Δεν μπορούσα να πιστέψω τα λόγια που βγήκαν απ' το στόμα της μαμάς μου.
Κυρία Γκόλι, απολύεστε.
Ήθελα να ουρλιάξω "Δεν φταίει η Ολ Γκόλι",
αλλά οι λέξεις κόλλησαν στον λαιμό μου.
Κα Ουέλς, ελπίζω να με ξέρετε αρκετά καλά για να γνωρίζετε
πως για όσο φροντίζω τη Χάριετ,
δεν θα άφηνα να πάθει κακό ούτε μια τρίχα από τα μαλλιά της.
Χάριετ, ας πάμε να ξαπλώσεις.
Μπαμπά, δεν έφταιγε η Ολ Γκόλι. Εγώ έφταιγα.
Την έκανα να μείνουμε έξω μέχρι αργά. Συγγνώμη.
Τη χρειάζομαι. Τη χρειαζόμαστε.
Χάριετ, άσε να το χειριστούμε εγώ κι η μαμά σου.
Ευτυχώς ο μπαμπάς μου ξέχασε ότι η κόρη του είναι κορυφαία κατάσκοπος.
Οκτώ, εννέα, δέκα. Ελεύθερο το πεδίο.
Καταλάβαινα ότι οι γονείς μου δεν ήταν πια θυμωμένοι.
Μήπως θα ξε-απέλυαν την Ολ Γκόλι;
Κυρία Ουέλς, κύριε Ουέλς, θέλω κάτι να πω.
Κι εμείς.
Όταν γυρίσαμε σπίτι κι έλειπε η Χάριετ,
τρομάξαμε πολύ.
Πανικοβληθήκαμε και μπορεί να αντιδράσαμε υπερβολικά.
Είστε μέλος της οικογένειάς μας, κα Γκόλι.
Θα θέλαμε να μείνετε μαζί μας για όσο θέλετε.
Ναι!
Το εκτιμώ,
και ξέρω ότι πάντα θα νιώθω μέλος της οικογένειας.
Αλλά ο κύριος Ουόλντενστιν,
ο Τζορτζ, με ζήτησε σε γάμο απόψε.
Και δέχτηκε.
Μπράβο, Ολ Γκόλι.
Ξέρω ότι θα σας ξαφνιάσει,
αλλά αποφασίσαμε να μετακομίσουμε στο Μόντρεαλ για ένα νέο ξεκίνημα.
Τι;
Την επόμενη εβδομάδα.
Όχι!
Θέλω απλώς να είμαι Θες απλώς να είσαι
Θέλουμε απλώς να 'μαστε
Θα γίνω αυτός που θέλω να γίνω
Η αυτονομία μου
Όχι, δεν θα κόψω το μαλλί
Και θα φοράω οτιδήποτε
Μ' αρέσει όταν είμαι ο εαυτός μου
Εγώ δεν θέλω Εσύ δεν θέλεις
Εμείς δεν θέλουμε Να μας λένε τι να κάνουμε
"Ο ΘΑΛΑΣΣΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΚΙ Ο ΞΥΛΟΥΡΓΟΣ"
ΧΑΡΙΕΤ Η ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΣ
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΛΟΥΙΖ ΦΙΤΖΧΙΟΥ
Προφανώς χαιρόμαστε πολύ για εσάς,
αλλά γιατί πρέπει να μετακομίσετε για να παντρευτείτε;
Αν μείνετε στη Νέα Υόρκη, θα συνεχίσετε να είστε η νταντά της.
Θα κάνουμε τα πάντα για να μείνετε.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας.
Αλλά το αποφασίσαμε.
Το σκέφτηκα. Η Χάριετ ωρίμασε πολύ αυτήν τη χρονιά.
Νομίζω ότι ήρθε η ώρα.
Όχι!
Δεν ήρθε.
Κατάλαβα γιατί οι στρουθοκάμηλοι χώνουν το κεφάλι στην άμμο.
"Ήρθε η ώρα".
Είχε έρθει η ώρα;
Σίγουρα φαινόμουν πιο ώριμη, αν εξαιρούσες το τρομακτικό μαλλί.
Αλλά ήμουν;
Πράγματα που έκανα φέτος. Ώριμα εναντίον ανώριμων.
Έμαθα ποδήλατο στην Ολ Γκόλι. Πολύ ώριμο.
Αρνήθηκα να φάω ένα νέο είδος σάντουιτς παρά τις έντονες πιέσεις της μαμάς.
Ώριμο. Αυτό σημαίνει ότι έχω εκλεπτυσμένο γούστο.
Είχα μια έκρηξη θυμού στο μάθημα χορού.
Πολύ ώριμο. Το έκανα εις το όνομα της ελευθερίας.
Το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήμουν έτοιμη να μείνω μόνη,
αλλά η καρδιά μου είχε άλλες ιδέες.
Η Ολ Γκόλι είπε "Ήρθε η ώρα".
Γιατί αυτή η φράση μου ακουγόταν τόσο οικεία;
Ώρα για το αγαπημένο σου ποίημα από την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων.
"Ήρθε η ώρα, είπε ο Θαλάσσιος Ίππος,
να μιλήσουμε για πράγματα πολλά".
"Για παπούτσια, πλοία και βουλοκέρι..."
"Για λάχανα..."
"Και κάποιον βασιλιά".
Ήταν το ποίημα μας.
Αποτελούσε πάντα κομμάτι της φιλίας μας.
"Ήρθε η ώρα".
Ακόμα κι αν είχε έρθει, τι θα έκανα χωρίς την Ολ Γκόλι;
Ήρθε η ώρα.
Ολ Γκόλι;
Ολ Γκόλι!
Περίμενε!
Θα πάμε στο Μόντρεαλ...
την επόμενη εβδομάδα.
Ήρθε η ώρα.
Τι εφιάλτης!
Χαιρόμουν που είχα μια εβδομάδα με την Ολ Γκόλι.
Χρειαζόμουν χρόνο να το επεξεργαστώ.
Καλημέρα, Χάριετ. Χαίρομαι που ξύπνησες.
Έλαβα δυσάρεστα νέα από την Ολ Γκόλι.
Πρέπει να φύγει απόψε.
Τι;
Το ξανασκέφτηκα.
Δεν ήθελα χρόνο να το επεξεργαστώ. Η ώρα δεν είχε έρθει.
Λυπάμαι, Χάριετ. Ήλπιζαν να φύγουν σε μια εβδομάδα,
αλλά ο κος Ουόλντενστιν έμαθε ότι πήρε τη δουλειά που ήθελε.
Θέλουν να ξεκινήσει μεθαύριο.
Το ξέρω.
Κι εμείς έτσι νιώθουμε.
Μετά το σχολείο, εσύ κι η Γκόλι μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλετε. Άσε το διάβασμα.
Σ' αγαπάω.
Όχι!
Είμαι κατάσκοπος. Μια καλή κατάσκοπος δεν τα παρατά ποτέ.
Λάτρευα αυτό το μπουκάλι αρώματος.
Πάντα το χρησιμοποιούσα ως ήρωα
σε ένα παιχνίδι που μου έμαθε η Ολ Γκόλι, την "Πόλη".
Από τότε που ήμουν πέντε, η Ολ Γκόλι κι εγώ παίζαμε Πόλη κάθε Δευτέρα.
Είναι ένα παιχνίδι όπου επινοείς ιστορίες
χρησιμοποιώντας αντικείμενα ως διαφορετικούς ήρωες.
Ας κάνουμε ότι αυτή η ιστορία μιλά για την Αλίκη.
Αυτή είναι η Χώρα των Θαυμάτων.
Ποιος θα ήταν το μπουκάλι αρώματος;
Το μπουκάλι αρώματος είναι ένα μπουκάλι αρώματος;
Χρησιμοποίησε τη φαντασία σου, Χάριετ.
Γεια σου, Χάριετ. Είμαι η Αρωμαλίκη.
Χαίρομαι πολύ που σε γνωρίζω.
Είναι η Αλίκη! Η Αρωμαλίκη!
Το μπουκάλι αρώματος έπαιξε αμέτρητους ρόλους
σε αμέτρητους φανταστικούς κόσμους.
Από τη Βασίλισσα Ελισάβετ
μέχρι μια τραγουδίστρια όπερας, που στο στόμα της ζούσαν πουλιά.
Ένα από αυτά τα πουλιά έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος.
Ευχαριστώ, Αμερική.
Η Ολ Γκόλι πάντα μου έλεγε...
Οι καλύτεροι συγγραφείς μπορούν να φτιάξουν μια ιστορία από το οτιδήποτε.
Τότε κατάλαβα τι χρειαζόταν να κάνω για να μείνει η Ολ Γκόλι.
Γεια, Ολ Γκόλι.
Χάριετ, εδώ είσαι.
Ανησύχησα ότι παρακοιμήθηκες.
Όχι εγώ.
Λοιπόν, ο κύριος Ουόλντενστιν σε ζήτησε σε γάμο όταν ήμασταν στο σινεμά, έτσι;
Ναι. Πράγματι.
Δεν γονάτισε και όλα αυτά, έτσι δεν είναι;
Εσύ τι λες; Ξέρεις ότι μισώ τους θεατρινισμούς.
Χωρίς δαχτυλίδι αρραβώνα; Λυπάμαι, αποκλείεται. Κρίμα. Τι να κάνεις;
Πίσω στην πραγματικότητα. Θα βοηθήσω να ξεπακετάρεις.
Χάριετ.
Λυπάμαι.
Όλα γίνονται πολύ γρήγορα, ακόμα και για μένα.
Όπως είπε και ο Ουίλιαμ Τζέιμς,
"Για να αλλάξεις τη ζωή σου, πρώτον, ξεκίνα αμέσως.
Δεύτερον, κάνε το κραυγαλέα.
Τρίτον, χωρίς εξαιρέσεις".
Ήθελα να διαφωνήσω, αλλά μου άρεσε η λέξη "κραυγαλέα".
Έχουμε τη σημερινή μέρα.
Και σήμερα, κάθε λεπτό που δεν πακετάρω και δεν είσαι στο σχολείο,
είμαι όλη δική σου.
-Μπορούμε να κάνουμε τα πάντα. -Τα πάντα;
Τι λες να παίξουμε Πόλη;
Είναι Δευτέρα και ποτέ δεν χάσαμε παιχνίδι.
Ακούγεται υπέροχο. Ξεκίνα εσύ.
Εντάξει, Χάριετ.
Ώρα να πεις μια μοναδική ιστορία.
"Γεια, είμαι η Ολ Γκόλι.
Ώρα να πάω κάνοντας κλαπ, κλαπ, κλαπ μέχρι το Μοντρεάλ".
Μόντρεαλ.
Ελπίζω να είσαι έτοιμη, Ολ Γκόλι,
γιατί ήρθε η ώρα.
Γεια. Είμαι η Τσεσάιρ Κλαπ Γκόλι εδώ στο Μόντρεαλ.
Μπονζούρ, Τσεσάιρ Κλαπ Γκόλι.
Οι Τουίντλνταμ και Τουίντλντι Συμφώνησαν να γίνουν βασιλιάς
Οι Τουίντλνταμ και Τουίντλντι Ηλεκτρίστηκαν μεμιάς
Εδώ είσαι.
Αγαπημένη μου Τακουνογκόλι. Θα μου κάνεις την τιμή...
Δεν υπάρχει ανάγκη για θεατρινισμούς.
Να μια δυνατή χειραψία για μα σερί.
Σωστά. Δεν μιλάς καν γαλλικά.
Θα μάθω.
Λοιπόν, θα είναι δύσκολο γιατί...
Δεν πουλάμε βιβλία στα αγγλικά.
Αυτό σημαίνει ούτε Γουίλα Κάθερ, ούτε Τζέιμς Τζόις,
ούτε Λούις Κάρολ.
Όχι! Γιατί;
Έχουν τμήμα με αγγλικά σε κάθε βιβλιοπωλείο.
Οι επίσημες γλώσσες του Καναδά είναι τα γαλλικά και τα αγγλικά.
Να πάρει, δεύτερη αποτυχία.
Σου έμαθα την Πόλη για να μάθεις να λες ιστορίες.
Αυτό μοιάζει με προπαγάνδα, Χάριετ.
Θα πω ότι ξέρω τι είναι η "προπ-αυτή"
και ότι σίγουρα δεν είναι αυτό.
Είναι μια ιστορία όπου σου αποκαλύπτω πώς διασκεδάζουν στο Μόντρεαλ.
Μπαγκετομαχία!
Πρόσεχε!
Θα σε πετύχω!
Τι κάνετε; Τις μπαγκέτες τις έχουμε για να τις τρώμε!
Εμείς έτσι κάνουμε εδώ.
Κοπανάμε ο ένας τον άλλο με μπαγκέτες.
Μακάρι να ζούσα στη Νέα Υόρκη, όπου η αγαπημένη μου Χάριετ Μ. Ουέλς,
με την οποία έχω και κοινό μεσαίο όνομα, ζει ευτυχισμένα μαζί μου.
Όχι! Ο Τζαμπεργουόκι!
Όχι!
Γιατί άφησα τη Χάριετ; Γιατί;
Ολ Γκόλι!
Άκουσα την κραυγή σου! Ήρθα για να σε σώσω!
Έλα!
Θα σε αφήσω να παίξεις άλλα πέντε λεπτά.
Πρέπει να πας στο σχολείο.
Ολ Γκόλι, άκουσες την ιστορία που έλεγα;
Την άκουσα. Πραγματικά συναρπαστική.
Σίγουρα δεν προσπαθούσες να με πείσεις να μείνω.
Δεν είναι αστείο.
Το... Το ξέρω. Ξέρω ότι δεν είναι, απλώς...
Χάριετ, ώρα για σχολείο.
Ώρα, ώρα, ώρα. Ώρα για σχολείο.
Ώρα για Μόντρεαλ. Ώρα να μεγαλώσω.
Ίσως είναι ώρα να κόψεις τις διαταγές!
Το σάντουιτς ντομάτα είναι στον πάγκο
και θα είμαι εδώ όταν γυρίσεις.
Περιμένεις να το πιστέψω; Θα είσαι δυστυχισμένη χωρίς εμένα.
Ξεκίνησα τη μέρα νιώθοντας ότι τίποτα δεν με σταματά.
Η αλήθεια είναι ότι ήμουν τόσο θυμωμένη,
που αυτοί που θα γίνονταν δυστυχισμένοι...
ήταν οι συμμαθητές στη γυμναστική.
Τέλος, Πίνκι. Έχασες!
Είναι πολύ θυμωμένη. Τη ρώτησες τι έχει;
Όχι, ευχαριστώ.
Θα την αφήσω να βρει μόνη της λύση. Άλλωστε, έχει ρέντα.
Ποιος είναι ο επόμενος;
Πάρτε δύο μέρη θυμού,
τρία μέρη πόνου και τέσσερα μέρη απογοήτευσης
και δείτε ποιος γίνεται ασταμάτητος πρωταθλητής τέδερμπολ.
Να πάρει.
Εγώ δεν παίζω καν.
Απλώς άφησα το μασελάκι μου εδώ. Βλέπετε;
Συγγνώμη κιόλας. Κάποιοι δεν γεννηθήκαμε με τέλεια δόντια.
Μπορώ να πω πολλά για ένα θυμωμένο παιχνίδι,
-ειδικά όταν έρχεται... -Η σειρά μου.
Κάνεις σερβίς.
Για πρώτη φορά στα 11 μου χρόνια πάνω στη Γη,
νίκησα τη Μάριον Χόθορν.
Είδα καλά ότι...
Ναι, τα κατάφερες!
Μπράβο, Ουέλς!
Με εντυπωσίασες. Να πω την αλήθεια, με τρόμαξες.
Δεν το πιστεύω ότι το λέω, αλλά ωραίο παιχνίδι, Χάριετ.
Χάριετ Μ. Ουέλς, κανείς δεν συμπαθεί έναν χαιρέκακο νικητή.
Φέρσου ώριμα και σφίξε το χέρι της αντιπάλου.
Ήρθε η ώρα. Η Χάριετ ωρίμασε πολύ αυτήν τη χρονιά.
Καθώς αντηχούσαν οι λέξεις,
συνειδητοποίησα ότι το χειριζόμουν τελείως λάθος.
Ήξερα πώς θα έκανα την Ολ Γκόλι να μείνει,
και δεν συμπεριλάμβανε ώριμο φέρσιμο.
Γεια σου, Χάριετ. Πώς πέρασες στο σχολείο;
Είσαι καλά;
Θες να μιλήσουμε;
Όχι.
Θες ένα χαρτομάντιλο;
-Πακέταρες το μπουκάλι του αρώματος; -Ναι.
Να παίξω μαζί του; Παρακαλώ;
Η Ολ Γκόλι θα έβγαζε μόνο ένα πράγμα,
αλλά εγώ το είδα σαν μια καλή αρχή.
-Χάριετ... -Δεν μπορώ να μιλήσω. Παίζω Πόλη.
Γεια σε όλους.
Γεια!
Ακούσατε, ακούσατε.
Όλοι εσείς οι κάτοικοι της Χώρας των Θαυμάτων,
τώρα που δεν έχω πλέον νταντά,
δηλώνω δια του παρόντος ότι δεν θα μεγαλώσουμε ποτέ, ποτέ, ποτέ.
Και μιας και δεν χρειάζεται να μεγαλώσω ή να μάθω κάτι,
δεν θέλω πια να είμαι η Αρωμαλίκη.
Από αυτήν τη στιγμή και στο εξής, είμαι η κακιά Κόκκινη Βασίλισσα του Αρώματος.
Και η διαταγή μου λέει αποκεφαλίστε τους!
Αποκεφαλίστε την!
Αποκεφαλίστε τους.
-Αποκεφαλίστε τους. -Χάριετ.
-Αποκεφαλίστε τους. -Το ανώριμο παιχνίδι που παίζεις
δεν θα πετύχει.
Λυπάμαι, Ολ Γκόλι.
Μιλάω μόνο στα άτομα της Πόλης.
Αποκεφαλίστε τους!
Αποκεφαλίστε την!
Με συγχωρείς, αρχόντισσα.
Δεν ήσουν κάποτε ένα κορίτσι που λεγόταν Αρωμαλίκη;
Κάποτε.
Μετά αποφάσισα ότι είναι χάλια το να μεγαλώνεις,
γιατί όσοι αγαπάς πάνε στο Μόντρεαλ και σε αφήνουν για πάντα.
Αποκεφαλίστε την!
Τώρα, ανάγγειλε από πού είσαι και αν είσαι τρελή και παλαβή σαν εμάς.
Ειδάλλως...
Αποκεφαλίστε την!
"Ο Θαλάσσιος Ίππος κι ο Ξυλουργός Περπάτησαν πολύ..."
Τι κάνεις, κατεργάρα;
Απαγγέλω ένα ποίημα.
Ένα ποίημα που έμαθα σε ένα κορίτσι που λεγόταν Χάριετ.
Πάμε πάλι.
"Ο Θαλάσσιος Ίππος και ο Ξυλουργός Περπάτησαν πολύ..."
"Σε μια πέτρα ξεκουράστηκαν Βολική και χαμηλή..."
"Κι όλα τα Στρείδια όρθια σταθήκαν Περιμένοντας στη γραμμή".
"Ήρθε η ώρα, είπε ο Ίππος..."
Όχι! Ξέρω τι προσπαθείς να κάνεις, Ολ Γκόλι, και δεν θα πετύχει.
Χάριετ, αυτήν τη φορά, ήρθε πράγματι η ώρα.
Κυρία Γκόλι, ήρθε το ταξί.
Χάριετ, σε παρακαλώ.
Δεν θέλω να πούμε έτσι αντίο.
Μπορείς να κρατήσεις το μπουκάλι.
Ώρα για τσάι.
Ας πιούμε τσάι.
Θα γυρίσει η Ολ Γκόλι;
Όχι, δεν θα γυρίσει.
Θες να πεις ότι δεν είπαμε αντίο;
Ως βασίλισσά σας, σας διαβεβαιώνω ότι δεν είναι σημαντικό.
Μα φαίνεται πως είναι.
Δες τι κάνει στη φαντασία σου.
Ήρθε η ώρα.
Όχι!
Τι έκανα;
Έλα, Ολ Γκόλι.
Ξέρω ότι δεν έφυγες.
Η Ολ Γκόλι ήταν η φίλη μου, η γκουρού μου, η έμπιστή μου.
Με έκανε καλύτερη συγγραφέα, κατάσκοπο και άνθρωπο.
Και την άφησα να φύγει χωρίς να πω...
"Ήρθε η ώρα, είπε ο Θαλάσσιος Ίππος..."
"Να μιλήσουμε για πράγματα πολλά".
"Για παπούτσια, πλοία και βουλοκέρι..."
"Για λάχανα και κάποιον βασιλιά. Και γιατί η θάλασσα είναι καυτή..."
"Κι αν τα γουρούνια έχουν φτερά".
Ολ Γκόλι, λυπάμαι πολύ! Λυπάμαι πολύ.
Μη λυπάσαι.
Οι αποχαιρετισμοί είναι δύσκολοι.
Ο καθένας είναι τελείως διαφορετικός, οπότε δεν είναι ποτέ εύκολοι.
Δεν θα είμαι η ίδια χωρίς εσένα.
Δεν θα ξαναπαίξω Πόλη χωρίς εσένα ποτέ, ποτέ, ποτέ ξανά.
Μα πρέπει.
Δεν καταλαβαίνεις;
-Γι' αυτό σου έμαθα την Πόλη εξαρχής. -Για να παίζω χωρίς εσένα;
Χάριετ Μ. Ουέλς,
έχεις την πιο καταπληκτική φαντασία από οποιονδήποτε έχω γνωρίσει.
Σου έμαθα την Πόλη για να φαντάζεσαι τις ιστορίες σου καλύτερα.
Αλλά τώρα πρέπει να φανείς πιο γενναία από το να παίζεις Πόλη
ή να γράφεις στο σημειωματάριο.
Ώρα να αρχίσεις να γράφεις ολοκληρωμένες, αληθινές ιστορίες που θα διαβάσουν όλοι.
Όλοι;
Σκοπεύω να ανοίξω δημοφιλές βιβλιοπωλείο.
Αν έχω το πρώτο σου μυθιστόρημα, θα το διαβάσει όλος ο κόσμος.
Δεν είμαι έτοιμη. Λες ότι μια σπουδαία συγγραφέας πρέπει να ξέρει τα πάντα.
Λοιπόν, ξεκίνα ως καλή συγγραφέας με αυτά που ξέρεις τώρα.
Αν δουλέψεις σκληρά, θα γίνεις σπουδαία.
Τα πήγαινα χάλια στο ποδήλατο,
αλλά μπόρεσα να κάνω χωρίς βοήθεια. Θυμάσαι;
Τον πλήρωσα να κάνει τον γύρο.
Έχω ακόμα το παπούτσι σου.
Αντίο, Χάριετ Μ. Ουέλς.
Το "Μ." πάντα θα σημαίνει Μερτλ.
Χάριετ Μερτλ Ουέλς.
Δεν ήξερα πού να πάω ή τι να κάνω,
οπότε κάθισα στα σκαλιά καθώς η μέρα έγινε νύχτα.
Έχω ένα αλλόκοτο συναίσθημα στο στομάχι.
Δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό. Είναι ένα τελείως καινούργιο συναίσθημα.
Και δεν με πειράζει.
Τα νέα συναισθήματα είναι κάτι ακόμα για το οποίο μπορείς να γράψεις.
Θέλω απλώς να είμαι Θες απλώς να είσαι
Θέλουμε απλώς να 'μαστε
Εγώ δεν θέλω Εσύ δεν θέλεις
Εμείς δεν θέλουμε Να μας λένε τι να κάνουμε
Τα δυνατά μου βάζω Καλό να κάνω στη γειτονιά
Όμορφα χαμογελώ
Και την αλήθεια πασχίζω να πω
Θέλω απλώς να είμαι Θες απλώς να είσαι
Θέλουμε απλώς να 'μαστε
Εγώ δεν θέλω Εσύ δεν θέλεις
Εμείς δεν θέλουμε Να μας λένε τι να κάνουμε
Θα γίνω αυτός που θέλω να γίνω
Η αυτονομία μου
Θέλω απλώς να είμαι Θες απλώς να είσαι
Θέλουμε απλώς να 'μαστε
Όχι, δεν θα κόψω το μαλλί
Και θα φοράω οτιδήποτε
Μ' αρέσει όταν είμαι ο εαυτός μου
Εγώ δεν θέλω Εσύ δεν θέλεις
Εμείς δεν θέλουμε Να μας λένε τι να κάνουμε
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια