โลกนี้ช่างน่าตื่นตาตื่นใจ
เราอาจไม่ทันได้สังเกตเห็น สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิต
แต่หากลองมองให้ถี่ถ้วน
คุณจะเจอโลกที่ยังไม่เคยมีใครค้นพบ
โลกที่วีรบุรุษตัวจ้อย
กับสัตว์ประหลาดตัวน้อยๆ
จําเป็นต้องมี พลังเหนือธรรมชาติอันน่าทึ่ง
เพื่อต่อกรกับภยันตรายมากมาย
(บรรยายโดย พอล รัดด์)
ออสเตรเลียเป็นดินแดนที่เต็มไปด้วย สิ่งมีชีวิตอันน่ามหัศจรรย์
ไม่ได้มีแต่จิงโจ้กับหมีโคอาลา
ในย่านนี้อุดมไปด้วยสัตว์เล็กๆ แปลกๆ
ที่เชี่ยวชาญการใช้ชีวิต...
ในโลกที่แดดแผดเผาแห่งนี้
ชูการ์ไกลเดอร์ตัวขนาดเท่าฝ่ามือ
หาอาหารและที่กําบังได้ ภายในหมู่ต้นยูคาลิปตัส
เพื่อนบ้านของเธอก็เช่นกัน
แต่ถึงจะเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด มันก็ยังมีอุปสรรค
และเมื่อเข้าสู่ฤดูร้อน ดวงอาทิตย์สาดแสงแรงกว่าเดิม
(อัตราการเกิดอัคคีภัยวันนี้ สูง)
พวกที่ทนกับความร้อนได้เท่านั้น
จึงจะฝ่าระยะทางไปยังที่ปลอดภัยได้
(ชนบท)
การอาศัยอยู่ในทวีปที่แห้งแล้งที่สุด ก็มีข้อดีอยู่เหมือนกัน
แสงแดดปริมาณมากบีบให้ยูคาลิปตัส ผลิตน้ําตาลออกมาเยอะ
มันเป็นอาหารหลักของ ชูการ์ไกลเดอร์ตัวน้อยในฤดูใบไม้ผลิ
ในเวลานี้ ชีวิตค่อนข้างไม่ยุ่งยาก
ร่อนจากต้นหนึ่งไปสู่อีกต้น เพื่อหาน้ําหวานกิน
กระโจนเพียงครั้งเดียว เธอสามารถ ร่อนไปได้ไกลถึงสองสนามเทนนิส
น้ําตาลยังดึงดูด นกแก้วโนรีสายรุ้งอีกด้วย
เป็นร้อยๆ ตัวเลย
อาหารนั้นมีมากเกินพอ สําหรับสัตว์ในเขตนี้
ดังนั้นในช่วงที่อากาศอบอ้าว เธอจะปล่อยให้พวกมันกินตามสบาย
ส่วนเธอจะไปพักผ่อนในที่ที่สงบ
ลูกน้อยตัวใหม่ของเธอ เพิ่งออกมาจากกระเป๋าได้สองอาทิตย์
เขาตัวยาวเท่าหัวแม่มือเท่านั้น
และต้องพึ่งพาแม่ของเขาเต็มร้อย
แต่เมื่อถึงกลางฤดูร้อน เขาจะต้องเอาตัวรอดเอง
ในโลกที่ท้าทายยิ่งขึ้น
ตอนนี้ชีวิตนั้นสุขสบายดี
นกแก้วโนรีจึงตัดสินใจลงหลักปักฐาน
แต่การจะหารังไม่ใช่เรื่องง่าย
ในออสเตรเลียไม่มี นกหัวขวานคอยเจาะรูบนต้นไม้
ฉะนั้นที่ซ่อนที่ปลอดภัย จึงเป็นที่ต้องการสูง
นักฆ่าเลือดเย็นตัวใหญ่ยักษ์
กิ้งก่ามอนิเตอร์อาจหนักได้ มากเท่าน้ําหนักเด็กวัยเตาะแตะ
และพวกมันกินแทบทุกอย่าง
ด้วยน้ําหนักแค่เศษเสี้ยว
กิ้งก่าแผงคออาจตกเป็นเหยื่อ ของเจ้ายักษ์ตัวนี้ได้อย่างง่ายดาย
เขาต้องการต้นไม้เพื่อหลบซ่อน
แต่มันถูกจับจองเอาไว้หมดแล้ว
กิ้งก่าแผงคออาจก้าวร้าวหวงอาณาเขต
การกระดกหัวคือสัญญาณเตือน
แต่เจ้าหน้าใหม่ไม่มีที่ไปแล้ว
เพื่อหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บ กิ้งก่าพวกนี้จะสู้กันด้วยแผงคอ
สีสันยิ่งสดยิ่งดี
แต่ถ้าสูสี...
ก็ต้องมีการปะทะ
เจ้าตัวที่บุกรุก ดูจะไม่แข็งแรงเท่าไหร่
มันพ่ายแพ้และหนีไปด้วยความกลัว
เจ้าถิ่นทําให้มันต้องลี้ภัย
การถูกตัวผู้ที่แกร่งกว่าขับไล่
ตอนนี้คงต้องพอเท่านี้ก่อน
แต่ในไม่ช้า เขาจะต้อง หาที่ที่ปลอดภัยกว่านี้
ปัญหาที่ใหญ่กว่ากําลังใกล้เข้ามา
พวกมดกําลังวุ่นอยู่กับการตุนเสบียง
แต่การออกหาอาหารนั้นมีความเสี่ยง
แถบชนบทนั้นเต็มไปด้วยสัตว์ร้ายแปลกๆ
ด้วยอาวุธอย่างอุ้งเล็บอันมหึมา
หนาม กับลิ้นที่ยาวและเหนียว
อีคิดนา
เขาอาจดูไม่น่ากลัวเท่าไหร่
แต่สําหรับมด เขาอันตรายสุดๆ
เขากินมดได้ 60,000 ตัวภายในสิบนาที
การกินอาหารบนต้นไม้ อาจใช้เวลายาวนานกว่า
ใบยูคาลิปตัสนั้นมีแต่พิษ
หมีโคอาลาเป็น สัตว์ส่วนน้อยที่กินใบนี้ได้
แต่ในการย่อย พวกมันต้องใช้พลังงานอย่างมาก
หมีโคอาลานอน 15 ชั่วโมงต่อวัน
แม้ในตอนตื่น พวกมันก็ออกจะมึนๆ
นี่ไม่ใช่ความฝัน
มันคือความจริง
นี่คือหนอนผีเสื้อกลางคืน
มันจะแบกคราบของหัวที่เคยลอกออกมา ไว้บนหัวปัจจุบันของมัน
พิลึกแต่ก็ช่วยให้รอดได้
มวนเพชฌฆาตจะสังหารเหยื่อ ด้วยพิษที่ละลายเครื่องในของเหยื่อ
แต่ด้วยเล่ห์กลแปลกๆ ของเจ้าหนอน
มันจึงเอาตัวรอดจากศัตรูไปได้
สัตว์ตัวเล็กๆ ปรับตัวให้ย่อย ใบยูคาลิปตัสได้ดีกว่าโคอาลามาก
ตั๊กแตนกิ่งไม้ออสเตรเลีย ถึงกับทําตัวให้เหมือนใบไม้
เป็นการพรางตัวที่ฉลาด เธอจะได้กินอาหารโดยไม่ถูกกิน
เธอใช้เวลาแต่ละวันกินใบไม้ ในปริมาณที่เทียบเท่าน้ําหนักตัวเอง
จึงไม่มีเวลาดูแลลูกๆ
แต่กลับหาตัวช่วย
แสร้งทําให้เหมือนเป็นเมล็ดพืชรสดี
ไข่ของเธอจะถูกมดขนไปโดยไม่ตั้งใจ
แต่ส่วนบนของไข่เท่านั้นที่มดกินได้
ส่วนที่เหลือจะถูกทิ้งเอาไว้ในรังมด
และไข่เหล่านั้นก็จะอยู่ที่นั่น
ปลอดภัยอยู่ใต้ดินจนกว่าจะฟักตัว
ในอีกหลายเดือนให้หลัง
ดวงอาทิตย์เริ่มสาดแสงแรงขึ้น
เพื่อนบ้านของเจ้าชูการ์ไกลเดอร์ ก็ส่งเสียงดังขึ้น
แต่มันไม่ใช่เสียงร้องปกติ
มันเป็นสัญญาณเตือน
เมื่อได้ดวงอาทิตย์ช่วยเสริมพลัง
กิ้งก่ามอนิเตอร์ก็กลายเป็น นักล่าที่น่าสะพรึง
ลิ้นสองแฉกของมันสัมผัสได้ ไม่ว่าเหยื่อจะซ่อนอยู่ที่ไหน
ด้วยสมรรถภาพของอุ้งเล็บงองุ้ม กิ้งก่ายักษ์พวกนี้จึงปีนต้นไม้ได้
เจ้าชูการ์ไกลเดอร์น้อย ตัวใหญ่จนแม่มันแทบจะแบกไม่ไหว
อีกไม่นานเขาจะต้อง ออกไปท่องโลกด้วยตัวเอง
โลกที่ความปลอดภัยลดน้อยลงทุกวัน
พอถึงช่วงต้นฤดูร้อน แถบชนบทก็จะร้อนระอุ
ที่กําบังนั้นมีไม่มากนัก
และน้ําดื่มก็น้อยเหลือเกิน
กิ้งก่าหนามที่ตัวยาวแค่แท่งดินสอ
มีวิธีอันน่าทึ่ง ในการไม่ให้ร่างกายขาดน้ํา
มันไม่ใช่วิธีง่ายๆ แต่ก็คุ้มค่าที่จะรอ
เมื่อมันเจอแอ่งน้ํานิ่ง มันจะยืนนิ่งอยู่ในน้ํา
ช่องว่างเล็กๆ ระหว่างหนามของมัน จะดูดซับน้ําขึ้นมา
จนถึงปากของมัน
เป็นกลวิธีที่ไม่ธรรมดา
ที่ช่วยให้กิ้งก่าจิ๋วตัวนี้ ยืนหยัดอยู่ในอุณหภูมิที่สูงลิ่วได้
ป่ายูคาลิปตัสยังพอมี ที่กําบังมากกว่าหน่อย
แต่แม้กระทั่งที่นี่
สิ่งมีชีวิตเล็กๆ ก็ยังคง ต้องรีบเร่งในการใช้ชีวิต
แมงมุมนกยูงตัวผู้แสนสวย กําลังมองหาคู่ครอง
พูดน่ะง่ายกว่าทํา
แมงมุมพวกนี้ ตัวเล็กกว่าเมล็ดถั่วเลนทิล
แมงมุมตัวผู้อีกตัวเจอตัวเมียแล้ว แต่เขาต้องพิชิตใจเธอให้ได้
แมงมุมนกยูงตัวเมียนั้นจู้จี้จะตาย
ท่าทางและลีลาการเต้น ของตัวผู้จะต้องแม่นยํา
ถ้าทําพลาด...
สาวก็เมิน
แมงมุมนกยูงนั้น มีมากกว่า 80 สายพันธุ์
แต่ละสายพันธุ์ก็มี ลักษณะพิเศษแตกต่างกันไป
ท่าเต้นก็จะถูกออกแบบให้เหมาะกับ รสนิยมของแมงมุมตัวเมียสายพันธุ์นั้น
แมงมุมตัวผู้จะเต้นสุดชีวิต
เมื่อเกี้ยวพาราสีฝ่ายหญิงจอมโหด
แต่เจ้าตัวผู้แสนสวย ยังหาคู่ของตนไม่เจอ
เขาโบกขาของเขาเพื่อ ควานหาฟีโรโมนของตัวเมีย
อยู่นี่เอง
ได้เวลาปล่อยของแล้ว
เขาโยกย้ายได้ดี
แล้วเธอก็ดูจะชอบใจ
การส่ายบั้นท้ายเป็นสัญญาณ บอกว่าเธอผสมพันธุ์ไปแล้ว
นั่นมันเสียเวลาชะมัด
และเวลาก็ลดน้อยลงไปเรื่อยๆ
ในอีกไม่กี่สัปดาห์
ชูการ์ไกลเดอร์น้อยก็จะต้อง ออกไปเผชิญโลกที่ไม่คุ้นเคย...
และรู้จักหาแหล่งอาหารเอง
ในช่วงเวลานี้ของปี
ใบยูคาลิปตัสจะถูกปกคลุมด้วยจุดแปลกๆ
เพลี้ยไก่แจ้จะเอาน้ําหวานจากใบ
มาทําเป็นที่พักพิง ขนาดไม่ใหญ่ไปกว่าเมล็ดข้าว
บ้านน้ําตาลจิ๋วเหล่านี้ ดูเหมือนเป็นงานศิลป์
แถมยังรสชาติเยี่ยมด้วย
แต่ตอนนี้ แม้แต่ช่วงเช้าตรู่ ก็ยังร้อนเกินกว่าจะออกไปไหนมาไหน
เมื่ออุณหภูมิพุ่งสูงถึง 50 องศา ใบยูคาลิปตัสก็เหี่ยวเฉาและร่วงหล่น
แต่ใบเหล่านี้เต็มไปด้วยสารพิษ มันจึงย่อยสลายได้ช้ามาก
เศษใบไม้กลายเป็นที่กําบัง ของนักล่าจอมเจ้าเล่ห์
ตุ๊กแกไร้ขาเบอร์ตัน ล่าสัตว์เลื้อยคลานชนิดอื่นโดยเฉพาะ
ซึ่งส่วนใหญ่จะวิ่งหนีเอาตัวรอด
แต่ตุ๊กแกหางทองไม่หนี
เพราะตัวเล็กและพรางตัวได้ ทําให้เขาพ้นภัยได้อยู่บ้าง
แต่ไม่พ้นจากแสงอาทิตย์
เขาต้องการที่กําบัง
และความที่เขาตัวยาวเท่าบัตรเครดิต เขาจะแทรกตัวเข้าไปในนั้นได้พอดี
สายตาของตุ๊กแกไร้ขาคุ้นชิน กับการเคลื่อนไหวแม้เพียงน้อยนิด
เมื่อเจ้าตัวเล็กรู้สึกถึงภัยคุกคาม มันจะเริ่มทําการโจมตี
ตุ๊กแกจอมสาดน้ําหนืด
ของเหลวนี้ไม่มีอันตรายใดๆ แต่มันเหนียวและกลิ่นเหม็น
ซึ่งก็เพียงพอที่จะขับไล่ นักล่าที่ร้ายกาจที่สุดได้
ช้าๆ แต่มั่นคง
เขาค่อยๆ เข้าไปหลบแดด
เมื่อมีความร้อนของฤดูร้อน พายุฤดูร้อนก็ตามมา
มันร้อนสุดๆ
น้ําฝนหยดแรกๆ ระเหยไปก่อนที่จะตกถึงพื้นซะอีก
แต่เมื่อสายฟ้าฟาด ใบไม้แห้งทั้งหลายก็ติดไฟ
และสารเคมีในใบที่ปะทุง่าย ก็เป็นเชื้อไฟอย่างดี
พวกสัตว์เล็กต้องดิ้นรน หนีให้พ้นไฟป่าที่ลุกลามเร็ว
ทางรอดเดียวของอีคิดนาคือมุดใต้ดิน
อาจเป็นการขุดหลุมฝังตัวเองก็เป็นได้
เปลวไฟพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ
แต่ตอนนี้ ชูการ์ไกลเดอร์น้อย ตัวใหญ่เกินกว่าจะแบกไหว
ทางเลือกเดียวของแม่...
คือเอาตัวเองให้รอด
ชูการ์ไกลเดอร์น้อยไม่มีใครช่วยแล้ว
ขณะที่พวกแมลงบินหนี เหล่านักล่าก็เข้ามา
เหยี่ยวไคต์ฝูงใหญ่ กรูเข้าไปในกองเพลิง
นกที่มีฉายาว่าเหยี่ยวไฟนี้ มาที่นี่เพื่อล่าสัตว์ที่ตื่นตระหนก
ชูการ์ไกลเดอร์น้อยถูกล้อมทุกด้าน
การบินครั้งแรกของเขา อาจเป็นครั้งสุดท้าย
เมื่อไฟป่ามอดดับลง
ผืนดินป่าก็ถูกทําลายสิ้น
แต่ไม่ถึงกับสิ้นไร้ชีวิต
อีคิดนาลดอุณหภูมิร่างกายได้มากพอ ที่จะเอาตัวรอดจากไฟที่โหมอยู่ข้างบน
เจ้าชูการ์ไกลเดอร์น้อย ก็ปลอดภัยดีเช่นกัน
ตอนนี้เขาต้องอยู่ให้ได้ ในโลกที่กลายเป็นผงธุลี
แมลงไหม้เกรียมจะช่วยให้เขารอดได้ จนกว่าชีวิตจะกลับคืนสู่ป่า
ซึ่งมันก็กลับมาจริงๆ
ต้นยูคาลิปตัสฟื้นสภาพ ได้เร็วเหลือเชื่อ
และขี้เถ้าที่อุดมด้วยแร่ธาตุ ก็ทําให้ดินสมบูรณ์
เติมน้ําลงไปอีกนิด
แล้วป่าก็จะคืนชีพขึ้นมา
อีกไม่นานป่าแถบนี้ ก็จะกลับมาเป็นปกติ
ชีวิตใหม่ๆ ถือกําเนิด
สัตว์ที่เราคุ้นเคยก็กลับมา
และเป็นอีกครั้ง ที่ต้นยูคาลิปตัสได้ให้ที่คุ้มภัย
แก่สิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่แปลกและน่าพิศวงทุกชนิด
กว่าพันปีที่พวกมันได้ปรับตัว ให้เข้ากับวงจรไฟป่าในแต่ละปี
แต่ขณะที่ไฟป่าขยายวงกว้างขึ้น ร้อนขึ้นและเกิดบ่อยครั้งขึ้น
สัตว์เล็กๆ ในออสเตรเลีย คงต้องดิ้นเอาตัวรอดอยู่ร่ําไป
(เราอยากให้กิ้งก่าวิ่ง ไม่ใช่โดนปิ้ง)
ตอนนี้ชูการ์ไกลเดอร์น้อยนั้นพร้อม
ที่จะเผชิญความท้าทายมหันต์ ของชีวิตแถบชนบท
และเขาจะไม่ต้องตัวคนเดียว
แม้แต่ชูการ์ไกลเดอร์ ที่รักอิสระที่สุด
ก็ยังชอบซุกตัวอยู่กับเพื่อนๆ
คําบรรยายโดย พฤกษา รุ่งศิริทิพย์