IKALAWANG EPISODE
- At ano'ng susunod sa'yo? - Unang beses mo sa Joseon?
PANGALAWANG KLASE
- Kamusta ang asawa mo? - Gutom na ako.
Umalis ka sa dinadaanan ko.
Bakit, ikaw na maliit na…
Umalis ka.
UNANG KLASE
Ano ba 'yan, puno.
O, dito.
Ano'ng tinitingin mo?
Uy, 'di ka ba natuto ng magandang asal?
Sigarilyo?
Hoy, lakas ng loob mong manigarilyo dito! Patayin mo na 'yan ngayon!
May bata at aso rito. Gusto mong makipaglaban sa akin?
Hindi ka ba natuto ng magandang asal?
Bilisan mo! Patayin mo na!
Pasensiya na sa pagsigaw.
VIP ROOM
Ah, buti na lang. Muntik na akong maiwan ng tren.
Importanteng araw 'to, kaya pakiusap palamutian ninyo ng mabuti.
Opo, ma'am.
Kailangan ko rin maging maganda.
Kinakabahan ako.
Maayos na ba ang lahat?
KOMPARTIMENTO NG BAGAHE
Nasaan na ba si Panginoong Lee Yeon?
Iniwan ba n'ya ako sa panahong ito at umuwi ng mag-isa?
Paumanhin. Saan papunta ang tren?
Manchuria.
Saan sa Manchuria?
Kamo Unit. Umupo ka, ngayon na!
Kamo Unit? Narinig ko na 'to kung saan…
Kwantung Army Kagawaran ng Pagpigil sa Epidemya.
Sila ang mga suporta na nagbibigay ng tubig sa hukbo.
Eh, di hindi sila mapanganib, tama?
Buti nalang.
Manshu Detachment 731?
Ang ganda mo.
Baka, isa kang bida sa pelikula?
Malapit na po ako'ng maging bida.
Kasali ako sa Miss Joseon Pageant na ginanap ng Seonwoo Daily.
Ano 'yon?
Doon pipiliin ang pinakamagandang babae sa Joseon.
- Ito. - Kainin mo.
Alam ko kung gaano mo kagusto ang itlog.
NITONG UMAGA
Kaya sinasabi mong pinadala ka ng hinaharap ko dito?
Nakumpleto mo ang misyon mo, pero huli na kaysa sa tinakdang oras sa'yo.
Mamamatay na ang kapatid ko.
Pinili mo 'yon, di ba?
"Babalik ba ako o mananatili rito at ililigtas ko ang kapatid ko?"
Paalisin mo na ako. Pakiusap?
- May nag-aantay sa akin sa bahay. - Subukan mong buksan, sige.
Wala bang ibang paraan para makauwi?
Sa gayon…
laging may paraan, pero…
- Ano 'yon? - Gawin mo ang iuutos ko.
At sasabihin ko sa'yo.
Ang Legendary Pipe ay nasa tren na umalis sa Busan kaninang umaga.
Napunta ang Legendary Pipe sa mga Hapon?
Sinelyuhan pa ng matanda ang bagay na 'yon.
At nasira nila ang selyo?
Hindi sila ordinaryong tao.
Kung mapapatugtog mo ng mabuti ang pipe, kaya mong pasabugin ang buong bundok.
May isang oras na lang papunta sa Gyeongseong.
Hanapin natin bago pa sila bumaba at magwatak-watak.
Nasa mismong kompartimento 'to.
Pero hindi natin alam kung nakanino?
May pitong Hapon na nasa unang klase.
Kailangan natin silang pahirapan isa-isa.
- Hintayin mo. - Ano?
Malapit na ang overpass.
Kaya, walang bumalik ng buhay?
Mula sa Unit 731?
Tulungan ninyo ako. Kailangan kong makalabas dito.
Gusto ninyong ipahamak ang buhay ninyo dahil nakikinig kayo sa kwento ng iba?
Gusto kong umalis.
Ang nanay at tatay ko ay may sakit.
Gusto ko rin umalis.
Ayokong mamatay sa Manchuria.
Kung mamamatay ako, mamamatay ako sa bayan ko.
Nababaliw ka na ba? Papatayin mo kaming lahat.
Kailangan ko lang mabuksan ang pintong 'yan.
Pinto lang.
Ayos. Halika na!
Alis na!
Malapit na tayo sa overpass.
Uy, kunin ninyo ang makakaya ninyo!
Ano 'to? Uy, saan ka ba humahawak?
Ano'ng… Hoy, ikaw!
Tulong!
Uy, alisin mo ang kamay mo sa akin!
Nawala siya.
Sunog! May sunog!
Sunog!
Ano'ng ginagawa ninyo, mga siraulo?
- May sunog! - Tumabi kayo!
Ngayon na!
- Uy. Ano'ng nangyayari? - Ano?
Magnanakaw!
- Ano? - May magnanakaw!
Uy, may humawak sa akin dito at…
- Dito rin! - Hala. Ang Bok-sil ko!
Nawawala ang bag ko!
Ang alahas ko!
Uy, may humawak din sa akin dito.
At dito rin!
Basta, kung sinoman 'yon…
Nawawala ang diamond ring ko!
Hoy, mga tauhan mo ang gumawa nito?
Sabi mo kailangan mo ng Legendary Pipe.
Gantimpala mo 'to sa pagsagip sa buhay ko.
Ang soro ay nagbabalik kabaitan, tama?
Oo naman.
- Ano'ng tinitingin mo? Labas! - Umalis ka rito!
Ano ka, babae?
Ako?
- Magandang babaeng magaling makipaglaban. - Naintindihan ko.
Ah, 'wag mo na akong tulungan. Nagpapainit pa lang ako rito.
Ang saya.
Sunod, ikaw.
Ninakawan ang mga nasa unang klase.
- Ano? - May gulo sa likod!
Harangan ninyo ang labasan!
Simula ngayon, walang bababa sa tren. Kayo, sa harap.
Opo, sir.
- At kayo sumunod kayo sa akin. - Opo, sir!
Dali na. Halika na!
Abutin ninyo ang kamay ko!
Aakusahan ako ng pagnanakaw ngayon.
- Pumili ka. - Bakit mo ninakaw ang aso?
At bakit pati itong mabahong 'to?
'Pag nagsimulang magnakaw mga tauhan ko, kukunin nila ang lahat, alam mo.
Parang ipinagmamalaki mo pa.
Pasensiya.
Bwisit.
Hay naku.
Uy, halika na!
Halika na!
Sinuntok mo ako?
Kailangan kong maging pinakamaganda ngayon.
Ang bagay na ito ay pag-aari ng Imperyo ng Japan.
Hindi. Pag-aari ito ng Hong-ju.
Hindi na masama. Hindi ka tao, tama?
Ang mga demonyong nagpapanggap bilang tao ay di lang sa Joseon, alam mo.
Sige! Sino ka?
Akin 'to!
Bwisit!
Letse.
Uy, wala rito ang Legendary Pipe.
Boss!
Ang pipe… Nakuha sa akin.
- Sino? - Sino?
Ako.
VIP ROOM
Maligayang pagdating, sir!
Ano 'to?
Matagal din tayong di nagkita, soro.
RYU HONG-JU: DATING DIYOS NG BUNDOK NG KANLURAN
AKA HARI NG KAGUBATAN, ANG AGILANG-KUWAGO
Hindi. Di maaari.
Ryu Hong-ju, ano'ng ginagawa mo rito?
Namiss kita.
Hindi mo pa rin nakakalimutan ang babaeng 'yon?
- Alisin mo ang kamay mo sa hita ko. - Sige. Mahinhin ka pa rin.
Kakampi ba siya o kaaway?
Siya ang magiging hipag mo.
Hipag?
'Wag ka nang magpakipot at tumira ka na kasama ko.
Narinig kong hinahanap mo 'to.
Oo, Hong-ju. Kukunin ko na may pasasalamat.
- Pero hindi tayo pwedeng magpakasal. - Bakit hindi?
Ang pagpapakasal ay nangangailangan ng pahintulot ng parehong panig, pero ako…
Ang lakas ng loob mong tanggihan ako?
Bumili ako ng damit para ngayon.
At pinaayos ko ang buhok ko.
At bulaklak… kinuha ko rin itong mga bulaklak.
Pero pinahiya mo ako.
Rang, tumakas ka na.
Sige. Ikaw na ang bahala.
- Kunin mo ang regalo ko sa kasal. - Opo, ma'am.
At ikaw, sumunod ka sa akin.
Tingnan mo! Ayun ang lalaki.
Siya yung lalaki!
Siya yung lalaki! Kunin ninyo lahat!
Mga siraulo kayo gusto n'yo atang mamatay. Bilisan n'yo, kayo nang bahala sa kanila.
- Galaw! - Panginoong Lee Yeon…
Sino ang pinuno?
- Pakiusap pakawalan… - Sabihin mo, tarantado!
Hindi.
Matagal tagal na rin.
Nagbalik ang baliw na soro ng Jirisan.
Bakit hindi mo ibigay sa akin?
Alin ang ibibigay?
Pwede mo naman ibigay sa akin kahit isang beses, tama?
May may-ari na 'tong katawang 'to.
At patay na ang babaeng 'yon. Ibigay mo na!
Hong-ju!
Maging makatwiran naman, pwede?
Dati kang diyos ng bundok, kung tutuusin.
Ngayon, dapat bang nagdudulot ka ng pinsala sa tao?
Hindi.
- Tama. - Magiging makatwiran din ako.
Sige. Sabihin mo sa akin.
Ikaw, maging akin ka.
Ano ba 'yan!
Akala ko tapos na tayo diyan!
Tatanggihan mo ako ng dalawang beses sa isang araw?
Hay naku. Bakit hindi mo kayang maging makatwiran? Nakakainis!
Ano 'to?
- Labas! - Tabi!
- At sino ka? - Ako ay katutubong Jindo.
Magpaputok!
Boss! Wala ng laman!
Hindi ang aso!
Hay naku!
Tama na.
Hong-ju, teka! Sandali!
Anong, "Sandali."
Hay!
Bwisit.
- Gusto ko. - Hindi, hindi sa ganon.
Kunin mo ang espada mo.
Ano? Pinaglalaruan mo na naman ako?
Ah, hindi… 'Wag mo ng kunin!
Uy…
Sandali!
Ah, hindi. Hoy!
Uy, Rang!
Tulong…
'Yung maliit na 'yon… Tarantadong walang pasasalamat.
- Dalhin mo. - Opo, ma'am.
Seryoso ka?
Nakakainis.
Hay naku.
Paalam!
Huminto ang tren.
Pagkakataon na natin 'to. Halika na!
- Sige, halika na. - Halika na.
Halika na. Dali!
Hay, naku.
Ano 'to? Horror movie?
Talaga naman!
Uy, kailangan mo ng masasakyan?
Ah, yung hindi masyadong walang utang na loob!
Cute pa rin siya.
Dali!
- Halika! - Uy! Dali!
Sino 'yon? Pinahinto niya ba ang tren?
Oo, siya ang nangunguna sa lahat ng diyos ng bundok pagdating sa lakas.
Sana hindi ko na siya makita muli.
Giddyap!
Magkikita agad tayong muli, Lee Yeon.
Di mo na kailangan mag-alala sa insidente ng pulisya kahapon.
Sige.
Matagal tagal na rin.
Dumating ka pala, Bayaw.
Oo.
Narinig ko na dinala ka raw sa istasyon ng pulis kahapon.
Ang Ginko natin?
Sabi nila, parang suspek daw ako sa pangbobomba.
Hindi ako naniniwala. Ang lakas ng loob nila na sisihin ang anak natin?
Hindi si Ginko.
May tama ng baril sa kaniyang kaliwang balikat ang suspek.
Tingnan ko ang balikat mo.
Honey!
Kita mo? Walang sugat.
Nawala ang sugat.
Paano?
Ang bansang ito ay kailanman hindi magiging malaya.
Kung masasali ka sa kilusan na 'yon, alam mo ang mangyayari, tama?
Babarilin kita kahit anak kita.
Parang gumawa pa ako ng gulo umagang-umaga.
Nag-aalala ka lang kay Ginko, di ba?
Opo, ma'am.
Sandali.
Nasaan ba si Panginoong Lee Yeon?
Gutom na ako.
Paumanhin.
Kung hindi ninyo mamasamain…
Hala, gutom ka na siguro.
Halika, halika rito. Samahan mo kami.
O, ito.
Siguro nga may awa pa rin ang mga tao sa panahong 'to.
Kung hindi n'yo mamasamain ang pagtanong ko, ano'ng ginagawa ninyong lahat?
Sa madaling salita, kami ang mga lalaki na nangangarap
ng pantay at mundo lamang, na walang puwang sa mayaman at mahirap.
Mga mahihirap sila.
Mahirap din siguro sa kanila, at gayunman…
Ito. Uminom ka.
Hindi.
Ubusin mo muna.
Isipin mo na lang 'to na pagkakawanggawa, okay?
Simulan na natin.
Ito, kunin mo ang sapatos niya.
At ang karne. Ibalot mo ang karne.
Ah, tingnan mo. Kunin mo 'yang nasa daliri niya.
Ayos.
Bumili ka ng sasakyan?
Nag-ipon ako ng ilan taon at sa wakas nakabili na ng isa.
- Uy, ikaw daw si Yeon sa hinaharap. - Oo.
- Iniisip ko lang… - Di mo makukuha ang pakikipaghiwalay.
Hindi. Kailanman!
Ano'ng ibig mong sabihing, "Hindi kailanman"?
Paano ako makakauwi?
Ang Tarangkahan ng Oras ay isang beses lang nagbubukas: sa araw ng lunar eclipse.
- At kailan 'yon? - Dalawampu't siyam na araw mula ngayon.
Isang buwan?
Kailangan ko na talagang umuwi. Nag-aalala na ang asawa ko!
'Wag kang mag-alala.
Iba ang takbo ng oras dito at sa hinaharap kung saan ka galing.
Kahit manatili ka ng isang buwan dito, ilang araw lang doon.
- Magandang balita. - Paano naman ang batong gabay?
- Ito. - 'Wag mong iwawala.
'Pag wala 'yan, hindi ka na makakauwi.
Pero sino ang pulang-puting maskara?
Ninakaw niya ang batong gabay at muntik nang mapatay ang kapatid ko.
'Yon ang inaalala ko.
May nangyayari…
sa isang lugar na di nakikita ng aking mata.
May mga bagay na hindi mo nakikita, kahit sa libo-libong milya mong mata?
Huhulihin ko siya para sa'yo.
Bigyan mo ako ng pera, at kotse na rin. Masyado nang naging abala.
Bakit may kabaong?
May namatay ba?
Wala.
May papatayin ako.
Sino ka, Mu-yeong?
Paanong nawala ang sugat ko ng dalawang araw lang?
Ako ay diyos ng bundok na namuno sa hilagang kagubatan.
Naintindihan ko.
Nakakatawa ka.
Ito.
Bayad na ang utang ko ngayon.
Tama ka.
Wala nang may utang sa ating dalawa.
Gusto mo bang humiga?
- Ako? - Tulungan mo akong sukatin ang haba.
Sige, dahil mapilit ang sumagip sa akin.
Kakaiba ang pakiramdam ko.
- Ano'ng klaseng pakiramdam? - Ano…
Pakiramdam na dapat akong mag-iwan ng habilin.
Mag-iwan ka. Na parang ito na ang huli mong sandali.
May kapatid ako na babae na mas matanda sa akin ng isang taon.
Traydor para sa isang tatay
at suplado para sa isang nanay…
Siya lang ang nasa panig ko.
Pero nagpakamatay siya.
Matapos ikasal sa punong komisyoner sa aming lugar.
Namimiss ko siya.
May nakakatandang kapatid din ako.
Lagi niya akong binubuhat sa likod niya, tinatrato ako na parang sanggol.
Naalala ko pa ang pakiramdam sa likod niya.
- Pero di ko na maalala ang mukha niya. - Nagsasalita ka ng tapos na?
Namatay siya sa kamay ng kanyang matalik na kaibigan.
Nakaganti ka ba?
Gaganti ako.
Hanggang sa makuha ko ang mahahalaga sa kanya.
Pareho tayo ng layunin.
Ah, 'yong damit ko!
Hala! Ang wedding ring ko!
Ang limited-edition na sneakers ko!
Bwisit!
Walang salita ang makapagsabi kung gaano ako kasaya!
HANGMYEONOK NOODLES
- Ano 'to? - Ayoko ng itlog.
Nagiging masyado kang maselan? Nakakaawa.
Paano kung magbago ang nakaraan? Magbabago rin ba ang hinaharap?
Parang si Rang na mabubuhay muli?
Kahit ano'ng gawin mo, ang katotohanang babalikan mo ay di magbabago.
Isa ka lang manlalakbay na dumaan sa panahong ito.
Nandito ka, pero hindi ka nararapat dito.
Kaya may isang buwan na lang ako para makasama si Rang.
Sumama ka sa akin sa susunod na buwan.
- Hindi na, salamat. - Mag-isip ka muna bago ka magsalita.
Di mababago ng pag-iisip ang sagot ko.
Sino ang nakakaalam kung ano ka?
Ano'ng sinasabi mo?
Kahit anong tingin ko, di ikaw ang kilala kong Lee Yeon.
- Sino ka? - Iniligtas kita mula sa kamatayan.
- Sino ang nakikita mo sa akin? - Tatanungin kita ulit.
Sino ka?
Bilang isang tulisan, nakita ko na ang lahat ng banyagang bagay,
pero hindi katulad nito.
Bakit kaya?
Pag sumama ka sa akin sa susunod na buwan, ibibigay ko sa iyo ang cellphone na 'to.
"Cell phone"?
'Pag sumama ka sa akin sa susunod na buwan…
Ano? Ba't ka nandyan?
Marami pang ipapakita. Tingnan mo.
Pwede tayo kumuha ng larawan na magkasama…
o makinig sa musika.
Ito lang ang makikita mo sa panahong 'to.
Gusto mo o ayaw?
At saka, baka makita mo rito ang sagot sa mga tanong mo.
Nasa iyo ang sagot.
Naiwala mo ang Legendary Pipe?
Sa isang demonyo ng Joseon?
Marami sila.
Hindi ko maalala na sinabi ko na pwedeng magdahilan.
Bakit ka natalo ng demonyo ng Joseon?
Sa mga nabibigo, kamatayan lang.
Kaya pakiusap, sige.
Hanapin mo sa bawat sulok ng Korea.
Humanap ka ng mas malakas kaysa sa Legendary Pipe.
Kinakaharap natin ang totoong demonyo, ha?
At 'yon ang dahilan bakit ka pumunta sa Joseon.
OBOK BOUTIQUE
Sige.
Subukan mo 'to.
Wala bang mas maliwanag? mamula- mula ang kutis niya.
Ano'ng kulay?
Ibig kong sabihin, wala bang mas maliwanag?
- Parang mas maliwanag na kulay o… - Ah, oo.
Una dinala mo ako sa barbero, at ngayon dito. Ano'ng meron?
Gusto mong ipaalam sa lahat na isa kang lider ng bandido?
Kita mo? Ang linis mong tignan.
- Ito? - Oo.
Ah, maganda 'to. Maganda ang materyal nito. Subukan mo.
Sige na. Dali.
Kumuha ka rin para sa sarili mo.
Nakapili na ako ng ilan. Ilagay mo na lang sa utang ni tanda 'to.
Hayaan mong tulungan kita.
'Wag mo akong hawakan.
Ipapakita ko sa'yo kung paano. Ilagay ang malapad na bahagi sa singsing.
Oo.
Ngayon, i-cross 'to sa ibaba ng makitid na parte.
Hindi, hindi sa taas. Sa ibaba.
Ikaw na ang gumawa.
Tapos na.
Bagay sa'yo
Tingin ko magiging perpekto 'to kung may idadagdag ka pang isa.
Ang ngiti?
Ngumiti ka ng kaunti.
Hindi ako madalas ngumiti.
- Hoy! Pulubi! - Ano?
- Saan? - Dito!
- Ayun siya! - Isang pulubi!
- Pulubi! - Pulubi!
Mga bata, hindi ako pulubi.
- Oo, pulubi ka! - Pulubi ka!
Hindi ako pulubi…
Sabi ko hindi ako pulubi!
Ano'ng problema?
Parang narinig ko si Shin-ju.
Nasaan ba siya?
NAENGMYEON, SAMPUNG SENTIMO
Sampung sentimo!
NAGHAHANAP NG KATULONG
HANGMYEONOK NOODLES
Naghahanap ba kayo ng tagapaghatid?
Marunong ka bang magbisikleta?
Oo naman. Kaya ko na walang kamay.
Alam mo, ang paghahatid ay kailangan ng lakas.
Kahanga-hanga.
Lumabas ka. May tao ba riyan?
MYOYEONGAK
Maligayang pagdating, baby.
Pumasok ka, hangga't mabait pa ako.
Rang!
Ikaw pala ang may-ari ng Myoyeongak.
Sige, aalis na ako.
Parang naging malupit yata ako kanina.
Masaya lang akong makita ka.
Nabaliw na ako, alam mo na.
Hindi, ayos lang. Ganon naman maglaro ang magkaibigan, di ba?
- 'Wag kang mahiya na manatili. - Ayos lang.
Manatili ka, kung ayaw mong mawala ako sa sarili.
Gusto kong manatili,
pero mas gusto ko sa hotel, kaya…
- Sige, umalis ka. - Talaga? Sigurado ka?
Wawasakin ko na lang ang hotel na 'yon.
- Sige. Dito na lang ako mananatili. - Talaga?
- Aalagaan kitang mabuti. - 'Wag.
Itrato mo ako tulad ng ibang panauhin. 'Yon ang kondisyon ko.
Sige.
Pangako?
Pangako.
Hay! Tumigil ka!
Tatak lang.
Ano bang ginawa ko para mangyari sa akin 'to?
Ang cute niya.
Hay.
Bantayan ang bawat kilos niya simula ngayon.
Ano'ng gagawin mo sa kaniya?
Jae-yu.
Sa mga nakita kong bibiktimahin, nawalan na ba ako?
Gagawin ko siyang akin.
Kahit na kailangan ko siyang patayin at i-taksidermiya.
Ay, naku.
Hay, kailangan pa kitang patulugin.
Pangako babalik ako.
HANGMYEONOK NOODLES
Panginoong Lee Yeon…
Yoo-ri…
Yung amo mo, kilala ba siya?
Hindi ka ba nagbabasa ng balita?
Sa lahat ng mga gisaeng sa Gyeongseong, walang katulad si madam.
Bigas, mga minahan ng ginto, mga bond… Lahat ng hawakan niya lumalago.
Nakawan ko kaya siya?
Ano'ng sikreto niya?
Lahat ng impormasyon sa Gyeongseong ay galing daw sa Myoyeongak.
Sa madaling salita, galing sa amo namin.
Bale impormante si Hong-ju…
Kaya ibinenta ka ng tatay mo para sa mas mahabang buhay?
Hindi niya ako binenta…
- May mga dahilan din ang tatay ko. - Itapon siya o ibenta mo.
Ayoko talaga ng mahihirap, pero mabait. Iniirita nila ako.
Ang mundo ay hindi isang mahiwagang hardin.
Tuturuan ko siyang mabuti ng mga gawain.
- Maraming gagawa n'on. - Titigil na ako.
Hindi na ako magpapanggap na mabait.
Nararamdaman ko lang na baka mamatay ako…
kung di ko papatawarin ang tatay ko.
'Wag kang madaling magpatawad.
At kahit ano ibabato sa'yo ng mundo para magpatawad.
Uy, kung saan-saan kita hinahanap.
Sino namang pinagkakaabalahan mo umagang-umaga?
Ah, ikaw.
Ang bago mong pangalan ay Jook-hyang.
Ah, Jook-hyang.
Sige na.
Sige, alis na kayo.
- Nakatulog ka ba ng maayos? - Bakit ka umaarte ng cute?
May ipapahanap ako para sa akin.
Tatlong araw na ang nakakaraan nagpakita 'yong nakasuot ng pulang-puti na maskara.
- Bakit hindi? - Talaga?
Sa isang kondisyon.
May importanteng kaganapan na gaganapin sa Gyeongseong ngayon.
Tumaya na kayo!
Tumaya na kayo kung sino ang magiging Miss Joseon!
MISS JOSEON PAGEANT NG 1938
MGA SPONSOR BANDO HOTEL, SEONWOO DAILY
Maligayang pagdating, tagapagbalita! Matagal tagal na rin.
Ayos ba ang tatay mo?
Uy, Ki Yoo-ri. Ano'ng ginagawa mo rito sa panahong 'to? Kasama mo si Shin-ju?
Maling tao ang kausap mo.
- Bwisit! Ibigay mo yan sa akin! - Yoo-ri.
- Ibigay mo sa akin ang ground cherries! - Hindi!
Hindi ka siya?
Nakita mo ako sa Istasyon ng Gyeongseong, tama?
Hindi pa kita nakita dati.
Hay, kinokopya na lang ang mga mukha ngayon, ha?
Kamukhang kamukha mo siya.
Oo nga pala, sino ka?
'Yan ang upuan ni President Ryu ng Myoyeongak.
Nandito ako sa ngalan niya. Pumunta siya para maghanap ng minahan ng ginto.
Naghintay na kayo ng matagal!
Ipinapakilala ang mga kalahok sa pageant ngayong araw na 'to!
- Hay, naku! - Hay!
Miss Joseon?
Isang gisaeng na naghahanda sa pageant
ang gumawa ng eksena sa kwarto ng natutulog na panauhin.
Kinagat niya ang braso
- at nawala. - At 'yung panauhin?
Muntik na siyang hindi nabuhay, pero gusto niyang ibalik ang kaliwang braso.
Parang pamilyar na ginagawa…
Isang abnormal na pagkagusto sa pagkain at pagkagusto sa laman.
Baka 'yung tatlong uod?
TATLONG UOD: MGA NILALANG NA KUMOKONTROL SA "NAIS"
Kung ang isa ang kumokontrol sa tatlong uod, ang isa ay hindi ordinaryo.
Ika-pitong kalahok!
Mula sa bayan ng magaganda, Pyongyang, Miss Song Eun-sil, 22 taong gulang.
Karaniwang mahilig siyang makinig kay Schubert.
Kung makikinig kayo sa Schubert's "The Wild Rose…"
'Yung collarbone niya medyo hindi pantay, ano?
Ay, naku. Manipis masyado ang tainga niya.
Nakakaloko.
Ako nga pala si Song Eun-sil, ang ligaw na rosas.
Ika-sampung kalahok.
Miss Yang Young-Ae, sakay ng tren na mula sa Busan.
Ang pangarap niya ay maging bida sa pelikula.
- Wow! - Kaya kong maging cute.
Kaya ko rin sumayaw.
- Isang makinang na ngiti, at panlahatan. - Parang pamilyar siya.
Ako si Yang Young-Ae.
Paano 'yung putos?
'Wag mo akong isama. Di naman parang nagmamarka ako ng Korean beef.
Sabi nila ang pinakamaganda ay 'yung mula sa Busan!
Sigurado kang ang Busan?
- Tataya ka sa Busan? - Ay, naku. Baka manalo ang Busan.
Sigurado kang hindi ang Hamgyong?
Hino-host ng Seonwoo Daily, ang unang Miss Joseon Pageant.
Maliban sa di pagboto ng isa, lahat ng hukom ay bumoto sa kaniya.
Ang nanalo sa Miss Joseon ay si…
Miss Yang Young-Ae mula sa Busan.
Ang sponsorship ng Hwashin Department Store ay mapupunta kay Miss Yang Young-Ae.
Maraming salamat sa inyong lahat!
Kahit na salungat sila sa pagsali ko,
gusto kong ihandog sa pamilya ko ang kasiyahang 'to.
Bakit ang init?
Pasensiya na.
Gusto ko pong pasalamatan
ang direktor ng Choi Seung-ja Hair Salon.
Pwede ko ba hubarin ang damit ko?
Sobrang init ng katawan ko.
Ngayon kukuha na tayo ng pang-alaalang larawan.
Sa pagbilang ng tatlo.
Isa, dalawa…
Ano'ng problema? Young-Ae…
Ayos ka lang?
Bwisit.
Maliban sa Miss Joseon at ang gisaeng mula sa Myoyeongak, meron pa?
May tsismis akong narinig na ang mga babae sa Gyeongseong ay nagiging Yachas.
YACHA: ISANG DEMONYO NA NAGNANASA SA LAMAN AT DUGO NG TAO
Mga magagandang babae lang ang target.
Kung gayon, ang suspek ay…
Baka…
Sobrang pangit.
Tinatawag mong pangangatwiran 'yan? Totoo bang detektib ka?
Hay.
Hindi mo ba masabi sa costume ko? Halata naman na detektib ako.
Oo nga pala, ako rin pala ang sumagip sa buhay mo.
Kaya ano?
Ano'ng gusto mong malaman?
Ang parehong nagkokonekta sa mgas Yachas.
Lahat sila pumunta sa iisang salon: Choi Seung-ja Hair Salon.
Sige.
CHOI SEUNG-JA HAIR SALON
Hindi, ayoko!
Magaling ka sa panlilinlang.
Pero hindi sa babaeng tao. Ayoko.
'Pag nalutas natin 'to, pwede nating mahuli ang sumaksak sa'yo.
- Pulang-puting maskara? - Oo.
Para 'to sa pakikipagpalitan ng impormasyon.
Gaganti ka ba?
Sino ba tayo? Soro na nagbabalik kabaitan at bayaran ang kanilang utang.
Sige. Pero pupunta ako bilang isang customer.
- Di sila kumukuha ng lalaking customer. - Bwisit, ayokong maging babae…
Dito ka na lang dapat magtrabaho.
NAGHAHANAP NG KATULONG
Ma'am!
Ano'ng gusto mo?
- Nag-aantay sila. - Tumigil ka.
Ano na lang sasabihin ng lalaking empleyado sa Choi Seung-ja Hair Salon?
- Sabihin mo umuwi na sila. - Tingnan mo lang siya.
Bakit mo ba ako kinukulit ang aga-aga?
- Manatili ka lang! - Sandali, pakiusap.
Ikaw na ang magsabi sa kanila…
Ang hair salon namin ay hindi kailanman kukuha ng lalaking empleyado.
Tama lang ang lasa.
Eskultura ng magagandang lalaki mula sa Louvre sa Paris.
Sayang naman at hindi ka kumukuha ng mga lalaki.
Halika na.
Monsieur!
Tanggap ka na.
Ang pagshampoo ang pinakasikat n'yong treatment? Ang paghuhugas ng buhok?
Kahit na medyo mahal, karamihan sa mga customer ay pumupunta para magpashampoo.
Hindi ba pwedeng sa bahay na lang nila?
Una, suklayin ang buhok ng maigi mga 20 hanggang 30 minuto.
- Tapos… - Alam ko.
Ipapahid mo ang shampoo sa ulo nila, parang paghuhugas ng kamay.
Grabe, sobrang maginoo.
Gusto mong gumawa ako ng kape?
De-latang kape 'to.
At ito ang ssanghwa tea.
Ito ay green tea.
Isang tanong.
Gusto ko ng isang tasang kape na gawa ni Monsieur Lee…
Dalawang kutsara bawat isang kape, krema at asukal?
Ah, merci!
- Ah. Tita. - Po?
Basag ang salamin sa labas. Bakit hindi ka nagmamadali para linisin?
- Pasensya na, Direktor… - Lagi ka na lang humihingi ng pasensiya!
Hala.
Lagi na lang ako nakakakita ng basag na salamin simula n'ong pagbubukas!
Sigurado ka ba na hindi mo 'to gawa, Tita?
Sa tingin mo bahay mo 'to?
Alam mo ba 'yung tungkol sa tatlong uod?
Wala sa mga doktor sa Unibersidad ng Gyeongseong ang may alam.
- Sino ang nagsabi sa iyo tungkol diyan? - Lalaking tawag sa sarili n'yay detektib.
Ang alam ko ang pangalan niya ay Lee Yeon…
Ang tatlong uod ang kumokontrol sa tao kapag nakapasok na sila sa ulo ng tao.
Ano ang kinokontrol nila?
Ang pagnanasa ng isang tao para sa pagkain at pakikipagtalik.
Hindi naman nakakahawa, diba?
Hindi naman.
Kapag nangitlog na sa katawan, ang apektado ay magiging host ng uod.
Paano nakakapasok ang itlog sa katawan?
Pwede mong kainin, inumin o ipahid sa katawan.
May tao ba rito?
May panauhin ako.
Balik po kayo.
- Delivery! - Ay, naku.
- Hay! - Ano 'to?
Ang lakas ng loob mong pumunta rito ng ganyan ang hitsura?
Umorder ka ng naengmyeon.
Ako? Hindi.
Ah, iwan mo na lang sa labas.
Ito ay sopistikadong hair salon.
Ang baho…
Basag lahat ang salamin dito.
Dito po, pakiusap.
Dito po kayo umupo, pakiusap.
Siya ay espesyal na customer. Ingatan mo siya.
Opo, ma'am.
Ano 'to?
Ang tatlong uod! Uod!
Ikaw ba ang host, Lola?
Ikaw na nagbalatkayo na demonyo?
Ay. 'Yung mga kuto ko sa buhok iniistorbo ako nitong mga nakaraan.
Kuto?
Hay, Pakiusap 'wag mo akong hawakan, ma'am.
Katutubo na kami ng bayan sa loob ng 20 taon.
'Pag nasa masamang panig ka namin, di ka makakapagtrabaho dito.
Gusto mo bang nasa masamang panig kita?
Tatlong uod. 'Yung mga babaeng 'yon.
Hindi, nilalandi ka lang nila.
Sabi mo baka 'yung direktor o 'yung mga empleyado.
Nakakaawa lang 'yung minarkahan kong empleyado.
'Yung akin ang daldal.
Eh di, 'yung direktor. Kunin na natin siya.
Narinig ko na may espesyal na gamit dito.
Ito 'yung cream na sinasabi ko sa'yo.
Nilalagay mo sa mukha mo 'to, tama?
Tapos ang balat mo ay magiging kasing liwanag ng isang Western porcelain doll.
- Nasaan si Yeon? - Undercover siya sa salon.
Ang saya sigurong panoorin.
Maghanap ka sa buong Gyeongseong at hanapin ang pulang-puting maskara.
Tinutulungan mo ba si Lee Yeon?
Hindi ko alam. Dapat ko bang tulungan si Lee Yeon o siya?
- Kung kailangan mo, gumastos ka ng pera. - Magkano?
Halata naman…
hanggang sa makuha ko ang sagot na gusto ko.
Basag din dito.
Sira ang mga salamin dito.
SHAMPOO, TATLONG SENTIMO
Basag na salamin…
- Ma'am. - O?
Kumuha tayo ng bagong salamin.
Beauty salon 'to, pero may mga basag na salamin.
- Tama ka. - Hahanap ako ng tagapagtustos.
Sobrang maasahan. Ikaw na ang bahala. Halika na.
- Salamat sa pagsusumikap mo. - Paalam.
Paalam, ma'am.
Wala masyadong reaksyon.
Naglinis ka rin para sa akin.
Nahihiya ako. Ito para sa'yo.
- Kasama siya sa mga bandido. - Po?
Ibig niyang sabihin, "May lason ba ang inumin?"
Wala, siyempre.
Inumin mo muna.
Ah, sige. Salamat. Umuwi ka na ngayon. Paalam.
Alis na.
Uy, halika rito. May cream na kasing laki ng palad mo…
- Ibig sabihin d'on nilalagay ang mga uod? - Oo. Tingnan mo.
Saan ka pupunta?
May bumabagabag sa akin. Titingnan ko.
- Sino? - Bwisit.
Uy, magtago!
- Ibalik ang mangkok, pakiusap! - Mga sariwang itlog!
- Nandito ako para sa mga mangkok… - Ang sariwang itlog ay may…
Hay, natakot ako d'on.
Tingnan mo, okay?
Ano'ng gusto mong gawin ko kung nagsarado ka na hindi nilalabas ang mangkok?
Bakit nagpapakababa at mangutya ng tao…
S.J. CHOI HAIR SALON
May kakaiba sa lugar na 'to.
- Ano? - Wala akong nakikitang katutubong diyos.
Bagong gusali lang. Pwedeng wala na silang paglagyan ng pugad.
Uy, bigay mo sa akin 'to. Sabihin mo sa mga tauhan mo kumuha ng salamin.
Salamin?
CHARLES RICK
Binibenta ng direktor 'to sa mga espesyal na customer.
May-ari ng pharmaceutical company ang tatay ko. Susuriin ko ang mga sangkap.
Uy, mag-ingat ka.
Nag-aalala ka sa akin?
'Pag nasaktan ka, may mababaliw na lalaki.
Sigurado kang walang nasa cream?
Oo, wala.
Gagawin nanaman natin?
Gawin natin ulit.
Hala. Bakit late kayong dalawa?
Sige pasok kayo. Ito sila!
Hay, bakit hindi kayo maghugas ng buhok sa bahay…
Hello? Ito ang Choi Seung-ja's Hair Salon.
Ma'am. Pasensya na, pero puno na ang reserbasyon.
- Hala! - Hala.
Bumaba ka.
Baba pa!
Ano 'to?
Sino'ng naglakas loob na mag-utos sa amo natin na maghain ng tsaa?
Papatayin ko silang lahat!
Ano 'yan? Hala!
- Ay naku! - Ano'ng problema?
Hay, tigilan mo yan!
Nasa iyo na ang salamin?
Nakuha na namin. Ito na, boss!
Sabi ko, "Isang buong salamin."
Ngayon,
kung aatras ka ng tatlong hakbang, makikita mo ang buong katawan mo.
Naku…
Pero bakit nandito ka, boss?
Gaano sila kalakas?
Hindi ako nahuli. Umalis na lang kayo.
Ano nang gagawin namin?
Magbigay utos ka lang, boss!
Maging manggagawa ng rickshaw o kung ano.
Opo, boss!
Uy, hindi mo siya pwedeng patayin!
Hay, sobrang abala.
Ito!
Naging baliw na lang sila ng biglaan?
'Yung shampoo.
May naglalagay ng tatlong uod sa shampoo sa gabi.
Kung hindi ang direktor o empleyado, sino?
Ang gulo nito.
- Ikaw? - 'Wag kang lalapit sa kanya!
Siya ay isang katutubong diyos.
Ang salamin!
Bakit ka pumapanig sa mga mortal?
Bakit?
Bitawan mo ako.
Hindi niya magagawa 'to ng mag-isa.
Ikaw ba ang panginoon ng kusina?
Kilala mo ko?
Nasunog ka hanggang sa mamatay sa pugon. Unang diyos ka ng kusina.
DIYOS NG KUSINA: DIYOS NG MGA KAWONG KAWALAN
'Wag mo ako'ng tingnan.
Itabi natin ang awa,
ang nababalot ng kawalan ng kapanatagan ay hindi dapat nagiging diyos.
Bakit mo pinakawalan ang mga uod?
Namumuhay ako ng tahimik, pero ginawa nila itong salon na puro salamin.
At ang tao no'n ay nagtatago ng salamin para pagsilbihan ako!
Kaya inilalabas mo 'to sa mga magagandang babae?
Lahat sinisira nila, mula sa kalan hanggang sa mga hurno…
Di man lang sila nag-aalok ng tubig ngayon na purified.
Sinasabi ko 'to sa'yo ngayon dahil medyo nakikita ko ang hinaharap.
Wala pang 50 taon, di na gagamit ng kahoy na kalan ang Gyeongseong.
- Ano ang mga baga? - Gagamit sila ng gas…
- Hindi na importante ang mga detalye. - Kailangan nilang magluto ng kanin, ano?
Instant na kanin. Masarap din.
Instant na kanin? Hay naku!
Magbabago ang oras at magtutuloy tuloy 'to.
Kailangan mo rin mamili.
Matutong makisama o mawala.
Hindi mo ba siya papatayin?
Konserbatibo ang mga katulad nila.
Kailangan ng oras ng mga katutubong diyos para umayos, alam mo na.
Hindi ka ganito.
Saan mo nakuha ang mga uod?
May nagbigay lang sa akin para maangkin ang teritoryo ko.
- Sino? - Sabi niya 'wag kong sabihin.
Eh di mamatay ka.
Ang maskara…
'Yung lalaking nakasuot ng maskara.
Pula…
at puting maskara.
Papatayin siya kapag nagsalita siya.
Pulang-puting maskara,
sino ka ba?
Ikaw lang ang nakaligtas sa tatlong uod.
Gagawin kitang perpektong Yacha.
Hong-ju?
Pulang-puting maskara…
ikaw 'yon?
Hindi ka nagbago.
Bakit ikaw ang pulang-puting maskara?
- Bakit nakikialam ka kay Lee Yeon… - Hong-ju.
Hindi na ako 'yung kilala mong si Cheon Mu-young.
Pareho kay Lee Yeon.
Namiss kita.
Hindi ako makapaniwala…
nakabalik ka ng buhay.
Kadiri. Bwisit! Ang sapatos ko!
Tingnan ko nga.
Sige na! Sunod!
- Ayusin n'yo 'to ng maayos. - Opo, boss!
Ano'ng nangyari dito?
- Sunod. Dali! - Ano'ng nangyayari?
Paano mo nalaman?
'Yung mugwort na nasusunog ay itataboy ang mga uod.
Hindi ko alam. Isa itong organic na pamatay ng insekto.
At ang tatlong uod ay mga surot.
- Mapapaalis ka ba nito? - Igalang mo ang kuya mo, tarantado.
Koo Shin-ju!
Panginoong Lee Yeon!
Sir.
Saan ka ba nagpunta? Bakit iniwan mo ako?
- Uy, pasensiya na. - Ang dami kong hinahatid sa isang araw…
- Alam mo ba 'yon? - Magaling…
Hayaan mo na.
- Panginoong Lee Rang? - Koo Shin-ju…
Rang…
- Namiss kita ng sobra, Rang! - Kunin mo 'to…
- Tumigil ka, akala mo magkaibigan tayo. - Hay, 'wag ka naman maging marahas.
Hay.
Pumunta ako rito para makita si Panginoong Lee Rang at ikaw.
Sulit naman 'yung napagdaanan ko!
Magaling.
Halika na.
Hindi sila yung mga taong kilala ko.
Kung hindi si Lee Yeon, sino?
Ipakita mo kay Lee Yeon ang maganda mong mata.
Parang pakiramdam ko may nakita ako na hindi dapat makita.
Sabihin mo lang, at baka pumanig ako sa'yo.
Nakita mo kung ano ang nasa likod ng maskara, hindi ba?
May masama akong pakiramdam.
Mananatili ka magpakailanman sa nakaraan.
- Tulong! - Makita mo ang lahat ng mahalaga sa 'yo
na mamatay sa harapan mo.
Pulang-puting maskara, bwisit ka!
Hinding-hindi kita bubuhayin.
Sige magkalat kayo ng tsismis sa mga demonyo ng Gyeongseong…
na nabulag si Lee Yeon.