Ο πλανήτης Γη είναι τόσο εντυπωσιακός,
που είναι εύκολο να αγνοήσεις τα μικρά πράγματα στη ζωή.
Αλλά κοιτάξτε λίγο καλύτερα...
και θα δείτε έναν ανεξερεύνητο κόσμο.
Έναν κόσμο μικροσκοπικών ηρώων...
και μικρών τεράτων...
που χρειάζονται απίστευτες υπερδυνάμεις...
για να θριαμβεύσουν ενάντια σε γιγάντιες δυσκολίες.
Μικροσκοπικός κόσμος
Καραϊβική.
ΣΕ ΑΦΗΓΗΣΗ ΠΟΛ ΡΑΝΤ
Μοιάζει με παράδεισο.
Φαίνεται όμορφο σπίτι για το κουβανέζικο κολιμπρί.
Είναι λίγο μεγαλύτερο από μέλισσα.
Είναι το μικρότερο πουλί στον κόσμο.
Υπάρχουν κάθε είδους μικροί ναυαγοί
που έφτασαν σε αυτό το νησί.
Κάποιοι είναι οι μικρότεροι του είδους τους και ζουν μόνο εδώ.
Η τροφή κι ο χώρος είναι περιορισμένα στα νησιά.
Συχνά επιβιώνουν οι μικρότεροι.
Αλλά ο παράδεισος έχει μια σκοτεινή πλευρά.
Όταν φτάνει η εποχή των τυφώνων,
τα μικροσκοπικά ζώα έρχονται αντιμέτωπα με τις ισχυρότερες δυνάμεις του πλανήτη.
ΝΗΣΙ
Τις ηλιόλουστες μέρες, η ζωή στην Καραϊβική είναι πολύβουη.
Ένα αρσενικό κολιμπρί.
Αναζητά ταίρι...
και ντύθηκε για να εντυπωσιάσει.
Όμως, το θηλυκό είναι απασχολημένο.
Φροντίζει δύο νεοσσούς.
Μόλις εκκολάφτηκαν από αβγά μεγέθους κόκκου καφέ.
Το σπίτι τους είναι όσο ένα φλιτζανάκι του εσπρέσο.
Σε τέσσερις μέρες θα έχουν διπλασιαστεί, τρώγοντας έντομα και νέκταρ.
Η εξασφάλιση τόσης τροφής απαιτεί κολοσσιαία προσπάθεια.
Τα κολιμπρί καταναλώνουν ενέργεια γρηγορότερα απ' οποιοδήποτε άλλο ζώο.
Η μαμά επισκέπτεται εκατοντάδες λουλούδια καθημερινά.
Είναι μικροσκοπική και τα σκαθάρια είναι ισχυροί ανταγωνιστές της.
Όσο συλλέγει τροφή, η φωλιά είναι απροστάτευτη.
Ακόμα κι ένα μυρμήγκι είναι απειλή.
Κι όσο συρρέουν περισσότερα, οι νεοσσοί απειλούνται σοβαρά.
Πάνω στην ώρα.
Γύρισε για να σώσει την κατάσταση.
Με τα χρόνια, τα πλάσματα της Καραϊβικής εξελίχθηκαν.
Συρρικνώθηκαν, για να εκμεταλλεύονται στο έπακρο τις μικροσκοπικές τροφές.
Ένα νερόφιδο...
λεπτό σαν σπαγγέτι...
με το μισό μήκος.
Είναι μυρμηγκοκυνηγός...
ή κάτι τέτοιο.
Τα ενήλικα μυρμήγκια είναι πολύ μεγάλα για τα μικροσκοπικά σαγόνια του.
Οι νύμφες τους, όμως, τρώγονται εύκολα.
Πολλά τέτοια μικροσκοπικά θαύματα ζουν μόνο σε ένα συγκεκριμένο νησί.
Με μήκος μισό σπίρτο,
το γκέκο-νάνος είναι από τις μικρότερες σαύρες στον κόσμο.
Έχει το τέλειο μέγεθος για να κυνηγήσει μικροσκοπικά σκαθάρια στα πεσμένα φύλλα.
Όμως, μάλλον παραείναι μικρό για να αντιμετωπίσει τροπική καταιγίδα.
Οι στάλες της βροχής πέφτουν σαν βόμβες.
Η μαμά κολιμπρί κάνει ό,τι μπορεί για να προστατεύσει τα μικρά της.
Άλλα κολιμπρί πετούν σε ασφαλή σημεία.
Όμως, η καταιγίδα είναι πολύ ισχυρή.
Δεν έχει άλλη επιλογή. Θα εγκαταλείψει τη φωλιά.
Στο έδαφος, το νερό που κυλά γίνεται παλιρροϊκό κύμα.
Όμως, το μέγεθος είναι η υπερδύναμη του γκέκο-νάνου.
Είναι τόσο μικρός και τόσο ελαφρύς που κυριολεκτικά περπατά στο νερό.
Επιπλέει μέχρι να υποχωρήσει η πλημμύρα.
Πάνω από 15 καταιγίδες πλήττουν την Καραϊβική ετησίως.
Ο παράδεισος μπορεί πολύ γρήγορα να γίνει κόλαση.
Η βροχή παρέσυρε τους νεοσσούς του κολιμπρί.
Πρέπει να ξεκινήσει απ' την αρχή...
πριν από την επόμενη καταιγίδα.
Μετά από την καταιγίδα, φυτά έχουν παρασυρθεί στη θάλασσα.
Μαζί μ' αυτά, παρασύρονται και κάποια πλάσματα.
Κάποιες φορές, ο ταξιδιώτης έχει την τύχη να φτάσει σε μια νέα ακτή.
Με τον τρόπο αυτό, πολλά ζώα αποικούν νέα νησιά.
Μικρές και δυνατές, οι σαύρες Anolis είναι καλοί λαθρεπιβάτες.
Όμως, άλλα είδη έχουν φτάσει εδώ πολύ πιο πριν.
Οι καπρομυΐδες και τα ιγκουάνα επιβιώνουν τρώγοντας ό,τι ξεβράζεται.
Πρέπει να φύγει από την παραλία.
Η ασφάλεια απέχει μόνο λίγα μέτρα.
Χρειάζονται μόνο λίγοι πιονέροι για να δημιουργηθεί ένας νέος πληθυσμός.
Η καταιγίδα έφερε άφθονη τροφή για όποιον αναζητά τροφή στην παραλία.
Από καπρομυΐδες έως και αμφίποδα.
Δεν έχουν βγει όλοι, όμως, για αναζήτηση τροφής.
Αυτό το θηλυκό καβούρι-ερημίτης αναζητά νέο σπίτι.
Το δικό της δεν μπορεί να επισκευαστεί.
Η καταιγίδα ξέβρασε πολλά κοχύλια.
Όμως, δεν είναι εύκολο να βρει το σωστό.
Αυτή έχει μέγεθος όσο ένα μπαλάκι του γκολφ.
Όμως, τα καβούρια-ερημίτες φτάνουν σε μέγεθος καρύδας
και πρέπει να πηγαίνουν σε μεγαλύτερα κοχύλια, για να χωρούν.
Καθώς η ζήτηση για μεγαλύτερα σπίτια δεν σταματάει ποτέ,
τα καβούρια-ερημίτες σκέφτηκαν μια έξυπνη λύση.
Όταν ένα βρει κοχύλι που δεν είναι στο μέγεθός του...
ειδοποιεί τα άλλα να έρθουν να το δουν.
Κι όταν φτάσει ο ερημίτης με το κατάλληλο μέγεθος...
φτιάχνουν μια στεγαστική αλυσίδα.
Από το μεγαλύτερο στο μικρότερο.
Το μεγαλύτερο μπαίνει πρώτο.
Μετά καθένα μπαίνει στο σπίτι που μόλις άδειασε, το επόμενο μεγαλύτερο.
Άργησε στο πάρτι.
Όμως, πάντα απομένει ένα κοχύλι.
Το μικρότερο.
Κάπως, το καβούρι ξέρει πότε έχει βρει το κατάλληλο σπίτι.
Επιτέλους, ένα σωστό καταφύγιο.
Θα το χρειαστεί.
Αυτήν την εποχή, η κακοκαιρία δεν αργεί να έρθει.
Μακριά από την παραλία, οι ποταμοί είναι ακόμη φουσκωμένοι από την καταιγίδα.
Μεταφέρουν το νερό της βροχής στη θάλασσα.
Όμως, κάποιοι έχουν αντίθετη πορεία.
Οι γωβιοί ταξιδεύουν κόντρα στο ρεύμα για να βρουν σημείο αναπαραγωγής.
Για να αποφύγουν τον ανταγωνισμό, κάποια αρσενικά κάνουν απίστευτα πράγματα.
Αν και μικρότερος από κουταλάκι του γλυκού,
χρησιμοποιεί τα πτερύγιά του σαν βεντούζες και το στόμα του για να πιαστεί
και να πάει κόντρα στο ορμητικό ρεύμα.
Αυτό, όμως...
ίσως είναι πιο δύσκολο.
Οι γωβιοί μπορούν να σκαρφαλώσουν σε καταρράκτες ύψους 350 μέτρων.
Τόσο ψηλά, όσο το Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ σχεδόν.
Για να σκαρφαλώσει, θα χρειαστεί μέρες.
Πολλοί επιχειρούν να σκαρφαλώσουν,
αλλά μόνο ένας στους εκατό επιβιώνει.
Όποιος πηγαίνει σταθερά, ανταμείβεται.
Επιτυχία!
Κι ευκαιρία να αναπαραχθεί.
Να στείλει μια νέα γενιά να κατέβει τον ποταμό.
Η υγρασία της εποχής των καταιγίδων προκαλεί έκρηξη ζωής.
Το καβούρι των βουνών της Τζαμάικα έχει μέγεθος όσο ένας κύβος ζάχαρης.
Για να επιβιώσει, δεν χρειάζεται να είναι στο νερό.
Όμως, είναι απαραίτητο για την αναπαραγωγή.
Νερό της βροχής παγιδεύεται σε μικρές λιμνούλες στα βράχια.
Όμως, είναι πολύ επικίνδυνο να μεγαλώσει εδώ οικογένεια.
Έχει ακριβώς τη λύση που χρειάζεται.
Με ειδικές τρίχες, απλώνει ένα λεπτό στρώμα νερού στο κέλυφός της.
Τώρα πρέπει να το φυλάξει κάπου.
Ένα άδειο κέλυφος σαλιγκαριού σε μέγεθος σπιρτόκουτου.
Ό,τι πρέπει για να χωρέσει μερικές σταγόνες.
Κι αρκετά ασφαλές για μια νέα οικογένεια.
Είκοσι μικρά καβουράκια,
το καθένα όσο ένας κόκκος άμμου.
Τους τρεις επόμενους μήνες,
θα τα ταΐζει, θα τους δίνει νερό και θα τα προστατεύει,
στο μικρό σπιτάκι από κέλυφος σαλιγκαριού.
Καθώς προχωράει η εποχή των καταιγίδων, υπάρχει τόση υγρασία στην ατμόσφαιρα,
που οι βάτραχοι κοκί εκκολάπτονται εκτός νερού.
Το θαύμα της ζωής ξεκινά από ένα και μόνο κύτταρο.
Ο αφοσιωμένος πατέρας τους τα προσέχει.
Είναι μικρός σαν φράουλα,
αλλά έτοιμος να προστατεύσει τα μικρά του από κάθε απειλή.
Ένα πεινασμένο σαλιγκάρι...
διπλάσιο από εκείνον.
Δεν μπορεί να μεταφέρει τ' αβγά.
Δεν μπορεί να ξεφύγει.
Παλεύει...
αλλά το σαλιγκάρι είναι αδίστακτο.
Ο ατρόμητος πατέρας πρέπει να φυλάξει σκοπιά δύο εβδομάδες ακόμη,
προτού τα αβγά εκκολαφτούν επιτέλους.
Το θηλυκό κολιμπρί ψάχνει καινούργιο ταίρι.
Ίσως είναι δύσκολο να εντοπιστεί ένα τόσο μικρό αρσενικό.
Ωστόσο, αυτός κάνει τα πάντα για να τον δουν.
Θα πρέπει να προσπαθήσει πολύ για να την κερδίσει.
Ένας μικροσκοπικός χορευτής.
Στο τέλος, η επιμονή τον ανταμείβει.
Σύντομα θα ξαναγίνει μητέρα, και πρέπει να φτιάξει καινούργια φωλιά.
Οι ιστοί αράχνης είναι ιδανικό συγκολλητικό υλικό.
Ξεκινάει, υφαίνοντας τα θεμέλια.
Σε λίγες μέρες μόνο,
η φωλιά της θα είναι έτοιμη να δεχτεί τα νέα πολύτιμα αβγά της.
Όμως, στα ανοιχτά, ετοιμάζεται κάτι μεγάλο.
Καθώς οι θερμοκρασίες του ωκεανού ανεβαίνουν μέσα στο έτος,
δημιουργούνται όλο και πιο ισχυρές τροπικές καταιγίδες.
Οι σαύρες Anolis της Καραϊβικής προσαρμόζονται άριστα
στις ακραίες καιρικές συνθήκες.
Τα υπερμεγέθη πέλματά τους τις βοηθούν να κρατιούνται
σε ανέμους ταχύτητας μεγαλύτερης των 200 χλμ. την ώρα.
Ωστόσο, αυτή η καταιγίδα γιγαντώνεται.
Είναι ο τυφώνας Ντόριαν.
Καταιγίδα με μέγεθος ίσο με το Κάνσας.
Όταν ξεσπούν τα πιο ακραία καιρικά φαινόμενα,
τα μικρά πλάσματα βρίσκονται στο έλεός τους.
Η ταχύτητα του ανέμου φτάνει τα 300 χλμ. την ώρα.
Μια ριπή προκαλεί την απόλυτη καταστροφή.
Κάθε χρόνο, η Καραϊβική χτυπιέται από τυφώνες.
Από τα χιλιάδες νησιά, μόνο κάποια υφίστανται τις πιο σοβαρές συνέπειες.
Το ποιος θα επιβιώσει είναι θέμα τύχης...
και μεγέθους.
Τα μικροσκοπικά ζώα συχνά προστατεύονται καλύτερα στην καταιγίδα
και συνέρχονται πιο γρήγορα.
Εν μέσω εποχής των καταιγίδων, με βροχή ή με λιακάδα,
τα καβούρια-ερημίτες επιστρέφουν στην παραλία.
Η νέα σελήνη δίνει το έναυσμα για τη μαζική μετανάστευσή τους.
Σε τρία μερόνυχτα, συγκεντρώνονται κατά χιλιάδες.
Όλα είναι θηλυκά και έχουν αβγά.
Τη στιγμή που θα αγγίξουν το νερό...
τα αβγά εκκολάπτονται.
Εκατομμύρια μικροσκοπικές νύμφες ξεχύνονται στη θάλασσα.
Θα ταξιδέψουν με τα ρεύματα καθώς μεγαλώνουν...
μέχρι να φτάσει η στιγμή να βγουν στην ακτή
και να αποικίσουν νέα εδάφη.
Τα πιο μικροσκοπικά ζώα εκμεταλλεύονται περισσότερο
τις περιορισμένες δυνατότητες των νησιών της Καραϊβικής.
Τα βατραχάκια κοκί έχουν σχηματιστεί πλήρως...
κι είναι έτοιμα να βγουν.
Η αφοσίωση του πατέρα τους
τους επέτρεψε να ζήσουν ελεύθερα
σε αυτόν τον τεράστιο κόσμο.
Η αντοχή αυτής της μητέρας τής επέτρεψε να κάνει μια νέα αρχή.
Μια νέα γενιά μικροσκοπικών θαυμάτων...
που υπάρχουν μόνο...
σε αυτά τα νησιά των θησαυρών.
Υποτιτλισμός: Έφη Μούκα