Nie miała pojęcia, co się dzieje.
Kiedy ją do mnie przywieźli, leciała jej już piana z ust.
- Boże. - Skórka wygląda obłędnie,
jak ci się udało uzyskać ten piękny kolor?
Dziękuję!
Użyłam melasy i to więcej, niż myślisz.
Zawsze ją najpierw trochę zagęszczam, a dopiero potem wkładam do piekarnika.
Teraz mówią na niego Pavarotti!
Fred każe mi słuchać opery.
Mówi, że to dobre dla dziecka.
Naprawdę?
Dzieci są jak gąbki, nawet w brzuchu.
Muszę zadbać o to, aby wsiąkały tylko dobre rzeczy.
To fascynujące.
Szybko! Daj mi rękę.
Tutaj! Poczułaś?
Teraz!
Cztery, pięć, siedem, osiem, halo?
Halo?
Zły numer.
Usiądź, synu. Niestety mam złe wieści.
Nie ma sensu tego przeciągać.
Umieram.
Rak jelita.
Najlepsi ludzie twojego brata
próbowali coś z tym zrobić.
Został mi rok.
Może trochę mniej.
Halo?
Nie mogę uwierzyć, że widziałam cię tylko cztery godziny temu.
Bardzo za tobą tęsknię.
Cześć, Heather!
Spakowana?
Tak! Właśnie jemy kolację.
Poczekam na ciebie na rogu.
Nie mogę się doczekać.
Kocham cię.
Ja też.
To była Heather.
Przypominała o ciastach w niedzielę.
Kocham cię, Helen.
Ja ciebie też.
Odrzucam cię.
Wcale nie.
Ty wybrałaś tę okolicę.
Ty wybrałaś ten dom, te zasłony,
naczynia,
i że chcesz pracować.
Ty wybrałaś to życie.
Ze mną.
Powinniśmy mieć dziecko.
Ech.
Powiedz coś, na Boga!
Mój ojciec umiera.
Jack.
Proszę, kochaj mnie.
Proszę,
to mi pomoże zasnąć.
Spóźniłaś się.
Przepraszam.
Jack nie wie, że to miejsce istnieje.
Dostałam je w spadku po ciotce.
Ciotce?
Pannie Lizzie Eaves.
Była zadeklarowaną lesbijką, oczywiście.
A my...
- Hej! Darmowy prąd! - Prąd!
Ukradliśmy go?
Glodean! Jak mam ich teraz uśpić?
No dalej, dobranoc ciociom. No dalej, mały człowieku.
Dziękuję. Dobranoc.
Darmowy prąd! Darmowy prąd! Darmowy prąd!
Hmmm, tak, to by było na tyle.
Udało ci się, kochanie.
- Naprawdę? - Hmm.
Więc to tylko dla mnie?
Tylko dla ciebie.
Już starczy! Znajdźcie sobie sypialnię!
To tyle.
Myślałam, że o nas zapomniałeś.
To niemożliwe.
Znacie wszyscy Helen.
Cześć.
Hej.
To żeby podziękować, że pozwalacie mi zostać.
Dziękuję, to bardzo miłe.
To nie jest jakiś hotel,
w którym może zrobić sobie wakacje od jej bogatego męża.
To nie są wakacje.
Czemu zawsze wybierasz białe dziewczyny, Nour?
Proszę?
Czy czujesz się przez to dobrze?
No co ty.
Żeby myśleć o jej mężu?
Czy raczej dlatego,
że chcesz wszystko, co on ma?
Ładny mały domek, ładną małą żonę.
I parkę uroczych małych dzieciaczków.
Miło cię widzieć, Helen.
- Pieprz się, Lin! - Wystarczy!
Jeśli chcecie zostać, zostajecie.
Czy to prawda?
Co?
Że chcesz dzieci?
To znaczy,
tak. Chcę mieć rodzinę. Kiedyś.
Dlaczego?
Nie wiem.
Myślałam, że Lin nie będzie mieć nic przeciwko.
Nie sądziłam, że to będzie takie trudne.
To rodzina.
Rodziny bywają trudne.
Wszystko w porządku?
Tak.
"Dzień dobry, Heather!".
"Dobry, Heather, jak minął weekend?".
"Wspaniale, dziękuję,
moja dziewczyna-lesba robiła mi to cały czas, a jak twój?".
- Helen? - Heather!
Czy możemy zamienić słowo?
Oczywiście.
Otrzymaliśmy informację o zmianie twojej sytuacji.
Nie wiem, co ma pani na myśli.
Jack pani powiedział, prawda?
Naprawdę potrzebuję tej pracy.
Szczerze, czego pani oczekiwała?
To jest rodzinna biblioteka, Helen.
Zostawić tego biedaka...
Jak tylko mój się dowiedział, że byłam z Lin,
chciał pełną opiekę nad dzieckiem.
W zeszłym tygodniu wysłał pracownika socjalnego, żeby porozmawiał z dziećmi.
Martwił się o ich rozwój psychoseksualny.
Mikey nie jest mój, to dziecko byłego Lin.
Gdzie ona jest?
W więzieniu.
Co zrobiła?
Broniła się.
Gotowa?
Gwan Nour!
Promieniejesz, kochanie.
Dobrze wyglądasz.
Helen.
POLICJA!
Szukamy zaginionej osoby.
Wszystkie tutaj nimi jesteśmy!
Myślisz, że to śmieszne, co?
Może powiesz nam, kogo szukasz,
a wtedy my ci powiemy, czy tę osobę widziałyśmy?
Przed sześcioma tygodniami zaginęła kobieta.
Ktoś zgłosił, że widział ją w okolicy.
Nazywa się Helen McGregor, trochę ponad 30 lat, długie brązowe włosy.
Mąż twierdzi, że ma coś, co należy do niego.
Nikogo takiego tu nie ma.
Jeszcze się przekonamy!
Kurwa!
Dalej! Spieprzać!
Wyłazić!
Jesteś w sikach!
Jestem w ciąży.
Od kiedy wiesz?
Od jakiegoś czasu.
Myślałam, że z nim nie sypiasz.
Możemy pojechać do Liverpoolu,
ukryć się przez jakiś czas.
Rochelle znajdzie dla nas pokój.
I dla dziecka.
Dzień dobry, tutaj Klinika Ginekologiczna Highgate.
Helen McGregor?
Zostanie pani na noc?
Odbiorę cię rano.
- Proszę poczekać. - Dobrze.
Ciśnienie ma pani trochę podwyższone, ale nie trzeba się tym martwić.
To o jej stan psychiczny należy się martwić.
Boże, jak dobrze, że poinformowałeś szpitale.
To świetna sieć. Dobrzy ludzie.
Dobrze, że zdążyliśmy na czas.
Ja tylko chcę odzyskać moją rodzinę.
Najważniejsze, żeby była spokojna.
Jeśli się zdenerwuje, stres może zaszkodzić dziecku.
Nie mogę przestać myśleć, z kim się stykała.
Nie będą jej tutaj szukać.
Zostaniesz z nami, dopóki nie znajdziesz nowego domu.
Budzi się. Helen!
Jesteś już bezpieczna, kochanie.
I dziecko też.
Wszystko będzie dobrze.
Bardzo się martwiłem.
Łazienka.
Tak, tak, łazienka.
Proszę.
Dobrze, i powoli, wstajemy.
Helen? Wszystko dobrze?
Nic mi nie jest!
Nie! Nie!
Nic się nie dzieje.
- Wszystko w porządku. - Nic ci nie jest.
- Nie! Nie! - Wszystko w porządku.
I proszę.
Nie!
Nieeee!
- Wszystko dobrze. - Tak.
- Dobrze. - Nieeee!
Proszę, proszę, właśnie tak.
Przepraszam, może pani poczuć chłód.
Pomocy!
Dobrze ci idzie, kochanie!
Wspaniale!
Nie przestawaj, to już prawie koniec!
Jeszcze jedno parcie!
Chłopiec!
Mój chłopiec!
Dzień dobry, mamusiu.
Cieszymy się, że cię widzimy.
Chcesz się przywitać?
Kochanie?
Usiądź tutaj, tato.
Ostrożnie, tato.
Mój chłopiec!
Mój mały przystojniak!
Gdzie ona jest? GDZIE ONA JEST?
Powiedz mi!
Jest chora.
Ty sprawiłaś, że jest chora.
Przywieźliśmy ją do domu, aby się poczuła lepiej i urodziła dziecko.
Jesteś złem.
Czystym złem! Niech piekło cię pochłonie.
Twojego ojca, całą waszą linię.
Żebyście nigdy nie zaznali dnia szczęścia.
A twoje dzieci były niekochane i bezdomne,
a ty żebyś pewnego dnia umarł jak pies, dławiąc się własnym wstydem.
Wiemy, gdzie mieszkasz.
Wiemy, że macie tam dzieci.
Na twoim miejscu bym uważał.
Cześć! Ciii.
Cześć! Wszystko dobrze. Ciii.
Dobrze. I proszę.
Spróbujmy go nakarmić.
Masz mnóstwo mleka, piersi muszą cię boleć.
Jak go nakarmisz, poczujesz ulgę.
Mój mały to uwielbia.
No dalej.
To ci poprawi humor.
Musisz go przynajmniej potrzymać.
Proszę.
Nie jest źle.
Zdejmij go ze mnie.
ZDEJMIJ GO ZE MNIE!
Jesteś potworem!
Idziemy na pogrzeb ojca.
Judy zostanie z tobą i dzieckiem.
To potrwa tylko godzinę.
Jestem głodna.
Jesteś głodna?
Judy! Możemy zorganizować śniadanie?
Przykro mi z powodu twojego ojca, Jack.
To był dobry człowiek.
Dziękuję.
Porozmawiamy, jak wrócę.
Dobrze?
Wygląda, że bardzo jej się poprawiło.
Spróbuj jej nie denerwować.
Judy?
Dzisiaj są urodziny mojej siostry.
Chciałabym do niej zadzwonić.
Dawno z nią nie rozmawiałam.
Proszę.
01
946
0194
Cześć, siostrzyczko! To ja.
Przepraszam, że nie dzwoniłam wcześniej, ale nie czułam się dobrze.
Wszystkiego dobrego!
Gdzie jesteś?
Podejrzewam, że wybierasz się do domku cioci Lizzi na weekend?
Spotkamy się tam?
Baw się wspaniale.
Będę tam. Duchem.
Kocham cię.
Helen, jadę po ciebie...
Zapomniałem mowy na pogrzeb...
Kochanie!
Tęskniłam za tobą!
To nie jest moje dziecko.
Spójrz na mnie.
Co on ci zrobił?
Powiedz mi!
Powiesz mi, co ci zrobił.
Popatrz na mnie, zabiję go.
Zamorduję.
Zabiję go.
Już nie żyje.
Gdzie jest dziecko?
Mamo.
Helen!
HELEN!
Helen, proszę!