Onze aarde is zo indrukwekkend...
...dat je de kleine dingen soms over het hoofd ziet.
Maar als je goed kijkt, ontdek je een onbekende wereld.
Waarin nietige helden...
...en kleine monsters...
...superkrachten nodig hebben...
...om zich staande te houden, tegen alle verwachtingen in.
De Caraïben.
VERTELD DOOR PAUL RUDD
Het lijkt een paradijs.
En het lijkt een aardig thuis voor de bijkolibrie.
Niet veel groter dan een bij.
Het is de kleinste vogel ter wereld.
Verschillende kleine schipbreukelingen hebben de weg gevonden naar deze eilanden.
Vele zijn de kleinste in hun soort en komen nergens anders op aarde voor.
Eilanden bieden weinig voedsel en ruimte.
Vaak overleven alleen de kleinsten.
Maar het paradijs heeft een duistere kant.
Als het orkaanseizoen begint...
...moeten de nietige dieren de grootste natuurkrachten trotseren.
EILAND
Op zonnige dagen bruist het leven in de Caraïben van de mogelijkheden.
Een mannetjeskolibrie.
Op zoek naar een partner.
En op z'n mooist uitgedost.
Maar dit vrouwtje heeft het druk.
Ze zorgt voor twee kuikens...
...net uitgekomen uit eieren zo groot als koffiebonen.
In een nest niet groter dan een espressokopje.
Dankzij een dieet van insecten en nectar worden ze in vier dagen dubbel zo groot.
Voor zo veel voedsel zorgen is een enorme taak.
Kolibries verbranden sneller energie dan enig ander dier.
Dus ze moet elke dag honderden bloemen aandoen.
Ze is zo klein dat insecten grote concurrenten zijn.
En terwijl ze eten zoekt, is het nest onbeschermd.
Zelfs een enkele mier is een bedreiging.
Er komen er steeds meer en de kuikens zijn in groot gevaar.
Net op tijd.
Ze is terug om ze te redden.
De dieren in de Caraïben zijn geëvolueerd:
door de beperkte voorraad voedsel zijn ze kleiner geworden.
Een draadwormslang...
...zo dun als een sliert spaghetti...
...en half zo lang.
Hij jaagt op mieren.
Min of meer.
Zijn kaken zijn te klein voor volwassen mieren.
Maar hun larven gaan er vlot in.
Veel van deze kleine wonderen komen alleen op een bepaald eiland voor.
De dwerggekko, een halve lucifer lang, is een van de kleinste hagedissen ter wereld.
Perfect om in het bladafval op microscopisch kleine insecten te jagen.
Maar misschien wat aan de kleine kant om een tropische storm te trotseren.
Regendruppels slaan in als bommen.
De kolibrie doet wat ze kan om haar kuikens te beschermen.
Anderen gaan dekking zoeken.
Maar de storm is zo hevig...
...dat ze het nest wel moet verlaten.
Het regenwater in het bos verandert in een vloedgolf.
Maar zijn formaat is de superkracht van de dwerggekko.
Hij is zo klein en licht dat hij letterlijk op het water loopt.
En blijft drijven tot de zondvloed wegtrekt.
De Caraïben worden elk jaar geteisterd door ruim 15 tropische stormen.
Het paradijs kan snel in een hel veranderen.
De kuikens van de kolibrie zijn weggespoeld.
Ze moet helemaal opnieuw beginnen. Voor de volgende storm toeslaat.
In de nasleep van een storm spoelen planten naar de zee.
En dieren drijven erop mee.
Af en toe spoelt zo'n reiziger ergens aan.
Zo koloniseren veel dieren nieuwe eilanden.
De kleine en taaie Anolis-hagedissen zijn goede schipbreukelingen.
Andere kwamen hier al veel eerder aan.
Hutia's en leguanen overleven door zich te goed te doen aan alles wat aanspoelt.
Ze moet van het strand af.
Nog maar een paar meter en ze is in veiligheid.
Er zijn maar een paar moedige pioniers nodig om een nieuwe bevolking te starten.
De storm heeft lekkers meegebracht voor allerlei strandjutters.
Van hutia's tot strandvlooien.
Maar niet iedereen is op voedsel uit.
Deze heremietkreeft zoekt een nieuw thuis.
Het hare is ernstig in verval.
Met de storm is een nieuwe voorraad schelpen aangespoeld.
Maar ze moet er een vinden die past.
Ze is maar een golfbal groot.
Maar ze kunnen zo groot worden als een kokosnoot...
...dus ze hebben steeds een grotere schelp nodig.
Ze hebben een ingenieuze oplossing voor de permanente vraag naar grotere huizen.
Als een schelp niet blijkt te passen, geeft de kreeft de andere een seintje.
Als de juiste kreeft gevonden is...
...vormen ze een ketting.
Van groot naar klein.
De grootste verhuist eerst.
Daarna nemen ze elk hun intrek in de schelp van hun voorganger.
Zij is te laat.
Maar er is altijd nog een schelp over.
De kleinste.
Een kreeft weet het gewoon wanneer hij zijn thuis gevonden heeft.
Eindelijk een goede schuilplaats.
Ze kan het gebruiken.
In deze tijd van het jaar is slecht weer nooit veraf.
Landinwaarts kolken de rivieren nog steeds van de laatste storm.
Ze voeren regenwater naar zee.
Maar sommigen gaan de andere kant op.
De Sicydium plumieri gaat stroomopwaarts op zoek naar de beste plaats om te paren.
Sommige mannetjes gaan tot het uiterste om concurrenten te ontwijken.
Hij is kleiner dan een theelepel...
...maar zuigt zich vast met zijn vinnen om voorbij stroomversnellingen te komen.
Maar dit...
...wordt lastiger.
Deze vis kan watervallen tot 350 meter beklimmen.
Bijna zo hoog als het Empire State Building.
De klim duurt dagen.
Velen wagen het erop...
...maar minder dan één op 100 overleeft.
Rustig aan gaat het best.
Gelukt.
En een kans om te paren.
Om een nieuwe generatie stroomafwaarts te sturen.
Het vochtige stormseizoen brengt een massa leven teweeg.
De Sesarma jarvisi is niet groter dan een suikerklontje.
Hij kan overleven buiten het water, maar heeft het nodig om zich voort te planten.
Deze rots-poeltjes zijn gevuld met regenwater...
...maar hier een gezin stichten is te riskant.
Ze heeft dé oplossing.
Met behulp van speciale haren trekt ze een laagje water op haar schaal.
Nu moet ze het nog ergens bewaren.
Een slakkenhuis, zo groot als een luciferdoosje.
Perfect voor een paar druppels.
En veilig genoeg voor een nieuw gezin.
Twintig krabbetjes, elk niet groter dan een zandkorrel.
Ze zal ze de volgende drie maanden eten en water geven en beschermen...
...in hun slakkenhuis-huisje.
Tijdens het stormseizoen is de lucht zo vochtig...
...dat de Eleutherodactylus coqui zich uit het water kan voortplanten.
Het levenswonder begint als een enkele cel.
Hun toegewijde vader bewaakt hen.
Hij is maar een aardbei groot...
...maar klaar om elke bedreiging te weerstaan.
Een hongerige slak die twee keer zo groot is.
Hij kan geen kant op.
Hij zit vast.
Hij vecht terug...
...maar de slak is meedogenloos.
Deze koene vader moet nog twee weken de wacht houden...
...voor zijn eitjes eindelijk uitkomen.
De vrouwtjeskolibrie zoekt een nieuwe partner.
Zo'n klein mannetje zou moeilijk te vinden kunnen zijn.
Als hij niet zo wanhopig wou opvallen.
Ze laat zich niet zomaar veroveren.
Een kleine danser.
Zijn volharding loont dan toch.
Ze moet een nieuw nest bouwen om weer moeder te kunnen worden.
Spinnenwebben zijn er de ideale lijm voor.
Ze weeft eerst de fundamenten.
Al over een paar dagen is het nest klaar voor een nieuw legsel kostbare eieren.
Maar op zee... broeit iets groots.
Naarmate het oceaanwater opwarmt...
...voedt het steeds krachtigere tropische stormen.
De Anolis-hagedis is verbazend goed aangepast aan dat extreme weer.
Met hun grote voetkussens kunnen ze winden tot 200 kilometer per uur weerstaan.
Maar deze storm wakkert nog aan.
Dit is orkaan Dorian.
Een storm zo groot als Kansas.
Als extreem weer de wereld teistert...
...zijn kleine wezens hulpeloos.
De wind haalt nu 300 kilometer per uur.
De verwoesting is compleet.
De Caraïben worden elk jaar geteisterd door orkanen.
Maar van de duizenden eilanden krijgen er maar een paar de volle lading.
Wie het redt, is een kwestie van geluk...
...en grootte.
Kleine dieren kunnen zich vaak het beste verschuilen voor de storm...
...en snel herstellen.
Weer of geen weer, de heremietkreeften gaan terug naar het strand.
De nieuwemaan brengt hun migratie op gang.
Drie dagen en nachten komen ze met z'n duizenden samen.
Allemaal vrouwtjes en ze dragen allemaal eitjes.
In contact met water komen de eitjes uit.
Miljoenen microscopische larven spoelen de zee in.
Ze groeien in de stroming...
...tot ze aan land komen...
...en nieuw land koloniseren.
De kleinste dieren halen het meeste...
...uit de beperkte mogelijkheden op de eilanden.
De jonge kikkers zijn nu volgroeid...
...en klaar om uit te komen.
Dankzij de toewijding van hun vader kunnen ze nu hun eigen weg gaan...
...in deze grote wereld.
En deze moeder heeft door haar veerkracht een nieuwe start gemaakt.
Een nieuwe generatie van kleine wondertjes...
...uniek...
...aan deze waardevolle eilanden.
Vertaling: Len Van Renterghem