Jeśli oglądaliście People's Choice Awards,
musicie go doskonale znać.
Najpopularniejszy singiel w całym kraju
w wykonaniu Ryana Kinga Kerra.
KERR PODBIJA PEOPLE'S CHOICE AWARDS
Co tam robisz?
Piszę nową piosenkę dla babci.
Obiecałem, że jak zdobędę nagrodę,
napiszę jej piosenkę.
Mam sporo roboty.
To urocze.
Martwi się o mnie
po ostatnich groźbach.
Powiedziałem, że póki mnie ochrania JJ,
nic mi nie grozi.
Cieszę się, że CIA dało ci trochę wolnego.
Racja.
Idę się odlać. Chcesz coś?
Może wodę?
Wszystko dla mojego ochroniarza.
Mówisz? Może nauczysz mnie grać na gitarze?
Z twoimi łapskami?
Chyba gry na tubie.
Myślisz, że bym się nadawał?
Rozwalasz mnie!
Co za przemiły... dupek.
Wody? Przypadkiem usłyszałam.
Dziękuję.
A to...
Żartujesz sobie?
JJ, tu Sophie.
Zaraz cię zgarniam.
Przygotuj się.
Tylko nie moją nagrodą.
- Sophie? - Trzymam cię.
Będzie dobrze!
Skąd wiedziałaś, co planowali?
To bez znaczenia.
Pytam po raz ostatni,
mogę się umówić z Ryanem na sobotni bal?
Przykro mi! Masz trening nurkowania!
Co robisz?
Słuchaj, Sophie. Nie mogę iść z tobą na bal.
Zaprosiłem Olivię Rodrigo.
Czekaj!
Nie!
Dziwny sen.
Masz, Oz.
Tak jest.
Siema, Jagoda.
Trzymaj, byku.
Dobrze dziś wyglądasz.
Sophie, śniadanie stygnie!
Twoje ulubione, bułeczki.
Wolę muffinki!
Próbowałem, ale nie wyszły mi.
Więc są bułeczki.
Co ci się stało z włosami?
Masz szopę na głowie. Powinnaś już wychodzić.
To nic.
Mam rano okienko, potem wychowawczą,
więc mogę ją olać.
Olewanie to zły zwyczaj.
Nie pozwolę na to.
Masz być tam o 9.00.
Słyszałaś mnie, młoda damo?
To ma znaczyć, że pójdziesz czy że mam się zamknąć?
Tak, będę tam o 9.
To, że zachowujesz się jak mój tata,
nie znaczy, że nim jesteś.
Bo nie jesteś.
- Hej. - Cześć, skarbie. Co tam?
Jesteśmy już na miejscu.
Ludzie są wspaniali i naprawdę potrzebują pomocy.
Pielęgniarki na ratunek!
Jak jest w Rwandzie?
Niesamowicie.
A co u was? Jak wam leci?
- Cześć, mamo! - Cześć, słonko.
Nie dawaj bułeczek Ozziemu.
I mamy dziś trening. O 16.00.
Tak jest, sierżancie. I mówi się „czwarta”.
Jak jest naprawdę?
Moje sugestie odnosiły kiedyś jakiś skutek.
A moje żarty były śmieszne.
Dzisiaj przypomniałem jej, jak ważna jest punktualność,
a ona mi przypomniała, że nie jestem jej tatą.
Ale OK. W końcu nie jestem.
Sam nie wiem.
Codziennie każesz jej trenować.
Może chciałaby jakiejś odmiany.
Sophie uwielbia dojo. To nasz konik.
A nie twój?
Spytaj ją.
Może to doceni.
Ona się zmienia, JJ. Cierpliwości.
CENTRALNA AGENCJA WYWIADOWCZA LANGLEY, WIRGINIA
Otoczenie?
W porządku.
Bobbi, dasz mi zbliżenie?
Niech ktoś zje te bułeczki dla mojej małej,
chciała je oddać psu.
Włożyłem w nie kawał serca.
Skuszę się. Dzięki.
Connelly?
No co? Jestem na lekach. Mogę.
Mamy cel. Na szóstej.
OBIEKT WYWIADU ROSYJSKIEGO
Świetnie, Christina. Możesz działać.
Przyjęłam. Szkoda, że cię tu nie ma.
Dobra. To ten serwer.
Przyda mi się pomoc.
Co jest?
To chyba zamek JET-08. Wysyłam pakiet.
Masz kolejny cel, na dziesiątej.
Pora sprawdzić, czy informator Kima miał rację i są tu dane.
Jezu.
Masz siedem nowych celów. Zostało 30 sekund!
Jeszcze chwila.
Christina, znikaj stamtąd! Już!
Nie, JJ, czekaj! Christina, dasz radę.
Gotowe. Mam lokalizacje wszystkich broni.
Uciekaj, do cholery!
Jeszcze chwila.
Trzy...
dwa... jeden.
Dobra robota, JJ.
Dzięki. Zrobiło się nerwowo, ale...
Mówiłem o bułeczkach.
Byłem zawiedziony, że zamiast czekolady są rodzynki.
„Gdzie czekolada?”
Jadłem dotąd same z czekoladą,
ale po czwartym gryzie rodzynki mnie przekonały.
To porzeczki. Dziękuję.
Wszystko gra?
Pewnie.
Tak? Bo...
pocisz się, jakbyś przechodził menopauzę.
Niepotrzebnie prawie przerwałeś akcję.
A jednak nie przerwałem.
HALLSTATT, AUSTRIA 71 KM OD SALZBURGA
1 NOWA WIADOMOŚĆ
PRZEJĘŁA DANE DZIAŁAJ
Chciał mnie szef widzieć?
Podobno się udało. Gratulacje.
Dziękuję. Co ujawniły dane?
Pod koniec Zimnej Wojny, gdy ZSRR się rozpadał,
KGB postanowiło rozmieścić na całym świecie broń
na wszelki wypadek.
Walizki nuklearne.
Każda o wadze 20 kg.
Były dzięki temu przenośne,
ale wciąż o potencjale jednej kilotony.
W 1973 roku wywiad NATO-wski przejął ściśle tajny sowiecki dokument,
który zawierał kody aktywacyjne do tych broni,
ale samych broni nie namierzono.
Zaginęło ponad 100 ładunków jądrowych.
Miejmy nadzieję, że te dane pomogą nam
odnaleźć je wszystkie.
Dostaliśmy dobry cynk.
Tak. Krok pierwszy, znaleźć ładunki.
Krok drugi, przejąć i zneutralizować.
Krok trzeci, wracasz do akcji w terenie.
Masz dopiąć tę misję do samego końca.
Przecież nie mogę.
Przeniosłem się tu trzy lata temu...
Wiem. Złożyłeś obietnicę.
Koniec z pracą w terenie. Tylko wywiad i... rodzina.
Chcę dożyć ślubu mojej Sophie.
Praca w terenie to przeszłość.
Przestań chrzanić!
Potrzebuję najlepszego człowieka do tej misji.
Connelly nie da rady.
Ma umówioną kolonoskopię.
Wypił już płyn przeczyszczający
i musi być blisko toalety przez 48 godzin.
Chcę tylko w spokoju służyć ojczyźnie.
I być jak najlepszym oj...
Najlepszym opiekunem.
Bułeczkę?
Są bez cukru, ale nie domyśliłbyś się. Naprawdę pyszne.
Czekaj.
Jezusie.
PÓŁNOCNA WIRGINIA
Jest świetny.
Idealny.
O to chodzi, Ryan. Dziękuję.
To ja dziękuję, dr. Brookey.
Dziękuję wszystkim. Postaraliście się w tym tygodniu.
Opublikują dziś rankingi chórów,
pięć najlepszych zostanie zaproszonych do Włoch,
wystąpią w Watykanie.
Trzymajcie kciuki.
Widzimy się jutro. Dziękuję.
Gratki, Ryan.
To było mega.
- Sorki. - Dzięki.
Miło mi. Też świetnie brzmiałaś.
Sophie, czekaj.
W czwartek mam próbę sztuki.
Powtórzysz ze mną tekst?
Muszę podciągnąć swój włoski.
Brzmisz jak z Super Mario, ale ujdzie.
Nie mogę. JJ robi spaghetti, muszę iść do domu.
Uwielbia gotować, co?
Collin, ile się już znamy?
Od twojego pierwszego dnia.
Tylko ty mnie oprowadziłeś.
Z litości.
Spójrz na siebie. Ten okropny uśmiech. Byłaś stracona.
Dobra, poważnie. Chcę znać twoje zdanie.
Myślisz, że Ryan zgodzi się, jak zaproszę go na bal?
Ty i... Ryan?
A on cię nie zaprosi?
Prawie mnie nie zna.
Miałam sen o tym, ale nie skończył się najlepiej.
Lubię gościa, ale to typowy sportowiec.
Zapisał się do chóru, bo nasza drużyna jest beznadziejna,
a chciał podrywać dziewczyny.
I mu się udało. Ma super stylówę, jest mądry.
Tak? Jak chcesz wiedzieć, spuszcza spodnie na ziemię,
kiedy sika do pisuaru. To idiotyczne.
No weź. Pytam serio.
Pewnie, że się zgodzi. Inaczej byłby głupkiem.
Dzięki. Narka.
STAMBUŁ, TURCJA
Muszę mieć ten pendrive.
Pendrive.
Prawdziwy.
Pozdrowię od ciebie JJ'a.
Papatki.
No weź! Ląduj na stopach.
Dobra, mam dosyć. OK? Jest wpół do szóstej, mam co robić.
Niby co? Musisz sprawdzić Snapchata?
Byłoby fajnie, ale mój iPhone jest tak stary,
że się co chwila przegrzewa.
Ucz się, to kupię ci telefon na urodziny.
Dawaj. Ostatnia seria.
To jedyny czas dla nas.
Nie mogę, OK? Mam za dużo pracy domowej.
Jak chcesz być dobrą agentką, musisz ćwiczyć.
Wiem, ale mam inne zainteresowania, które mnie pochłaniają.
Kiedyś marzyłaś o karierze agentki.
Tak, chciałam też zostać Dorą i odkrywać świat.
Zmieniłam się, OK? Ty też.
Kiedyś gadałeś tylko o akcjach w terenie.
Teraz wolisz robić spaghetti i bułeczki.
Jak dla mnie to tylko wymówka, żeby się obijać.
Kopnięcia masz słabe,
ciosy za wolne,
a noża nie tknęłaś chyba od trzech tygodni.
Wycofuję to o nożu.
Ale reszta się zgadza!
Sophie! Czekaj!
Posłuchaj.
Jutro sobota. Zapomnij o treningu.
Co byś chciała porobić?
Rzucaj. Możemy iść do muzeum czy kina.
Co tylko chcesz.
Boże, mój chór jest w pierwszej piątce!
Lecę do Włoch!
Do Włoch!
Opiekun wycieczki? Serio?
Tak. Kim się zgodził.
Powiedz, że nie możesz.
Jak normalny tata, który nie może zabrać córki na koncert,
bo jest bardziej zajęty drugą rodziną,
co i tak już wszyscy wiedzą.
Dużo szczegółów.
Zostałam analityczką,
żeby móc cię wspierać w akcjach.
Ale przez ostatnie lata sam się stałeś analitykiem.
Teraz pomagam Connelly'emu, a on mnie nigdy nie zaprasza na planszówki.
Ciebie zaprasza?
Nie poznaję cię już.
Jesteś jak awokado, miękniesz na starość.
Bo mam być opiekunem?
Tak.
To seksizm.
Głośniej, twoja wagina cię zagłusza.
To może też seksizm?
Poskarż się w kadrach.
Baw się dobrze.
Connelly!
Ostro.
Tak.
Czyli... opiekun?
Byłem opiekunem na wyjazdach harcerskich syna.
- Łatwizna. - Tak?
Jakieś rady? To dosyć ważna wycieczka.
Musisz dać im zaznać dorosłości,
ale w granicach rozsądku.
To znaczy?
- Lecisz do Europy? - Tak.
To wycieczka terenowa.
Daj jej trochę swobody.
Pozwól bawić się do późna,
wyluzować, skosztować wina.
Zaskocz czymś. Nagnij zasady.
I najważniejsze.
Jak jej kumple cię polubią, wygrałeś.
Będziesz jej bohaterem!
Kumple, mówisz?
Jasne.
No dobra.
Kto chce lecieć do Włoch?
Zbierzcie się w grupy i miejmy to za sobą.
Która grupa jest twoja?
Nie czytasz maili?
Jakich maili?
Jezu.
Wysłałam ci też listę zasad.
- Zasad? - Tak.
Podstawowe reguły,
które pomogą nam się dogadywać na wycieczce.
„Mamy osobne pokoje”?
Tak. Będę mieszkać z koleżankami.
„Zasada druga: odwiedziny mogą trwać najwyżej godzinę dziennie”.
Co wiąże się z następną zasadą.
Jezu. Czy ja ci robię siarę?
Nie zawsze.
Niezły kołczan, swoją drogą.
- Dzięki. - JJ, tak?
Nancy Buck, nowa wicedyrektorka.
Będę wam pomagać.
Przedstawię ci pozostałych opiekunów.
JJ, poznaj Lindę, Teda, Z, Sharonne,
- Alex i Sama. - Hej.
Linda i Alex są po dwóch wycieczkach,
więc w razie czego pytaj śmiało.
Pomożemy.
- Dobra. Jakoś dam radę. - Da radę.
JJ pracuje dla rządu. Jest agentem CIA.
Teraz analitykiem.
Pewnie trudno cię zaskoczyć.
W sumie tak.
Czyli wiesz, co robić, gdy dziecko płacze z tęsknoty za domem?
Albo gdy ktoś z grupy Lindy włazi do łóżka kogoś z grupy Alex?
Albo gdy dziewczyna z twojej grupy ma okres, a nie ma już tamponów?
To trudne pytanie.
Nie rozmawiamy o okresach, to wstydliwa sprawa.
Kobiece ciało to powód do wstydu?
No tak.
Boże.
To znaczy nie.
Następne pytanie.
- Na pewno dasz radę? - Oczywiście.
To dobrze. Dzieciaki są w trudnym wieku.
Burza hormonów, problemy z samokontrolą.
Do tego mają przewagę liczebną.
Uważaj, żołnierzyku.
Bo jak wymiękniesz,
zdegraduję cię z opiekuna do podrzędnej rangi
zwykłych rodziców z miłych hotelików,
którzy sączą winko z oddali.
Takich, co boją się zetknąć
z syfem amerykańskiej młodzieży.
Zabrzmiało groźnie.
LICEUM PÓŁNOCNEJ WIRGINII
Mam na imię JJ, będę waszym opiekunem.
Zbierzcie się, śmiało.
Podczas tej misji zapuścimy się w nieznane terytorium,
dlatego ważne jest, żebyśmy cały czas
orientowali się w terenie.
Czyli dbali o siebie nawzajem.
Możesz go schować?
Przepraszam.
W ramach przełamania lodów
przyniosłem wam ciastka własnego wypieku.
I drineczki.
Ale się nawalimy.
Co ty wyrabiasz? Chcesz, żeby nas wywalili?
Nie możesz dawać im alkoholu!
Nie są prawdziwe. W CIA zrobili mi puszki z gazowaną wodą.
Świetny użytek naszych podatków.
Co cię napadło?
Ty nie płacisz podatków.
Poza tym chcę, żebyś się dobrze bawiła.
I chcę, żeby mnie polubili.
Nie musisz mnie odprowadzać.
Jasne, że muszę.
Nie będę cię widzieć przez 10 dni. Daj buziaka.
- No dawaj. - Tato...
Co z ciebie taki Nemo?
Pocałuj mnie w policzek, bo w innym razie
pobiegnę za wami, krzycząc: „Collin,
zapomniałeś leku na biegunkę!”.
- Dobra. - No.
I po sprawie. Widzisz?
- Tato, proszę. - Jeszcze raz.
- To cześć. - Pa!
Coś jeszcze.
- Cześć. - OK.
No co? Okazywanie uczuć to nic złego.
A obślinianie własnego syna?
To z jego powodu dałem ci tym razem wolne.
Masz na niego uważać. To wrażliwiec.
Będzie po raz spał poza domem
od śmierci swojej matki.
Spoko. Jest w dobrych rękach.
I co to za kitel ze świnką Peppą?
On ciągle myśli, że jestem pielęgniarzem.
Kiedy mu powiesz, że jesteś szefem operacji specjalnych?
Dbam o jego bezpieczeństwo.
Prosiłeś Sophie, żeby się nie wygadała?
Tak, wiele razy.
Muszę lecieć. Powodzenia z chórem.
Dzięki, szefie.
Słabo to wyglądało, co?
Facet liżący się z synem?
Nie najlepiej.
Collin! Kocham cię!
Żenada.
Collin!
Zaraz wracam.
Muszę się zaopatrzyć w tampony.
Nie ignoruj mnie!
WENECJA, WŁOCHY
Widzicie ją? To bazylika św. Marka.
Konsekrowana ponad tysiąc lat temu.
A to... pałac Dożów.
Ponoć największa atrakcja turystyczna Wenecji.
A ja mam romans z Lady Gagą.
Mówię to, bo nikt i tak mnie nie słucha.
Może załatwiłeś ich tymi drinkami.
Bardzo śmieszne. Mam coś dla ciebie.
To nie twoje urodziny,
ale chciałem dać ci go tutaj.
- Serio? - Otwórz.
To nie iPhone, to coś lepszego.
Nadajnik, łączność satelitarna,
oślepiacz i paralizator.
A kiedy nie będzie ci już potrzebny,
możesz go wyrzucić.
Kupiłeś mi używaną jednorazówkę?
Może zamówię nim trochę mety albo wynajmę cyngla.
Nie żartuj.
Jak potrzebujesz cyngla, zgłaszasz się do mnie.
Zapasowa bateria.
CIA dołącza do nich lokalizator, żeby móc je namierzać.
Tylko nie zgub, to drogi sprzęt.
Nie ma za co.
Cześć.
Żałujesz już, że tu przyjechałeś?
Nie, skąd.
Chociaż przypomina to trenowanie kociąt.
Trenowałeś kocięta?
Nie. To taka metafora.
Jasne. Grunt, że daliśmy radę.
Dopóki dzieciaki są ogarnięte
i w swoich łóżkach, wszystko gra.
Tak jest.
Dobra. Tylko pamiętaj, żebym miała listę
z dzieciakami w łóżkach zawsze o 22.
Mam na głowie sporo nerwowych rodziców.
Pewnie, 22.
- To dobranoc. - Dobranoc.
Inspekcja.
Boże.
Inspekcja!
O Boże. Nie.
Inspekcja! Sophie?
Nie.
Inspekcja!
Gracie w butelkę?
Wyrzućcie butelki i ogarnijcie tu.
Fiona? Nic ci nie jest?
Nie wierzę, że zdobyliście piwo.
Wchodzę.
Lepiej, żebyście mieli coś na sobie.
Co tu się dzieje?
Mamy próbę.
Jest 22.05, JJ. Gdzie moja lista?
Ostatni raz przypominam,
że nie toleruję żadnych spóźnień.
To moja wina.
Przezorny zawsze ubezpieczony. To się nie powtórzy.
Mam nadzieję. Nie chciałabym znowu cię wyręczać.
- Do swoich pokojów. - Dobra.
Zbierajcie się.
To twoja wina. Wpakowałeś nas.
Raczej uratowałem.
Tak? Ściągnąłeś na nas wicedyrektorkę,
bo zapomniałeś o inspekcji.
Mogłem cię wydać Cruelli De Nancy, a tego nie zrobiłem.
To ty się wykradłaś, ale to ja jestem zły?
Tak. Bo byłam tak blisko od pierwszego...
Dobra.
Nie zrobiłam nic złego.
Daj mi trochę przestrzeni.
Nie mogę.
Kazałaś mi jechać z tobą, a ja mam teraz obowiązki.
JJ, zamierzam się dobrze bawić.
A jeśli będziesz mi przeszkadzać, uznam cię za wroga.
Wroga? Serio? Ja?
Wiesz, z kim masz do czynienia?
Jestem komandosem, który przeżył pięć tur służby.
Nie złamie mnie wycieczka z chórem.
Wiesz, że Christina miała zostawić
ten pendrive w ambasadzie?
- Tak. - Nie pojawiła się.
Daj mi szefa akcji w Berlinie.
Dobra. Została nam godzina do odjazdu do Florencji.
Zbierz dzieciaki.
Tak jest.
Wyskoczymy gdzieś dzisiaj we Florencji?
A jak znowu się w coś wpakujemy?
No weź. Będzie dobrze.
Statystycznie wpadliśmy dotąd
tylko raz na dziesięć akcji.
FLORENCJA
NIE GAP SIĘ NA MNIE
Po lewej stronie widać kościół Santa Maria Novella.
Zbudowano go na początku XIII wieku.
NIC NIE PORADZĘ
Uznaje się go za jeden z najważniejszych
zabytków sakralnych we Włoszech.
Po prawej możecie zobaczyć katedrę florencką.
Oto i ona. Aż nie chce się wierzyć. Widzicie ją?
Właśnie tam, niesamowita. Robi wrażenie, co? Na mnie tak.
No hej.
Wróćcie wcześnie, żebyście mieli energię na jutro.
OK, JJ.
Przy okazji, fajnie opowiadałeś.
Nie wiedziałem, że tę katedrę budowali 142 lata.
Dzięki, Collin.
Nie podlizuj się tak.
Był tragiczny.
Czułam się, jakby zabrał mi 142 lata z życia.
Tak, ale żeby uśpić czujność stróża, trzeba się z nim zakumplować.
I co on taki wesoły?
Dobre pytanie. To do której są otwarci?
Nie wiem, ale mają tam najlepsze gelato we Włoszech.
Idealne miejsce, żeby zaprosić Ryana na bal.
Jezu.
Proszę, Collin. Zrób to dla mnie.
Będę wdzięczna.
Mam kamerę we wtyczce i drugą w wywietrzniku.
Co on robi?
Lokalizator.
Nie jesteś tak cwany, jak myślisz, JJ.
Gdzie się tego nauczyłaś?
Co zabawne, od niego.
- Super. - Tak?
No. Mój tata to nudziarz.
Co ty wygadujesz? Twój tata jest...
Pewnie fajniejszy, niż ci się wydaje.
Wątpię.
Zaraz inspekcja. Teraz albo nigdy. Muszę się przygotować.
A JJ? Zostawia otwarte drzwi. Jak je miniemy?
Zaufaj mi. Znam jego sztuczki.
LASER 001
Za mną.
Spoko.
Dawaj, stary. Dasz radę.
Boże.
Dalej.
Kuźwa.
- Jak znalazłaś lokalizatory? - Kamery.
Sprytnie.
Skąd wiedziałeś?
Laser przy drzwiach.
Nieźle.
A teraz w tył zwrot i do pokojów.
- JJ... - Mówię serio. Już.
Przepraszam, chłopaki.
Dobra, umówmy się tak.
Pozwolę wam zostać jeszcze trochę.
Zostało 40 minut do ciszy nocnej.
Jak obiecacie, że będziecie w łóżkach za 35 minut,
udam, że was nie widziałem.
Dziękujemy. Równy z pana gość.
Tak. Równy.
Ile jestem panu winien?
No i jest.
O nie. Zapomniałem wziąć lek z pokoju.
Lepiej wrócę po niego. To na robaki.
Złapałem od mojego psa.
Ale spokojnie, lek działa.
Wracam powoli do siebie.
Tyłek już mnie tak nie swędzi.
To widzimy się potem.
To było dziwne.
No.
To było coś. A teraz mów, to co ja.
Wow. Nie wiedziałem, że znasz włoski.
Ja też nie. Do teraz.
Jak pomożesz mi przed sztuką,
poznasz go jeszcze lepiej. A teraz powiedz...
Sztos.
Ja stawiam następne. OK?
Następne?
Tak. Fajnie się gada.
Zróbmy selfika. Dawaj.
Coś jest nie tak.
- Sorki, zaraz wracam. - Co?
Hej!
Przepraszam.
Choroba!
Ile jestem winien?
Nic ci nie jest?
Porwali Collina.
- Niby kto? - Nie wiem.
Jak tam mój dzióbek?
Mamy pańskiego syna, panie Kim.
Niech pan leci do Rzymu, sam,
podaję namiary, tam przekażę dalsze instrukcje.
Jeśli ktoś się dowie, w tym CIA, chłopak zginie.
NUMER ZASTRZEŻONY
Mamy problem.
Cicho. Nie przez telefon.
Wytłumacz Collina i jedź do Rzymu.
Wyślę namiary. Pogadamy na miejscu.
Nie wiem, kto to.
Patrz.
Znasz go?
Tak. Bishop Crane.
Gorzej być nie mogło.
Zabójstwa, haracze, porwania, dla kasy zrobi wszystko.
Po co miałby porywać Collina?
Coś ukrywasz?
Byliśmy w siłach specjalnych.
Crane był nowym gościem w elitarnej jednostce antynarkotykowej w Kolumbii.
Sprzedał nas kartelowi. Zbił na tym fortunę.
A jednostka?
Tylko ja przeżyłem.
Przykro mi.
Jak on jest w to zamieszany, pracuje dla kogoś ważnego.
Inni opiekunowie mnie zastąpią.
Nie jesteś tu bezpieczna. Jedziesz ze mną.
Dokąd?
RZYM
Idzie.
Czekaj.
Trzymajmy dystans.
Obserwują go.
Dobra. Chodź.
Wsiadajcie.
Prosiłem cię o jedną rzecz.
Jedną. I nawaliłeś.
Stary JJ nigdy by do tego nie dopuścił.
Bobbi? Co ty tu robisz?
Poprosiłem ją.
Potrzebowałem technika, a w biurze i tak jest bezużyteczna.
OK.
To ja się pytam,
- co ty tu robisz? - Collin to mój ziomek.
A jeśli ten, dla którego pracuje Crane, zna ciebie, zna mnie.
Ona też jest w niebezpieczeństwie.
Nie mogłem jej zostawić.
Co to ma być?
Zaraz się dowiemy.
Wejdź do skarbca NATO w Aviano.
Zdobądź kody aktywacyjne, a odzyskasz syna.
Aviano?
Baza lotnicza.
Kody aktywacyjne?
Christina nie dotarła do Berlina z tym pendrivem.
Jeśli ci porywacze go mają...
Znają też lokalizację
- walizek nuklearnych. - Dlaczego ty?
Ktoś musi się tam włamać.
Moja ranga w CIA daje mi dostęp do baz NATO.
Ale wejście tam przy takiej ochronie
graniczy z cudem.
Dlatego musimy gdzieś wstąpić.
TOSKANIA
Czemu to robisz? Nie mamy kasy.
Wiesz, przypominasz mi trochę mnie w twoim wieku.
Nie mogłem siebie znieść.
Proszę o uwagę.
Pojawiły się różne pogłoski,
dlatego chciałem to wyjaśnić.
Po pierwsze, wszystko jest pod kontrolą.
Collin musiał wrócić do domu z powodów rodzinnych,
a JJ i Sophie mu towarzyszą.
Będziecie na bieżąco.
A teraz, kto chce jechać do Rzymu, by zaśpiewać w Watykanie?
Świetnie!
To kryjówka MI6.
Ma wszystko, czego nam potrzeba.
Broń i zewnętrzny dysk na kody.
W garażu jest nawet van obserwacyjny.
I co ważne, nikogo tam teraz nie ma.
Zajmuje się nią pewna staruszka, wychodzi o 19.
Nie damy znać CIA? Jakieś wsparcie od lokalnych?
Nie chcę narażać syna. Rozegram to po swojemu.
Widzę, że mamy tu całkiem niezłą kamerę.
Ale tylko na dole.
Wejdziemy z piętra. Załóż to na akcję.
Pięć minut. Wchodzimy i wychodzimy. Jazda.
Staruszka ma sporo ptaków.
Bierzmy się do roboty.
Tylko uważaj. Te kryjówki
są często usiane pułapkami.
ATROPINA
Mamy wszystko?
- Tak, lecimy. Jest van. - Dobra.
Wystarczy się wstrzelić i przeskoczyć.
Wstrzelić? Jestem dużo większy.
Jak one się wydostały?
Nie wiem.
Hej, ptaszki.
Pułapka!
Zdejmij je!
Czym ona je karmi?
Pewnie niczym!
PRĘDKOŚĆ WENTYLATORA
Skurczy...
Dzięki Bogu.
Szlag!
JJ, teraz!
Kto szkoli zięby do ataku?
Angielskie poczucie humoru.
Zbierajmy się. Będziemy mieć towarzystwo.
Żegnajcie skrzydlate paskudy.
Dzióbek cię może zabolał? Gnojek.
Musisz mieć z dziesięć lat.
Czternaście.
Jak mówiłam, 14.
Jakiś chłopak na oku?
Sama nie wiem.
Dobra.
Wiedziałam. Dlatego jestem analityczką.
Ale wieku nie zgadłaś.
Dam ci radę.
Przy pierwszym pocałunku
nie oszczędzaj języka.
Idź na całość.
- Tak? - O tak.
Bądź jak krewetka w paszczy rekina.
Penetruj tę mokrą czeluść niczym laska ślepca.
Dziwne, że jeszcze jesteś singielką.
Jestem wybredna.
Wyłączyłeś ten wentylator?
Nie, a co?
Nie!
Coś im długo idzie.
To profesjonaliści. Poradzą sobie.
Dziobią mnie w suty!
Albo i nie.
BAZA LOTNICZA AVIANO PROWINCJA PORDENONE
Pomóc w czymś?
Tak, Kim, CIA. Do pułkownika Minelliego.
Dobra. Skarbiec z kodami jest w tym budynku.
Bobbi, włamiesz się do systemu zabezpieczeń?
A co ja, nowa?
I?
To tyle?
Jasne, że nie. Wyciągnę zaraz z tyłka
excela z dokładnym planem.
Tak, tyle!
Kim! Ty sukinsynu!
Lubicie się?
Jesteśmy jak bracia.
Świetnie.
Nie znosi mnie, kochamy tę samą kobietę
i wiszę mu osiem patoli.
Miło widzieć pułkownika.
Pułkownik Minelli
ma problemy z okazywaniem uczuć.
Pułkowniku, mój przyrodni brat, JJ,
który użyczył nam vana.
Moja pasierbica, Sophie,
i moja...
żona, Bobbi.
Spóźniłeś się z dziesięć lat.
Masz pieniądze?
Jasne.
Witaj, przyjacielu!
Tak.
Co cię do mnie sprowadza po tylu latach?
Rodzinne wakacje.
Nad jeziorem Como.
Pomyślałem, że wpadniemy załatwić stare sprawy.
To nie ma sensu. Jezioro Como jest na zachód.
Mówiłam im cały czas,
ale rodzice byli zbyt zajęci kłótniami,
a wujek JJ jest przygłuchy, bo ma uszy zapaśnika.
Dua Lipa? Dobra jest.
Dobrze, skarbie, możecie to szybko załatwić?
Bo musimy z Sophie skorzystać z toalety,
a nie mogę się już doczekać naszej kolacyjki.
Masz dużego brata.
Tak. Trenował MMA. Stąd problemy ze słuchem.
Wybraliście idealny dzień.
Tak?
O w mordę.
DOSTĘP PRZYZNANY
Do końca korytarza i w prawo. Poczekam tutaj.
Dobra.
Odczyty promieniowania EM.
To musi być serwerownia.
Jest.
- Dobry sposób na odreagowanie. - Widzę.
Dobrze cię widzieć.
Cieszę się, że wyrównujesz rachunki.
Właśnie...
Dziewięć tysięcy euro pokryje całość z odsetkami.
Zapomniałem, że aż tyle. Może być kartą?
Tylko gotówką.
Ale może on ci pomoże spłacić dług.
Wszystko albo nic.
Gramy na czas, póki Bobbie nie zdobędzie kodów.
Większość personelu kręci się tutaj,
to idealny pretekst.
- Zdejmę gościa w 10 sekund. - Wykluczone.
Zdejmiesz go, kiedy dam ci sygnał.
Skończ walkę wcześniej,
a będziesz siedzieć w biurze do końca kariery.
Chcę być w biurze.
Poprawka, nie będziesz siedzieć w biurze do końca kariery.
- Hasło działa? - Daj mi chwilę.
Lepiej, żeby Kim miał rację.
Twój brat walczy jak ciapa. Boi się przywalić.
Szybciej, Bobbi.
ZASZYFRUJ I POBIERZ TAK (T) NIE (N)
Weszłam.
Szybko, nie mamy czasu.
Mówisz? A myślałam, że wejdziemy na TikToka i wyciągniemy popcorn.
Teraz. JJ, teraz.
Ale przyjmuję czeki.
Co się stało? Dałem ci sygnał.
Nie mogę oddychać.
Jakbym ukończył maraton.
Nie myślałem, że tyle to potrwa.
Trzy i pół minuty?
Podniosę cię.
Podnieś mnie.
Muszę panu coś pokazać.
Co takiego?
Chodzi o szefa. Chyba nas zdradził.
Daj powtórkę.
Baza NATO w Aviano powiadomiła nas, że Kim, Jones i Ulf
- weszli do środka 4 godziny temu. - No i?
Wygląda na to, że kody aktywacyjne do walizek nuklearnych
zostały właśnie pobrane z ich serwera.
Satelita namierza van, kieruje się do Rzymu.
Ściągnij wszystkich. Daj mi Departament Obrony, pełna gotowość.
Nie za ostro?
Znaleźliśmy te ładunki. Kim i JJ nadzorowali tę misję.
CIA pomyśli, że to zdrada.
Jesteśmy trupami.
Musiałam to zrobić. To już niedługo.
Mówiłaś to godzinę temu.
Wiem, to trudne, ale wiesz, jak jest.
Skontaktują się, potwierdzą, że żyje, podadzą namiary.
Odbijemy Connora.
Collina.
No tak.
Boże.
Niepotrzebnie zostawiłem was bez nadzoru.
Mieliśmy nadzór.
Szpiegowałeś nas, pamiętasz?
Nie dość dobrze.
Może Bobbi ma rację. Tracę instynkt.
Dlaczego?
Nie chcę być kimś takim.
Chcę być kimś lepszym.
Zobaczmy.
ZA GODZINĘ PRZY VIA DEI MITILI 396
O Boże. Wygląda strasznie.
To teren przemysłowy na obrzeżach miasta.
Będziemy tam za pół godziny.
Jedziemy.
- To tam. - Dobra, jesteśmy niedaleko,
parę przecznic od was. Satelita działa.
- Jakaś aktywność? - Nie.
Dziwne.
Nikogo w pobliżu od 24 godzin.
To zasadzka.
Boże.
Kim! Ocknij się!
Co to za miejsce?
Nie mam pojęcia.
Schrzaniłem to, JJ.
Naraziłem własnego syna.
Nie jestem lepszy.
Sophie miała mieć podróż życia,
a zamiast tego próbuje nas znaleźć, zanim zostaniemy brutalnie zabici.
Będzie żyć z wyniszczającym poczuciem winy
i traumą z powodu ojca, którą będzie leczyć tańcem na rurze.
Boże.
Racja, masz przerąbane.
Jason Jones. Kopę lat.
Crane. Ty bydlaku.
Co zrobiłeś z moim synem?
Nic mu nie jest.
Ale na twoim miejscu... martwiłbym się bardziej o siebie.
Cholera.
Zniknęli.
Boże, JJ.
Wyrzucili nasze lokalizatory. Jesteśmy w lesie.
Niekoniecznie.
Zhakowałam telefon JJ-a.
I mam zaawansowane śledzenie satelitarne.
Dobrze.
O co ci chodzi?
Dla kogo pracujesz?
Cierpliwości.
Widzę, że masz przyjemną rodzinkę, JJ.
Może złożę jej wizytę po twojej śmierci.
Sophie przyda się nowy tatuś.
Starczy. Do roboty.
Nancy?
We własnej osobie.
Uwielbiam tę zabawkę.
Znajdź Solo. Jestem Kylo Ren.
Nie rozumiem...
Kiedy przefarbowałaś włosy?
Stworzyłam nową tożsamość i przeniknęłam do twojego życia.
Ten anonimowy cynk o składzie broni?
To byłam ja.
Użyłam cię, żeby poprzez twoją agentkę wykraść lokalizację walizek.
A potem dałam w łapę zarządowi chóru, żeby twój syn trafił do Europy.
To wystarczyło, żebyś ukrył wszystko
przed CIA i przyleciał tu, by włamać się do Aviano.
Zagnieździłam się we wszystkich zakątkach waszych żyć.
Czyli to ty zmieniłaś moje hasła?
Przez miesiąc nie mogłem oglądać satelitarnej.
Co? Nie, kretynie.
To pewnie dekoder.
Wystarczy dwuetapowe uwierzytelnienie.
To prawda. Ja też musiałem tak zrobić.
Skończyłeś?
Podaj teraz złe hasło,
a możesz się pożegnać z telefonem.
Rozpoznawanie twarzy. Nie zmieniłem twarzy.
Przecież... dobra, starczy.
A teraz kody.
Gdzie mój syn?
Po kolei.
Ściągnijcie go.
Nigdy. To znaczy tak, ściągnijcie mnie.
Nie możesz jej dać tych kodów.
Zginą ludzie.
Dotrzymuję słowa. Umowa to umowa.
To mój syn.
Dziękuję.
Do wozu z nim. I załatwcie chłopaka.
Nie! Dałaś mi słowo.
Nie zabiję go. Crane to zrobi.
Chłopak był przynętą. A ty zabezpieczeniem.
Nie rób tego! Błagam!
O co ci chodzi?
Powiedzmy, że wycieczka chóru bardzo mi się przydała.
Co to ma być?
Silna neurotoksyna.
Wszystkie twoje mięśnie stopniowo zwiotczeją,
włącznie z przeponą, aż w końcu...
Udusisz się i umrzesz.
Miłego, Jasonie Jonesie.
Tam jest.
Ledwo oddycha.
- Zacznij uciskać. - Dobra.
Jeden, dwa, trzy, cztery,
pięć, sześć, siedem, osiem.
Co robisz?
To atropina i adrenalina,
utrzymają akcję serca, aż organizm zmetabolizuje truciznę.
Szybciej!
JJ!
Kiepsko się czuję.
Bobbi nic nie jest?
Sporo rzygów.
- Nic jej nie jest. - OK.
Gdzie pan Kim?
O nie.
Musimy znaleźć Collina, nim go zabiją.
- Co? Nie. - Musimy się zbierać.
Ocknij się!
Ej, nie tak.
Tak nie wybudzisz nikogo. Musisz powiedzieć jej imię.
Bobbi, ocknij się! Bobbi!
- Bobbi. - No wstawaj.
- Bobbi. - Tak, tak.
- OK. - Chodźmy!
Nie czuję sił w rękach i nogach.
A mnie boli twarz.
Coś wyłapałeś, kiedy byłeś martwy?
Tylko twoje rzyganie.
Ty prowadzisz.
Nie mogę prowadzić, muszę znaleźć Crane'a.
Ja nie mogę.
- Ja mogę. - Nie ma mowy.
Nie mamy czasu na dyskusje.
Niedługo robię prawko.
Za dwa lata.
Kierowałam już.
Wiesz, że dam radę.
Dobra.
Prowadzisz.
Wyliżesz się.
Rura, Chewie.
W lewo! W prawo!
Z drogi!
Powodzenia z prawkiem.
Nie pomagasz.
- Moja polisa to pokryje? - Wsteczny.
Gazu!
Ani słowa.
Zrobiłaś to specjalnie.
- Nie. - Możecie przestać?
Namierzyłam ich tablicę rejestracyjną.
Jadą drogą na północ przez Chianti.
Nie.
Przykro mi, mały.
Uciekaj!
Mów, co knuje Nancy.
Co jest, JJ?
Neurotoksyna cię zmuliła?
No patrz. Prawie o nim zapomniałem.
Proszę cię. Daj mi to.
Nie! Widziałam, jak prowadzisz.
Czemu do ciebie strzela?
Szlag.
Twoja kolej.
Strzela do ciebie!
Ale fatalnie strzela!
Co?
To Crane'a.
JJ! Nic ci nie jest?
- Nie. - Kurka.
Poza tym, że Bobbi do mnie strzelała.
Włamiesz się?
Z zamkniętymi oczami.
Tak jak strzelasz?
Tak, to przez ten cały huk.
Może ja to zrobię?
Źle to robisz, będziesz miał paskudną bliznę.
- Co za różnica? - Wiem.
Jak on może...
- Nie patrzmy. - Dobra.
Nie wierzę w to.
Ani trochę.
Po co mieliby porwać mojego ojca? Jest pielęgniarzem.
JJ go znajdzie. Słowo.
Odkąd mama zmarła jest totalnie nadopiekuńczy.
Muszę pokazywać się na Fejsie, jak wychodzę,
a jak nie odpowiadam, ciśnie moich znajomych.
Mam tak samo.
JJ traktuje mnie, jakbym miała dziewięć lat.
Ciągle odprowadza mnie do szkoły
i chce mnie nosić na barana.
To akurat słodkie.
Tylko że ma z dwa metry
i kiedyś wentylator prawie urwał mi głowę.
Twój tata po prostu chce być...
dobrym ojcem.
JJ też.
Muszą tylko dostrzec, że nie jesteśmy dziećmi.
Tak. To prawda.
Collin, muszę ci to powiedzieć.
Twój tata jest szefem operacji specjalnych w CIA.
Co?
I nie uwierzysz, ale pani Buck
to terrorystka.
Twój tata poświęcił się, by cię ratować.
Poważnie.
I jesteś taka spokojna?
Nie jestem.
Dzięki, że mnie uratowałaś.
Zrobiłbyś to samo dla mnie.
SIENA 236 KM NA PÓŁNOCNY ZACHÓD OD RZYMU
Przyprowadź go.
To gdzieś tutaj.
Kujcie.
Dla kogo pracujesz?
Powiedzmy, że dla grupy bardzo ważnych ludzi.
Wasz rząd zamroził ich fortuny
oraz fortuny ich sojuszników.
Oligarchów.
Przyjaciół. Patriotów.
Mój mąż był jednym z nich.
Finansowa ruina doprowadziła go do śmierci.
Jako jego żona też mogłaś się do tego przyłożyć.
Dopilnuję, żebyśmy odzyskali
cały nasz majątek,
a odpowiedzialne za wszystko kraje poniosły srogą karę.
Walizka nuklearna.
Musiała leżeć za tą ścianą od 60 lat.
Nasza rekompensata.
- Ale w kościele? - Kto szuka w kościołach?
Poza tym może nie miała być detonowana tutaj.
Przechowywano ją, aż nadejdzie właściwy moment.
To ci nie ujdzie na sucho.
Szukałem wszędzie.
Nie mam pojęcia, dokąd jadą ani gdzie uderzą.
Weszłam.
To jego profil randkowy.
Nie pomoże nam.
Co za żałość.
Poszukam sobie dobrego miejsca na sen.
- Dobranoc. - Dobranoc, Collin.
Dobranoc, Collin.
- Hej. - Hej.
Też powinnaś odpocząć.
Nie jestem zmęczona.
Fajny chłopak.
Pewnie.
Wiesz, że go zamęczasz?
- Co? - Nie widzisz?
Podobasz mu się.
No wiesz.
Odbiło ci. To tylko mój przyjaciel.
Dziewczyny zawsze tak mówią o swoich ofiarach.
Lubisz go?
Jasne, że tak.
Ale podoba mi się Ryan.
Ten koksik?
Tak.
Jak na przyzwoitą agentkę, jesteś naprawdę ślepa.
Dobra, teraz weszłam, gdzie trzeba.
Mam wszystko. Maile, SMS-y.
Znalazłam też to. Tekst o śmierci męża Nancy.
OLIGARCHA ODBIERA SOBIE ŻYCIE PO FINANSOWYM FIASKU
To coś nowego.
CRANE, W ZAŁĄCZNIKU MASZ PLANY.
Od Nancy.
NIE SCHRZAŃ TEGO.
- Wysłała to dwie godziny temu. - Co?
Chcą detonować ładunek
pod dzielnicą finansową Rzymu.
Przeszukaliśmy kanały i namierzyliśmy sygnał za skarbcem.
Chcą opanować centrum finansowe, jak pan wspominał.
Weszliście?
Antyterroryści się szykują.
Czysto.
Wchodzimy.
Nic tu nie ma. Żadnej groźnej broni. Spójrzcie na to, to atrapa.
CZEŚĆ JJ
Nie rozumiem.
Chyba ktoś pana nabrał.
Byłoby miło, gdyby nie marnował pan naszego czasu.
Agent Jones mówi o jakiejś atrapie bomby pod dzielnicą finansową.
- To nie ma sensu. - Właśnie.
Mapa, fałszywki, nie kumam.
Ten mail. Może miał nas zmylić?
Odwrócić uwagę.
Ale po co miała to robić? I gdzie właściwie jest?
Chyba wiem.
WATYKAN
Wieziemy sprzęt na występ chóru.
Nie dostaniesz się dalej.
Nie przy ochronie G7.
W normalnych warunkach miałbyś rację, ale ja nie jestem normalna.
Nie każesz ochronie zabezpieczyć terenu?
Policja mi już nie uwierzy.
O to właśnie chodziło Nancy.
Plac jest za duży. Może być wszędzie.
Czekaj. Jego telefon.
Crane go zniszczył.
Miał zapasową baterię?
Zawsze kiedy miał „dyżur”.
Wszystkie baterie z CIA
- mają lokalizatory, żeby je... - Namierzać.
Bobbi, przejrzysz billingi Kima i namierzysz nam jego baterię?
Tak. Ale najpierw muszę mieć hasło do Wi-Fi Watykanu.
Żart. Nie muszę.
Jakie może być to hasło? „Papież”?
Pewnie tak. Straszny bufon.
Czysto. Powodzenia.
Tak.
- Dopiero co tu był. - Dziękuję.
Namierzyli sygnał baterii Kima.
Inspirujące miejsce.
Najwspanialsze dzieła sztuki, których nikt już nie zobaczy,
wszystkie tutaj.
To tutaj kończy się twoja podróż, a moja dopiero zaczyna.
CIA LANGLEY, WIRGINIA
To wiadomość do przywódców wolnego świata.
Pod Watykanem znajduje się bomba...
i wysadzimy ją, jeśli nie spełnicie naszych żądań.
A jak będziecie uciekać...
Bum! Otrzymaliśmy lokalizacje
100 ładunków jądrowych ukrytych na całym świecie.
Żądamy 50 miliardów za każde państwo grupy G7,
MI6 LONDYN, ANGLIA
w innym razie przestaną istnieć.
Dostaniecie dane do przelewów.
Macie 30 minut.
Zabieramy prezydenta.
Mam coraz mocniejszy sygnał.
Dobra. Dalej nie możecie iść.
- Jak to? - To zbyt niebezpieczne.
Przydam się...
Wracaj do chóru, musisz ich ostrzec.
Nie zostawię cię tak.
Słuchaj. Super było działać w jednej drużynie
przez te parę dni.
Ale odtąd muszę działać sam. OK?
OK.
Jak to przeżyjemy,
CIA musi nam to dopisać do aplikacji na studia.
Chodźmy.
Nie musisz tego robić, Nancy. Co będzie z naszymi dziećmi?
Chór spełnił swoją funkcję.
Był moim koniem trojańskim.
Jak inaczej zbliżyłabym się do G7?
Boże.
Kiedy wiosną ogłoszono, że na szczycie państw G7 pojawią się
najbardziej skorumpowani przywódcy, którzy zniszczyli mi życie,
wszyscy w tym uświęconym miejscu, nie mogłam sobie darować.
Ale jeśli ci ludzie zaczną słuchać i zapłacą mi,
nikt nie umrze. Oprócz ciebie.
Dobra. Ty zdejmujesz gości. Ja zajmę się Nancy.
- Jesteś pewna? - Tak.
To ich mózg, nie fighterka.
Widzę to po tym, jak się porusza, jak się zachowuje.
Jak otacza się przystojniakami, którzy odwalają za nią brudną robotę.
Słyszałeś ten fragment o przystojniakach?
To było o tobie.
Ruchy.
Patrz, co znalazłem.
Kogóż my tu mamy.
Nie możesz po prostu umrzeć?
Twoja historia mnie fascynuje.
- Byłem ciekaw, jak się skończy. - Na przykład tak.
No dawaj, staruszku. Wstawaj.
Walczysz jak większość twoich kumpli z plutonu.
Sami tchórze.
Błagali, żebym ich nie zabijał.
Callahan, Bridges. Nawet Christina.
Christina?
Tak.
Ukryłem w twoim domu kopię pendrive'a, który ukradła,
i spluwę, którą ją zastrzeliłem.
Już po tobie, JJ.
Byłeś w moim domu?
Oszczędziłem psa, bo lubię psy.
I podlałem kwiatki, bo też je lubię.
Ale Jagoda...
wykitowała.
O kuźwa. Tutaj to przegiął.
Wybacz mi, Panie, to co zaraz uczynię.
Uwolnić krakena.
Crane, możesz się nie ruszać, chciałabym go trafić...
Widzisz? Załatwione.
Za co? Jestem związany!
Rozetnij mi więzy.
- Muszę ją dorwać. - Już.
Hej.
Gdzie byliście?
Długa historia. Gdzie dr Brookey?
Hej. Tęskniłem.
Ryan, mówię serio.
Muszę mu coś powiedzieć.
Nie możemy tu zostać. Pod...
O Boże.
Mam paralizatory na waszych plecach.
Odwróćcie się powoli albo ich użyję.
Sophie! Moja rybcia!
Aleś ty urosła!
Trzy słowa: py-jęk-ność!
Przecież wy zginęliście.
Kiedy Bobbi rzuciła granaty,
wróciliśmy do mieszkania i wskoczyliśmy do naszej żeliwnej wanienki.
Gdybyśmy kupili porcelanową, jak chciał Todd, nie byłoby nas tutaj.
Milcz.
Idziemy. Albo wydam was prawdziwym strażnikom.
Moje oczy!
Kiepsko, co?
Włączył odliczanie.
Mamy dwie opcje, żeby wyłączyć tę bombę.
Albo wpadnę na to, jak odciąć zegar,
albo zdobędziemy wyłącznik od Crane'a.
Działam!
Szlag.
Co was z tym łączy?
Pracowaliśmy dla kartelu.
Wtedy poznaliśmy Crane'a.
Spytał, czy nie dołączymy do jego robótki.
Odmówiliśmy,
ale nasze plany podróży do Cabo pokrzyżował huragan,
a mamy teraz remoncik w domu, więc jednak wpadliśmy.
Musicie przemówić jej do rozumu albo wszyscy zginiemy.
Nie ma opcji.
- Dlaczego? - To świruska.
Ale cwana.
Nie pozwoli na to, żeby bomba wybuchła.
Nie, dopóki tu jest. Wiecie, gdzie może być?
Miło się gadało, Sophie,
ale kończymy ploteczki i wracamy do obowiązków.
Musimy dopilnować, żeby nikt nie opuszczał przedstawienia przed finałem.
A to twój finał.
Łapy precz od niej!
Patrz, jakie słodziaki.
Kujony ze Stranger Things!
Zapomniałem lekarstwa!
Teraz nie mam wyrzutów sumienia za ten sen.
Może dołączysz do kolegi i ulotnisz się stąd,
nim ci skopię tyłek?
Hej!
Sophie!
Nie... on chyba już...
Wiem, nie musiałem.
- Ale dzięki. - Spoko. Byłaś super.
Pamiętaj, że mam podziękować Ryanowi.
AWARIA. JJ ZNIKNĄŁ. UCIEKAJCIE!
Chodź. Musimy znaleźć JJ-a.
Co robisz?
Co się da.
A teraz szkoła z USA,
uczniowie liceum z Północnej Wirginii.
Bobbi, gdzie JJ?
Goni gościa z wyłącznikiem.
Lepiej, żeby go znalazł,
bo nie mam pojęcia, jak wyłączyć to ustrojstwo.
Powiedz, że mają 23 minuty na zmianę zdania,
w innym razie doigrają się. Będę na lądowisku za 10 minut.
Stój!
Connelly, nie rozumiesz.
Co szef narobił?
Nie jestem jednym z nich.
Gdyby tak było, bylibyście trupami,
a wy właśnie daliście uciec terroryście.
O co tu w ogóle chodzi?
Skąd mamy wiedzieć, że szef nie kłamie?
Connelly, kto ci pozwolił użyć
uprawnień CIA do szpiegowania byłej?
Szef.
Hargear, kto siedział cicho, kiedy ochrona CIA
znalazła wibrujące cacko w twojej torbie?
Dobra, ufam mu.
To była zabawka dla dziecka.
Nie masz dzieci.
Słuchajcie, musimy się ewakuować.
Taki był plan.
Ale ponoć to żadne zagrożenie.
Dlatego wszyscy zostają.
Boże.
To co robimy?
Modlimy się za JJ-a.
Muszę wiedzieć, gdzie jest JJ.
Jedzie na północ, minął Zamek św. Anioła.
Ostatni z oddziału.
Powinieneś być dumny, JJ.
Gdzie to masz?
JJ!
Szybciej, JJ.
JJ!
Chwila, jeśli to jest niebo, nie tak je sobie wyobrażałem.
Nie.
Zrobiłeś to.
Kruca fuks! Tak!
Oj tam! To podchodzi góra pod trzy zdrowaśki.
Nancy Buck!
Nigdzie nie idziesz.
Czyżby?
Mogę cię zniszczyć w mgnieniu oka.
Nie zostawiaj mnie znowu! Będę już grzeczny!
No dobra.
Nikomu nie powiem, że mnie bijesz! Proszę!
To nie jest mój syn!
Złaź!
Stój!
Kładź się na ziemię, i to już!
Było blisko, szefie. Dobrze, że pan wrócił.
- Tato! - Collin!
Boże!
Myślałem, że nie żyjesz.
I że jesteś pielęgniarzem.
Mamy do pogadania.
Bałam się, że cię stracę.
Dzięki, że po mnie wróciłaś.
Znasz się na tej robocie.
Nie siedź za biurkiem.
Powinieneś wrócić do akcji.
Nic mi nie będzie.
Obiecuję.
I przepraszam za swoje zachowanie.
Nie masz za co.
Ciężko mi patrzeć,
jak dojrzewasz.
Nie widziałem twoich pierwszych 9 lat,
a teraz wszystko dzieje się za szybko.
Wiem, że potrafisz o siebie zadbać.
I to mnie trochę smuci.
Lubię się tobą opiekować.
Boję się, że przestanę ci być potrzebny.
Został ci przynajmniej tydzień.
Chyba masz rację co do Collina.
Nie widziałam tego wcześniej.
Dzięki.
Czyli wychodzi na to,
że przyznałaś mi rację.
Dwa razy.
Nie świruj.
Panie Jones,
musimy pana zabrać do szpitala na obserwację.
Dobrze.
Mogę z nim pojechać?
Przepraszam, jest pani z rodziny?
To mój tata.
Oczywiście.
Zabawne.
Marzyłam o takim widoku.
Miałam stać tutaj z Ryanem.
Może nawet całować się z nim.
Przykro mi, że tak wyszło.
Mnie nie.
Widok się zgadza.
Ale marzyłam o złej osobie.
Może dasz się zaprosić na bal?
Tak. Byłoby fajnie.
Myślisz, że JJ nas obserwuje?
Pewnie tak.
Jezu Chryste, czy ty płaczesz?
Wcale nie. Sam płaczesz.
Byłeś pierwszy.
Ile kosztuje nas ten satelita?
Nie pytaj.
Co robisz?
Daję im trochę przestrzeni.
No dobra.
Może niedługo zostaniemy rodziną.
To miły moment. Nie psuj go.
À propos rodziny, kiedy wrócimy,
zamierzam wprowadzić parę zmian w życiu.
Tak. A nawet sporo.
Dobrze mówię, moja ty kreweteczko?
Kurza twarz.
MÓJ PRZYJACIEL SZPIEG: WIECZNE MIASTO
Żenujące.
Serio? A ja myślę, że urocze.
Niech... szef się nie rusza.
Co ty nie powiesz.
I co teraz?
Mamy jedną opcję.
Wiać!
Złaźcie!
MÓJ PRZYJACIEL SZPIEG: WIECZNE MIASTO
- Co tu robisz, Connelly? - To nasz happy end.
Uratowaliśmy świat Zdobyłeś dziewczynę
Dobrze się bawimy
Musimy zdążyć na lot. Zbieraj się.
Mam czas.
Napijmy się. Jest co świętować.
Nie piję w pracy. To nieprofesjonalne.
Rozpuść swoje włosy Rozchmurz się
Nie bądź miękiszonem Bo krewetka nie zajmie się japiszonem
Jeden drink.
PAMIĘCI LIBBY BROGMUS
Napisy: Piotr Leszczyński
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska