W kwestii amuletów...
Czterolistna koniczyna!
...byłam sceptyczna.
Dalej, Andrews! Teraz albo nigdy!
Weźmy takie królicze łapki.
Królikowi raczej szczęścia nie przyniosły.
A indycze obojczyki?
Pomyśl, ile razy ciągnąłeś z całych sił, licząc na większą połowę.
Przyniosła ci szczęście?
Ale jeśli pewnego cudownego dnia
znalazłbyś monetę przynoszącą szczęście, to jak wykorzystałbyś jej moc?
A gdybyś przesadził, tak jak ja,
i całe to szczęście zamieniłoby się w klątwę?
Chcę po prostu być Chcesz po prostu być
Chcemy po prostu być
Będę taka, jak mi się podoba
Niezależną osobą
Nie, włosów nie obetnę
Ubiorę się jak zechcę
Najbardziej lubię, gdy mogę być sobą
Ja nie chcę Ty nie chcesz
My nie chcemy słuchać rozkazów
„SZCZĘŚLIWA MONETA”
HARRIET, SZPIEG
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI LOUISE FITZHUGH
Wszystko zaczęło się w pozornie normalną sobotę.
To rzadki cent z kłosami pszenicy.
Wybijano je tylko w 1943 i 1944 roku.
Znalazłem go na 88. ulicy.
Użyłem tylko raz.
Zrobiłem tak...
i tego samego dnia w ostatniej chwili rzuciłem zwycięskiego kosza!
GOSPODARZE – 31 GOŚCIE – 30
A może trafiłeś do kosza dlatego, że ćwiczyłeś ten rzut 50 milionów razy?
Wiem, że nie wierzysz w te rzeczy, ale ten cent przynosi szczęście.
Sorki, ale ja wierzę w słowa Ole Golly:
„Nie liczy się szczęście, tylko umiejętności”.
Gdyby Uczciwy Abe mógł mówić, powiedziałby...
Wydaj mnie w końcu, chłopcze!
Nie słuchaj jej.
Już 11.00! Gary i Gamoń się zaczyna.
To był nasz sobotni rytuał.
Słuchanie geniusza komedii Gary'ego i jego asystenta Gamonia!
Cześć, Nowy Jorku. Tęskniłeś?
Tak!
Przepraszam, że przeszkadzam. Mam dla was przekąski.
Dzięki, tato.
Pan Rocque jest pisarzem. Rok temu rzucił pracę, by napisać powieść.
Zauważyłam, że bycie powieściopisarzem
polega głównie na wzdychaniu z głową na maszynie do pisania.
Ponoć miał blokadę twórczą, ale teraz pisanie idzie mu świetnie.
Słuchajcie sobie dalej.
Ja wracam do pracy. Dobrze mi idzie.
Jestem z ciebie dumny.
Dzięki, synu.
Gamoniu, słyszałem, że masz wspaniałe wieści dla fanów?
Zapuszczam wąsik.
Gamoń.
Jest niewielki, ale ładny. Myślę, czy go jakoś nie nazwać.
Tak zrób. Tymczasem ja opowiem fanom
o kosmicznej zabawce, którą można dziś wygrać.
Co jest okrągłe, czarne i może dolecieć na Księżyc?
Nie może być.
Jeśli powiedzieliście „Superpiłka” to wiecie, czemu jest taka super.
Stworzyli ją naukowcy z NASA ze sprężonej gumy
wzmocnionej polimerami. Robi to, czego inne nie potrafią.
Ta piłka przyszłości może być wasza,
jeśli wygracie miejskie podchody „Skoczmy do miasta”.
Zaczynamy dziś w parku Carla Schurza.
Znowu ten dźwięk.
Wiesz, co to znaczy.
Jest podekscytowana, a jej pisk zwoła wszystkie okoliczne psy.
GARY I GAMOŃ
Cześć, Pinky. Fioletowe skarpetki.
Po co wam drążki pogo?
Zasady mówią, że uczestnicy podchodów
nie mogą korzystać z taksówek ani prywatnych środków transportu.
Ale nie wspominają nic o...
Drążkach pogo!
Podskoczcie nam!
Superpiłka jest nasza.
Mamy umiejętności, olej w głowach i szczęśliwą monetę Sporta.
Nie szalejmy, dobra? Nie chcę zużyć całego szczęścia.
Szczęście się nie zużywa.
Wolę nie ryzykować.
Dlatego będę sobie notował ilość zużytego szczęścia.
Nieważne, kto wygra.
Chcę zapisać całą rozmowę Janie i Sporta.
Jest śmieszniejsza niż Gary i Gamoń.
Tak myślałam, że to ty.
Co tam skrobiesz? Że nie wygrasz, bo jeszcze nigdy mnie nie pokonałaś?
Nagle zaczęło mi zależeć nie tyle na wygranej,
ile na pokonaniu Marion i zmyciu tego podłego uśmieszku z jej buzi.
Witajcie na miejskich podchodach!
Będziecie skakać jak Superpiłka po Manhattanie
i rozwiązywać zagadki, które wskażą wam kolejne lokacje.
Gamoniu?
Nazwę go Ronald. Mój wąsik. W skrócie Ron.
Dzięki, Gamoniu. I Ronie.
Oto zasady:
w każdym miejscu dostaniecie stempel
i następną wskazówkę dotyczącą lokacji.
Pierwsza drużyna z kompletem stempli wygra Superpiłkę!
Jest taka piękna.
Gotowi?
Tak!
Oto pierwsza zagadka:
„W stronę muzyki czym prędzej pędź,
ale musisz trafić między 31 a 29”.
Powodzenia wszystkim! Razem z Ronem czekamy na was na mecie!
Okej, 30 jest między 31 i 29.
Muzyka, 30.
Albo 30 muzyka.
Albo 30 rock. Rockefeller Center. Lecimy.
Jest! 30 Rockefeller Center.
Udało się.
Gratuluję!
Jesteśmy pierwsi?
Jesteście...
drudzy.
Jedna drużyna was wyprzedziła. To kolejna zagadka.
„Jeśli mi nie wierzysz, zapytaj moją siostrę.
Podskocz do budynku, który ma wszystkie kąty ostre”.
To kąty mogą być pikantne?
Nie „pikantne”, tylko „ostre”, czyli mają mniej niż 90 stopni.
Jak Flatiron Building!
Ten budynek to gigantyczny kąt ostry! Chodźmy!
Szybciej! Wyprzedzamy was!
Już niedługo.
Nikt nas nie pokona.
Szofer!
Oprócz nich.
Hej. Do zobaczenia na mecie.
Musimy powiedzieć Gary'emu, że Marion oszukuje.
Na pewno się z tego wykpi.
Zemścimy się, sprawiedliwie wygrywając. Jak brzmi zagadka?
„Głodna Superpiłka miała ochotę na salami,
więc poszła do kogoś, kto nie handluje podróbkami”.
Pomysły?
Potrzebujemy twojego centa. Dajesz.
Daj spokój. Ruszmy głowami.
Jak chcesz.
Sport, aktywuj monetę!
„Aktywuj monetę”? Musiałam to zobaczyć.
Szczęśliwa moneto, spełnij moją prośbę. Aktywuj się.
Dzień dobry.
Witam na pokładzie, dzieci.
Pora, aby 30-metrowy Abe Lincoln
pokazał Marion, że oszuści dwa razy tracą.
W porównaniu z 30-metrowym Lincolnem to była lekka kaszana.
Za każdym razem robię po prostu to.
Jak to „za każdym razem”? Ponoć użyłeś jej raz.
Tak?
Zagadka. Pizza. Superpiłka chciała pizzy z salami.
Jeśli nie podróbka, to co?
Autentyk. Nie fałszywka. Oryginał.
To jest to! Oryginalna u Jaya. Wiecie, ta słynna pizzeria.
Nadal nie wierzysz w szczęśliwe monety?
Wtedy jeszcze nie wierzyłam, ale wkrótce zaczęłam to rozważać.
Nie da się szybciej?
U JAYA
Witam w Oryginalnej. Bierzecie udział w grze?
Podbiję wam karty.
Mam dobrą i złą wiadomość. Dobra jest taka, że jesteście pierwsi.
A zła, że zagadka jest na pizzy,
która będzie gotowa dopiero za dwie minuty.
Moneta nie przyniosła nam szczęścia.
Macie szczęście!
Odłożyłem ten kawałek na lunch.
Jest wasz, ale chyba przesadziłem z pomidorami.
No i jest z majonezem.
Coś było na rzeczy z tą monetą.
Magiczny gołąb z pizzą, auto Marion, które złapało gumę,
kawałek pizzy z pomidorami i majonezem.
„Skocz do centrum, gdzie herbaty rzeka, i sprawdź, jaka przyszłość cię czeka”.
Herbata? Centrum? Może chińska dzielnica?
Mój tata kupuje tam herbatę.
A co ma herbata do przyszłości?
Wróżki!
Ole Golly zabrała mnie do herbaciarni, w której przepowiadano przyszłość.
Chwilkę.
Muszę zapisać, ile razy użyłem monety.
To niby wszystko z dzisiaj?
Kryć się!
Doganiają nas!
Mówiłaś, że liczą się umiejętności.
Nie gadaj, tylko pocieraj.
Myślicie, że się zużyła?
Piec się zepsuł?
Mój drążek pogo miał pechowy wypadek.
Nie z naszej winy.
Ale się nie poddamy! Nie ma mowy.
Podskoczcie nam!
- Źle... to robisz. - Poczekaj!
Chodźcie, idziemy.
„Szczytu trzymał się jak drąga. Skocz śladem King-Konga”.
Empire State Building.
- „Życie jest snem”. - Wers z „Wiosłuj, wiosłuj”.
Łódki w Central Parku!
„Pluszowy prezydent ma tam legowisko”.
Wiem to z harcerstwa.
Pluszowe misie nazwano po Teddym Roosevelcie.
Mieszkał przy 20. ulicy.
Została ostatnia zagadka.
„Biegnij za piłką do sześciolatki...”
O nie.
Patrzcie, oszustki idą.
Nie udowodnisz mi.
Nie będę musiała.
Bo to my wygramy!
Mamy szczęśliwą monetę. Robimy tylko tak i mamy to.
Nie wierzę w szczęście. Wierzę w umiejętności.
I auto z szoferem.
Chodźcie.
Pokonam cię, Marion Hawthorne!
Potrzyj monetę.
Odgadnijmy zagadkę i skończmy to.
- Nie. - Co?
Nie chcę, żeby mi się zużyła.
Nie zużyje się.
Widziałam ten notesik. Ciągle jej używasz.
Nie twój interes, ile razy jej używam.
Mój interes, bo chcę pokonać Marion.
I wygrać Superpiłkę!
Jeśli ją mocno odbiję, może dolecieć nawet do Księżyca. Księżyca!
Przykro mi.
Nie mogę się teraz wycofać.
Hej! Oddaj!
To moje!
- Potrzebuję jej! - Ja też!
Ja też!
Patrzcie, co mam.
Gdy na ulicy znajdziesz grosz, szczęście nie opuści cię na krok.
Nara, frajerzy.
Dałaś ciała na całej linii, Harriet.
A jeśli Marion zużyje całe szczęście?
Przecież powiedziała, że nie wierzy w szczęście.
Jasne. Ty też tak mówiłaś, a teraz co?
To nie tylko moja wina.
Gdyby Sport nie był taki skąpy,
nigdy byśmy jej nie upuścili i Marion by jej nie ukradła.
Nie byłem skąpy.
Oszczędzałem szczęście dla taty.
Ta blokada twórcza naprawdę go dołowała.
Ale kiedy znalazłem tę monetę, wszystko się zmieniło.
I teraz cały czas pisze.
Oby skończył powieść bez monety.
Tak mi przykro. Nie wiedziałam.
Zawsze tak się dzieje, gdy widzę Marion.
Odwala ci szajba.
Chyba nic się nie stanie.
Tata już prawie skończył powieść, a my wciąż możemy wygrać.
Jak mówi Ole Golly: „Liczą się umiejętności”.
To był kuszący plan.
Tylko jedna zagadka i udowodnię Marion, że nie jestem nieudaczniczką.
Nie. To wszystko przeze mnie. Muszę odzyskać twoją monetę.
A jeśli zostało tylko jedno życzenie i ona je zużyje?
Zaraz wrócę.
Myślcie. Harriet nie może wygrać.
Ja nic nie mam.
Nie wierzę, że to powiem,
ale skoro im pomogła, to wystarczy, że ją potrę...
- Zabierz ten kciuk. - Co?
Proszę?
Dobra. Chcę pójść na układ.
Jeśli mi ją oddasz, wycofamy się z gry.
Zwrot akcji.
Centrum, będzie świetnie, gdy będziesz
Klawo wyglądacie, chłopaki!
Trochę nam to zajęło, ale...
Udało nam się zgrać dzięki śpiewaniu tej piosenki.
Widzimy się na podium.
Idź do centrum
Będzie świetnie, gdy będziesz w centrum
Nie czekaj ani chwili
Jeśli przegram z tymi głupkami, będę musiała się wyprowadzić.
Może razem coś wymyślimy?
Kiedyś tworzyłyśmy całkiem dobry duet.
Wsiadaj.
- Posuń się. - Uważaj!
Serio?
No dobrze.
„Biegnij za piłką do sześciolatki i śmiej się z nią jak dwa gagatki”.
Sześciolatki?
Może to bohaterka książki albo filmu?
Jako sześciolatki też byłyśmy gagatkami.
Naśladowałyśmy Eloise i wcisnęłyśmy wszystkie guziki w windzie.
Byłyśmy nieznośne.
Eloise!
Eloise mieszkała w hotelu Plaza.
Tak!
Umowa to umowa.
Nie wierzysz, że ona przynosi szczęście?
Nie wiem. Pewnie nie, ale należy do kogoś, kto w to wierzy.
Dobra, spieszy nam się. Musimy wygrać.
Jasne. Do zobaczenia, Marion.
Życzę szczęścia... znaczy, umiejętności!
Witaj w domu, Abe.
Dziękuję, Harriet. W imieniu swoim i taty.
Chciałbym pogratulować Marion Hawthorne,
Beth Ellen Hansen i Rachel Hennessy.
Skoczyłyście wprost po zwycięstwo i naszą specjalną nagrodę główną.
Przykro mi, Janie, ale nie mogłam zawieść Sporta.
Nie szkodzi. Postąpiłabym tak samo.
Albo nie.
Odsuńcie się wszyscy.
Pamiętajcie, ta piłka ma gwarancję na bycie super.
Ktoś wie dlaczego?
Stworzyli ją naukowcy z NASA ze sprężonej gumy
z polimerami. Robi to, czego inne nie potrafią.
Nie ująłbym tego lepiej.
Ty byś w ogóle niczego nie ujął!
Nie słuchaj go, Ron.
Gotowa, Marion?
Tak, Gary.
Nowy Jorku, jesteś gotowy?
Tak!
Trzy, dwa, jeden!
Startujemy!
Chyba walnęła w Księżyc.
Nie było jasne, czy walnęła w Księżyc.
Ale kiedy wróciła na Ziemię,
ta nowoczesna piłka przyszłości zachowała się jak każda zwykła piłka.
Co za pech.
Muszę to sprawdzić, ale chyba zostało trochę szczęścia.
- Da się ją naładować? - Naładować. Jakby to mogło zadziałać.
Czterolistna koniczyna, obojczyk, królicza łapka albo moneta –
czy amulety na szczęście działają?
Nie sądzę.
Szczęście jest w naszych rękach. Trzeba tylko w siebie uwierzyć.
Sport i jego tata w końcu to zrozumieją.
Janie nie potrzebowała szczęścia, żeby dostać to, czego chciała.
Potrzebowała miłego kanalarza, pięciu dolarów i marzenia.
Uważaj, Księżycu.
Chcę po prostu być Chcesz po prostu być
Chcemy po prostu być
Ja nie chcę Ty nie chcesz
My nie chcemy słuchać rozkazów
Staram się, jak mogę Być dobrą sąsiadką
Ładnie się uśmiecham
I staram się mówić prawdę
Chcę po prostu być Chcesz po prostu być
Chcemy po prostu być
Ja nie chcę Ty nie chcesz
My nie chcemy słuchać rozkazów
Będę taka, jak mi się podoba
Niezależną osobą
Chcę po prostu być Chcesz po prostu być
Chcemy po prostu być
Nie, włosów nie obetnę
Ubiorę się jak zechcę
Najbardziej lubię, gdy mogę być sobą
Ja nie chcę Ty nie chcesz
My nie chcemy słuchać rozkazów
Napisy: Daria Okoniewska