NETFLIX PRZEDSTAWIA
Wszystko dobrze?
Już drugi raz zwymiotowałam.
Musisz coś zjeść, skarbie.
Zabieg jest jutro o drugiej.
Lekarz mówi, że musisz być zdrowa.
Co? Jutro?
Wolisz z tym czekać?
Nie.
Jesteś stażystką.
Nie stać cię na dziecko.
Wiem.
Tak będzie najlepiej.
No już. Potem kupimy sobie nowe ciuchy.
Co?
Eliso?
Co myślisz?
Kocham cię, skarbie.
I to bardzo.
Ja ciebie też, mamo.
Widzimy się wieczorem. Buziaczki.
WSPÓLNE DOJAZDY ELISO, CZAS DOŁĄCZYĆ DO ZNAJOMYCH
Raz, dwa, trzy. Akcja!
Witajcie, przyjaciele Fabrizio. Zapraszam na nowy film.
Czas na zgadywankę.
Dokąd jedziemy, skoro śpiewam tę piosenkę?
Niebo jest coraz bardziej błękitne
Zgadza się. Jedziemy do Kalabrii. Dziś jedzie z nami…
Przedstaw się i powiedz, dokąd jedziesz. Wytnę ten fragment.
Profil zwie się „Przyjaciele Fabrizio”?
To był pomysł mojej siostry.
Cześć, jestem Sofia, jadę na ślub…
Hej, mam na imię Mark.
- Jedziemy na „małżeństwo”. - Na ślub.
Wasz ślub?
- Nie. - Jeszcze nie.
Możecie ze sobą nie rozmawiać? Bo wtedy nie mogę nic zmontować.
Riccardo, lekarz.
Możesz powiedzieć coś jeszcze? Na przykład, dokąd jedziesz?
Jadę odwiedzić rodzinę, ale już wystarczy.
Wybacz, ale wyglądasz bosko na zbliżeniu.
Jesteś fotogeniczny, powinieneś zostać aktorem.
- Cześć! - Cześć!
Nie martw się, to na jego Instagram czy coś.
- Na blog podróżniczy. - Na blog.
Co mam robić?
Możesz powiedzieć swoje imię i dokąd jedziesz?
Jestem Elisa. Jadę spędzić wakacje z rodziną.
Cześć, Eliso.
Możecie powiedzieć coś więcej?
Oglądający muszą się do was przywiązać.
Prawda?
Możecie się chociaż pożegnać i pomachać?
Jedźmy.
Nasi przyjaciele muszą się jeszcze oswoić.
- Jest 16,37 i… - Mamy 10 minut spóźnienia.
Jak mówi lekarz, 10 minut spóźnienia.
Pa, przyjaciele Fabrizio. Pamiętajcie: Będziemy przyjaciółmi do samego końca.
Cięcie! Zachować to.
Kto był bogiem czasu?
Zeus.
Nie, czasu. Kronos.
Który samiec musi żyć wewnątrz samicy, żeby się parzyć?
Wiem to.
Diabeł morski.
Rany, ale mnie to podnieca.
Boże.
- Spragnieni? - Tak.
Z tyłu. W lodówce.
Czadowo.
Czas na browca.
Dostaniesz pięć gwiazdek.
- Inna nazwa dla pszenicy? - Zboże.
Czym żywi się klaun z filmu To? Dziećmi.
Strachem.
Słucham?
Dzieci są narzędziem. Pennywise żywi się strachem.
Eliso, dobre.
- Nie, dziękuję. - Raz się żyje.
Nie trzeba.
Resztę życia będziesz stara.
- Baw się teraz. - Marku.
Weź łyka. Bądź częścią plemienia.
Na zdrowie.
Apostoł, zdrajca Jezusa?
…ponoć tutaj znajduje się najpiękniejsza część Włoch.
- Mówiłaś mi o nim. - No tak.
ZNIKNĘŁY MATKA I CÓRKA CIEŃ ’NDRANGHETY
- Tak. - Si!
Właśnie tak.
- O co chodzi? - Tak nazywa się okoliczna mafia.
Tutejsza mafia.
- Jest więcej niż jedna? - Tak.
Niczym makaron!
Trenette, tagliatelle, fusilli.
Lubię fusilli.
Cholera, popatrzcie.
BURMISTRZ KONTRA MAFIA „NIE” DLA ZASTRASZANIA
- Wygląda jak miesiączka. - Marku!
Wybacz. Jak lasagna.
Nie, to burmistrzyni. Ma jaja.
Wyczyściła ulice z przemocy.
Eliso, nie wygląda jak lasagna?
Wszystko gra?
Coś z nią nie tak.
Choroba lokomocyjna.
Nie byłabym tego taka pewna.
Czemu nie odbierasz?
Odbierz.
Pomówmy, a znajdziemy rozwiązanie dla nas i naszej córki.
Coś mi odjebało, ale to się nie powtórzy.
Bądź rozsądna.
Jesteśmy dorośli. Dobrze?
- Pa. - Hej.
Co ty? Nie wolno!
Przestań! Co ty odwalasz?
Skarbie, daj spokój.
W tym tempie będą dziadkami, gdy dotrzemy na ślub.
- Marku. - Słuchaj.
To nie mój kamper, tylko mamy.
Ręczę za niego swoją głową.
- Co robisz? - Przejmuję stery.
- Jesteś pijany. - Wtedy lepiej prowadzę.
- Co za złamas. - Dogadaj mu.
Może sam poprowadzisz, jeśli nie czujesz się bezpiecznie?
Nie zabrałem prawa jazdy.
- Problem rozwiązany. - Dupa, a nie rozwiązany.
Problem nie jest rozwiązany. Co za…
Pochodzisz stąd?
- Żyjesz tu? - Tak,
ale mieszkam w Rzymie.
Scuola. Studia… Scuola di cinema. Studia filmowe.
Więc kręć filmy, a nie te bzdury na Instagram.
We Włoszech to complicato.
- Wszystko gra? Co ci się tu stało? - Co?
No tak. Co ci się stało?
Jeden dupek chwycił mnie za głowę
i uderzył nią trzy razy o ścianę.
Cholera.
Ja też. Byłem…
- Stronzo? - Stronzo. Dupkiem w szkole.
Ale potem kogoś skrzywdziłem.
Nastolatek uważa, że przemoc jest fajna.
Jak w kiepskim filmie.
Hej.
Za dobre filmy.
- Tak. - Do dna!
Marku!
Kurwa!
- Nie! - Połóżmy go na kanapie.
Dość!
- Musimy założyć mu szynę. - Mam namiot.
- Możesz użyć rurki? - Chyba tak. Tyczki, kołka, czegokolwiek.
Wyluzuj, pogorszysz sprawę.
Powoli!
Trochę zaboli.
- Kurwa! - Jestem przy tobie.
- Trzymaj tak rurki. - Dobrze.
- Przepraszam. - Jestem przy tobie.
- Przepraszam. - Jest dobrze.
Już prawie zrobione.
Kończymy.
Gotowe. Eliso, dzwoń po karetkę.
Już w porządku. Będzie dobrze.
Nie działa.
Nie ma sieci.
Fabrizio.
Kurwa, dzwoń na 112.
- Dzwoniłem. Nie działa. - Co? Przecież to 112!
Sam spróbuj.
Jasne, spróbuję.
Nic.
Mój też nie działa.
Potrzebujemy pomocy, poszukajmy jej na drodze.
Nie ma drogi.
- Nikt nic nie widział? - Zemdlałem.
Ja też.
- Jak się tu dostaliśmy? - Zapytaj Marka.
Wierzysz, że przywlókł tu kamper?
Może. Sama go zapytaj.
Hej.
Jest ktoś w domu?
Mieliśmy wypadek.
Halo?
Nikogo nie ma. Chodźmy stąd.
- Włammy się. - A właściciel?
Chcesz się włamać? Wróćmy do kampera.
To była koza czy coś.
Pojawiła się na środku drogi.
Chciałem ją ominąć,
ale Fabrizio chwycił za kierownicę i nie mogłem…
To moja wina?
Gdybyś nie chwycił za kierownicę, nie zjechalibyśmy z drogi.
Zasypiał. Gdybym nie skręcił, trafilibyśmy w nią.
Co on mówi?
Że spałeś.
Co? Ale pieprzy!
Przymknąłem oczy na ułamek sekundy, ale…
nie walnęlibyśmy w nią, gdyby nie panika Chiary Ferragni.
Przestańcie!
Co za kretyn.
Marku, jak daleko od drogi było drzewo, w które uderzyliśmy?
Nie wiem.
Kilka metrów.
Nie widać drogi.
Jesteśmy w środku lasu.
Niemożliwe.
Niemożliwe?
Spójrz na drzewa.
Wjechaliśmy między tysiące drzew.
Albo spadliśmy z nieba na tę polanę.
To właśnie jest niemożliwe.
- Dokąd idziesz? - Poszukać drogi.
- Idę z tobą. - Nie trzeba.
Nie tamtędy.
- Bez różnicy. - Nie, spójrz na słońce.
Kierujmy się na południe. Czyli tam.
Byłeś harcerzem?
Nie, ale dorastałem w takich okolicach.
Wracaj do pozostałych.
MAMO NIE WIEM, GDZIE JESTEŚMY
BOJĘ SIĘ POTRZEBUJEMY POMOCY
W porządku?
Zobacz. Co za głuptas.
Długo jesteście razem?
Od kiedy mieszkam w Stanach.
Też nie jest Amerykaninem.
Właśnie przyjechał z Bristolu.
A ty skąd jesteś?
Z Odessy.
Ale mieszkałam już wszędzie.
We Włoszech też.
Niczym koliberek. Rozumiesz?
Koliberek?
Czym się zajmujesz?
Mam staż w firmie konsultingowej. Ukończyłam studia w Bocconi.
Rany, i nie chwalisz się?
Głównie siedzę przy komputerze.
Mam firmę, która tworzy biżuterię 3D.
Własną?
Jesteś taka młoda.
Na razie to startup.
Zobacz.
Ładny.
Myślisz, że to jego wina?
Nie.
Spokojnie. Nic mu nie będzie.
Masz córkę?
Wybacz, podsłuchałem rozmowę.
Jak ma na imię?
Alma.
Szlachetne imię. Alma.
Ładne. Co oznacza?
Że masz pilnować własnego nosa. Powinniśmy byli już znaleźć drogę.
Oglądałem kiedyś amerykański film,
w którym ludzie trafiają do czyśćca, ale nie wiedzą o tym.
Zostali tam uwięzieni.
Są skazani na wieczne robienie tego samego.
Co rano się budzą i jest ten sam dzień.
Albo schodzą na dół i trafiają
na to samo piętro.
Sofio.
Co to, kurwa, jest?
Jest tu kto?
Co to ma być?
Coś satanistycznego?
TRZEJ RYCERZE HONORU
Po części.
Co masz na myśli?
Że musimy stąd iść.
Spójrz na głowy. Krew jest świeża.
Pierwszy nic nie widzi,
ale nocą znajdzie cię i uwięzi.
Drugi nic nie słyszy, ale twój strach go poruszy.
Trzeci nic nie mówi,
ale wszyscy, którzy go widzą, kończą martwi.
Skrzydlaty koń u ich boku przynosi śmierć o zmroku.
To legenda Osso, Mastrosso i Carcagnosso.
Gdy byłem dzieckiem, babcia mi to opowiadała.
Ci trzej bracia przybyli z innego świata.
Dawno, dawno temu.
Ludzie umierali z głodu.
Obiecali ich ocalić w zamian za ofiarę.
Wybrali ofiarę…
i przygotowali rytuał.
Odcięli język,
uszy
i oczy.
Tą krwią stłumili głód.
Ale wszystko ma swoją cenę.
Od tego czasu głodni…
stali się…
stadem.
Ich stadem.
- Babcia opowiadała ci dziwne rzeczy. - Dość tych bzdur.
Głowy w lesie.
- Na pewno było ich pięć? - Tak.
Ktoś chce nas nastraszyć.
Przenocujemy w kamperze, jutro odejdziemy.
A Mark?
Nie mamy jak go przenieść. Znajdziemy pomoc i wrócimy po niego.
No jasne.
Sofio.
Nic. Nada.
Jak tam, kochanie?
Przeze mnie wdepnęliśmy w gówno.
Odpocznij. Jutro wielki dzień.
Fifì.
Co robisz z takim frajerem jak ja?
Z czego się śmiejesz?
Z niczego.
Zupełnie z niczego.
Wjechaliśmy na drzewo kilka metrów od drogi.
Potem budzimy się przed domem Sama Raimiego.
Znajdujemy odcięte głowy…
i zdjęcia szalonych farmerów.
Jesteśmy odizolowani. Nasze komórki nie działają.
Dlaczego nikt tego nie powie?
To klasyczny horror.
Idź już spać.
- Dokąd idziesz? - Odcedzić kartofelki.
Koleś desperacko potrzebuje dziewczyny.
MAMA
Tadam!
A to? Zobacz, jaka piękna jest mama.
Całuska?
Ale jesteś słodka! Daj buziaka. Mamo, spójrz, jak całuje tatusia.
Co się dzieje?
Dokąd idziesz?
Zostań z Markiem.
Zostań tutaj.
Bądź ostrożna.
Chodź. Ktoś jest w lesie. Musimy stąd zwiewać.
Co, do k…?
- Co się stało? - Chodź.
- Fabri, co się dzieje? - Idź na górę.
- Powiesz mi, co się, kurwa, dzieje? - Idź!
Co to jest?
Odcięli jej język.
Co oni ci zrobili?
Lepiej się nie zbliżaj.
Ma rację.
- Chodźmy. - Pomożecie mi?
Nie, musimy uciekać.
To tylko dziewczynka.
- Beznadziejny pomysł. - Zostaw ją.
Sofio, zostaw ją! Chodźmy!
Nie martw się. Pomogę ci.
Wyłącz latarkę.
Marku!
- Cicho! - Wal się! Marku!
- Cicho! Zamknij klapę. - Błagam, mają strzelbę.
Cicho! Milcz.
Czego chcecie?
Co robicie?
Proszę, nie! Co wy robicie?
Nie! Co robicie?
Boże! Czego wy chcecie?
Musimy uciekać. Szybko.
- Czekajcie. - Niby na co?
Nie możemy jej tu zostawić.
Odsuń się.
Chodź.
Odpowiadasz za nią. Chodźmy.
Eliso.
Nie jesteśmy pierwsi.
- Co robisz? - Szukam jedzenia.
Albo coś takiego.
Co z wami?
Dlaczego tak stoicie?
Banda nieudaczników.
Dwie dziewczynki i przygłup.
- Beznadziejny z ciebie przypadek. - Co powiedziałaś?
No co? Beznadziejny przypadek?
Skoro tak twierdzisz. Jesteś od tego ekspertką.
Śmiało. Powiedz to.
- Wyduś to z siebie. - Jasne, nie ma sprawy.
- Jesteśmy tu przez Marka. - Jak możesz?
- Trochę szacunku, doktorze. - Szacunku? Za co? Bo umarł?
A myślicie, że co nas czeka?
Pozwoliłeś mu umrzeć, porzuciłeś go.
Nie pozwoliłeś mi pomóc.
Myślisz, że jesteśmy Żółwiami Ninja?
To byli zwykli rolnicy.
Chorzy ludzie.
Nie zginę przez kolesia, który jechał po pijaku
- i wpakował nas w to gówno. - Dość.
To był wypadek.
Jestem lekarzem.
Leczę ludzi.
Nie ratuję ich.
Czyżby?
Mogę cię o coś spytać, Riccardo?
Co za lekarz używa carpoolingu?
Lekarze podróżują samolotami, pociągami, wynajmują samochody.
Co z ciebie za lekarz?
Co to ma do rzeczy?
- Dość kłótni. - Zamknij się!
Sama niewiele zrobiłaś, żeby go uratować.
Mogłaś mnie ugryźć w rękę.
Albo kopnąć w jaja.
Słabo starałaś się uratować miłość swojego życia.
Mogłaś bardziej się postarać.
Pokażesz mi?
To twoje?
Chiara?
Piękne imię.
Wiesz, jak wyjść z tego lasu?
TO NIE JEST LAS
Jak to nie las?
Musimy iść.
To jakieś kpiny?
Gdzie jest pieprzony kamper?
Zabrali kamper!
Byłem pewien, że idziemy na południe.
- Nie wiem, dlaczego tu jesteśmy. - Byłeś pewien, tak?
- Pewien? - Czekaj.
Jak to możliwe, że zatoczyliśmy koło?
- Nie wiem… - Nie?
Szliśmy na południe.
Też zależy mi ratunku. Nic nie rozumiem…
Szliśmy na południe.
Kurwa mać.
Już dobrze.
Może leżę w śpiączce?
Może to tylko koszmar.
A wy nie istniejecie.
Uwierzcie mi. Teraz sam żałuję, że istnieję.
Przynajmniej zapomnieli o tym.
Wczoraj przyszli po zmroku.
Nie chcę wracać do środka, ale na dworze jest gorzej.
Ma rację.
A co, jak wrócą?
Wtedy spalimy wszystko.
Cały las i ten pieprzony dom.
Nie, dzięki, mam wartę.
Postępowanie dyscyplinarne.
Popełniłem…
błąd i…
pacjent umarł.
Żyłem dla tej pracy.
Straciłem wszystko.
Dalej wszystko samo się potoczyło.
Byłem w domu z żoną.
Jedno złe słowo w złym momencie i…
Nie pozwala mi nawet widywać córki.
Słusznie.
Jechałem, żeby zamieszkać z matką.
Nadal myśli, że mam 15 lat. Kazała mi wrócić do domu.
„Wróć do domu”.
Takim jestem lekarzem.
Kiedyś pojechałem pod namiot.
Jeden koleś z północy powiedział:
„Jesteś z południa, musisz być mafiosem”.
Odparłem,
że nie wszyscy z południa to mafiosi.
Upierał się.
„No skąd.
Jesteś z południa, jesteś mafiosem”.
Próbowałem go przekonać.
Mówiłem, że niektórzy południowcy nie jedzą pizzy,
a inni nie należą do mafii.
Następnego dnia znowu mówi: „Nie, jesteś z południa,
jesteś mafiosem”.
Więc kazałem go zabić.
Pewnego dnia powiedziałam rodzicom, że chcę rzucić studia.
Chciałam robić coś innego.
Mama kazała mi wsiąść do auta i zabrała nad morze.
Do pięknej willi z basenem.
Powiedziała:
„Zobacz”.
Nalegała, żebym się przyjrzała.
„Ten dom byłby nasz, gdybyśmy nie opłacali twoich studiów”.
Dwa dni później wróciłam na zajęcia.
Robię to dla Marka.
Ty dla dziecka.
Wiedziałaś?
Skarbie, wszyscy się skapnęli.
Jego dni były policzone, zanim tu trafił.
Czyżby?
Tak będzie najlepiej.
Nie sądzisz?
Skąd mam wiedzieć?
Weź go.
To nieprawda, że jest ładny.
Ale to był mój pierwszy.
Gdy go skończyłam, wiedziałam, że sobie poradzę.
Hej, nie płacz!
Nie patrz.
Proszę, nie patrz.
Nawet nie zauważyliśmy.
To nie ma sensu.
Przykro mi.
Mogę cię przytulić?
Nie obudziliśmy się.
Co w tym było?
Co ty sugerujesz?
Nie piłeś.
Dlaczego nie piłeś?
Zwariowałaś?
Błagam, więcej już nie zniosę.
Zostaliśmy tylko my.
Boję się, Eliso.
Boję się!
Fabrizio?
Zaprowadź ją pod jelenia.
Jeśli nas słyszysz, zabierz dziewczynę pod jelenia.
Kim jesteś?
Jestem Fabrizio.
Kto mówi?
- Nikt. - Nie zbliżaj się!
Fabrizio, słyszysz mnie?
To ja, Fabrizio.
Ten żałosny przygłup. Jak jeszcze mnie przezywaliście?
Daj mi to.
Dawaj.
Masz mi to dać, do jasnej cholery!
Nie.
Nie!
Jesteś suką, pieprzoną dziwką!
Pieprzoną kurwą! Wszystko zepsułaś.
Wszystko!
Jesteś pieprzoną suką!
Zabierzcie ją.
Na pomoc! Niech mi ktoś pomoże!
Tato, wyjaśnij mi coś.
Gdy serce dziadka wypełniał smutek, powtarzał wciąż:
„Nie ma już szacunku!” Tato, co to szacunek?
Mój synu, szacunek jest cnotą
Każdy Kalabryjczyk nosi go w sercu
Teraźniejszość odchodzi w dal siną
Oznacza to koniec szacunku i honoru
Gdy twój dziadek opowiadał o swej przeszłości
i swym dzieciom o latach młodości
Swe serce złamane ukazywał
O tym, co odeszło, wszystkim przypominał
Pomocy.
Proszę.
Tato!
Kim byli ci trzej rycerze, o których dziadek wciąż opowiadał?
Wspominał o trzech rycerzach-mędrcach
Trzech znanych ze świętości w swych kręgach
Iście chwalebne prawo nam dali
Abyśmy wiernie je przestrzegali
Trzem Rycerzom Honoru.
Naszym świętym patronom. Osso, Mastrosso i Carcagnosso. Na zdrowie.
Smacznego.
Dość!
Widzisz? Wszyscy są szczęśliwi.
Bo się nimi opiekuję.
Jestem mamą wszystkich.
Jestem mamą wszystkich, prawda?
Nie są wredni.
Kpią z ciebie.
Ale wiedzą, że jesteś tu najcenniejsza.
Jeśli nie umrzesz, jak mam się nimi zaopiekować?
Jesteś piękna.
Piękna z ciebie dziewczyna.
Przykro mi.
Ale mafia nie jest już taka jak kiedyś.
Musimy się przystosować.
KEMPING TRZECH RYCERZY
Pomocy!
Jedzcie, zanim wszystko wystygnie.
Pomocy!
Ratunku!
Na pomoc!
Uśmiechnij się, mamusiu.
Nagrałeś wszystko.
No tak.
Będę szczery.
Czasem coś mi spieprzycie,
ale moment, gdy łączycie wszystkie fakty…
jest najbardziej zarąbisty.
Gdzie jest Chiara?
Co jej zrobiłeś?
Żadnych spojlerów, słonko.
Tym się zajmujesz?
Nagrywasz umierających ludzi?
To horrory.
Z czego się, kurwa, śmiejesz?
Czyli umrę w fejkowym filmie jakiegoś frajera.
Gdzie źli mają na imię Osso…
Mastrosso i…
Caradosso!
Carcagnosso. To nie takie trudne.
Z trzech założycieli mafii
zrobiłem nowego Freddy'ego, Jasona i Leatherface'a. Jestem geniuszem.
W Stanach daliby mi już kontrakt na sequel.
Twój film jest do bani.
Zrzynasz od wielu innych lepszych.
Tacy jak ty zawsze krytykują.
Potem we Włoszech powstają tylko durne komedie i gówno z YouTube'a.
We Włoszech nikt nie chce się bać. W kinie wciąż słychać: „Ohyda!”
„Pomocy. Buhuhu”.
Ale w telewizji w kółko nadają o śmierci. Przez cały dzień.
Bo to lubicie.
Student, który masakruje współlokatorkę… Tego pożądacie.
Mama, która udusiła syna… Cudownie.
Mąż, który dźgnął żonę, uzależnia was niczym kokaina.
A ty pytasz, co tutaj robimy?
Tego właśnie chcecie.
To najbardziej pożądany, oryginalny kontent.
To przyszłość.
Nie moja.
Zobaczymy.
Chiaro?
Suka!
Pieprzona suka!
Przysięgam. Zabiłbym ją dwa razy.
Zabiłbym tę pieprzoną wichrzycielkę dwa razy.
- Nabrała cię. - Koścista suka.
Zaraz. Mam pomysł.
- Naprawdę? - Tak.
Mamy piękne ujęcie zamaskowanych mężczyzn.
Wydłużymy ujęcie z ofiarowania tych dwóch drani. I cięcie!
A ona leży tam w domu.
Trzymam ją mocno w ramionach i mówię swoją piękną kwestię:
„Eliso, boję się.
Boję się. Eliso”.
Nie zadziała.
Jak ją znokautujesz? Jeśli znów ją uderzysz, umrze.
- Użyję piwa. - Nie zadziała.
Wciąż tylko powtarzasz, że coś nie zadziała.
Mama mówiła jasno, że klient chce, by była przytomna.
Pieprzyć mamę!
- Mów ciszej. - Mam to w dupie! Nie ściszę głosu!
Zobacz przez co przeszedłem,
żeby ściągnąć tu kamper, bo Anglik chciał poprowadzić!
Schrzaniłeś sprawę i spowodowałeś wypadek.
- I ta Elisa! - Chrzanić to.
Rozgryzła tylko, że dodano coś do piwa!
Czy ja narzekałam? Byłam cała podrapana, spocona i nie mogłam mówić.
- Jesteś do dupy! - Odciąłem ci język!
Jestem reżyserem.
Pójdę do mamy i skopie ci tyłek, bo nic nie umiesz zrobić.
- Jestem artystą w tej… - Mów ciszej!
- …rodzinie. - Zamknij się!
Niedołęga z ciebie.
Kurdupel.
Dwa dni z tym czymś w ustach.
- Następnym razem chcę być zła. - Mama gówno wie o horrorach.
Jest szefową.
Chce, by umierała przytomna, więc tak się stanie.
To nie ma sensu. Jak zmarznięty Leonardo DiCaprio.
Dlaczego, kurwa, nie wdrapał się na drzwi?
To prawda. Było dość miejsca.
Gotowi za 15 minut. Weźcie dziewczynę do domu.
No i widzisz?
I co teraz? Co mam zrobić? Powiesz mi?
Nie mam pojęcia.
Przestań pić, bo będziesz sikał na planie.
Mówię z doświadczenia.
O kurwa.
Dziewczyna uciekła!
Dobra.
Zabijesz mnie i co dalej?
Co, kurwa, zrobisz?
Już czekają na ciebie w domu.
Pokroją cię na kawałki i nakarmią tobą świnie.
Słyszysz? Nakarmią tobą świnie.
No dalej.
Opuść strzelbę.
Dojdźmy do porozumienia.
Beze mnie nie przeżyjesz.
- Sama nie dasz rady. - Za dużo pieprzysz.
Proszę, nie rób tego.
Boję się!
Spokojnie, to tylko film.
Suko.
Ty suko. Zasługujesz na śmierć przez…
Masz swoje zakończenie.
TEREN WOJSKOWY – ZAKAZ WSTĘPU OBIEKT CHRONIONY
MAMA ZABIEG ZA KILKA GODZIN
CZEMU WYŁĄCZYŁAŚ TELEFON? JEŚLI TO ŻART, DOIGRASZ SIĘ
KOMENTARZE NA TEMAT FILMU?
WYTRZYMAŁEM DWIE MINUTY, NUDY
MNIE SIĘ PODOBAŁO
ELISA POWINNA BYŁA ZGINĄĆ
ZRZYNKA Z INNYCH FILMÓW
LEGENDA JEST PRAWDZIWA!
OSSO, MASTROSSO I CARCAGNOSSO?
TAK, SPRAWDŹ W GOOGLE
WŁOSI SĄ KIEPSCY W KRĘCENIU HORRORÓW
WIĘCEJ KRWI ALBO SIĘ WYPISUJĘ
JEST CHOCIAŻ ZROZUMIAŁY?
REŻYSER JEST WŁOCHEM, OKAŻ MU POPARCIE
NIE, KITTY
SUPERLAJK ZA DUPĘ BLONDYNY
JASNE. ZARAZ OBEJRZĘ
DAJ ZNAĆ
KREWFLIX WPISZ HASŁO DO PROFILU
KREWFLIX
KLASYCZNY HORROR ODTWÓRZ – INNE INFORMACJE
KLASYCZNY HORROR ODTWÓRZ
KREWFLIX PRZEDSTAWIA
- Cześć, Eliso. - Cześć!
Możecie powiedzieć coś więcej?
Obserwujący muszą się do was przywiązać.
Prawda?
Możecie się chociaż pożegnać i pomachać?
Ty suko. Zasługujesz na śmierć przez…
Tato, obiad gotowy. Idziesz?
Już, skarbie.
Napisy: Przemysław Stępień