‎(ผลงานภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
‎(วันที่ 1 เมษายน 1991)
‎(สื่อมวลชน)
‎วันที่ 1 เมษายนเป็นวันจันทร์วันอีสเตอร์
‎ผมอยู่ในห้องข่าวจนถึงประมาณสี่ทุ่ม
‎จากนั้นกลับบ้านที่เขตอุนเทอร์ราท ‎เมืองดุสเซลดอร์ฟ
‎ตอนนั้นเองที่ผมสังเกตเห็น
‎ทั้งเมืองเต็มไปด้วยแสงสีน้ำเงิน
‎รถดับเพลิง รถพยาบาล รถตำรวจ
‎ตลอดชีวิตการทำงาน ผมไม่เคยเห็นแบบนี้
‎ทั้งก่อนหน้าและตั้งแต่นั้น
‎ผมขับรถตามบรรดารถตำรวจ
‎ทุกคันขับไปที่เขตวงแหวนไกเซอร์ ฟรีดริช
‎แถบที่มีคนรวยและคนดังอาศัยอยู่
‎ผมยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ผมถามตำรวจคนหนึ่ง
‎"คุณบอกได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น ‎ทั้งเมืองเหมือนถูกปิดตาย"
‎เขาบอกว่า "ไม่ใช่แค่ทั้งเมือง
‎ทางหลวงทุกสายก็ถูกปิด
‎เรากำลังไล่ล่าจับคนร้าย"
‎ผมถามเขาว่า "เกิดอะไรขึ้น"
‎เขาตอบว่า "อาชญากรรมที่เลวร้ายที่สุด"
‎พูดว่า "คุณคงเคยได้ยินชื่อคุณโรห์เวดเดอร์"
‎"ใครคือโรห์เวดเดอร์"
‎"คุณไม่รู้จักเขาเหรอ
‎เขาเป็นประธานหน่วยงานทรอยฮันด์ที่เบอร์ลิน
‎กำลังชำระบัญชีของเยอรมันตะวันออก"
‎ผมกับภรรยากำลังไปพักผ่อนเล่นสกีวันหยุด
‎คืนนั้นเรากำลังเดินทางกลับดุสเซลดอร์ฟ
‎เราผ่านบ้านโรห์เวดเดอร์ มีแสงไฟสว่างจ้า
‎และหน้าบ้านระยะ 20 เมตร
‎ผมเจอกับตำรวจคนหนึ่ง ‎และถามเขาแค่คำถามเดียว
‎"เขาตายแล้วใช่ไหม"
‎"ใช่"
‎ผมรู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น มันชัดเจนมาก
‎สวัสดี สุภาพสตรีและบุรุษทุกท่าน
‎ช่องเซดดีเอฟต้องขอโทษที่แทรกเข้ามา ‎กลางหนังเรื่องนี้
‎เรามีเหตุผลที่น่าเศร้าและน่าตกใจ ‎ที่ต้องขัดจังหวะรายการ
‎หัวหน้าหน่วยงานทรอยฮันด์ ‎เดตเลฟ โรห์เวดเดอร์
‎ถูกฆ่าตายในอะพาร์ตเมนต์ของเขา ‎ที่เมืองดุสเซลดอร์ฟ
‎ตอนค่ำวันจันทร์ เวลา 22:30 น.
‎(เยอรมันนี)
‎จักรวรรดิเยอรมัน
‎ไม่มีใครตั้งใจจะสร้างกำแพง
‎เยอรมันตะวันออกและตะวันตก ชาติที่ถูกแบ่งแยก
‎ความเป็นหนึ่งเดียว ความยุติธรรม ‎และอิสรภาพ
‎องค์กรกองทัพแดง
‎การโจมตีที่บ้าคลั่งโดยผู้ก่อการร้ายป่าเถื่อน
‎เพื่อเยอรมันที่เป็นบ้านเกิดเมืองนอน
‎ผงาดขึ้นมาจากซากปรักหักพัง
‎ทลายกำแพงนี้เสีย
‎บ้านเกิดเมืองนอนของเรารวมกันเป็นหนึ่ง
‎รุ่งเรือง เยอรมันคือบ้านเกิดเมืองนอน
‎(ฆาตกรรมไร้ที่ติ)
‎ผมกำลังเล่นสกีอยู่ที่ออสเตรีย
‎(รัฐมนตรีคลัง)
‎เจ้าหน้าที่อารักขาของผมปลุกผมกลางดึก ‎และบอกว่า
‎"โรห์เวดเดอร์ถูกฆ่า"
‎ผมเพิ่งไปเล่นสกีได้สองวัน
‎และผมก็ตั้งตารอวันหยุดไปเล่นสกีนั้นมาก
‎เขาบอกว่า "ไปถ่ายรูปที่หน้าต่างบานบนสิ"
‎ผมบอกว่า "ผมมองไม่เห็นอะไร"
‎เขาบอกว่า "แค่เปิดแฟลชแล้วก็ถ่าย
‎เดี๋ยวก็รู้ว่าถ่ายรูปอะไรมาได้"
‎ผมอยู่ที่บ้านตอนโทรศัพท์ดัง
‎ผมรู้ทันทีว่าทำไมเขาถึงโดนทำร้าย
‎(หัวหน้าฝ่ายต่อต้านการก่อการร้าย ‎หน่วยสืบสวนอาชญากรรม)
‎หน่วยสืบสวนของเราไปถึงที่นั่น
‎ฝ่ายพิสูจน์หลักฐานได้รับแจ้ง
‎และพวกเขาเริ่มทำงานทันทีตอนกลางดึก
‎ตำรวจหลายนายมาถึง
‎รวมทั้งหน่วยสืบสวนอาชญากรรม
‎คนแปลกหน้าเข้ามาบัญชาการสถานการณ์
‎ผมถูกไล่ให้ออกไป
‎เรามาถึงระหว่างตีสามถึงตีสี่
‎ก่อนอื่นเราเข้าไปในอาคารเพื่อดูสถานการณ์
‎ศพยังอยู่ในห้องอ่านหนังสือที่อยู่ชั้นล่าง
‎(หัวหน้าฝ่ายสื่อสาร ‎หน่วยสืบสวนอาชญากรรม)
‎คุณโรห์เวดเดอร์อยู่ตรงข้ามกับหน้าต่าง
‎นอนกองอยู่บนพื้นตรงหน้าชั้นหนังสือ
‎- สวัสดี คุณชม็อก ‎- สวัสดี คุณโวบ์
‎รัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทยที่ดุสเซลดอร์ฟ
‎ยืนยันไหมว่าโรห์เวดเดอร์ถูกฆาตกรรม
‎ครับ ข่าวนี้ได้รับการยืนยันแล้ว
‎ทั้งเมืองกำลังตกใจ
‎เขาเป็นคนที่ทุกคนชื่นชอบ
‎แต่เขารู้ว่าบทบาทใหม่ที่เขาได้รับ
‎ทำให้เขาตกอยู่ในอันตรายเช่นกัน
‎เรามั่นใจได้เลยว่านี่เกี่ยวข้องกับการเมือง
‎กลับมาที่ห้องข่าว สิ่งแรกที่ผมทำ
‎คือล้างฟิล์มที่ถ่ายมา
‎ผมจำได้แม่นยำ
‎ผมตกใจกับภาพที่ผมเห็น
‎คุณเห็นกระสุนสองนัด
‎เจาะทะลุหน้าต่างกระจกที่ดูธรรมดานี้
‎หนึ่งนัดสังหารเดตเลฟ คาร์สเทน โรห์เวดเดอร์
‎กระสุนนัดที่สองทำให้ภรรยาเขาบาดเจ็บ ‎ซึ่งเธอยืนอยู่ข้างหลังเขา
‎ถ้าตำรวจท้องที่
‎วางกำลังคุ้มกันที่เพียงพอ
‎หน้าต่างพวกนี้คงไม่ใช่กระจกธรรมดา
‎ต้องเป็นกระจกกันกระสุน
‎ถึงวันนี้ผมก็ยังไม่เข้าใจ
‎ทำไมมีแค่ชั้นล่างของตัวบ้าน
‎ที่เป็นหน้าต่างแบบกันกระสุน
‎ในบ้านที่ผมอาศัยอยู่
‎หน้าต่างทุกบาน
‎และประตูทุกบานถูกออกแบบ
‎ให้ป้องกันการจู่โจมโดยตรงได้
‎รู้สึกโกรธและสงสาร
‎โกรธและสงสาร
‎โกรธเพราะสิ่งที่ควรได้รับการคุ้มกัน ‎กลับไม่ได้รับการคุ้มกัน
‎และสงสารผู้คน
‎ที่มอบความไว้วางใจให้กับประเทศ ‎และประเทศกลับไม่สามารถปกป้อง
‎หรือไม่อยากจะปกป้องพวกเขา
‎นี่คือข่าวประจำวันของสถานีเฟิร์สต์เยอรมัน
‎หัวหน้าหน่วยทรอยฮันด์ โรห์เวดเดอร์
‎ถูกฆาตกรรม
‎เหยื่อเป็นคนสำคัญในความพยายาม
‎ที่จะผลักดันเศรษฐกิจของเยอรมันตะวันออก ‎ที่ครั้งหนึ่งเคยได้ชื่อว่าเป็นคอมมิวนิสต์
‎กองทัพแดงซึ่งเป็นองค์กรฝ่ายซ้าย ‎อ้างว่าเป็นคนสังหารเขา
‎แต่เจ้าหน้าที่ความมั่นคงของเยอรมันกล่าวว่า
‎ชตาซี อดีตหน่วยตำรวจลับของเยอรมันตะวันออก ‎อาจมีส่วนเกี่ยวข้อง
‎อัยการสูงสุดปฏิเสธที่จะยืนยันว่า
‎กองทัพแดงมีส่วนเกี่ยวข้องกับการโจมตีหรือไม่
‎พวกเขาไม่คาดว่าจะรู้ตัวผู้ก่อเหตุในเร็วๆ นี้
‎หรืออาจไม่มีวันรู้เลย
‎รัฐมนตรีกระทรวงการคลัง ไวเกิล ‎ผู้ที่กำกับดูแลหน่วยงานทรอยฮันด์
‎ต้องถูกขัดจังหวะวันหยุดเทศกาลอีสเตอร์ ‎เพื่อเดินทางเข้ามายังกรุงบอนน์
‎ผมคิดว่าโรห์เวดเดอร์
‎เป็นเหมือนผู้สละชีพ
‎เพื่อให้ประเทศเยอรมันรวมเป็นหนึ่ง
‎และเมื่อมองอย่างนั้น
‎จึงมีความรู้สึกสำนึกในบุญคุณ
‎ที่เขามีความกล้าหาญและความมุ่งมั่น
‎ที่จะเข้ามาทำหน้าที่ที่มีอันตรายยิ่ง ‎ที่หน่วยงานทรอยฮันด์
‎เพื่อผลประโยชน์ของประเทศเยอรมัน
‎(ผู้สละชีพ)
‎โรห์เวดเดอร์เคยเป็นหัวหน้าในบริษัทโฮลดิ้ง ‎ด้านอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดในโลก
‎(รองประธานทรอยฮันด์)
‎มีบริษัทของเยอรมันตะวันออกราว 15,000 แห่ง ‎อยู่ในบริษัทโฮลดิ้งแห่งนี้
‎อู่เรือ โรงหลอมเหล็ก โรงงานทอผ้า ‎และโรงงานเคมี
‎หากวัดจากมาตรฐานโลกตะวันตก ‎บริษัทเหล่านั้นมีปัญหามากมาย
‎เท่าที่จะมีได้
‎แต่ละบริษัททั้ง 15,000 แห่งนั้น ‎ต้องมีการปรับโครงสร้างครั้งใหญ่
‎ถือเป็นงานยักษ์
‎เป็นไปได้ว่านี่คือครั้งแรก ‎ที่สำนักงานอย่างทรอยฮันด์
‎(ทนายความด้านธุรกิจของทรอยฮันด์)
‎ต้องจัดกลุ่มบริษัททั้งหมด ปรับโครงสร้าง ‎ชำระบัญชีและขาย
‎(หน่วยงานทรอยฮันด์)
‎คุณนายบรูเอิลครับ คุณรู้สึกยังไง ‎กับการทำร้ายครั้งนี้
‎เจ้าหน้าที่ทุกคนเศร้ามากและตอนนี้ทุ่มเท
‎ที่จะสานงานต่อจากคุณโรห์เวดเดอร์
‎นั่นเป็นงานของเราค่ะ ‎เรามุ่งมั่นที่จะทำให้เสร็จเรียบร้อย
‎เลวร้ายมาก แย่มาก
‎ผมถึงกับพูดไม่ออก
‎- มันเลวร้ายมาก เขาเป็นเจ้านายฉัน ‎- ผมเศร้า
‎มันน่าตกใจจริงๆ
‎ผมสงสัยว่า...
‎ทำไมถึงไม่มีมาตรการคุ้มกันเขาเลย
‎รุ่งขึ้นหลังจากเหตุฆาตกรรมโรห์เวดเดอร์
‎ผมมาถึงที่หน่วยงานทรอยฮันด์
‎ที่นั่นวุ่นวายไปหมด
‎งานกำลังดำเนินต่อไป
‎นักลงทุนยืนอยู่ตรงนั้น ผู้จัดการที่อยากได้เงินกู้
‎นักลงทุนที่อยากได้ข้อมูล ‎เกี่ยวกับคำร้องการโอนของพวกเขา
‎ผมเดินไปรอบๆ โดยรู้สึกว่าเป็นส่วนเกิน
‎ลองคิดดู คุณทำงานอยู่ในองค์กรแห่งหนึ่ง
‎แล้วเจ้านายของคุณถูกยิงเสียชีวิต
‎มีสาเหตุเลวร้ายประเภทไหนกัน ‎ที่ทำให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้
‎ผู้ชายคนหนึ่งสละตำแหน่งที่มั่นคงในฝั่งตะวันตก
‎เพื่อมาฝั่งตะวันออกและจัดการปัญหาทั้งหมด
‎ไม่เหมือนพวกคนอวดดีในมิวนิกหรือบอนน์
‎ที่ได้แต่นั่งพล่ามโอ้อวดอยู่ในที่ที่ปลอดภัย
‎เขามาที่นี่และเผชิญความท้าทายนั้น
‎ผู้ชายคนนั้นถูกยิงตาย ผมคิดว่ามันแย่มาก
‎เศรษฐกิจของอดีตเยอรมันตะวันออก ‎ใกล้จะล่มสลายเต็มที
‎รัฐเยอรมันนีใหม่กำลังเผชิญหน้ากับ ‎ปัญหาที่กองสุมเป็นภูเขา
‎คุณโรห์เวดเดอร์ หลายคนกำลังสงสัยว่า ‎ทำไมคุณถึงรับงานนี้
‎(ห้าสัปดาห์)
‎(ก่อนเกิดเหตุฆาตกรรม)
‎บางทีถ้ามองที่ประวัติของคุณ ‎อาจช่วยเราอธิบายได้
‎คุณเกิดมาในฐานะลูกชายของคนขายหนังสือ ‎ที่เมืองโกทา เมื่อปี 1932
‎นั่นอยู่ที่รัฐทือริงเงิน
‎คุณมาจากเยอรมันนีตอนกลาง ‎ตรงนี้มีผลต่อการตัดสินใจของคุณไหม
‎ครับ ผมสนใจมาก
‎กับรัฐเยอรมันนีใหม่ อย่างที่เรียกกัน
‎ผมมักอยู่ที่เยอรมันตะวันออก ‎ช่วงที่ใช้เวลาในกรุงบอนน์
‎การรวมประเทศมีความหมายมากกับผมตลอดมา
‎และนั่นคือเหตุผล ถึงแม้จะมีคำวิจารณ์มากมาย
‎และการไม่ยอมรับที่พุ่งเป้ามาที่งานของผม
‎ผมก็ภูมิใจที่สามารถทำงานนี้
‎มันทำให้ผมมองข้ามปัญหาทั้งหลาย ‎ที่เรากำลังเผชิญอยู่นี้ได้
‎บริษัทที่มีขนาดใหญ่ พนักงานที่ทะนงตน ‎เครื่องจักรที่ล้าสมัย
‎กำลังการผลิตต่ำและเหนือสิ่งอื่นใด ‎สินค้านั้นแตกต่างเมื่อนำไปขาย
‎หน่วยงานทรอยฮันด์เต็มไปด้วยปัญหาใหญ่
‎คุณคิดยังไงกับหน่วยงานนี้
‎- ไม่ค่อยชอบนะ ‎- ทำไมล่ะ
‎การเปลี่ยนโครงสร้างของพวกเขา ‎มาถึงตอนนี้ทำลายหลายอย่าง
‎ไม่ได้สร้างงานเลย
‎ภรรยาของผมตกงานไปแล้ว
‎ทุกคนกลัว
‎ตอนนี้เราแย่ยิ่งกว่าเดิมอีก
‎เรารู้สึกไม่มีความสุข
‎เพราะไม่รู้ว่าจะตกงานหรือเปล่า
‎ลักษณะของสถานการณ์ดูได้จาก
‎ระดับการว่างงานที่ขึ้นสูง จำนวน...
‎(ประธานหน่วยงานทรอยฮันด์)
‎บริษัทที่กำลังล่มสลาย
‎ใช่ อัตราการว่างงานนั้นน่าเศร้า
‎ในบางเขตถือว่าเสียหายมากและน่าตกใจ
‎ผู้คนมีสิทธิรู้สึกกังวลใจ
‎เพราะคนงานทุกคนทำงานได้ดี
‎และนั่นทำให้การตัดสินใจแบบนี้ ‎ทำได้ลำบากมาก
‎เรา...
‎ไม่ได้ตัดสินใจเรื่องอะไรแบบนี้ง่ายๆ ‎ที่หน่วยงานของเรา
‎เมื่อไหร่ที่เราจะตัดสินใจ ‎เราจะคิดว่ามันมีความหมายกับผู้คนยังไง
‎ฉันทำงานที่นี่มา 18 ปี
‎ตอนนี้อายุ 43 คงหางานใหม่ไม่ได้
‎ศูนย์จัดหางานส่งฉันต่อไปเรื่อยๆ
‎สำนักงานสวัสดิการก็ทำแบบเดียวกัน
‎ห้องพักไม่ใช่ห้องพักแล้ว โทรมมาก
‎ฉันใกล้จะสติแตกเข้าไปทุกที
‎พูดตามตรงนะคะ
‎ค่าชดเชยตกงานแค่ 500 มาร์ค
‎ฉันมาถึงจุดที่อาจผูกคอตายให้รู้แล้วรู้รอด
‎และฉันจะพาลูกๆ ไปด้วย จริงนะ
‎ฉันจะบอกให้ ฉันจะไม่ทิ้งลูกๆ ไว้ที่นี่ลำพัง
‎เมื่อวานคุณเปิดแก๊สจริงๆ หรือเปล่า
‎ฉันทำอะไรไม่ถูก
‎เราจะต้องผ่านมันไปให้ได้
‎เราจะสู้
‎(ุตุลาคม ปี 1989)
‎(อีก 18 เดือนก่อนเกิดเหตุฆาตกรรม)
‎(เบอร์ลินตะวันออก)
‎ไม่มีใครเคยหิวที่เยอรมันตะวันออก ‎ทุกคนมีห้องพัก
‎ไม่มีใครต้องไร้บ้าน
‎เยอรมันตะวันออกจัดการสิ่งเหล่านั้นได้ดี
‎บริษัทต่างๆ ทำงานได้ดี ผู้คนทำงานหนัก
‎แต่มันเหมือนวงล้อของหนูแฮมสเตอร์
‎ไม่มีอะไรดีขึ้นมา ไม่ได้สร้างความมั่งคั่ง
‎ถ้ากำแพงเบอร์ลินไม่โดนทลายลงเมื่อปี 1989
‎ภายในสองสามหรือน้อยกว่าห้าปี ‎มันก็คงจะระเบิด
‎ระบบและโครงสร้างภายในทั้งหมด
‎มันแตกสลาย
‎ห้ามมีความรุนแรง
‎คนไม่อยากจะยืนหยัดเพื่อคุณค่าที่แท้จริงอีกต่อไป
‎อิสรภาพ
‎คนหนุ่มสาวหลายพันคนในหลายเมือง
‎ร้องขออิสรภาพและให้ปฏิรูปการเมือง
‎วันที่ 9 พฤศจิกายนคือวันประวัติศาสตร์
‎เยอรมันตะวันออกประกาศเปิดพรมแดน ‎โดยมีผลทันที
‎ประตูที่กำแพงเปิดกว้าง
‎สำหรับทุกคนที่เคลื่อนไหวทางการเมือง ‎วันที่ 9 พฤศจิกายนเป็นวันที่
‎พวกเขาจะจดจำไปตลอดชีวิต
‎ชาวเบอร์ลินตะวันออกมีความสุขขณะข้ามพรมแดน
‎ที่ปิดกั้นพวกเขามา 28 ปี
‎ชัดเจนเลยว่านี่จะต้องเป็น ‎หนึ่งในวันที่น่าตื่นเต้นที่สุดของเบอร์ลิน
‎แต่ท่ามกลางความสุขนั้น
‎เกิดคำถามตามมาในทันที
‎แล้วจะยังไงต่อ
‎รัฐมนตรีกระทรวงการคลังเตรียมอะไรไว้
‎หลายวันก่อนหน้านั้น กระทรวงการคลังเริ่มคิดว่า
‎จะต้องเกิดอะไรขึ้นบ้าง
‎เพื่อที่จะนำเยอรมันตะวันออก ‎ออกมาจากสถานการณ์เลวร้ายทางเศรษฐกิจ
‎ผมยังคงทึ่งมาจนถึงทุกวันนี้
‎กับระดับการปรับปรุงที่กระทรวงการคลังนำเสนอ
‎ปี 1989 ตอนที่กำแพงเบอร์ลินทลายลง...
‎(หัวหน้าหน่วย กระทรวงการคลัง)
‎ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน
‎ผมเฝ้าระวังเต็มที่
‎ในแบบที่ผมไม่เคยเป็นมาก่อน
‎มีคู่มือเรื่องเยอรมันตะวันออกสองฉบับ
‎ผมมีไว้เพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับสถาบันต่างๆ
‎และยังมีการศึกษาเรื่องเศรษฐกิจ ‎ของเยอรมันตะวันออก
‎ผมได้มันมาทั้งหมดและจากนั้นพูดกับตัวเอง
‎ด้วยความยโสของคนอายุน้อยในวัยเพียง 44 ปี
‎"ตอนนี้ไม่มีใครรู้จักเยอรมันตะวันออกดีเท่าฉัน"
‎ผมจัดการสิ่งต่างๆ ด้วยความเชื่อแบบนั้น
‎มันเป็นช่วงเวลาที่ต้องเด็ดเดี่ยว
‎เวลาที่จะเปลี่ยนโครงสร้างระบบเศรษฐกิจ ‎และสังคมของเยอรมันตะวันออก
‎มันหมายถึง
‎การแข่งขัน ทรัพย์สมบัติ ‎นโยบายทางการเงินที่เป็นอิสระ
‎เราคิดถึงเรื่องทั้งหมดเหล่านั้น ‎เพื่อคนในเยอรมันตะวันออก
‎วันที่ 14 พฤศจิกายน ฉันได้รับโทรศัพท์ ‎จากคณะมนตรีบริหาร
‎"เราต้องการให้คุณมาทำงานในรัฐบาล"
‎ครึ่งชั่วโมงต่อมาฉันได้รับตำแหน่งสูงสุดในชีวิต
‎วันนั้นเป็นวันเกิดลูกชายคนรองของฉัน
‎วิเศษมาก
‎และจากนั้นทุกอย่างก็เริ่มจากตรงนั้น
‎ตอนนั้นฉันไม่รู้สึกถึงความมุ่งร้าย
‎ในสื่อภายในประเทศและระหว่างประเทศ
‎มันเหมือนกับ "เธอช่างกล้าหาญ"
‎หรือ "ในวงการของเธอ ‎คนอยากสร้างความแตกต่าง"
‎มันเป็นความรู้สึกทั่วไป
‎คริสตา ลุฟท์ระบุไว้ง่ายๆ ว่า
‎แผนของรัฐบาลคือเปลี่ยนเป็นเศรษฐกิจแบบตลาด ‎อย่างเด็ดขาดแต่มีการควบคุมดูแล
‎สำหรับเรามันเกี่ยวกับเศรษฐกิจแบบตลาด
‎ที่พิสูจน์แล้วว่ามีประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจ ‎และการแข่งขันระหว่างประเทศ
‎เราอยากใช้อิสรภาพทางการค้า
‎เพื่อกระตุ้นให้คนทำธุรกิจอิสระขนาดเล็ก
‎เราผ่านกฎหมายร่วมทุนในหอการค้าประชาชน
‎สิ่งเหล่านั้นไม่ได้อยู่แค่ขั้นตอนการวางแผน
‎บางอย่างถูกนำมาลงมือใช้แล้ว
‎นานสองสามสัปดาห์ที่เราเชื่อจริงๆ ว่า
‎ประเทศมีความก้าวหน้าไปมากและดีขึ้น
‎เชื่อว่าเยอรมันตะวันออกจะพัฒนาขึ้น ‎โดยไม่มีด้านลบ...
‎(มือคีย์บอร์ด วงแรมสไตน์)
‎แบบที่เราเคยมีมาก่อนหน้านั้น ‎หมายถึงตำรวจลับชตาซีและการกดขี่
‎และระบบพวกพ้องในการเมือง
‎เรานึกว่ามันจะเปิดกว้างและผ่อนคลายขึ้น
‎คล้ายกับสวรรค์
‎หลายคนพยายามค้นหาความฝัน
‎ผู้คนเปิดผับหรือบาร์กันทุกวินาที
‎พวกเขาเหมือนเด็กในร้านของเล่น ‎ที่ได้รับอนุญาตให้เล่นของเล่นในที่สุด
‎คุณสัมผัสได้ถึงความสุขขณะที่พวกเขาพูดว่า
‎"นี่ครับ ไวน์ขาว...
‎ใช่ เราเปิดตอนกลางคืนเท่านั้น"
‎บ่อยครั้งที่อะพาร์ตเมนต์ที่ตึกด้านหลัง
‎มีคนเริ่มมาพบปะกันและดื่มเหล้ายามค่ำคืน
‎ทุกคนทำสิ่งที่นึกว่าถูกต้อง
‎คนหนึ่งมีไส้กรอก
‎อีกคนมีสลัดใส่มะกอกและของนำเข้าอะไรแบบนั้น
‎ทุกคนกำลังใช้ชีวิตตามที่ฝัน ‎ด้วยความรู้สึกเปี่ยมสุข
‎เราต้องแสวงหาเส้นทางของตัวเอง ‎และใช้โอกาสนี้ที่เรามี
‎ที่นี่เปลี่ยนแปลงไปเยอะค่ะ
‎แต่ไม่มีทุนนิยมหรือกลายเป็นเยอรมันตะวันตก
‎ชาติเรา จงฟังสัญญาณ
‎เราต้องการสิ่งนี้ให้อยู่ในประเทศของเรา
‎และไม่อยากให้ใครมาตัดสินชะตาของประเทศ
‎บางครั้งฉันรู้สึกแปลก
‎และพวกผู้ชายก็รู้สึกแปลกเหมือนกัน
‎ใกล้การเริ่มต้นทำงานในตำแหน่งของฉัน ‎เดือนมกราคม ปี 1990
‎ฉันประชุมกับผู้จัดการราว 15 คน ‎จากอดีตรัฐต่างๆ ในเยอรมันตะวันออก
‎ฉันเป็นผู้หญิงคนเดียว
‎และฉันต้องขึ้นกล่าวแนะนำตัว
‎คุณถูกกล่าวหาว่าพูดจาอ้อมค้อม
‎และยังไม่ยอมพูดคำว่า ‎"เศรษฐกิจการตลาดเพื่อสังคม" ออกมา
‎โครงสร้างกฎเกณฑ์ของคุณหน้าตาเป็นยังไง
‎ไม่เอาน่า ฉันจะไม่ยอมรับที่คุณพูดแบบนั้น
‎ฉันมีเวลาพูดเพียงสามนาทีเท่านั้น
‎และฉันพูดไว้อย่างชัดเจน
‎ว่าเราจะเริ่มสร้างระบบตลาดภายในที่ใช้งานได้
‎หน้าที่นั่นเป็นไปตามหลักการ ‎ของระบบเศรษฐกิจแบบตลาด
‎ที่นั่นเองที่ฉันเห็นโรห์เวดเดอร์ตัวจริงครั้งแรก
‎เขาตัวใหญ่มาก
‎ร่างกายกำยำ
‎เขาสวมบทบาทผู้เชี่ยวชาญเรื่องปรับโครงสร้าง
‎เขาพัฒนาความรู้ในด้านนั้นที่บริษัทโฮสช์ ‎ตรงนี้ปฏิเสธไม่ได้
‎และโรห์เวดเดอร์บอกว่าต้องทำอะไรบ้าง
‎บริษัทของเยอรมันตะวันออก ‎ต้องพิสูจน์ตัวเองในตลาดโลก
‎ตรงนี้สำคัญมาก
‎ไม่ใช่ทุกบริษัทต้องถูกแปรรูปทันที
‎ถ้าเยอรมันตะวันออกเร่งตามทัน
‎ผมก็คิดว่าไม่นานนักเราก็จะได้กรอบโครงสร้าง
‎ว่าคนจะทำงานที่ไหนได้และอยากอยู่ที่ไหน
‎เราควรกระตุ้นให้คนมองโลกในแง่ดี
‎และในความเห็นของผมวิธีที่ดีที่สุดที่จะทำคือ
‎ทั้งสองฝ่ายต้องร่วมมือกัน
‎ฉันยังรู้สึกประทับใจว่า
‎เขาไม่ใช่คนที่จะบุกตะลุยดึงดัน
‎เขารอบคอบและถี่ถ้วน ไม่รีบเร่ง
‎หรือทำเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองเท่านั้น
‎เขาต้องการสร้างสิ่งสำคัญให้คนจดจำเขา
‎ขอบคุณที่มาครับ
‎ตอนนี้กลับไปที่สตูดิโอที่เบอร์ลิน
‎ประสบการณ์ทางการเมืองได้สอนผม
‎ว่าหลายอย่างต้องปล่อยเติบโตเต็มที่ในกาลเวลา
‎เหมือนกับชีสชั้นดี
‎จากนั้นต้องนำมากิน
‎ไม่เช่นนั้นก็จะเริ่มส่งกลิ่นเหม็น ‎และสายเกินไป
‎แปลว่ามันต้องมีกระบวนการ
‎แน่นอน ผมอยากให้ประเทศเยอรมันนี ‎รวมกันเป็นหนึ่งเดียวเมื่อสิ้นสุดกระบวนการ
‎ผมเชื่อมั่นมากว่าเยอรมันตะวันออกนั้นไร้ค่า
‎แน่นอนว่าคนมีความเห็นต่อ ‎เยอรมันตะวันออกต่างกัน
‎แต่ไม่สำคัญว่าทรัพย์สิน ‎ของเยอรมันตะวันออกจะมีค่าเท่าไร
‎ความจริงก็ปรากฎมาในตอนท้ายอยู่ดี
‎ปลายเดือนมกราคม ผมพบว่าตัวเอง
‎มีแนวคิดที่เป็นไปได้และรอบคอบ ‎สำหรับจัดตั้งสหภาพทางการเงิน
‎มันเป็นเอกสารจำนวน 15 หน้า
‎และต้องเก็บเป็นความลับไปอีก 14 วัน
‎จนกว่าจะเตรียมการทุกอย่างเรียบร้อย
‎จากนั้นกลางเดือนกุมภาพันธ์ก็ถึงเวลานั้น
‎(วันที่ 13 กุมภาพันธ์ ปี 1990)
‎(14 เดือน ก่อนเกิดเหตุฆาตกรรม)
‎(บอนน์)
‎(รัฐมนตรีกระทรวงการคลัง)
‎ตอนนั้นรัฐมนตรีกระทรวงเศรษฐกิจ ‎ลุฟท์มาหาเรา
‎และร้องขอค่าชดเชยพิเศษ ‎เป็นจำนวน 15,000 ล้านมาร์ค
‎และนักการเมืองเยอรมันตะวันตกบางคน
‎รวมถึงสมาชิกรัฐสภาพูดว่า
‎"บางทีคุณไม่ต้องให้ 15,000 ล้าน
‎แต่ให้ 10,000 ล้าน หรือ 8,000 ล้าน ‎หรืออย่างน้อย 7,000 ล้าน
‎คุณต้องให้พวกเขา"
‎ตอนนั้นผมตอบว่า "ไม่"
‎เราบินจากเบอร์ลิน-เชินเฟลด์ ‎ไปกรุงบอนน์ด้วยสายการบินอินเตอร์ฟลุก
‎เราลงเครื่องบินและขึ้นเฮลิคอปเตอร์
‎ลงจอดที่สนามของอาคารสำนักนายกรัฐมนตรี
‎เฮลมุท โคห์ลยืนอยู่ด้านนอก ‎มีทีมงานยืนเข้าแถวอยู่
‎ฉันรู้สึกเหมือนเราทุกคนกำลังไปงานศพ
‎พวกเขาทุกคนใบหน้านิ่งเฉย
‎จากนั้นเราได้รับเชิญให้เข้าไป
‎และคณะรัฐมนตรีครึ่งหนึ่งนั่งอยู่ในห้องนาโต้
‎ข้างโคห์ลมีไวเกิลและคนอื่นๆ อีกหลายคน
‎โคห์ล...
‎นั่งอยู่ข้างหน้าเหมือนพระพุทธเจ้า
‎และ...
‎เขาพูดว่ามันวิเศษมากแค่ไหน
‎และพูดว่าอีกไม่กี่อาทิตย์ ‎มันก็จะถูกจัดการเสร็จเรียบร้อยและอื่นๆ
‎จากนั้นเราก็ได้รับอนุญาตให้พูดทีละคน
‎"ท่านนายกรัฐมนตรี
‎เศรษฐกิจของเยอรมันตะวันออกนั่นไม่สู้ดี
‎แต่เราต้องการยาที่ฉีดเพื่อรักษาเรา
‎ไม่ใช่ยาฉีดที่ฆ่าเราให้ตาย
‎ขอเวลาเราบ้าง
‎เราต้องการเวลาสองสามปีหรืออาจถึงสี่ปี
‎เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับขั้นตอนแบบนี้
‎ไม่เช่นนั้นเราจะไม่รอดกันทุกคน"
‎ไม่มีทาง
‎ตอนนั้นผมตอบว่า "ไม่"
‎ระบบเศรษฐกิจนั้น
‎จะไม่ได้เงินแม้แต่เพนนีเดียว ‎หรือแม้แต่มาร์คเดียว
‎เราเตรียมพร้อมที่จะเสนอมากกว่านั้น
‎แต่เฉพาะเมื่อเราได้เริ่มใช้ระบบหนึ่ง
‎ที่จะเปลี่ยนแปลงระบบเศรษฐกิจและสังคม ‎ในระดับพื้นฐาน
‎นั่นเป็นเหตุผลที่เราคิดว่า
‎จะเสนอจัดตั้งสหภาพการเงิน ‎ให้กับเยอรมันตะวันออก
‎แต่ภายใต้เงื่อนไขบางประการ
‎พวกเขาไม่อยากได้ยินข้อเสนอนั้น
‎รัฐบาลไม่ยอมให้เงินเราแม้แต่เพนนีเดียว
‎"เราจะ..." ไวเกิลพูดทันที "ไม่"
‎"เป็นไปไม่ได้และเราต้องเร่งทำทุกอย่างนี้ด้วย"
‎เราอยากทำงานไปทีละก้าว
‎มันเป็นหนึ่งในสิ่งที่น่าสนใจและท้าทายที่สุด
‎ที่เคยเกิดขึ้นกับผมในอาชีพทางการเมือง
‎และชีวิตผมในฐานะรัฐมนตรีว่าการ ‎กระทรวงการคลัง
‎ระบบเศรษฐกิจของทั้งประเทศ
‎ไม่เคยถูกแปรรูปในลักษณะนั้นมาก่อน
‎โรห์เวดเดอร์เตือนเรื่องสหภาพทางการเงิน ‎ระหว่างเยอรมันตะวันออกและตะวันตก
‎มันเป็นโครงการที่มีความเสี่ยงสูง ‎บริษัทหลายแห่งในเยอรมันตะวันออกต้องปิดตัว
‎ถ้าพวกเขาต้องเข้าสู่การแข่งขัน ‎ระหว่างประเทศในทันที
‎นี่อาจทำให้คนว่างงานจำนวนมาก
‎เรามองหาคนพิเศษที่จะมาเป็นประธาน ‎ของหน่วยงานทรอยฮันด์
‎คนที่สามารถจัดการงานใหญ่ที่ไม่ธรรมดานี้
‎โรห์เวดเดอร์มีคุณสมบัติพิเศษสำหรับงานนี้
‎เฮลมุท โคห์ลและผมเชื่อมั่นว่า
‎เราควรขอให้เขามารับตำแหน่ง
‎โรห์เวดเดอร์ ซีอีโอบริษัทโฮสช์ ‎ที่อยู่ในดอร์ทมุนด์
‎มุ่งจะแปรรูปบริษัทที่เคยเป็นของรัฐ ‎ในเยอรมันตะวันออก
‎ตอนแรกเหมือนจะเป็นอย่างนั้น
‎โรห์เวดเดอร์ยังไม่ตระหนักว่า ‎สิ่งที่ตามมาจะยิ่งใหญ่แค่ไหน
‎เขาลังเลที่จะรับตำแหน่งประธานบอร์ด
‎ผมจำได้
‎เขาลังเลแต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้
‎เขายอมรับทำงานนี้
‎เขากำลังรับใช้...
‎เอาเป็นว่า รับใช้ประเทศบ้านเกิดเมืองนอน
‎(เก้าเดือน)
‎(ก่อนเกิดเหตุฆาตกรรม)
‎(ส่วนแบ่งทางสังคมบวกการทำลายบริษัท ‎เท่ากับทรอยฮันด์)
‎การปลดพนักงานครั้งใหญ่ระลอกแรก ‎เกิดขึ้นตามมาเร็วมาก
‎เป็นครั้งแรก
‎คนไม่มีสิทธิทำงานและต้องไปที่ศูนย์จัดหางาน
‎คนต่อไป
‎เยอรมันตะวันออกผิดหวังอย่างแรง ‎เพราะความน่าหงุดหงิดนี้
‎คนเริ่มพุ่งความโกรธไปที่หน่วยงานทรอยฮันด์
‎(งานสำหรับทุกคน)
‎คุณเป็นคนเยอรมันตะวันตก ‎ที่คนเยอรมันตะวันออกเกลียดมากที่สุด
‎คุณเซ็นชื่อครั้งเดียว ‎ตำแหน่งงานก็หายไปหลายพันตำแหน่ง
‎คน 760,000 คนตกงานไปแล้ว ‎ในรัฐเยอรมันใหม่
‎คุณรับมือกับมันอย่างไรในฐานะคนคนหนึ่ง
‎มันมีเหตุผลทางด้านเศรษฐกิจ ‎ที่บังคับให้คุณต้องทำอย่างนั้น
‎แต่คนหลายคนกำลังจะตกงาน
‎โรห์เวดเดอร์เป็นคนที่ต้องเสี่ยงมากที่สุด
‎ในประเทศเยอรมันตอนนั้น
‎เราทำการวิเคราะห์โดยที่ผมสั่งให้ทำ
‎และเสนอไปที่ตำรวจฝ่ายอาชญากรรม ‎ตำรวจสำนักงานรัฐธรรมนูญ
‎อัยการรัฐและกระทรวงมหาดไทย
‎เราได้บทสรุปว่า
‎โรห์เวดเดอร์เป็นบุคคลในกลุ่มเค-106
‎ทำให้โรห์เวดเดอร์อยู่ในกลุ่มที่มีความเสี่ยงสูงสุด
‎และประกาศว่าเขาตกอยู่ในอันตราย
‎กลุ่มเค-106 คือแนวคิดต่อต้านการก่อการร้าย
‎วิธีการมีดังนี้
‎คนที่มีความเสี่ยงสูงจะถูกเฝ้าดู "ในทางลับ"
‎ซึ่งจะถูกเปิดเผยล่วงหน้า
‎หากบุคคลเหล่านี้ถูกติดตามสอดแนม ‎โดยผู้ก่อการร้าย"
‎การตัดสินใจตามแนวคิดเค-106 แปลว่า
‎ตำรวจท้องที่จะต้องตรวจตราพื้นที่ ‎รอบๆ ตัวของโรห์เวดเดอร์
‎เมื่อรู้ว่าอาจมีปฏิบัติการสอดแนมของสายลับ
‎เราจะจัดตั้งภารกิจลับและเฝ้ารอ
‎หากมีการโจมตีโรห์เวดเดอร์
‎นั่นคือแนวคิดเค-106
‎ครอบครัวของโรห์เวดเดอร์อาศัยอยู่ที่นี่
‎นี่คือวิลล่า แม็กซิมิเลียน
‎บ้านหลังนี้อยู่ในละแวกที่เต็มไปด้วยคนรวย
‎ละแวกนั้นมีแต่บ้านหลังใหญ่
‎เป็นละแวกที่คนแปลกหน้าจะเป็นจุดสนใจ
‎อะไรก็ตามที่ไม่ควรอยู่ที่นั่น ‎จะดึงดูดความสนใจ
‎แม้แต่ผมก็อาจดึงดูดความสนใจ
‎ในปี 1991 ตอนโรห์เวดเดอร์ถูกฆาตกรรม
‎ผมกำลังทำงานให้กับหนังสือพิมพ์ ‎ดุสเซลดอร์เฟอร์ เอ็กซ์เพรส
‎เป็นผู้สื่อข่าวอาชญากรรม
‎และทุกวันนี้ยังทำงานอยู่ที่นั่น
‎(หัวหน้าทรอยฮันด์ โรห์เวดเดอร์ถูกฆ่า)
‎ต้องมีการวางแผนฆาตกรรมล่วงหน้ามานาน
‎ดูจากวิธีที่ลงมือ
‎มันน่าจะดึงดูดความสนใจ
‎โชคร้ายที่ไม่มีตำรวจเห็น
‎และไม่มีเจ้าหน้าที่อารักขาเห็น
‎เพราะไม่มีเจ้าหน้าที่พวกนั้น
‎เขาอาศัยอยู่คนเดียวในบ้านหลังนั้น
‎และครั้งเดียวที่เขาเห็นตำรวจ
‎คือทุกๆ สี่ชั่วโมงเวลาที่รถลาดตระเวนแล่นผ่าน
‎(อีก 12 วัน)
‎(ก่อนเกิดเหตุฆาตกรรม)
‎หน่วยสืบสวนอาชญากรรมรัฐบาลกลาง
‎คณะทำงานเฉพาะกิจทรอยฮันด์
‎มีการระมัดระวังความปลอดภัย ‎ที่บ้านของดร.โรห์เวดเดอร์
‎พบว่าระบบกล้องวงจรปิด
‎ถูกปิดเครื่องในวันที่เกิดเหตุ
‎การบันทึกครั้งสุดท้ายคือเมื่อ ‎วันที่ 21 มีนาคม 1991
‎ผมคิดถึงคดีของโรห์เวดเดอร์มาตั้งแต่นั้น
‎และผมต้องการ
‎อยากคุยกับคุณนายโรห์เวดเดอร์เรื่องนี้
‎มีการสัมภาษณ์ทางโทรศัพท์กับเธอสองครั้ง
‎คุณนายโรห์เวดเดอร์ร้องเรียนอย่างขมขื่น
‎เกือบร้องไห้ทางโทรศัพท์
‎ว่าสามีของเธอคงยังจะมีชีวิตอยู่
‎หากมีการคุ้มกันพวกเขาสองคนดีกว่านี้
‎ตอนเขาถูกพากลับมาบ้าน ‎ในวันพฤหัสอันศักดิ์สิทธิ
‎โดยผู้คุ้มกันสองคนของเขา
‎ฉันพูดแบบนั้นกับพวกเขาไป
‎พวกเขาตอบมาอย่างใจเย็น
‎"คุณอยากให้ทำอะไรล่ะ
‎นี่เราต้องนั่งเรือข้ามแม่น้ำมาบ่อยๆ เหรอ
‎เราจัดตั้งการสืบสวนทางลับไว้แล้ว"
‎ฉันแนะนำให้มีการคุ้มกันบ้าน ‎โดยมีเจ้าหน้าที่เฝ้าหน้าประตู
‎พวกเขาไม่ทำอะไรเลย
‎(คืนวันเกิดเหตุฆาตกรรม)
‎วันที่เกิดเหตุฆาตกรรม
‎ทีมลาดตระเวนคุ้มกันพื้นที่
‎ตรวจสอบบ้านของโรห์เวดเดอร์ ‎วันที่ 1 เมษายน 1991 ระหว่างกะดึก
‎ตอนเวลา 15:05 น.17:55 น. ‎และ 20:10 น.
‎ไม่มีการตรวจสอบระหว่างกะกลางคืน
‎เป็นสัญญาณชัดเจนว่ากำลังมีบางอย่างเกิดขึ้น
‎โทรศัพท์ดังขึ้นกลางดึก
‎เมื่อเรารับสายก็ไม่ได้ยินเสียงอะไร
‎จากนั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีก
‎ฉันมองลงไป ไม่เห็นอะไร ไม่มีใครตรงนั้น
‎คุณนายโรห์เวดเดอร์มีแต่ความขมขื่น
‎ที่ไม่มีใครทำอะไร
‎สามชั่วโมงครึ่งต่อมา สามีของเธอเสียชีวิต
‎รายงานการชันสูตรศพเบื้องต้น ‎ของเดตเลฟ คาร์สเทน โรห์เวดเดอร์
‎กระสุนฝังอยู่ที่หน้าอก หลังพุ่งเข้าทางด้านหลัง
‎โดยตรงทางฝั่งซ้ายของกลางลำตัว
‎เจาะเป็นรูจากด้านล่างซ้ายไปถึงด้านบนขวา
‎กระดูกสันหลังส่วนลำตัวถูกยิงทะลุและแตก
‎ที่ระดับกระดูกสันหลังชิ้นที่ห้า
‎ตัดเส้นประสาทจนขาด
‎ถูกยิงทะลุหลอดลม
‎สาเหตุการเสียชีวิตคือเลือดไหลภายใน
‎เป็นภาพที่ทำใจยาก
‎สำหรับหน้าที่การงานแบบนั้น ‎แต่ต้องมาจบชีวิตแบบนี้
‎ถ้าผมพูดได้ในลักษณะนั้น
‎ที่สุดแล้วมันคือหลักฐานที่แสดงว่า ‎ประเทศไร้ความสามารถ
‎เมื่อดูจากรูปนี้
‎ประเทศนี้ไม่สามารถ
‎คุ้มครองคนแบบนี้
‎ไม่ให้ถูกฆ่า
‎(ตำรวจ)
‎ตอนหกโมงเย็น ของค่ำวันนี้
‎มีดอกไม้หลายช่อถูกนำมาวาง
‎หน้าบ้านของโรห์เวดเดอร์ที่โอเบอร์แคสเซล
‎เดตเลฟ คาร์สเทน โรห์เวดเดอร์ ‎หัวหน้าหน่วยงานทรอยฮันด์
‎ไม่ได้รับการคุ้มครองระดับสูงสุดจากตำรวจ
‎ผู้บัญชาการตำรวจเมืองดุสเซลดอร์ฟ ‎ไม่ได้ปกป้องโรห์เวดเดอร์
‎แบบที่เขาควรได้รับการคุ้มครอง
‎พวกเขาตัดสินใจที่จะไม่ทำ
‎นั่นเป็นการกระทำที่จงใจ
‎ไม่มีการประสานงานกัน
‎หน่วยตำรวจอาชญากรรมที่ดุสเซลดอร์ฟ
‎ตอนนั้นอ่อนแอมาก
‎เมื่อมองในแง่การต่อสู้การก่อการร้าย
‎ถือว่าอ่อนแอที่สุดในประเทศเยอรมัน
‎พวกเขาพูดแต่ว่าคนอื่นต้องรับผิดชอบ
‎ผมรู้สึกเลยว่ามันมีความสับสนอลหม่าน
‎นั่นรวมถึงการเปลี่ยนแผ่นหน้าต่าง
‎เขาติดตั้งกระจกกันกระสุนที่ชั้นล่าง
‎แต่ไม่ติดที่ชั้นบน
‎พนักงานบริษัทโฮสช์ที่ดูแลมาตรการ ‎รักษาความปลอดภัย
‎อธิบายทางโทรศัพท์ว่า
‎ครอบครัวโรห์เวดเดอร์ร้องขอ
‎ให้ติดกระจกกันกระสุนที่ชั้นล่างเท่านั้น
‎คุณนายโรห์เวดเดอร์กล่าวว่า
‎พวกเขาต้องการให้คุ้มครองชั้นบนด้วย
‎"นั่นห้องทำงานของสามีฉัน
‎และเราอยากให้ติดกระจกที่นั่นด้วย"
‎อัยการเขตและหน่วยสืบสวนอาชญากรรม
‎คนที่ผมตั้งคำถามหลายครั้ง
‎ปฎิเสธที่จะให้ข้อมูลใดๆ
‎โดยบอกว่าอาจมีผลกระทบ ‎ต่อการรักษาความปลอดภัยของเยอรมัน
‎นำโดยหน่วยสืบสวนอาชญากรรม
‎คณะทำงานเฉพาะกิจทรอยฮันด์ถูกตั้งขึ้น ‎ในศูนย์บัญชาการตำรวจในดุสเซลดอร์ฟ
‎แต่พวกเขายอมรับเองว่าแทบไม่มีความคืบหน้า
‎พวกเขาได้รับเบาะแสมากกว่า 100 ครั้ง ‎จากประชาชน
‎แต่มีไม่กี่เบาะแสที่ดูเป็นไปได้
‎ไม่มีอะไรเลย เราไม่มีอะไรเลย
‎เราไม่เจอว่าเป็นผู้ชาย ผู้หญิง ‎มากันสองคน สามคนหรือห้าคน
‎พวกเขามาด้วยรถไฟ รถยนต์หรือมอเตอร์ไซค์
‎หรือพายเรือมาตามแม่น้ำไรน์
‎ผมเช่าเฮลิคอปเตอร์เมื่อวันที่ 3 เมษายน
‎อยากบันทึกเหตุการณ์ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎จากทางอากาศ
‎เสียเงินไปหนึ่งพันแต่มันน่าสนใจ
‎ผมอยู่ในเฮลิคอปเตอร์บินเหนือที่เกิดเหตุ
‎เพราะอยากรู้ว่าคนร้ายไปที่นั่นได้ยังไง
‎ผมเห็นบ้านของโรห์เวดเดอร์อยู่ด้านล่าง ‎จากกลางอากาศ
‎ผมยังเห็นเทปที่ตำรวจใช้กั้นพื้นที่
‎ผมยังเห็นรถตำรวจหลายคัน
‎และผมยังเห็นเก้าอี้ตัวหนึ่ง
‎และชัดเจนว่าเก้าอี้ตัวนั้นเป็นตัวที่มือปืนซุ่มยิงนั่ง
‎มือปืนซุ่มยิงซ่อนตัวในสวนของชุมชน
‎มีปืนเป็นอาวุธ นั่งอยู่ที่เก้าอี้สนามตัวนี้
‎จนกระทั่งเหยื่อเดินเข้าไปในห้องหนังสือ
‎พวกเขายังพบกล้องส่องทางไกลที่จุดเกิดเหตุ
‎ผ้าขนหนูหนึ่งผืน
‎และจดหมายสารภาพหนึ่งฉบับ
‎พบจดหมายรับสารภาพที่จุดเกิดเหตุ
‎และกำลังถูกนำไปวิเคราะห์
‎เรายืนยันว่าจดหมายนั้นเป็นของจริง
‎และมันตรงกับสันนิษฐานของเรา
‎เราพูดมาตั้งแต่แรก
‎ว่าถ้ามีการทำร้ายโรห์เวดเดอร์
‎เราคาดว่าจะได้รับคำอธิบายแบบนี้
‎ในจดหมายนั้นสารภาพว่าได้สังหารโรห์เวดเดอร์
‎กองทัพแดงบรรยายว่า
‎โรงงานถูกทำลายราบคาบอย่างไร
‎ระบบของตะวันตกถูกนำมาใช้ ‎กับพวกเขาอย่างไร
‎โดยไม่สนใจชะตากรรมของผู้คนเลย
‎นั่นเป็นคำพูดที่คุณเจอในจดหมาย ‎ของกองทัพแดง
‎ผมอ่านให้คุณฟังก็ได้ ผมมีอยู่ตรงนี้
‎(คำบรรยายโดย อริยาพร ซัลลิแวน)