Cheon Moo-yeong?
- Ikaw ba talaga 'yan? - Oo, ako nga ito.
- Paanong… - Buhay ako?
Tigilan mo 'yan. Patay na si Moo-yeong. Nakita mismo ng mga mata ko.
Sino ka ba talaga?
Ako 'to.
Ang kaibigan mo, si Moo-yeong.
Ito ang katibayan na iisa tayong tatlo.
Kung sinoman ang magtataksil sa kasunduan na ito ay mamamatay sa kamay ko.
Paano kung nawala ko?
Papakainin kita ng dumi ng usa.
- Dumi ng usa… - Hoy!
Paano napunta sa 'yo 'yan?
Dahil ayaw kong kumain ng dumi ng usa.
- Hindi maari. - Namiss kita.
Ikaw ba ang naka-pula't puting maskara?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Hindi ka pa rin nagbabago. Ikaw at ang init ng ulo mo.
Sino ka?
Ako ang target ng Gobernador-Heneral.
Hindi ko na maitatago ang sarili ko nang matagal.
Parusahan mo ako! Ginawa ito ng kapatid ko dahil sa 'kin…
Hindi, inilagay ko kayo sa kapahamakan, ma'am.
'Wag kang umiyak.
Ang gisaeng ay di dapat maging bulaklak, pero isang damo sa mga oras na 'to.
'Wag kang magpasira sa lasong para sa insekto.
Pinapangako ko po.
Jae-yoo, bantayan mo ang Gobernador-Heneral.
At…
Mag-iingat ka.
Opo, ma'am. Gagawin ko ang sinabi n'yo.
Ano'ng mangyayari sa Myoyeongak ngayon?
Itutuloy ang negosyo na parang walang nangyari.
Poprotektahan ko ang Myoyeongak.
Madame, mas mabuting lumabas kayo.
Ano'ng ginagawa n'yong dalawa?
Pakiusap tumigil kayo.
Gaano katanga ang tingin n'yo sa aking dalawa?
Ryu Hong-joo.
Nababaliw ka na ba?
Mas mabuting 'wag mong gagawin 'yan.
- Natamaan ka sa delikadong parte. - Ng isang espada ng diyos ng bundok.
Ano ang balak mong gawin?
Dalawa kayo.
At ang adik sa opyo ng Manchuria ang totoo.
Bwisit, nahuli mo 'ko.
Pero…
- Ako rin ang totoong Lee Yeon. - Pero, di ka nararapat sa panahong 'to.
Nawalan siya ng maraming dugo.
Paano ka nga ba nakabalik?
Di kailanman binubuhay ni Taluipa ang mga pinatay niya dahil maprinsipyo siya.
Hinahanap ko rin ang sagot. Kung sino ang gumising sa akin.
Kung ano ako, kung buhay ako o hindi.
Ano'ng nangyari sa araw na napili ang apat na diyos ng bundok?
Sabihin mo! Ano'ng ginawa mo para masira ang pagkakaibigan natin?
Pinatay ko…
ang kuya ni Moo-yeong.
Grabe.
Pero…
Hindi ko pinagsisisihan na ginawa ko 'yon.
Tumahimik ka.
Hindi ako pwedeng mamatay dito.
Kailangan kong bumalik.
- Nawawalan na siya ng hininga. - Paano 'to?
Ang makakasalba lang sa kaniya ay…
ikaw.
IKAANIM NA EPISODE
HANGMYEONOK NOODLES
Sarado na ata sila. Punta na lang tayo sa iba?
Hindi. Kakain ako kung saan ko gusto.
Bigyan mo ako ng dalawang naengmyeon.
Sarado na. Wala nang kustomer.
Gusto ko ng naengmyeon.
Nabubusog ka ba na ganyan lang ang kain mo?
Busog na ako.
Gusto ng mga lalaki ang mga misteryosong babae.
Mga babaeng kumakain nang kasing-liit ng mga ibon
at mga hindi nagbabanyo.
Bakit? May dumi ba ang mukha ko?
Nakakapagtaka ka.
Ako?
Sirenang nagbabalatkayo na isang tagabenta.
Kalahating-tao na may mahinang binti at bihasa sa paninira.
- Bihasa sa paninira? - Sinisira mo lahat gamit ang pagkanta.
Nakuha mo ba ang boses mo sa nanay mo?
Hindi ko gusto ang boses ko.
Kumakanta lang ako para mapasaya ang mga tao.
Pero ginagawa ko din minsan.
Tumigil ka na sa kakareklamo. Grasya 'yan.
May kapangyarihan ka na lumaban at protektahan ang sarili mo.
Talaga?
Eh di, poprotektahan kita.
Bakit mo ako poprotektahan?
Dahil may limang kahilingan pa ako na gagawin mo.
Medyo matiyagang babae, ha?
Magbabayad na ako.
- Umuwi ka na. - Hindi mo ako ihahatid?
- Isang kahilingan din ba 'yon? - Hindi. Gagamitin ko nang maayos.
- Magandang gabi. - Sige.
OBOK BOUTIQUE
Ang gumawa sa 'yo nito…
ay ang gumiho?
Opo, sir.
Nagbabalatkayo ito. Isa sa kanila ang Madame ng Myoyeongak!
Kailangang patayin na sila ngayon!
Lee Yeon.
Napakaganda.
Napupuno ang Joseon ng mga magagamit na demonyo.
Pabilisin ang trabaho sa minahan ng ginto.
Ipag-utos mo sa kanila.
Wala kang gagawin sa Myoyeongak?
Nasa gitna tayo ng digmaan. Pagpapalawak ng militar ang dapat unahin.
Samantalang tayo, pupunta sa laboratoryo.
Nakakuha kami ng mga bagong demonyo ng Joseon para maging biktima.
Hindi!
Hindi sila biktima.
Sila ang bagong sandata ng digmaan para sa Imperyo!
Opo, sir.
May nakita ka ba?
- Hindi pa nila lulusubin ang Myoyeongak. - At ang Chief Commissioner?
Narinig ko na pupunta sila sa isang laboratoryo kasama ang kanang kamay niya.
- Isang laboratoryo? Ano 'yon? - Ah…
Isang sikreto, kaya wala akong masyadong alam.
Pero may tsismis na hindi tao ang mga bihag doon.
Nandito ka na.
Ipapakilala ko sa 'yo ang bagong miyembro natin.
Uy! Sila ang mga miyembro mo?
Tingnan muna natin ang mga gamit mula sa Manchuria.
Ito ang kinuha ko mula sa Istasyon ng Gyeongseong?
- Totoong bomba? - Sigurado akong alam mo.
Ang pagpapasok at pagdadala ng bomba ay parehong seryosong krimen.
Kaya simula ngayon, protektahan natin ang isa't isa.
Kahit malantad tayo, aaminin ko lahat nang mag-isa.
- Ako rin. - Ako rin.
At tayo ang Independence Volunteer Corps.
Kailan ba?
Makakatanggap tayo sa lalong madaling panahon ng utos mula sa Manchuria.
Sandali lang.
- Bakit ka nandito, sir? - Ako ang tagabantay ng Ilog ng mga Patay.
Nasaksihan ko ang walang katapusang kamatayan, pero grabe na ito.
Digmaan, pahirap, at sapilitang paggawa. Mga buhay na di nararapat sa ganito.
Alam ba ni Taluipa 'to?
Magagalit siya. 'Wag makialam sa mga ginagawa ng tao.
Sikreto 'to.
Hindi rin alam ni Panginoong Lee Yeon na nandito ako.
Masaya akong narito ka.
Demonyo tayo ng Joseon, kung tutuusin.
Hindi pwedeng makuha ang bansa natin na nandito tayo, tama?
Kahanga-hanga kayong lahat, mga kasama.
May talento ka pa rin, ha?
Magigising na siya ng kalahating araw.
Ba't mo siya inililigtas?
Sabi mo, namatay ka dahil sa kanya, di ba?
Dinala ko si Yeon sa nakaraan para maibalik ang lahat…
- sa nararapat na lugar. - "Nararapat na lugar"?
Pareho ang pamilya at ang kagubatan na aking pinamunuan.
Gusto kong makuha silang muli.
At para magawa 'yon, kailangan ko siya.
Mayr'on siya na wala ang isa na galing sa panahong 'to.
At ano 'yon?
Malalaman mo rin.
Alam ba niya na ikaw ang pula't-puting maskara?
'Wag kang maingay.
- Yeon, natatakot ako. - Gutom na demonyo ang nakatira sa gubat.
Ang nilalang na kumakain ng tao at mga hayop, kahit ano!
- Hoy, tigilan mo ang pagpapahirap. - Sige na.
- Alam na siguro ni Taluipa na wala tayo. - Bumalik na tayo ngayon.
Kung mapagdesisyunan nating tumakbo, dapat makita natin ito hanggang sa huli.
Ipakita mo na lang sa akin ang lahat nang mayr'on ka.
Nandito ka para magbukas ng taberna o ano?
Hindi ko kayang magutom.
Ano 'yan?
- Kailangan ko pa ring mag-aral, alam mo. - Hay, Cheon Moo-yeong.
Nagdala ka ba ng damit na panloob?
Dapat may malinis akong damit na panloob, kahit ano'ng mangyari.
Oh, at ito.
Ta-da!
- Di ba paboritong suklay ni Taluipa 'to? - Paghihiganti sa pagpapahirap sa'tin 'to.
Ito ay patunay na tayong tatlo ay iisa.
Sinomang magtaksil sa kasunduang ito ay mamamatay sa aking mga kamay.
Paano kung nawala ko 'to?
Papakainin ko kayo ng dumi ng usa.
- Dumi ng usa… - Hoy!
Pasensya na, Yeon.
Sa totoo lang,
wala akong paki kung sa nakaraan ka galing o sa hinaharap.
Poprotektahan kita.
At si Moo-yeong.
Sa sarili kong paraan.
Kahit magkapira-piraso tayo.
Kukuha tayo ng mga bagong gisaeng?
Sa ganitong panahon?
Bukás ang Myoyeongak hanggang sa sabihin ito ni Madame Ryu.
Hay.
- Ilan ba ang nand'on? - May anim na kandidato.
Magdedesisyon si Madame pagkatapos niya silang makita.
Ilan taon na? Ang ganda nila di ba?
Siguradong ayaw niya ng magaganda, maliban kay Madame Ryu.
Tumahimik ka. Hindi ka kabilang sa kanila.
- Ikaw! Magbantay ka at mag-ulat sa akin. - Opo, miss.
- Ano 'to? - Isang imbitasyon.
Ilagay mo sa hindi halatang lugar, at pupunta ito sa 'yo.
- Kung gusto mong maayos, hulihin mo iyon. - "Iyon"?
Ang bagay na 'yon… Hay, masyado akong mabait.
Lumapit ka.
- Paanong ang bagay na 'yon? - Hayaan mo na.
- Hayaan mo na, sir. - Pero mahuhuli mo sa ganyang kalagayan?
Kahit hindi naman ako ang huhuli, hindi ba?
May paparating na panauhin.
Yeon, ito ay laro na puno ng panganib.
Kaya, pakiusap maging pain kita.
Wow, ang ganda.
Kakaiba.
Paanong naging pito, at hindi anim?
Honey?
- Natutunaw ang yelo na parang niyebe. - Tama!
Ito ang tinatawag na bingsu. Sikat ito ngayon sa Gyeongseong!
Lumalabas ka para kainin 'to tuwing gabi?
Ibig kong sabihin, sobrang haba ng pila…
Kailan pa nagbenta ng bingsu sa boutique?
Kung ano man ang ginagawa mo, gawin mo nang sapat lang.
Isinusulat ng mga tao ang kasaysayan nila. Hindi tayo.
Pero tayo ang diyos ng Joseon…
May kamatayan ba na walang kwento?
Nakaligtas ang Joseon sa gitna ng lahat ng mga dayuhang pagsalakay.
Malalampasan din nila 'to.
Bwisit! Bumalik ang mga 'yon?
Hay, mga hamak na diyos!
Tahanan na natin 'to sa loob ng libu-libong taon!
- Ibibigay ko sa kanila! - Paaalisin ko ang mga dayuhan!
Humanda kayo!
DAPAT MALIWANAGAN SI TALUIPA!
Paalisin si Taluipa sa pagpikit-mata sa mga katutubong diyos!
Paalisin si Taluipa!
Tumahimik kayo.
DAPAT MALIWANAGAN SI TALUIPA!
Bakit itong mga 'to…
Sir, pakiusap hayaan n'yo kaming makita si Taluipa!
Hindi mo ba alam ang init ng ulo niya?
- Mapaparusahan ka dahil dito! - Bwisit!
- Kung mapaparusahan ako, maparusahan na! - 'Yung mga tagalabas 'yon.
Pinuputol nila ang ating kagubatan, at sinisira ang ating mga totem pole!
Kaya maraming diyos ang nawawala. Hindi namin alam kung buhay pa o hindi!
Kawawa naman kayo.
Ha?
- Gising ka na, mahal? - Ha?
Parang tinuhog mo ako, tapos tatawagin mo akong "mahal"?
- Ikaw ang gumamit sa akin noon pa man. - "Ginamit" ka?
Naglaro ka nang husto para makuha ang peke.
Pareho lang kayo sa ilalim.
Ah, bwisit!
- Ano'ng ginawa mo habang tulog ako, ha? - May ibang gumawa…
Pero hindi ako.
Hindi.
Siya talaga si Moo-yeong?
Nabuhay talaga siya.
Naalala kong may narinig akong tsismis.
Na nakapasa ka sa pagsusulit ng diyos ng bundok nang di tumatama sa isang demonyo!
Ginamot mo lang sila? Bakit?
Para makapasok sa madaling paraan?
Hay. "Madaling makapasok"?
Ang dugo niya ay kasing bihira ng mga ito. Minsan lang bawat daang taon.
Gumuhit ka para sa 'kin bago ka umalis. O ibenta mo na lang sa 'kin.
- Magkano? - Mura para sa pagiging kaibigan ni Yeon?
Wow.
Kamukha mo talaga siya.
Hindi kami magkamukha. Humingi ka ng tawad.
Oh, Panginoong Lee Yeon!
Ayos ka na?
Mag-usap tayo.
Di ka pa rin makapaniwala?
Hindi, naniniwala ako na ikaw si Moo-yeong.
Pero may isa akong dapat malaman.
Bakit ngayon ka nagpakita sa akin?
At paano mo 'ko nahanap?
Bakit sa tingin mo?
Siguro.
Para dito?
Ano 'yan?
Akala ko mas alam mo kaysa sa akin.
Ngayon gusto ko na siyang makuha.
Biro lang. Hindi ko kailangan ang bagay na 'yan.
Paano mo ako nahanap?
Kalahati ng katawan ko…
ay wala pa ring pinagkaiba sa bato.
Di ko alam sino ang bumuhay sa akin, pero ang sumpa ni Taluipa ay nasa 'kin pa.
Naghanap ako ng lunas sa sanglaan para sa mga demonyo.
Doon ko sila nakilala.
CLUB NG MGA BIKTIMA PARA SA MGA DEMONYO NA BIKTIMA NG SORO
Ang mag-asawang raccoon? Nakalabas na sila?
Narinig ko ang tungkol sa 'yo mula sa kanila, at dumiretso rito.
Maligayang pagdating, kaibigan ko.
Bakit hindi mo bisitahin si tanda? Hilingin mong ibalik ka sa normal.
Hindi niya ako mapapatawad.
Ang diyos ng bundok na pumuksa sa kagubatan na kanyang pinamumunuan.
- Bakit mo ginawa? - Para iligtas ang kapatid ko.
Kahit na ang mga iniingatan ko ang kabayaran.
Ang ganda n'yong tingnan dalawa.
Magbihis kayo nang maayos.
- Para saan? - Maglaro tayong tatlo.
Parang dati lang.
Paumanhin. Pero sinaksak mo ako kagabi, di ba?
Gawin mo na lang ang sinasabi ko.
Aalis tayo sa loob ng isang oras.
Sasama ka ba…
Maging isang bituin at punan ang gabing ito
Paano mo ginawa 'yon? Hindi ka naman natutong mag-piano, di ba?
Hindi ko alam. Pinindot ko lang ang narinig ko.
Rang, sa tingin ko henyo ka!
Sabi nga nila mabilis ako matuto mula pa noong maliit ako.
- Ang cute. - Ako ang boss ng isang grupo ng bandido.
Kahilingan o hindi. Pwede akong umalis, alam mo.
Magpatuloy tayo.
Alam mo ang kantang ito.
May tao?
Sino'ng nandiyan?
Hay, tinakot mo ko!
- Sabi ng tagaluto, kakaiba ang paste. - Aling paste?
Soybean, red pepper at soy. Lahat sila.
- Kadiri! - Kadiri, ha?
Totoo nga. Iba nga ang lasa, parang sira na.
Sabi nila, nag-iiba ang lasa ng paste 'pag may mangyayaring hindi maganda sa bahay.
'Wag kang magsabi nang ganyan.
- Sinumpa ba ito n'ong ginawa? - Pero pumili tayo ng maswerteng araw.
GINAWA ANG PASTE SA 'MASWERTENG ARAW' NA MAY MGA RITWAL SA PAG-IWAS SA SUMPA
- Maayos din naman ang ritwal. - Ano kaya ang nangyari?
May tao ba riyan?
Nakita mo ba ang singsing ko?
Azulea? Nawala mo ang singsing mo?
Pero paano ka napunta riyan?
Pwede mo ba akong tulungang hanapin? Mahalaga sa akin 'yon.
- Ito ba? - Patingin.
Kaunti pa. Lapit pa!
- Apricot! Si Azulea ay… - Ano'ng tungkol sa akin?
Hindi ba't nasa ilalim ka ng sahig?
Ano'ng sinasabi mo?
Hay, naku. Ang aga-aga nakakakita ka ng kung ano-ano?
Salamat.
Halika na.
Heto na naman siya.
Sige, sasama na ako.
Ibig kong sabihin, ba't kailangang magbihis para manood ng palabas.
Ano ba naman!
Bakit?
Pwede tumahimik kayo?
Binigay mo na lang sana!
- Umiiyak ka ba? - 'Wag kang magsimula.
Hindi mo na kailangan malaman.
- Ano? Anong… - Umuulan!
- Bakit biglang umulan? Bwisit! - Hoy!
Nagiging seryoso siya pag tumatakbo.
Ayaw niyang nababasa ang balahibo niya.
Kumusta? Na makita si Yeon na walang maskara?
Tapat at matalino pa rin, pero puno ng kumpiyansa.
Lahat ng bagay na gusto ko sa kaniya.
- Nagsisimula nang umulan ng malakas. - Hoy!
Sukob tayo. Ayaw ko na nababasa ka.
Mababasa 'yung kabilang braso mo.
Hindi ka pa rin nagbabago.
Bwisit! Hoy, ibigay mo sa akin 'yan!
- Hoy, Lee Yeon! - Hoy, lumapit ka. Lapit.
Sukob tayo, kahit medyo mabasa tayo.
Hindi pa rin siya nagbabago.
"Ang bahay ni Cheol-su at Yeong-hui ay sampung kilometro ang layo sa panaderya.
Naglakad si Cheol-su nang limang kilometro bawat oras,
at naglakad si Yeong-hui nang tatlong kilometro bawat oras sa panaderya.
Kailan sila dapat umalis sa kanilang bahay kung magkikita sila nang 2 p.m.?"
Balikan natin ang natutunan natin dati.
Ano ang kinakain nila? Kung gomboppang, hindi ako pupunta.
- Castella 'yon. - Hay, hindi ko mapapalampas ang castella.
Gwapo ba si Cheol-su?
Bata siya, gwapo, may kotse, at may museo.
Hindi ako makakapunta nang 2 p.m. Kailangan kong pumunta sa hair salon.
May nakahanap na ba ng sagot?
Kailangang umalis ni Cheol-su nang 12 p.m. at si Yeong-hui naman ay 10:40 a.m.
- Tama! - Ano?
Hindi ka nakapag-aral, tama?
Sasagutan ba natin ang kasunod?
"May 40 lalaki at babaeng empleyado sa panaderya.
Ilang lalaki ang nagtatrabaho sa panaderya ngayong taon?"
Labingwalo.
Tama. "Gaano katagal si Yeong-hui papunta sa panaderya?"
- Tatlumpu't dalawang minuto. - Tama!
Wow!
- May kakayahan ka sa matematika. - Isa siyang henyo.
Ms. Sunwoo. Mamamatay na yata ang ilaw.
Sige tapusin na natin, at uminom na lang?
- Opo! - Opo!
- Juk Hyang, oras na para matulog. - Sige po.
Tagay!
- Hala. - Ha?
- Nawalan ng kuryente. - Heto na naman tayo.
Laging ganito araw-araw.
- Inumin mo rin 'to. - Hindi, ikaw na.
- Bahala ka. - Oh.
Salamat, Apricot.
Maganda ang corner game 'pag walang kuryente, di ba?
Ano ang corner game?
Isa itong laro ng pagtawag. Sa multong nakatira sa mga sulok.
Sa tingin niya sasabihin sa kanya ng multo ang tungkol sa kanyang magiging asawa.
- Mukhang masaya 'yan. - Gawin natin? Gawin natin!
Una, sabihin mo nang malakas ang pangalan mo para sabihin dito na naglalaro ka.
Pagkatapos, sabihin ito pabalik para tapusin ito.
Para magsimula, sabihin mo Eun-ho. Para tapusin, sabihin mo Ho-eun.
Kapag tinapik ka ng taong nasa likod mo, lumipat ka sa susunod na sulok.
Paikot-ikot lang tayo? Parang nakakainip.
Magpapatuloy tayo hanggang sa may di gumalaw, dahil 'yon ang multo.
Ang pinakaimportanteng bagay.
'Wag magsalita kailanman, habang naglalaro.
Magsimula tayo. Azulea!
Eun-ho.
- Apricot. - Orchid.
Ano 'to?
Isa.
Dalawa.
Tatlo.
Apat.
Lima?
May limang tao sa kwarto.
Pwede bang huminto na tayo ngayon?
Natatakot na ako.
Hindi ako! May ibang tao sa kwarto!
Buksan ang ilaw!
- Ha? - Ms. Sunwoo?
- Nawala siya.
Nawala siya!
Hong-joo, naalala mo ba n'ong nahulog si Yeon sa kubeta?
Hay, biglaan naman 'yon!
Oo naman, naaalala ko. Naglalaro tayo ng taguan na nakapiring.
Hinila mo siya palabas, Moo-yeong.
Walang makakapagpaiyak sa 'yo, pero umiyak ka sa magdamag.
Hay, kayo talaga. Tumigil kayo sa pagtawa sa masakit na nakaraan ng iba.
Natakot na ako sa dumi mula nang araw na 'yon, okay?
Bwisit.
Ano'ng nangyari sa Itim na oso?
Hindi marunong makitungo at tahimik, akala ko di siya magiging diyos ng bundok.
Nagpa-part time siya sa katutubong nayon sa hinaharap…
- Nagtatrabaho siya. - Anong "nayon"?
Anong "part"?
Siya nga pala, kakaiba ang pakiramdam.
Sino'ng mag-aakalang mag-iinuman tayong tatlo?
Noong taong 1938.
Ilang taon na ang nakalipas, humiling ako.
Na tumigil ang oras na 'yon.
Na wala nang kukunin sa ating tatlo.
Pero hindi nagkatotoo ang mga hiling ko.
Bwisit.
Bwisit, nauubusan na ako.
Tutuparin ko ang hiling na 'yon. Babalik ako.
Boo!
Paano ka nabuhay sa hinaharap?
Pinanood ko si Yeon.
Sa panahong 'yon, nasa kanya na halos lahat.
Nagtatrabaho siya kay Taluipa, kasama ang pamilya at mga kaibigan sa tabi niya.
At maging ang babaeng mahal niya.
Hay.
- Ikwento mo 'yung sa 'yo, di kay Yeon. - Ako?
…may mahusay na thermal conductivity at tingnan mo kung gaano ito katibay.
- Lahat ng tatlong uri… - …parang bagong kutsilyo.
Kapatid!
- Nagdidisenyo ka ng eksena sa paglalaban. - Tama.
Dahil ito ay magandang lugar para maglaban…
Ngayon, ang mapurol na talim na 'yon ay…
Ako ay…
nabuhay…
Nabuhay ako nang maganda!
Mabuti naman.
Apricot? Orchid? Saan kayo nagpunta?
Nasaan kayo?
Apricot!
Paumanhin.
Patay na sila.
Hello? May tao ba riyan?
Hello?
Nandito ako! Hello?
May tao ba riyan? Hello?
- Alam mo ba kung ano ang ginawa n'yo? - Humihingi kami ng pasensya.
Ginawa lang namin 'to para magsaya.
Ano? Magsaya?
Ang larong 'yon ay tumatawag ng pinakamasasamang uri ng demonyo!
Hindi po talaga namin alam.
Ano'ng nangyari kay Ms. Sunwoo?
Ako na ang bahala. Disiplinahin n'yo ang sarili n'yo sa kwarto.
Hay. Sumama kayo.
Di ko pa rin talaga maintindihan bakit sila gumagawa ng masasamang laro.
Mga corner game o ouija board. Hindi naman nila kaya.
Gusto nilang malaman ang nasa likod niyon.
Hay, naiinis ako.
Sinong mapangahas na multo ang nagpakita sa lugar ko!
Hindi ba ito isang natitirang buhay na multo sa mga sulok o pinto?
Baka baliw lang, pero duda ako na makapangyarihan 'yon.
Wala pa akong nakitang kumukuha ng tao.
Hulihin natin at itanong "Bakit mo siya kinuha?"
- Hay, nakakaabala. - Hay.
Bagalan mo lang. 'Wag kang mapusok.
Nandito siya.
Pero…
Bakit siya kumuha ng tao?
Hello? May tao ba riyan?
- Gusto mong maglaro ng corner game? - Gusto mong iligtas si Sunwoo, di ba?
- Kailangan natin ng isa sa bawat sulok. - Hay, takot talaga ako sa multo.
'Wag kang bastos sa harap naming tatlong diyos ng bundok.
Tingin mo naging diyos kami na naglalaro ng golf sa Baekdudaegan?
'Wag ka makialam dito, Hong-joo. Hindi natin alam ang haharapin natin.
Salamat sa pag-aalala mo, pero tahanan ko 'to.
At kaya kong protektahan ang sarili ko.
Hindi ka nag-aalala sa akin?
Simulan na lang natin.
Magpakita ka at hihiwain kita, multo.
Posisyon lahat. 'Wag magsalita hangga't di nagpapakita.
- Oo. - Lalo na 'yung nasa likod ko.
Mga bata, bilisan natin at tapusin na ito,
- para makakuha pa tayo ng maiinom. - Sige.
Simulan natin sa pagsasabi ng ating mga pangalan.
Koo Shin-ju.
- Cheon Moo-yeong. - Lee Yeon.
Ryu Hong-joo.
Saan sa tingin mo nawala si Eun-ho?
Di ito ang unang beses nating maglaro nito. Kaya, bakit nangyari 'to?
Kinikilabutan ako! Magsaboy muna tayo ng asin.
Apricot.
Ako na ang kukuha.
Buksan n'yo ang pinto.
- Pumasok ka na lang. - Puno ang kamay ko.
Hay, dinala ba niya buong sako ng asin?
- Ano? - Sa tingin ko hindi siya 'yan.
- Ano'ng ibig mong sabihin? - Ano ba.
Buksan n'yo. Dali.
- Hindi si Apricot 'yan. - Ha?
Ano? Hindi maari.
Dugo!
Sandali. Nasabi ba natin ang mga pangalan natin pabalik kanina?
- Nakalimutan kong gawin! - Ano'ng gagawin natin?
Hindi pa tapos ang corner game!
Nandito siya!
Ano'ng ginagawa mo na patay ang ilaw?
- Rang, ikaw ba 'yan? - Bakit gising ka pa?
- Uy, buksan mo ang ilaw. - Hindi mo 'yan kapatid!
- 'Yung multo ba 'yan? - Oo, sigurado ako.
Tirahin mo na siya, Lee Yeon. Dali!
Hindi!
Ano ba.
- Rang! - Baliw ka!
Pasensya na.
Pasensya na, akala ko ikaw 'yung multo.
- Hoy, Moo-yeong! Sabi mo… - Sabi mo ano?
Sabi mo, 'yon ang multo.
Wala pa akong sinasabi mula n'ong magsimula tayo.
Ano?
- Sigurado kang hindi ikaw 'yon? - Paano mong nasabing ako 'yon?
Pasensya na sa abala.
Pero nasaan si Madame Ryu?
Apricot! May nakita ka ba sa labas? Kanina lang…
Wala akong nakita.
Buksan mo.
Hay, natakot ako.
Hindi. Hindi ito ang gusto ko.
Hong-joo…
Hoy, Cheon Moo-yeong! Moo-yeong!
Tingnan mo 'to. Naging itim ang asin.
Nagkamali tayo. Hindi ito ordinaryong multo.
Kung nakuha si Hong-joo, demonyo 'yon. Isang nabuhay nang matagal kaysa sa 'tin.
Lahat kayo. 'Wag kayo lalabas dito hangga't di tumitilaok ang manok.
- Hala. - Natatakot ako.
Hay.
- Nagbalik ka. - Nakakita ako ng saksi.
- Pusa? - Oo, magaling diyan si Shin-ju.
Ano'ng sinasabi niyan?
Nakatago ito sa mga bagong gisaeng.
Nakasuot ng lumang sandalyas.
- Ano 'yon? - Ano 'yon?
Ano?
Bakit?
- Ano? Sabihin mo. - Si Jang San-beom.
Jang San-beom. Kaya pala gumagaya ng boses.
- Medyo kilala siya, no? - Wala siyang masyadong oras.
- At wala tayong alam tungkol sa kanya. - Hanap tayo ng paraan para mahuli siya.
Gawin natin 'yan.
Jang San-beom?
Hoy, Rang.
- Hihiramin ko ang mga tao mo, ha? - Hindi pwede.
Bibilhan kita ng sampung naengmyeon.
Nakakain na ako.
Hoy, basta…
Ano'ng gusto mo? Sabihin mo lang.
- Kunan mo ako ng dugo ng kaibigan mo. - Ano ka lamok?
- Hayaan mo na. - Hindi. Sige na.
Susubukan ko siyang kausapin.
Boss!
Hoy, sabi ko 'wag mong gawin 'yan 'pag papasok ka.
Aayusin ko po, sir!
Pero bakit n'yo po ako pinatawag, boss?
Ikaw…
- Gusto mong sirain ang usapan? - Kinuha ni Jang San-beom ang…
- diyos ng bundok sa kanluran. - Ano?
Ano naman? Di ba hiniling mo 'yon?
Hindi ko kaya na kukunin siya.
- Si Hong-joo. - Naaawa ako sa sitwasyon mo,
pero ang kasunduan sa diyos ay di na maibabalik.
Sabihin mo lang sa akin ang paraan!
- Saan ako pupunta? Pakiusap… - Sa Daan ng Isinumpa.
Kahit si Taluipa, hindi man lang makasilip d'on!
'Wag kang pumunta!
'Wag kang gumawa ng kahit ano.
Paano? Ha?
Nakikita ko ang walang katapusang kadiliman sa mata mo.
Mga tulad mong lalaki ay perpektong biktima para sa mundong tulad nito.
Babalik ako nang buhay kahit ano'ng mangyari.
Kasama si Hong-joo na ligtas kasama ko.
Ang tanga niya.
Siya ang nag-iisa na nakabalik nang buhay mula sa pagkakahawak ni Jang San-beom.
Lola, nakuha ka ni Jang San-beom?
Mga kapatid ko, kaming apat lang.
Winter solstice noon.
Ang haba ng gabi, kaya naglaro kami ng corner game at…
Oo. Diretso na.
Nakapagsalita ako nang malakas.
Nang di sinasadya.
Saan ka niya dinala?
- Hindi ko nakita dahil madilim. - Niloloko mo ba ako.
Bukod sa akin, maraming dalaga ang kinuha niya.
- Mga dalaga? - Oo.
Balita ko asawa niya silang lahat.
Kaya pala babae lang ang kinukuha niya, ha?
Kung naghahanap siya ng mga dalaga, bakit ka niya kinuha?
Noong unang panahon, Ako ang maganda sa nayong ito.
'Pag lumalabas ako para magtrabaho sa bukid,
naglalaway sa akin ang mga lalaki sa bayan.
Uy, tumigil ka na.
- Ano'ng problema niya? - Narinig ko ang utak niyang pabago-bago.
Paano ka nakabalik na buhay?
- Sinundan ko ang Ttotto. - Ttotto? Ano ang "Ttotto"?
Ang sinasabi ko ay… 'Yung…
- Hindi ko maalala. - Hay. Bwisit.
- Nakita mo ba si Jang San-beom? - Oo.
- Nakita ko siya. - Ano'ng hitsura niya?
- Kailangan ko ng papel at brush. - Papel at brush, dali.
Ano? 'Yan na 'yon?
Puwit ba 'yan?
Ito. Ano ito?
- Ang Ttotto. - Ito ang Ttotto?
Isang pusang gala ang nagsilang sa Ttotto sa harap ng bahay ko.
Sinusundan ako nito kahit saan.
Pusa?
- Hoy. - Masakit ang kuko nito.
Kumakapit siya sa mainit na lugar para mabuhay…
- Bakit ang pusa? - Pusa ang mga nakakakita sa mga multo.
Ang isang ito ang magbibigay daan sa mundong 'yon.
Ito ang sandata.
Gawa sa kahoy na pinatubo sa dugo at laman ng tao.
Walang mas mahusay para mahuli ang mga matandang demonyo tulad ni Jang San-beom.
Ang puno ng duduri? Paano mo ito nahanap?
DUDURI- PUNONG LUMAKI SA DUGO AT LAMAN NG TAO
Ang laki ng binayad ko.
Magaling, handa na tayo.
Ngayon, kailangan na lang natin maghintay na bumaba ang araw.
Tiwala ako sa 'yo.
Kung papasok ka, baka hindi ka makalabas. Ipadala mo na lang ang kaibigan mo.
- Kailangan kong pumunta. - Ibig kong sabihin, bakit?
Gagawin din sa akin ni Hong-joo 'to.
Ako na lang, 'wag na si Cheon Moo-yeong.
Sasama ako kahit kanino, pero di sa 'yo! Paano kita ipapadala sa kamatayan mo!
Nagtitiwala ka sa kanya?
Isang matagal na kaibigan o kung ano pa. Siglo na ang nakalipas.
Bagaman, sa sandaling nakilala ko si Moo-yeong,
Lumabas si Jang San-beom.
Kahit naglalaro ng corner game, ayaw niyang isali si Hong-joo.
Ibig mong sabihin…
Siya ang nagdala kay Jang San-beom?
Hindi ako sigurado. Gusto ko pa rin siyang pagkatiwalaan.
Nakakaawa.
Paano kung patibong 'to?
Malalaman natin bakit pumunta sa akin si Moo-yeong.
- Sabihin mo kay Taluipa ang tungkol dito. - Na huhulihin mo si Jang San-beom?
Lugar 'yon na hindi niya nakikita. Matanda na siya, kaya baka mag-alala siya.
Mag-iingat ka. At pakiusap iligtas mo rin si Eun-ho.
Sige. Ingatan mo si Rang at ang iba.
- Magsisimula tayo sa ganap na alas otso. - Sige.
Hoy, itali mo.
Ito ba ang daan ko pabalik?
Kung sakali lang.
- Salamat sa pag-aalala sa akin. - 'Wag kang mamamatay.
'Pag namatay ka riyan, hindi mo maililigtas ang kaluluwa mo, tama?
Halika na.
Bibilhan kita ng naengmyeon pagbalik ko.
Hoy.
Hoy!
Gwanghwamun?
- Ano? Nasa panahon ng Dinastiyang Joseon? - Kahit saan, hanapin muna si Hong-joo.
Hay, talaga naman.
Hay, saan ba natin siya hahanapin?
- Hoy, sandali. Hindi ba't parang kakaiba? - Ano?
Wala man lang tao, o kahit tunog.
Hong-joo!
Ryu Hong-joo!
Di pwede 'to. Maghiwalay tayo at maghanap.
Hoy, Moo-yeong! Cheon Moo-yeong!
- Tao ba silang lahat? - Oo.
Sa tingin mo, gaano katagal na silang patay?
- Mga tatlong araw. - Hay.
Sino 'yan?
Sino ka? Sagutin mo 'ko.
Sino ang gumawa nito?
Si Jang San-beom.
Alam mo ba kung nasaan siya?
Nasaan na siya?
Sabihin mo sa amin. Huhulihin namin siya.
Gusto mong umalis dito?
Madadala mo ba kami kay Jang San-beom?
- Ano? - Saan siya nagpunta?
Moo-yeong, hindi! 'Wag kang huminga!
Ano ito? Hoy!
- Hoy, Moo-yeong! - Hindi ko maalis ang mga tali!
Hay.
Hindi! Umalis kayo, alis!
Mga babae, hindi. Pag-usapan natin 'to, ha?
Mag-usap tayo! Dali!
Ano?
Hoy, Moo-yeong!
Hindi pa tayo patay. Ano 'to?
Pekeng dugo 'to.
Hay naku.
At cut! Okay!
- Tumayo tayo. Babalilk sa sampung minuto! - Ha?
Magpalit tayo para sa susunod na eksena. Dali!
SA SUPORTA NG PALABAS SA TV "ANG ASAWA NI JANG SAN-BEOM"
Ano ito?
Paanong nangyari 'to?
Noong unang panahon, may nakatirang tigre sa Jangsan,
na may kakayahan sa panggagaya sa iba.
Ito ang mundong nilikha mo.
Ginawa ito mula sa pagnanakaw ng aking mga alaala?
- Bakit sila umiikot? - Ako si Kim Du-han.
Hay, nababaliw na ako!
Isang oras na lang ang natitira. Dapat na nating mahanap si Hong-joo sa oras.
Subukan mong iligtas ang babaeng ito, kung kaya mo.
Papatayin ko siya.
- Ako… - Putulin ang tali!
Bakit hindi ko mabitawan?
Sinadya niyang pag-awayin tayo.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Camille Guiruela