปแล้ว
‎- ไม่อยากจะเชื่อ ‎- โมโหชะมัด
‎- เดือดแล้วนะ ‎- ขอโทษนะคะ ฉัน…
‎ฉันเซ็นสัญญาแล้วด้วยนะคะ
‎นี่ไม่ใช่สัญญาที่ทำกับเจ้าของบ้านนะ
‎ตอนนี้พวกเรา ‎ต้องย้ายไปนอนข้างถนนแล้ว
‎นอนข้างถนนงั้นเหรอ
‎(ทำไมยังไม่ไปอีก)
‎(จะบ้าตาย)
‎(กี่ชั่วโมงแล้วเนี่ย)
‎ว่าแต่ คุณสายสืบคะ
‎หัวหน้านายหน้าคนนั้น ‎ดูไม่เหมือนคนไม่ดีเลยค่ะ
‎เธอใจดีมากๆ เลยนะ
‎หน้าตาไม่เหมือนนักต้มตุ๋นจริงๆ ค่ะ
‎คุณคูราราครับ
‎คุณคิดว่านักต้มตุ๋น…
‎จะเขียนบนหน้าผากตัวเองว่า ‎"ฉันเป็นนักต้มตุ๋นนะ" เหรอครับ
‎พอดีฉันเพิ่งเคยถูกหลอกครั้งแรก
‎เลยไม่รู้น่ะค่ะ
‎เรารับคดีเรียบร้อยแล้วครับ
‎และกำลังตามหาผู้หญิงคนนั้นอยู่
‎ถ้าเจอตัวเมื่อไหร่ ‎จะติดต่อไปทันทีนะครับ
‎ก่อนอื่นคุณกลับไปรอ ‎ที่บ้านก่อนนะครับ
‎คุณสายสืบคะ
‎- ครับ ‎- ฉันเพิ่งไม่มีบ้านอยู่เป็นครั้งแรก
‎เลยไม่รู้ว่าต้องทำยังไงค่ะ
‎ปกติเรื่องที่เกี่ยวกับ ‎กฎหมาย การจัดการ
‎พวกเรื่องวุ่นวายแบบนี้ ‎คุณลุงเลขามุนจะเป็นคนทำให้ค่ะ
‎งั้นไปคุยกับลุงเลขามุนคนนั้น ‎ก็ได้สินะครับ ใช่ไหมครับ
‎ฉันก็อยากทำแบบนั้นเหมือนกัน ‎แต่ฉันติดต่อเขาไม่ได้ค่ะ
‎เฮ้อ ติดต่อไม่ได้สินะ
‎(โทรศัพท์ทางไกล)
‎- ค่ะ ที่รัก ‎- คุณอยู่ไหน บ้านเหรอ
‎ค่ะ อ้อ เปล่าค่ะ ฉันออกมาข้างนอกค่ะ
‎ว่าแต่คุณโทรมาเวลานี้
‎มีเรื่องอะไรงั้นเหรอคะ
‎ผมจะกลับเกาหลีเดือนหน้า ‎คุณรู้เอาไว้ด้วยนะ
‎อ้อ…
‎คุณมีกำหนดการหนึ่งปี…
‎ก็เหลืออีกตั้งหลายเดือนนี่
‎พอดีจัดการงานได้เร็วกว่าที่คิดน่ะ
‎อ้อ ค่ะ
‎แล้วจุนล่ะ เขาสบายดีไหม
‎ค่ะ แน่นอนอยู่แล้วค่ะ แน่นอนค่ะ
‎เข้าใจแล้ว เดือนหน้าเจอกันนะ
‎ฉันเองนะ
‎- เป็นยังไงบ้างคะ ‎- ครั้งนี้เขาซ่อนตัวได้เนียนเลยครับ
‎เหมือนจะเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ด้วย
‎- ขอเวลาผมอีกหน่อย… ‎- นี่
‎คุณรับเงินไปตั้งมากมายขนาดนั้น
‎แล้วทำงานได้แค่นี้หรือไง
‎รีบหาตัวเขามาให้ได้ เดี๋ยวนี้เลย
‎ไอ้เด็กสารเลว
‎(คูมันซู อีคยองจิน ‎พวกเรารักคุณ หลับให้สบาย)
‎หนูมาหาอีกแล้วค่ะ
‎นี่ชาขิงสดที่พ่อกับแม่ชอบ
‎ดีใจใช่ไหมที่หนูมา
‎หนูสวยล่ะสิ
‎มีความสุขใช่ไหม
‎พ่อ หนูต้องเป็นคนโง่สมองทึ่มแน่ๆ
‎หนูโดนหลอก ‎จนตอนนี้ไม่มีบ้านอยู่แล้ว
‎ทำยังไงดี
‎หนูอยู่ที่นี่เลยดีไหม
‎เขาว่ากันว่าสมัยก่อนลูกจะอาศัย ‎อยู่ข้างๆ หลุมศพพ่อแม่ตั้งสามปี
‎หนูทำแบบนั้นได้ใช่ไหม
‎มองเห็นท้องฟ้าชัดด้วย ดีจังเลย
‎ใช่ไหมจ๊ะ มีมี
‎หือ
‎หิวเหรอ ตายจริง พี่ลืมให้ข้าวไปเลย
‎มีมี
‎ไม่มีแรงเลยเหรอ
‎พี่ขอโทษนะ พี่ลืมไปเลย
‎เอ้านี่
‎อร่อยไหม
‎ไม่เห็นอร่อยเลย ‎ทำไมถึงแกล้งทำเป็นอร่อยเนี่ย มีมี
‎เอ้านี่ แกกินให้หมดเลย
‎กินเยอะๆ นะ
‎ดีจังเลย
‎คิดถึงพ่อจัง
‎วันนั้นพ่อมีความสุขมากๆ เลย
‎โด โด ซอล ซอล ลา ลา ซอล
‎"โด โด ซอล ซอล ลา ลา ซอล"
‎โอ๊ะ
‎นี่มันโน้ตเริ่มเพลง ‎"เจ้าดาวดวงน้อย" ของโมทซาร์ท
‎มันเป็นเพลงแห่งความลับ ‎ที่มีแค่ฉันกับพ่อที่รู้นี่ หรือว่า…
‎คุณลุงเลขามุนบอกว่า ‎บ้านเกิดอยู่พูซาน
‎แต่นี่ดูไม่เหมือนพูซานเลย
‎ครูกงมีซุกเหรอ
‎แต่ตอนนี้ครูกงมีซุกอยู่เยอรมนีนะ
‎ใครกันนะ
‎จะต้องเป็นคนที่รู้จักพ่อแน่ๆ
‎ที่นั่นคือที่ไหนเหรอคะ
‎ฉันจะไปหาคุณเดี๋ยวนี้ค่ะ
‎มีมี คาดเข็มขัดหน่อยนะ
‎อึนโพ…
‎จะเริ่มการนำทางค่ะ
‎เอาล่ะ
‎ออกเดินทางกันเลยไหม
‎(ชาอึนซอก)
‎(เขตชอลลานัม เมืองอึนโพ)
‎เหมือนจะใกล้ถึงแล้วนะ
‎โอ๊ะ มีมี
‎ป่วยตรงไหนหรือเปล่า
‎โอ๊ะ ตายแล้ว
‎มีมี
‎เมารถเหรอ
‎มีมี เป็นอะไรไหม
‎มีมี
‎คุณครับ
‎ลาก่อนนะ
‎ผู้ป่วยหญิงทีเอ อายุ 24 ปีค่ะ
‎อาการแย่มากเหรอครับ
‎ผมเป็นห่วงเรื่องที่ ‎เธอเป็นนักเปียโนน่ะครับ
‎- ไม่ทราบว่าคุณเป็นอะไรกับคนไข้ครับ ‎- ผู้เสียหายครับ
‎อะไรล่ะนั่น ‎ไหงผู้เสียหายมาเฝ้าไข้ซะได้
‎ที่ฉันบอกว่า "ลาก่อนนะ" ‎แต่นายบอกว่า "ไม่เอาล่ะ" จำได้ไหม
‎คำนั้นมันคงเป็นเวทมนตร์ ‎ดูจากที่เราได้มาเจอกันอีก
‎ยังไม่รับสายอีกเหรอ
‎หรือว่าจุนจะหนีไปแล้ว
‎เขาหนีไปเพราะลำบากใจน่ะสิ
‎บราโว่
‎คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน