ZAKON WIARY ROK 1972
Przyj.
Dobrze, oddychaj.
No, oddychaj.
Przyj.
NASZA PANI Z CABEZY
Oddychaj.
Przyj.
Nie żyje.
Nie.
Nie!
Dajcie mi go!
Moje maleństwo.
On…
- Daj mi go. - Nie.
- On żyje. - Daj mi go.
Nie, on żyje.
Proszę.
Monsignor, chcę go zatrzymać!
Nazwę go Jerônimo.
DOBREGO DNIA, VERÔNICO
Hej!
Wracaj tu.
Wracaj!
Kurwa!
Co z Matiasem?
Wiesz, gdzie on jest?
Może śpi?
Jej pokój jest pusty. Łóżko zaścielone.
Myślałem, że się nim zajmiesz.
Widocznie wyjechał.
Bez Angeli?
Teraz się odpręż.
Auć.
Hej.
Posłuchaj.
Zawsze rozwiązywaliśmy problemy za pomocą rozmowy.
Nie każdy problem da się rozwiązać.
Żadnych postępów.
Niemożliwe!
Co zrobimy?
Rozkuj się. Idziemy na spacer.
Dokąd mnie zabierasz?
Dowiesz się na miejscu.
- Czemu ogoliłaś mi tył głowy? - Zamknij się i idź.
Próbuję zrozumieć.
Niepotrzebnie stanęłaś między nami.
Jerônimo z ciebie nie zrezygnuje.
Nic z tego.
Masz znak dzieci Monsignora.
To niedorzeczne.
Ta bestia wielokrotnie mnie zgwałciła.
Urodziłam temu draniowi całą armię dzieci.
W tym ciebie.
Jerônimo porównał nasze DNA.
Jesteś moją mamą? Serio?
Nie, mam tylko jedno dziecko.
Ale nie staniesz między nami i mi go nie zabierzesz!
- Na ziemię! - Czekaj.
Na kolana!
Mamo!
Jak długo?
No?
Jak długo chciałeś to przede mną ukrywać?
Dałam ci życie. Wszystko to robiłam dla ciebie!
Robię to dla nas.
Jesteś bezpłodna.
- Ona będzie kontynuować projekt. - Projekt?
On istnieje tylko, gdy ty i ja…
Między nami będzie tak samo.
Uspokój się.
Jesteśmy jednością.
- Jednością. - Uspokój się.
Stworzyliśmy idealne dzieci.
Razem jesteśmy ideałem, mój ukochany!
Nie porzucaj mnie.
Już jadę.
MORFOLOGIA KRWI USG POŁOŻNICZE
IMIĘ: ESTRELA ZAPŁODNIENIE – WYKONANO
Policja nadal nie zna miejsca pobytu
misjonarza Matiasa Carneiro.
Zbieg miał zeznawać w tym tygodniu.
Carneiro udający dobrego Samarytanina
jest uważany za ważnego członka siatki przestępczej,
która parała się porwaniami, gwałtami i handlem ludźmi.
DIANA SOARES
Verônico!
Nie, to otwiera się jakoś inaczej.
To miejsce to piekło.
Zapładniają tu dziewczyny niczym klacze.
Widziałam, jak Diana daje jedno dziecko jakiejś parze.
Czekaj.
Sprawdź, czy mam tam jakiś znak.
- Czekaj. - Pod włosami.
Oprócz tatuażu jest też podkowa. Co to może oznaczać?
Lila?
Wrócę po ciebie.
Córka cię woła!
Mamo!
Gdzie jesteś, Verônico?
Mamo, pomóż!
Teraz już rozumiem, dlaczego mnie nie zabiłeś i nie zabijesz.
Ty śmieciu.
Jestem częścią waszej choroby, co?
Moje geny są cenne, tak?
Ale myślę, że to…
zepsuje te wasze gierki.
Nie rób tego. Nie!
- Tknij moją córkę, a twoja matka zginie! - Nasza matka.
Kto ucierpi najbardziej?
Ja czy ty?
Chcę tylko zabrać stąd moją córkę.
Mówię poważnie!
Jest już zapłodniona. To byłaby wielka strata.
Sama mnie do tego zmuszasz.
Nie!
Mamo!
Już przegrałaś, Verônico.
Próbuję ci pomóc, odkąd cię poznałem.
Ale ty nie współpracujesz, Verônico.
Myślisz, że jesteś taki świetny, co?
Że jesteś kimś.
Mówisz, że nie jesteś jak twój ojciec.
Ale zapładniasz dziewczyny wbrew ich woli, uważając, że to nie gwałt.
To jest gwałt.
Jesteś szumowiną. Tak jak on.
Nie rozumiesz, jak ważne jest to, co tu robimy.
Na twoje szczęście los sam cię tu sprowadził.
Sprowadziła mnie tu twoja mafia.
Jesteś taka jak ja.
Jesteś dzieckiem Monsignora i Diany.
Prawda jest taka, że choć się starałaś,
to nigdzie nie pasowałaś.
Byłaś urzędniczką
idealizującą swojego skorumpowanego ojca.
Prowadziłaś nudne życie. Miałaś męża, dzieci.
Ale to ci nie wystarczało.
Chciałaś czegoś więcej.
Więcej i więcej.
To nie mafia cię porwała, tylko sama uciekłaś od rodziny.
Brandão, Janete i Matias byli tylko wymówką.
Co czułaś, gdy zabiłaś Brandão?
- Przyjemność? - To była samoobrona.
Brandão spłonął zakuty w łańcuchy.
Nie stanowił już zagrożenia.
Zabiłaś go, bo tego chciałaś.
I nie miałaś wyrzutów sumienia.
Cały czas szukałaś swojego miejsca.
Widzę, że jesteś już tym zmęczona.
Spójrz tylko na siebie.
Ciągle uciekasz i się ukrywasz.
Kiedy ostatnio twoje życie miało sens?
Nie pamiętasz.
Wyobrażasz sobie życie bez cierpienia?
Bez bólu?
Bez chorób? Bez raka?
To nowy gatunek.
Dzieci z kazirodztwa.
Idealnie dobrane.
Skoro mogę użyć nauki do tego, by kontrolować własną ewolucję
i ulepszyć samego siebie, to czemu nie?
Teraz zostałaś matką.
Jesteś idealna.
Wiem, że to trudne.
Ale kiedy poczujesz się samotna i załamana, to pamiętaj…
że tu jest twoje miejsce.
Kiedyś podziękujesz mi za wszystko, co dla ciebie robię.
Jesteś piękna.
Naprawdę pozwoliłbyś Verônice mnie zabić?
Już nic dla ciebie nie znaczę.
Tylko blefowałem.
Ciągle ze mną walczysz.
Pożałujesz, gdy umrę.
Walka to nie problem.
Ważne, by potrafić zawrzeć pokój.
Czy nie tego mnie nauczyłaś?
Hej.
Chodź tutaj.
Obiecał, że cię wypuści, jak urodzisz?
To nieprawda.
Widzę, że nadal cię tam trzyma, Laís.
Tak się nazywasz, prawda? Laís.
Jesteś z sierocińca Matiasa.
Obiecali ci lepsze życie.
I żeby przeżyć, jesteś im posłuszna.
Tu nie ma lepszego życia.
Jesteś ich kolejną ofiarą.
Laís!
Nie jesteś skuta.
Nie próbowałaś uciec?
Próbowałam.
Ale on mnie złapał.
Nie da się stąd uciec.
Teraz przynajmniej mi ufa.
Niby jak?
Jak urodzę dziecko, pozwoli mi odejść.
Taka jest umowa.
Nie ma żadnej umowy. On kłamie.
Jerônimo zabił matkę tego dziecka.
Widziałam to.
Nie pozwolił jej nawet dotknąć dziecka.
Znalazłam trupy w lesie.
Czego ode mnie chcesz?
Jeśli będziemy się trzymać razem, obie opuścimy to ranczo żywe.
Nie mogę.
Nie.
Laís, zabijemy tego drania
i zrobimy to jeszcze dziś.
To trująca psianka czarna. Zerwałam ją w lesie.
Co z naszą kolacją?
Jeszcze nie jest gotowa.
Zawołam was.
Skarbie!
Wielka szkoda, ale oczywiście rozumiem.
Do zobaczenia na kolejnej.
Dobry wieczór!
To zaszczyt gościć tu tak wyjątkową grupę przyjaciół.
Dziękuję wszystkim za przybycie.
Powiem krótko,
bo wiem, że nie możecie się doczekać dzisiejszego wydarzenia.
Wprowadzamy innowacje.
Na każdym stole leży tablet.
Za jego pomocą można licytować prezentowane okazy.
Rozgośćcie się.
Tutaj…
możecie być sobą.
Wyruszamy dziś w podróż,
podczas której przyjemności i okazje idą w parze.
Miłej zabawy.
OTWIERANIE ZAGRÓD
Mamy niewiele czasu.
Weź to.
- Prata. - Przyprawiasz mnie o zawał!
Natychmiast wezwij policję.
A pani to kto?
Gisele Carneiro, krewna Jerônima.
- To prywatna impreza. - Ucieszy się na mój widok.
Powiedz Jerônimowi, że przyjechała Gisele Carneiro.
LICYTUJ
WIEK: 16 WŁOSY: BLOND
- Mamo, boję się. - Wiem.
Wydostanę nas stąd, jasne?
Gdzie Carol? Wiem, że tu była!
Gdzie ona jest?
80 000 REALI LICYTUJ
Gisele! Cóż za niespodzianka.
Chodź.
Ech, Gisele, Gisele…
- Co tu robisz? - Przyszłam po Angelę.
- Kto ci powiedział, że ona tu jest? - Wiem to.
- Jakiś problem? - Gdzie moja córka, Diano?
Gisele myśli, że Angela tu jest.
Pytałaś Matiasa? Ponoć uciekł z więzienia.
Nie żartuję, Jerônimo! Gdzie moja córka?
Nie ma sensu kłamać.
Zaprowadzę Gi do jej córki.
Angela nie powinna była tu przyjeżdżać.
Chodź, Gi. Zaprowadzę cię.
Słuchajcie.
Przybyłyście tu jako dziewczyny, a wyjdziecie jako kobiety.
Wkroczymy tam i będziemy walczyć o naszą wolność!
Także dla tych, które już walczyć nie mogą!
Wiem, kim jesteście, i wy też to wiecie!
Wiecie, do czego jesteście zdolne!
Wejdziemy tam i będziemy walczyć!
Razem!
Bo nikt tego za nas nie zrobi!
Jedynka do dyspozytorni, odbiór.
Jedynka do dyspozytorni. Słyszysz mnie?
Odbiór.
Dokąd mnie zabierasz?
Do córki. Myślałam, że tego chcesz.
Pytam ostatni raz. Gdzie moja córka?!
Nie rozumiem. Była tu.
- Nie ściemniaj. Gdzie Angela?! - Przysięgam, że tu była.
Co zrobiliście tu mojej córce?
Nie ma odpowiedzi.
Gdzie, do cholery, jesteście?
Denerwujesz się, Jerônimo?
Zaczynamy show!
Uważaj!
Chodź, skarbie. Pilnuj jej.
Gdzie Jerônimo?
Wszędzie go szukałam. Zniknął.
Znajdę go.
Diano!
Przyślij helikopter.
Wytrzymaj.
Wytrzymaj. Jestem tu.
To koniec, Jerônimo.
Przestań walczyć, Verônico.
Zaakceptuj to, kim jesteś.
Nie porzucę cię.
Odwróć się, sukinsynu.
Nie porzucę cię.
Jesteś taka jak ja, Verônico.
Jestem jak ty, ale robię rzeczy po swojemu.
Nie.
Rzuć broń.
No, rzuć.
Rzuć ją, Diano.
Oddaj mi ją.
Daj mi ten pistolet.
Oddaj mi go!
Niespodzianka!
Nie mam dziś urodzin.
Dziś będą twoje drugie urodziny, Verô.
Co słychać?
Ogłosili werdykt. Przeczytam wam.
„Po dostarczeniu dowodów przeciwko mafii i rozbiciu siatki handlującej kobietami
była urzędniczka policji Verônica Torres
poszła z władzami na ugodę
i została ułaskawiona”.
Jesteś wolna, Verô!
Zaręczyłyśmy się.
Gratulacje! Kto się oświadczył?
Ja, bo jestem tą romantyczniejszą.
Co u twojej mamy?
Nadal jest w śpiączce, na intensywnej terapii.
- Na razie bez zmian. - Tak?
Przykro mi. Zasługujecie na szczęście.
Zakochane gołąbki. Jakież one urocze!
Glória wkrótce opuści szpital.
Świetnie! Jakieś wieści o śledztwie?
Na razie żadnych, ale tych drani z aukcji czeka proces.
Sama nie wiem.
Złożą apelację i to potrwa lata.
Sześciu z nich zwolniono z braku dowodów.
Uwierzycie?
Chyba przestałam wierzyć w nasz wymiar sprawiedliwości.
Co teraz zrobisz? Wrócisz do policji?
Nie.
To już nie dla mnie.
To co zrobisz? Zostaniesz pisarką?
To dobry pomysł, ale musiałabym pisać pod pseudonimem.
Dlatego raczej nie.
Chcę podróżować z tymi dwoma głuptasami
i dobrze się bawić.
Byle to nie było nic zbyt ekscytującego.
Racja, nic ekscytującego.
Nic z tych rzeczy.
- To może toast? - Toast!
To jedyna ekscytująca rzecz, jakiej chcę!
Założę się, że masz do mnie wiele pytań.
Tak.
Byłaś na tyle miła, że o nic mnie nie pytałaś.
Nic nie może się równać z matczyną miłością.
Twoja matka bardzo chciała mieć dziecko.
Ale gdy kolejny raz poroniła,
twój ojciec obawiał się, że ona oszaleje.
Dlatego on i Carvana wpadli na pomysł,
że wezmą jedno z dzieci Monsignora.
To byłaś ty.
Wtedy nic o tym nie wiedziałem.
Wyświadczyłem jedynie przysługę Carvanie.
Zamieniłeś dokumenty zmarłego dziecka z moimi?
Wybacz mi, moja przyjaciółko.
Oczywiście, że ci wybaczam.
Wybaczysz mi, skarbie?
Przykro mi, że to wszystko cię spotkało.
Czy to nie ty mówiłaś, że mam przestać się o wszystko obwiniać?
Wiesz,
boję się,
że ludzie będą mnie osądzać, bo przerwałam tę ciążę.
Boję się.
Tak bardzo się boję.
Pieprzyć wszystkich.
Pieprzyć ich.
Jestem tu z tobą.
- Jasne? - Tak.
Będę tu z tobą,
cokolwiek się wydarzy.
Na zawsze.
Proszę…
Mamo.
Mamo!
Idę do kosmetyczki.
Wrócisz na obiad?
Zaczekajcie na mnie.
- Witaj, Verônico. - Dzień dobry.
- Dzień dobry!
Witaj.
- Chcesz? - Nie, później zjem lunch.
Kupiłaś to, o co prosiłam?
Pewnie mnie znasz,
ale i tak ci się przedstawię.
Będziesz mógł wtedy powiedzieć innym, kto chce ich dorwać.
Nazywam się Verônica Torres.
I nie jestem już sama.
DOBREGO DNIA, VERÔNICO
JEŚLI KTOŚ CI ZNAJOMY LUB TY SAMA DOŚWIADCZYŁAŚ PRZEMOCY
I SZUKASZ WSPARCIA, WEJDŹ NA WWW.WANNATALKABOUTIT.COM
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz