หนูปกติดีนะคะ
ทําไมเราต้องมาหาหมอด้วย
จิตแพทย์เป็นหมอพิเศษนะจ๊ะลูก
หมอแว็กเนอร์แค่จะคุยกับลูก
ลูกจะได้เล่าให้หมอฟังว่าลูกเครียดอะไร
หนูไม่ได้เครียดซะหน่อย
เดี๋ยวแม่ไล่ให้ฟังนะ
เพื่อนๆ รู้เรื่องที่ลูกเขียนนินทาพวกเขาในสมุด
ลูกเอากบไปปล่อยในห้องเรียน
แล้วอะไรอีก อืม
จริงด้วย
ลูกปาตุ๊กตาเป็ดยัดนุ่นใส่พ่อแม่
เราไปคุยกันเองตามประสาแม่ลูกไม่ได้เหรอคะ
ตามประสาเพื่อนก็ได้
เข้าใจพูดนะแฮร์เรียต
ถ้าพร้อมแล้วเชิญเลยค่ะ
สวัสดีค่ะ หมอแว็กเนอร์นะคะ
ยินดีที่ได้รู้จักจ้ะแฮร์เรียต
บอกไว้ก่อนเลยนะคะว่าหนูโดนบังคับมา
รับทราบจ้ะ
เดี๋ยวค่อยคุยกันนะ
เริ่มเลยไหม
ปฏิเสธได้เหรอ
บอกตามตรงเลยนะว่าฉันก็กลัวๆ เหมือนกัน
หมอคนนี้ผมแดงเหมือนเปลวไฟ
ในห้องมีงานศิลปะแปลกๆ
มีเกมสําหรับเด็ก
และมีตุ๊กตาที่จ้องเข้าไปถึงจิตวิญญาณฉันเลย
ฉันจะลองดูนะ แต่ถ้ามันเกินการควบคุม...
น่าสนใจ
ฉันจะทําเป็นสนใจงานศิลปะแล้วปีนหน้าต่างหนี
ติดเคราปลอมแล้วแอบขึ้นเรือโยงไปเลย
หนูคิดอะไรอยู่จ๊ะแฮร์เรียต
เปล่าค่ะหมอ หนูไม่ได้คิดอะไรเลย
ฉันอยากเป็นฉัน เธออยากเป็นเธอ
เราอยากเป็นเรา
ฉันจะเป็นตามที่ฝันไว้
เป็นเอกราช
ไม่อยากตัดผมก็ไม่ตัด
แต่งตัวตามใจฉัน
ฉันชอบเป็นตัวของตัวเอง
ฉันไม่อยากเป็น เธอไม่อยากเป็น
เราไม่อยากทําตามคําสั่งใคร
(ฉันเป็นหัวหอม)
(สร้างจากหนังสือของลูอิส ฟิทซ์ฮิว)
หมอเขียนถึงหนูว่ายังไงคะ
แค่โน้ตสั้นๆ น่ะ
หนูคงไม่ว่าอะไรเนอะ
ค่ะ
แต่ถ้าหมอเขียนอะไรแรงๆ แล้วแม่หนูรู้เข้า
หมออาจจะต้องไปหาจิตแพทย์นะคะ
หนูอยากได้สมุดบ้างไหมล่ะ
หมอว่าไม่ค่อยแฟร์น่ะที่หมอมีแล้วหนูไม่มี
แค่คิดถึงสมุดฉันก็เนื้อเต้นแล้ว
ฉันจะได้เขียนทุกอย่างลงไป
จะได้มีอิสระทางความคิด
แต่มันเป็นกับดักแน่ๆ
ว้ายๆ
ไม่ละค่ะ หนูอยู่ได้
แฮร์เรียต หนูคิดว่าทําไมหนูถึงต้องมาที่นี่จ๊ะ
แล้วหมอคิดว่าทําไมล่ะคะ
คือแม่หนูบอกว่าอยู่ๆ พี่เลี้ยงหนูก็ลาออก
หนูก็เลยอาจจะยังทําใจไม่ได้
บอกหมอหน่อยสิว่าหนูคิดอะไรอยู่
ฉันคิดว่าแทนที่จะหนี
ทําตัวให้โดนหมอไล่กลับบ้านน่าจะง่ายกว่า
อยู่ๆ ก็เวียนหัวเฉยเลย
มาแข่งจ้องตากันไหมคะ
เคยลูบพรมเล่นไหมคะ
- แฮร์เรียต - คะ
ตอนนี้หนูอยากได้สมุดรึยัง
อยากได้ค่ะ
(สมุดของแฮร์เรียต เอ็ม. เวลช์)
การเขียนชื่อบนปกสมุดเล่มใหม่
ทําให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองทําได้ทุกอย่าง
แม้แต่คุยกับจิตแพทย์
บอกหมอหน่อยสิแฮร์เรียต
ตอนพี่เลี้ยงลาออกหนูรู้สึกยังไง
รู้สึก... รู้สึกเหมือน...
รู้สึกเหมือนมีเสี้ยนตําอยู่ในท้องค่ะ
ฉันเล่าให้หมอฟังหมดเลย
ทั้งเรื่องโอล กอลลี่ เรื่องสมุดที่แมเรียนเอาไป และเรื่องตัวเอง
หนูอยากรู้ทุกเรื่อง
ถ้าอยากรู้ทุกเรื่อง เราต้องเห็นทุกอย่าง
ถ้าอยากเห็นทุกอย่าง เราต้องเป็นสายลับ
รู้ไหมแฮร์เรียต
บางทีเราก็ควรจะสืบเรื่องของตัวเองนี่แหละ
ยังไงคะ
หนูลองเอาไปคิดดูนะ
แล้วเราค่อยมาคุยกัน
เดี๋ยวคราวหน้าหมอให้สมุดคืนนะ
ดีไหมจ๊ะ
จริงๆ ฉันชอบเขานะ
แต่การให้สมุดฉันแล้วขอคืนเนี่ย
ขี้โกงไปหน่อยน่ะ
แล้วนี่หมอแว็กเนอร์บอกแม่ว่าไงคะ
หมอบอกว่าลูกเป็นเด็กที่น่าสนใจมากจ้ะ
ก็ถูกนะคะ
ลูกจ๊ะ ลูกขอโทษเพื่อนๆ ไปเลยไม่ได้เหรอ
ไม่ค่ะ
หมอแว็กเนอร์แนะนําให้แม่ให้รางวัลลูก
หลังจากขอโทษเพื่อนๆ แล้วลูกจะได้สมุดคืน
คืนนี้แม่จะไปเล่นไพ่ที่บ้านไวท์เฮ้ด
ลูกก็ไปกับแม่สิ
จะได้ขอโทษพิ้งกี้เป็นคนแรก
เขาควรจะขอโทษที่อ่านสมุดหนูต่างหาก
ลองคิดดูนะจ๊ะ
ฉันคิดแล้ว
และก็คิดอีก
แล้วก็คิดว่าฉันคิดถึงสมุดแค่ไหน
คิดถึงโอล กอลลี่แค่ไหน
โอล กอลลี่จะพูดว่าไงถ้าฉันขอโทษเขา
แล้วก็คิดว่าฉันชอบนิ้วก้อยของฮาเวิร์ด ฟินช์จัง
บางทีรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ นี่แหละ
ที่ทําให้เรารู้สึกว่าของปลอมเป็นของจริง
คณะลูกขุนที่เคารพครับ
ผมอยากบอกทุกท่าน ว่าผมเชื่อในพลังแห่งความจริง
และผมจะพิสูจน์เพื่อลบล้างข้อสงสัย
ให้คุณเห็นว่าลูกความของผมบริสุทธิ์ทุกข้อกล่าวหา
แล้วฉันก็คิดถึงสิ่งที่ฮาเวิร์ด ฟินช์พูด
ฉันรู้แล้วว่าฉันไม่ต้องขอโทษหรอก
ฉันต้องการความยุติธรรม
เชิญเลยจ้ะ แครอล หวังว่าวันนี้คงมาเล่นเต็มที่นะ
ฉันไม่ได้มาเล่นๆ จ้ะเพ็กกี้ ฉันมาชนะ
พิ้งกี้ ดูซิใครมา
พาแฮร์เรียตไปนั่งข้างนอกสิ
พวกลูกน่าจะมีเรื่องคุยกันเยอะ
ได้ครับ
กระจอกมาก
พอว่าความชนะพิ้งกี้ ฉันก็ได้สมุดคืน
แค่นี้ก็ไม่ต้องสนใจคนอื่นแล้ว
ไม่จริง
นี่อะไรเนี่ยพิ้งกี้
ฉันบังเอิญไปบอกเพื่อนบางคนน่ะ
ว่าเธอจะมาขอโทษ
ใครมาน่ะ พวกเราดูสิ
หวัดดี
(ลับสุดยอด)
สมุดวิเศษ เหาะไปเลย
เราอยากได้ยินคําขอโทษแล้ว
ที่จริงฉันจะมาพิสูจน์ว่าฉันไม่ผิด
ผู้พิพากษาที่เคารพ
ฉันอยากบอกทุกท่าน ว่าฉันเชื่อในพลังแห่งความจริง
และฉันจะพิสูจน์เพื่อลบล้างข้อสงสัย
ว่าลูกความของฉัน แฮร์เรียต เอ็ม. เวลช์ หรือตัวฉันเอง
บริสุทธิ์ทุกข้อกล่าวหา
มาพิจารณาคดีกันเถอะ
ถ้าฉันชนะคดี พวกเธอต้องคืนสมุดให้ฉัน
แล้วถ้าเธอแพ้ล่ะ
พวกเธอจะลงโทษฉันยังไงก็ได้
อะไรก็ได้เหรอ
ประชุมกันหน่อย
เพราะเธอเล่นเป็นหอมใหญ่ในละครโรงเรียน
ถ้าเธอแพ้ เธอต้องกินหอมใหญ่
ทั้งลูกเลย
ยอมรับบทลงโทษ
ต้องสวมแหวนนิ้วก้อย ถึงจะเป็นฮาเวิร์ด ฟินช์ได้
เริ่มพิจารณาคดีกันเลย
พิ้งกี้ นี่บ้านนาย งั้นนายเป็นผู้พิพากษานะ
งั้นต้องสวมเครื่องแบบผู้พิพากษา
คิดออกแล้ว
- เรเชลเป็นตํารวจศาล - ดี ตํารวจศาลคืออะไร
ควบคุมความสงบในศาล
ทุกวิถีทาง
เข้าใจแล้ว
ฉันขอเป็นศิลปินในห้องพิจารณาคดี
ฉันขอจดชวเลขนะ
- ดีเลย งั้นฉันก็เป็นโจทก์ - ไม่
ฉันจะเป็นโจทก์
ทําไมต้องเป็นเธอ
ฉันรู้จักแฮร์เรียตดีกว่าทุกคน
แปลว่าฉันรู้ทันเขาทุกเหลี่ยม
งั้นฉันจะเป็นอะไรล่ะ
เป็นพยานไง
พยานคนสําคัญ
พยานสุดสําคัญ
ทุกท่าน ศาลกําลังจะเริ่มไต่สวนแล้ว
ทุกคนยืนทําความเคารพ ผู้พิพากษาไวท์เฮ้ดผู้น่ารักด้วยค่ะ
เรเชลบอกว่าพิ้งกี้น่ารัก
ต้อง "ผู้น่านับถือ" นะเรเชล
นั่นแหละ
ฉันบอกให้ "ยืน" ไง
นั่นอะไรน่ะ
ค้อนผู้พิพากษา
นั่งได้
อาจเพราะมีแหวนนิ้วก้อย ฉันเลยค่อนข้างมั่นใจมาก
แต่ขาข้างซ้ายไม่สามัคคีกับใจเลย
เครียดเหรอ
เปล่า
ขาฉันสั่นก็จริง
แต่ฉันมีข้อมูลที่เชื่อถือได้ นั่นคือความจริง
นี่เป็นการไต่สวนคดีความ
ระหว่างอดีตเพื่อนของแฮร์เรียต เอ็ม. เวลช์ กับแฮร์เรียต เอ็ม. เวลช์
เชิญทั้งสองฝ่ายชี้แจงได้เลย
ศาลที่เคารพคะ
ฉันจะพิสูจน์ให้เห็นว่าจําเลย แฮร์เรียต เอ็ม. เวลช์
มีความผิดข้อหาทําลายมิตรภาพ
ด้วยการเขียนนินทา กล่าวหาโดยมิชอบ และไม่ยอมขอโทษ
ทนายฝ่ายจําเลยล่ะ
ฉันรู้ว่าพวกเธอไม่ชอบฉัน
และอาจจะเกลียดฉันด้วยซ้ํา
แต่เราไม่จําเป็นต้องชอบใครเขาก็บริสุทธิ์ได้
เพราะความจริงไม่เคยโกหกใคร
ซึ่งฉันผิดเรื่องเดียวคือการพูดความจริง
ทนายโจทก์ เชิญเบิกตัวพยานคนแรก
ฉันขอเบิกตัวสปอร์ต โร้ค
สปอร์ต ช่วยอ่านท่อนนี้ในหน้า 55 ได้ไหม
อ่านก็ได้
"บางทีฉันก็รับสปอร์ตไม่ได้นะ
เขาชอบคิดมากแล้วก็ชอบห่วงเรื่องพ่อ
จนเหมือนป้าแก่ๆ"
อ่านแล้วรู้สึกยังไง
ไม่พอใจ
ไม่ได้ห่วงนะแฮร์เรียต ฉันไม่ใช่คนห่วง
คําว่า "คนห่วง" มันแปลกๆ นะ
ใช้คํานี้ได้
สปอร์ต ในคืนเกิดเหตุ
เจนี่บอกให้นายปล่อยให้พ่อล้างจาน
- นายจะได้ไปดูหนังกับเขา - ใช่
แล้วนายตอบว่าไง
ฉันตอบว่า "เดี๋ยวล้างจานแล้วนิ้วพ่อเหี่ยว
แล้วใช้นิ้วพิมพ์ดีดไม่ถนัด"
พอเจนี่บอกว่า "ไว้ค่อยกลับมาล้างไม่ได้เหรอ"
นายว่ายังไง
ถ้ากองจานทิ้งไว้ฉันจะหงุดหงิดน่ะ
สปอร์ต คุณยายฉันก็ชอบพูดแบบที่นายพูดนี่แหละ
อ๋อเหรอ
ขอโทษนะที่ฉันอยากช่วยผู้ชายคนนึง
ที่เลี้ยงฉันจนโตมาคนเดียว
และพยายามเขียนนิยายเล่มหนาเตอะไปด้วย
ฉันก็แค่เขียนเพื่อสังเกตการณ์
แฮร์เรียต...
คนที่อยากรู้ทุกอย่างอย่างเธอ
บางทีก็ไม่รู้อะไรเลยนะ
ฉันกลับละ
สปอร์ต
เอาอีกแล้วนะแฮร์เรียต
เธอต่างหากที่อ่านให้เขาฟังตั้งแต่แรก
ทั้งที่ฉันบอกว่านั่นเป็นสมุดลับของฉันคนเดียว
พยานคนต่อไป
คนที่ฉันเขียนถึงในสมุดออกมาให้การ
ปรักปรําฉันทีละคน
ใครๆ ก็รู้ว่าเมื่อก่อน เธอปลื้มแฮร์เรียตมาก ใช่ไหม
เรื่องนั้นฉันไม่รู้นะ
แต่ฉันพยายามแต่งตัวเหมือนเขา
แล้วก็เคยตั้งกลุ่มแฟนคลับชื่อกลุ่มแฮร์ริเอ็ทท์ด้วย
เน้นพยางค์ท้ายนะเบธ เอลเล็น เพื่อความเก๋
แต่ถ้าถามว่าปลื้มไหม ฉันว่าไม่
อะนะ
งั้นในฐานะแฟนที่ไม่ได้ปลื้มตัวยง
เรามาดูกันดีกว่าว่าแฮร์เรียตเขียนถึงเธอว่าไง
โอเค
"ฉันว่าที่หลายคนไปบ้านแคร์รี่ แอนดรูว์"
เพราะแม่เขาทําเค้กอร่อย"
เธอว่าจริงไหม
ไม่
คนที่มาบ้านฉันชอบพูดว่า... พูดแบบนี้เป๊ะเลยนะ
"ขอบคุณที่ชวนมานะแคร์รี่ วันนี้สนุกมากเลย"
ฉันขอถามแค่นี้ค่ะ
แคร์รี่ ช่วยกรุณาบอกศาลที
ว่าก่อนไปบ้านเธอ เพื่อนๆ ชอบพูดว่าอะไร
เพื่อนๆ ชอบถามว่าแม่ฉันได้ทํา
เค้กช็อกโกแลตห้าชั้นครึ่งสูตรเด็ดรึเปล่า
เค้กที่โรยน้ําตาลสีเงินเหมือนเกล็ดหิมะ
ขอถามแค่นี้ค่ะ
โทษนะ
แต่ไม่เห็นมีอะไรนี่
- รีบๆ ไปได้แล้วแคร์รี่ - แค่บังเอิญน่ะ
ศาลขอเบิกตัวเบธ เอลเล็น แฮนเซ็นขึ้นให้การ
ขอโทษนะ ถึงตาพยานคนสําคัญแล้ว
ยังไม่ถึงตาเธอเลยแมเรียน
อย่าของขึ้นสิแหวนนิ้วก้อย
คัดค้านค่ะ ยังไม่ถึงตาเขา
ไม่อนุญาต
ฉันไม่ต้องการสมุด
ฉันจําคําร้ายๆ ของแฮร์เรียตได้จนขึ้นใจแล้ว
เขาเขียนว่า
"ในบรรดารางวัลที่แมเรียนได้มา
ฉันแปลกใจที่เขาไม่ได้ถ้วยรางวัลยักษ์ใหญ่
ในฐานะที่เป็นคนน่ารังเกียจที่สุดในโลก"
ฉันว่าเธอเป็นคนนิสัยแย่ที่สุดเลย
แฮร์เรียต เอ็ม. เวลช์
งั้นวันที่ 12 ตุลาคม เวลา 15:30 น.
เธอแจกหนังสือพิมพ์
ที่มีรูปตอนฉันกับสปอร์ตกอดตุ๊กตายัดนุ่นใช่ไหม
ถ้าเธอจะนับ เธอต้องเอาตอนที่ฉันใจร้าย
มาลบกับตอนที่ฉันไม่ได้ใจร้ายด้วยสิ
ขอถามแค่นี้ค่ะ
เบธ เอลเล็น วันนี้ฉันด่าเธอไปกี่ครั้ง
และไม่ด่าเธอกี่ครั้ง
สาม
ไม่ใช่ สอง
สาม ที่แน่ๆ คือสาม
ไม่แน่ก็สี่
ขอถามแค่นี้ค่ะ
"ฉันอยากรู้ว่าเบธ เอลเล็นใช้แชมพูสูตรพิเศษ
สําหรับคนชอบกินผมแก้เครียดรึเปล่า"
เธอว่าไง
ฉันไม่ได้เครียด แต่มันอร่อยน่ะ
"บางทีฉันก็คิดว่าพิ้งกี้กับถุงเท้าสีม่วงน่าจะลาออก
ไปเข้าคณะละครสัตว์"
- ได้ยินแล้วรู้สึกยังไง - โมโห
ทุกคนอยู่ในความสงบ เงียบๆ
ขออภัยครับท่าน
ขอเตือนว่าที่นี่คือศาล ไม่ใช่สวนสัตว์
- เหมือนมาก - ฉันฝึกมานานแล้ว
เก่งมากเพื่อนๆ
อยู่แล้ว
"แทนที่จะเรียกสัตว์ร้ายน่ากลัว
ที่อยู่ใต้เตียงว่าโบกี้แมน
เราน่าจะเรียกว่าเรเชล เฮนเนสซี่นะ"
น้องชายฉันก็เรียกแบบนั้น
แล้วก็ถึงตอนกล่าวสรุป
ฉันยอมรับว่าบางทีฉันก็ไม่ได้เขียนเรื่องดีๆ
แต่ฉันก็พิสูจน์แล้วนี่ว่ามันเป็นความจริง
และโอล กอลลี่เคยสอนฉันว่า
นักเขียนต้องพูดความจริง
เพราะความงามคือความจริง ความจริงคือความงาม
ฉันมั่นใจมากว่าชนะคดีแน่
ฉันซักถามพยานฝ่ายตรงข้ามดีจะตาย เจนี่จะแย้งอะไรได้
ผู้พิพากษาพิ้งกี้ ฉันไม่กล่าวสรุปนะคะ
แต่จะขอเบิกตัว
แฮร์เรียต เอ็ม. เวลช์ขึ้นให้การค่ะ
ขอค้านค่ะท่าน
ละเมิดกฎทุกข้อในกระบวนการยุติธรรม
ศาลที่เคารพ
"กระบวนการยุติธรรม" ของเรา มีคอกพยานที่เป็นน้ําพุ
แล้วไม่ได้ว่านะคะ ผู้พิพากษาอะไร ใส่เสื้อคลุมอาบน้ําพ่อมาขึ้นศาล
ไม่รับคําค้าน ศาลอนุญาต
คุณเวลช์
มีตอนที่เธอเขียนถึงฉันในหน้า 77
ช่วยอ่านให้ศาลฟังหน่อยได้ไหม
โอเค
ฉันเขียนว่า "เจนี่บอกว่า อยากเป็นนักวิทยาศาสตร์เหมือนมาดามคูรี่
แต่ฉันว่า..."
เดี๋ยวก่อน พอเหอะ ไม่ต้องอ่านแล้ว
วางสมุดแล้วพูดต่อหน้าฉันเลย
เธอก็รู้นี่ว่าเขียนว่าไง
ใช่ ฉันรู้ว่าเธอเขียนว่าไง
แต่ฉันอยากได้ยินจากปากเธอ
ฉันไม่อยากอ่าน
ฉันไม่อยากเรียกตํารวจศาลนะ
ไม่มีใครอยากหรอก
แต่ถ้ามันจริงอย่างที่บอก ทําไมเธอพูดไม่ได้ล่ะ
เพราะ...
เพราะเธอขี้ขลาดและชอบสืบเรื่องเพื่อนตัวเอง
แล้วเอาไปเขียนนินทาในสมุดอันเลอค่าของเธอ
เพราะเธอไม่กล้าพูดต่อหน้าพวกเรา
ขอพักแป๊บได้ไหม
ไม่ได้
เรารออยู่นะคุณทนาย
พูดสิ
นักวิทยาศาสตร์บ้า นักวิทยาศาสตร์ห่วย
หรือไม่ก็นักวิทยาศาสตร์บ๊วยมากกว่า
ได้ยินแล้วเสียใจจริงๆ
แต่มันจริงนี่นา
ก็อาจจะใช่นะแฮร์เรียต เอ็ม. เวลช์
แต่ชีวิตไม่ได้มีแค่เรื่องจริง
มันยังมีมิตรภาพด้วย
และในมิตรภาพ ถ้าเธอทําร้ายความรู้สึกเพื่อน
เธอก็ควรจะขอโทษ
โอล กอลลี่สอนฉันว่าถ้าอยากเป็นนักเขียน
เราต้องกล้าพอที่จะพูดความจริง
โดยที่ไม่ต้องขอโทษ
โอล กอลลี่ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว แต่ฉันยังอยู่
ฉันขอโทษที่ไม่ยอมขอโทษแทนได้ไหม
พูดออกมาเหอะแฮร์เรียต ไม่ยากขนาดนั้นหรอก
ฉัน... ฉันอยากพูดมากเลยนะ
เมื่อกี้เธอก็พูดเองว่าชีวิตไม่ได้มีแค่ความจริง
แต่ถ้าฉันคิดแบบนั้นล่ะ
แล้วแต่เธอนะแฮร์เรียต
ฉันบอกว่าถ้าแพ้จะยอมกินหอมใหญ่
เพราะฉันรู้ว่าตัวเองต้องชนะ
หลังจากพิสูจน์ได้ว่าฉันพูดความจริง
ซึ่งฉันก็ทําได้แล้ว
แต่ทําไมฉันถึงรู้สึกแพ้ล่ะ
ฉันไม่อยากแสดงเป็นหอมใหญ่เลย
แต่หลังๆ ฉันก็เริ่มเห็นข้อดีของมัน
เริ่มชอบที่หอมใหญ่มีเนื้อหลายชั้น
ฉันเลยพยายามเป็นหอมใหญ่ อย่างนักแสดงดีๆ ควรจะเป็น
แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้ว...
ว่ามันเป็นผักเหม็นๆ ไม่น่ารัก ไม่อร่อย และชอบทําให้คนเสียน้ําตา
เหมือนฉัน
ที่จริงฉันนี่แหละเป็นหอมใหญ่
กลับบ้านได้แล้วจ้ะเด็กๆ
อ้าวลูก เป็นอะไรไปจ๊ะ
โถลูกแม่
ลูกแม่ มีเรื่องอะไรกันเหรอจ๊ะ
โถ ลูกแม่
เป็นไงบ้างจ๊ะ
ลูกขอโทษเพื่อนๆ รึยัง ได้สมุดคืนรึยังจ๊ะ
หนูอยากกลับบ้านค่ะ
ได้จ้ะ กลับบ้านกัน
คําบรรยายโดย Navaluck K.