KRÓLOWA KARAIBÓW
To wszystko prawda.
Myślałem, że kelnerka powiedziała: „Cztery dolary, bez serca”.
Poprosiłem, by powtórzyła.
Okazało się, że powiedziała: „Cztery dolary, bez centa”.
- No tak! - Co za ubaw!
Bez serca? To nie miało sensu!
Dałem duży napiwek.
Przestań, kapitanie, bo tu padniemy.
To było jakieś 15 lat temu,
ale wciąż wybucham śmiechem, gdy to wspominam.
Świetna historia.
Wiem. Zawsze po nią sięgam, gdy chcę rozbawić ekipę.
Zmieniając temat,
chciałbym coś ogłosić.
Najwyższy czas, bym udał się…
siusiu.
Wybaczcie, za kwadrans jestem.
Starczy. Dłużej nie wytrzymam.
Nie!
W końcu ci się udało, Jonathanie.
Uwielbiają cię.
- Wrócił. - Gwiazda wieczoru!
El capitano!
Tak, wróciłem.
Mogę powtórzyć historię z centami?
Chyba nigdy mi się nie znudzi.
Jasne.
KAPITAN FALL
Posłuchajcie.
Jestem dumny, że mogę pracować z załogą,
która jest tak zaangażowana w poprawę świata.
Połóżcie rękę na ramieniu.
Jak ja.
I poklepcie się.
Dobra robota. Teraz wszyscy razem.
Dobra robota.
Jak miło.
Czeka nas czarterowy rejs dla małej grupy pasażerów.
Przyjadą ludzie z Chin i Konga.
Wynajęli cały statek w ramach wymiany kulturowej.
Szykuje się świetna zabawa.
W związku z tym wierzę, że to świetna okazja biznesowa,
która zapewni wam zyski oraz pomyślność na wiele lat.
Koniec prezentacji.
Co myślisz?
Przekonujące? Dałem czadu, co?
Tak, było świetnie.
Szczegółowa prezentacja z wykorzystaniem grafik i wykresów.
Miło mi to słyszeć. Nikt się temu nie oprze.
Nie.
Czy na tej prezentacji będzie dużo osób?
Chyba około 15. Minimum dziesięć.
Jezusieńku, niedobrze.
Denerwowałeś się przy mnie, a jesteś ze mną od 25 lat.
Jak sobie poradzisz?
To dość normalne.
Cytując Marka Twaina:
„Istnieją dwa rodzaje mówców. Zdenerwowani i kłamcy”.
Nikt nie denerwuje się tak jak ty.
Nawet zmawiając modlitwę do obiadu zaczynasz się jąkać i rumienić.
Wiem. Jestem swoim największym wrogiem.
Zabierasz nawet RCA do eurozłącza?
Spytaj ich, co mają na pokładzie.
To mało profesjonalne.
Bez PowerPointa jesteś nikim.
Nie dasz sobie rady.
Zadzwoń. To zajmie 20 sekund.
Wtedy wpadnę w stereotyp, jaki panuje o gubernatorach wojskowych.
- Nie dam im tego. - Jaki stereotyp?
No wiesz. Że nie umiemy zrobić prezentacji w PowerPoincie.
Nie zaszufladkują mnie.
Czasem żałuję, że nie porwaliśmy ich nieco później,
by znali się na komputerach jak normalne nastolatki.
Miałabym mniej zmartwień.
- Byłoby świetnie. - Ale jesteś zdany na siebie.
Nie waż się wracać bez podpisanej umowy.
Pułkownik Obote obali cię, gdy tylko zobaczy oznakę słabości.
Co robisz, Jonathan?
Kongijczycy przyjadą z dziećmi,
więc chciałem się upewnić, że nie będą przeszkadzać dorosłym.
- Pięknie, co? - Tak.
Ale magia i malowanie twarzy może nie być dla nich.
Pewnie masz rację, Pedro.
Rzadko kiedy dzieciaki lubią to.
Albo to.
Skąd to wziąłem?
Z ust? Jak to możliwe? Tyle chusteczek?
A to tylko część z zaplanowanych atrakcji.
Witamy na Królowej Karaibów, panie Hong.
Będę waszym kapitanem i z radością ugoszczę was na pokładzie.
- Miło nam. - Mnie również.
Wyglądają tak samo.
Jak mam ich odróżniać? Wszyscy mają brzydkie twarze.
Niemal jakby to były maski.
Kapitan to jakiś gówniarz.
Brzydki i wali starym mlekiem.
- Powinien być większy. - Właśnie.
Nie będę go szanował.
Mówię po mandaryńsku.
Żartuję. Jeden język mi starczy.
O czym gadaliście?
Że bardzo miło tu być
i dziękujemy za ugoszczenie nas.
Sama przyjemność.
Przygotowaliśmy nawet pałeczki w naszej restauracji.
Żadnych głupich widelców i noży.
- W porządku. - Będzie świetnie.
Tak że tego…
Liza, pokażesz gościom ich kabiny?
Proszę za mną, przyjaciele.
Pa.
Pan Hong to ciekawy gość, co?
Dość wrogi. Nie zasłużyłeś na to.
Być może w Chinach życzliwość to oznaka słabości.
W końcu mnie polubi. Zagłaskam go na śmierć.
Tak?
Jasne. Przyjąłem.
Zbliża się pan Goodluck z ekipą.
Na horyzoncie.
Są tak daleko, ale dobrze ich słychać.
Co się ze mną dzieje? Jakbym miał supersłuch.
Może odkryłem swój dar: wyjątkowy słuch na morzu.
WITAMY!
Witamy na Królowej Karaibów, panie Goodluck.
Nazywam się kapitan Jonathan Fall.
Cieszę się, że pan Tyrant to zorganizował.
Proszę przekazać mu moje podziękowania oraz to.
Wygląda jak prawdziwy. Na pewno będzie zachwycony.
Oby.
Zapraszam. Czekaliśmy na was.
Dziękuję, kapitanie.
Proszę.
I proszę.
Przepraszam.
Co masz za uchem, koleżko?
Arrête ça.
Ale silny!
To było dobre.
Lubicie zabawy w gliniarzy i rabusiów?
Cudownie. Lubię takie miłe harce.
Nie trać wigoru, szkrabie!
Szybki był.
Akumulator, życiodajny zbiornik energii,
zasilający wszystko od ciężarówek po telefony.
Gdzie bylibyśmy bez nich?
A czym byłby akumulator bez kobaltu?
Wartościowym kawałkiem bezużytecznego materiału. Tak?
Materiału.
Fajny kostium szczura, kapitanie. Jaka to okazja?
Przygotowuję się do występu dla dzieciaków.
Wydają się takie ponure.
Nie zauważyłem.
Chyba kiepsko odczytuję emocje.
A ja świetnie i widzę, że te dzieciaki muszą się rozerwać.
Może chcą się zrelaksować i odpocząć od trudów codzienności.
Rzadko kiedy mają taką okazję.
Raczej się nie nudzą.
Dzieciaki to dzieciaki. Nigdy nie pogardzą dobrą zabawą.
Przygotowałem żarty,
zagadki, rymowanki i wszystko, czego dusza zapragnie.
No dobrze.
Ale lepiej zdejmij strój szczura.
Dobra, ale to królik!
Ale co do reszty nie odpuszczę.
Może przesadzam, ale dzieciaki to przyszłość,
a nikt inny nie przejmuje się ich marnym nastrojem.
Tutaj…
O nie. To nie może…
Pomóc panu? To dość trudne.
Poradzę sobie. Znam się na komputerach.
- To do świateł. - Wiem.
- Mogę jakoś pomóc? - Nie.
BRAK SYGNAŁU
Jestem specem od kabli i łączności. To dla mnie bułka z masłem.
- W porządku. - Dobrze.
Trzeba podłączyć HDMI 2.
Wiem. Chciałem zrobić coś innego.
KRÓLOWA KARAIBÓW
Witam na prezentacji MSB, Młodocianych Sił Bezpieczeństwa.
Czy wszyscy z tyłu mnie słyszą?
Oczywiście, to mała sala.
W porządku. Świetnie.
Witam, panie Hong. Witam wszystkich.
Dziękuję za poświęcenie czasu, by spotkać się na tym…
statku.
Przejdźmy do rzeczy.
To prywatne zdjęcie.
Teraz znacie mnie lepiej.
To dobrze, prawda?
Na czym skończyłem?
Tak!
Gdy opuścicie dziś tę salę,
będziecie pewni, że Młodociane Służby Bezpieczeństwa
to idealny wybór do ochrony kopalni kobaltu.
Jak mawiamy: „Nieważne, kogo znasz,
a kogo wysadzasz”.
Kogo wysadzasz!
Bo właśnie wysadził pieprzonego sierżanta Mehwę.
Zabawna przeróbka powiedzonka.
Przejdę do faktów i mitów.
Młodociani żołnierze jedzą mniej, więc są oszczędniejszym wyborem.
Fakt czy mit?
Tak?
Ile dzieciaków zapisało się na pokaz magii?
Żaden.
Co jest z nimi nie tak? Pokaz jest pioruńsko dobry.
Nie wątpię.
- Mówiłeś, że jest pioruńsko dobry? - Jasne.
- Tymi słowami? - Tak.
Niedobrze. Słyszeli słowo na „P”.
Wyliżą się.
Cieszyli się? Co mówili?
Nic. Dwóch spytało o dziwki.
Co?
To taki dziecięcy humor.
Zwołaj pilne zebranie.
Wiem, jak to naprawić. Obecność obowiązkowa!
Dołączcie do nas!
Boicie się dobrej zabawy?
Tak świetna zabawa!
Kubki, garnki, noże, widelce i łyżki mogą być mniejsze,
na dłuższą metę zapewniając oszczędności.
Opowiadać dalej o oszczędnościach wynikających z małych rozmiarów?
Nie czy tak?
Czy nie?
Kto z nami tańczy congę?
Zawracamy!
Nikt nie tańczy congi
Nie pasują im kroki Bierzemy dupy w troki
Do tyłu!
Możemy zrobić przerwę, panie Hong?
Chwilka na oczyszczenie umysłów.
Tak? Czy nie?
Dzięki. Padam z nóg.
- Ten taniec to najlepsze ćwiczenie. - Naprawdę?
Tak gdzieś czytałem.
Obym nie zepsuł im spotkania.
Ale warto było dla uśmiechu na ustach dzieciaków.
Jasne.
Przepraszam za tańce. Nie zepsułem prezentacji?
Nie, miałem wymówkę, by zrobić przerwę.
Za bardzo mnie to stresuje.
Ręce wciąż mi się trzęsą.
Dzieciaki przygotowały poncz. Nalać?
- Jasne. - Poncz dla Goodlucka!
Mamy naprawdę świetny produkt,
ale nie potrafię przedstawić jego zalet.
Jeśli nie podpiszę tej umowy, mój koniec będzie bliski.
Praca nie może być ważniejsza od życia.
No nie wiem.
Przyjechaliście tu dla wymiany kulturowej.
Panie Hong!
Usiądźcie.
Dzieciaki przygotowały poncz. Nalać?
Nie piję.
To przepis dla dzieci, bez alkoholu.
Bardzo smaczny i gasi pragnienie.
Jestem spragniony i mam gorzki posmak w ustach
po tej marnej prezentacji.
Poprosimy o pyszny poncz dla pana Honga i uroczej panny Gin.
Pan Hong z Chin?
Tak.
- Biznesmen? - Tak.
Nic mi nie umknie!
Napoje gotowe.
Przyprawia o lekkie zawroty głowy.
To co, do dna?
W porządku. Skoro to bezalkoholowy poncz.
Zdrowie!
WITAMY WYMIANĘ KULTUROWĄ!
Po raz pierwszy w życiu czuję, że moi rodzice mogą być,
no nie wiem, dumni.
Nie wiem, jak sobie z tym poradzić,
bo to dla mnie nowe uczucie.
Nie wiem, jak zareagować. Czy to ma sens?
Oczywiście!
Chciałbym, byś zobaczył się, jak ja widzę ciebie teraz.
Pomyślałem to samo.
Widzę w tobie pewnego siebie, młodego kapitana,
który przeprowadzi ten statek przez każdy sztorm.
Takiego mężczyznę pokaż swoim rodzicom.
A twój brat, jeśli pozwolisz mi na szczerość,
wydaje się wielkim dupkiem.
Wielkim, śmierdzącym dupkiem.
Za nową przyjaźń.
I za waszą przyszłą współpracę?
Zamówmy jeszcze kilka drinków i pójdźmy do sali konferencyjnej.
Wrócimy do prezentacji.
- Świetny plan. - Idę z wami. Co mi tam!
Coś takiego.
Nigdy bym nie pomyślała, że to dzięki naszemu kapitanowi
ta umowa dojdzie do skutku.
Naprawdę go uwielbiają.
Co za skarb.
To nasza zasługa.
Wybraliśmy go. To nasz anioł stróż.
Umowa o wymianie kulturowej podpisana!
Musimy upamiętnić to historyczne wydarzenie.
I uśmiech!
Dzieciaki, wy też podejdźcie.
- Uśmiechy. - Dobrze.
Już dobrze.
Puk, puk. Już idę.
Steelowski!
Mike?
Podobno się rozwiodłeś, a potrzebuję skrzydłowego.
Kiedyś byłeś najlepszy. Zawdzięczam ci tyle cipek.
Zmieniłem się.
- Stałem się domatorem. - Ale ja nie.
Jestem singlem i przebieram w brzoskwinkach.
- Cieszę się. - Spójrz na siebie.
Rozwodnicy są tacy sami.
Zmarnowani, niepewni siebie.
Musisz wrócić na scenę, zrobić show.
Ale najpierw się umyj.
Zbieram szczękę.
Aż mi stanął.
Zdarłbym z ciebie te ubrania i pieprzył całą noc,
gdybym nie był hetero.
- Jasne. - Czas na randki.
SZYBKIE RANDKI
Kłam, uwierz mi.
Podaj się za pediatrę, który codziennie płacze,
bo troszczy się o innych.
Jestem kiepskim kłamcą, ale mogę spróbować.
Złap klimat. Pokaż bicka.
Zareklamuj się przed polowaniem.
Wiem już wszystko o rozwodzie.
I to ty odpowiadasz za furię zwierząt,
które zabiły 187 osób, a 79 pozbawiły twarzy?
Tak, ja.
Twoja atrakcyjność fizyczna przyćmiewa te złe rzeczy.
TRZYDNIOWY REJS DLA SINGLI
Fajnie, że masz tyle żyć na sumieniu.
Łobuz kocha mocniej.
- Tak. - Przepraszam.
Spływamy stąd?
Posprzątam ci dom i ugotuję coś dobrego.
- No i będzie seks. - No tak.
Co powiesz? Lecimy?
Mój kierowca nas odbierze. Mam go, bo jestem bogata.
Skąd ja cię znam?
Halo?
Super.
Dokąd to, Steelowski?
Nie zostawiaj mnie z tymi puszczalskimi babciami!
Słabo, ziomuś!
- Żarcik. - Dupek!
PERŁA PACYFIKU
SPALONA APTEKA
Niech mnie grzmocą do upadłego.
To ten sam statek. Przemalowany i z inną nazwą.
ZAŁOGA
Głowa węża.
Becker, stary druhu. Czas znów zebrać ekipę.
Damy czadu.
Napisy: Krzysztof Zając