Bumaba ng anim na degree sa iyong starboard engine.
Roger.
Mukhang maganda. 244 over sa ground.
Muy bien.
CUSTOMS KAWANIHAN NG FRANCE
Sige, patayin mo na ang makina at maghanda sa pagdaong.
Good work, guys. Over and out.
Magaling, Captain.
Oo. Nasasanay na ako. Hindi sa pagyayabang.
Ipapa-repaint at ipapaayos ko na ang mga crew.
Matatapos din ito agad. Mga tatlong araw.
Ayos! Ang galing ng team natin.
Isang koponan na gumagana nang maayos.
CAPTAIN FALL
Uy, have a great vacation!
Uy, Captain!
Hula lang. Flower girl ka, 'no?
Oo, ang ganda ng mga bulaklak.
May mga kulay diyan at lahat-lahat. Napakaganda.
Sabi ko na nga ba.
-Handa ka na ba? -Oo.
Ang cool na gusto mong sumama at makilala ang pamilya ko.
Medyo nakakagulat, sa totoo lang.
Gusto ko lang mag-adventure kasama ka.
At may personal akong gagawin sa Monaco 'pag papunta doon.
Kaya dalawa ang masosolusyunan nito.
Ayos 'yan.
Hindi on the way ang Monaco.
Hindi naman masyadong detour, at hindi din matatagalan,
pero dapat maging sikreto natin na babalik tayo roon. Okay?
Pwede ka nang maglihim, 'di ba, mahal?
Oo naman. Nakatikom ang bibig ko.
Ang ganda ng view.
Wow, astig ang mga view.
Magpapalit lang ako sa mas komportable.
Maganda 'yan. Ako rin.
May kailangan akong gawin.
Well, sasama ako sa 'yo, siyempre.
Ay. Hindi, personal 'to.
O, perfect. Gusto kong gumawa ng mga personal na bagay kasama ka.
Okay, ganito, Jonathan.
Kung gagana 'to, hindi natin puwedeng sakalin ang isa't-isa. Okay?
Dapat bigyan natin ng espasyo ang isa't-isa.
Oo. Healthy 'yon pag binigyan natin ng espasyo ang isa't-isa.
At nabasa ko 'yon. Rookie mistake 'yon. Pasensiya na.
Hindi. Ayos. Babalik ako. See you.
Okay. Oo. See you. Astig. Napaka astig.
Liza. Liza!
Hulaan mo kung sino ang nasa balita. 'Yong oligarko. May pumatay sa kanya!
-Talaga? -Oo.
Mukhang kakila-kilabot.
May naglagay ng napakapanganib na radioactive na bagay sa puwit niya.
Kaya 'di na siguro tayo maiimbitahan doon.
Siguro nga.
Bakit may gumawa ng gano'n?
Hindi ko alam, Jonathan.
Baka may isinumbong siya. Pinaparusahan ang mga sumbungero, alam mo 'yon.
Hindi, hindi ko alam 'yon.
Malamang sa atin 'yan.
Oo. Malamang tama ka.
May problema ba? Mukhang stressed ka.
Hindi ko talaga alam kung ano ang aasahan pagdating natin doon.
Mukhang proud na proud na sa akin ang mga magulang ko, pero nakakalito kasi sila.
-Talaga? -Oo.
Napakaraming mind games kasi no'ng lumalaki ako,
kaya 'di mo na alam anong aasahan. Lagi ka nilang pinahuhulaan.
Ginagawa kang alerto lagi, kaya mabuti 'yon.
Okay.
Tingnan mo. Sign lang ito ng normal na takot na magkakaroon ka bago
makipagkita sa pinakamalapit mong pamilya.
Parang 'di naman normal 'yan.
Normal 'to. Natural lang 'to.
'Di kita naiintindihan, Jonathan.
Alam mo, sa manukan, palaging may isang sisiw
na pinagtutulungan ng ibang manok at laging tinutuka.
At maaaring dahil ito ang pinakamaliit o pinakamahina o malas lang o whatever.
Pero sa pamilya ko o sa manukan, ako 'yon.
Ang sama naman no'n.
Hindi. Puro verbal lang ang pagtutuka. Kaya hindi ako nasaktan sa labas.
Kaya ayos lang ang labas. Kaya mabuti 'yon.
-Talaga? -Oo. Oo naman.
Ayos lang. Oo.
Ay, may mahigpit akong utos na dapat laging magdoorbell.
"Mga palaboy lang ang biglang pumapasok sa bahay."
Pati sa sarili mong bahay?
Lalo sa sariling bahay, laging sinasabi nila Mom at Dad.
Jonathan. My dear. Masaya akong makita ka!
Kumusta ka, Consuela? Sobrang na-miss kita.
At namiss kita, Johnny.
At sino ang magandang babaeng ito?
Ako si Liza. Kasamahan at kasintahan ni Jonathan.
Ang sweet niyong tingnan.
Salamat.
Nasa loob ba ang mga magulang ko?
Oo, please, pumasok kayo. Nasa hardin sila.
Mr. and Mrs. Fall, nakauwi na si Jonathan!
Jonathan, anak ko.
Natutuwa akong umuwi ka na naka-uniporme.
-Nagyayakapan na tayo, 'di ba? -Oo.
Halika rito at yakapin mo ang mama mo.
Isang mainit at normal na yakap.
-Wow, ang sarap sa pakiramdam. -Tama na 'yan. Halika rito.
Ang sarap. Oo. Napakanatural.
Well, nandito pala si Mr. Backstabber
na ayaw tulungan ang kapatid para magkatrabaho.
-Ano? -Pinakita mo pa talaga 'yang uniporme mo?
Alam mong mahina ako pagkatapos mapatalsik.
Sorry kung nawalan ka ng trabaho, 'di ko gustong masaktan ka dahil sa uniporme ko.
Oo, tama. Masakit, pare. Sinaktan mo ako sa mga kilos mo.
Walang hiya. Walang class. Laging ako…
-Tumahimik ka, Tanner! -Oo, tahimik!
At sino 'to? Pwede ka ba naming tulungan? Naliligaw ka ba, Miss?
Si Liza ito. Girlfriend ko.
Nice to meet you, Liza.
Nice to meet you din.
Pero ano ba talaga? Sabi mo "girlfriend."
Pero malamang na maling mali 'yon.
Hindi, magaling na kaasamahan at kasintahan ko si Liza.
O, so, kaibigan mo sa trabaho.
-Naiintindihan ko. -Oo.
Babaeng kaibigan.
Oo, masasabi mo 'yan, pero nagde-date din kami.
Ano ba. Nakakakilabot na kasinungalingan 'yan, at alam mo 'yon.
Masasabi kong napakaganda niya.
Sobrang fuckable.
'Di dapat siya nakikipag-date sa 'yo o hayaan kang hawakan siya,
imposible talaga.
'Di siya nagsisinungaling, Tanner.
Nalilito lang si Jonathan sa terminong "girlfriend"
dahil hinding-hindi pa siya nagkaroon no'n dati.
Hindi ba, Jonathan? Napagpapalit mo ang
"kaibigang babae" sa "girlfriend."
Oo, 'yon iyon, 'di ba, Jonathan?
'Di dapat ikahiya 'yan. Laging napagpapalit ang mga salita.
-Oo naman. -Tanga siya.
Okay, bumalik tayo. Lilinawin ko lang.
Para itong Pretty Woman, 'di ba?
-Escort ka ba? -Hindi.
Dog garn it, Tanner. Pasensiya na sa pagmumura, pasensya na.
Isang daang beses ko nang sinabi sa inyo. Girlfriend ko si Liza.
Bakit ayaw mong maniwala?
-Siyempre, sweetie. Naiintindihan namin. -Oo.
-Alam namin. -Alam namin.
Cool kami.
Alam naming iba ang dating scene
kumpara noong bata pa kami.
Oo. Ngayon puro na mga app, at pagpapadala ng mga larawan ng ari,
at pakikipagpalitan ng phone card para sa sex sa likod ng mall.
-Hindi naman yata. -Gano'n kaya.
Alam ng Diyos na may pinagdaanan ang tatay
mo gaya ng nararanasan mo ngayon.
Naalala mo 'yong iniligtas mo 'yong puta, Blake?
-Ha? Naalala mo 'yon? -Oo.
Priceless 'yon.
Ang laki ng nagastos ko. At sa huli, mas pinili niya ang dati niyang buhay.
Nagbibigay serbisyo pa rin siya sa may freeway.
Oo, dinadaanan ko siya minsan at naiisip ko kung ano kayang pwedeng nangyari.
Pero kapag binabalikan ko ito,
wala talagang pag-asa 'yong relasyon namin simula pa lang.
Nagkamali ako at nagtiwala sa bugaw niya.
Napakapilyo. Syempre nagmahalan sila.
Sinubukan kong makipagbalikan sa kanya.
Pero magandang love story 'yon na nasira.
Nasaktan ako sa nangyari, at naiinis pa rin ako ngayon.
-Diyos ko. Nakakadurog ng puso. -Nauutal ka na, Blake.
Pero may point nga. Like father, like son.
Okay guys, pipigilan ko na kayo.
Hindi ako puta na sinusubukang iligtas ni Jonathan.
-Oo naman! No offense, Liza. -Hindi.
Binabantayan ko lang siya! Ang minsang nabigo, magiging maingat na, 'di ba?
Isa akong opisyal ng Caribbean Queen,
at mahal na mahal ko ang anak niyo.
Siya ang pinaka-sweet na taong nakilala ko.
AI. AI 'yan, 'no? Dapat lang.
Hindi ka totoong tao. Para kang advanced na RealDoll
dahil, sa totoo lang… Pwede ko bang sabihin?
Hindi kaibig-ibig si Jonathan, at alam 'yon ng lahat.
Tumigil ka, Tanner! 'Di 'yon alam ng lahat. Shoo!
-Pumunta sa kubo! Alis! -Tanner! Go!
-Sige na! -Shoo! Go!
Makinig ka sa nanay mo! Loko!
Salamat, Consuela. Mukhang refreshing.
Cheers!
Proud na proud kami ng tatay mo sa 'yo.
Sobrang proud kami na gusto ka naming dalhin sa Captain's Club para mag lunch.
-Talaga? Pero kaka-lunch natin. -Wag mo masyadong isipin ang mga detalye.
Okay! Ayos 'yon. Gusto mo ba 'yon, Liza?
Dito na lang ako para mag-ayos at mag-relax, at mag-enjoy lang kayo.
Hindi ko kailangan ang space na sinasabi mo
o ano pa man, kabaligtaran nga.
Hindi. Sige lang.
Please ipakita mo ang guest room sa magandang kaibigan ni Jonathan.
Okay, maghihilamos lang ako at magpapalit.
-Hindi. -Hindi.
Magsuot ka ng uniporme. May ID ka ba?
Oo.
Magaling. Dalhin mo rin 'yon.
At kung mayroon kang natatakan na kontrata sa trabaho, dalhin mo rin 'yon.
Ang galing, mahal.
Wow, ang ganda nito. Tunay na family trip. First time 'to.
Huwag kang tanga, Jonathan, anak.
Napakaraming family trip na ang nagawa natin.
Grand Canyon, Aspen, Hawaii, Costa Rica,
India, Thailand. Well, kung saan-saan.
Kasama si Tanner. 'Di ako kasama. Kayong tatlo 'yon.
Hindi mo ba naaalala?
Wala tayong lugar para sa inyong dalawa sa kotse na may bagahe at kung ano-ano pa.
Pero nag-eroplano kayo papunta doon.
Oo. Pero may nabalitaan ka bang mga pamilyang naglalakad papunta ng airport?
Hindi. Pero ito ang unang family trip ko. 'Yon ang punto ko.
-At hindi talaga punto 'yon. -Hindi punto.
Dahil lagi ka naming kasama in spirit.
At 'yon ang importante. It's the thought that counts.
Oo.
Tinakot mo ako. May maitutulong ba ako sa 'yo?
Siguro.
Diyos ko. Isa kang klasikong kagandahan.
Sa hitsura mo, madali kang makakapasok sa magazine na porn.
Okay.
Private magazine, malamang. Pwede ka maging Private girl.
Salamat, siguro. Pero ano ba'ng gusto mo?
Hindi ko magawang lumayo. Para kang magnet sa trunk ko.
Ang trunk mo?
"The trunk" ang tawag ko sa titi ko dahil may trunk ang elepante.
Kaya ito ay isang pagkakatulad o metapora.
Okay. So kahugis ng titi mo ang trunk ng elepante?
Maaari kang kumapit sa mga sanga at mamulot ng mani?
Good for you.
Hindi. 'Di ko kaya 'yon. Size ang tinutukoy ko.
Mukhang hindi. Wala akong nakikitang six-foot na titi diyan.
'Di mo ba gustong malaman?
-Wala ka dapat nandito. -Alam ko. Dederetsuhin na kita.
Mukha kang chick na kakayanin ito.
-Okay. -Wag mo itong mamasamain.
Mabait na tao si Jonathan, at gusto ko ang pinakamahusay para sa kanya. Gusto ko.
Pero?
Pero iwan mo na siya, at magsama na tayo kaagad.
Tanggalin mo lang ang Band-Aid at paalisin siya.
-At bakit naman? -Tingnan mo lang ako, babe.
Ayaw kong ako mismo ang magsasabi nito, pero sobrang hot ko.
At mas marami pa akong maiaalok sa'yo kaysa sa kanya.
Mas marami pa.
Talaga? Gaya ng ano, Tanner?
Okay, una, isang titi na kasama sa mataas na dulo ng average.
Above average 'yan?
Oo, baka, sa tamang pamamaraan ng pagsukat,
at ito'y talagang makinis at maganda rin.
Ito'y guwapo. Guwapo siya. Magugustuhan mo siya.
Okay.
At ang gusto kong gawin
bago umuwi si Jonathan ay bigyan ka ng sample ng…
Buti, gising ka na.
Gusto kong malaman mo na nakatanggap ako ng text mula kay Jonathan,
at babalik siya sa loob ng dalawang oras.
Sa tingin ko, sapat na oras 'yon para paghiwahiwalayin ka,
ibalot at ipasok ang lahat ng katawan mo sa maleta,
at magkaroon pa ng sapat na oras para maligo. Okay?
Alam mo ba na sa bit na ito,
mabubutas ko ang mata mo at papasok sa parietal lobe?
Papunta sa taas ng likod ng utak mo.
Pero dahil may halaga ka kay Jonathan,
bibigyan kita ng choice.
Baka may paraan para maiwasan mo ito, Tanner.
PARA LANG SA MGA KAPITAN AT PAMILYA NG KAPITAN.
PARA LANG SA MGA KAPITAN AT PAMILYA NG KAPITAN
ANG FALL FAMILY AY OPISYAL NA MIYEMBRO NG CAPTAINS' CLUB
Dinala niyo lang ba ako doon para maibalik ang membership na 'yan?
'Wag kang magpatawa.
Hindi ka namin gagamitin bilang tiket sa mga membership at status.
-Hindi? -Walang halaga ang membership na 'yan.
'Di ba masarap sa pakiramdam na may pakinabang ka sa pamilya mo?
Matapos ang lahat ng taong 'to?
Siguro.
Good boy.
Jonathan!
Oops! Uy, Tanner.
Masaya akong makita ka, Jonathan. Nag-enjoy ba kayo o ano?
Oo naman.
Medyo boring ang mga tao. 'Di ko nagustuhan pero buti at nakabalik ka na.
Alam mo ang dapat nating gawin? Tumambay sa hardin.
Mag-bonding tayo. Maglaro no'ng frisbee o ano man.
-Nag-drugs ka na naman ba, Tanner? -Hindi.
Kung gano'n, nasaan ang kagaguhan?
Pagganap lang 'yon. May ginampanan lang akong karakter, tanga.
Sa lahat ng taong 'yon? Wow. Dedikasyon ang tawag ko.
Oo. Maghiwalay tayo sa mga dinosaur. Magunahan tayo papunta sa hardin.
Gamitin natin ang Nerf guns. State-of-the-art 'yon.
-O kahit anong gusto mo. -Sige!
-Tag, ikaw na! -Okay.
Ang bilis mo!
Nakikita kong komportable ka na.
Wala akong makitang litrato ni Jonathan dito. Bakit gano'n?
Dahil siya ang aming iniingatang sikreto.
Talaga?
May natural na paliwanag ito.
Medyo mahirap para sa akin, pero premature si Jonathan.
Ipinanganak nang sobrang aga.
Sabi ng doktor lahat ng paninigarilyo at pag-inom ko ang sanhi, pero 'di ko alam.
Tila isang napakatandang pagong na walang shell ang tumira sa aking matris
at lumabas para makita ang liwanag ng araw sa unang pagkakataon.
-Napakapangit niya. -O, napakapangit.
Parang sanggol na Yoda na hindi cute.
Diyos ko.
-Masaya akong nabuhay siya. -Phew.
Gaano ka premature, kung okay lang mag tanong?
Halos dalawang linggo. Walong araw kung tutuusin.
Hindi naman 'yan itinuturing na premature.
Oo kaya. Talagang natakot kami no'n.
Kung sakaling 'di siya mabuhay, nagpasya kaming 'di ma-attach kay Jonathan.
Para iligtas kami sa posibleng kalungkutan.
Si Consuela ang nagpasuso sa kanya at lahat-lahat,
para pahinain ang ugnayan ng mag-ina.
Wow, ang sama no'n.
Oo nga.
Oo. Ang hirap no'n. Sa madaling salita,
nakipagsapalaran kami at nag all in kay Tanner.
Ibinuhos namin lahat ng emosyon namin sa kanya. 'Di ba, darling?
-Oo. -Oo.
Tanner, handa ka na ba?
Wow!
'Yon ang pinakamagandang "the nail" na nakita ko.
Halos walang splash.
Salamat! Nag-ensayo ako ng kaunti nang ilang taon.
-Nahalata ko. -Jonathan. Malapit ka na bang matulog?
Oo naman. Ilang talon na lang, kung ayos lang.
-Sure, sige. Magkita tayo sa taas. -Oo!
Sandali! Panoorin mo ang "the nail" ni Jonathan.
Ang epic, sa totoo lang.
Actually medyo maganda nga.
-Okay. -Okay, heto na.
Nakita mo ba? Ayos 'yon.
Oo, gandang nail.
Tanner, uhaw na uhaw ka ngayong gabi.
Talagang konektado ako kay Tanner ngayon.
Pinatunayan niyang pwedeng biglang magbago ang mga tao
mula sa pagiging bully sa umaga at sa buong buhay niya,
sa pagiging pinakamabait na tao sa hapon.
Oo, nakakamangha.
Ayaw kong magsabi ng negatibo tungkol sa pamilya mo,
pero napakasama ng mga magulang mo.
Baka. Siguro medyo, pero sinusubukan nilang maging mabuti.
Hindi. Gusto nilang maging masama.
Mga baliw sila. Deserve mo ang mas mabuti, Jonathan.
Alam mo, kahit 'di pa tayo matagal na magkakilala,
pakiramdam ko na ikaw at si Pedro at Nico at ang iba pa,
'yon ang tunay kong pamilya, in a way.
Ganoon dapat ang pamilya.
Oo, totoo 'yan.
Walang sekreto, walang kasinungalingan, at buong paggalang.
Pinagkakatiwalaan ko kayo ng 100%, alam mo ba?
Mabuti naman.
Saglit lang.
Hello, Liza, kailangan na ninyong bumalik.
Nagpasya si Tyrant na paikliin ang bakasyon para sa lahat. Pasensiya na.
Choppy ka. Lalabas lang ako.
Mas maganda siguro ang reception.
PEDRO — WALANG SERBISYO
Pedro. Pedro. Ano'ng sinasabi mo?
Oras na para bumalik. Sorry.
Sorry, sorry. Ano 'yon? Nahihirapan akong marining ka.
Sabi ko kailangan niyo nang bumalik.
I-la-loudspeaker kita, okay?
Ilalapit ko ang phone sa satellite, baka makatulong.
Hello? Okay, subukan mo na.
-Naririnig mo ba ako, Liza? -Oo. Napakalinaw.
Mabuti. Kumusta ang pawn captain natin?
Mabuti. Oo. Ayos lang.
Hindi ko maiwasang isipin na hindi kapani-paniwala na tayo,
bilang isang kriminal na kartel, ay laging nakakatakas dahil lang sa kanya.
-Sinabi mo pa. -Oo. Actually.
-Kailangan kong ipagtapat ito. -Ano, ngayon?
Oo. Ngayon. Ulitin ko.
Natatakot pa rin ako sa mission noong nag-board siya sa barko sa Brazil.
Noong naglalakad kami ni Jonathan sa eskinita na iyon…
'Yon ang nararamdaman ko sa kriminal na operasyon na kinabibilangan natin,
puwede mo akong i-quote do'n..
-Okay. -Pero hindi kay Mr. Tyrant.
Ang evil mastermind sa likod ng lahat ng 'to.
Anyway, pumunta na kayo ni Fall dito sa lalong madaling panahon.
Kopya.
Hi!
Sino 'yong tumatawag nang ganitong oras?
Wala. Prank call lang.
Nakipag-usap ka sa isang prank caller nang 20 minuto?
Oo.
Okay. Pinakamasama ang mga prank call.
Hindi kinakailangang paggamit ng telekomunikasyon.
Hindi ito ang gusto ni Alexander Graham Bell.
Hindi 'yon ang dahilan kung bakit siya nagsumikap.
Malamang hindi.
Pero anyway…
may gusto sana akong sabihin bago matulog.
Okay?
Gusto kong magpasalamat sa iyo sa araw na ito, sa pagiging tunay na kaibigan
at girlfriend at lahat ng 'yon.
Mahalaga 'yon sa akin.
Jonathan, mabait kang tao.
Sana alam mo 'yon.
At kahit anong mangyari sa hinaharap,
sana malaman mo na gusto talaga kita.
Pero dapat umalis na tayo.
-Ngayon? -Oo.
Hindi ko na kayang manatili sa bahay na ito.
Halika. Ibabalik na kita sa tunay mong pamilya.
Tagapagsalin ng Subtitle: Ana Camela Tanedo