‫سی‌نما تقدیم میکند ‫WwW.30NaMa.CoM
‫« زنـدگـی چـاک »
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
‫« پرده‌ی سوم: چاک، ازت ممنونیم »
‫« لیگ ریاضی » ‫« باشگاه رقص »
‫"این بی‌سامانی یا مرگ نیست"
‫"این سرشت، وصلت، خیال است"
‫"این است زندگی جاوید"
‫"همان خوشبختی"
‫"گذشته و حال، می‌پلاسند"
‫"من آن‌ها را انباشتم، تهی‌شان کردم"
‫"و رهسپار شدم تا خزانه‌ام را ‫از آینده پر کنم"
‫"ای شنونده‌ی آن بالا ‫چه رازی داری که به من گویی؟"
‫"بنگر به رخساره‌ام هنگامه‌ای ‫که فریفتگی عشق عصرگاه را با دمم خاموش سازم"
‫"صادقانه سخن بگو ‫ هیچ دیگری حرف تو را نشنود"
‫"و من تنها دقیقه‌ای بیشتر می‌مانم"
‫"آیا با خویشتن تناقض دارم؟"
‫"بسیارخب، پس با خود تناقض دارم"
‫"پهناورم من، دربردارم انبوهی را"
‫وای خدا
‫چی شده؟
‫مشخصه هرچی هست ‫ از اشعار ویتمن جالب‌تره
‫کالیفرنیا. یه زلزله‌ی دیگه اومده
‫بخش بزرگی از سانتا باربارا ‫تا فرزنو از بین رفته
‫- وحشتناکه ‫- فرو رفته توی اقیانوس
‫- به همین راحتی ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب
‫« زلزله‌ی 9.1 ریشتری در کالیفرنیا »
‫آروم باشین ‫« زلزله‌ی 9.1 ریشتری در کالیفرنیا »
‫اینترنت ندارم
‫کسی اینترنت داره؟
‫نه
‫متاسفم. هنوزم اینترنت قطعه
‫ولی پرونده‌ش رو دارم
‫دیلن این اواخر خیلی افت کرده
‫این ترم از بیست
‫و هجده رسیده به 10
‫پرونده‌ی کاغذی نگه می‌داری؟
‫از وقتی شبکه شروع کرده ‫ به بازی درآوردن
‫خیلی‌هامون پرونده‌های کاغذی نگه می‌داریم
‫نظر تو چیه؟ به‌نظرت درست میشه؟
‫خب، نمی... نمی‌دونم
‫دنیای قبل از اینترنت رو یادمه
‫چرا تصور زندگی بدون اینترنت اینقدر سخته؟
‫ولی واقعاً هست، مگه نه؟
‫چطوری مثل قبل زندگی کنیم؟ ‫اصلاً می‌تونیم مثل قبل زندگی کنیم؟
‫اگر این‌دفعه برای همیشه قطع شده باشه چی؟
‫اینترنت هنوزم قطعه
‫آره، ولی از شانس خوبمون
‫برای هر دانش‌آموز یه پرونده نگه داشتم
‫فکر کنم این‌دفعه کارش تمومه
‫فکر نکنم این‌دفعه برگرده
‫شاید حق با شما باشه
‫ولی به‌نظرم باید در مورد امیلی صحبت کنیم
‫حضورش در کلاس خیلی کم شده
‫حضورش در کلاس؟
‫غیبت در تمام جهان
‫به بالاترین حد خودش رسیده
‫دکترها و خلبان‌ها و پلیس‌ها
‫و همه دارن گم و گور میشن، درسته؟
‫ولی تو... تو می‌خوای ‫در مورد امیلی باهامون صحب کنی؟
‫اصلاً چطوری می‌تونن درس بخونن؟
‫اینترنت هشت ماهه مشکل پیدا کرده
‫نصف سایت‌ها بهم ریخته‌ن
‫البته درک می‌کنم ‫هر سایتی بالاخره از کار میفته
‫ولی بقیه‌ی چیزا چی؟
‫سایت‌ها هستن ‫ولی تمام نشانه‌گذاری‌هاشون اشتباهن
‫املای کلمات خرابه ‫چه توضیحی برای این داری؟
‫خب، ندارم...
‫ولی برایان هنوزم می‌تونه ‫برای کلاس آماده بشه
‫چه اینترنت باشه چه نباشه ‫هنوزم یه کتابخونه اینجا داریم
‫پورن‌هاب از کار افتاده
‫اینو می‌دونستی، آقای اندرسون؟
‫آره...
‫متوجهش شدم. آره
‫ببخشید اگر برایان دردسر درست کرده
‫الان فقط منو داره. مامانش...
‫ول کرد و رفت ‫نمی‌دونم کجا رفته
‫شنیدم خیلی بیشتر داره اتفاق میفته
‫که مردم بی‌خبر غیبشون بزنه
‫اون بخاطر عشق نافرجام ‫دوست‌پسر دوران دبیرستانش ول کرد رفت
‫یه ماهی با هم دوست بودن
‫یه ماه کوفتی ‫می‌خواد بیست سال زندگی مشترک رو
‫به یاد اون یه ماه بریزه دور
‫گمونم هیچوقت از فکرش درنیومده بود
‫گمونم همه‌مون همچین کسی رو داریم
‫البته درک می‌کنم ‫اگر واقعاً دنیا داره به پایان می‌رسه
‫اونطوری که اون خل و چل‌هایی ‫که ردای بنفش می‌پوشن میگن
‫می‌خوای موقع پایان دنیا ‫کنار کی باشی؟
‫ولی اینکه پسرشو ول کنه؟
‫میگه برمی‌گرده
‫نمی‌دونم...
‫پورن‌هاب لامصب
‫اگر اون هیچوقت برنگرده چی؟
‫واقعاً غم‌انگیز میشه
‫حتی اگر همه‌چی داره به پایان می‌رسه...
‫این دیگه خیلی ظلمه
‫- شرمنده ‫- آره
‫کالیفرنیا غرق در ویرانی
‫و اندوه گشته است
‫درحالی‌که امدادگرها ‫ در ویرانه‌های مناطق باقیمانده‌ی
‫شمال ایالت درحال جستجو هستند
‫قربانیان یورک‌شر شمالی ‫به 350 نفر رسیده
‫و سطح آب همچنان درحال...
‫« پخش زنده از یوشانت » ‫« امواج سهمگین ساحل برتانی را درمی‌نوردند »
‫« تخلیه‌ی مونته‌ری » ‫« آتش‌سوزی منجر به نابودی کل شهر شد »
‫« فوران آتش‌فشان در ولشینگن »
‫« آشوب در ژاپن »
‫« سیل ویرانگر منازل لیورنو را نابود کرد »
‫روزی که مارتی اندرسون
‫برای اولین بار بیلبورد رو دید
‫درست قبل از قطع همیشگی اینترنت بود
‫هشت ماهی بود که قطع و وصل می‌شد
‫ولی بقیه‌ی مشکلات ‫مثل آتش‌سوزی‌ها، زلزله‌ها
‫و انقراض گونه‌های مختلف پرنده‌ها و ماهی‌ها
‫اولویت داشتن
‫که تصور می‌شود تا به امروز
‫بزرگ‌ترین آتش‌سوزی ‫در تاریخ ایالات متحده می‌باشد
‫مارتی معمولاً از طریق
‫کنارگذر تورن‌پایک می‌رفت خونه
‫ولی بخاطر ریزش پل
‫رودخونه‌ی آتر
‫نمی‌تونست از اون سمت بره
‫« چارلز کرنتس، 39 سال فوق العاده! » ‫« چاک، ازت ممنونیم! »
‫خب، با اتفاقاتی که توی کالیفرنیا افتاده
‫حالا نوادا یکی از پرجمعیت‌ترین
‫ایالت‌های اتحادیه‌ست
‫چیزی که لازم به ذکره اینه که...
‫فلیشا گوردن توی بیمارستان عمومی شهر
‫پرستاره
‫البته توی چند هفته‌ی اخیر
‫بیشتر حس می‌کرده متصدی کفن و دفنه
‫کارکنان بیمارستان، که از اواخر تابستون
‫تعدادشون درحال کاهش بوده
‫اسم خودشون رو جوخه‌ی خودکشی گذاشتن
‫حالا که حرف از کمبود آب شد
‫دوباره برمی‌گردیم
‫تا کمی بیشتر در مورد این مسئله
‫و همچنین آتش‌‌سوزی‌های ‫ مناطق غرب‌میانه صحبت کنیم
‫می‌خوایم از چارلز کرنتس
‫بابت 39 سال فوق العاده
‫تشکر کنیم
‫چاک، ازت ممنونیم
‫سلام
‫شنیدم یکی دیگه هم داشتی
‫آره. یکی دیگه
‫مال من چندان شانس نیاورد ‫مچ دستش رو پاره کرده بود، برای همین...
‫چیکار می‌تونستیم بکنیم؟
‫قضیه‌ی ماریلو رو شنیدی؟
‫نه. ماریلو چی شده؟
‫رفت!
‫- شوهر سابقش، پدرو رو یادته؟ ‫- اوهوم
‫یهویی سروکله‌ش پیدا شد ‫و نمی‌دونم چی بهش گفت
‫ولی دستشو گرفت و رفت
‫و یادمه طلاق‌شون چقدر ناجور بود
‫- تو یادته؟ ‫- آره، یادمه
‫خب، گمونم دیگه گذشته‌ها گذشته
‫چون ول کرد و رفت
‫با تمام فروچاله‌هایی که پدیدار شدن...
‫دوست دارم بدونم آمار چی میگه
‫به‌نظرت تعداد کسایی ‫که جدا میشن بیشتره
‫یا کسایی که برمی‌گردن پیش هم؟
‫یعنی به‌نظرت تعداد ازدواج‌ها بیشتر شده
‫- یا تعداد طلاق‌ها... ‫- ازدواج‌ها
‫- خوش‌بینی ‫- نه
‫طلاق خیلی بیشتر طول می‌کشه
‫و فکر نکنم کسی بره ‫دنبال کارهای اداریش
‫چرا به خودشون زحمت بدن؟ ‫حداقل 6 ماه کاغذبازی داره
‫شایدم بیشتر
‫سند ازدواج یه صفحه‌ست
‫و حدوداً یه ساعت زمان می‌بره
‫حدس می‌زنم ازدواج‌ها بیشتر شدن
‫نه سر ناهار دیدمت، نه شام
‫چی شده؟ دیگه غذا نمی‌خوری؟
‫خب، امشب گرسنه نبودم
‫امروز صبح هم گرسنه نبودی؟
‫کی جوراب‌های ساق‌بلندم رو دزدیده؟
‫« فلیشا گوردن »
‫دیشب زیادی تمرین کردی، آره؟
‫آره خیلی خسته‌کننده بود
‫برای همین تا دیروقت خواب بودی؟
‫تا دیروقت خواب نبودم
‫رفتم بالاشهر
‫- برای خرید؟ ‫- نه
‫سلام
‫قطع کردی؟
‫آره
‫ولی بعد با خودم گفتم ‫احتمالاً دیدیش، برای همین...
‫چطوری؟
‫خوبم، گمون کنم
‫تو چطوری؟
‫امروز... داشتم بهت فکر می‌کردم
‫سر کار داشتیم در مورد ‫ازدواج‌ها و طلاق‌ها حرف می‌زدیم
‫که الان کدوم‌ها بیشتر شدن...
‫شرط می‌بندم ازدواج‌ها بیشتر شدن
‫هیچکس منتظر طلاق نمی‌مونه
‫ازدواج‌های مجدد چی؟
‫نمی‌خوای قبلش یه نوشیدنی ‫مهمونم کنی یا...؟
‫مطمئنم اون‌ها هم پیش میان
‫آخه با عقل جور درمیاد
‫چون مردم دنبال یه چیز آرامش‌بخش و...
‫آشنان
‫خب... امروزت چطور بود؟
‫داری مستقیم میری سر اصل مطلب، آره؟
‫یکم دلمو شاد کن
‫خب...
‫یه روز بود مثل بقیه‌ی روزا، گمونم
‫می‌دونی؟ عجیب بود
‫جلسات اولیا مربیان
‫عین آب تو هاون کوبیدن بود
‫قضیه‌ی کالیفرنیا رو می‌دونی، آره؟
‫آره
‫می‌دونم گفتن اکثرش از قبل ‫تخلیه شده بود
‫ولی امروز شنیدم صدها هزار پناهجو
‫دارن به سمت شرق حرکت می‌کنن
‫می‌دونستی نوادا الان
‫یکی از پرجمعیت‌ترین ‫ایالت‌های اتحادیه‌ست؟
‫شنیدم یه دانشمند توی رادیوی ملی گفت
‫کالیفرنیا داره عین کاغذدیواری کهنه ‫از قاره جدا میشه
‫و یه رآکتور ژاپنی دیگه هم ‫امروز بعدازظهر رفت زیر آب
‫و می‌دونی، دارن میگن ‫خاموش شده بوده و همه‌چی مرتبه
‫ولی من که باورم نمیشه
‫چقدر بدبینی
‫خب، توی دوران بدی زندگی می‌کنیم، مارتی
‫بعضیا فکر می‌کنن به آخر دنیا رسیدیم
‫اونم نه فقط مذهبی‌های دیوونه ‫الان بقیه هم هستن
‫و یکی از اعضای معتبر ‫جوخه‌ی خودکشی
‫بیمارستان عمومی شهر داره اینو بهت میگه
‫اسمیه که روی خودمون گذاشتیم
‫جدی میگم
‫امروز شش نفر رو از دست دادیم ‫ولی 18 تای دیگه رو نجات دادیم
‫اکثراً با نالوکسان
‫ولی نالوکسان داره ته می‌کشه
‫و شنیدم مسئول داروخونه گفت
‫ممکنه تا آخر ماه کاملاً تموم کنیم
‫چه بد
‫آره. آره
‫آره، بده. خیلی بده
‫اینترنت قطعه، و کالیفرنیا
‫به مو بنده
‫همه‌جا پر از آتیش‌سوزی و قحطی
‫و طاعون و این‌هاست
‫انگار دیگه دنیا...
‫به هیچی بند نیست
‫بلاها تمومی ندارن
‫تا کی قراره این وضع ادامه پیدا کنه؟
‫چقدر می‌تونیم تحمل کنیم ‫تا اینکه همه‌چی...
‫تا اینکه همه‌چی از هم بپاشه؟
‫الان دارم در مورد ‫کارل سیگن به بچه‌ها یاد میدم
‫تابحال شنیدی در مورد ‫تقویم کیهانی چی گفته؟
‫نمی‌دونم. فکر نکنم
‫خب، دنیا 15 میلیارد سال قدمت داره
‫و اگر تمام این مدت رو برداری
‫تمام این 15 میلیارد سال رو
‫و توی تقویم یک سال جاش بدی
‫بیگ‌بنگ توی ثانیه‌ی اول ‫یکم ژانویه اتفاق میفته
‫و امروز...
‫الان توی میلی‌ثانیه‌ی آخر
‫آخرین دقیقه‌ی آخرین روزیم
‫سی و یکم دسامبر
‫ولی اگر برگردی به اول کار
‫اگر بیگ‌بنگ توی نیمه‌شب
‫یکم ژانویه اتفاق بیفته
‫هر ماه از این تقویم
‫یک میلیارد و 250 میلیون ساله
‫کسی بهم نگفته بود ‫قراره حساب و کتاب هم داشته باشیم
‫جهان توی یکم ژانویه متولد میشه
‫ولی وقتی کهکشان راه‌شیری شکل گرفت...
‫ماه مِی بوده
‫خورشید و زمین ما
‫تازه اواسط سپتامبر شکل می‌گیرن
‫حیات کمی بعدتر پدیدار شد ‫ولی ما نه
‫نه. نه، حدس بزن ‫چقدر بعدش ما اومدیم؟
‫بازم میگم، بهم گفته بودن ‫خبری از حساب و کتاب نیست
‫سی و یکم دسامبر
‫آخرین روز تقویم
‫و اولین انسان‌های کره‌ی زمین
‫برای اولین بار
‫طرفای 10 و نیم شب پیداشون شد
‫ساعت 10 و نیم شب آخرین روز
‫و از اون زمان تا الان، هر دقیقه
‫معادل سی هزار ساله
‫پس، 11 و 46 دقیقه‌ی شب
‫فقط 14 دقیقه‌ی پیش ‫انسان بر آتش چیره شد
‫و حالا دقیقه‌هامون تموم شده ‫رسیدیم به ثانیه‌ها
‫ساعت 11 و 59 دقیقه و 20 ثانیه
‫کاشت گیاهان و اهلی کردن حیوانات شروع شد
‫و انسان‌ها استعدادشون رو ‫در ساخت ابزارها نشون دادن
‫ساعت 11 و 59 دقیقه و 35 ثانیه
‫جوامع زراعی
‫تبدیل به اولین شهرها شدن
‫تاریخ مکتوب‌مون
‫تمام کسایی که تابحال در موردشون شنیدیم
‫تک‌تک چیزهایی که توی ‫تمام کتاب‌های تاریخ‌مون ثبت شدن...
‫توی 10 ثانیه‌ی آخر اتفاق افتادن
‫آخرین 10 ثانیه‌ی
‫آخرین دقیقه‌ی
‫آخرین روز این تقویم
‫سی و یکم دسامبر
‫پس قراره تا کی ادامه پیدا کنه؟
‫نمی‌دونم، فل
‫اگر حق با تو باشه ‫و ممکن هم هست باشه
‫و واقعاً به آخر دنیا رسیده باشیم
‫و جهان درحال مرگ باشه
‫و گیریم مرگ سریعی هم داشته باشه
‫حتی اگر تمام این‌ها توی
‫آخرین صدم ثانیه‌...
‫آخرین میکروثانیه اتفاق بیفته
‫خدا می‌دونه قراره چقدر طول بکشه
‫شاید چند ثانیه، شاید هزاران سال
‫شاید تمام این‌ها همزمان با
‫آخرین نفس کیهان باشه
‫شاید همه‌ش داره همزمان با
‫آخرین تپش قلبش اتفاق میفته
‫یا خدا، مارتی
‫آره
‫فل، ببین، باید برم. باید...
‫باید برگه‌های امتحان رو تصحیح کنم
‫مارتی...
‫دنیا داره به فنا میره
‫و ما فقط می‌تونیم بگیم "چه بد"
‫پس... شاید ما هم داریم به فنا میریم
‫شاید
‫ولی می‌دونی، چاک کرنتس داره بازنشسته میشه
‫پس...
‫گمونم توی این تاریکی ‫میشه کورسوی امیدی پیدا کرد
‫آره. 39 سال فوق العاده داشته
‫توام بیلبورد عجیب غریبه رو دیدی؟
‫نه، یه تبلیغ توی رادیو بود...
‫توی همون برنامه‌ی رادیوی ملی که بهت گفتم
‫اگر دارن توی رادیوی ملی تبلیغ می‌کنن
‫واقعاً آخرالزمان شده
‫مگه این یارو چاک کرنتس کیه
‫که همه‌جا براش تبلیغ می‌کنن؟
‫آخه... قیافه‌ش به حسابدارها می‌خوره
‫من که تابحال اسمشو نشنیدم
‫گمونم از یه عکس قدیمی هم استفاده کردن
‫آخه بهش می‌خورد ‫نهایت 40 سالش باشه
‫نه اینکه 40 سال مشغول کار بوده
‫دنیا پر از رمز و رازه
‫و راستی، مشروب سنگین نخور مارتی
‫باشه؟ به‌جاش آبجو بخور
‫باشه چشم
‫آژانس حفاظت از محیط زیست اوهایو
‫برای کلیولند و مناطق اطراف
‫اعلام هشدار قرمز کیفیت هوا کرده است...
‫« متاسفیم! با مشکلات فنی مواجه شده‌ایم »
‫« مشکلات فنی » ‫« لطفاً منتظر بمانید »
‫« متاسفیم! با مشکلات فنی مواجه شده‌ایم »
‫ای تف تو این وضع
‫می‌خوایم از چارلز کرنتس
‫برای 39 سال فوق العاده
‫تشکر کنیم
‫چاک، ازت ممنونیم
‫« چارلز کرنتس، 39 سال فوق العاده! » ‫« چاک، ازت ممنونیم! »
‫« متاسفیم! با مشکلات فنی مواجه شده‌ایم »
‫گاس!
‫عه. سلام، مارتی
‫ماشینت کو؟
‫با... با صد تا ماشین دیگه
‫وسطای خیابون اصلی هیل
‫توی پیاده‌رو پارک شده
‫آخرش مجبور شدم برگردم
‫لامصب، فکر کنم پیاده...
‫به‌نظرت تا اینجا چقدر راهه؟ 5 کیلومتر؟
‫پنج کیلومتر راه رفتم
‫عه، داری میری مدرسه ‫یه لحظه وایسا
‫الان سریع میگم ‫باید... باید بری...
‫خوب گوش کن ‫باید از جاده‌ی 11 بری
‫و بعد از... از خیابون 19 برگردی
‫آره. به ترافیک سنگینی می‌خوری
‫باید حداقل 32 کیلومتری ‫راهتو دورتر کنی
‫شاید تا قبل از ناهار برسی
‫- ولی روش حساب نکن ‫- چی شده؟
‫یه فروچاله‌ی گنده توی تقاطع ‫خیابون مارکت و خیابون اصلی دهن باز کرد
‫پسر، خیلی گنده‌ست
‫احتمالاً تاحدودی بخاطر ‫اون بارون‌های سنگین بوده
‫ولی احتمالاً بیشتر تقصیر ‫عدم رسیدگی مناسبه
‫ولی خداروشکر کار بخش ما نیست
‫ولی آره، فکر.... فکر کنم
‫بیست تا ماشین افتاده باشن توش
‫و بعضی از کسایی که توی اون ماشین‌هان
‫عمراً زنده درنمیان
‫یا خدا، همین... همین دیشب اونجا بودم
‫توی ترافیک گیر افتاده بودم
‫خداروشکر که امروز صبح نبودی
‫گمونم قضیه‌ی کالیفرنیا رو شنیدی
‫امروز صبح تلویزیون رو روشن نکردم
‫- اوه! ‫- اتفاق جدیدی افتاده؟
‫بقیه‌ش هم از بین رفت
‫میگن هنوزم 20 درصد شمال کالیفرنیا
‫باقی مونده، که احتمالاً یعنی ‫حدوداً ده درصده؟
‫ولی مناطق تولیدکننده‌ی ‫مواد غذایی... از بین رفتن
‫و حالا که مناطق غرب میانی ‫داره خاکستر میشه
‫و فلوریدا زیر سیله...
‫تمام مناطق تولیدکننده‌ی موادغذایی
‫توی کشور از دست رفتن
‫اروپا هم همین وضعه
‫توی آسیا که قحطی اومده
‫یه میلیون نفر مُردن
‫میگن طاعون خیا...
‫- طاعون خیارکی ‫- خیارکی اومده
‫طاعون خیارکی اومده، آره
‫و زنبورها، یه دهه پیش اوضاع‌شون خراب بود
‫ولی الان دیگه کاملاً از بین رفتن
‫توی آمریکایی جنوبی
‫یکی دو تا کندو پیدا میشه
‫ولی خبری از عسل نیست، عسلم
‫و حالا که اون فسقلیا نیستن ‫چی قراره برای تمام محصولات کشاورزی
‫که برامون مونده گرده‌افشانی کنه؟
‫من که نمی‌تونم...
‫ببخشید. یه لحظه
‫باشه، باشه، مشکلی نیست
‫آندریا؟ شما...؟
‫شما آندریا از بانک "میدوست" هستی؟
‫من شوهر فلیشا اندرسونم
‫راستش، شوهر سابقشم
‫فکر کنم تو و فل همدیگه رو می‌شناسین
‫توی مهمونی توی خونه‌ی دیوید ‫همدیگه رو دیده بودیم
‫- توی چند تا مهمونی دیدیم ‫- آره، درسته
‫چی می‌خوای؟
‫یه عالمه پیاده اومدم و ماشینم گیر کرده
‫و بانک...
‫کج شده
‫کج شده؟
‫آره
‫لبه‌ی فروچاله‌ست
‫گمونم شغلم پرید رفت
‫در مورد بیلبوردی که روی
‫ساختمون بانکه سوال داشتم
‫- دیدیش؟ ‫- مگه میشه نبینم؟
‫و تبلیغ‌ها رو هم دیدم، توی تلویزیون
‫دیگه برای ماشین یا ‫اسباب اثاثیه‌ی تخفیف خورده تبلیغ نمی‌کنن
‫فقط میگن "چارلز کرنتس"
‫"با 39 سال فوق العاده ‫چاک، ازت ممنونیم"
‫پس توی بانک کار نمی‌کنه؟
‫قرار نیست از بانک بازنشسته بشه؟
‫من چارلز کرنتس رو نمی‌شناسم
‫فکر کنم سرکارمون گذاشتن ‫هنر نمایشی‌ای چیزیه
‫مراقب خودت باش
‫شبیه پناهجوهان
‫آره
‫هیچکس چندان نگران به‌نظر نمیاد
‫نگرانی چه فایده‌ای داره؟
‫اون اوایل همه نگران بودن
‫اعتراض‌ها رو یادته؟ یادته...؟
‫حصارهای اطراف کاخ‌سفید رو خراب کردن
‫و دانشجوها تیر خوردن؟
‫- آره ‫- و سقوط دولت روسیه
‫و جنگ چهار روزه‌ی ‫بین پاکستان و هند
‫و اون... اون آتش‌فشان لامصب توی آلمان
‫یه آتش‌فشان توی آلمان فوران کرد ‫این... این دیگه خیلی عجیبه
‫و ما همه‌ش می‌گفتیم ‫"بالاخره اینا هم می‌گذره"
‫ولی به‌نظر نمیاد ‫از این خبرا باشه، مگه نه؟
‫نه
‫فکر کنم خودکشی‌ها کمتر بشن
‫فکر کنم مردم... منتظر بمونن
‫منتظر چی؟
‫پایان دنیا
‫آخر دنیا رسیده
‫الان داریم پنج مرحله‌ی
‫سوگواری رو می‌گذرونیم
‫متوجه نیستی؟ الان...
‫الان به مرحله‌ی آخر رسیدیم
‫پذیرش
‫انتظار...
‫به‌نظرم این سخت‌ترین بخششه
‫و همه‌چی یهویی اتفاق افتاد، نه؟
‫همه می‌دونستن مشکلات زیست‌محیطی داریم
‫فکر کنم حتی خل و چل‌های راست‌گرا هم
‫فهمیده بودن ولی بروز نمی‌دادن
‫ولی این...
‫این...
‫این دیگه هزار جور بدبختیه ‫که با هم سرمون اومده
‫هزار جور بدبختی ‫یهویی اتفاق افتادن
‫یه سال بیشتر نشده، پسر ‫نهایت چهارده ماهه
‫خیلی بده
‫آره. خیلی‌ بده
‫عجب
‫آسمون‌نویسی
‫از بچگی تا الان از اینا ندیده بودم
‫اوه
‫یعنی چی؟
‫دقیقاً... منم تو همین فکرم
‫« چاک، ازت ممنونیم! »
‫« زنده‌باد هنرمندهای خیابونی »
‫« زنده‌باد چاک »
‫« چاک، دوستت دارم »
‫« چاک جاویدان باد »
‫« چاک عاشقتم »
‫وایسا ببینم، وایسا ببینم. کجا بودی؟
‫شوخیت گرفته؟
‫مجبور شدم تا اینجا بدوم
‫ترافیک تکون نمی‌خوره ‫و نصف ماشین‌ها خالین
‫دکتر وینستون غیبش زده
‫- چی؟ ‫- آره
‫امروز صبح اومد، یه نگاهی انداخت
‫و دوباره رفت
‫و حالا پیداش نمی‌کنم
‫پیجرش رو انداخت و رفت
‫باشه. میرم لباس بپوشم
‫تخت‌ها خالین
‫اکثرشون رفتن. آخرین بیمارهایی
‫که وضعیت‌شون پایدار بود رو منتقل کردم
‫ولی فلیشا، یه اتفاق عجیبی افتاده
‫این صدای چیه؟
‫مانیتور چش شده؟
‫مسئله همینه ‫فقط این اینطوری نشده
‫نمی‌دونم، فل. نمی‌دونم
‫شاید... شاید منم رفتم
‫شاید منم رفتم خونه
‫فکر نکنم دیگه نیاز باشه اینجا بمونم
‫« سامانه‌ی پخش اضطراری » ‫« منتظر بمانید »
‫« تماس برقرار نشد. ارتباط با ‫شبکه‌ی تلفن همراه امکان‌پذیر نمی‌باشد »
‫« چارلز کرنتس، 39 سال فوق العاده! » ‫« چاک، ازت ممنونیم! »
‫آقا، حالتون خوبه؟
‫آره. دارم نفسی تازه می‌کنم
‫رفتم مرکز شهر ‫یه نگاهی به فروچاله بندازم
‫و با گوشیم چند تا عکس بگیرم
‫گفتم شاید یکی از ‫شبکه‌های تلویزیونی محلی عکس‌ها رو بخواد
‫ولی ظاهراً پخش همه‌شون قطع شده
‫فقط عکس کرنتس رو پخش می‌کنن
‫هرجا رو نگاه می‌کنی ‫فقط کرنتس رو می‌بینی
‫- نمی‌دونی کیه؟ ‫- نه
‫حداقل از ده بیست نفر پرسیدم ‫هیچکس نمی‌دونه
‫این داداش‌مون کرنتس ‫جادوگر شهر آز آخرالزمانه
‫آخرین میم دنیاست
‫- کجا میری؟ ‫- هاروست ایکرز
‫یه شهرک دورافتاده و آرومه
‫منم دارم میرم اونجا
‫- زن سابقم اونجا زندگی می‌کنه ‫- عجب
‫خب...
‫اگر خواستی می‌تونیم با هم پیاده بریم
‫شغلت چیه، سم؟
‫البته اگر هنوزم شاغلی
‫صاحب و مدیر ‫موسسه‌ی کفن و دفن "یاربورو"ـم
‫وای پسر!
‫آره
‫کار و بارمون حسابی گرفته
‫نمیشه بهش دل‌خوش بود
‫ولی چند هفته پیش
‫کار و بارمون از همیشه بهتر بود
‫ولی علاقه‌ی واقعیم، هواشناسیه
‫ایام جوونی، رویام این بود که ‫مجری هواشناسی تلویزیون بشم
‫حتی شاید مجری یکی از شبکه‌های معروف
‫ولی نه
‫ولی هنوزم دنبالش می‌کنم
‫روزنامه‌ها رو می‌خونم
‫و اگر خواستی...
‫می‌تونم یه چیز خیلی جالب بهت بگم
‫شنیدی مردم میگن ‫هر روز 24 ساعته؟
‫خب، اشتباه می‌کنن
‫توی هر روز شمسی 23 ساعت
‫و 56 دقیقه بود
‫بعلاوه‌ی چند ثانیه بیشتر
‫بوده؟
‫بر اساس محاسبات من، که بهت اطمینان میدم
‫می‌تونم اثباتشون کنم ‫حساب و کتابم حرف نداره
‫حالا هر روز 24 ساعت ‫و دو دقیقه‌ست
‫می‌دونی این یعنی چی؟
‫یعنی میگی سرعت چرخش زمین ‫داره آهسته‌تر میشه؟
‫دقیقاً
‫خیلیا فکر می‌کنن تمام این مصیبت‌ها
‫بخاطر بلاهاییه که ما سر محیط زیست آوردیم
‫ولی اینطور نیست
‫خودم قبول دارم، رفتار ما با مادرمون...
‫آره، مادرمونه، مادر همه‌مون ‫خیلی بد بوده
‫اگر بهش تجاوز نکرده باشیم ‫ولی قطعاً دست‌درازی کردیم
‫ولی... ما در مقابل
‫ساعت عظیم کیهانی، خیلی ناچیزیم
‫نه
‫هر اتفاقی که داره میفته
‫خیلی فراتر از تخریب محیط زیسته
‫محاسبات ریاضی اینو میگه
‫و ریاضی می‌تونه خیلی کارها انجام بده
‫ریاضی حتی می‌تونه هنر باشه...
‫ولی نمی‌تونه دروغ بگه
‫می‌دونی چیه؟
‫فکر کنم همین‌جا بشینم
‫و از غروب آفتاب لذت ببرم
‫تا این درد آرتروزم
‫یکم آروم بگیره
‫می‌خوای کنارم بشینی؟
‫فکر کنم بهتره ادامه بدم
‫زن سابقت. متوجهم
‫خب، از صحبت باهات لذت بردم، آقای اندرسون
‫سلام
‫نگران نباش. دارم میرم دیدن زن سابقم
‫فلیشا اندرسون
‫البته فکر کنم دوباره ‫اسمشو گذاشته گوردن
‫خونه‌ش توی "خیابون فرن"ـه، پلاک 19
‫آره، خانم گوردن رو می‌شناسم
‫چرا بیرونی؟
‫می‌خواستم اسکیت‌سواری کنم
‫قدیما عاشق اسکیت‌سواری بودم
‫پس برو اسکیت‌سواری کن
‫آره، شاید بد نباشه برم
‫اگر خانم گوردن زن سابقته ‫چرا داری میری دیدنش؟
‫هنوزم دوسش دارم
‫دعوا می‌کنین؟
‫قدیما می‌کردیم
‫حالا که جدا شدیم ‫بهتر با هم کنار میایم
‫خانم گوردن گاهی اوقات ‫بهمون کلوچه‌های زنجبیلی میده
‫شخصاً اوریو رو بیشتر دوست دارم، ولی...
‫کلوچه همینطوری خرد میشه دیگه، نه؟ ‫(زندگی همینه دیگه)
‫کلوچه‌ی زنجبیلی که خرد نمیشه
‫حداقل نه تا وقتی که خودت خردش نکنی...
‫فکر کنم بهتره بری خونه
‫بدون نور چراغ ‫برای اسکیت‌سواری زیادی تاریکه
‫همه‌چی درست میشه؟
‫معلومه که میشه
‫برو خونه
‫برو خونه پیش مامان بابات
‫زود باش برو
‫ها؟
‫وای خداروشکر. خداروشکر
‫- خداروشکر ‫- اینا یهویی...
‫اینا یهویی ظاهر شدن
‫آره، می‌دونم. می‌دونم، خودم دیدم
‫فقط اینجان؟
‫فکر کنم همه‌جاست
‫فکر کنم دیگه وقتشه...
‫آره...
‫آره، فکر کنم دیگه وقتشه...
‫تابحال ستاره‌ها رو اینقدر پرنور ندیده بودم
‫نگاش کن
‫اون صورت فلکی عقابه
‫اوهوم
‫اونم...
‫صورت فلکی قـوـه
‫می‌بینیش؟
‫و اونم ستاره‌ی شمالی...
‫دیدی چی شد؟
‫آره
‫مریخ هم رفت
‫می‌ترسم
‫منم همینطور
‫چیزی نیست، عزیزم
‫تو برو
‫تو زودتر برو، باشه؟
‫فقط 39 سالشه
‫سی و نه سال فوق العاده
‫چاک، ازت ممنونم
‫دوستت دا...
‫« پرده‌ی دوم: زنده‌باد هنرمندهای خیابونی »
‫با کمک دوستش، مک
‫که یک وَن قدیمی داره
‫تیلور فرانک ست درامش رو
‫در محل محبوبش
‫در جاده‌ی سلامت خیابون هشتم قرار داد
‫بعدازظهر پنج‌شنبه‌ست
‫آب‌و‌هوای لامصب حرف نداره
‫و خیابون‌ها پر از افرادیه
‫که مشتاقانه منتظر آخرهفته‌ن
‫و این انتظار همیشه ‫ از خود آخرهفته لذت‌بخش‌تره
‫- همه‌چی ردیفه، تیلور؟ ‫- آره، ممنون
‫چه تشکری بهتر از ده درصد از درآمدت، رفیق
‫تیلور، و همچنین مک
‫به‌صورت پاره‌وقت
‫توی مغازه‌ی دکتر رکوردز ‫در خیابون کسل کار می‌کنن
‫ولی وقتی شانس باهاش یار باشه...
‫تیلور می‌تونه تقریباً همون اندازه ‫از نوازندگی خیابونی پول دربیاره
‫وقتی توی دانشگاه جولیارد نام‌نویسی کرد ‫والدینش تصور نمی‌کردن
‫آخرش توی خیابون درام بزنه
‫و هنوز نمی‌دونن از دانشگاه انصراف داده
‫جولیارد می‌خواست به کاری ‫که داری می‌کنی فکر کنی
‫ولی از نظر تیلور
‫ضرب‌آهنگ دوستت ‫و فکر کردن دشمنته
‫اول با آروم زدن ‫خودش رو گرم کرد
‫با گام‌های آهسته، بدون کاوبل
‫و توجهی به این نداشت ‫که کلاه سحرآمیز خالی مونده
‫و فقط دو دلار مچاله‌ی خودش
‫و یه 25 سنتی توشه ‫که یه پسر سوار اسکیت‌برد
‫به‌شکل تحقیرآمیزی پرت کرده بود توش
‫هنوز وقت هست. یه راهی پیدا میشه
‫نصف لذتش، به پیدا کردن راهشه
‫حتی شاید اکثر لذتش باشه
‫جنیس هلیدی، داره بعد از 7 ساعت
‫کار کردن توی "پیپر و پیج" برمی‌گرده خونه
‫و شاید تا خود اقیانوس بره
‫دوست‌پسرش که 16 ماه با هم بودن ‫تازه باهاش بهم زده
‫و به روش امروزی هم بهم زد ‫« به درد همدیگه نمی‌خوریم، همیشه توی دلم ‫جا داری، برای همیشه دوست باشیم، باشه؟ »
‫حرومزاده!
‫کاملاً غیرمنتظره بود
‫مثل اینکه تا می‌خواستی از چهارچوب در بگذری
‫یکی درو بکوبه تو صورتت
‫- واقعاً... ‫- عجب وضع گهیه
‫وضع گهی بود
‫عاشق پسره که نیست
‫حتی سر خودشم شیره نمالیده بود ‫که عاشقشه
‫- ولی با این‌حال... ‫- لعنتی خیلی ضدحاله
‫شوک ناراحت‌کننده‌ای بود
‫با خودش فکر می‌کنه وقتی رسید خونه
‫یکم شراب می‌خوره و گریه می‌کنه
‫حتی شاید یکی از لیست‌های پخش ‫"گروه بزرگ"ـش رو بذاره
‫و مست دور اتاق برقصه
‫توی دبیرستان عاشق رقصیدن بود
‫شاید بتونه کمی از اون شادی رو ‫دوباره تجربه کنه
‫- شوخیت گرفته بی‌شرف؟! ‫- چی گفتی؟
‫شرمنده، شرمنده، شرمنده ‫با شما نبودم، با شما نبودم
‫تف توش!
‫یه لاته با شیر جو دوسر برای چاک
‫چارلز کرنتس
‫که دوست‌هاش چاک صداش می‌کنن
‫لباس حسابداری به تن کرده
‫کت‌وشلوار خاکستری، پیرهن آبی، کراوات آبی
‫کفش ساموئل ویندزورش ‫ارزون‌قیمت ولی خوش‌ساخت و بادوامه
‫برای شرکت در یک کنفرانس یک هفته‌ای
‫به اسم "بانک‌داری در ‫ قرن بیست و یکم" به اینجا اومده
‫توسط بانکش، "بانک میدوست" ‫ به اینجا فرستاده شده
‫و تمام مخارجش رو پرداخت کردن
‫چاک از شنیدن حرف‌های ‫سخنران‌ها و اعضای هیئت‌ها لذت برده بود
‫خودش در یک هیئت حضور داشت
‫و قرار بود قبل از پایان کنفرانس
‫در ظهر فردا، در یکی دیگه هم حضور پیدا کنه
‫ولی اصلاً دلش نمی‌خواد ‫اوقات فراغتش رو
‫کنار 70 حسابدار دیگه بگذرونه
‫خوب می‌تونه باهاشون ارتباط بگیره
‫ولی دوست داره اینطور فکر کنه ‫که می‌تونه با دیگران هم ارتباط برقرار کنه
‫حداقل قبلاً می‌تونست
‫گرچه الان تاحدودی ‫نحوه‌ی این‌کار رو فراموش کرده
‫حالا داره با کفش آکسفورد ‫ساموئل ویندزورش
‫میره برای قدم زدن عصرونه‌ش
‫زندگیش محدودتر از چیزیه
‫که یه زمانی امید داشت بهش برسه
‫ولی با این قضیه کنار اومده
‫اینو درک می‌کنه که محدود کردن
‫روال طبیعی دنیاست
‫یه همسر به اسم "جینی" داره
‫که به‌شدت بهش وفاداره
‫و یه پسر باهوش و خوش‌مشرب
‫که راهنماییه
‫علاوه بر اون، فقط 9 ماه از عمرش مونده
‫گرچه هنوز اینو نمی‌دونه
‫تیلور 10 دقیقه‌ای میشه ‫که داره ساز می‌زنه
‫و هنوز هیچ پولی گیرش نیومده
‫یه مرد کت‌وشلواری می‌بینه
‫که داره میاد سمتش
‫و یه حالتی داشت ‫که خدا می‌دونه چی بود
‫که باعث شد تیلور ‫بخواد اومدنش رو اعلام کنه
‫اول شروع کرد به رگی زدن
‫و بعد رفت سراغ یه ضرب‌آهنگ جذاب‌تر
‫و برای اولین بار در طول اون روز ‫تیلور جرقه‌ای در وجودش حس کرد
‫و شروع کرد به زدن روی کاوبل
‫خیلی باحاله
‫رفت توی حس
‫و این حس مثل مسیریه ‫ که باید دنبالش رو بگیری
‫می‌تونست ضرب‌آهنگ رو تندتر کنه ‫و شروع کنه به زدن‌ تام‌ها
‫ولی داره آقای کت‌وشلواری رو تماشا می‌کنه
‫و همچین چیزی به این آدم نمی‌خوره
‫فکر می‌کنه جناب کت‌وشلواری ‫ رد میشه و میره
‫تا برسه به هتل تجاریش
‫و وقتی رفت
‫تیلور یه چیز دیگه می‌زنه
‫ولی به‌جای رد شدن و رفتن...
‫اوف!
‫ایول!
‫اوف!
‫بیا
‫بیا، آبجی کوچولو
‫بیا برقصیم
‫برقص
‫ایول!
‫من راهنماییت می‌کنم، هواتو دارم
‫آخ
‫چیزی نیست. عینکم بود. عینکم بود
‫چیکار داریم می‌کنیم؟
‫نمی‌دونم
‫برای امروز دیگه کافیه، دوستان
‫برای امروز دیگه کافیه
‫بهتره در اوج خداحافظی کنیم
‫کمکی چیزی لازم داری یا...؟
‫بیا، میشه اینو بگیری؟
‫- باشه ‫- فقط اینو بچرخون
‫ولی مراقب انگشت‌هات باش
‫بدجوری... بدجوری داغون‌شون می‌کنه ‫می‌گیری چی میگم؟
‫آره، آره
‫چی شد یهو؟
‫محشر بود
‫رقاص حرفه‌ای هستی؟
‫نه. وای، نه...
‫- نه، رقاص نیستم، جناب ‫- پس شغلت چیه؟
‫وای نه، فکر کنم... شکوندمش؟ ‫نشکوندمش، مگه نه؟
‫فکر کنم شکوندش ‫فکر کنم شکوندش
‫بیاین بریم کنار دریاچه
‫نزدیک پارک عمراً ‫جای پارک پیدا نمی‌کنیم
‫امروز می‌کنیم
‫امروز...
‫سحرآمیزه...
‫کجا یاد گرفتی این شکلی برقصی؟
‫اوه، نه، نه، نه، مال خودته
‫نه، مساوی تقسیمش می‌کنیم
‫تا نصفه‌شب هم درام می‌زدم
‫نمی‌تونستم نصف این دربیارم
‫حالت خوبه؟
‫آره
‫آره. از اون سردردهای همیشگیمه
‫اوه، نه، نه، نه. بیخیال ‫من نیازی ندارم. مال خودت
‫اذیت نکن، پسر. حقته
‫خودتو شام مهمون کن
‫بدش به یکی دیگه ‫ولی دارم میدمش به تو
‫می‌تونیم از همین راه ‫زندگی بگذرونیما، می‌دونین که؟
‫فکر نکنم
‫به‌نظر من که می‌تونیم ‫به شهرت و ثروت برسیم
‫چی شد جلوم وایسادی؟
‫چرا شروع کردی به رقصیدن؟
‫می‌تونست بگه بخاطر این بود که
‫یاد گروه موسیقی قدیمی داغونش ‫"رتروز" افتاده بود
‫و اینکه خوشش میومد موقع تک‌نوازی‌ها
‫روی صحنه برقصه
‫ولی بخاطر این نبود
‫نمی‌دونم
‫تیلور، باید بریم
‫وگرنه مجبور میشی سهمت رو
‫بدی برای جریمه‌ی پارک ممنوع
‫پس نمی‌خواین حرفه‌تون رو عوض کنین؟
‫حرفه‌م رو عوض کنم؟ چطوری... آخه....
‫معروف میشیما
‫قبل از اینکه برین ‫باید بغل بدین
‫- بغل گروهی ‫- اوه، باشه
‫- بغل گروهی ‫- باشه
‫برو
‫یالا
‫زنده‌باد هنرمندهای خیابونی
‫آره. زنده‌باد هنرمندهای خیابونی
‫بیا بریم تا مامور جریمه نیومده
‫واقعاً متاسفم
‫چه بد
‫آره، خیلی بده
‫فکر کردم پسر خوبیه
‫معشوق خیلی خوبی بود ‫و با هم خوش گذرونیم و اینا
‫اگر بتونم ویدئویی از رقص‌مون پیدا کنم
‫که دنبالش می‌گردم ‫چون مطمئنم فیلممون پخش میشه
‫با یه پیام برای دوست‌پسر سابقم می‌فرستمش
‫و میگم "این چیزیه که از دستت رفته"
‫حالت خوب میشه
‫چیز زیادی نمی‌دونم، ولی اینو می‌دونم
‫آینده‌ی روشنی در پیش داری
‫و مطمئنم که ‫قراره قدم به اون آینده‌ی روشن بذاری
‫ولی آره
‫خیلی بده ‫چندان چیز دیگه‌ای نمیشه گفت
‫همه‌چی به فنا میره
‫و ما فقط می‌تونیم بگیم "خیلی بده"
‫آره
‫شاید ما هم داریم به فنا میریم
‫شاید
‫من باید از این طرف برم
‫منم باید از اون طرف برم
‫بابت رقص ممنون
‫درحالی‌که داشت از محلی
‫که تیلور درامش رو گذاشته بود می‌گذشت
‫اون دو سوال دوباره به ذهنش خطور کردن
‫چرا وایساد و گوش کرد؟
‫و چرا شروع کرد به رقصیدن؟
‫نمی‌دونه چرا
‫و آیا فهمیدن جواب این سوالات ‫یه اتفاق خوب رو بهتر می‌کرد؟
‫کمی بعد، توانایی راه رفتنش رو از دست داد
‫چه برسه به اینکه با آبجی کوچولو
‫روی جاده‌ی سلامت قدم بزنه
‫کمی بعد، توانایی جویدن غذا رو از دست داد
‫کمی بعد، اسم همسرش رو فراموش کرد
‫کمی بعد، توانایی تشخیص بین
‫خواب و بیداری رو از دست داد
‫و دچار چنان درد و رنج عظیمی شد
‫که از خودش می‌پرسید ‫خدا چرا دنیا رو خلق کرده
‫چیزی که هرازگاهی به یاد میاورد
‫این بود که ایستاد و کیفش رو گذاشت زمین
‫و با ضرب‌آهنگ درام ‫شروع به رقصیدن کرد
‫و با خودش فکر ‌می‌کرد
‫خدا برای همین دنیا رو خلق کرده
‫دقیقاً همین
‫« پرده‌ی اول: دربردارم انبوهی را »
‫چاک مشتاقانه منتظر این بود
‫که خواهر کوچیکه‌ش دنیا بیاد
‫البته مشتاق اینم بود
‫که والدین داشته باشه
‫ولی به لطف تکه یخی دور از نظر
‫روی روگذر بزرگراه 95 ‫به هیچکدوم از اینا نرسید
‫وقت اون اتفاق افتاد ‫چاک سوار ماشین نبود
‫چون والدینش شام رفته بودن بیرون
‫و پدربزرگ مادربزرگش ‫داشتن ازش مراقبت می‌کردن
‫که اون زمان هنوزم ‫زیدی و بابی صداشون می‌کرد ‫(بابابزرگ و مامان‌بزرگ به زبان ییدیش)
‫هفت سالش بود
‫کارت عالی بود
‫تا یک سال و نیم
‫غم و غصه سراسر خونه رو گرفته بود
‫البی و سارا کرنتس ‫نه تنها پسرشون
‫و عروسشون رو از دست داده بودن...
‫چرا نمی‌خورین؟
‫نوه‌شون رو هم از دست دادن
‫که قرار بود 3 ماه بعدش به‌دنیا بیاد
‫چی شده؟
‫اسمش رو انتخاب کرده بودن...
‫- اسمش الیساست ‫- الیسا
‫وقتی چاک گفت ‫اسمش اونو یاد بارون می‌اندازه
‫مادرش همزمان خندید و گریه کرد
‫هیچوقت اینو فراموش نکرد
‫البی غصه‌شو با رو آوردن
‫به دو پای ثابت زندگیش، هضم می‌کرد
‫اعداد و مشروب
‫ولی سارا، لذت‌های همیشگیش
‫دیگه براش لذتی نداشتن
‫عاشق چیزایی بود ‫که به زندگی رنگ و بو می‌دادن
‫موسیقی، هنر، و غذا
‫ولی حالا دنیا براش ساکت
‫و خاکستری و بی‌مزه بود
‫با گذر زمان، برخی از احساسات خوب
‫به خونه برگشتن
‫بعد از تصادف
‫خیلی از بیرون غذا می‌گرفتن
‫ولی طرفای 10 سالگی چاک
‫مادربزرگش دوباره شروع کرد به غذا پختن
‫دوست داشت موقع آشپزی ‫راک‌اندرول گوش کنه
‫آهنگ‌هایی که از نظر چاک ‫به سن و سالش نمی‌خورد
‫ولی مشخص بود ازشون لذت می‌بره
‫بیا، داداش کوچولو ‫بیا برقصیم
‫می‌تونی این حرکات رو یاد بگیری، بچه‌جون
‫رقص تو خونته
‫تو از کجا یاد گرفتی؟
‫دبیرستان
‫توی دبیرستان چجوری بودی؟
‫خیلی جیگر بودم
‫ولی به بابابزرگت نگی اینو گفتما
‫تفکرش سنتیه
‫چاک هیچوقت بهش نگفت
‫خونه‌ی پدربزرگ و مادربزرگش
‫کاملاً تبدیل به خونه‌ی خودش شد
‫به استثنای یک مورد
‫گنبد روی سقف
‫چاک رو از رفتن توی گنبد منع کرده بودن
‫این قانون پدربزرگش بود
‫و مطلق و قاطع بود
‫البی توی مسائل دیگه ‫آدم سخت‌گیری نبود
‫در اکثر موارد خیلی مهربون بود
‫ولی توی این یک مورد، جدی بود
‫طبیعتاً چاک در موردش پرسیده بود
‫اون هم بیش از یک بار
‫اون بالا چیه؟
‫از پنجره‌ی اون بالا چی میشه دید؟
‫و سوال اصلی، چرا در اتاق قفل بود؟
‫- مامان‌بزرگ گفت... ‫- چون کف اتاق امن نیست
‫و ممکنه ازش بیفتی پایین
‫- بابابزرگ گفت... ‫- بخاطر کف پوسیده‌ش
‫هیچی اون بالا نیست
‫و تنها چیزی که میشه از پنجره دید
‫مرکز خریده
‫مدام همینو می‌گفت، تا اینکه یه شب
‫درست قبل از تولد 11 سالگی چاک
‫حداقل بخشی از حقیقت رو بهش گفت
‫تقویم کیهانی
‫تاریخچه‌ی دنیای ما رو
‫در یک سال فشرده می‌کنه
‫اگر دنیا در یکم ژانویه شروع شده باشه
‫تازه در ماه مِی ‫کهکشان راه‌شیری شکل گرفت
‫مشروب خوردن برای رازداری خوب نیست
‫و بعد از مرگ پسرش
‫عروسش، و نوه‌ی آینده‌ش
‫الیسا، که اسمش آدمو یاد بارون می‌اندازه
‫البی کرنتس خیلی مشروب می‌خورد
‫تمام کارهایی که بشر ‫تا الان انجام داده
‫در اون بخش روشن
‫پایین سمت راست ‫تقویم کیهانی رخ دادن
‫شرط می‌بندم از توی گنبد
‫میشه خیلی بعدتر از
‫پاساژ وست‌فورد رو دید
‫حتماً میشه کل شهر رو ‫از اون بالا دید
‫مطمئنم
‫اگر رفتی اون بالا
‫ممکنه خیلی بیشتر از ‫چیزی که دلت می‌خواد ببینی
‫برای همین درش قفله، چاک
‫هر ماه، یک میلیارد ‫و 250 میلیون ساله
‫هر روز، معادل 40 میلیون ساله
‫می‌خواست بپرسه ‫منظور بابابزرگش چیه
‫ولی بخش بزرگسال وجودش ‫که هنوز از راه نرسیده بود
‫نه، توی 10 سالگیش هنوز نرسیده بود ‫ولی چیزی که هرازگاهی
‫باهاش صحبت می‌کرد، بهش گفت
‫ساکت بمونه
‫ساکت بمونه و صبر کنه
‫ولی کل تاریخ بشر در فضایی
‫به اندازه‌ی دست من جا میشه
‫تازه داریم مسیر طولانی و پرپیچ و خمی
‫که با انسان‌های نخستین آغاز شده رو...
‫می‌دونی این خونه ‫به چه سبکی ساخته شده؟
‫ویکتوریایی
‫آره درسته
‫و ویکتوریایی الکی هم نیستا
‫سال 1885 ساخته شده
‫از اون موقع تا الان ‫پنج شش باری بازسازی شده
‫ولی اون گنبد از همون اول اونجا بوده
‫از سال 71 دارم اینجا زندگی می‌کنم
‫و توی تمام این سال‌ها، نهایت
‫پنج شش بار رفتم توی اون گنبد کوفتی
‫چون کفش پوسیده‌ست؟
‫چون پر از روحه
‫حدود ساعت 10 و نیم شب ‫سی و یکم دسامبر...
‫- اسکروج رو یادته؟ ‫- آره
‫فیلم اسکروجی که نگاه کردیم؟
‫آره یادمه
‫به‌نظرت داستانش داستان ارواحه؟
‫آره گمونم
‫شنیدم یکی می‌گفت داستان ارواحه
‫کریسمس آینده
‫ساعت 11 و 59 دقیقه و 20 ثانیه
‫بعدازظهر آخرین روز سال...
‫پسر خانواده‌ی جفریز ‫یک ماه بعدش اتفاق افتاد
‫هنری پیترسون...
‫اون بیشتر طول کشید
‫چهار... شایدم 5 سال بعدش
‫و تا اون‌موقع...
‫تقریباً یادم رفته بود ‫اون بالا چی دیدم
‫تقریباً
‫بعد از اون گفتم ‫دیگه هرگز نمیرم اون بالا
‫و ای‌کاش بخاطر سارا نمی‌رفتم
‫ بخاطر مامان‌بزرگت، چاکی
‫مامان‌بزرگ نازنینت
‫و نون
‫تمام کسایی که در موردشون شنیدیم
‫یه جایی توی همین بازه‌ست...
‫انتظارش، چاک....
‫این سخت‌ترین بخششه
‫تمام چیزهایی که توی ‫کتاب‌های تاریخ ثبت شده
‫همین‌جا
‫توی ده ثانیه‌ی آخر ‫تقویم کیهانی اتفاق افتادن
‫اوه!
‫هوا داره سرد میشه‌ها
‫ویرا سلام رسوند ‫بابت سوپ تشکر کرد
‫حسابی هم غیبت کرد ‫و چیزای جالبی بهم گفت
‫البته...
‫ویرا به درد همین‌جاها ‫می‌خوره دیگه، نه؟
‫خب، اخبار جدید چیه؟
‫خب، نمی‌دونم شنیدی یا نه
‫ولی تریش میگه ‫کارن و متی دارن میرن پیش مشاور
‫- دوباره ‫- هنری پیترسون کیه، بابابزرگ؟
‫دنیایی که ما را خلق کرده را حفظ می‌کنیم
‫یا میراث 15 میلیارد ساله‌ی ‫خود را هدر خواهیم داد
‫پودر پنکیک هم بگیر
‫از اون جعبه زردها، نه نارنجی‌ها
‫- یادت می‌مونه؟ ‫- آره
‫- می‌خوای برات بنویسم‌شون؟ ‫- یادم می‌مونه
‫به فکر رانندگی نباشیا
‫راه رفتن مستی رو از سرت می‌پرونه
‫باشه، باشه، باشه
‫میره خرید می‌کنه برمی‌گرده
‫بعدش، نظرت چیه امشب
‫توی شومینه اسمورز درست کنیم؟
‫- باشه ‫- آره
‫داشت در مورد ارواحش برات می‌گفت؟
‫همونایی که توی گنبد زندگی می‌کنن؟
‫آره
‫واقعاً ارواحی هست؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫من جات باشم ‫زیاد به حرفای بابابزرگت توجه نمی‌کنم
‫مرد خوبیه، ولی گاهی اوقات
‫خب، گاهی اوقات زیادی مشروب می‌خوره
‫بعدش شروع می‌کنه به زدن این حرفا
‫مطمئنم خودت می‌دونی منظورم چیه
‫پسر خانواده‌ی جفریز کی بوده؟
‫خب...
‫قضیه‌ی خیلی غم‌انگیزی بود، بچه‌جون
‫توی خیابون بعدی زندگی می‌کرد
‫و ماشین بهش زد
‫وقتی دنبال توپ رفت توی خیابون
‫مال خیلی وقت پیشه
‫و اگر بابابزرگت میگه ‫قبل از اتفاق افتادنش، اونو دیده
‫اشتباه می‌کنه
‫فقط زیادی مشروب می‌خوره
‫اگر خواستی می‌تونم خودم ‫اونا رو برای خانم استنلی ببرم
‫خیلی لطف داری
‫مطمئنم ویرا خوشحال میشه
‫همم
‫حرف نداره
‫مامان‌بزرگت خیلی هنرمنده
‫ممنون که آوردیشون
‫خودت پیشنهاد دادی؟
‫- راستشو بگو ‫- آره
‫چای می‌خوری برات درست کنم؟
‫اهل چای خوردن نیستم، ولی...
‫یه لیوان شیر باشه خوبه
‫مامان‌بزرگت فرشته‌ست
‫بابابزرگت چی؟
‫رفت پیش دکتر ‫اون چیز روی کمرش رو معاینه کنه؟
‫آره، دکتر برش داشت ‫و فرستادش آزمایش
‫همه‌چی رو برام تعریف کن
‫از اون بدخیم‌ها نبود
‫خداروشکر
‫آره
‫داشت با مامان‌بزرگ در مورد
‫یکی به اسم هنری پیترسون حرف می‌زد
‫خیلی وحشتناک بود
‫می‌دونی، هنری حسابدار بود
‫درست مثل بابابزرگت
‫حساب و کتاب خیلی از ‫کسب‌و‌کارهای دیگه‌ی شهر دستش بود
‫اونایی که دست بابابزرگت نبودن...
‫چطوری اتفاق افتاد؟
‫فکر نکنم دلت بخواد ‫در مورد این چیزا بشنوی
‫خب، بابابزرگم گفت در آرامش مرده
‫آرامش؟
‫خودش رو کشت. خودشو دار زد
‫آخه زنش با یه مرد جوون‌تری
‫فرار کرد و رفت ‫که تازه به سن رای دادن رسیده بود
‫و زنش 40 و خرده‌ای سالش بود ‫خدایی زشت نیست؟
‫- عجب ‫- آره، واقعاً هم عجب داره
‫و بعد، شنیدم که...
‫چه خبرا از مدرسه؟
‫کی با کی رفیق شده؟
‫"صادقانه سخن بگو ‫ هیچ دیگری حرف تو را نشنود"
‫"و من تنها دقیقه‌ای بیشتر می‌مانم"
‫"آیا با خویشتنم تناقض دارم؟"
‫"بسیارخب"
‫"پس با خود تناقض دارم"
‫"پهناورم من"
‫"دربردارم انبوهی را"
‫روز آخر کلاس ششم
‫خانم ریچاردز
‫یه زن جوون مهربون و ایده‌آل‌گرا
‫که اقتدار لازم برای ‫حفظ نظم کلاس رو نداشت
‫و احتمالاً زیاد توی
‫مدارس عمومی دووم نمیاورد
‫سعی کرد برای کلاس چاک
‫چند بیت از شعر ‫آواز خویشتن والت ویتمن رو بخونه
‫"اگر ناتوانی در کشف من در ابتدا، دلگرم باش"
‫"یک جا مرا نیافتی جای دگر را جستجو کن"
‫کلاس خوب پیش رفت، مگه نه؟
‫آره، شرمنده که اینطوری شد
‫منظورش از "پهناورم من"
‫"دربردارم انبوهی را" چیه؟
‫به‌نظر خودت معنیش چیه؟
‫منظورش تمام کساییه که می‌شناسه
‫آره
‫ولی شاید منظورش فراتر از این‌هاست
‫بیا. بیا اینجا
‫اینجا چیه؟ بین دست‌هام؟
‫مغزم
‫نه، منظورم این نیست
‫این داخل چیه؟
‫همین الان، بین دست‌هام
‫نمی‌دونم
‫تمام کسایی که می‌شناسی؟
‫آره گمونم
‫فقط کسایی که می‌شناسی؟
‫تمام چیزهایی که می‌بینی
‫تمام چیزهایی که می‌دونی
‫تمام دنیا، چاک
‫هواپیماهای توی آسمون ‫دریچه‌های فاضلاب توی خیابون
‫هر سالی که زنده‌ای ‫اون دنیای توی ذهنت
‫بزرگ‌تر و روشن‌تر ‫و مفصل‌تر و پیچیده‌تر میشه
‫شهرها و کشورها و قاره‌ها می‌سازی
‫و اون‌ها رو با انسان‌ها و چهره‌ها پر می‌کنی
‫چه واقعی چه خیالی
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫باز هم ادامه بده
‫همه‌ش رو پر کن
‫با تمام کسایی که می‌بینی
‫تمام کسایی که باهاشون آشنا میشی
‫و تمام کسایی که فقط تصور می‌کنی
‫یه جهانی میشه واسه خودش
‫یه جهان کامل بین دست‌هام
‫دربرداری انبوهی را
‫خب...
‫چه بلایی سر اون جهان میاد وقتی کسی...
‫نمی‌دونم...
‫میره روی یخ و از روگذر پرت میشه پایین یا...
‫زیاد نگران این چیزا نباش
‫فقط یادت باشه ‫که دربرداری انبوهی را، چاک
‫این فوق العاده نیست؟
‫حالا برو. پسر خیلی خوبی بودی
‫واقعاً خوشحال شدم دانش‌آموزم بودی
‫چاک از تابستونش لذت برد
‫تا ماه آگوست
‫که مادربزرگش فوت کرد
‫توی فروشگاه آخر خیابون
‫و جلوی چشم همه فوت کرد
‫که یکم تحقیرآمیز بود
‫ولی حداقل از اون مرگ‌هایی بود
‫که مردم می‌تونن راحت بگن...
‫خداروشکر که زجر نکشید
‫و اون یکی جمله‌ی همیشگی...
‫عمر طولانی و پرباری داشت
‫یه‌خرده جای بحث داشت...
‫سارا کرنتس هنوز به اواسط ‫دهه‌ی 60 زندگیش هم نرسیده بود
‫خانه‌ی واقع در خیابون پیلچارد
‫دوباره سرشار از غم و غصه شد
‫البی بازوبند سیاه به بازوش بست ‫و وزن کم کرد
‫و دیگه جوک‌های همیشگیش رو نمی‌گفت
‫و پیرتر از سنش ‫که 70 سال بود به‌نظر میومد
‫- همین؟ ‫- آره
‫میشه یه دلار و 75 سنت
‫خانمی که چند هفته‌ی پیش اومده بود اینجا
‫همونی که فوت کرد
‫کجا فوت کرد؟
‫سوال عجیب غریبی می‌پرسیا، بچه‌جون
‫مامان‌بزرگم بود
‫اومده بود نون برداره
‫وقتی غش کرد
‫تقریباً تمام قفسه رو ریخت زمین
‫شرمنده اگر زیادی بهت گفتم
‫نه
‫خودم اینو می‌دونستم
‫- نه! ‫- چیه؟!
‫- از اینجا برو! از اینجا برو! ‫- چیه؟ هی، هی!
‫بدش به من
‫بدش به من. بدش به من
‫بدش به من
‫اوه
‫ببخشید
‫حالت خوبه؟
‫چی دیدی؟
‫شرمنده. آخه، نباید همچین کاری بکنی
‫نباید همچین کاری بکنی، چاک
‫نباید همچین کاری بکنی
‫منو ببخش
‫منو ببخش. خیلی معذرت می‌خوام
‫منو ببخش
‫« لیگ ریاضی » ‫« باشگاه رقص »
‫بیا، داداش کوچولو
‫بیا برقصیم
‫سلام پیچنده‌ها و سلام چرخنده‌ها
‫به حق چیزای ندیده ‫امسال سه تا پسر داریم
‫رکورد جدید زدیم
‫ممکنه شما آقایون رو
‫بابت سرگرمی جدیدتون مسخره کنن
‫ولی بهتون اطمینان میدم ‫شما باهوش‌ترین آقاپسرهای
‫کل مدرسه‌این
‫به‌زودی می‌فهمین منظورم چیه
‫کسایی که منو نمی‌شناسن ‫اسم من خانم "رورباخر"ـه
‫و وقتی معلم ورزش دخترها نیستم
‫کسی هستم که تابه‌حال ‫ چند تا از دانش‌آموزها
‫بهش گفتن "هیولای رقص"
‫واکنشی نداشتین؟ خیلی‌خب
‫چیزی رو انتخاب کردین
‫که ممکنه بهترین باشگاه ‫ تاریخ این مدرسه باشه
‫چون اگر والیبال دخترها رو نداشتیم
‫الان هیچی نداشتیم
‫نه، نه، نه
‫برگرد، آقای مالفورد ‫از الان دیگه مال منی
‫والس
‫چاک اینو بلد بود
‫چا چا
‫چاک اینو بلد بود
‫سوئینگ
‫سه قدم، سه قدم، پا عقب
‫- سه قدم، سه قدم، پا عقب ‫- چاک اینو بلد بود
‫سه قدم، سه قدم، پا عقب
‫سامبا
‫این یکی رو بلد نیستم
‫با اختلاف زیاد
‫بهترین رقاص کل اون باشگاه کوچولو بود
‫برای همین خانم رورباخر ‫ اکثر اوقات اون رو با
‫دخترهای دست و پا چلفتی جفت می‌کرد
‫چاک می‌دونست این‌کارو می‌کنه ‫که رقص اونا بهتر بشه
‫و بابتش گله نمی‌کرد
‫ولی تقریباً آخر کلاس دو ساعته‌شون
‫هیولای رقص بهش رحم می‌کرد
‫و اون رو با کت مک‌کوی جفت می‌کرد
‫که یه کلاس هشتمی بود
‫و بهترین رقاص بین دخترها بود
‫چاک انتظار نداشت ‫رابطه‌ی عاشقانه‌ای بین‌شون شکل بگیره
‫کت نه تنها خوشگل بود
‫سی سانتی‌متر هم ازش بلندتر بود
‫ولی رقص با اون رو خیلی دوست داشت
‫و این حس متقابل بود
‫دو، سه، بیرون ‫دو، سه، تعویض
‫حالا وایسین
‫داخل، دو، سه ‫بیرون، دو، سه
‫چرخش. حالا مربعی
‫یک، دو، سه. یک، دو، سه
‫نمی‌دونم دارین چیکار می‌کنین
‫وای خدا
‫خیلی‌خب، ده دقیقه ‫واسه دل خودتون برقصین
‫هی. اینو ببین
‫نشونم بده چجوری انجامش دادی
‫آماده‌ای؟
‫سر می‌خوری، سر می‌خوری، سر می‌خوری
‫بیا، آماده‌ای؟
‫باهام امتحان کن
‫کفش‌هات رو دربیار
‫- و با جوراب امتحان کن ‫- چشم
‫حالا سر بخور
‫سر بخور
‫آره. حالا شد
‫هی! به منم نشون بده
‫پا می‌ذاری، سر می‌خوری
‫سر می‌خوری، سر می‌خوری
‫آره، دوباره نشون بده
‫پا می‌ذاری، سر می‌خوری. پا می‌ذاری
‫کلاس پیچنده‌ها و چرخنده‌ها، اون روز
‫نیم ساعت دیرتر تعطیل شد
‫خیلی خفنه
‫خودت اینو یاد گرفتی؟
‫خب، اونقدر زدم عقب و دوباره نگاه کردم
‫تا راهشو یاد گرفتم
‫باید توی "فلینگ" همین حرکتو بزنیم
‫نه به عنوان دوست‌پسر دوست‌دختر و اینا
‫قراره با داگی ونت‌ورث برم
‫اینو که می‌دونی، مگه نه؟
‫آره
‫ولی دلیل نمیشه نتونیم
‫چند تا حرکت خفن بهشون نشون بدیم
‫واقعاً دلم می‌خواد. تو چی؟
‫نمی‌دونم
‫قدم خیلی کوتاه‌تره
‫فکر کنم بقیه بهم بخندن
‫- خیلی براش خوبه ‫- آره خیلی
‫- مطمئنی؟ ‫- آره بابا. مطمئنم
‫خب، خیلی راحتن!
‫فقط یه کوچولو بزرگن
‫همین باید کافی باشه
‫- یکم دیگه ‫- یکی دیگه
‫حالا چطوره؟
‫زمین مثل یخ می‌مونه
‫اگر خط و خش روی زمین بندازی
‫- مستخدم مدرسه می‌زنه سیاه و... ‫- تیمی
‫قرار نیست خط و خش بیفته
‫فرزتر از اونیه که خطی بندازه
‫تقریباً هیج ایرادی نداشتی
‫این دو تا رو دوباره حل کن
‫لازم نیست آه بکشی
‫حساب کتابت خوبه، می‌دونی؟
‫خیلی حساب کتابت خوبه
‫آره، ولی حوصله‌سربره
‫حوصله‌سربره؟ منظورت ریاضیه؟
‫آره
‫شاید بهتر باشه ترم بعدی
‫بعد از مدرسه بری لیگ ریاضی
‫من که کل دبیرستان می‌رفتم
‫و خیلی معرکه بود
‫عضو پیچنده‌ها و چرخنده‌هام
‫آره
‫هی، هی، یه لحظه بذارش کنار، باشه؟
‫بذار یه‌خرده در مورد ریاضی بهت بگم
‫چون مردم از همون اول فکر می‌کنن
‫ممکنه حوصله‌سربر باشه
‫و این اولین اشتباهشونه
‫توی تمام حرفه‌ها، تمام شغل‌ها
‫و تمام جنبه‌های زندگی ‫توی این کره‌ی خاکی کارایی داره
‫این یه واقعیته ‫حتی بخشی از خود سیاره هم هست
‫به‌نظرت چطوری می‌فهمیم ‫طول هر روز چقدره؟
‫همه می‌دونن طول هر روز چقدره
‫- چقدره؟ ‫- بیست و چهار ساعت
‫مردم میگن 24 ساعته ‫ولی اشتباه می‌کنن
‫هر روز شمسی 23 ساعت
‫و 56 دقیقه‌ست
‫بعلاوه‌ی چند ثانیه بیشتر ‫ریاضی اینو اثبات می‌کنه
‫از کجا می‌دونیم زمین چقدر قدمت داره؟
‫جهان چقدر قدمت داره؟ ‫انسان‌ها چند ساله روی این زمین هستن؟
‫یا چطور یه پل یا آسمان‌خراش بسازیم
‫یا ستاره‌ها چقدر از هم فاصله دارن؟
‫چطوری روی ماه فرود اومدیم؟
‫حتی خود ستاره‌ها
‫دلیل سوختن‌شون ‫ دلیل شکافته و گداخته شدن اتم‌ها
‫و بقیه‌ش همه ریاضیه
‫حتی ستاره‌ها هم چیزی جز ریاضی نیستن
‫وقتی به آسمون شب نگاه می‌کنی
‫داری بزرگ‌ترین معادله‌ی
‫کل جهان رو می‌بینی
‫حتی رقصت، اونم ریاضیه
‫زبان رقص چیه؟
‫چطوری قدم‌هات رو یاد می‌گیری؟ ‫حتی توی اسمش هم هست
‫بهش میگن "شمارش قدم‌ها"
‫یک و دو و سه و چهار
‫والس چیه؟ یک، دو، سه ‫یک، دو، سه
‫چیزی جز اعداد نیستن ‫چیزی جز ریاضی نیستن
‫و از این هم فراتره
‫یه هنری توش هست
‫کاری که من می‌کنم ‫تمام این اسناد
‫تمام این پرونده‌ها
‫همه‌شون زندگی‌های مردمه
‫تمام انتخاب‌هاشون
‫یک سال اخیر، ده سال اخیر
‫تمام چیزهایی که براشون اهمیت داره
‫تمام ضعف‌هاشون ‫تمام عیب‌هاشون، تمام رویاهاشون
‫همه‌شون به شکل اعداد اینجاست
‫اگر یه اسکلی بیاد ‫این اعداد رو برداره
‫و بدون هنر و استعداد حساب کتاب کنه ‫یکی دیگه خونه‌شو از دست میده
‫من اون‌ اعداد رو برمی‌دارم ‫یکم هنرنمایی می‌کنم
‫جون یکی رو نجات میدم
‫کارم همینه
‫حسابداری همینه
‫خب، شاید بهتر باشه همینو یاد بدن
‫چیزهای باحال رو
‫و نه فقط چیزهای حوصله‌سربر
‫همم
‫ریاضی یه چیز دیگه هم هست
‫یجور ریاضی، که بهش میگن آمار
‫یا احتمالات
‫می‌تونه چیزهایی در مورد آینده‌ت بهت بگه
‫مثلاً می‌تونه بهت بگه
‫احتمال اینکه عضو
‫یه تیم ورزشی توی لیگ ملی بشی
‫از اینکه به عنوان رقاص ‫پول درست و حسابی دربیاری، بیشتره
‫دنیا عاشق رقاص‌هاست ‫واقعاً هست
‫ولی به حسابدارها نیاز داره ‫برای همین تقاضا بیشتره
‫پس فرصت‌های خیلی بیشتری توش هست
‫می‌دونم ممکنه ناراحت‌کننده باشه، ولی حقیقته
‫ریاضی حقیقته. بهت دروغ نمیگه
‫خواسته‌هات رو به حساب نمیاره
‫از این نظر محضه
‫ریاضی می‌تونه خیلی کارها انجام بده
‫ریاضی می‌تونه هنر باشه
‫ولی نمی‌تونه دروغ بگه
‫پس...
‫دوباره اون‌ها رو جواب بده
‫چون چاک‌خان
‫استعدادشو داری
‫تو... توی وجودت هنر داری
‫سلام! چقدر خوشتیپ شدی!
‫ممنون. توام همینطور
‫می‌خوای بهشون نشون بدیم ‫رقص واقعی چیه؟
‫نمی‌دونم. آخه پام...
‫پام یه‌خرده صدمه دیده
‫پات صدمه دیده؟
‫شاید... شاید بهتر باشه ‫منتظر یه آهنگ بهتر بمونیم
‫سلام بچه‌جون
‫سلام
‫فکر کردم قراره امشب بترکونی
‫نمی... نمی‌دونم
‫توی کفش‌هام راحت نیستم
‫و پام... پام صدمه دیده
‫عه، پات صدمه دیده؟
‫آره
‫از شنیدنش متاسفم
‫پس تکی اومدی، ها؟
‫- همم؟ ‫- کسی رو با خودت نیاوردی
‫نه...
‫همیشه اینطور نمی‌مونه ‫از من بشنو، اینطور نمی‌مونه
‫کافیه یکم صبر کنی
‫هیچکدوم اینا، هیچکدوم...
‫هیچکدوم از اینایی که می‌بینی ‫اهمیت خاصی نداره
‫فقط برای امتحان کردنه
‫چیزی جز تمرین نیست
‫هی، این آهنگ عالیه. بیا بریم
‫نه، هنوزم...
‫پام هنوز جون نداره
‫چاک، بیا بریم
‫میریم با هم می‌ترکونیم
‫شرمنده
‫واقعاً درد می‌کنه
‫می‌دونی، از وقتی 8 سالم بوده ‫داشتم می‌رقصیدم
‫و معلم ورزشم
‫و دیدم وقتی دانش‌آموزهام ‫صدمه می‌بینن چجوری میشن
‫دیدم طرز راه رفتنشون چطوری عوض میشه
‫دیدم نحوه‌ی ایستادنشون چطوری عوض میشه
‫ببخشید اینو میگما، ولی به‌نظر...
‫خب، به‌نظر من که سالمی، چاک
‫نمیگم باید باهاش برقصی
‫انتخابش با خودته. فقط میگم...
‫چه برقصی چه نرقصی ‫لازم نیست دروغ بگی
‫راستشو بهش بگو
‫تحمل شنیدنش رو داره
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره. بزن بریم
‫دوباره!
‫شاید بچه بوده باشن
‫ولی اونقدر باهوش بودن ‫که بدونن باید در اوج خداحافظی کنن
‫ممنونیم، بچه‌ها
‫شش ماه قبل از مرگش ‫بخاطر تومور مغزی
‫در سن 39 سالگی ‫که واقعاً غیرمنصفانه‌ست
‫و زمانی که ذهنش هنوز کار می‌کرد، کمابیش
‫چاک دلیل واقعی زخم پشت دستش رو
‫به زنش گفت
‫اوایلی که با هم دوست شده بودن
‫گفت پسری به اسم
‫داگ ونت‌ورث دستشو زخم کرده
‫که عصبانی بود که چرا ‫داره توی مراسم رقص راهنمایی
‫با دوست‌دخترش می‌رقصه
‫و بیرون سالن ورزشی
‫هلش داد سمت یه حصار سیمی
‫ولی در مورد این دروغ گفتم
‫ای وای
‫چه مرد پر رمز و رازی
‫هنوزم
‫چی شده بوده، عشقم؟
‫وقتی رقص محشرمون تموم شد...
‫خیس عرق بودم و خیلی گرمم شده بود
‫حس می‌کردم گونه‌هام آتیش گرفته
‫کارت عالی بود
‫- ممنون ‫- واسه خودت یه پا ستاره‌ای
‫در اون لحظه
‫تنها چیزی که می‌خواستم تاریکی
‫هوای خنک
‫و تنهایی بود
‫اون شب میلیون‌ها ستاره ‫آسمون رو پر کرده بودن
‫میلیون‌ها ستاره
‫و پشت سرشون میلیون‌ها ستاره‌ی دیگه بود
‫و آره، شاید... شاید چیزی جز ریاضی نبودن
‫ولی اونا هم می‌رقصیدن
‫اینو می‌دونم، چون یکیشون رو دیدم
‫و یادمه با خودم گفتم، دنیا خیلی بزرگه
‫و انبوهی دربرداره
‫ولی من رو هم در خودش داره
‫و در اون لحظه...
‫من فوق العاده‌م
‫و حق دارم فوق العاده باشم
‫آخ!
‫چرا در مورد همچین چیزی ‫دروغ گفتی، خنگول؟
‫آدم شگفت‌انگیز و عجیبی هستی، عزیزم
‫چیز بیشتری نگفت
‫چون اون زخم به دلیل دیگه‌ای ‫براش اهمیت داشت
‫بخشی از داستانی بود ‫که نمی‌تونست تعریف کنه
‫با اینکه جای خونه‌ی ویکتوریایی
‫که اکثر بچگیش رو اونجا گذرونده بود
‫حالا یه آپارتمان ساخته بودن
‫خونه‌ی ویکتوریایی شبح‌زده
‫همم
‫همینطوری
‫گمونم دلایل مسخره‌ی خودمو داشتم
‫اون زخم اهمیت بیشتری داشت
‫برای همین اون رو مهم‌تر جلوه داده بود
ولی نمی‌تونست اونقدری که واقعاً اهمیت داشت، مهم جلوه‌ش بده
‫چندان منطقی نبود
‫ولی درحالی‌که تومور گلیوبلاستوما ‫داشت به حملات خودش ادامه می‌داد
‫ذهن درحال فروپاشیش
بهتر از این ازش برنمیومد
‫پدربزرگ چاک
‫بابابزرگش
‫پنج سال بعد از ‫مراسم رقص پاییزه ‫
بر اثر سکته‌ی قلبی فوت کرد
‫چاک سال سوم دبیرستان بود
‫توی یه گروه موسیقی می‌خوند ‫و در حین تک‌نوازی
‫عین "جگر" می‌رقصید
‫خودش ترتیب همه‌چی رو داد
‫چند هفته پیش اومد
‫که مطمئن بشه همه‌چی درسته
‫که حس کردم عجیبه
‫اکثر مردم این‌کارو نمی‌کنن
‫اکثر مردم...
‫یه بار میان که همه‌چی رو هماهنگ کنن
‫چندان دلشون نمی‌خواد دوباره برگردن
‫دفعه‌ی بعدی که می‌بینمشون ‫بهترین لباسشون رو پوشیدن
‫اگر منظورمو متوجه بشی
‫مرد فوق العاده و دوست خوبی بود
‫بیست و سه سال حسابدارمون بود
‫و وقتایی که مامور مالیات میومد
‫بیش از یک‌بار نجات‌مون داد
‫خب، پولی بهتون بدهکارم؟
‫حتی یه قرون هم بدهکار نیستی
ترتیب این رو هم داد ‫همون‌موقع که اومد دیدنم
‫حسابش رو صاف کرد
‫می‌دونی...
‫بذار یه چیز عجیب برات تعریف کنم
‫و مطمئنم عجیب به‌نظر میاد ‫پس یکم تحمل کن
‫می‌دونی...
‫توی ایام جوونیم رویام این بود
‫که مجری هواشناسی تلویزیون بشم
‫حتی شاید مجری یکی از شبکه‌های معروف
‫ولی قسمت نبود
‫ولی یه تابستون ‫توی شبکه‌ی دبلیو‌کی‌ان‌بی کار کردم
‫خب، توی کی‌ان‌بی
‫یه نفر بود که می‌گفتن
‫بدون هیچ راداری
‫از دو هفته قبل
‫می‌تونه تشخیص بده یه طوفان در راهه
‫حس ششم داشت
‫عجیب‌ترین چیزی بود که به عمرم دیدم
‫وقتی مردم در مورد
‫برنامه‌ی سفرشون بهش می‌گفتن ‫و چیزی می‌دونست که اونا نمی‌دونن
‫حالت چهره‌ش عوض می‌شد
‫نمیشه... نمیشه گفت لبخند میزد
‫هیچ شادی توش نبود
‫فقط... یه آگاهی پشتش بود
‫بهش می‌گفتم "نگاه خیره‌ی مجری هواشناسی"
‫ولی من همچین استعدادی نداشتم
‫برای همین من اینجام، و اونجا نیستم
‫پدربزرگت هم وقتی اومد اینجا
‫همون حالت تو چهره‌ش بود
‫انگار... می‌دونست قراره بارون بیاد
‫و من فقط داشتم بهش چتر می‌فروختم
‫نگاه خیره‌ی مجری هواشناسی
‫ازش مطمئنم
‫خیلی عجیب بود
‫البی همه‌چی رو براش به ارث گذاشت
‫که برای هزینه‌ی دانشگاه رفتنش کافی بود
‫و بعد از اون، با فروختن خونه‌ی ویکتوریایی
‫پول خونه‌ای رو جور کرد ‫که خودش و جینی بعد از ماه عسلشون
‫توی کتسکیلز، رفتن اونجا زندگی کردن
‫اصلاً قبول نکرد بره اوماها
‫که با والدین مادرش زندگی کنه
‫- گفت... ‫- ببینین، دوستتون دارم...
‫ولی من اینجا بزرگ شدم ‫و می‌خوام تا دانشگاه اینجا بمونم
‫من 17 سالمه. بچه که نیستم
‫برای همین اونا ‫ که خیلی وقت بود بازنشسته شده بودن
‫اومدن پیش اون
‫و اون 20 ماه و چند روز
‫قبل از رفتن چاک به دانشگاه ایلینوی
‫توی خونه‌ی ویکتوریایی زندگی کردن
‫ولی نتونستن برای مراسم ختم برسن
‫طبق خواسته‌ی البی، سریع خاکش کردن
‫و والدین مادرش یه سری کار توی اوماها داشتن
‫که قبل از اومدن، باید انجام می‌دادن
‫حقیقتش، چاک جای خالیشون رو حس نکرد
‫بابابزرگش همونقدر که از شلوغی بدش میومد
‫از هیاهو هم بدش میومد
‫یک روز قبل از اومدنشون
‫چاک بالاخره پاکتی رو باز کرد
‫که روی میز توی پذیرایی
‫قرار داشت
‫از طرف سم یاربورو بود
‫صاحب و مدیر ‫موسسه‌ی کفن و دفن "یاربورو"
‫و وسایل شخصی البی کرنتس توش بود
‫توی این اتاق، پدربزرگ چاک
‫پسر خانواده‌ی جفریز رو دیده بود
‫که بدنش بعد از تصادف درهم شکسته بود
‫هنری پیترسون رو دیده بود ‫که از سقف حلق‌آویز شده بود
‫جسد زن خودش رو روی زمین دیده بود
‫و چاک فرض رو بر این گذاشت که احتمالاً
‫اون شبی که چاک کلیدهاش رو دزدید
‫البی خودش رو هم دیده بوده ‫که نقش‌زمین شده
‫و هنوزم به بازوش چنگ زده
‫گفته بود "انتظار..."
‫"این سخت‌ترین بخششه"
‫حالا انتظار خود چاک آغاز شده بود
‫اون انتظار چقدر طول می‌کشید؟
‫این مردی که روی تخت بیمارستان افتاده ‫دقیقاً چند سالشه؟
‫بوق مانیتور نامرئی...
‫برای آخرین بار به گوش رسید...
‫و اون هم محو شد
‫اون مرد مثل اشباح توی فیلم‌ها
‫کم‌کم محو نشد
‫یهویی ناپدید شد
‫جوری که انگار اصلاً وجود خارجی نداشته
‫- چاک با خودش گفت... ‫- وجود خارجی نداشت...
‫و منم تاکید می‌کنم که نداشته
‫و زندگیم رو می‌کنم ‫تا اینکه عمرم به پایان برسه
‫من فوق العاده‌م
‫لایق اینم که فوق العاده باشم
و دربردارم انبوهی را
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
‫کانال رسمی تیم ترجمه‌ی ۳۰نما ‫CinamaSub@
‫[ کانال تلگرام حسین اسماعیلی ] ‫[ @BDSubs ]
‫بزرگترین مرجع دانلود فیلم و سریال ‫WwW.30NaMa.CoM