Volgens Ole Golly...
...weet een echte schrijver dat er achter iedere persoon een verhaal zit.
Waar is dat stomme ding?
Mijn spionagerondje heeft me doen inzien dat dat zo is.
Achter iedere persoon zit 'n verhaal.
Op de Robinsons na dan.
Zij zijn zo saai dat navelpluis nog een boeiender gespreksonderwerp is.
Wat heb je vandaag gekocht, Mrs Robinson? - Een plumeau, Mr Robinson.
Om mee af te stoffen?
Inderdaad, ja. Om mee af te stoffen, Mr Robinson.
Slaapverwekkend.
Op een dag zou ik er vast achter komen dat ze Russische spionnen of aliens waren.
Maar die dag kwam misschien niet meer.
Gaan ze verhuizen?
Als ik hun verhaal niet wist op te duikelen...
...kon ik mezelf toch geen schrijver noemen?
Harriet, schiet op. We komen te laat op 't feest.
Was hun saaiheid een ingenieuze vermomming?
Ik had één kans om daarachter te komen.
Ik had zelf een ingenieuze vermomming nodig.
Hebbes.
Ik wil gewoon, jij wil gewoon
Wij willen gewoon
Ik bepaal zelf wie ik wil zijn
Mijn autonomie
Nee, ik laat mijn haar niet knippen
En ik draag wat ik wil
Ik vind het fijn Als ik gewoon mezelf kan zijn
Ik wil niet, jij wil niet
Wij willen niet Rondgecommandeerd worden
'Op mijn feestje spioneer ik als ik dat wil'
NAAR HET BOEK VAN LOUISE FITZHUGH
Als dat de familie Welsch niet is. Kom binnen.
Harriet?
In een jurk? De wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Eigenlijk gruwel ik van zo'n outfit.
Maar mensen storten eerder hun hart uit bij iemand die er zo braaf uitziet.
Pinky, neem hun jas aan en ga met Harriet naar het kinderfeestje.
Veel plezier.
Nee. Het gevreesde kinderfeestje.
Typisch iets voor volwassenen en slecht voor spionage.
Nu je er bent, kan het feest echt beginnen.
Ik had een lijst opgesteld met mogelijke geheime identiteiten.
Internationale kunstdieven.
Tijdreizigers.
Buitenaardse wezens?
Hoe het ook zat, ik had maar twee uur om daarachter te komen.
Zijn de Robinsons er al?
Yep. Ik moest hun jas meenemen.
Mrs Whitehead nodigde ze altijd uit. Ze had vast met ze te doen.
Ik wil je wat laten zien. Het is keigaaf-octaaf.
'Keigaaf-octaaf'?
Ja, keigaaf-octaaf. - Goed, laat maar zien dan.
Stap één van m'n missie: ontsnap aan Pinky Whitehead met een aloude truc.
Pinky, waar is de wc?
Aan het einde van de gang aan de linkerkant. Ik wacht wel.
En ze stond op ballen.
Dat geloof je toch niet?
Weet je, ik zou nooit...
Als kind kun je goed spioneren op een feestje voor volwassenen.
Ze zeggen allerlei dingen, omdat ze denken dat de kinderen het niet horen.
Wist je dat van Mortimer? Z'n vrouw dacht dat hij een volle haardos had.
Met één haal trok een vogel die toupet van z'n kale kop.
Komen vogels af op nephaar of alle soorten haar?
Hoe dan ook, ik moet buiten vaker iets op m'n hoofd dragen.
Met al die soorten volwassenen in hun natuurlijke habitat...
...was het net of je een natuurdocumentaire keek.
Als we heel stil zijn, vangen we misschien een glimp op van de bebrilde blaaskaak.
Koop aandelen, aandelen, aandelen.
Links ziet u een Mr Withers.
Een schuw schepsel dat pas sinds kort z'n nest verlaat.
Rechts ziet u een geslepen Mrs Plumber die haar prooi in het nauw drijft.
Zeg, heb je weleens overwogen je hond overalletjes aan te trekken?
Die zijn helemaal in.
Dankzij haar scherpe instinct weet de strikkoppige dame te ontsnappen.
Is dat een 'misschien'? - Maar waar waren de Robinsons?
Ze moesten zich ergens in deze feestjungle bevinden.
Geen zorgen, Carol. Iedereen is dol op je ovenschotel.
Ach ja, het is geen wedstrijd.
M'n moeder en Mrs Whitehead streden al jaren...
...om de titel van ovenschotelkoningin van de Upper East Side.
Let op of je Seymour 'wat een mop' Gasco ziet.
Die komiek? Die komt toch in je voorstelling?
Ja, als-ie z'n contract eindelijk tekent.
Met wat gesnaai en gepaai weet ik hem vast over te halen.
Ziet er heerlijk uit.
Ik zet hem wel hier neer, naast mijn kalkoencassoulet.
Zo heb je voor elk wat wils, of je nou een verfijnde of simpele smaak hebt.
Daar valt mijn ovenschotel toch bij in het niet?
Als regisseur kan ik mensen op jouw ovenschotel aansturen.
En... actie, lieverd.
Oké, Gasco. Waar zit je?
Oké, Robinsons. Waar zitten jullie?
Mrs Robinson, we zijn op een feestje.
Dat zijn we inderdaad, Mr Robinson. Een feestje.
Hallo. Wat leuk om je te zien.
Wil je hints met ons spelen?
Sorry, makker. Straks misschien.
In volwassenentaal betekent dat 'nooit'.
Nou, leuk feestje. Er is niet eens muziek.
Zet maar wat op, dan zet ik de polonaise wel in.
Waar zijn ze nou?
Kijk uit je doppen.
Het spijt me vreselijk.
Vindt u m'n nieuwe jurk mooi?
Heel snoezig.
Dank u zeer.
Mag ik u vragen of u Mr en Mrs Robinson gezien heeft?
Nee, sorry, liefje. Ik laat het je weten als ik ze zie.
Heel vriendelijk van u.
Neem me niet kwalijk. - De lijst met geheime identiteiten.
Daar ben je.
Raakte je de weg kwijt onderweg naar de wc? Heb ik ook zo vaak.
Truman, nee. Niet het buffet.
Kom terug.
O, Truman. Nu zwaait er wat.
Dit was niet best.
Als Mr Robinson m'n lijst vond, wist hij meteen dat-ie van mij was...
...omdat er 'Van het bureau van Harriet M. Welsch' op stond.
Daar ben je. Waarom hang je bij de saaie volwassenen rond...
...als je lol kunt maken op het kinderfeestje?
Iedereen die ooit in de kinderkamer zat, weet dat het een niemandsland is...
...waar de grote kinderen geen macht meer hebben...
Zou m'n tv me missen?
...en de kleine kinderen heersen over deze vreemde, brute wereld.
Het is een beestenbende van onderdeurtjes.
Geef hier, geef hier.
Vruchtensap? Oeps.
Ik ruim 't wel op.
Ik moet hier weg.
Hé, Harriet. Wat een mooie jurk.
Fijn dat jij 'm wel mooi vindt.
Lukt het met de zendradio?
Nog geen contact met buitenaardse wezens...
...maar ik heb wel het Turkse woord voor 'hallo' geleerd. Dat is merhaba.
Oké. Ik moet gaan, Pinky.
Wil je m'n zendradio dan niet uitproberen? Zelf gebouwd, met een bouwpakket.
Straks misschien.
Kom op, probeer het eens.
Wij zitten immers altijd op dezelfde golflengte.
Even dat je het weet, dat is nooit zo geweest.
Hij is best aardig en zo, maar we hebben niks gemeen.
Jonathan, nee.
Zo veroorzaak je kortsluiting.
Nu Pinky afgeleid was, kon ik ontsnappen.
Oeps. Ik ruim 't wel op.
Neem wat van deze ovenschotel, het is een waar tonijnfestijn.
Stoute Truman.
Ik ben vegetariër.
Daar hebben we Seymour 'wat een grap' Gasco.
Fijn dat je er bent.
Seymour, zou je even, je weet wel.
Wat een grap.
Seymour? - Welschy. Alles goed, makker?
Ik hoorde dat je zou komen, dus heb ik je contract meegenomen.
Eén krabbeltje en dan zijn we klaar voor de show.
Wacht even. Alles op z'n tijd.
Hé, welke is met kalkoen en welke met tonijn?
Die is met kalkoen.
Zei ik dat die met kalkoen is? Ik bedoelde die.
Kantje boord. Ik heb 'n tonijnallergie. Eén hapje en m'n maag is van de kook...
...als je snapt wat ik bedoel.
Ik denk dat ik het snap.
Hé, Bobby B. Ouwe huppeldepup. Alles flex?
Dit is pas echt om te lachen.
Het is maar een prototype, maar ik kan er de lichten mee bedienen...
...en de radio.
Polo, polonaise, polo, polonaise - Janet, ik heb geen zin in de polonaise.
Of misschien toch wel.
Pinky, kun je de muziek in de woonkamer harder zetten?
Yep. Maar je moet voorzichtig zijn, anders wordt 't echt...
Hard.
Polonaise.
Polo, polonaise, polo, polonaise
Hé, kinderen. Zin in een polonaise?
Nee. Blijf in jullie kamer.
Kom en pak wat van deze ovenschotel. Vis niet achter het net.
Polo, polonaise, polo, polonaise - Stop.
Polo, polonaise, polo, polonaise
Ik ben zo terug. Ik moet met Seymour praten.
Hé, Seymour.
Hoe krijg ik je zover om dat contract te tekenen?
Weet je wat, Welschy? Als je vrouw ooit een ovenschotel voor me maakt...
...teken ik het nu meteen. - Afgesproken.
Was er hier nou iemand vol lof over mijn ovenschotel met tonijn?
Tonijn?
Nieuwe polonaise.
Polo, polonaise - Dit is een feest voor volwassenen.
Polo, polonaise, da, da, da, da, da
Hop, in de polonaise.
Pinky.
Ik krijg het warm van deze polonaise, Mrs Robinson.
Zal ik uw jas aannemen?
Bedankt.
Ik help je wel, Pinky.
Polo, polonaise, polo, polonaise
Harriet, er geldt hier een etiquette.
Je kunt niet zomaar iemands zakken doorzoeken.
Dit is een noodgeval. Voilà.
Is dat de garderobe, Mrs Robinson?
Klopt, Mr Robinson.
Waarom hebben jurken geen zakken?
Kan iemand me dat uitleggen?
Is dat mijn jas, Mrs Robinson?
Dat klopt, Mr Robinson.
Laten we nu maar gaan, Mrs Robinson. - Inderdaad, Mr Robinson.
Wat? Waarom zou je nu willen gaan...
...als je nog geen hints met ons hebt gespeeld?
Eindelijk.
Ik wilde het verhaal achter de Robinsons achterhalen.
Als ik dan hints moest spelen, tja, een goede spion geeft nooit op.
Mogen we even? Pinky, kom je even mee naar...
Dus, wat is onze missie?
Is 't je ooit opgevallen hoe saai de Robinsons zijn?
Net menselijke liftmuziek. - Dat zeg ik ook altijd.
Natuurlijk doe je dat. Dezelfde golflengte.
Juist. Ik denk dat het een dekmantel is voor hun geheime identiteit.
Moet je kijken. - 'Buitenaardse wezens'?
Ja, soms wordt het lichaam van een mens overgenomen door een buitenaards wezen.
Buitenaardse wezens. - Kom terug.
Ik heb een plan.
We laten de Robinsons deze woorden uitbeelden.
Zodra we tics of buitenaardse trekjes zien...
Weten we hoe het zit.
Zijn jullie er klaar voor? - Klaar.
Jullie woorden. - Die van jullie. Jullie eerst.
Twee woorden.
Eerste woord.
Fluisteren. Roddelen. Geheim.
Twee woorden.
Geheim agent.
Goed gedaan, Mrs Robinson.
Zag je iets raars? - Neen.
Een olifant.
Buitenaardse wezens.
The lone... The Lone Ranger.
Goed geraden. - Goed uitgebeeld.
Internationale.
Kunst.
Rovers?
Dieven. Internationale kunstdieven.
Gek. De Robinsons waren ineens zo speels.
Het was alsof hints een grote, saaie blokkade in ze wegnam.
Zie je wat? - Wacht maar. Het komt wel.
Wat je al niet doet uit liefde.
Zie je wat ik zie?
Eén woord, twee lettergrepen.
Doe je best, Mr Robinson.
Als ik deze raad, zijn we de kampioenen van het universum.
Universum?
Deze is nogal lastig, Mrs Robinson.
Welk woord is het? - Weet ik niet.
Daar komen we maar op één manier achter.
Een nieuwe vleugel?
Nee, Truman. Geen menseneten.
Kijk uit.
Het antwoord.
De ovenschotel.
Truman.
Stoute Truman. Stout.
En wie heeft de ovenschotelwedstrijd gewonnen?
Het is niet echt een wedstrijd.
Lekker voor je, Peggy Whitehead.
Oké, het is wel een wedstrijd.
En maak je geen zorgen, schat. Thuis heb ik nog meer.
Meer?
Het spijt me, Mrs Robinson.
Het ziet ernaar uit dat jullie de grote winnaars zijn.
Het beste team heeft gewonnen. Jullie voelen elkaar erg goed aan.
Heel erg goed.
Ach ja. We zitten dan ook op dezelfde...
Golflengte.
Bedankt voor het potje. Voordat we jullie tegenkwamen...
...vonden we iedereen hier een beetje, je weet wel...
Saai.
Tijd om te gaan, Mrs Robinson.
We hebben morgen een lange reis voor de boeg.
Waar gaan jullie naartoe? - Terug naar waar we vandaan komen.
Naar een heel afgelegen plek.
Klinkt ver weg.
Het is praktisch lichtjaren hiervandaan.
Nou, het was leuk jullie te leren kennen. - Inderdaad. Goeie reis.
Aju paraplu.
Waarom zou je zoiets zeggen?
Dat klinkt gewoon grappig. - En het rijmt ook nog 's.
Ja, zoals keigaaf-octaaf.
Dus, wat wil je nu doen?
Laat me die supergave zendradio maar eens zien.
Nee. Ik heb een beter idee.
Harriet.
Dus ik wist niet wat het verhaal achter de Robinsons was.
Maar dat maakte me geen slechte schrijver. Ik had een veel beter verhaal gevonden.
Het verhaal waarin ik Pinky beter leerde kennen.
En we waren nog maar bij hoofdstuk één. Wie weet hoe het zou aflopen?
Wat is je favoriete geur?
De stoep nadat het geregend heeft. - Die van mij ook.
Volgend jaar zul je wat beleven, Carol Welsch.
'Marsmannetjes'?
Ik wil gewoon, jij wil gewoon
Wij willen gewoon
Ik wil niet, jij wil niet
Wij willen niet Rondgecommandeerd worden
En ik doe mijn best Om me goed te gedragen in de buurt
Ik lach heel lief
En ik doe m'n best De waarheid te vertellen
Ik wil gewoon, jij wil gewoon
Wij willen gewoon
Ik wil niet, jij wil niet
Wij willen niet Rondgecommandeerd worden
Ik bepaal zelf wie ik wil zijn
Mijn autonomie
Ik wil gewoon, jij wil gewoon
Wij willen gewoon
Nee, ik laat mijn haar niet knippen
En ik draag wat ik wil
Ik vind het fijn Als ik gewoon mezelf kan zijn
Ik wil niet, jij wil niet
Wij willen niet Rondgecommandeerd worden
Vertaling: Jenneke Takens