De Wereldtentoonstelling van 1964.
Stel je een typische kermis voor. Zet hem in een raket...
...lanceer hem naar de toekomst en dan kom je een beetje in de buurt.
Het was zo'n schoolexcursie waarbij je niet meer naar huis wilde.
Welkom in het Futurama II, de toegangspoort tot de wereld van morgen.
Gaaf. - Te gek. Wat cool.
Intercontinentaal transport zal geregeld worden door onderwatertreinen.
Ik wil onder water wonen.
Dan moet je je adem inhouden om de post te halen.
Doe ik al. Onze brievenbus staat naast de afvalcontainer.
Kijk al die minimensen uit de toekomst nou.
Hoi, minimensen.
Blijf zitten, Harriet.
Vreselijke reuzin.
Vlucht, minimensen. Een grote pretbederver maakt zich klaar voor de aanval.
Mr Horatio, Harriet en Janie verstoren de boel.
Kinderen, niet zo vervelend doen.
Jullie verpesten de laatste mooie rit van de dag.
Wat hebben we veel fantastische dingen gezien, hè?
Robotdienstmeisjes, elektrische auto's, satellieten.
Vanuit de ruimte zou ik zo goed kunnen spioneren.
Kon ik al dat rare toekomsteten maar proberen.
Wat is een Belgische wafel nou weer?
Ik denk dat het een wafel is en, hou je vast, hij komt uit België.
Oké, allemaal. Schrijf nu nog wat laatste ideeën op voor je opdracht.
Van alle dingen die je hier hebt gezien, waar kijk je het meest naar uit?
Waar ik het meest naar uitkijk? O, echt alles.
De vijf minuten gaan nu in. Veel plezier met schrijven.
Waar kijk ik het meest naar uit? Spaceshuttles, elektrische tandenborstels.
Ik kan niet kiezen. Concentreer je.
Ik kijk het meest uit naar...
Ongelofelijk.
Voor het eerst in m'n leven...
...had ik, Harriet M. Welsch, toekomstig groot schrijver...
...een schrijversblok.
Ik wil gewoon, jij wil gewoon
Wij willen gewoon
Ik bepaal zelf wie ik wil zijn
Mijn autonomie
Nee, ik laat mijn haar niet knippen
En ik draag wat ik wil
Ik vind het fijn Als ik gewoon mezelf kan zijn
Ik wil niet, jij wil niet
Wij willen niet Rondgecommandeerd worden
'WERELD VAN MORGEN'
NAAR HET BOEK VAN LOUISE FITZHUGH
Als ik met een geweldig idee voor mijn spreekbeurt wilde komen...
...moest ik de boel anders benaderen.
Tof, maar nu je toch bezig bent...
Kom op, toekomst. Wat heb je te bieden?
Geen zorgen. Ik heb een jetpackbewijs.
Hier moet ik afslaan. Doei.
Wauw. Een sandwich met tomaat uit de toekomst.
Verrukkelijk.
Robot Golly, waar kijk jij het meest naar uit?
Ik mag die vraag niet beantwoorden, want een goede spion zoekt alles zelf uit.
Ik heb maar één perfect idee nodig.
Iedereen schreef alsof het niets was...
...zelfs Pinky Whitehead.
Mr Horatio.
Ik ben al klaar. Als het bij iemand niet wil lukken, kan ik diegene helpen.
Hoepel op, Marion.
Hoe werd ik een groot schrijver als ik niet over de toekomst kon schrijven...
...terwijl ik omgeven was door de toekomst?
Pennen neer. We hebben nog wat tijd voor we terug moeten.
Wie wil er een 'Belgische wafel' proberen?
Dat klinkt heerlijk.
Gaat het wel, Harriet?
Ja, hoor.
Maakte je nou net een foto van me?
Kom, Harriet. De toekomstwafels wachten op ons.
Zag je dat? Wat een gluurder.
Ja, Harriet. Wie bespioneert een ander nou zomaar?
Nou, hè? Ik ga achter hem aan.
Niet doen. Als Mr Horatio erachter komt dat je bent weggegaan, mag je nablijven.
Je hebt gelijk, Sport. Verzin maar een goede smoes voor me.
Ole Golly zei ooit: 'Verhalen volg je op de voet.'
Sorry.
Gesnapt.
Wat is dit nou? - Waarom nam je zomaar een foto van me?
Ik nam geen foto van jou.
Je nam een foto van mijn verfrommelde papiertje?
Jij ziet een papiertje. Ik zie iets echts.
Afval, barsten, dingen die men niet ziet, dat is kunst.
Ik ben fotograaf. Dat begrijp je toch niet. Je bent maar een kind.
Een kind? Wat ben je, 14?
Ik moet gaan. Het is hier al vervelend genoeg zonder jou.
Waarom ben je hier dan?
M'n ouders geven in het Kodak-paviljoen een showtje voor boerenpummels...
...en ik probeer wat echts te vinden tussen al dat neppe.
Wat is er nep aan de hoop op een betere toekomst?
Ik geloof niet in de toekomst. - En ik niet in onbeschoftheid.
Geniet ervan.
Doe ik.
En als ik m'n prijswinnende opstel over onze geweldige toekomst schrijf...
...zal ook jij erin geloven.
Hij was echt een kruising tussen een mens en een onverzettelijke muur.
Janie. Sport.
Joehoe, Marion. Waar ben je?
Ik sta op een bankje. Tijd om te klikken bij de meester.
Wat moest ik doen?
Ik wist niet wat ik moest schrijven. En nu ook niet waar ik was.
Het wafelkraampje.
Lukt het met je troepfoto's?
Niet dat je foto's troep zijn, maar...
Wat moet je van me?
We moeten een opstel schrijven, maar ik heb geen inspiratie.
Toen zag ik jou en dacht ik: niemand bespioneert mij zomaar.
En toen raakte ik de weg kwijt.
Kun je me helpen m'n klas te vinden?
Heeft iemand je ooit verteld dat je niet heel aardig bent?
Maar m'n ouders wel. Kom mee.
O, oké. Top.
Ik ben trouwens Harriet. - Chuck. Ik heet Chuck.
Ik heb de toekomst geproefd, Janie.
Die komt uit België en het is een wafel. En die gaat de wereld op z'n kop zetten.
Koppie erbij. We moeten Harriet vinden.
Focus. We moeten haar vinden.
Ik heb een wafel voor haar achtergelaten met haar naam in slagroom erop.
Er ligt een servetje onder, waarop staat: 'Kom naar...'
Is dat m'n servetje?
Sport, hoe moet Harriet ons nu vinden?
Daarboven zie je 's werelds beroemdste circusclown.
Tover eens een glimlach tevoorschijn. Je staat op de grootste foto ooit.
Op deze tentoonstelling is alleen het Royal Tire-reuzenrad hoger.
Chuck.
Hé, lieverd.
We verwachtten je pas bij het eten. - En zeker niet met een vriendin. Leuk.
Ik heet Harriet M. Welsch en ik ben ook wel leuk. Bedankt.
En verdwaald. Kunnen jullie haar helpen? - Och, jeetje.
Nou, we zijn net bezig met een rondleiding.
Maak je maar geen zorgen. Chuck weet hier beter de weg dan wij.
Chuck, neem haar maar mee naar de bewakingspost.
Goed dan.
Je bent in goede handen. - Dag, lieverd.
Doe het rustig aan, jongen. Span je niet te veel in.
Hou op. Ik weet waar ik mee bezig ben. Kom, Harriet. Het is een heel eind.
Prima. Misschien gaan onderweg de radertjes wel draaien.
Je bent echt een rare. Misschien is er nog hoop voor jou.
Volg mij, dan leer je nog wat.
Les één. Waar draait deze expositie om?
Wereldvrede? - Fout.
Het draait om sukkels die wat willen verdienen.
Bij elk paviljoen hoort een merk dat je troep wil verkopen.
Dit is heel diepzinnig, Harriet.
Ik zou het opschrijven.
Dan zou ik een onvoldoende krijgen en het schrijverschap kunnen vergeten.
Nee, jij kunt net zo min in de toekomst kijken als deze bollebozen.
Weet jij 't beter?
Als je in het heden leeft, maak je je geen zorgen...
...over de toekomst. Hoe voel je je nu?
Gedoemd. Als ik niets kan bedenken...
...zet Mr Horatio me een ezelsmuts op tot ik zelf in een ezel verander.
Dat is in de toekomst. Wat beleef je nu, op dit moment?
Nou, nu, op dit moment is het zonnig.
Mensen lachen.
Mijn haar ruikt naar pretzels.
Voelt dat niet beter dan al die zorgen over de toekomst?
Laten we doorlopen, oké? - Ja, ja. Zo meteen.
ZWITSERSE SOUVENIRS
Moet je al die troep zien. Alleen sufferds dragen dit.
Goed, eens kijken of jullie opgelet hebben.
Ik let altijd op.
Miss Hawthorne, wil je zo lief zijn mijn mooie spulletjes te dragen?
Kan iemand een van de ontwerpers van deze expositie noemen?
Miss Welsch misschien?
Dit wordt onze ondergang. - Ik wacht, Miss Welsch.
Charles Eames, Mr H.
Correct. Goed zo, Miss Welsch. Fijn dat er iemand zit op te letten.
Ik wist niet dat je haar kon imiteren.
Ik ook niet. Ik krijg vast een hogere stem als ik bang ben.
De beveiliging is daarzo. - Wat is dat?
Dat is toch iets om naar uit te kijken?
Beeldtelefoons?
Zouden mensen echt hun gesprekspartner willen zien?
Natuurlijk.
Ik zie Janie liever om m'n grappen lachen dan haar te horen gniffelen.
En, heb je al een idee?
Er is geen toekomstastischere plek op de wereld. Hoe moeilijk kan het zijn?
Als je schrijver bent, moeten je ideeën speciaal zijn.
Je moet een unieke invalshoek vinden.
Ja. Je moet de wereld vanuit de juiste hoek vastleggen, zoals alleen jij dat kan.
Soms voel je wel heel veel druk om het goed te doen.
Woorden neerpennen is een makkie. Alsof je praat op papier.
Als het jou zo makkelijk lijkt...
...schrijf jij dan maar waar jij naar uitkijkt...
...dan neem ik wel foto's.
Degene met het beste resultaat wint. - Prima. Kom maar op.
Wees er voorzichtig mee.
Mag ik een foto van je nemen? - Een portret? Wat afgezaagd.
Harriet.
M'n vinger schoot uit.
De tijd is om. Geef het maar op.
Ze weten te boeien. Niet slecht voor een amateur.
Bedankt. Jouw beurt, wijsneus.
'De toekomst is troep.'
Meer heb je er niet over te zeggen? - Denk er eens over na.
Wat er ook gaat gebeuren, er zal altijd troep zijn.
Dan zijn er dus ook schoonmakers om het op te ruimen.
Wacht. Dus je wil zeggen...
Schoonmakers zijn sowieso de toekomst.
Echt niet. Troep is sowieso de toekomst.
Schoonmakers. - Troep.
Waarom niet allebei?
Troep en schoonmakers zijn de toekomst? Klinkt goed. Heel echt.
Troep en schoonmakers zijn de toekomst.
Hoorde je dat? Troep en schoonmakers zijn de toekomst.
Hoe laat is het? - Half vijf.
Ik ga het niet halen. Zijn we er bijna?
Het is even verderop, maar we kunnen toch ook zelf je klas zoeken?
Even 'n uitzichtpunt vinden.
Het enige bouwwerk dat hoger was dan het Kodak-paviljoen was toch...
Het reuzenrad. - Kom op. Wie er het eerste is.
Hé. Is dat je leraar niet?
Hé, niet rennen hier. - Inderdaad, niet rennen.
Dat zal ze leren. - Inderdaad.
Gaat het wel?
Ja, hoor. Gewoon een beetje buiten adem. Kunnen we even gaan zitten?
Ik weet een mooi plekje.
Veel plezier.
Voel je je al beter? - Ik zei toch dat het ging?
Als het niet gaat, is dat ook oké. - Zoek je klas nou maar.
Dat zouden we toch doen? - Ja, maar...
Maak je toch niet zo'n zorgen om me, dat haat ik. Het gaat prima.
Ik wist wat dat eigenlijk betekende.
Hij bedoelde: 'Het kan niet slechter gaan.'
Ik wilde Chuck helpen...
...maar net zoals bij m'n opstel kon ik de juiste woorden niet vinden.
Dat is m'n klas.
Als ik niet op tijd terug ben, ben ik er geweest.
Nee, dit kan niet waar zijn. Ik moet eruit.
M'n opdracht is nog niet eens af. - Je lijkt nogal bezorgd.
Je kent Mr Horatio niet. Hij belt zo m'n ouders.
Misschien wel.
Misschien kom je in de problemen, blijf je zitten of moet je het leger in.
Maar als je je zorgen maakt, voel je je alleen maar slechter. En ik kan het weten.
Hoezo?
Omdat...
Omdat ik me soms zorgen maak over mijn toekomst.
Je geloofde toch niet in de toekomst?
Ik wil 't eigenlijk niet zeggen. Het klinkt zo dramatisch, maar...
Ik heb een hartaandoening. Daarom is m'n toekomst zo onzeker.
Ik kan alleen op het heden vertrouwen.
En dit... dit houdt me op de been.
Dus daarom maakten Chucks ouders zich zo'n zorgen...
...was hij buiten adem en...
...en leek hij zo eenzaam.
Alleen hij en z'n camera. Hij was bang om gekwetst te worden.
Ongelofelijk dat deze dag voorbij is.
Huilt hij nou?
De namenlijst. Wie leest de namen voor me op?
Laat Sport de namen oplezen, Mr Horatio. Alle namen.
Dan kan ik Harriet niet imiteren.
Praat langzaam, Sport. Praat langzamer dan je ooit hebt gedaan.
Ik heb hier nog nooit in gezeten.
Vanaf hier ziet de expositie er best oké uit.
Je hoefde er alleen maar anders naar te kijken.
Dat heb ik me laten vertellen. - Goed advies.
Jammer dat we je klas niet op tijd vonden.
Ik kan niet in de toekomst kijken en jij leerde me dat dat oké is.
Dus ik moet me geen zorgen meer maken. Het is tijd om in het heden te leven.
Met jou.
Oké, Thompson?
Ja. - Goed. Dan, Tanaka?
Ja.
Walden?
Schiet op, Sport. De bus is er bijna.
Wat is er, Sport? De volgende naam is Welsch, van Harriet M.
Wauw. Brain freeze.
Zeg het nou maar.
Welsch, Harriet.
Zit in het reuzenrad? - Waar zit ze?
Mr Horatio... Ik wil niet voor Harriet spreken.
Maar dat deed je wel.
Ze wilde hier nog niet weg en, nou ja, Janie en ik eigenlijk ook niet.
Ik luister.
We hebben niet in 's werelds hoogste reuzenrad gezeten...
...en als we dat overslaan, was dit geen volwaardig bezoekje.
Leerlingen, naar het reuzenrad.
En de bus dan? - Goed idee, Miss Hawthorne.
Neem jij m'n mooie spullen vast mee? We zijn zo terug.
Wacht. Ik kom ook.
Wauw. Dit ding slingert nogal.
Harriet, is dat je klas?
Ik durf niet te kijken. Stappen ze in de bus? Rijden ze weg?
Niet bepaald.
Geweldig idee, Harriet. Had ik het zelf maar bedacht.
Bedankt. Denk ik.
Hé. Ik weet niet hoe jullie het deden, maar jullie hebben me gered.
Maak het maar goed met Belgische wafels.
Je vrienden geven echt veel om je. - Ik zei toch dat ik leuk was?
Maar jij bent ook leuk.
Mag ik een foto van je maken?
Ben je echt in orde? Wil je een foto van een persoon maken?
Ja, van een echt persoon.
Ik noem hem: 'Harriet, de Schrijver.' - Je hoefde het alleen maar te vragen.
Ik wist eindelijk waarover ik wilde schrijven.
Waar kijk ik het meest naar uit? Dat was de vraag.
Maar na mijn dag op de expositie, ontdekte ik iets veel opwindenders...
...namelijk het heden.
De toekomst biedt zoveel mogelijkheden...
...maar ook zoveel onzekerheid.
En daar komt veel angst uit voort.
Wat als m'n dromen niet uitkomen? Wat als er iets naars gebeurt?
Wat als ik er alleen voor sta? Maar als je in het heden leeft, in het nu...
...leer je misschien wel iemand kennen die je een beter persoon maakt.
'Om de dingen anders te bekijken. Iets echts te creëren.
Iemand die je wereldbeeld op z'n kop zet.
Want je weet niet hoe de toekomst eruitziet.
En als je niet wacht tot iemand anders de toekomst vormgeeft...
...kun je er iets beters van maken.
Samen.'
Vertaling: Jenneke Takens