Ik voel me niet ziek.
Waarom moet ik naar de dokter?
Een psychiater is een speciale soort dokter.
Dr. Wagner gaat met je praten over al je sores van de afgelopen tijd.
Ik heb helemaal geen sores.
Ik noem ze wel even op.
Je vrienden lazen de nare dingen die je over ze geschreven hebt.
Je terroriseerde je klas met 'n kikker.
En wat nog meer?
O ja. Je gooide een knuffeleend naar je ouders.
Kunnen wij het samen niet uitpraten? Als moeder en dochter? Als vrienden?
Leuk geprobeerd.
U mag komen.
Hoi, ik ben dr. Wagner. Leuk je te ontmoeten, Harriet.
U moet weten dat ik hier niet vrijwillig ben.
Goed om te weten. Ik spreek u zo wel. Zullen we?
Ik had geen keus.
Heel eerlijk? Ik was een beetje nerveus.
Het haar van de dokter was nogal vurig.
Het stond er vol met rare kunst, kinderspelletjes...
...en er was een pop die recht in m'n ziel leek te kijken.
Ik gaf het een kans, maar als de boel uit de hand liep...
Interessant.
...kon ik altijd via het raam ontsnappen...
...en met een nepbaard op een boot stappen.
Waar denk je aan?
Niks hoor, dokter. Helemaal niks.
Ik wil gewoon, jij wil gewoon
Wij willen gewoon
Ik bepaal zelf wie ik wil zijn
Mijn autonomie
Nee, ik laat mijn haar niet knippen
En ik draag wat ik wil
Ik vind het fijn Als ik gewoon mezelf kan zijn
Ik wil niet, jij wil niet
Wij willen niet Rondgecommandeerd worden
'IK BEN DE UI'
NAAR HET BOEK VAN LOUISE FITZHUGH
Wat schrijft u over mij?
Een paar notities. Dat vind je toch niet erg?
Maar als u wat gemeens schrijft, stuurt m'n moeder u misschien naar 'n psychiater.
Wil jij ook een notitieboek?
Dat lijkt me wel zo eerlijk.
M'n vingers begonnen te jeuken.
Ik wilde m'n pen op papier zetten. M'n gedachten de vrije loop laten.
Ze wilde me in de val lokken.
Nee hoor, bedankt.
Nou, Harriet. Waarom denk je dat je hier bent?
Wat denkt u zelf?
Je moeder zei dat je nanny plotseling is weggegaan...
...en dat je daar moeite mee hebt.
Vertel eens wat jou bezighoudt.
Ik bedacht dat ik makkelijker wegkwam als ik eruit gegooid werd.
Ik ben af en toe zo duizelig.
Zullen we een staarwedstrijdje houden?
Ooit een tapijt-engel gemaakt?
Harriet?
Wil je nu dat notitieboek?
Ja, graag.
Met m'n naam op een nieuw notitieboek kon ik alles aan.
Zelfs met een psychiater praten.
Zeg eens, Harriet, hoe voelde het toen je nanny vertrok?
Het voelde alsof... Het voelde alsof ik...
...een knoop in m'n maag had.
Ik vertelde haar alles. Over Ole Golly, m'n gestolen notitieboek en mezelf.
Ik wil alles weten. En om alles te weten, moet je alles zien.
En om alles te zien, moet je een spion zijn.
Weet je, Harriet, soms is het juist goed om jezelf te bespioneren.
Denk daar maar over na.
We hebben het er de volgende keer over. Dan krijg je deze terug.
Is dat goed?
Ik mocht haar wel.
Al was het wel heel uitgekookt om dat notitieboek weer in te nemen.
En, wat zei dr. Wagner tegen je?
Dat je een intrigerende jongedame bent.
Daar heeft ze 'n punt.
Liefje, heb je weleens overwogen je excuses aan te bieden aan je vrienden?
Dr. Wagner stelde voor om je 'n doel te geven.
Als je je excuses aanbiedt, mag je je notitieboek terug.
Ik ga vanavond kaarten bij de Whiteheads. Ga anders mee?
Dan kun je je excuses aanbieden aan Pinky. - En hij dan? Hij las in m'n notitieboek.
Denk er nou maar over na, oké?
Ik dacht erover na. En ik dacht er nog wat meer over na.
Ik miste mijn notitieboek wel heel erg.
En Ole Golly ook. Wat zou zij ervan zeggen als ik m'n excuses aanbood?
En Howard Finch' pinkring was wel erg leuk.
Soms zijn het die kleine details die iets neps echt doen aanvoelen.
Waarde leden van de jury...
...ik ben hier omdat ik geloof in de kracht van de waarheid.
En ik ben van plan om onomstotelijk aan te tonen...
...dat mijn cliënt onschuldig is aan alle aanklachten.
Ik dacht aan Howard Finch' woorden.
Ik hoefde m'n excuses niet aan te bieden.
Het recht moest gewoon zegevieren.
Welkom, allebei. Carol, ik hoop dat je er klaar voor bent.
Reken maar, Peggy. Ik ben klaar om te winnen.
Pinky, kijk eens wie er is.
Gaan jullie maar naar buiten.
Jullie hebben vast een hoop te bespreken.
Dit werd een eitje.
Ik zou m'n zaak bepleiten, m'n notitieboek terugkrijgen en daarmee was de kous af.
Wat is dit nou?
Ik heb tegenover wat mensen laten vallen...
...dat je je excuses kwam aanbieden.
Kijk eens wie we daar hebben. Kijk, allemaal.
Magisch notitieboek. Wegwezen maar.
Kom maar op met je excuses.
Nou, ik wilde eigenlijk m'n onschuld aantonen.
Waarde leden van het hof...
...ik ben hier omdat ik geloof in de kracht van de waarheid.
En ik ben van plan om onomstotelijk aan te tonen...
...dat mijn cliënt, Harriet M. Welsch, oftewel ik...
...onschuldig is aan alle aanklachten.
We voeren een rechtszaak. Als ik win, krijg ik m'n notitieboek terug.
En wanneer je verliest?
Dan ben ik bereid elke straf te ondergaan. - Elke straf?
Even overleggen.
Omdat je een ui speelt in het toneelstuk...
...moet je, als je verliest, een ui opeten. - In z'n geheel.
Ik aanvaard de straf.
Als je Howard Finch gaat spelen, moet je een pinkring hebben.
Op naar de rechtszaal.
Pinky, jij woont hier. Speel jij de rechter.
Dan moet ik een rechtersgewaad hebben. Ik weet al wat.
Rachel, jij bent de gerechtsofficier. - Top. Wat is dat?
Jij handhaaft de orde in de rechtszaal. Koste wat het kost.
Komt helemaal goed.
Ik ben de rechtbanktekenaar.
Ik schrijf alles op.
Top. Ik ben natuurlijk de aanklager.
Ik ben de aanklager.
Waarom jij?
Ik ken Harriet beter dan wie dan ook. Dus ik ken al haar foefjes.
Wat moet ik dan doen?
Jij kunt getuige zijn. Een kroongetuige.
Een topkroongetuige.
Luistert allen. De zitting is nu geopend.
Gaat u staan voor de aaibare rechter Whitehead.
Rachel noemde Pinky aaibaar.
Het is 'edelachtbare', Rachel.
Het zal wel.
Ik zei: 'gaat u staan', stelletje onbenullen.
Wat is dat?
Mijn hamer.
Neemt u plaats.
Misschien was het de pinkring, maar ik voelde me heel zelfverzekerd.
Al zei m'n linkerbeen wat anders.
Nerveus?
M'n been is wel aan het trillen, maar de waarheid is onwrikbaar.
De zaak van vanavond:
De ex-vrienden van Harriet M. Welsch vs. Harriet M. Welsch.
Begin maar met de openingspleidooien.
Leden van de rechtbank...
...ik ben van plan aan te tonen dat de gedaagde, Harriet M. Welsch...
...schuldig is aan misdaden tegen vriendschap...
...door gemene, onterechte beschuldigingen neer te pennen zonder spijtbetuiging.
Advocaat van de gedaagde?
Jullie vinden me nu even niet zo aardig. Misschien haten jullie me.
Maar je hoeft iemand niet aardig te vinden om z'n onschuld in te zien.
Want de feiten spreken voor zich.
En die zeggen dat ik alleen maar schuldig ben aan de waarheid vertellen.
Aanklager, roep uw eerste getuige maar op.
Ik wil Sport Rocque vragen naar voren te komen.
Sport, wil jij het stuk op bladzijde 55 voorlezen?
Als 't echt moet.
'Soms kan ik Sport niet uitstaan. Met al z'n gepieker en bezorgdheid om z'n vader...
...is-ie soms net een oud dametje.'
Hoe voel je je, als je dat leest? - Waardeloos.
En 't is niet waar. Ik ben geen ongerustmaker.
Volgens mij is dat geen woord.
Ik sta het toe.
Sport, op die bewuste avond vroeg Janie of je vader de afwas kon doen...
...zodat je mee kon naar de bios. - Klopt.
Wat zei je vervolgens?
Ik zei: 'Daar gaan z'n vingers van rimpelen...
...en dan kan hij niet meer typen.'
Toen Janie zei: 'Kan het niet even wachten?', wat antwoordde jij toen?
Met vuile vaat geen schoon geweten.
Sport, dat zijn dingen die m'n oma tegen me zou zeggen.
O ja?
Nou, sorry dat ik iemand wil helpen die me helemaal in z'n eentje opvoedt...
...terwijl hij aan een dikke roman werkt.
Het was maar een observatie. - Harriet...
Voor iemand die zegt alles te willen weten...
...ben je soms echt een nitwit.
Ik ben pleite.
Sport.
Lekker bezig, Harriet.
Jij was degene die het aan hem voorlas...
...uit mijn geheime, vertrouwelijke notitieboek.
Volgende getuige.
Eén voor één kwam iedereen over wie ik had geschreven...
...naar voren om tegen me te getuigen.
Iedereen weet dat je ooit Harriet grootste fan was, nietwaar?
Nou, dat weet ik zo net nog niet. Maar ik kleedde me wel net als zij...
...en ik ben ooit een geheime fanclub begonnen met de naam de Harri-ettes.
Met twee t's, Beth Ellen, zoals in wasserette.
Maar was ik een fan? Nee, hoor.
Juist.
Nou, laten we samen met jou, de grootste niet-fan die er was...
...eens kijken wat Harriet over jou geschreven heeft.
'Soms denk ik dat mensen alleen maar naar Carrie Andrews' huis gaan...
...omdat haar moeder zo'n lekkere taart maakt.'
Geloof jij dat dat waar is?
Mensen die op bezoek komen zeggen vaak, en ik citeer:
'Bedankt voor de uitnodiging. Het was erg gezellig.'
Ik heb geen vragen meer.
Carrie, wil jij het hof vertellen...
...wat mensen zeggen voordat ze op bezoek komen?
Ze vragen of m'n moeder d'r befaamde chocoladetaart heeft gemaakt.
Met zilverkleurige spikkels erop die naar sneeuwvlokjes smaken.
Ik heb geen vragen meer.
Sorry.
Maar dat zegt helemaal niks.
Wegwezen, Carrie. - Dat is gewoon toeval.
Het hof roept Beth Ellen Hansen naar voren.
Neem me niet kwalijk. Het is tijd voor de topkroongetuige.
Wacht op je beurt, Marion. - Hou je gemak, Pinkring.
Ik maak bezwaar. Zij is niet aan de beurt.
Bezwaar afgewezen?
Dat heb ik niet nodig.
Ik ken Harriets vileine woorden uit m'n hoofd. Ik citeer:
'Marion heeft zoveel prijzen gewonnen...
...dat het me verbaast dat ze nog geen prijs heeft...
...voor haar verdiensten als akelig persoon.'
Daarop zeg ik: je bent een gemeen schepsel, Harriet M. Welsch.
Daarop zeg ík: deelde je op 12 oktober om 15.30 uur...
...wel of niet een nieuwsbrief uit...
...waarin een foto van Sport en mij met onze knuffels stond?
Nou, als je de score bijhoudt, moet je alle keren ervan aftrekken...
...dat ik iets gemeens niet deed.
Ik heb geen vragen meer.
Beth Ellen, hoeveel gemene dingen had ik vandaag tegen je kunnen zeggen?
Drie.
Nee, twee.
Drie. Zeker weten drie. Misschien vier.
Geen vragen meer.
'Ik vraag me af of Beth Ellen een speciale shampoo moet gebruiken...
...voor mensen die nerveus op hun haar kauwen.'
Wat is je reactie?
Ik ben niet nerveus. Het smaakt gewoon lekker.
'Soms denk ik dat Pinky en Paarse Sokken beter van school af kunnen...
...om bij het mafketelcircus te gaan.'
Hoe voel je je, als je dat leest? - Woedend.
Orde in de zaal. Ik wil orde.
Het spijt me, edelachtbare.
Denk erom, dit is een rechtszaal, geen dierentuin.
Klinkt goed. - Daar heb ik op geoefend.
Goed bezig, jongens.
Lekker puh.
'Ze zouden dat angstaanjagende wezen onder je bed niet de boeman moeten noemen...
...maar de Rachel Hennessy.' Dat doet m'n kleine broertje al.
Het was tijd voor ons slotpleidooi.
M'n schrijfsels waren niet allemaal even aardig...
...maar zoals ik heb aangetoond, is alles waar.
En zoals de grote Ole Golly altijd zei:
een schrijver hoort de waarheid te vertellen...
...want waarheid is schoonheid, en schoonheid is waarheid.
Ik voelde het. Ik ging dit winnen.
Na mijn briljante kruisverhoren had Janie niks meer in te brengen.
Rechter Pinky, ik wil geen slotpleidooi houden, maar graag...
...Harriet M. Welsch naar voren roepen.
Ik maak bezwaar. Dat druist in tegen alles waar ons rechtssysteem voor staat.
Ik wil u erop wijzen...
...dat ons 'rechtssysteem' een vogelbad als getuigenbankje heeft...
...en een rechter die de badjas van z'n vader draagt.
Bezwaar afgewezen. Ik sta het toe.
Miss Welsch.
Op bladzijde 77 staat een stukje over mij.
Zou je dat willen voorlezen?
Ik zei: 'Janie wil een groot wetenschapper worden, zoals Madame Curie.
Maar soms denk ik...'
Weet je wat, lees toch maar niet voor.
Leg je notitieboek neer en zeg het recht in m'n gezicht.
Je weet wat er staat.
Ja, dat weet ik. Maar ik wil het je horen zeggen.
Dat wil ik niet. - Moet ik de gerechtsofficier erbij halen?
Dat wil niemand.
Nou, als het waar is, waarom kun je het dan niet zeggen?
Omdat...
Omdat je 'n geniepige lafbek bent die haar vrienden bespioneert...
...en gemene dingen in d'r notitieboek schrijft...
...die je niet tegen ons durft te zeggen.
Even een korte onderbreking? - Afgewezen.
We wachten, raadsvrouw.
Zeg het.
Een geschifte of belabberde wetenschapper, of misschien wel allebei.
Dat heeft me heel erg gekwetst.
Maar het is wel waar.
Misschien wel, Harriet M. Welsch.
Maar het leven draait niet alleen om de waarheid, maar ook om vriendschap.
En als je een vriend kwetst, moet je sorry zeggen.
Schrijvers moeten volgens Ole Golly het lef hebben de waarheid te vertellen...
...zonder zich daarvoor te verontschuldigen.
Nou, Ole Golly is er niet meer, maar ik wel.
Kan ik sorry zeggen voor het feit dat ik geen sorry zeg?
Zeg het gewoon, Harriet. Zo moeilijk is het niet.
Dat... Dat wil ik echt wel, dolgraag zelfs, maar...
Je zei dat het leven niet alleen om de waarheid draait.
Maar misschien is dat voor mij wel zo. - De keus is aan jou, Harriet.
Ik zei dat ik deze ui zou opeten als ik verloor...
...want ik wist zeker dat ik ging winnen.
Ik moest aantonen dat ik de waarheid vertelde en dat heb ik gedaan.
Waarom voelt 't dan alsof ik verloren heb? Ik vond het vreselijk om een ui te spelen.
En toen zag ik de goede kanten ervan, de verschillende lagen en zo.
Ik probeerde me in de ui in te leven, als een goeie acteur. Maar nu besef ik...
Een ui is een stinkend, onaangenaam, naar ding dat mensen aan het huilen maakt.
Net als ik.
De waarheid is dat ik de ui ben.
Tijd om naar huis te gaan.
Lieverd. Wat is er?
Lieve hemel.
Schatje toch. Wat is er allemaal aan de hand?
Arme schat.
Hoe ging het?
Heb je sorry gezegd? Heb je je notitieboek terug?
Ik wil gewoon naar huis.
Oké, lieverd. Oké.
Vertaling: Jenneke Takens