โลกนี้ช่างน่าตื่นตาตื่นใจ
เราอาจไม่ทันได้สังเกตเห็น สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิต
แต่หากลองมองให้ถี่ถ้วน
คุณจะเจอโลกที่ยังไม่เคยมีใครค้นพบ
โลกที่วีรบุรุษตัวจ้อย
กับสัตว์ประหลาดตัวน้อยๆ
จําเป็นต้องมี พลังเหนือธรรมชาติอันน่าทึ่ง
เพื่อต่อกรกับภยันตรายมากมาย
ทุ่งหญ้าสะวันนาในแอฟริกา
ดินแดนแห่งตํานาน
ถิ่นของสัตว์ที่ใหญ่ที่สุด...
(บรรยายโดย พอล รัดด์)
และสง่างามที่สุดในโลก
แต่ใต้ฝ่าเท้าของโขลงช้าง มีโลกที่ตกสํารวจอยู่
โลกของหนูผีช้าง
มันเต็มไปด้วยสัตว์กินพืชและนักล่า ที่น่าอัศจรรย์ตัวน้อยๆ นานาชนิด
แต่การเป็นสัตว์ตัวเล็ก ในอาณาจักรสัตว์ใหญ่ไม่ใช่เรื่องง่าย
และยิ่งฝูงสัตว์กําลังมุ่งหน้าเข้ามา การใช้ชีวิตก็ยิ่งยากเข้าไปใหญ่
(สะวันนา)
หนูผีช้างไม่ได้มีขนาดใหญ่ ไปกว่าหนูแฮมสเตอร์สักเท่าไหร่
แต่มันรวดเร็วกว่ามาก
ในสัดส่วนเดียวกับเธอ เธอเร็วกว่าเสือชีตาห์สามเท่า
พุ่งเร็วเกือบ 30 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เพื่อตามล่าหาอาหารอย่างไม่ลดละ
เธอต้องกินอาหารให้เท่ากับน้ําหนัก เกือบหนึ่งในสามของร่างกาย
เพื่อหล่อเลี้ยงชีวิตอันรีบเร่ง
เธอจึงสร้างเครือข่ายเส้นทาง ตลอดพื้นที่หลายพันตารางเมตร
เพื่อช่วยให้เธอหาอาหาร ได้เพียงพอแม้จะในฤดูแล้ง
งูเห่าโจมตีได้เร็วกว่ากระพริบตา
แต่เส้นทางของเธอ ช่วยให้เธอนําหน้ามันไปหนึ่งก้าว
ชีวิตของหนูผีช้างนั้น บ้าระห่ําและโดดเดี่ยว
ต่างจากเหล่าราชา แห่งปราสาทสีแดงหลังใหญ่นี้
พังพอนแคระมักเอาจอมปลวกมาเป็นบ้าน
เพราะพวกมันตัวเท่าฝ่ามือ
มันจึงรวมกลุ่มกันเพื่อสร้าง ความแข็งแกร่งและความอบอุ่น
ช่วงเช้าในทุ่งหญ้าสะวันนา หนาวเย็นอย่างไม่น่าเชื่อ
ใครๆ ก็ไม่อยากลุกจากเตียง
แต่ไม่ใช่วันนี้
นกเงือกน้อยตัวนี้กําลังหิว
และกระหายที่จะโฉบเอาอาหารเช้า
พังพอนยี่สิบตัวกับนกเงือกตัวเดียว อาจดูเป็นทีมที่ประหลาด
แต่ในเมื่อเราตัวเล็ก การร่วมมือกันน่าจะดีที่สุด
พังพอนจะไล่เหยื่อให้ออกมาจากที่ซ่อน
ขณะที่นกเงือกคอยสอดส่องป้องกันภัย
พังพอนแคระจะตรวจตราเป็นบริเวณกว้าง
ขนาดสนามฟุตบอล 50 สนามได้
และสร้างอาณาเขตไปด้วย
ยิ่งกลิ่นขึ้นไปอยู่สูงแค่ไหน พวกมันก็จะถูกมองว่าตัวใหญ่แค่นั้น
แม้แต่ในฤดูแล้ง อาณาเขต ของพวกมันก็ยังมีอาหารทุกอย่างให้
พวกมันอาจเป็นสัตว์กินเนื้อ ที่เล็กที่สุดในแอฟริกา
แต่พวกมันไม่กลัวที่จะล่าสัตว์ใหญ่
แมงมุมคิงบาบูนที่มีพิษร้าย
ด้วยการฉกฉวยโอกาสทุกอย่าง
ทีมที่เหนียวแน่นทีมนี้ จึงผ่านช่วงเวลาแสนเข็ญมาได้
แต่เมื่อฝนเท ทุกๆ อย่างก็เปลี่ยน
การอยู่ไม่เป็นหลักแหล่ง ทําให้แทบไม่มีที่กําบัง
แต่พวกพังพอน อยู่อย่างปลอดภัยและอบอุ่น
พวกมันเลือกบ้านได้ฉลาด
จอมปลวกช่วยปกป้องพวกมัน จากสภาพแวดล้อมได้อย่างดีเยี่ยม
ด้วยส่วนผสมของน้ําลายและโคลน
แมลงแสนขยันเหล่านี้จึงได้สร้าง ปราสาทที่แข็งดั่งคอนกรีต
และใหญ่มหึมาเท่าช้าง
พอฝนซา พวกสัตว์ใหญ่ก็มา
ช้างคือสัตว์จําพวกแรก ที่สร้างผลกระทบกับภูมิประเทศ
รอยเท้าของสัตว์ที่หนักห้าตัน
ได้สร้างสวนน้ํา ที่มีสิ่งมีชีวิตเล็กๆ เวียนว่ายอยู่
รวมถึงหนึ่งใน สัตว์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก
กุ้งลูกอ๊อดใช้ชีวิต อยู่ในแอ่งน้ําเล็กๆ แบบนี้
ตั้งแต่สมัยที่แอ่งน้ํา เกิดขึ้นจากรอยเท้าไดโนเสาร์
เพียงไม่กี่วันหลังฝนหยุดตก ทุ่งหญ้าสะวันนาก็เขียวชอุ่ม
ขณะที่สัตว์ต่างๆ เริ่มสําราญกับอาหาร
มันกลับก่อผลกระทบมหาศาลตามมา
ไม่มีทางที่หนูผีช้าง จะเคลื่อนย้ายเจ้าก้อนนี้ได้
แต่ผู้ช่วยมาแล้ว
ด้วงมูลสัตว์เข้าประชิด กองอึสดๆ ในไม่กี่วินาที
โดยหวังว่าจะได้อะไรติดไม้ติดมือไป
ก่อนที่คู่แข่งจะมา
ลูกบอลของเขานั้นมีค่ามาก
อาหารและความหวัง ที่จะชนะใจสาวอยู่ในลูกบอลลูกนี้
ในโลกเล็กๆ ใบนี้ พลาดก้าวเดียวก็อาจล้มเหลว
และการแตกตื่นก็อาจเป็นหายนะได้
ด้วยวัวป่าและม้าลายกว่าล้านตัว มันคือการย้ายถิ่นบนบกครั้งใหญ่สุด
ความหวังที่จะได้พบหญ้าอ่อน ผลักดันให้พวกมันมา... ทางนี้
นกกระแตมงกุฎทํารังกลางทุ่งสะวันนา
ไข่ชุดใหม่ของแม่นกตัวนี้ เสี่ยงที่จะถูกเหยียบแตก
ถึงจะสูงแค่ข้อเท้า
แต่เธอก็ไม่กลัว ที่จะขัดขวางตัวละมั่ง
แต่ฝูงวัวป่านั้นไม่มีทางหยุดยั้งได้
ไม่น่าเชื่อว่าไข่ของเธอ ไม่แตกเลยสักฟอง
แต่อีกหนึ่งเดือนกว่าพวกมันจะฟักตัว
เส้นทางของหนูผีช้าง ได้รับความเสียหายมากกว่าที่เคย
ถึงเวลาต้องเคลียร์ถนนแล้ว
กลับมาเร่งเครื่องได้
ขณะที่ฝูงสัตว์เล็มหญ้าบนพื้น ยีราฟมุ่งไปหาต้นไม้
ต้นอาเคเชียเต็มไปด้วยใบไม้ผลิใหม่
และมีหนามยาวปกป้องมันอยู่
ซึ่งใช้ไม่ได้ผล เมื่อเจอกับลิ้นที่ยาวครึ่งเมตร
แต่ต้นอาเคเชียนั้น มีการป้องกันชั้นที่สอง
กองทัพมดอาเคเชียจะกรูออกมาช่วย
มันจะโจมตียีราฟในทุกส่วน ที่มันฝังกรามของมันลงไปได้
จนกว่ายีราฟจะจากไป
ต้นอาเคเชียสร้างหนามป่องๆ ให้เป็นที่อยู่ของกองทัพที่ซื่อสัตย์
มีถ้วยขนาดเท่ามด เปี่ยมด้วยน้ําหวานให้พวกมันดื่มกิน
โดยการร่วมมือกัน สัตว์ตัวเล็กๆ ก็ต่อกรกับยักษ์ได้
แต่บางครั้งการหนีก็ดีกว่า
งาแหลมคม
กล้ามเนื้อน้ําหนัก 150 กิโลกรัม
หมูป่านั้นช่างดูสง่า
และพังพอนตัวนี้ รู้ดีว่ามันต้องการอะไร
การเอาอกเอาใจเล็กๆ น้อยๆ
พังพอนที่ห้าวหาญที่สุด จะได้หาเห็บที่อ้วนฉ่ําที่สุด
และเมื่อทุกตัวในฝูงมาช่วย หมูป่าก็จะได้รับการบําเรอตลอดตัว
ไม่ช้า สปาพังพอน ก็มีลูกค้าเข้ามากขึ้น
พังพอนยังทําอาณาเขต บนตัวลูกค้าประจําอีกต่างหาก
พวกมันตัวเล็กและฉลาดมาก
ถึงขนาดสร้างสัมพันธ์กับสัตว์ ที่น่าเกรงขามที่สุดเพื่อผลประโยชน์
นกอ็อกซ์เพกเกอร์ ไปรับรางวัลบนที่สูงได้
และใช้จงอยปากแหลมๆ จิกหาพยาธิ
เมื่อเจ้าบ้านรําคาญสิ่งที่มันทํา มันก็ไปหาเจ้าบ้านใหม่
นกอ็อกซ์เพกเกอร์ หาอาหารส่วนใหญ่ได้จากสัตว์มีกีบ
ด้วยความฉลาดและไม่เลือกกิน
สัตว์เล็กๆ จึงตักตวง จากการอพยพได้มากที่สุด
แต่นักล่าที่ตามสัตว์พวกนั้นมา น่าจะรับมือได้ยากกว่า
ลูกนกกระแตเพิ่งฟักตัวออกมา
และยังกําลังพยายามปรับตัว
กับโลกที่แสนอันตราย
หมาจิ้งจอกเป็นนักล่าจอมฉวยโอกาส
และยิ่งสัตว์ตัวนั้นเล็กแค่ไหน
มันก็ตกเป็นเหยื่อได้ง่ายแค่นั้น
มันเป็นการตัดสินใจที่จนตรอก
แม่นกผู้กล้าหาญทําทุกอย่าง เพื่อดึงความสนใจมาที่ตัวเอง
และเลิกสนใจลูกของเธอ
ตราบใดที่ลูกนกไม่ขยับ มันก็แทบมองไม่เห็น
แต่มดจอมกัดนั้นยากจะเมิน
แม่นกสร้างการเบี่ยงเบน
ทําให้จิ้งจอกเขวได้ก็เพียงพอแล้ว
แต่เธอต้องปกป้องลูกน้อยไปเรื่อยๆ
จนกว่าการอพยพจะผ่านไป
ฝูงสัตว์กําลังเจอกับโรคระบาด จากการอพยพของแมลงตัวน้อย
ที่ติดตามพวกมันไปทุกหนทุกแห่ง
ฝูงแมลงวัน สร้างความรําคาญให้สัตว์ใหญ่
แต่ในโลกใบจิ๋วนี้ มันคือโต๊ะจีนเคลื่อนที่ได้
และห่างจากฝูงสัตว์ไปนั้น บนชั้นหินที่โผล่ขึ้นจากดิน
กิ้งก่าอากาม่ากําลัง รอคอยให้เหยื่อมาหา
ส่วนใหญ่ก็จับไม่ค่อยได้หรอก
ดังนั้นเมื่อโอกาสทองมาถึง
พวกมันต้องรีบคว้าเอาไว้
ในช่วงที่ร้อนที่สุดของวัน สิงโตจะมาพักผ่อนตรงนี้
มาพร้อมกับแมลงวัน
มากมายทีเดียว
โชคมักจะเข้าข้างคนกล้า
แต่อย่าปลุกสิงโตจะดีกว่า
น่าจะมีหนทางที่ไม่ต้องเผชิญหน้า
มันน่าทึ่งที่เรา เอาตัวรอดได้เพราะตัวเล็ก
แต่เมื่อมีอันตรายอยู่ตรงหน้า
ก็อย่าดันทุรังเลย
เมื่อผืนดินแห้ง ฝูงสัตว์ก็เดินหน้าต่อ
สัตว์บางตัวไม่เสียใจเลยที่พวกมันไป
ความสงบสุขกลับมาแล้ว
หนูผีช้างกลับมา วิ่งไปๆ มาๆ ได้อีกครั้ง
ล่าแมลงด้วยความเร็วสูง
และไม่มีอะไรหยุดยั้งเธอได้
เมื่อฤดูกาลผ่านไป
ความท้าทายใหม่ก็เคลื่อนเข้ามา
รอยเท้าช้างแห้งกรัง อาจเป็นจุดสิ้นสุดของเส้นทาง
แต่ด้วงน้อยตัวนี้แข็งแกร่ง
เขายกได้ถึงสิบเท่าของน้ําหนักตัวเอง
และตอนนี้ ในเมื่อฝูงสัตว์ไปแล้ว เขาจะเสียบอลลูกนี้ไปไม่ได้
ความพยายามยิ่งยวดของเขาเกิดผลสําเร็จ
ด้วงตัวเมียพร้อมมีส่วนร่วม ในสมบัติอันล้ําค่าที่สุด
และเป็นคู่ครองของเขา
พังพอนเองก็มีชีวิตที่ดีเช่นกัน
อย่างน้อยก็ในช่วงเวลาส่วนใหญ่
พังพอนที่อยู่ตัวเดียวนั้น ตกเป็นเหยื่องูเห่าได้ง่ายๆ
แต่เมื่อพวกมันรวมตัวกัน
แก๊งเจ้าตัวน้อยก็ไม่มีวันพ่ายแพ้
แถมตอนนี้พวกมันยังมีสมาชิกใหม่
พวกมันมีอายุเพียงเดือนเดียว
แต่อีกแค่สามเดือน
พวกมันจะเป็นสมาชิก ที่โตเต็มวัยของทีม
แม้จะเจอกับการอพยพ ครั้งใหญ่ที่สุดในโลก
วีรบุรุษตัวจิ๋วไม่เพียงแต่รอดมาได้ แต่ยังขยายพันธุ์
ทุ่งหญ้าสะวันนาคือดินแดนแห่งตํานาน
และปรากฏว่า
มหากาพย์บางเรื่องในที่แห่งนี้ ก็เป็นเรื่องของเจ้าจิ๋วนี่แหละ
คําบรรยายโดย พฤกษา รุ่งศิริทิพย์