Jedna mała, dwie małe stópki!
La, la, la!
Dzień dobry! Przepraszam!
Proszę kawę bez kofeiny z mlekiem. Dziękuję.
Ma pani przesłodkiego dzidziusia.
Dziękuję.
I jeszcze jedno ciastko.
- Już pakuję. - Dziękuję.
Gdzie ona jest?
Co? Nie! Powiedz mi, gdzie ona jest.
Czy ty robisz to celowo? Bo serio nie wiem.
Co proszę?
Za 45 minut mamy być na scenie
na przesłuchaniu na iluzjonistki, a ona nie odbiera telefonu.
Tak? Dopiero co odebrała dzieciaka ode mnie z mieszkania.
Zniknęła.
Czego oczekujesz?
Pojawiasz się znikąd ze starszawą dziewczyną,
paradujesz przed nią z dzieckiem,
a potem znikasz bez słowa.
A teraz mam niby występować
w triku Zemsta z asystentką bez, kurna, asystentki.
Jeśli nie pojawi się na przesłuchaniu,
może to dlatego, że wreszcie zrozumiała,
że wykorzystujesz ją do zarabiania kasy.
Powodzenia z przekonaniem reżysera,
żeby wstawił twój opięty tyłek na plakat.
- Idź w cholerę! - Ty idź w cholerę!
Spieprzaj!
Odbierz, Bobbi. Gdzie jesteś? W co ty pogrywasz?
Oddzwoń do mnie teraz!
kotki dwa
szarobure obydwa...
"Pojechałam do mamy. Wysyłam tęczowe buziaki".
Bobbi!
Witaj w domu Jupitera! Ale się będziemy bawić!
Chcesz zobaczyć moje ulubione miejsce?
Wiem, co robi Bobbi.
Wchodzimy, zabieramy dziecko i wychodzimy.
Nie odezwę się do niej słowem.
Kiedy ostatnio widziałaś się z matką?
Na pogrzebie mojej babci 15 lat temu.
Chciała prowadzić kółko wdzięczności, a ja powiedziałam jej, że jest narcyzą.
Mieszka w porąbanej społeczności.
Wszędzie śmierdzi kadzidłami i kurzymi gównami.
OK...
Bobbi...
Przysięgam, że cholerę zamorduję.
Co, jeśli spróbuje zrobić jej krzywdę?
Powinnaś była je zabić, jak miałaś okazję.
Próbuje przekazać ci wiadomość.
Jaką wiadomość?
Kurna. Wiem, gdzie są.
Bobbi!
Przepraszam! Wleciało mi do niemieckiej dziurki.
O czym ty myślisz?
Powiedziałaś, że mogłabym pomóc i wyglądałaś na zdenerwowaną.
I myślałaś, że jak przyjedziesz tutaj, to problem się rozwiąże?
No...
Pomyślałam, że to by ci dobrze zrobiło,
a mama go jeszcze nie poznała.
To ostatnie miejsce, w jakim chcę być.
Natasha, zwolnij. Natasha!
Nie uciekaj, martwię się o ciebie.
Po prostu chcę się upewnić, że nic ci nie jest. Wszystko dobrze?
- Nic mi nie jest! - Nieprawda. Boisz się.
Dzieje się coś złego... Porozmawiaj ze mną.
To nie jest moje dziecko.
Spadł z klifu, a ja go złapałam.
A teraz nie mogę się go pozbyć.
Jest niebezpieczny, Bob.
A jeśli spróbujesz go wziąć, zabije cię.
Zapomniałam, jaka potrafisz być wredna.
Czy z twoją siostrą wszystko dobrze?
Jest wspaniała.
Zostanie tutaj i pobawi się w szczęśliwą rodzinkę z moją mamą.
Jedźmy.
Boże!
On chce nas tutaj zatrzymać.
Dlaczego?
Ktoś przyjedzie i sprawdzi auto.
To może trochę potrwać.
Możecie poczekać u nas w domu.
Wiem, że nie przyjechałaś tutaj, aby się ze mną zobaczyć,
więc po prostu pójdę sobie.
Bobbi powiedziała mi o małym.
Byłaś dokładnie taka sama.
Nigdy nie mogłaś się uspokoić.
Przygotuję dla was łóżko...
gdybyście musieli zostać.
Czy tu jest jezioro?
Tak.
Dobrze, zrobimy to tam.
Dlaczego pani to robi?
Próbuję uratować ci życie.
Nie, proszę powiedzieć, kim pani jest dla niego.
Dlaczego ktokolwiek żyłby pięćdziesiąt lat w aucie,
jedząc gówniane szarlotki?
Bo teraz widzę tylko starą straszną babę,
która każe mi wrzucić dziecko do jeziora,
a szczerze mówiąc, nie mam na to ochoty!
Nic pani nie powie? Dobrze, kurna!
Nie wiem, jaki miała pani plan, ale nie działa.
Gdzie pójdziesz z tą głupią dziewczyną?
Nie odchodź! Jesteśmy tak blisko!
Jeśli mi pani nie powie, co z nim jest nie tak,
sama się tego dowiem.
Jutro o tej porze będziesz martwa.
A ja będę jeździć za jakąś inną idiotką.
Idiotka!
Czego chcesz? Jesteś głodny?
Ale z ciebie numer. Czego chcesz?
Może trochę mi odpuścisz, co?
Nakarmimy cię. Nie będziemy się wychylać.
A potem znajdziemy rozwiązanie. Dobrze?
Cześć, mamo!
Honey mówi, że cydr jest gotowy, jeśli chciałabyś spróbować.
Śliczna Bobbi!
Tak się cieszę, że tu są.
I tak się cieszę, że ty tu jesteś.
Zostałaś ciocią.
A ja zostałam babcią.
Bez względu na wszystko, to błogosławieństwo.
A teraz wskakuj do łóżka.
To moje łóżko.
Och, Bobbi.
Dobrze.
Zobaczymy się na kolacji.
No dalej.
Dalej.
Płacze, bo jesteś zmęczona.
Ty musisz się wyspać, a on wypłakać.
Cześć, jestem Honey! A ty musisz być Natasha!
A to twoje cudowne dzieciątko!
Przyjechałaś w samym środku wielkiego chaosu.
Cudowne są w tym wieku, prawda?
Przykładasz go na skórę?
Co?
Po prostu przykładasz go do skóry
na piersi, a potem bicie waszych serc się synchronizuje.
Połączenie ciał pomiędzy matką i dzieckiem
jest dość niezwykłe.
- Tak. - Zostajesz na przesilenie?
- Niestety nie. - Och, ale przecież musisz!
- Bobbi! - Pokaż nam sztuczkę!
Może jeśli będziecie miłe dla Bobbi,
pokaże nam magiczną sztuczkę.
A potem wszyscy pomogą przy ognisku.
Dobrze, dobrze, dobrze.
Co ja tu mam?
Czekoladowe monety.
Teraz wszyscy musicie się naprawdę mocno skupić,
żeby te monety znalazły się w tej misce.
- Dobrze. - Dobrze?
Trzy, dwa, jeden.
- Gdzie one są? - Wow!
Gdzie są?
- Chyba nie zadziałało. - Nie zadziałało.
Chyba że?
Sprawdźcie kieszenie.
- Czekoladowa moneta! - Czekoladowa moneta!
Dobrze, a teraz czekoladki do kubka.
Bob po prostu dała im te czekoladki.
Przez przetworzony cukier zęby stają się czarne i wypadają.
Wszystko OK, Tash.
Czemu nie masz dziecka?
Czy to dlatego, że jesteś lesbijką?
Zachęcamy, aby dzieci były ciekawe i otwarte.
I reagujemy w duchu radykalnej szczerości.
Razem z moją partnerką
stwierdziłyśmy, że nie będziemy mieć biologicznego dziecka,
bo ciąża...
Zęby wam nie sczernieją od przetworzonego cukru.
Jako dziecko cały czas jadłam słodycze.
A teraz mam piękne zęby.
Czas zejść na dół na ognisko!
Ale ja chcę moją czekoladkę!
Jacob, w domu Jupitera
nie podnosimy głosu ze złością.
Tylko z radością.
- Tylko radością. - Jezu.
Teraz idź i pomóż innym.
Dalej.
Nie masz już więcej czekoladek, Bobbi, co?
Nie możesz się powstrzymać, prawda?
To popieprzony dom.
Natasha!
Czy mogę zapalić?
Co?
Pokażę ci warsztaty Barbary.
Tam ucieka, kiedy się czymś załamie.
Nikt nie może tu wchodzić.
Czy mogę już zapalić?
Nie pal przed nikim,
dopóki nie będziesz w stanie się zaciągnąć bez kaszlu.
Zawsze chwytaj tymi dwoma palcami, nigdy tymi,
chyba że chcesz wyglądać jak pizda,
a jeśli ktoś poprosi cię o papierosa, zawsze się zgódź.
Chyba że masz ostatniego, wtedy powiedz, że się podzielisz.
Jak się podzielę?
Nieważne.
Cześć.
Czego chcesz?
Musi znowu uśpić dziecko.
A tylko ty to potrafisz.
Klasyczna Natasha, prawda?
To jak próbować kochać zamkniętą małżę.
Zupełnie.
Kim pani właściwie jest?
Kim? Bo wiem, że nie jest pani nauczycielką jogi.
Pomagam jej z dzieckiem.
Może jej pani powiedzieć, że jeśli potrzebuje pomocy,
może o nią poprosić sama.
Co ci się stało?
W pokoju gościnnym jest pudło starych dziecięcych rzeczy.
Wyjęłam je dla Bobbi, ale tobie się pewnie bardziej przydadzą.
Rola szczodrej babci ci nie pasuje.
Cóż, tobie rola niechętnej matki też nie.
Nic nie musisz udowadniać.
Przynajmniej nie mnie.
Było warto?
Odejść i żyć w polu, i tworzyć małe ludziki z gliny?
Sama mi powiedz.
Czy posiadanie dziecka zapełniło dziurę w twojej duszy?
Dlaczego tu przyjechałaś, Natasho?
Tak przy okazji, są beznadziejne.
Nawet nie zaczynaj.
Czego chcesz?
Czego ty chcesz?
Czego chcesz?
Czego?
Czego chcesz?
Czego, do kurwy nędzy, chcesz?
Czego chcesz? Po prostu mi powiedz.
Czego chcesz?
Idź spać.
Dalej.
On mi nie pozwala spać.
Niech płacze.
Kiedy będziesz gotowa, zejdź na dół na przyjęcie.
Dlaczego kazałeś mi tu przyjechać?
Jak dobrze wszyscy wiecie,
letnie przesilenie to moja ulubiona noc w ciągu roku.
Tak!
To święto Mrocznego Łona, z którego wszyscy pochodzimy
i do którego wrócimy.
Ale podczas letniego przesilenia
znajdujemy światło, które w nas jest,
i to, że wyraźnie widzimy, czego się od nas oczekuje.
Abyśmy mogli być najlepszą wersją siebie
dla siebie nawzajem.
- Tak! - Tak!
Tegoroczne przesilenie jest wyjątkowe.
Ponieważ są tu obie moje córki.
I wnuk!
Dlatego tegoroczne przesilenie zadedykujmy matkom!
I dzieciom, dzięki którym stają się matkami!
Za matki! I dzieci, dzięki którym stają się matkami!
Dziecko mojej matki zbyt często i zbyt głośno przeklina
dziecko mojej matki zbyt długo i zbyt głośno się śmieje
i wyje do księżyca i sypia po dziurach
i niezdarnie podnosi głos w tej pieśni
Jestem dziką córką mojej matki, tą która chodzi boso,
przeklinając ostre kamienie, jestem dziką córką mojej matki...
Hej. Wszystko dobrze.
Nic się nie dzieje.
Próbuje nas pani zabić.
Nie wiedziałem, że cię skrzywdzi.
Kłamie pani!
Nie wie już pani nawet, dlaczego to nadal robi, prawda?
Prawda?
Helen.
Kim, kurna, jest Helen?
Nie powie mi pani?
To koniec.
Chcesz, żeby się dowiedziała?
Bo ja wyjeżdżam z tego wariatkowa, natychmiast!
Natasha Williams.
Lydia McNaish-Wilcox.
Yolanda Rey.
Tanya Anne Curtis.
Ines Moreno.
Alia Waseed.
Kate Redford.
- Mówiłam, żeby się pani trzymała ode mnie z daleka, wariatko!
- Rachel Cooper Davis. - Yaya Popoola.
Rosie Stone.
Tylko jeden krok więcej, a przysięgam, że...
On chce ci to pokazać!
Helen! Helen! Helen!
Helen!