Hasta değilim.
Neden doktora gidiyorum?
Psikiyatrist özel bir doktordur canım.
Dr. Wagner seninle sadece konuşacak
ve yaşadığın şeyleri anlatmanda yardımcı olacak.
Ben bir şey yaşamıyorum ki.
Hafızanı tazeleyeyim.
Arkadaşların, haklarında defterine yazdığın korkunç şeyleri okudu.
Bir kurbağayla sınıfındakileri korkuttun.
Başka ne var?
Biliyorum!
Annenle babana pelüş ördek fırlattın.
Bunu kendi aramızda konuşamaz mıyız? Anne ve kız olarak.
Arkadaş gibi?
İyi denemeydi Harriet.
Hazır olduğunda gelebilirsin.
Merhaba, ben Dr. Wagner.
Çok memnun oldum Harriet.
Buraya gelmeye itiraz ettiğimi bilmeni istiyorum.
Bir kenara yazdım.
Sonra konuşuruz.
Geçelim mi?
Sanki seçeneğim varmış gibi.
Size yalan söylemeyeceğim. Biraz gergindim.
Doktorun saçı ateşe benziyordu.
Tuhaf sanat eserleri vardı,
küçük çocuk oyuncakları
ve ruhuma bakan bir bebek vardı.
Bir deneyecektim. Ama işler çığırından çıkacak olursa...
Büyüleyici.
...sanat eserlerini inceliyormuş gibi yapıp pencereden kaçabilirdim.
Takma sakalla römorköre binerim.
Ne düşünüyorsun Harriet?
Hiçbir şey doktor. Hiçbir şey.
Ben istiyorum Sen istiyorsun
Biz istiyoruz
Ben istediğim kişi olacağım
Bağımsız olacağım
Hayır kesmeyeceğim saçımı
Giyeceğim istediğimi
Kendim olabilmek hoşuma gidiyor
Ben istemiyorum Sen istemiyorsun
İstemiyoruz ne yapacağımızın söylenmesini
"BEN SOĞANIM"
LOUISE FITZHUGH'UN KİTABINDAN UYARLANMIŞTIR
Hakkımda ne yazıyorsun?
Birkaç not alıyorum.
Sakıncası yok ya?
Yok.
Ama kötü bir şey yazarsan ve annem öğrenirse
bir psikiyatriste gitmen gerekebilir.
Sen de bir defter ister misin?
Bende olup sende olmaması haksızlık.
Defterin düşüncesi bile parmaklarımın karıncalanmasına yetti.
Kalemimin sayfalarda gezinmesi düşüncesi.
Düşüncelerim nihayet özgürce hareket edecekti.
Bu kesinlikle bir tuzaktı.
Hop! Hop!
Hayır, sağ ol. Böyle iyi.
Sence neden buradasın Harriet?
Sence neden buradayım?
Annen dadının aniden ayrılması gerektiğini
ve buna alışmanın zor olabileceğini söyledi.
Bana aklındakileri söylesene?
Aklımda olan şuydu, kaçmak yerine
kovulmak daha kolay olabilirdi.
Biraz başım dönüyordu.
Bakışma yarışması yapalım mı?
Halıda melek yaptın mı hiç?
- Harriet? - Efendim?
Defteri vereyim mi?
Evet, lütfen.
BU DEFTERİN SAHİBİ:
Yeni bir defterin üzerine adımı yazmak
bana her şeyi yapabileceğimi düşündürmüştür.
Psikiyatristle bile konuşabileceğimi.
Anlat bakalım Harriet,
dadın gittiği zaman neler hissettin?
Şey hissettim... Şey...
Karnımda tuhaf bir yumru vardı.
Ona her şeyi anlattım.
Ole Golly'yi, çalınan defterimi ve kendimi.
Her şeyi bilmek istiyorum.
Her şeyi bilmek için de her şeyi görmeniz gerekir.
Her şeyi görmek için de casus olmanız gerekir.
Bak Harriet,
bazen izleyecek en iyi kişi kendinsindir.
Tamam.
Bunu düşünmeni istiyorum.
Gelecek sefer konuşuruz.
Sana bunu bir sonraki seansımızda geri vereceğim.
Nasıl olur?
İtiraf etmem gerekiyor bu kadını sevdim.
Ama bana defteri verip de sonra geri almak
bayağı adice bir numaraydı.
Dr. Wagner sana ne dedi?
Bana senin olağanüstü bir genç kız olduğunu söyledi.
Haksız değil.
Arkadaşlarından özür dilemeyi hiç düşündün mü canım?
Hayır.
Dr. Wagner sana bir hedef vermeyi önerdi.
Arkadaşlarından özür dilersen defterini geri alabilirsin.
Bu gece Whitehead'lerde iskambil oynayacağız.
Bana katılsana.
Pinky'den özür dileyerek başlayabilirsin.
O, defterimi okuduğu için benden özür dilemeli.
Sen bunu düşün, tamam mı?
Düşündüm.
Sonra biraz daha düşündüm.
Ve defterimi ne kadar özlediğimi düşündüm.
Ole Golly'yi ne kadar özlediğimi
ve Pinky'den özür dileyecek olsam ona ne diyeceğimi de.
Sonra Howard Finch'in yüzüğünü ne kadar sevdiğimi düşündüm.
Bazen o ufak detaylar
size sahte bir şeyi gerçekmiş gibi hissettirir.
Saygıdeğer jüri üyeleri,
gerçeğin gücüne inandığım için buradayım.
Ve müvekkilimin suçsuz olduğunu hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde
ispatlamak niyetindeyim.
Sonra Howard Finch'in dediğini düşündüm.
Ve özür dilemem gerekmediğini fark ettim.
Bana gereken adaletti.
Hoş geldiniz. Umarım oynamaya gelmişsindir Carol.
Oynamaya gelmedim Peggy. Kazanmaya geldim.
Pinky, bak kim geldi.
Harriet'la dışarı çıksanıza.
Eminim konuşacak çok şeyiniz vardır.
Tamam.
Bu çok kolay olacaktı.
Pinky'nin kalbini kazanıp not defterimi geri alacaktım
ve başka kimseyi düşünmeme gerek kalmayacaktı.
Olamaz.
Neler oluyor Pinky?
Yanlışlıkla birkaç kişiye özür dilemeye geleceğini söylemiş olabilirim.
Bakın kim gelmiş. Herkes baksın.
Selam.
ÇOK GİZLİ
Sihirli defter ileri!
Özrünü dinlemeye hazırız.
Aslında ben masumiyetimi kanıtlayacaktım.
Mahkemenin saygıdeğer üyeleri,
gerçeğin gücüne inandığım için buradayım.
Ve müvekkilim Harriet M. Welsch'in yani benim suçsuz olduğumu
hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde
ispatlamak niyetindeyim.
Hadi duruşma yapalım.
Ben kazanırsam defterimi geri alacağım.
Peki kaybedince?
O zaman istediğiniz her cezayı kabul edeceğim.
Her cezayı mı?
Grup toplantısı.
Okul tiyatrosunda soğan rolü oynadığın için
kaybedersen bir soğan yiyeceksin.
Bütün soğanı.
Ceza kabul edildi.
Howard Finch olacaksanız, yüzüğünüz olması gerekiyor.
Mahkeme salonuna gidelim.
Ev senin Pinky. Yargıç sen ol.
Bunun için yargıç cübbesi lazım.
Buldum!
- Rachel, sen mübaşir ol. - Harika. Mübaşir nedir?
Mahkemede düzeni sağlıyorsun.
Ne gerekiyorsa yaparak.
Başka söze gerek yok.
Ben mahkeme ressamıyım.
Ben de yazman olacağım.
- Harika. O zaman ben de savcıyım. - Hayır.
Savcı ben olacağım.
Neden sen?
Harriet'ı herkesten iyi tanıyorum.
Bu da onun tüm pis numaralarını biliyorum demek.
Ne yapacağım?
Tanık olabilirsin.
Önemli tanık.
Süper önemli tanık.
Dinleyin! Dinleyin! Duruşma başlamıştır.
Sevimli Yargıç Whitehead için herkes ayağa kalksın.
Rachel, Pinky'ye sevimli dedi.
"Saygıdeğer" olacaktı Rachel.
Neyse işte.
"Herkes kalksın" dedim ya ahmaklar!
O nedir?
Çekicim.
Lütfen oturun.
Belki de yüzük sayesindeydi ama kendime çok güveniyordum.
Ama sol ayağım başka telden çalıyordu.
Endişeli misin?
Hayır.
Bacağım titriyor olabilir
ama üzerinde basabileceğim çok sağlam bir şey var: Gerçek.
Bu geceki davamız
Harriet M. Welsch'in Eski Arkadaşları ve Harriet M. Welsch arasında.
Açılış konuşmalarıyla başlayalım.
Mahkemede bulunanlar,
Harriet M. Welsch'in zalim ve haksız şeyler yazıp özür dilemeyerek,
arkadaşlık kurumuna karşı
suç işlediğini kanıtlamak niyetindeyim.
Savunma avukatı?
Şu anda beni pek sevmediğinizi biliyorum.
Belki nefret ediyorsunuz.
Ama birinin masum olduğunu anlamak için onu sevmenize gerek yok.
Çünkü gerçekler kendi adlarına konuşacak.
Benim suçlu olduğum tek konu gerçekleri söylemek.
Savcılık makamı, ilk tanığınızı çağırabilirsiniz.
Sport Rocque'u çağırıyorum.
Lütfen 55'inci sayfadaki bölümü okur musun?
Mecbursam.
"Bazen Sport'a dayanamıyorum.
Sürekli endişelenmesine, babasıyla ilgili sızlanmalarına...
Bazen ihtiyar bir kadın gibi davranıyor."
Peki bu sana ne hissettiriyor?
Kötü.
Sızlanma değildi Harriet. Ben sızlanıcı değilim.
"Sızlanıcı" diye bir kelime yok galiba.
Kabul edeceğim.
Sport, bahsedilen gecede
Janie sinemaya gitmek için bulaşıkları
- baban yıkasa olur mu diye sordu. - Doğru.
Peki sen ne dedin?
"Hayır, parmakları buruş buruş oluyor.
Sonra daktilosuyla yazamaz" dedim.
Peki Janie "Sonra yıkasan olmaz mı?" dediğinde
ne cevap verdin?
"Yıkanmayan tabak kafaya takılır."
Bunların ikisi de büyükannemin bana söylediği şeyler Sport.
Öyle mi?
Tek başına beni büyütmeye çalışırken milyonlarca sayfalık
roman yazan adama
yardım etmeye çalıştığım için özür dilerim.
Sadece gözlem yapıyordum.
Harriet...
Her şeyi bilmek istediğini söyleyen biri için
bazen hiçbir şey bilmiyorsun.
Ben gidiyorum.
Sport.
Aferin Harriet.
Onu gizli, özel defterimden ona ilk kez okuyan sendin.
Sıradaki tanık.
Defterime hakkında yazı yazdığım herkes
aleyhimde ifade vermek için tek tek geldi.
Herkes bir zamanlar en büyük Harriet hayranı olduğunu biliyor mu?
Şey, orasını bilmem.
Ama onun gibi giyinmeye çalıştım
ve bir keresinde de Harri-ettes adında gizli bir hayran kulübü kurdum.
İki T var Beth Ellen, "Atta" gibi.
Ama hayranı mıydım? Sanmıyorum.
Tabii.
Hayran olmayan en büyük hayranı olarak
bakalım Harriet, defterinde senin için neler demiş, olur mu?
Peki.
"Bazen herkesin Carrie Andrews'un evine annesinin pastası için
gittiğini düşünüyorum."
Sence bu doğru mu?
Hayır.
Evime gelen insanlar sık sık şöyle diyor, alıntı yapıyorum:
"Davetin için teşekkürler Carrie. Çok iyi vakit geçirdim."
Başka sorum yok.
Carrie, acaba rica etsem mahkemeye
insanların evine gelmeden önce ne dediğini de söyler misin?
Hepsi annemin meşhur 5,5 katlı
çikolatalı Hollanda pastasını yaptı mı diye sorar.
Üzerinde kar tanelerine benzeyen gümüş renkli süslemelerle.
Başka sorum yok.
Pardon.
Ama bunun bir anlamı yok.
- Yürü ya da bittin Carrie. - Bu sadece tesadüf.
Mahkeme kürsüye Beth Ellen Hansen'ı çağırıyor.
Pardon ama süper önemli tanığın vakti geldi.
Sıranı bekle Marion.
Ağır ol bakalım Yüzüklü.
İtiraz ediyorum! Sıradaki tanık o değil.
Reddedildi.
Deftere ihtiyacım yok.
Harriet'ın zehirli kelimelerini ezbere biliyorum.
Ve alıntı yapıyorum,
"Marion'ın kazandığı tüm ödüller arasında
iğrenç biri olmak konusundaki başarıları için
dev bir kupa kazanmamasına çok şaşırdım."
Buna cevap olarak adinin tekisin diyeceğim
Harriet M. Welsch.
Buna cevap olarak soruyorum, 12 Ekim günü saat 15.30'da
Sport'la elimizde pelüş oyuncaklarımız olan fotoğrafımız basılı
bir haber bülteni dağıttın mı, dağıtmadın mı?
Sayı tutacaksan o zaman sana kötü bir şey yapabilip de
yapmadığım zamanları düşmen lazım.
Başka sorum yok.
Beth Ellen, bugün sana söyleyebilecek olduğum ama söylemediğim
kötü şeylerin sayısı kaç?
Üç.
Hayır, iki.
Üç. Kesinlikle üç.
Belki de dört.
Başka sorum yok.
"Acaba Beth Ellen sürekli gergin olup saçlarını çiğneyenler için
özel bir şampuan kullanıyor mudur?"
Cevabın?
Ben gergin değilim. Sadece tadı hoşuma gidiyor.
"Bazen Pinky ve Mor Çoraplı'nın okulu bırakıp ucubeler sirkine
katılması gerektiğini düşünüyorum."
- Bu sana ne hissettirdi? -Çok kızdım!
Mahkemede sessizlik! Sessizlik diyorum!
Özür dilerim Sayın Yargıç.
Size burasının hayvan parkı değil mahkeme olduğunu hatırlatırım.
- Güzel. - Prova yapıyordum.
Bravo çocuklar.
Kapak olsun!
"Yatağınızın altında yaşayan o korkunç yaratığa umacı demek yerine
sadece Rachel Hennessy demeleri gerekir."
Küçük kardeşim zaten öyle diyor.
Nihayet kapanış konuşmalarının vakti geldi.
Yazdığım her şeyin hoş olmadığını kabul ediyorum
ama kanıtladığım gibi hepsi doğru.
Ve büyük Ole Golly'nin söylediği gibi:
Bir yazarın sorumluluğu gerçeği söylemektir
çünkü gerçek güzellik, güzellik de gerçektir.
Hissediyordum. Davayı kazanacaktım.
Çapraz sorgulamamın ardından Janie ne diyebilir?
Yargıç Pinky, kapanış konuşması yerine
tanık sandalyesine
Harriet M. Welsch'i çağırıyorum.
İtiraz ediyorum Sayın Yargıç.
Adalet sistemimizin tüm kurallarını çiğniyor.
Dikkatinizi çekerim Sayın Yargıç
"adalet sistemimizin" tanık kürsüsü bir kuş banyosundan
ve kusura bakmayın ama yargıcımız da babasının bornozunu giyiyor.
İtiraz reddedildi. İzin vereceğim.
Bayan Welsch.
Yetmiş yedinci sayfada benimle ilgili yazdığınız bir pasaj var.
Mahkemeye okur musunuz acaba?
Peki.
"Janie, Madam Curie gibi önemli bir bilim uzmanı olmak istiyor.
Ama bazen düşünüyorum..."
Aslında düşündüm de, okuma.
Defteri bırak ve yüzüme söyle.
Ne yazdığını biliyorsun.
Evet, senin ne yazdığını biliyorum.
Ama ağzından çıktığını duymak istiyorum.
İstemiyorum.
Bana mübaşiri çağırttırma.
Onu kimse istemez.
Peki madem iddia ettiğin gibi doğru, neden söyleyemiyorsun?
Çünkü...
Çünkü sen arkadaşlarını gizlice izleyip
yüzlerine söylemeye cesaretin olmayan şeyleri
o kıymetli defterine yazan korkak ve sinsi birisin.
Kısa bir ara verebilir miyiz?
Kabul edilmedi.
Bekliyoruz Sayın Avukat.
Söyle.
Deli bilim uzmanı, kötü bilim uzmanı.
Veya muhtemelen deli, kötü bilim uzmanı.
Bu beni çok incitti.
Ama bu doğru.
Belki öyledir Harriet M. Welsch.
Ama hayatta her şey doğrular değildir.
Arkadaşlık da önemlidir.
Ve arkadaşlıkta birinin hislerini incitirsen
özür dilemen gerekir.
Ole Golly bana yazar olacaksan gerçeği söyleyecek
ve bunun için özür dilemeyecek kadar
cesur olmalısın demişti.
Ole Golly artık burada değil ama ben buradayım.
Özür dilemeyeceğim için özür dilesem nasıl olur?
Söyle işte Harriet. O kadar zor değil.
Bunu dünyadaki her şeyden çok istiyorum ama...
Demin söyledin hayatta her şey sadece doğruyu söylemek değildir.
Ama ya benim için öyleyse?
Seçim senin Harriet.
Kaybedersem bu soğanı yerim demiştim
çünkü kazanacağımı biliyordum.
Sadece gerçeği söylediğimi kanıtlamam gerekiyordu
ve ben de bunu yaptım.
Ama neden kaybetmişim gibi geliyor?
Oyunda soğan rolü oynamaktan nefret etmiştim.
Ama sonra onun iyi yanını görmeye başladım.
Farklı katmanlarını falan.
Sonra her iyi oyuncu gibi soğan olmaya çalıştım.
Ama şimdi fark ediyorum ki...
Soğan pis kokan, sevilmeyen ve insanları ağlatan beter bir şey.
Aynı benim gibi.
İşin doğrusu ben soğanım.
Eve gitme vakti çocuklar.
Tatlım. Ne oldu?
Vay canına.
Hayatım. Mesele nedir?
Zavallıcık.
Nasıl gitti?
Arkadaşlarından özür diledin mi? Defterini geri aldın mı?
Eve gitmek istiyorum.
Tamam canım, tamam.
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher