W dniu1 kwietnia 1991, pod dowództwem Ulricha Wessela,
zastrzeliliśmy przewodniczącego Treuhand, Detleva Karstena Rohweddera...
który od 20 lat odgrywał kluczową rolę w niemieckiej polityce i przemyśle.
Ukoronowaniem jego kariery miała być rola namiestnika Bonn we wschodnim Berlinie.
Od czasu jej aneksji
NRD stała się praktycznie kolonią zachodnich Niemiec.
Jej gospodarka jest systematycznie rujnowana,
aby kapitalizm mógł bez przeszkód
formować pozbawioną korzeni ludność na swoje kopyto.
Aby przeforsować ten plan, rząd zachodnich Niemiec wybrał Rohweddera,
który, dzięki brutalności i arogancji, doskonale spełniał to zadanie.
Według niego, czterdzieści lat socjalizmu wyrządziło dla byłego NRD
więcej szkód niż Druga Wojna Światowa.
To słowa człowieka, który widzi świat wyłącznie przez pryzmat zysku
i nie liczy się z ludzkim życiem.
Działania Treuhand powodują więcej szkód niż utrata pracy...
URZĄD PRACY
...ponieważ, oprócz nędzy bezrobocia,
zubaża serca i umysły milionów ludzi.
Kiedy wkroczy Treuhand…
„Dla mas, które są upokarzane i obrażane,
obecne procesy oznaczają pozbawienie podstaw życiowej koegzystencji.
Mają zostać zamknięci w betonowych przedmieściach,
stworzonych z zamysłem socjalnej izolacji społeczeństwa”.
Równocześnie otwarcie rozprzestrzenia się mizoginizm.
Kiedy zamykają zakłady, jako pierwsze zwalniane są kobiety.
Znikają żłobki.
Kobietom zabiera się prawo do decyzji o macierzyństwie i ilości potomstwa.
Dla nas w RFN to codzienność.
Nasz atak na jednego z architektów Wielkich Niemiec
skierowany jest przeciwko źródłom tych reakcyjnych tendencji.
Czemu jest mi tak źle?
Czemu jest nam tak źle?
Kto nie walczy, umiera na raty.
Wolność jest możliwa tylko dzięki walce o nią.
Frakcja Czerwonej Armii pod dowództwem Ulricha Wesela.
Moim zdaniem to pismo, to najlepsze co RAF kiedykolwiek ogłosił.
Zawarli w nim wszystko.
RAF
NIEMCY
NETFLIX — ORYGINALNY FILM DOKUMENTALNY
Trzecia Rzesza…
Nikt nie planuje budowy muru.
RFN i NRD — podzielony naród.
Jedność i prawo i wolność...
Frakcja Czerwonej Armii
...ataki barbarzyńskich terrorystów.
...dla niemieckiej ojczyzny
Pozwól nam, powstających z ruin
Obalcie mur!
Nasza ojczyzna znowu zjednoczona.
Kwitnij, niemiecka ojczyzno
KAPITALISTA
Dr Detlev Rohwedder, syn księgarza,
absolwent prawa i ekonomii.
W 1979 roku został członkiem zarządu firmy Hoesch,
której prezesem jest od 1980 roku.
Panie Rohwedder, ma pan dziś reputację
twardego i zdeterminowanego lidera.
Czy ta praca miała wpływ na pana jako człowieka?
Nigdy nie wątpiłem w winę RAF-u.
Ani w ich polityczną, ani w faktyczną odpowiedzialność.
FEDERACYJNA POLICJA KRYMINALNA SZEF WYDZIAŁU ANTYTERRORYSTYCZNEGO
Szef Treuhand, Rohwedder, został zamordowany przez terrorystów.
Frakcja Czerwonej Armii potwierdziła zamach.
Dziś rano policja przeszukała miejsce zamachu.
Znaleziono pismo pozostawione przez RAF,
grupę terrorystyczną, znaną z ekonomicznie umotywowanych ataków.
To typowo sformułowane pismo,
znane nam z poprzednich zamachów RAF-u.
Federalna policja kryminalna miała zadanie
zbadania autentyczności tego dokumentu.
Mamy ku temu kilka przesłanek.
RAF miał swój sprzęt drukarski.
POLICJA KRYMINALNA SZEF DS. KOMUNIKACJI
Oraz sygnaturę z gwiazdą i karabinem, wykonaną techniką wklęsłodruku.
Kiedy nasz zespół porównał dokumenty pod mikroskopem elektronowym,
stwierdzono, że pochodzą z tej samej matrycy.
To było pismo RAF-u.
Co zawierał ten list?
Przyznanie się do winy napisane typowym bełkotem politycznym RAF-u.
PROKURATOR GENERALNY
„Sprzeciwiamy się z reakcyjnym planom nich mocarstw
dążących do podporządkowania i wyzysku ludności...”
I tak dalej...
W 5-stronicowym dokumencie zarzucono Rohwedderowi
rolę brutalnego stratega zachodnich korporacji.
To publikacja pełna dziwacznych pseudorewolucyjnych fraz.
W tym samym czasie wzrosła kryminalna potencja sprawców.
Nie pozostawiają prawie żadnych tropów.
Frakcja Armii Czerwonej to nie Armia Czerwona.
URZĄD OCHRONY KONSTYTUCJI RZECZOZNAWCA
Jeśli spojrzeć na 28 lat ich istnienia,
była to w najlepszym razie frakcja,
czyli względnie niewielka grupa.
POSZUKIWANI TERRORYŚCI
Niektórzy mówią o kilku pokoleniach RAF-u.
W zasadzie był to ciągły napływ nowych osób,
które przystępowały do RAF-u.
Czuli się niczym ryby w wodzie.
To byli partyzanci miejscy.
Działali w podziemiu.
Ale kiedy...
POSZUKIWANI
...odważyli się zaatakować
elitę polityczną i biznesową kraju,
w tym czołowe osobistości tego kręgu,
była to jedyna w swoim rodzaju roszczeniowość w dotychczasowej historii.
Polityczne bomby w Niemczech nich.
Nowa forma politycznej konfrontacji
przeraziła w ostatnich tygodniach miliony Niemców.
Bilans działalności terrorystycznej szokuje.
Prokurator federalny Buback
został zastrzelony w na ulicy Karlsruhe.
Jürgen Ponto,
prezes jednego z największych banków,
został zabity w wyniku zamachu.
W sprawie porwania Schleyera
pojawiają się dowody, że przewodniczący Stowarzyszenia Pracodawców
został zamordowany przez terrorystów.
Ostrzegaliśmy.
Ogłaszaliśmy, kto zostanie kolejną ofiarą.
Ale jednocześnie byłem świadkiem
braku skuteczności jednostek operacyjnych służb bezpieczeństwa
w obliczu tych przewidywalnych ataków RAF-u.
FRAKCJA ARMII CZERWONEJ 2. POKOLENIE
Rohwedder był wówczas jednym z przestępców
popełniających zbrodnie zza biurka,
którzy dla zysków i władzy
planowali nędzę milionów ludzi.
W latach 80. Rohwedder zasłynął na czele koncernu Hoesch
poprzez brutalną restrukturyzację.
Nie mów tylko o naszych stratach!
Panie Rohwedder, sądzi pan, że pracownicy pana lubią?
Nie, nie sądzę.
Ale także nie uważam, że dyrektor naczelny przedsiębiorstwa
powinien tego oczekiwać od pracowników.
Muszą mieć jasny wizerunek...
Nie mówię o wizerunku „wroga”,
ale powinna istnieć taka osoba,
na którą można projektować swoje frustracje, lęki egzystencjalne,
niepełnione oczekiwania, niskie zarobki,
strach przed bezrobociem
i tym podobne.
On likwiduje miejsca pracy,
ale nie tworzy w ich miejsce nowych stanowisk.
To skandal w mieście,
w którym bezrobocie wynosi 18% i nadal rośnie!
W ciągu zaledwie kilku lat
pozbawił pracy dwie trzecie zatrudnionych w Hoesch,
aby wygenerować zyski dla upadłego koncernu.
Za to w roku 1983 otrzymał wyróżnienie „Managera Roku”.
Ukoronowaniem jego kariery było stanowisko namiestnika Bonn w Berlinie Zachodnim.
Praca w Dortmundzie przygotowała pana do tego?
Zdecydowanie.
Wierzę też, że doświadczenie, które tutaj zdobyłem,
zdecydowało o powierzeniu mi tego stanowiska,
bo w nowych krajach związkowych pojawi się wiele konfliktów,
dlatego potrzebny jest ktoś, kto nie boi się
stanąć przed pracownikami i z nimi rozmawiać.
Powtórzę to jeszcze raz:
Sytuacja uległa dramatycznemu pogorszeniu.
Panowie, nie jestem pracownikiem kolei,
któremu jest obojętne, w którym kierunku wyśle ten pociąg.
Czy wysyłanie ludzi na bezrobocie przychodzi panu łatwiej,
ponieważ, jako prezes zarządu, nie zna pan pracowników osobiście?
To pewne.
Gdybym znał ich osobiście
i brał pod uwagę sytuację każdego z nich,
te decyzje byłyby znacznie trudniejsze.
Ale są one konieczne, kiedy stawką jest przetrwanie firmy.
W sprawie Rohweddera jest niemal pewne,
że odpowiedzialność za ten zamach ponosi tzw. 3. pokolenie RAF-u.
Mordercy przewodniczącego Treuhand, Detleva Rohweddera,
zniknęli bez śladu.
Nie znaleziono tropów
ani przydatnych dowodów na miejscu zbrodni.
Śledztwo utknęło w miejscu.
Minister sprawiedliwości Kinkel wrócił z wakacji w Szwajcarii.
Jego oświadczenie dzień po zabójstwie to przyznanie się do porażki.
Szacujemy, że stoi za tym grupa licząca około 15 członków.
Ale muszę przyznać, że ich personalia nie są nam znane.
Powodem jest niewielka liczebność tej grupy oraz fakt,
że, w przeciwieństwie do przeszłości, nie zostawiają śladów.
To prawda.
Odkąd 10 lat temu zastrzelono ministra finansów Hesji,
a cztery lata później, managera koncernu MTU,
nie trafiono na żaden ślad.
Donikąd prowadzi też sprawa prezesa firmy Siemens z 1986 roku.
Także sprawa podobnego zamachu
na sekretarza stanu Hansa Neusela.
Znaleziono listy RAF-u,
ale żadnych śladów sprawców.
Przewidywalność działań RAF-u, którą uważam za kluczową,
przejawia się również w ich stosunku do organów publicznych.
Nie zdarzył się ani jeden przypadek
przecieku informacji do służb bezpieczeństwa.
Rohwedder…
że tak powiem...
To był kapitalizm, prawda?
Nie dało się strzelać do kapitalizmu, inaczej ktoś dawno by to zrobił.
Jestem Lutz Taufer. Z pięcioma innymi
zaatakowałem niemiecką ambasadę w Sztokholmie.
Zabiliśmy dwóch zakładników.
Zginęły też dwie osoby z naszej grupy.
Spędziłem 20 lat w więzieniu,
przeważnie w pojedynczych celach.
Tak zwane „trzecie pokolenie”…
Nie wiem, kto do nich należał.
Nie miałem z tymi ludźmi żadnego kontaktu.
Może kiedyś poznałem któregoś z nich, nic o tym nie wiedząc.
RAF to był oczywiście komunizm,
socjalizm i wszelka lewicowa ideologia.
Chcieliśmy walczyć z globalnym systemem,
który doprowadził do narodzin faszyzmu i kolonializmu.
Chcieliśmy zwalczyć, pokonać i zniszczyć ten system,
aby inny system,
bardziej humanitarny, mógł zająć jego miejsce.
Byliśmy pierwszym powojennym pokoleniem w kraju,
który rozpętał dwie wojny światowe.
Dorastałem w kulturze,
która jeszcze nie potępiała faszyzmu.
Jeden z moich nauczycieli przynosił na lekcje gramofon
i puszczał nam przemowy Hitlera.
Niemiecki naród znów odzyskał siłę,
siłę ducha i siłę woli…
Gdy miałam 16 lub 17 lat, pierwszy raz uświadomiłam sobie...
FRAKCJA ARMII CZERWONEJ 2. POKOLENIE
...że podczas drugiej wojny światowej zginęło sześć milionów Żydów.
Dziś wiem, że mój tata był w SS.
Jedyną jego reakcją było pytanie: „Kto ci o tym powiedział?”
Moją motywacją była...
chęć ucieczki z tego potrzasku.
W tym samym czasie toczyła się wojna w Wietnamie.
Wyszliśmy na ulice, żeby zademonstrować
dla pokoju w Wietnamie.
Ludzie powinni byli nas oklaskiwać.
Ale oni na nas pluli.
Oni…
Należy ich wykończyć!
- Tak będzie najlepiej, prawda? - Ja...
Wszystkich zlikwidować.
Rozstrzelać ich.
A co innego? Żyją z naszych podatków.
Precz z nimi. Pod ścianę i koniec!
Ludzie krzyczeli do nas, że trzeba było nas zagazować!
Taka była wtedy sytuacja.
Nie było dla nas życia w tym kraju. Nie chciano nas tu.
W tej atmosferze nie mieliśmy szans na normalne życie.
Zrobiliśmy wszystko, żeby pokonać ten system.
W dniu 24 kwietnia 1975 roku
sześciu terrorystów zajęło ambasadę w Sztokholmie.
Domagali się uwolnienia członków RAF-u.
Gdy rząd Niemiec odrzucił te żądania,
zastrzelili dwóch pracowników ambasady i zdetonowali ładunki wybuchowe.
Filmuj to!
Jesteśmy pod niemiecką ambasadą, skąd dobiegł nas odgłos wybuchu.
Naszym celem było uwolnienie 16 więźniów.
W rezultacie cztery osoby poniosły śmierć.
Kolejne cztery otrzymały wyroki dożywocia.
Pomocy!
Nigdy dotąd nie przeprowadzono tak brutalnego ataku.
A wszystkie nasze działania...
miały być inspiracją dla innych.
Inni mieli wziąć z nas przykład i przejść do walki zbrojnej.
Prowadziliśmy wówczas wiele dyskusji,
czy należy stosować przemoc.
Czy możemy legitymować takie środki.
Zawsze czułam,
że jeśli chcę walczyć z systemem,
muszę to robić z pełnym przekonaniem.
Członkowie RAF-u byli gotowi poświęcić bardzo wiele,
nawet własne życie.
To dla mnie było...
zupełnie wyjątkowe.
Na początek spaliłam wszystkie swoje dokumenty
i od tej pory byłam członkinią RAF-u.
Pierwsze, co dostałam, to była broń.
Silke Maier-Witt, 27 lat, została uznana za wyjątkowo niebezpieczną.
Jest oskarżona o udział w poważnych przestępstwach.
Silke Maier-Witt, 171 cm wzrostu, szczupłej budowy.
Ma niebieskie oczy i ciemnoblond włosy.
Znak szczególny: braki w uzębieniu.
Głównie wynajmowałam samochody.
Nauczyłam się fałszować paszporty.
Tego typu sprawy.
POLICJA
POSZUKIWANI TERRORYŚCI
Szesnastu zbiegłych członków bandy jest znanych policji.
Ich poszukiwania trwają.
Wskazówki można zgłaszać w każdym komisariacie policji.
W roku 1980
doszło do incydentu,
który miał oznaczać ostatecznie rozwiązanie RAF-u.
W wyniku przypadku doszło we Frankfurcie do fali aresztowań.
Aresztowano całe kierownictwo RAF-u.
Wielki sukces, zwłaszcza schwytanie Christiana Klara.
Był to, moimi słowami, naczelny zabójca RAF-u,
który z zimną krwią dokonał wielu morderstw.
Oczywiście mieliśmy uczucie, że teraz jest już po wszystkim.
Po tylu aresztowaniach RAF praktycznie przestał istnieć.
Byliśmy wtedy pozostawieni...
„bez głowy”.
Ale potem...
jedna osoba z naszej grupy nawiązała kontakt ze Stasi.
Wówczas powstał pomysł...
żeby pojechać do NRD.
Zastanowiłam się: „Co właściwie wiem o NRD?
Prawie nic”.
Na początku byłam rozczarowana,
bo nie sądziłam, że można kontynuować działalność rewolucyjną w NRD.
PRZEJŚCIE DLA OBYWATELI RFN
I INNYCH KRAJÓW POBYT STAŁY
Otrzymaliśmy dowody tożsamości
i staliśmy się obywatelami NRD.
Z jednej strony była to olbrzymia zuchwałość,
ale czuję też uznanie dla Stasi
za niezwykle profesjonalną organizację.
Stworzono dla nich nowe życiorysy,
zapewniono im mieszkania
i przydzielono odpowiednie miejsca pracy.
Zrobiono dla nich wszystko,
by mogli osiedlić się w nowej socjalistycznej ojczyźnie.
Ale jednocześnie niezwykle podejrzliwie
obserwowano każdy ich krok.
Byliśmy pod stałą obserwacją.
Wiecznie ktoś wpadał na kontrolę.
Zrozumiałam,
że jestem całkowicie zdana na łaskę tej organizacji.
Ale jaki miałam wybór?
Inaczej trafiłabym do więzienia na tak samo długi czas.
RAF rozwinął zdolność,
która jest rzadko spotykane w organizacjach terrorystycznych.
Udało im się zmienić każdą porażkę w zwycięstwo.
Ilekroć służbom udało się osłabić RAF,
natychmiast pozyskiwali nowych członków.
Ostatnie, trzecie pokolenie RAF-u
wyróżniało się
niezwykłą kryminalną energią
i olbrzymią dyscypliną.
Druga charakterystyczna rzecz, to fakt,
że do dzisiaj, ich największe zbrodnie
nie zostały wyjaśnione.
Nie udało się odnaleźć sprawców ani wyjaśnić tła
popełnionych przez nich czynów.
FEDERALNA POLICJA KRYMINALNA TAJNY AGENT
Odpowiedzialnością za wszystkie ataki po 1983 roku
chętnie obarcza się trzecie pokolenie RAF-u.
Nie wierzę w to.
Uważam, że nie było trzeciego pokolenia.
Byłem 35 lat zatrudniony w Federalnym Biurze Policji
jako funkcjonariusz i śledczy.
I po prostu nie mogę uwierzyć,
że RAF po 1987 roku,
a może nawet wcześniej,
był w stanie przeprowadzić tak precyzyjne akcje jak zamach na Rohweddera,
a także zamach na Herrhausena.
30 LISTOPADA 1989 ROKU
16 MIESIĘCY PRZED ZABÓJSTWEM
Dobry wieczór.
Szef Deutsche Bank, Alfred Herrhausen, został zamordowany przez terrorystów.
Dzień dobry. Wybuch bomby zabił
prezesa największego niemieckiego banku.
Europejczycy zastanawiają się,
czy powróci fala terroru.
Bomba wybuchła dziś rano,
gdy Herrhausen był w drodze do Frankfurtu,
finansowej stolicy kraju.
Atak wstrząsnął niemieckim społeczeństwem.
Herrhausen zarządzał biznesowym imperium.
Za zamachem stoi grupa terrorystyczna RAF.
Śledczy mówią o „high-tech terroryzmie”
i obwiniają 3. pokolenie RAF-u.
Tu są nasi koledzy.
Ten funkcjonariusz należy do ekipy kryminalistycznej.
Widać wyraźnie, z jaką siłą bomba Frakcji Armii Czerwonej
uderzyła w pojazd opancerzony, którym podróżował Herrhausen.
Przy zamachu użyto ładunku wybuchowego własnej konstrukcji,
aktywowanego przez czujnik fotoelektryczny.
Czujnik ten musiał być uruchomiony z bliskiej odległości.
Najpierw przejechała eskorta, potem uruchomiono czujnik,
a pocisk uderzył w prawe tylne drzwi.
W Niemczech jest niewiele osób,
głównie wojskowych i saperów, zdolnych skonstruować coś podobnego.
To dało nam do myślenia.
Kto miał umiejętności, żeby zaplanować coś takiego?
Byłem na miejscu, gdy dokonano zamachu na Herrhausena.
Mieszkam niedaleko.
FEDERALNA SŁUŻBA WYWIADOWCZA TAJNY AGENT
Usłyszałem ogromny huk,
więc pojechałem tam, żeby sprawdzić, co się stało.
To była zupełnie nowa technika, którą przeprowadzono ten zamach.
Poprzednie ataki były prymitywne.
Podjeżdżali na motocyklach i strzelali.
Ale te zamachy nie były typowe dla RAF.
Zabójstwo Herrhausena z bombą-pułapką
i zamach na Rohweddera,
przeprowadzony przez profesjonalnego snajpera.
Ta technika...
przypomina precyzyjne operacje militarne.
Zabójstwo Rohweddera…
Mam wątpliwości co do jego sprawców.
Precyzyjny strzał z 60 metrów
w trudnych warunkach oświetleniowych. Światło rozproszone przez szybę.
Przy takich warunkach konieczny jest profesjonalista.
To gabinet, w którym zastrzelono Karstena Rohweddera.
Przy pomocy urządzenia laserowego
Federalna Policja Kryminalna próbuje obliczyć krzywą balistyczną
i ustalić miejsce, z którego oddano strzały.
W prawo. Bardziej w prawo.
Stop. To powinno być tu.
Trochę wyżej.
Niżej. Teraz?
Wyżej, w prawo. Stop!
- Tak. - Pozycja się zgadza.
- Tak. - Dokładnie.
Laser skierujemy w okno, przez otwór, który wybiła kula,
aby ustalić dokładną pozycję strzelca na terenie ogródków działkowych.
W drugiej części rekonstrukcji wydarzeń
wykorzystamy broń typu G1, jakiej użyto przy ataku.
Nie znaleźliśmy broni.
Ale znaleźliśmy łuski,
dzięki którym można ustalić, z jakiej broni oddano strzały.
Mikroskopowa analiza pocisków wykazała,
że broni tej użyto kilka tygodni wcześniej
podczas ataku na ambasadę USA w Bonn.
7 TYGODNI
PRZED ZABÓJSTWEM
Nasze biuro prasowe donosi o ataku terrorystycznym
na ambasadę USA w Bonn.
Budynek został ostrzelany bronią maszynową
z przeciwnego brzegu Renu.
Oddano ponad 200 strzałów,
ale na linii pocisków nie znajdowała się ani jedna potencjalna ofiara.
Amatorska akcja.
Strzelali do ambasady amerykańskiej z drugiego brzegu rzeki.
Uznaliśmy ten atak za zbyt amatorski jak na standardy RAF-u.
Ale kilka tygodni później z tej samej broni został zabity Rohwedder.
Nie mieliśmy nic. Zupełnie nic.
Uderzające jest to,
że precyzyjne ataki przeplatały się z całkowicie dyletanckimi.
Moim zdaniem robiono to
dla zmylenia tropów prowadzących do sprawców i ich motywów.
Załóżmy, że istniało kilka pokoleń RAF-u.
Jak to możliwe, że żaden członek 3. pokolenia
nie ujawnił się ani nie został zidentyfikowany?
Jak to możliwe,
że nie pozostawiali żadnych śladów?
A więc brakuje jakichkolwiek rzeczywistych dowodów.
W rzeczy samej...
Należy sobie zadać to pytanie.
Ale ponieważ zawsze starałem się zrozumieć sposób myślenia członków RAF-u,
jestem pewien, że jeśli RAF przyznał się do ataku,
to rzeczywiście byli oni.
Przygotowując się do tej rozmowy,
ponownie przeczytałem listy z przyznaniem winy.
Lata 1985, 1986, 1987...
Zamachy i pozostawione na miejscu listy...
dawały spójny obraz.
Jednak list znaleziony po zamachu na Rohweddera
bardzo się różni od poprzednich.
Wszyscy, którzy walczą o godne życie
w świecie wolnym od władców,
muszą zjednoczyć się we wspólnym wysiłku.
Ruch rewolucyjny musi wypracować realne i konkretne perspektywy dla ludzkości.
Musi wyłonić się zalążek nowego społeczeństwa,
w którym ludzie będą prowadzić niezależne życie
bez jarzma władzy.
Jesteśmy gotowi na współpracę z każdym,
kto odrzuca kapitalistyczną rzeczywistość.
„Ruch rewolucyjny musi stać się realną i znaczącą siłą polityczną”.
To znaczy, że RAF zamierzał...
pełnić rolę drogowskazu.
Oczywiście była to przemyślana strategia polityczna,
ale niemożliwa do zrealizowania.
Nawet przy użyciu przemocy.
Mieszkańcy NRD chcieli czegoś zupełnie innego.
LIPSK
14 MARCA 1990 ROKU
HELMUT KOHL PRZYJEDZIE LIPSK
PLAC PRZED OPERĄ ŚRODA, 14 MARCA, GODZINA 17.00
Helmut!
Już wtedy irytowało mnie przekonanie,
że wszystko, co przychodzi z Zachodu, jest dobre.
Że nikt poddał tego krytyce
i nikt nie powiedział:
„Teraz mamy kapitalizm,
a kapitalizm to nic dobrego".
Helmut!
14 marca 1883 roku
zmarł Karol Marks.
14 marca 1990 roku
pogrzebiemy jego ideologię.
Chcę powiedzieć obywatelom NRD,
że nikomu nie będzie się powodziło gorzej, a wielu znacznie lepiej.
Było dla mnie jasne, że nic w NRD nie ma szansy przetrwania.
Przyszło to, co było nieuniknione.
Sklepy z artykułami budowlanymi.
Kiedy na ulicy pojawiły się pierwsze puszki Coca-Coli,
było jasne, że to wszystko tu dotarło.
Dla mnie to było odrażające.
W supermarkecie pomyślałam:
„To nie może być prawda!
Po co komu 50 różnych rodzajów jogurtu?”.
W NRD mieliśmy jeden jogurt z truskawkami i jeden bez.
To wystarczało.
System wolnego rynku obiecuje nam rzekomą szansę
znalezienia bezpiecznego schronienia w bogatym kraju zwanym Wielkimi Niemcami
i cieszenie się szczęściem w rauszu zakupów.
W rzeczywistości, pogoń za konsumpcyjnymi dobrami
robi ludzi bezwolnymi i ich ogłupia.
To bezpieczne schronienie, jeśli tylko jest możliwe, to tylko dla tych,
którzy potrafią najlepiej sprzedać się w wyścigu szczurów.
Dla mas, które są upokarzane i obrażane,
obecne procesy oznaczają pozbawienie podstaw życiowej koegzystencji.
Taka była i jest polityka państwa,
którego propaganda woła: „Niemcy, zjednoczona Ojczyzna”,
wprowadzając nacjonalizm z powrotem na salony.
Szczególnie w byłym NRD
rozbrzmiewa szowinistyczna mantra „Znowu jesteśmy kimś!
W końcu jesteśmy prawdziwymi Niemcami!”.
Niemcy!
Od czasu rozpadu NRD pojawiły się rasistowskie ataki
na uchodźców i żyjących tutaj obcokrajowców.
Wynocha! Obcokrajowcy, won!
Faszystowskie grupy urosły w siłę.
Niemal codziennie atakowane są domostwa obcokrajowców.
Niemcy, Niemcy ponad wszystko
Ponad wszystko na świecie
Jestem pod wrażeniem. Chapeau. Co za kompleksowa analiza.
I dobrze sformułowana.
Ale to nie pasuje do zabójstwa, prawda?
Tworzenie oddziałów rewolucjonistów…
Zabicie Rohweddera, nie przyniosłoby im żadnej...
korzyści. A więc...
To nie ma sensu.
Dlaczego Rohwedder?
Biorąc pod uwagę wszystkie ideologiczne przesłanki,
dlaczego właśnie Rohwedder? On nie był przecież żadnym radykałem.
Na to pytanie nikt mi dzisiaj nie odpowie.
Chyba że stały za tym zupełnie inne motywy.
Gdyby Stasi lub ktoś inny...
podszył się pod RAF, byłbym pod wrażeniem.
RAF był idealnym kozłem ofiarnym.
Jeśli ktoś dokonał zamachu, zawsze winiono RAF.
Wówczas, kiedy wydarzyło się coś takiego, od razu padało hasło „RAF”.
Ale może powinniśmy skorzystać
z przywileju, które daje nam myślenie, i zadać sobie pytanie:
Komu to było na rękę?
Napisy: Urszula Michałowska