‎การฆ่าโรห์เวดเดอร์
‎เป็นอาชญากรรมที่สมบูรณ์แบบจริงๆ
‎วิธีลงมือปฏิบัติการ
‎และตอนนี้
‎สามสิบปีต่อมา คดีนี้ยังไม่คลี่คลาย
‎แน่นอนว่าคนต้องระวังไม่พลาดพลั้ง ‎เข้าไปยกย่องชื่นชมไม่ว่ารูปแบบไหน
‎การสังหารนี้ถูกวางแผนอย่างแม่นยำ ‎ด้วยความเลือดเย็นและรุนแรง
‎รายละเอียดบางอย่างไม่สอดคล้อง
‎กับการที่มันถูกวางแผนอย่างมืออาชีพและใจเย็น
‎ทั้งตำแหน่ง จังหวะเวลาและการหลบหนี
‎และจากนั้นกลับทำราวมือสมัครเล่น
‎เช่นทิ้งปลอกกระสุนเอาไว้
‎ทิ้งก้นบุหรี่เอาไว้
‎ทิ้งผ้าขนหนู
‎เส้นผมถูกพบที่ผ้าขนหนู
‎แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเป็นอะไรในตอนนั้น
‎ด้วยเหตุผลนี้คนอาจสรุปว่า
‎นี่อาจเป็นแผนเบี่ยงเบนความสนใจ
‎นี่อาจเป็นฆาตกรรมที่วางแผนมาอย่างดี
‎มีการสนับสนุนจากการพิสูจน์หลักฐานที่ยอดเยี่ยม
‎ราวกับว่ามีคนทำความสะอาดที่เกิดเหตุ ‎เข้ามาที่จุดเกิดเหตุหลังมือปืนทันที
‎เกือบเหมือนการนำผู้เชี่ยวชาญเรื่องวิถีกระสุน
‎แพทย์ชันสูตรมาที่จุดเกิดเหตุ ‎เพื่อพยายามทำความสะอาดพื้นที่ทั้งหมด
‎(สำนักงานสืบสวนอาชญากรรมกลาง)
‎(หัวหน้าหน่วยอารักขาแห่งรัฐ ‎เบิร์นด์ แวกเนอร์)
‎แน่นอนคุณจึงไม่เจออะไรเลย
‎ถ้าไม่ใช่คนร้ายที่เป็นมืออาชีพ ‎หรือกลุ่มคนร้ายที่รับผิดชอบ
‎ก็ต้องมีการประสานกันในระดับที่ใหญ่มาก
‎(เยอรมนี)
‎(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎จักรวรรดิเยอรมัน
‎ไม่มีใครตั้งใจสร้างกำแพง
‎เยอรมนีตะวันตกและเยอรมนีตะวันออก ‎ชาติที่ถูกแบ่งแยก
‎เอกภาพ ความยุติธรรมและเสรีภาพ
‎กลุ่มกองทัพแดง
‎ถูกโจมตีโดยผู้ก่อการร้ายที่ป่าเถื่อน
‎บ้านเกิดเมืองนอน
‎ฟื้นคืนชีพจากซากปรักหักพัง
‎ทลายกำแพงแห่งนี้
‎บ้านเกิดเมืองนอนกลับมาเป็นหนึ่งเดียว
‎เฟื่องฟู เยอรมัน บ้านเกิดเมืองนอน
‎(เหยื่อ)
‎เดตเลฟ คาร์สเทน โรห์เวดเดอร์ ‎ชายผู้มีแผนการใหญ่
‎ในฐานะหัวหน้าสำนักงานทรอยฮันด์ ‎ที่ทรงพลังและมีเรื่องขัดแย้ง
‎เพื่อจะรู้จักเขาให้ดียิ่งขึ้น
‎เกม "เติมประโยคให้สมบูรณ์" น่าจะมีประโยชน์
‎ประโยคครึ่งแรกคือ
‎คนที่ต้องการรักษาตำแหน่งงานเอาไว้ ‎ไม่ว่าจะต้องเสียอะไรไป...
‎มีโอกาสจะทำลายมันมากกว่าจะสร้างงานใหม่
‎ในวงการธุรกิจ ความโหดร้าย...
‎เป็นสิ่งจำเป็น
‎แต่ควรมีอะไรรองรับเล็กน้อยจะได้ไม่เจ็บมาก
‎สำหรับผม จังหวะของเฮลมุท โคห์ล ‎ต่อการรวมเป็นหนึ่งของเยอรมันคือ...
‎น่าทึ่งแต่ถูกต้อง
‎(วันที่ 3 ตุลาคม ปี 1990)
‎(เบอร์ลิน)
‎"ความฝันได้กลายเป็นจริง" ‎นายกรัฐมนตรีของชาวเยอรมันกล่าวไว้
‎การรวมเป็นหนึ่งเดียวของชาวเยอรมัน ‎จะมีผลตอนเที่ยงคืน
‎คนนับแสนฉลองการรวมประเทศที่เบอร์ลิน
‎(หกเดือน)
‎(ก่อนเกิดเหตุฆาตกรรม)
‎ผมเจอโรห์เวดเดอร์คืนก่อนการร่วมประเทศ ‎ที่อาคารรัฐสภาเยอรมัน
‎(สำนักงานว่าการสหพันธรัฐ ‎เลขาธิการรัฐ โจฮานเนส ลุดวิก)
‎ผมคุยกับเขาเกี่ยวกับมุมมองต่ออนาคตของเขา
‎เขาบอกว่า "ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันยาก
‎แต่รู้ไหมคุณลุดวิก
‎ผมได้ไปเยือนบริษัทต่างๆ ได้คุยกับคนที่นั่น
‎ผมมั่นใจ
‎ว่ามีส่วนสำคัญมากพอที่จะทำให้ทุกอย่างได้ผล
‎เราจะต้องทำงานนี้สำเร็จ" เขาพูดไว้
‎"ลาก่อน" แล้วจากนั้นเขาก็หายตัวไปกับฝูงชน
‎นั่นมันประมาณหนึ่งชั่วโมง
‎ครึ่งชั่วโมงก่อนเที่ยงคืน ผมจำได้ชัดเจน
‎นักกีฬาหนุ่มสาวจากทั้งสองส่วน ‎ของกรุงเบอร์ลินที่เคยถูกแบ่งแยก
‎ชักธงสหพันธรัฐเยอรมันขึ้นหน้าอาคารรัฐสภา
‎ระฆังแห่งเสรีภาพดังขึ้นในยุคใหม่ ‎ของประวัติศาสตร์เยอรมัน
‎ทั่วเยอรมันตะวันออกมีอารมณ์หนึ่งเดียว
‎บางคนพูดว่า "เราต้องการการรวมประเทศ"
‎คนอื่นพูดว่า "เราไม่ได้สร้างประเทศนี้ ‎มา 40 ปี...
‎(รัฐมนตรีเศรษฐกิจ เยอรมันตะวันออก ‎คริสตา ลุฟต์)
‎เพื่อให้มันล่มสลายและให้คนอื่นมาชิงไป"
‎สำหรับเยอรมันบ้านเกิดเมืองนอน
‎สิ่งที่ทำให้ผมตกใจ
‎คือความเชื่อมั่นอย่างยิ่งในเฮลมุท โคห์ล
‎กับคำสัญญาที่จะทำให้พื้นที่นั้นเฟื่องฟู ‎และเป็นหนึ่งเดียว
‎ผมคิดเสมอว่า "คุณบ้าไปแล้วเหรอ
‎นี่เป็นโอกาสที่คุณจะเดินในอีกเส้นทาง"
‎ก่อนหน้านั้นเราเคยมีความหวัง ‎ที่จะเดินทางสู่ "เส้นทางที่สาม"
‎ระหว่างสังคมนิยมแบบเยอรมันตะวันออก ‎กับทุนนิยมแบบเยอรมันตะวันตก
‎แต่ตอนนั้น มันคือประเทศหนึ่งที่ชื่นชมยินดี ‎กับความเป็นทุนนิยม
‎เอกภาพ ความยุติธรรมและเสรีภาพ ‎สำหรับบ้านเกิดเมืองนอนเยอรมัน
‎เพื่อนพลเมืองที่รักทั้งหลาย
‎ในอีกไม่กี่ชั่วโมง ความฝันจะกลายเป็นจริง
‎หลังจากการแบ่งแยกกว่า 40 ปีที่ขมขื่น
‎เยอรมนี บ้านเกิดเมืองนอนของเรา ‎ได้รวมเป็นหนึ่งเดียว
‎ผลของการเมืองที่เน้นเศรษฐกิจแบบตลาดสังคม
‎ในอีกไม่กี่ปีจากนี้อดีตรัฐในเยอรมันตะวันออก ‎อย่างแบรนเดนเบิร์ก
‎เม็กเคลนเบิร์ก ฟอร์พ็อมเมิร์น
‎แซกโซนี แซกโซนี อัลฮัลท์
‎และทูรินเจียจะเปลี่ยนไปเป็นพื้นที่ที่เฟื่องฟู
‎วันที่ 3 ตุลาคม
‎มีการประท้วงคร้งใหญ่ชื่อ "หุบปาก เยอรมันนี"
‎ซึ่งต่อต้านการรวมประเทศ
‎มีผู้เข้าร่วม 20,000 - 30,000 คน
‎ในนั้นมีตำรวจเบอร์ลินตะวันตกร่วมด้วยหลายคน
‎ซึ่งได้ปลดปล่อยเป็นครั้งแรกในเบอร์ลินตะวันออก
‎สถานการณ์เลวร้ายที่สุดสำหรับผม ‎ก็คือการรวมประเทศ
‎ผมชอบการปฏิรูปนะ ‎การทำลายกำแพงเบอร์ลินนั้นไม่จำเป็นเลย...
‎(นักคีย์บอร์ดวงแรมสไตน์ "เฟลก")
‎แต่ท้ายที่สุด ผมก็คิดว่ามันเป็นเรื่องดี
‎สิ่งที่ทำให้ผมแปลกใจคือการรวมประเทศใหม่
‎จู่ๆ เราก็ถูกยัดเยียดให้เป็นประเทศ
‎ที่ไม่ใช่ตัวตนของเรา ‎และเราไม่อยากเป็นแบบนั้น
‎ผมไม่เคยอยากเป็นประชากรเยอรมันตะวันตก ‎ให้ตายสิ
‎ผมไม่ชอบสังคมของพวกเขา
‎ถึงตอนนี้ก็ยังไม่ชอบ
‎ผมไม่ชอบการจัดการหลายอย่าง
‎สิทธิการครอบครอง อสังหาริมทรัพย์
‎วิธีที่ใช้กฎหมายของพวกเขากับเรา
‎ซึ่งเราไม่ต้องการ
‎(โคคาโคล่า)
‎(บุหรี่เวสต์)
‎(เป๊บซี่)
‎ห้างสรรพสินค้ามีคนเยอะมาก
‎โปรดเข้าใจว่าเราจะเปิดให้เข้าทีละกลุ่มเท่านั้น
‎อย่าดันกัน ได้โปรด
‎คนด้านหน้าเข้าแถวเรียบร้อยดี
‎สำหรับคุณมีอะไรเปลี่ยนไปไหม
‎เปลี่ยนค่ะ อนาคตเริ่มไม่แน่นอนขึ้น
‎- ใช่ ‎- ที่ทำงานและเรื่องอื่น
‎ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป
‎ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณอยากได้ยินอะไร
‎คุณรู้ว่าเรากำลังเจอปัญหาอะไรอยู่บ้าง ‎ใช่ไหมล่ะ
‎ถามได้ไหมว่ามีอะไรเปลี่ยนไปบ้างสำหรับคุณ
‎ทรอยฮันด์ยังคงทำลายบริษัทต่างๆ
‎และทำให้คนอยู่ในภาวะตกงาน
‎ทุกอย่างถูกขายไปแต่เราควรมีความสุขเหรอ ‎ถามจริง
‎คุณต้องไม่ลืม
‎มันมีรายงาน
‎ว่าเยอรมันตะวันออกจะถูกสลายภายในปี 1991 ‎เป็นอย่างช้าที่สุด
‎(รัฐมนตรีคลัง ทีโอ ไวเกิล)
‎ไม่มีตลาดให้การผลิตรถยนต์ ‎ของเยอรมันตะวันออกอีกต่อไป
‎สำหรับเรือขนาดใหญ่ที่ต่อที่สตรัลซอนด์
‎ไม่มีตลาดให้เรือพวกนั้นอีกต่อไป
‎ไม่มีประโยชน์ที่จะดำเนินธุรกิจต่อ
‎ถ้าขายสินค้าไม่ได้อีกต่อไป
‎มันจะต้องมีตลาด
‎เหมือนที่เรามีในตะวันตก
‎ความแตกต่างระหว่างตะวันออกกับตะวันตก
‎คุณอาจรู้สึกชัดเจนเมื่อนักการเมืองจากบอนน์มา
‎(ผู้อำนวยการทรอยฮันด์ เดตเลฟ ชูเนอร์ต)
‎เหมือนยานสตาร์ชิปเอ็นเตอร์ไพรซ์มาจอด
‎เหมือนพลังงานประหลาดได้มาถึง
‎คนสัมผัสได้ว่ามันรู้สึกไม่ถูกต้อง
‎พวกเขาไม่รู้...
‎พวกเขาจะประหม่าทุกครั้ง ‎ที่พวกนั้นมาเยอรมนีตะวันออก
‎บรรยากาศความสงบสุข
‎ในตะวันตก ในกระทรวง
‎เสียงน้ำพุกระเซ็น พื้นที่ขัดมัน ความเงียบ...
‎มันเหมือนอีกประเทศ ‎เหมือนระบบดาวเคราะห์ที่แตกต่างไป
‎เวลาคุณมาถึงสำนักงานทรอยฮันด์ ‎ที่เบอร์ลินในตอนเช้า
‎คนงานจะรออยู่แล้ว ‎พร้อมท่อนไม้เพื่อฟาดหลังคารถคุณ
‎และเรายืนอยู่ตรงนี้ หน้าอาคารนี้
‎(ทรอยฮันด์เท่ากับมาเฟีย)
‎(สำนักงานทรัสต์)
‎คนดูจะคิดว่าเราคือปราสาทสีดำทะมึนทรงพลัง
‎อยู่ที่อเล็กซานเดอร์แพลตซ์ เบอร์ลิน
‎และผมเสียใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ ‎มันคือความเข้าใจผิดครั้งสำคัญ
‎ผมต้องทำงานหนักและมีชีวิตราวสุนัขใช้งาน
‎ผมเข้าสำนักงานมาในตอนเช้าฟ้ายังไม่สว่าง
‎และผมออกมาตอนกลางคืนซึ่งมืดอีกครั้ง
‎กลับมาที่โรงแรม ทำงานต่อ
‎ดูทีวีสองสามนาทีสุดท้ายและเข้านอน
‎(ห้าสัปดาห์)
‎(ก่อนเกิดเหตุฆาตกรรม)
‎แต่คุณโรห์เวดเดอร์ครับ คนสังเกตการณ์ส่วนใหญ่ ‎ไม่คิดว่ามันจะลงเอยแบบนี้
‎อัตราการว่างงานพุ่งขึ้นสูง
‎งานบริการสาธารณะ 700,000 ตำแหน่ง
‎งานด้านเกษตร 400,000 งาน
‎งานในอุตสาหกรรมโลหะและไฟฟ้า ‎จำนวน 550,000 งาน
‎ผมพูดต่อได้อีกเรื่อยๆ
‎ถ้าไม่มีอะไรดีขึ้นเลยเร็วๆ นี้
‎คุณไม่กลัวเหรอว่าจะมีการปฏิวัติอีกครั้ง
‎- ในอดีตเยอรมันตะวันออก ‎- คือว่า...
‎ก่อนอื่น เราเพิ่งขับรถเข้าไปในอุโมงค์
‎(เดตเลฟ โรห์เวดเดอร์)
‎ตอนนี้เราต้องขับรถผ่านอุโมงค์มาอีกหน่อย
‎โดยไม่หวาดกลัวและก็จะเห็นแสงสว่าง
‎(รองประธานทรอยฮันด์ เฮโร บราห์มส์)
‎ผมเป็นห่วงเรื่องแรงกดดันที่กำลังเพิ่มขึ้น
‎แต่ไม่ห่วงเรื่องอารมณ์ของเขา
‎เขากำลังใจดีและแข็งแกร่ง
‎เขารับการโจมตีได้แต่ก็โต้ตอบได้
‎นักการเมืองสามารถซ่อนตัวได้ดี ‎เบื้องหลังสำนักงานทรอยฮันด์
‎และแน่นอนว่าเขาเป็นแพะรับบาปที่เหมาะมาก
‎ถ้าคุณอ่านหนังสือพิมพ์ยุคนั้น รายการทีวี
‎ทุกคนออกมากันวุ่นวาย
‎(ความกดดันของทรอยฮันด์เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ)
‎แรงกดดันของสาธารณชนรวมถึงสื่อ ‎มีมหาศาลมาก
‎(วิพากษ์วิจารณ์ทรอยฮันด์รุนแรง)
‎(ดำดิ่งสู่การล้มละลาย)
‎อารมณ์นั้นรุนแรงมาก
‎งานนี้ต้องมีผลกระทบที่ตามมาแน่
‎จุดเริ่มต้นความเจ็บปวดของคุณอยู่ตรงไหน
‎จุดที่คุณจะพูดว่า "ผมจะไม่มีส่วนร่วม ‎ในเรื่องนี้อีกต่อไป"
‎ผมมีภูมิต้านทานความเจ็บปวด
‎มันจะต้องเลวร้ายมาก
‎บรรดาคำเรียกร้องที่ไร้เหตุผล ‎ซึ่งพวกคุณก็คงไม่มีใครยอมรับได้
‎ที่จริงคุณพูดได้ว่าทุกอย่างที่นี่ไร้เหตุผล
‎ทุกอย่างไร้ระเบียบและ...
‎อันตรายและเร้าอารมณ์
‎ก่อนคริสต์มาส ปี 1990 โรห์เวดเดอร์มาหาผม
‎ที่กระทรวงการคลัง
‎เขาบอกผมว่าอยากลาออก
‎ผมอ้อนวอนให้เขาอยู่ต่อ
‎เฮลมุท โคห์ลก็อ้อนวอนให้เขาอยู่ต่อ
‎และบอกเขาว่า "เราต้องการคุณ"
‎ผมได้พยายาม
‎กล่อมให้เขาอยู่ต่อ
‎ผมยังคิดถึงการคุยกันของเราตอนนั้น
‎ความทรงจำนี้ยังชัดเจน
‎ผมบอกลูกๆ ของโรห์เวดเดอร์
‎"ถ้าผมไม่อ้อนวอนให้พ่อคุณอยู่ต่อ
‎เขาก็อาจจะยังมีชีวิตอยู่ตอนนี้"
‎ผมต้องอยู่กับความคิดนี้แต่...
‎มันยังคงเป็นสิ่งที่ควรทำ
‎ที่จะขอให้เขาซึ่งเป็นคนที่เหมาะที่สุดกับงานนี้ ‎ให้ทำงานต่อไป
‎เพื่อผลประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่สำหรับเยอรมนี
‎เดาว่าอย่างเดียวที่ผมพูดได้ก็คือ
‎มันสำคัญมากที่ต้องบอกให้ผู้คนรู้
‎ว่าช่วงระยะที่เรากำลังต้องเผชิญในตอนนี้...
‎- คุณโรห์เวดเดอร์ ‎- จะต้องมาถึงจุดจบ
‎(เคลาส์ เบรสเซอร์)
‎ถ้ามีอัตราการว่างงาน 40 หรือ 50 เปอร์เซ็นต์
‎เราไม่เคยมีตัวเลขนี้ในเยอรมัน
‎แม้แต่ช่วงยุคเศรษฐกิจตกต่ำหรือ ‎ก่อนหน้าฮิตเลอร์จะยึดอำนาจ
‎ผมกังวล
‎ว่าความกดดันที่มีต่อคุณและต่อทรอยฮันด์ ‎จะเพิ่มขึ้นมหาศาล
‎(หกวัน)
‎(ก่อนเกิดเหตุฆาตกรรม)
‎การประท้วงตามปกติในวันจันทร์
‎เริ่มที่จะแพร่ไปทั่ววงการการเมือง ‎ในเยอรมันตะวันออก
‎วันนี้คนหลายหมื่นคนมารวมตัวกันอีกครั้ง
‎เพื่อเรียกร้องให้คนสนใจภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ ‎ในเยอรมันตะวันออก
‎(การประท้วงวันจันทร์)
‎มีคนนับแสนคนเข้าร่วมประท้วง
‎ตำรวจจำนวนมากจากแคว้นบาวาเรียและเฮสเซ
‎ปิดกั้นทางเข้าอาคารรัฐบาล
‎ตั้งแต่มีนาคม ปี 1991 ผมเข้าร่วมประจำ
‎ผมหยุดงานช่วงค่ำไปร่วมประท้วงวันจันทร์
‎และมันเต็มไปด้วยความโกรธแค้น
‎มันมี...
‎ความโกรธเกรี้ยวมากมายจากคนที่
‎เป็นคนแรกที่ถูกโยนออกนอกประตู
‎เราไม่ยอมรับนโยบายของทรอยฮันด์
‎ซึ่งล้อเลียนโดยมีคำว่า "ทรัสต์" ‎หรือไว้ใจอยู่ในชื่อ
‎เราไม่ยอมรับนโยบาย
‎ที่ขายบริษัททิ้งโดยไม่สนใจพนักงาน
‎มีบางอย่างเริ่มเติบโตขึ้น
‎มีนาคม ปี 1991 ความเคลื่อนไหวครั้งใหม่ ‎ของประชาชน
‎อาจเรียกได้ว่าความเคลื่อนไหวของคนงาน ‎เริ่มลงถนนกันมากขึ้น
‎เสียงตะโกนจากไลพ์ซิกอาจเป็นที่ได้ยิน ‎ดังและชัดเจนอีกครั้งในวันนี้
‎มีป้ายมากมาย
‎ที่เรียกร้องให้นายกรัฐมนตรีโคห์ลลาออก
‎และขอให้เลือกตั้งใหม่
‎เราเป็นประชาชน
‎และเราเรียกร้องให้เลือกตั้งใหม่
‎การประท้วงทุกวันจันทร์กลับฟื้นคืนชีวิต
‎ระเบิดเวลาทางสังคมแสนอันตรายถูกสะสม ‎และเห็นชัดเจนขึ้น
‎พลเมืองของอดีตเยอรมันตะวันออกมากมาย ‎กำลังจะตกงานและสิ้นหวัง
‎เลือกตั้งใหม่
‎นายกรัฐมนตรีโคห์ลบอกว่าข่าวลือ ‎เรื่องเลือกตั้งใหม่เป็นเรื่องไร้สาระ
‎(โคห์ล ไม่เลือกตั้งใหม่)
‎คืนนี้พวกเขาลงถนนกันอีกครั้งทั้งที่หนาวมาก
‎พวกเขาต้องการประท้วงต่อไปทุกวันจันทร์
‎จนกระทั่งข้อเรียกร้องได้รับการยอมรับ
‎หลายอย่างมาบรรจบกันมากขึ้น ‎และผมคิดว่ามันทำให้บางคนกลัว
‎มันทำให้รัฐบาลของโคห์ลกังวลใจมาก
‎แน่นอนว่าทรอยฮันด์ยังเป็นเหมือนสายล่อฟ้า
‎ถ้ามีคนปลดปล่อยความโกรธทั้งหมดในกรุงบอนน์
‎ไม่แน่ใจว่ากรุงบอนน์จะรอดมาถึงวันนี้ไหม
‎เราไม่มีประสบการณ์ในการรวมเยอรมนี
‎ผมหวังว่ารัฐบาลเยอรมันจะไม่ต้อง
‎พิสูจน์ประสบการณ์ด้านนี้อีกครั้ง
‎ตามธรรมดา เราต้องตัดสินใจกันตลอดเวลา
‎เราตัดสินใจพลาดได้ รวมถึงผมด้วย
‎ทุกวัน ผู้ประท้วงที่ตกงานหลายหมื่นคน
‎ออกมาที่ถนนในอดีตเยอรมันตะวันออก ‎และยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
‎นี่เราจะไม่เจอสถานการณ์ที่ยากกว่านี้เหรอ
‎(คืนเกิดเหตุฆาตกรรม)
‎ไม่ว่าฆาตกรคนนี้จะเป็นใคร
‎คิดว่าน่าจะมีความเกี่ยวพันกว้างกว่านั้น
‎ในฐานะพนักงานสืบสวนอาชญากรรม ‎ที่คิดในแง่การเมือง ผมถามตัวเองเสมอ
‎ใครได้ผลประโยชน์จากเรื่องนี้
‎มีความเป็นไปได้จริงสองสามกรณี
‎รวมถึงกรณีที่เกี่ยวกับการเมือง
‎ตัวอย่างเช่นสมมติฐานเรื่องกองทัพแดงรุ่นสาม
‎ผมไม่เคยเชื่อตามนั้น
‎อาจเป็นจริงแต่มันไม่จำเป็นต้องใช่
‎ผู้ร้ายคนอื่นอาจเป็นคนทำ
‎แต่ผมอาจตัดกองทัพแดงออก
‎ผมไม่เคยกังขาเลยว่าเป็นฝีมือกองทัพแดง
‎สำหรับผมชัดเจนมาก
‎ว่าพวกเขามีความรับผิดชอบทางการเมือง ‎และลงมือฆาตกรรมครั้งนี้
‎ผมไม่เคยกังขาเลย
‎(สำนักพิทักษ์รัฐธรรมนูญ)
‎(เคลาส์ ดีเทอร์ มัตช์เก้)
‎ผมไม่เคยเปลี่ยนการประเมินเหตุฆาตกรรมนี้
‎ผมเชื่อมั่นว่าอดีตหน่วยชตาซี่เป็นคนทำ
‎และนี่เป็นการฆ่าเพื่อแก้แค้น
‎มันเป็นไปได้ว่าเชื่อมโยงกับหน่วยชตาซี่
‎เพื่อกระตุ้นชนชั้นแรงงานชาวเยอรมันตะวันออก ‎ให้ลุกขึ้นต่อต้านฝั่งตะวันตก
‎ท้ายที่สุด กรณีที่สามผมคิดว่า
‎ทางตะวันตกวางแผนฆาตกรรมครั้งนี้ ‎ด้วยการจ้างมือสังหาร
‎ผมหมายถึงแฟ้มข้อมูลไม่ได้หายไปซ้ำๆ ‎โดยไม่มีเหตุผล
‎ผลประโยชน์ของรัฐ ความลับที่จำเป็น ‎การปกป้องสายข่าว
‎ทั้งหมดนี้เป็นเหตุผลที่มักถูกนำมาอ้าง
‎เพื่อปกป้องไม่ให้สาธารณชนตรวจสอบสิ่งต่างๆ
‎แน่นอนเรื่องนี้ทำให้คุณต้องสงสัย
‎เฉพาะข้อมูลนี้อย่างเดียว
‎ผมยืนยัน
‎สำนักงานสืบสวนอาชญากรรมกลาง ‎และสำนักอัยการกลาง...
‎(ผู้สื่อข่าวอาชญากรรม กุนเทอร์ คลาสเซน)
‎เข้าใกล้จะไขคดีฆาตกรรมโรห์เวดเดอร์
‎มากกว่าที่พวกเราถูกทำให้เชื่อ
‎ผมเองได้ไต่ถามสองสามครั้ง
‎ได้รับคำตอบที่ไม่มีประโยชน์เลย ‎"เรากำลังสืบสวนในทุกด้าน"
‎เวลาใครพูดแบบนี้แสดงว่ากำลังปกปิดบางอย่าง
‎พวกเขามีคำอธิบายแต่ไม่อยากบอกเรา
‎เพราะคำอธิบายนั้นอาจเปิดเผยบางอย่าง
‎ที่สั่นคลอนสาธารณรัฐแห่งนี้จนถึงแก่น
‎มีเบาะแสแล้วครับ
‎ตอนนั้นเจ้าหน้าที่สืบสวนพบเส้นผมที่จุดเกิดเหตุ
‎เมื่อใช้เทคโนโลยีใหม่ พวกเขาก็พบว่า
‎หนึ่งในนั้นเป็นของผู้ก่อการร้าย โวล์ฟกัง แกรมส์
‎ตอนที่เกิดเหตุฆาตกรรมโรห์เวดเดอร์
‎เรายังไม่สามารถตรวจสอบเส้นผมที่ร่วงได้
‎ตอนนั้นการวิเคราะห์ดีเอ็นเอทำได้เฉพาะ...
‎(หัวหน้าฝ่ายสื่อสาร วิลลี่ ฟันเดอร์มานน์)
‎ผมที่ถูกถอนออกโดยที่ยังมีรากผม ‎และเซลติดอยู่
‎การทดสอบเส้นผมที่เรียกว่าเทโลเจน ‎หรือเส้นผมที่ร่วงโดยไม่ติดราก
‎เพิ่งมาทำได้หลังจากนั้นนานมาก
‎เราจึงใช้วิธีนี้
‎จนสามารถยืนยันได้ว่าเป็นผมของแกรมส์
‎แน่นอน มันอาจเป็นเส้นผมจริงๆ ของแกรมส์
‎แต่มันไปอยู่ตรงนั้นด้วยวิธีธรรมชาติ
‎หรือวิธีอื่น
‎คำถามนี้ไม่เคยได้รับคำตอบ
‎(สำนักงานพิทักษ์รัฐธรรมนูญกลาง)
‎(หัวหน้าฝ่ายประเมินข้อมูล ‎วินฟรีด ริดเดอร์)
‎ถ้าคุณต้องการใช้ดีเอ็นเอของแกรมส์ยืนยัน
‎มันก็ชัดเจนว่าแกรมส์นั้นเกี่ยวข้องกับ ‎คดีฆาตกรรมโรห์เวดเดอร์
‎แต่ใช้วิธีไหนและทิ้งดีเอ็นเอไว้ตอนไหน
‎ถึงตอนนี้เรายังไม่รู้คำตอบ
‎แต่ยุคนั้นเขาเป็นหนึ่งในผู้นำ
‎ตั้งแต่ปี 1990 ถึง 1992 เขาเป็นหัวหน้าหน่วย ‎รักษาความปลอดภัยแห่งรัฐ
‎รับผิดชอบดูแลอดีตเยอรมันตะวันออก
‎ฤดูใบไม้ผลิ ปี 1991
‎ผมสามารถจับกุมแกรมส์และพรรคพวกได้
‎ตอนนั้นสำนักงานของเรา
‎หน่วยต่อต้านการก่อการร้าย
‎ได้รับข่าวกรองจากรัฐทูรินเจีย
‎ว่าคนสองคนนี้ซ่อนตัวอยู่ที่นั่น
‎ผมส่งหนึ่งในเจ้าหน้าที่ไปสืบสวนที่ทูรินเจีย
‎และจับกุมพวกเขา ขึ้นอยู่กับสถานการณ์
‎เขาถูกส่งไปภายใต้ข้ออ้างบางอย่าง
‎จากนั้นผมได้คุยโทรศัพท์กับ ‎สำนักงานสืบสวนอาชญากรรมกลาง
‎ทางนั้นบอกผมว่าจะจัดการเรื่องนี้เอง
‎เราไม่ควรเข้าไปแทรกแซง
‎อรุณสวัสดิ์ทุกท่าน
‎(ภาพของสมาชิกกองทัพแดง)
‎ในการยิงต่อสู้กับสมาชิกกองทัพแดง ‎ระดับสูงสองคน
‎เช้าวันนี้ที่เมืองแบด ไคลเน่น ‎ในเม็กเคล็นเบิร์ก ฟอร์พอมเมิร์น
‎ผู้ก่อการร้ายโวล์ฟกัง แกรมส์ถูกยิง
‎เราได้รับข่าวกรอง
‎จากสำนักงานพิทักษ์รัฐธรรมนูญ ‎รัฐไรน์แลนด์-พาลาติเนต
‎เรื่องที่พวกเขาได้จัดการ
‎แทรกซึมเข้าไปในระดับสั่งการของกองทัพแดง
‎ผมจัดตั้งกองกำลังพิเศษทันที
‎และสั่งทีมปฏิบัติการของเรา
‎ให้ปิดพื้นที่รอบๆ สถานีรถไฟแบดไคลเนน
‎แบดไคลเนนเป็นช่วงเวลาที่รุ่งโรจน์
‎สำหรับงานข่าวกรอง
‎เป็นครั้งแรกในรอบ 20 ปี
‎พวกเขาประสบความสำเร็จในการส่งคน
‎เข้าไปในองค์กรก่อการร้าย
‎เรากำลังคุยโทรศัพท์ในห้องทำงานผม ‎ที่สำนักงานสืบสวนอาชญากรรมกลาง
‎กับผู้ช่วยของผม
‎และอัยการกลาง
‎ทุกคนได้ยินหมดทางลำโพง
‎ผมได้รับข้อมูลว่า "ภารกิจเสร็จสิ้น
‎เรามีคนได้รับบาดเจ็บ
‎เป้าหมาย...
‎เป้าหมายเปิดระดมยิง"
‎สมาชิกของหน่วยคุ้มกันพรมแดนพิเศษที่เก้า
‎ได้รับบาดเจ็บรุนแรงเช่นกัน
‎จากนั้นมีคนแจ้งเราว่าเพื่อนร่วมงานเสียชีวิต
‎และแกรมส์ถูกพาตัวไป
‎และเสียชีวิตเช่นกัน
‎ประมาณสองทุ่มคืนนั้น ผมก็รู้ชัดเจน
‎ว่าภารกิจนั้นล้มเหลว
‎กรณีการเสียชีวิต
‎ของแกรมส์ ผู้ก่อการร้ายกองทัพแดง ‎ยังไม่มีความชัดเจน
‎(สถานการณ์ยังไม่ชัดเจน)
‎หลังเหตุการณ์ที่แบดไคลเนน ผมรู้สึกว่า
‎เรื่องทั้งหมดดูจะแปลกสำหรับผม
‎ผมรู้ว่าพวกนั้นรู้ตำแหน่งของแกรมส์กับพรรคพวก
‎และยินดีที่จะยอมรับ
‎การตายของคนหนึ่งหรือสองคนในวันนั้น
‎กรณีของปฏิบัติการที่สถานีแบดไคลเนน
‎ยิ่งสับสนมากขึ้นในวันนี้
‎ที่จุดปฏิบัติการ ยังเก็บหลักฐานได้ไม่ทั้งหมด
‎ยังไม่ชัดเจนว่ามีการยิงเกิดขึ้นกี่นัดด้วยซ้ำ
‎ที่นั่นเรามีข่าวอื้อฉาว
‎วันอาทิตย์ต่อมา นิตยสารสปีเกลตีพิมพ์ ‎เกี่ยวกับ "นัดสังหาร"
‎(นัดสังหาร การล่าผู้ก่อการร้าย ‎เกิดผิดพลาด)
‎ผมรู้เลยว่านี่คือหายนะด้านการประชาสัมพันธ์
‎พวกเขามุ่งที่จะฆ่า
‎วันอาทิตย์นั้นผมไปเยี่ยมรัฐมนตรีมหาดไทย
‎และเขาลาออก
‎จากนั้นผมเริ่มสงสัยขึ้นมาแล้วว่า ‎วันนั้นมันเกิดอะไรขึ้น
‎ผมเองยังสงสัย
‎(ไซเทอร์ลาออก)
‎คุณไซเทอร์รับผิดชอบต่อความผิดพลาด
‎และลาออกจากตำแหน่งอย่างน่าแปลกใจ
‎อัยการกลาง วอน สตัลห์ จะถูกปลด
‎หลังจากทำผิดพลาดติดต่อกันในคดีของแกรมส์
‎ผมจำคดีอื่นๆ ไม่ได้
‎ที่ทำให้นักการเมืองและเจ้าหน้าที่ระดับสูง ‎แปดหรือสิบคน
‎ต้องถูกบังคับให้เกษียณอายุ
‎ซึ่งเป็นผลโดยตรงจากปฏิบัติการของตำรวจ
‎มีการประกาศล้มละลาย ‎ของทั้งหน่วยรักษาความปลอดภัย
‎(การสืบสวนคดีแกรมส์)
‎สิบวันหลังปฏิบัติการที่แบดไคลเนน
‎ยังไม่ชัดเจนว่าใครใช้อาวุธใด
‎ยิงผู้ก่อการร้ายกองทัพแดง โวล์ฟกัง แกรมส์
‎หลังจากการชันสูตรศพผู้ก่อการร้าย ‎ของกองทัพแดง โวล์ฟกัง แกรมส์...
‎(แกรมส์ รายงานความผิดพลาด)
‎มีความผิดปกติสองสามจุดที่นิตยสารข่าว ‎สปีเกลรายงาน
‎ซึ่งปกปิดความพยายามที่จะระบุ ‎สาเหตุการตายให้ชัดเจน
‎มีคำกล่าวอ้างว่าศพของแกรมส์ถูกชำระล้าง
‎ซึ่งทำให้คราบเลือดหลุดออกไป
‎พนักงานสืบสวนที่ชเวริม ‎ยังคงหาหลักฐานสำคัญที่หายไป
‎เพื่อระบุสาเหตุการเสียชีวิต
‎การสืบสวนคดีนี้เหมือนจะมีเรื่องผิดพลาดไปหมด
‎ตัวอย่างหนึ่งก็คือ
‎หลักฐานบางอย่างถูกส่งไปยังตำรวจซูริค ‎ในสวิสเซอร์แลนด์
‎เพื่อแสดงว่าเราต้องการการสืบสวน ‎ที่เป็นกลางอย่างแท้จริง
‎เราให้ทางสวิสวิเคราะห์เสื้อหนาวของแกรมส์ ‎เพื่อหาคราบเขม่าปืน
‎ผลคือเสื้อหนาวของแกรมส์หายไปในสถาบันที่ซูริค
‎ไม่มีใครเจอมันอีกเลย
‎ดังนั้นสำหรับบางคน
‎ที่ไม่เชื่อมั่นในตำรวจและระบบศาลยุติธรรม
‎อาจดูเหมือนมีการปกปิดบางอย่าง
‎มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
‎สภาวะจิตใจที่ส่งผลให้มีการฆ่าตัวตาย ‎ในสถานการณ์ที่ไร้ความหวัง
‎แพร่ไปทั่วในบรรดาผู้คนในแวดวงการเมือง
‎ทำไมเขาไม่ใช้ปืนยิงตัวตาย
‎ผมเรียกมันว่าอาชญากรรมอำพราง
‎เพราะจนถึงวันนี้หน่วยงานความมั่นคง ‎ยังไม่สามารถ
‎ตอบคำถามเปิดได้แม้แต่ข้อเดียว
‎หรือปิดคดีฆาตกรรมที่ยังหาคำตอบไม่ได้
‎และเหมือนพวกเขาไม่สนใจที่จะไขปริศนา ‎คดีเหล่านั้นอีกต่อไป
‎ดังนั้นเมื่อผมดูที่คดีของโรห์เวดเดอร์
‎ผมสามารถเรียกคดีฆาตกรรมแกรมส์ว่า
‎อาชญากรรมอำพราง
‎สิ่งที่น่ากลัวสำหรับสถานการณ์นี้
‎คือการขาดข้อมูลที่โปร่งใส ‎หรือข้อมูลที่ถูกต้อง
‎สร้างความเข้าใจ
‎ท่ามกลางสาธารณชน
‎ว่ามีเรื่องน่าสงสัยเกิดขึ้นในประเทศนี้
‎สำนักงานพิทักษ์รัฐธรรมนูญปกปิดข่าวกรอง ‎จากเราอย่างนั้นเหรอ
‎ผมรับรองได้เลยว่าใช่
‎ฉันเป็นห่วงว่า
‎สถาบันความมั่นคงเหล่านั้น
‎ได้พัฒนาขึ้นมาอย่างอิสระ
‎ซึ่งอาจเป็นอันตรายต่อประชาธิปไตยของเรา
‎สุภาพสตรีและบุรุษทุกท่าน
‎(รถพยาบาล)
‎เมื่อโรห์เวดเดอร์ถูกยิง ผมรู้สึกกังวลใจมาก
‎ตอนนั้นผมคิดว่า...
‎"ขึ้นเครื่องบินแล้วออกจากเยอรมันไปซะ ‎เพราะมันจะต้องเกิดสงครามกลางเมือง
‎พวกเขาจะโจมตีกันและยิงผู้นำของแต่ละฝ่าย"
‎มันไม่ชัดเจน นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นใช่ไหม
‎ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
‎(เจ็ดวัน)
‎(หลังเกิดเหตุฆาตกรรม)
‎ถึงเพื่อนร่วมงานทุกคน
‎มีข้ออ้างที่ขัดแย้งตามสื่อ
‎เกี่ยวกับการประท้วงของเราวันนี้
‎ที่จริงเราได้คิดพิจารณา
‎ว่าจะออกมาประท้วงในวันจันทร์นี้หรือไม่
‎นักการเมืองกดดันการประท้วงนี้อย่างรุนแรง
‎(โรงโอเปรา ไลพ์ซิก)
‎บางคนประกาศอย่างเป็นทางการ ‎ผมไม่แน่ใจว่าใช่รัฐมนตรีมหาดไทยไหม
‎หรือนายกรัฐมนตรีโคห์ลเอง
‎(ทำไมถึงใช้พิษแห่งความริษยา ‎มาแบ่งแยกเยอรมนี)
‎(จงยุติเกมการถากถางด้วยหัวใจของผู้คน)
‎จากนั้นพวกเขาก็นิ่งเงียบไปหนึ่งนาที
‎เราแสดงความเสียใจกับครอบครัว ‎ของเหยื่อที่ถูกฆาตกรรม
‎และขอยืนสงบนิ่งแสดงความระลึกถึง ‎เดตเลฟ คาร์สเทน โรห์เวดเดอร์
‎ยืนไว้อาลัยหนึ่งนาที
‎ความเคลื่อนไหวของคนงานที่เกิดขึ้น
‎ยุติลงอย่างง่ายดาย
‎ผมเชื่อว่านั่นเป็นการประท้วงครั้งสุดท้าย
‎มันเป็นเรื่องที่เข้าใจได้
‎ว่ามีพลังที่ทรงอำนาจภายในเยอรมนี
‎ซ่อนตัวอยู่ลึก
‎แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ฝีมือของรัฐอย่างเป็นทางการ
‎ไม่ใช่คนบางคนที่มีความสามารถ ‎ที่จะก่อการแบบนี้ได้
‎มันน่าจะถูกวางแผนโดยดะวันตก
‎เพื่อฆ่าหัวหน้าสำนักงานทรอยฮันด์
‎เพื่อพิสูจน์ประเด็นว่าทรอยฮันด์กำลังทำสิ่งถูกต้อง
‎และในทางกลับกันก็บ่อนทำลาย ‎ผู้ศรัทธาในฝั่งตะวันออก
‎คนที่กำลังต่อต้านทรอยฮันด์
‎เพื่อบอกพวกเขาว่า "เห็นไหม ‎แนวคิดสำหรับสังคมของพวกคุณทำให้คนตาย"
‎อาทิตย์หน้าจะมีการประกาศว่า ‎ใครจะมาทำงานตามรอยโรห์เวดเดอร์
‎ในฐานะหัวหน้าสำนักงานทรอยฮันด์
‎รัฐมนตรีคลังทีโอ ไวเกิล ‎ได้บอกกับสื่อในวันนี้
‎(บรอยล์ หัวหน้าสำนักงานทรอยฮันด์)
‎เบอร์กิต บรอยล์จากพรรคซีดียู ‎คือหัวหน้าทรอยฮันด์คนใหม่
‎จากนั้นก็เป็นนางบรอยล์ที่เข้ามา
‎และเปลี่ยนจุดสนใจมุ่งเข้าหา ‎เศรษฐกิจแบบตลาดอย่างสุดขั้ว
‎ก่อนหน้านั้นเราไม่ได้แปรรูปมากนัก
‎เพราะเรามุ่งเปลี่ยนโครงสร้าง ไม่ใช่ขายบริษัท
‎ช่วงเวลาที่โรห์เวดเดอร์เป็นผู้นำ
‎จากนั้นนางบรอยล์ก็มาพร้อมจุดหมายชัดเจน
‎แปรรูปรัฐวิสาหากิจ ให้เอกชนเป็นเจ้าของ
‎ทรอยฮันด์จึงเดินหน้าต่ออย่างรวดเร็ว
‎คุณโรห์เวดเดอร์เป็นผู้บริหารกิจการ ‎ที่อุทิศตนด้วยความเต็มใจ
‎เราจะยังทำงานเพื่อจิตวิญญาณของเขา
‎เรามีความมุ่งมั่น
‎นี่หมายถึงแปรรูปกิจการอย่างรวดเร็ว
‎จากนั้นนางบรอยล์ก็แถลงข่าว
‎วันนั้นไวเกิลบังเอิญอยู่ที่นั่นด้วย
‎มันคือครั้งเดียวที่เขาไปเยี่ยมเยือนทรอยฮันด์ ‎ในฐานะรัฐมนตรีที่ดูแล
‎ตรงนี้บอกอะไรได้มาก
‎ครั้งเดียว
‎ในสถานการณ์ตอนนั้น เขาดูเหมือนเย็นชา
‎เป็นนักการเมืองเยอรมันที่ล้มเหลวสำหรับผม
‎ราวกับคิดว่า "ขอบคุณพระเจ้า ‎ที่พวกเขายิงลูกน้องผม ไม่ใช่ผม"
‎อะไรทำนองนั้น
‎ท่าทางเขาเป็นอย่างนั้นต่อคนที่ทำงานที่นั่น
‎ส่วนนางบรอยล์
‎ทำงานเป็นปกติ
‎สวัสดีค่ะ ทุกท่าน
‎วันนี้มีพิธีอย่างเป็นทางการที่ชาวเยอรมัน
‎ได้บอกลาหัวหน้าทรอยฮันด์ที่ถูกสังหาร ‎เดตเลฟ คาร์สเทน โรห์เวดเดอร์
‎(พิธีศพที่เบอร์ลิน)
‎พิธีรำลึกถึงที่เบอร์ลินคอนเสิร์ตฮอลล์
‎มีผู้เข้าร่วม 1,300 คน ตัวแทนจากวงการธุรกิจ
‎วัฒนธรรม ศาสนาและการเมือง
‎ภรรยาของเขายังอยู่ที่โรงพยาบาล ‎รักษาแผลผ่าตัด
‎ประธานาธิบดีเยอรมันยกย่องโรห์เวดเดอร์ ‎ว่าเป็นผู้บุกเบิกการรวมชาติเยอรมัน
‎เขามาจากทั้งฝั่งตะวันออกและตะวันตก
‎เขาไม่เชื่อว่ามีความแตกต่างที่ชัดเจน
‎ระหว่างคนเยอรมันตะวันออกและตะวันตก
‎แต่เขาก็เข้าใจความลำบากทางวัตถุและมนุษย์
‎ที่ถูกนำมาสู่เพื่อนร่วมชาติอดีตเยอรมันตะวันออก
‎เดตเลฟ โรห์เวดเดอร์รับใช้เราอย่างจริงใจ
‎ครับ ซาบซึ้งมาก
‎การเมืองสามารถยกย่องให้เกียรติคนได้ ‎แบบที่ทำตรงนี้
‎ในลักษณะที่ยิ่งใหญ่และดูดี
‎แต่การเมืองที่เกิดขึ้นเป็นประจำนั้นแตกต่าง
‎และเมื่อมีคนหนึ่งต้องไป
‎หรือต้องถูกแทนที่
‎การเมืองไม่สนใจหรอกครับ
‎เขาอุทิศชื่อเสียงทั้งหมด อุทิศตัวเอง
‎แต่เขายังรู้การเข้าออกในวงการการเมือง
‎และการเมืองชอบล่าคน
‎เขาต้องชดใช้มันด้วยชีวิต
‎(เฮอร์การ์ด โรห์เวดเดอร์)
‎เขาภูมิใจมากในสิ่งที่เขาถูกขอร้องให้ช่วย
‎ประเทศนี้ที่ถูกแบ่งแยกอย่างโหดร้าย
‎ความสัมพันธ์ของมนุษย์ทั้งหมด
‎และการทำให้เยอรมันเป็นหนึ่งเดียวอีกครั้ง
‎คือเรื่องที่เขาถือเป็นสิ่งสำคัญมาก
‎(ฆาตกรรมเดตเลฟ คาร์สเทน โรห์เวดเดอร์ ‎ยังคงเป็นปริศนา)
‎(ทรอยฮันด์แปรรูปทรัพย์สินทุกอย่าง ‎ของเยอรมันตะวันออก)
‎(บริษัท 94 เปอร์เซ็นต์ถูกถือครอง ‎โดยผู้ลงทุนเยอรมันตะวันตกหรือต่างชาติ)
‎ผมไม่รู้รายละเอียดและประวัติที่นี่หรอกนะ
‎แต่ผมมั่นใจว่าเราน่าจะเปลี่ยนเป็นอะไรที่ดีได้
‎(มีเพียงหกเปอร์เซ็นต์ที่ยังคงอยู่ ‎ในมือของคนเยอรมันตะวันออก)
‎คำบรรยายโดย อริยาพร ซัลลิแวน