หลังจากเกิดเรื่องตอนพิจารณาคดี
ฉันก็นอนไม่หลับเลย
รู้สึกอับอายมาก
การกินหอมใหญ่ดิบๆ ไม่ได้ช่วยเลย
ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น ฉันก็เลยออกไปนอกบ้าน
เพื่อดูพระจันทร์เต็มดวงครั้งแรกของปี
ฉันจะอธิษฐานกับพระจันทร์สีส้มเข้มดวงนี้ทุกปี
แต่คืนนั้นเป็นคืนแรกที่ฉันสมหวัง
สมุดของฉัน
(ลับสุดยอด)
ฉันนึกว่ามันจะหายสาบสูญไปซะแล้ว
นี่ไม่ใช่กับดักด้วย
เพราะตอนหยิบขึ้นมาตู้เซฟไม่ได้หล่นทับฉัน
แล้วใครเอามาทิ้งไว้เนี่ย
อาจจะไม่สําคัญก็ได้
สําคัญแค่ตอนนี้ได้คืนมาแล้ว เพราะมีอะไรต้องเขียนเยอะเลย
แต่ที่ประหลาดคือสมองฉันมันไม่แล่น
ฉันเลยตัดสินใจทําเหมือนทุกครั้งเวลาสมองตื้อ
คือออกไปปฎิบัติภารกิจสายลับ
(แมวร้องยังไง)
หอคอย 10,000 เหรียญ
(ทาวเวอร์ไทม์)
เต็มไปด้วยอํานาจและเงินตรา
ทําไมเขียนไม่ออกเลยเนี่ย
เพราะฉันอันตรายเกินไปไงแฮร์เรียต
เพราะทุกเรื่องที่เธอเขียนทําให้คนอื่นเสียใจ
มันไม่น่ารักเลยนะหนู
แต่โอล กอลลี่บอกว่าคนพูดความจริงไม่ผิดนี่
อือฮึ แล้วสุดท้ายเป็นไงล่ะเด็กผมทอง
อยู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนเสี้ยนตําท้องอีกแล้ว
เหมือนมันเตือนในเรื่องที่ฉันรู้อยู่แล้ว
แต่ว่าไม่กล้ายอมรับ
ฉันเป็นนักเขียนไม่ได้
ฉันอยากเป็นฉัน เธออยากเป็นเธอ
เราอยากเป็นเรา
ฉันจะเป็นตามที่ฝันไว้
เป็นเอกราช
ไม่อยากตัดผมก็ไม่ตัด
แต่งตัวตามใจฉัน
ฉันชอบเป็นตัวของตัวเอง
ฉันไม่อยากเป็น เธอไม่อยากเป็น
เราไม่อยากทําตามคําสั่งใคร
(คุณนักเขียนแฮร์เรียต)
(สร้างจากหนังสือของลูอิส ฟิทซ์ฮิว)
ระหว่างนั่งดูคนเดินไปทํางาน
ฉันก็เริ่มสงสัย
ว่าถ้าฉันไม่เป็นนักเขียนแล้วจะเป็นอะไรได้
แฮร์เรียตเช็ดกระจก
แฮร์เรียตขายดอกไม้
หรือว่าแฮร์เรียตขายฮอตด็อกดี
แฮร์เรียต ออกมาทําอะไรข้างนอกลูก
มานั่งคิดค่ะ
ถ้าหนูไม่ได้เป็นนักเขียน แล้วหนูจะทํางานอะไร
คนฉลาดอย่างลูกมีโอกาสเลือก
เต็มไปหมดแหละจ้ะ
เป็นหมอก็ได้นะ
หนูทนเห็นเลือดไม่ได้ค่ะ
เป็นครูดีไหมล่ะ
หนูไม่อยากโดนยิงลูกน้ําลายใส่
นักบินอวกาศดีไหมลูก จะได้ไปดวงจันทร์
พ่อคะ แค่นั่งรถไปบ้านคุณย่าหนูยังเวียนหัวเลยค่ะ
เราอยากช่วยลูกน่ะจ้ะ
หนูรู้ค่ะ แต่หนูอยากอยู่คนเดียวน่ะ
แฮร์เรียต จดหมายฉบับนี้ มาเมื่อวานตอนลูกออกไปข้างนอกกับแม่
(แคเธอริน กัลลิอาโน่)
โอล กอลลี่
แฮร์เรียต หนูคงจําสิ่งที่ฉันพร่ําบอกหนูได้
คีทส์เคยพูดไว้ว่า
"ความจริงเป็นสิ่งสวยงาม สิ่งสวยงามเป็นความจริง"
ฉันดีใจนะที่หนูบอกความจริงลงบนสมุด
ปกติแล้วไม่ควรมีใครได้อ่านสมุดเล่มนี้
แต่ถ้ามีคนอ่านนะแฮร์เรียต หนูก็ต้องทําสิ่งนึง
สิ่งที่หนูคงไม่ชอบ หนูต้องขอโทษ
ขอโทษเหรอคะ
จําไว้นะว่าการเขียนคือการส่งความรักไปทั่วโลก
ไม่ใช่ทําร้ายใคร
ไม่อยากได้ยินเลย
แต่รู้แล้วว่าคําสอนของเขาจะผลักดันฉันยังไง
เจนี่ ขอโทษนะ
ที่เขียนแรงๆ ในสมุด ที่ไม่ขอโทษเมื่อคืน ทุกเรื่องเลย
เธอไม่ใช่นักวิทยาศาสตร์บ๊วยซะหน่อย ฉันแค่อิจฉา
อิจฉาเหรอ
ฉันเป็นนักเขียนปลอมที่ชอบเขียนว่าคนอื่น
เธอเป็นนักวิทยาศาสตร์ ที่พยายามทําให้โลกน่าอยู่ขึ้น
ฉันก็ไม่มั่นใจนะ
เมื่อวานฉันพยายามสังเคราะห์แหล่งพลังงานใหม่
จนบังเอิญทําขนจมูกกลายเป็นไอไปเลย
ขอโทษจริงๆ นะเจนี่
หายโกรธแล้ว
กินควายไหม
ขอบใจจ้ะ
เธอใช่ไหมที่เอาสมุดไปคืนฉันเมื่อคืน
ใช่ เธอไม่มีสมุดก็เหมือนไอน์สไตน์ไม่มีไวโอลิน
ฉันก็เคยคิดแบบนั้นแหละ
ฉันไม่อยากเป็นนักเขียนแล้ว
ว่าไงนะ
มีอย่างอื่นอีกเป็นล้านอย่างที่ฉันทําได้
แม่คิดว่าฉันเป็นครูได้
เธอจะได้สั่งกักบริเวณตัวเองไง
นี่สปอร์ต เดี๋ยวก่อนสิ ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย
เดี๋ยว
ฉันต้องคุยกับเขา
ฉันเลยตัดสินใจใช้ ทักษะสุดยอดสายลับเป็นครั้งสุดท้าย
สปอร์ต โร้คมารายงานตัวที่ห้องครูใหญ่ด่วน
เชือกบาดมือ
(ยินดีต้อนรับ)
ให้โอกาสฉันหน่อยสิ
เธอนี่เหลือเกินเลยนะ
สนใจกินพิซซ่าไหมคะ
แถมเครื่องเคียงเป็นคําขอโทษจากใจ
ว่าไง
อย่ามายุ่งกับฉันได้ไหม
- หยุด - วอลเลซ ไปไกลๆ น่ะ
ความปลอดภัยอยู่ใกล้ตัวนะสปอร์ต เราต้องคอยระวังเสมอ
ขอบใจนะวอลเลซ
ไม่ต้องขอบใจหรอก
ฉันเป็นผู้ดูแลโถงทางเดินนะแฮร์เรียต มันเป็นหน้าที่ฉันอยู่แล้ว
สปอร์ต ฉันแค่อยาก...
ฉันไม่อยากได้ยิน มันสายไปแล้วแฮร์เรียต
ถ้าไม่รับคําขอโทษฉัน
งั้นช่วยรับนี่ได้ไหม
นี่เป็นงบดุลข้อดีข้อเสียในมิตรภาพของเรา
(มิตรภาพ - รวมทั้งหมด)
บวก 20 ถ้าฉันสอนเธอเล่นเป่ายิ้งฉุบให้ชนะ
บวกสิบ ถ้าฉันตรวจไวยากรณ์ภาษาอังกฤษให้เธอ
บวก 100 ถ้าฉันให้ การ์ดเบสบอลมิคกี้ แมนเทิล 3D เธอ
บวกเยอะนะแฮร์เรียต บวกเยอะเลย
แต่ลบก็มีนะ
ลบ 820 ถ้าเขียนตําหนิเพื่อนสนิทตัวเอง
แต่ถ้าดูตัวเลขดีๆ
นายน่าจะเห็นว่ามิตรภาพนี้ก็ยังคุ้มค่าอยู่
(แฮร์เรียต + สปอร์ต = เพื่อนซี้ปึ้ก)
ไม่คุ้มเลย เธอคํานวณผิด
เธอตกเลขสองกับเลขสามตรงนี้ไป
มิตรภาพของเรารวมกันได้ลบ 180
จะให้ทําอะไร ฉันยอมทุกอย่างเลย
ก็อยากบอกนะแฮร์เรียต
แต่ฉันกลัวเธอเอาไปเขียนด่าในสมุด
ปล่อยเขาไปเถอะแฮร์เรียต
ฉันว่าตอนนี้สปอร์ตอยากอยู่คนเดียวน่ะ
อย่าทําให้เขาอึดอัดเลย
สปอร์ตอาจจะไม่อยากฟังคําขอโทษก็ได้
แต่หวังว่าเพื่อนๆ คนอื่นคงอยากฟัง
ฉันรู้ว่าพวกเธอเกลียดฉัน เหมือนผีดิบเกลียดแสงอาทิตย์
ฉันไม่โทษพวกเธอเลย
เร็วสิเอลเล็น
มีน่องไก่ข้างเดียวแล้วฉันจะแสดงยังไง
ฉันยังจําบทไม่ได้เลย
สงสัยเพราะเธอเอาแต่กินผมทั้งวันมั้ง
ยินดีด้วยนะแมเรียน
เอารางวัลคนห่วยแตกและยอดแย่
ประจําปีไปเลย
นี่พิ้งกี้ ฉันอยากถามความรู้สึก ที่ได้เป็นดาวเด่นประจําคณะคนแปลกน่ะ
อย่างน้อยเพื่อนๆ ก็อยากไปเล่นบ้านฉัน
โดยที่ไม่หวังจะกินเค้กของแม่ฉันละกัน
นี่อะไรกันเนี่ย
ทุกคนเอาเรื่องแย่ๆ ที่ฉันเขียนมาว่าร้ายกัน
พอเถอะจ้ะเด็กๆ
วันฤดูเก็บเกี่ยวเป็นวันที่เราต้องสามัคคีกัน
เก็บเกี่ยวผลผลิต
เพลิดเพลินไปกับความอุดมสมบูรณ์ในฤดูกาลนี้
สปอร์ต เจนี่มายืนข้างๆ กันสิจ๊ะ
ทีมเทเทอร์ท็อตอันดับหนึ่งของครู
ใช่ครับ ก่อนที่ผมจะรู้ ว่าเจนี่เอาสมุดไปคืนแฮร์เรียต
- ว่าไงนะ - ได้ไงเนี่ย
ทําไม
เขาเป็นเพื่อนฉัน
แล้วเราไม่ใช่เพื่อนกันเหรอ
ทุกคน เดี๋ยวเรามาสูดหายใจลึกๆ
แล้วพ่นลมหายใจออกมา ปัดเป่าความบาดหมางกันนะ
แฮร์เรียต เมื่อกี้ครูเห็นเธอแหวกผ้าม่านแอบดูน่ะ
เป็นอะไรจ๊ะ
ทุกคนต้องมาทะเลาะกันเพราะหนู
โถ ไม่ใช่หรอกจ้ะ
นักแสดงก็อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ แบบนี้แหละ
นี่เธอกัดผมอีกแล้วเหรอ เฮ้อ
อย่ายุ่งน่า
ช่วยด้วย
ครูเอลสัน ขอบคุณนะคะที่ให้หนูเป็นหอมใหญ่
มันทําให้หนูรู้สึก ว่าตัวเองซับซ้อนมากอยู่พักนึงเลยค่ะ
หนูมีความซับซ้อนนะจ๊ะ
ไม่เลยค่ะ
หนูไม่ซับซ้อนเลย
หนูนิสัยไม่ดี ใจร้าย
หนูถึงต้องถอนตัว
- ว่าไงนะ - หนูไม่เล่นละครดีกว่าค่ะ
แล้วใครจะพูดบทใหม่ที่หนูเขียน และร้องเพลงที่หนูแต่ง
ที่ทําให้เครื่องเคียงกลายเป็นฮีโร่ล่ะแฮร์เรียต
กลับไปใช้บทเดิมเถอะค่ะ
แมเรียนจะได้มีความสุข เพราะเขาเป็นนางเอก
ถ้างั้นก็...
แฮร์เรียต อย่านะ
ความแสบสันของหอมใหญ่นี่แหละ ที่ทําให้รสชาติของจานอื่นๆ
กลมกลืนกัน
เราต้องการความแปลกใหม่
ตอนเดินกลับบ้าน
ฉันรู้สึกว่าใครๆ ก็มองฉันแบบไม่เป็นมิตร
แม้แต่นกพิราบ
ทําอย่างกับตัวเองเพอร์เฟกต์ตายละ
คนไม่ได้เรียกแกว่าหนูมีปีกเพราะแกน่ารักนะ
ฉันเริ่มเขียนสมุดเล่มแรกตอนอายุเจ็ดขวบ
ตอนนั้นฉันก็อยากเป็นสุดยอดนักเขียนแล้ว
สิบหกเล่มต่อมาฉันจึงได้รู้ความจริง
อีกหน่อยฉันต้องกลายเป็น แฮร์เรียตขายฮอตด็อกแน่
เราคุยกันก่อนได้ไหม
ไม่รู้จะคุยอะไรแล้ว
แฮร์เรียต ดีใจจังที่ได้เจอ
ทําไมแต่งตัวเหมือนหอมใหญ่เลยจ๊ะ
แสดงละครโรงเรียนค่ะ
ทําไมหมาคุณแต่งตัวเหมือนเดอะบีเทิลส์คะ
พวกเราบ้าเดอะบีเทิลส์น่ะ
ใช่ไหมจ๊ะ
นี่เป็นชุดที่ขายดีที่สุดของฉันเลย
หนูโอเคไหมเนี่ย
โอเคมั้งคะ
งานเขียนไปถึงไหนแล้วจ๊ะ
หนูคงไม่เป็นนักเขียนแล้วละค่ะ
ฮะ ทําไมล่ะ
โอล กอลลี่บอก ว่านักเขียนต้องส่งความรักไปทั่วโลก
หนูเอาแต่ว่าคนอื่น
แล้วหนูว่าฉันรึเปล่า
ค่ะ
ว่ายังไง
หนูเขียนว่าคุณขี้เกียจ
แล้วหนูก็คิดว่าคุณเป็นคนขี้ขลาด
แล้วหลังจากสืบต่อสักพัก หนูคิดว่าฉันเป็นยังไง
มันทําให้หนูคิดถึง ตอนพยายามเปลี่ยนจากแซนด์วิชมะเขือเทศ
ไปกินแซนด์วิชชีสมะเขือเทศครั้งนึง
แล้วหนูกลัวมาก
การเปลี่ยนชีวิตไปเลย อาจจะน่ากลัวกว่าเป็นล้านเท่า
ความกล้าหาญมันน่ากลัวจ้ะ
แต่คุณทําได้นะคะ
หมาบีเทิลส์
- ไปนะจ๊ะ - บายค่ะคุณพลัมเบอร์
โชคดีนะคะ
ฉันเริ่มคิดถึงคนอื่นๆ ที่ฉันไปแอบดู
อย่างคุณวิเธอร์สกับแมว 26 ตัว
ตอนแรกฉันก็นึกว่าเขาเหมือนฤาษีจําศีล
แล้วก็ได้รู้ว่าแม่เขาเสียชีวิต
เขาก็เลยเศร้าจนไม่อยากออกมาเผชิญโลก
แล้วคาร์โลสล่ะ
ตอนแรกฉันคิดว่าเขาเป็นตีนแมวร้านของชํา
ตอนหลังเพิ่งรู้ว่าเขาแค่ ปกป้องร้านของชําของพ่อแม่ตัวเอง
สวัสดีครับคุณนาย...
สวัสดีครับคุณนายหัวหอม
จนเราเป็นเพื่อนกัน
ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าตอนแรกฉันมองทุกคนในแง่ร้าย
แต่พอสืบไปสักพักก็ได้รู้ความจริง
ต้องจดหน่อยแล้ว
สมุดล่ะ
รถขยะ เดี๋ยว
สมุดอยู่ในถังขยะ
หยุด
"ความจริงเป็นสิ่งสวยงาม สิ่งสวยงามเป็นความจริง"
จอห์น คีทส์เคยบอกว่างั้น
(กาว)
แต่เราต้องเสาะหาความจริง
ถ้าฉันทําแบบนั้นกับคนแปลกหน้าได้
ทําไมจะทํากับเพื่อนๆ ไม่ได้ล่ะ
เอาละนักแสดงตัวน้อย
ตื่นเต้นกันรึเปล่า
ใกล้ถึงเวลาแล้วนะ
โอเค ดึงพลังออกมาใช้เลยจ้ะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะทุกคน
ขอให้ทุกคนร่วมปรบมือ ต้อนรับเด็กเกรดหกไปพร้อมกับฉัน
เพื่อต้อนรับการแสดงวันฤดูเก็บเกี่ยวด้วยค่ะ
พวกเราคือมันเทศ
รสชาติหวานอร่อย
พวกเราคือเทเทอร์ท็อต
ชิ้นเล็กพอดีคําแต่กรุบกรอบมาก
กลิ่นฉุนๆ ทําให้ฉันโดดเด่น ฉันเป็น...
"ฉันคือกะหล่ําดาว"
จริงด้วย ฉันคือกะหล่ําดาว!
อย่าหวั่นใจ จานหลักมาแล้ว
พวกเธอสลับข้างกัน
ใช่เหรอ
ฉันต้องแสดงถอยหลังเลยเนี่ย
ระวังหน่อยสิ
คุณเห็นแฮร์เรียตไหม
ไม่เป็นไรแล้ว
ทุกท่านกรุณาฟังทางนี้ค่ะ
นี่เป็นเรื่องสยองของความรักและการสูญเสีย
ความสงบนิ่งและความโกรธ
ความเขลา ความผิดพลาด และการให้อภัย
หนูขอเรียกมันว่า "ความเศร้าของหอมใหญ่"
ฉันเป็นหอมใหญ่
ผักกลิ่นฉุนน่ารังเกียจและทําให้คนเสียน้ําตา
มันเทศ ฉันเคยเขียน ว่าพวกเธอควรไปเข้าคณะละครสัตว์
แต่พอได้รู้ความจริง
ฉันก็รู้ว่าพวกเธอกล้าเป็นตัวของตัวเอง
ฉันเพิ่งรู้ตัวว่า
คณะละครสัตว์ของพิ้งกี้กับถุงเท้าสีม่วง
เป็นคณะที่ฉันอยากอยู่
อยู่แล้ว
ฉันเขียนลงไปในสมุดว่า
คนชอบไปบ้านแคร์รี่ แอนดรูว์ เพราะอยากกินเค้กฝีมือแม่เขา
แต่ความจริง
คนอาจจะอยากไปกินเค้กที่บ้านแคร์รี่
แต่พวกเขาอยู่ต่อเพราะแคร์รี่
จริงเหรอ
นี่คือที่ฉันเขียนถึงแมเรียน
อ่านแล้วยังเสียใจเองเลย
นี่คือสิ่งที่เปลือกนอกของฉันเขียนออกมา
เปลือกชั้นที่ยังโกรธเรื่องสมัยเกรดสาม
ตอนแมเรียนเลิกคบฉัน
แต่พอได้รู้ความจริง
มิตรภาพก็เปลี่ยนแปลงเหมือนฤดูที่เปลี่ยนไป
แต่ก็เป็นเรื่องธรรมดาเหมือนฤดูกาล
ไม่ใช่ความผิดของใครทั้งนั้น
ฉันเขียนถึงทุกคนเลย
เรเชลก็เหมือนอมยิ้มของเขา
ข้างนอกแข็ง ข้างในนิ่ม
เบธ เอลเล็น ฉันอยากให้เราเป็นเพื่อนกันนะ
ฉันก็อยาก
ฉันเก็บข้อความที่สําคัญที่สุดไว้ตอนสุดท้าย
ฉันวิจารณ์คนคนนี้หนักที่สุดเพราะฉันอิจฉา
ที่พ่อนายคิดว่านายโตพอจะดูแลพ่อได้
พ่อแม่ฉันยังไม่ยอมให้ฉันเลี้ยงปลาทองเลย
หนูไม่ได้โทษพ่อแม่นะคะ
ฉันผิดเองแหละที่ให้ปลาทองกินสปาเกตตี้จนป่วย
ฉันรู้ว่าบางทีพ่อแม่ฉันก็อยากให้ฉันเป็นเหมือนนาย
บางทีหนูก็อยากเป็นค่ะ
หลังจากโดนแย่งสมุดไปบวกกับโอล กอลลี่ไม่อยู่
หนูก็รู้สึกโตและฉลาดขึ้น
แต่ก็ยังอยากเอาตุ๊กตายัดนุ่นไปโรงเรียน
เล่นเกมทาวน์และกินเอ๊กครีมรสช็อกโกแลตทั้งวัน
หนูรู้ว่าพ่อแม่อยากให้หนูโตเร็วๆ แต่หนูเป็นเด็กอายุ 11 ขวบที่เก่งออก
แล้วถ้าหนูโตขึ้นจริงๆ พ่อแม่จะบ่นว่า
"ตอนเด็กๆ ลูกน่ารักมาก ไม่น่าโตเลย"
หนูเลยคิดว่าเราไม่ต้องรีบหรอก
สปอร์ต...
ฉันลืมเรื่องที่จะพูดไปแล้วน่ะ
เยี่ยมมากๆ ยอดเยี่ยมที่สุด
รักงานนี้จัง
จากนี้ไปฉันขอปฏิญาณสุดจิตสุดใจ ว่าจะสืบให้ถึงแก่น
และส่งความรักไปทั่วโลก
ทุกคนหยิบไปคนละแผ่นสิ
ฉันรักษาสัญญาตอนเขียนหนังสือพิมพ์โรงเรียน
(ผู้คุมโถงทางเดิน)
เรื่องวอลเลซ วอลเกอร์
ตอนแรกฉันก็นึกว่าเขาเพี้ยน
จนได้รู้ว่าเขาเป็นฮีโร่
สุดท้ายความรู้สึกเหมือนเสี้ยนตําท้องก็หายไป
แต่ฉันยังคิดถึงโอล กอลลี่แทบขาดใจ
โชคดีที่ฉันจะจดจําคําสอนของเขาตลอดไป
ถ้าอยากเป็นสุดยอดนักเขียน เราจะต้องรู้ทุกอย่าง
ถ้าอยากรู้ทุกอย่างเราต้องเห็นทุกอย่าง
ถ้าอยากเห็นทุกอย่าง เราต้องเป็นสายลับ
ฉันอยากเป็นฉัน เธออยากเป็นเธอ
เราอยากเป็นเรา
ฉันไม่อยากเป็น เธอไม่อยากเป็น
เราไม่อยากทําตามคําสั่งใคร
ฉันพยายามเป็นเพื่อนบ้านที่ดี
ฉันยิ้มหวาน
และพยายามพูดความจริง
ฉันอยากเป็นฉัน เธออยากเป็นเธอ
เราอยากเป็นเรา
ฉันไม่อยากเป็น เธอไม่อยากเป็น
เราไม่อยากทําตามคําสั่งใคร
ฉันจะเป็นตามที่ฝันไว้
เป็นเอกราช
ฉันอยากเป็นฉัน เธออยากเป็นเธอ
เราอยากเป็นเรา
ไม่อยากตัดผมก็ไม่ตัด
แต่งตัวตามใจฉัน
ฉันชอบเป็นตัวของตัวเอง
ฉันไม่อยากเป็น เธอไม่อยากเป็น
เราไม่อยากทําตามคําสั่งใคร
คําบรรยายโดย Navaluck K.