Ο πλανήτης Γη είναι τόσο εντυπωσιακός,
που είναι εύκολο να αγνοήσεις τα μικρά πράγματα στη ζωή.
Αλλά κοιτάξτε λίγο καλύτερα...
και θα δείτε έναν ανεξερεύνητο κόσμο.
Έναν κόσμο μικροσκοπικών ηρώων...
και μικρών τεράτων...
που χρειάζονται απίστευτες υπερδυνάμεις...
για να θριαμβεύσουν ενάντια σε γιγάντιες δυσκολίες.
Μικροσκοπικός κόσμος
ΣΕ ΑΦΗΓΗΣΗ ΠΟΛ ΡΑΝΤ
Η Αυστραλία είναι γεμάτη με φανταστικά πλάσματα.
Όχι μόνο καγκουρό και κοάλα.
Στην άλλη άκρη του κόσμου, τα δάση είναι γεμάτα με μικρά ζωάκια
που έχουν τιθασεύσει τη ζωή...
σε έναν κόσμο που φλέγεται από τον ήλιο.
Ένας σακχαροπέταυρος ίσος με μια χούφτα
βρίσκει την τροφή και την προστασία που χρειάζεται στους ευκαλύπτους.
Το ίδιο και οι γείτονές του.
Αλλά ακόμα και τις καλύτερες εποχές, υπάρχουν προκλήσεις.
Όταν έρχεται το καλοκαίρι κι ο ήλιος λάμπει πιο πολύ...
ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΠΥΡΚΑΓΙΑΣ ΣΗΜΕΡΑ ΥΨΗΛΟΣ
μόνο όσοι αντέχουν τη ζέστη...
θα αντέξουν στη διαδρομή.
ΕΝΔΟΧΩΡΑ
Η ζωή στην πιο ξηρή κατοικημένη ήπειρο έχει κάποια πλεονεκτήματα.
Η έντονη ηλιοφάνεια κάνει τους ευκαλύπτους να παράγουν σάκχαρα.
Την άνοιξη, είναι σημαντικό κομμάτι της διατροφής του σακχαροπέταυρου.
Προς το παρόν, η ζωή είναι ξεκάθαρη.
Από τον έναν ευκάλυπτο στον άλλο, αναζητά την επόμενη γλυκιά στάση.
Με ένα άλμα, μπορεί να διασχίσει απόσταση ίση με δύο γήπεδα του τένις.
Η ζάχαρη προσελκύει και τους πολύχρωμους παπαγάλους λόρι.
Εκατοντάδες.
Υπάρχει υπεραρκετή τροφή για όλους.
Το καταμεσήμερο, τους την παραχωρεί...
και ξεκουράζεται κάπου πιο ήρεμα.
Το νέο της μωρό έχει δύο βδομάδες που βγήκε από τον μάρσιπο.
Έχει το μέγεθος ενός αντίχειρα.
Εξαρτάται πλήρως από τη μητέρα του.
Μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού θα πρέπει να επιβιώνει μόνο του...
σε έναν κόσμο γεμάτο προκλήσεις.
Προς το παρόν, η ζωή είναι τόσο ωραία εδώ,
που οι παπαγάλοι λόρι αποφάσισαν να εγκατασταθούν.
Μα δεν είναι εύκολο να βρεις φωλιά.
Δεν υπάρχουν τρυποκάρυδοι στην Αυστραλία για να κάνουν τρύπες στα δέντρα.
Οι ασφαλείς κρυψώνες είναι περιζήτητες.
Ένας τερατώδης, ψυχρόαιμος δολοφόνος.
Ο δαντελωτός βαράνος φτάνει να ζυγίζει όσο ένα νήπιο.
Τρώει σχεδόν τα πάντα.
Πολύ πιο ελαφρύς,
ένας χλαμυδόσαυρος θα ήταν εύκολη λεία για αυτόν τον γίγαντα.
Πρέπει να κρυφτεί σε κάποιο δέντρο.
Αλλά είναι όλα κατειλημμένα.
Οι χλαμυδόσαυροι γίνονται επιθετικοί για την περιοχή τους.
Προειδοποιεί, κουνώντας το κεφάλι.
Αλλά ο νεοφερμένος δεν έχει πού αλλού να πάει.
Για να μην τραυματιστούν, αυτές οι σαύρες παλεύουν με τις πτυχώσεις τους.
Όσο πιο λαμπερές τόσο το καλύτερο.
Αλλά όταν είναι παρόμοιες...
παλεύουν σώμα με σώμα.
Ο εισβολέας δεν μοιάζει πολύ δυνατός.
Ηττημένος, τρέχει φοβισμένος.
Ο ένοικος τον διώχνει κακήν κακώς.
Κυνηγήθηκε από το κυρίαρχο αρσενικό.
Αυτό αρκεί προς το παρόν.
Μα σύντομα θα χρειαστεί πολύ πιο ασφαλές μέρος.
Έρχονται δύσκολοι καιροί.
Τα μυρμήγκια ήδη μαζεύουν τροφή.
Αλλά η αναζήτηση τροφής είναι επικίνδυνη.
Η ενδοχώρα είναι γεμάτη με παράξενα θηρία.
Διαθέτει τεράστια νύχια...
αγκάθια και μακριά, κολλώδη γλώσσα.
Η ταχυγλωσσίδα.
Ίσως δεν μοιάζει τόσο τρομακτική.
Αλλά για ένα μυρμήγκι είναι θανατηφόρα.
Μπορεί να φάει 60.000 σε δέκα λεπτά.
Η αναζήτηση τροφής στα δέντρα είναι χρονοβόρα.
Τα φύλλα ευκαλύπτου έχουν τόσες τοξίνες,
που τα κοάλα είναι από τα λίγα θηλαστικά που τα τρώνε.
Μα χρειάζεται τόση ενέργεια για να χωνευτούν...
που τα κοάλα κοιμούνται 15 ώρες τη μέρα.
Ακόμη κι όταν είναι ξύπνια είναι παραζαλισμένα.
Δεν είναι όνειρο.
Αυτό εδώ είναι αληθινό.
Είναι η τρελή καπελο-κάμπια.
Στηρίζει όλα τα δέρματα του κεφαλιού που έχει αποβάλλει, πάνω στο κεφάλι της.
Περίεργο, αλλά της σώζει τη ζωή.
Τα σκαθάρια-δολοφόνοι σκοτώνουν τα θύματά τους με δηλητήριο που τα λιώνει.
Με την τρελή μεταμφίεσή της,
η τρελή καπελο-κάμπια έχει το κεφάλι της ήσυχο.
Τα μικρά πλάσματα χωνεύουν καλύτερα τα φύλλα ευκαλύπτου.
Το αγκαθωτό έντομο-φύλλο τούς μοιάζει πολύ.
Έξυπνο καμουφλάζ, για να τρώει χωρίς να την τρώνε.
Περνά όλη τη μέρα καταναλώνοντας το βάρος της σε φύλλα.
Δεν έχει χρόνο για τα παιδιά της.
Τα αναθέτει σε κάποιον άλλο.
Μεταμφιεσμένα σε νόστιμους σπόρους,
τα αβγά της μεταφέρονται από ανυποψίαστα μυρμήγκια.
Αλλά μόνο η κορυφή του αβγού είναι βρώσιμη.
Το υπόλοιπο θα πεταχτεί στη φωλιά.
Κι εκεί θα μείνει...
ασφαλές υπογείως μέχρι να εκκολαφθεί...
πολλούς μήνες αργότερα.
Ο ήλιος καίει πιο πολύ.
Οι γείτονες του σακχαροπέταυρου γίνονται φασαριόζοι.
Αλλά δεν πρόκειται για τις γνωστές στριγγλιές.
Είναι συναγερμός.
Έχοντας πάρει ενέργεια από τον ήλιο,
ο δαντελωτός βαράνος γίνεται τρομερός κυνηγός.
Με τη διχαλωτή γλώσσα ψάχνει για τη λεία του, όπου κι αν κρύβεται αυτή.
Με δυνατά, γαμψά νύχια, αυτές οι σαύρες ανεβαίνουν στα δέντρα.
Ο σακχαροπέταυρος μεγάλωσε. Δεν μπορεί να τον κουβαλήσει.
Σύντομα θα πρέπει να βγει μόνος του στον κόσμο.
Σε έναν κόσμο που γίνεται πιο επισφαλής κάθε μέρα.
Στις αρχές του καλοκαιριού, η ενδοχώρα είναι ήδη καυτή.
Δύσκολα προστατεύεσαι από τον ήλιο...
και το νερό είναι λιγοστό.
Ένα αγκαθωτός διάβολος, με μήκος όσο ένα μολύβι,
έχει εντυπωσιακό τρόπο να μένει ενυδατωμένος.
Δεν είναι εύκολο, αλλά αξίζει την αναμονή.
Όταν βρίσκει λιμνάζοντα νερά, στέκεται πάνω τους.
Μικροσκοπικά κενά ανάμεσα στα αγκάθια του τραβούν το νερό προς τα πάνω.
Μέχρι το στόμα του.
Ένα απίστευτο κόλπο
που επιτρέπει στον μικρό διάβολο να αντέξει στις αυξανόμενες θερμοκρασίες.
Το δάσος ευκαλύπτων προσφέρει καλύτερη προστασία.
Μα ακόμα κι εδώ,
τα μικροσκοπικά πλάσματα τρέχουν να ολοκληρώσουν τη ζωή τους.
Μια αρσενική αράχνη-παγώνι ψάχνει για ταίρι.
Εύκολο να το λες...
Αυτές οι αράχνες είναι πιο μικρές από φακή.
Ένα άλλο αρσενικό έχει βρει ήδη θηλυκό, αλλά πρέπει να το κατακτήσει.
Οι αράχνες-παγώνια είναι πολύ επιλεκτικές.
Το αρσενικό πρέπει να φαίνεται και να κινείται άψογα.
Αν κάνει λάθος...
θα απορριφθεί.
Υπάρχουν πάνω από 80 είδη αράχνης-παγωνιού,
καθένα με τη δική του μοναδική εμφάνιση.
Ειδική χορογραφία για τα γούστα των θηλυκών του είδους.
Κάθε αρσενικό χορεύει λες και παίζεται η ζωή του
όταν φλερτάρει ένα θηλυκό.
Αλλά το αστραφτερό αρσενικό ψάχνει ακόμη.
Κουνώντας τα πόδια του, ελέγχει τον αέρα για θηλυκές φερομόνες.
Να τη!
Ώρα να δείξει αυτοπεποίθηση.
Βρήκε τον ρυθμό του...
και μάλλον τον ακολουθεί κι εκείνη.
Το λίκνισμα του πισινού της σημαίνει ότι ζευγάρωσε ήδη.
Χαμένος χρόνος.
Και ο χρόνος τελειώνει.
Σε λίγες βδομάδες,
ο σακχαροπέταυρος θα πρέπει να ζήσει μόνος σ' αυτόν τον παράξενο κόσμο...
και να ξέρει πού να βρει τροφή.
Αυτήν την εποχή του χρόνου,
τα φύλλα των ευκαλύπτων καλύπτονται με περίεργες κηλίδες.
Οι ψυλλίδες χρησιμοποιούν τον σακχαρώδη χυμό
για να χτίσουν καταφύγια σε μέγεθος κόκκου ρυζιού.
Αυτά τα μικρά ζαχαρωτά σπίτια μοιάζουν με έργα τέχνης.
Και είναι πεντανόστιμα.
Τώρα, ακόμα και το πρωί, κάνει πολλή ζέστη για να κυκλοφορήσεις.
Καθώς η θερμοκρασία φτάνει τους 50 βαθμούς τα φύλλα ευκαλύπτου πέφτουν.
Έχουν τόσα τοξικά χημικά, που αποσυντίθενται πολύ αργά.
Το παχύ στρώμα φύλλων στο έδαφος παρέχει κάλυψη στους πονηρούς θηρευτές.
Μια σαύρα του Μπέρτον χωρίς πόδια κυνηγά αποκλειστικά άλλα ερπετά.
Τα πιο πολλά τρέχουν για να σωθούν.
Αλλά όχι το γκέκο με τη χρυσή ουρά.
Είναι μικρό και καμουφλαρισμένο. Έτσι, προστατεύεται κάπως,
αλλά όχι από τον ήλιο.
Χρειάζεται σκιά.
Με μήκος όσο μια πιστωτική κάρτα, χωρά τέλεια εκεί μέσα.
Οι σαύρες χωρίς πόδια εντοπίζουν με την όραση την παραμικρή κίνηση.
Όταν αυτή η μικρή σαύρα νιώσει απειλή, βγαίνει στην επίθεση.
Ένα κολλώδες γκέκο.
Το υγρό είναι αβλαβές, αλλά τόσο κολλώδες και βρομερό,
που απωθεί ακόμα και τον πιο θανάσιμο κυνηγό.
Αργά αλλά σταθερά...
βρίσκει καταφύγιο.
Μαζί με τη ζέστη, έρχονται και οι καλοκαιρινές καταιγίδες.
Κάνει τόση ζέστη,
που οι πρώτες σταγόνες εξατμίζονται πριν πέσουν στο έδαφος.
Μα μόλις πέσει κεραυνός, τα ξερά φύλλα αναφλέγονται.
Τα πτητικά χημικά τρέφουν τις φλόγες.
Μικρά ζώα παλεύουν να ξεφύγουν από την πυρκαγιά που προχωρά γρήγορα.
Η ταχυγλωσσίδα θα γλιτώσει μόνο στο υπέδαφος.
Ίσως σκάβει τον λάκκο της.
Οι φλόγες γιγαντώνονται,
αλλά ο σακχαροπέταυρος είναι μεγάλος για να τον κουβαλήσουν πια.
Η μόνη επιλογή της μαμάς...
είναι να σωθεί η ίδια.
Ο σακχαροπέταυρος μένει μόνος του.
Καθώς τα έντομα τρέχουν να σωθούν, τα αρπακτικά πλησιάζουν.
Πάρα πολλοί αετοί πετούν προς τις φλόγες.
Τα αποκαλούμενα και γεράκια της φωτιάς τρέφονται από τον πανικό των άλλων.
Ο σακχαροπέταυρος είναι περικυκλωμένος.
Η πρώτη του πτήση μπορεί να είναι και η τελευταία.
Όταν οι φωτιές τελικά σβήσουν...
αφήνουν μια ρημαγμένη γη.
Αλλά όχι τελείως άψυχη.
Οι ταχυγλωσσίδες κατεβάζουν θερμοκρασία, ώστε να αντέξουν τις φωτιές που μαίνονται.
Ο μικρός σακχαροπέταυρος, επίσης, τα κατάφερε.
Τώρα πρέπει να επιζήσει μέσα στις στάχτες.
Τα καψαλισμένα έντομα θα είναι η τροφή του μέχρι να επιστρέψει η ζωή στο δάσος.
Και η ζωή όντως επιστρέφει.
Οι ευκάλυπτοι είναι απίστευτα ανθεκτικοί.
Η πλούσια σε μεταλλικά στοιχεία στάχτη εμπλουτίζει το έδαφος.
Με λίγο νερό...
το δάσος αναγεννιέται.
Σε λίγο το δάσος επιστρέφει στην κανονικότητα.
Νέες ζωές ξεπροβάλλουν.
Γνώριμα ζώα επιστρέφουν.
Και πάλι οι ευκάλυπτοι παρέχουν καταφύγιο
για κάθε είδους θαυμαστά πλασματάκια.
Εδώ και χιλιετίες, έχουν προσαρμοστεί στον ετήσιο κύκλο των πυρκαγιών.
Αλλά όσο οι πυρκαγιές γίνονται μεγαλύτερες, πιο καυτές και πιο συχνές,
τα μικρά πλάσματα της Αυστραλίας παλεύουν να επιβιώσουν.
ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΑΥΡΕΣ ΦΟΥΝΤΩΤΕΣ ΟΧΙ ΚΑΡΒΟΥΝΙΣΤΕΣ
Προς το παρόν, ο μικρός σακχαροπέταυρος είναι έτοιμος
να ανταποκριθεί στις προκλήσεις της ζωής στην ενδοχώρα.
Και δεν θα είναι εντελώς μόνος.
Ακόμα και οι πιο ανεξάρτητοι σακχαροπέταυροι...
επιζητούν την αγκαλιά κάποιων φίλων.
Υποτιτλισμός: Έφη Μούκα