Ο πλανήτης Γη είναι τόσο εντυπωσιακός,
που είναι εύκολο να αγνοήσεις τα μικρά πράγματα στη ζωή.
Αλλά κοιτάξτε λίγο καλύτερα...
και θα δείτε έναν ανεξερεύνητο κόσμο.
Έναν κόσμο μικροσκοπικών ηρώων...
και μικρών τεράτων...
που χρειάζονται απίστευτες υπερδυνάμεις...
για να θριαμβεύσουν ενάντια σε γιγάντιες δυσκολίες.
ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
Η ζωή κυλά γρήγορα.
ΣΕ ΑΦΗΓΗΣΗ ΠΟΛ ΡΑΝΤ
Ειδικά όταν είσαι μικρός.
Αυτό το μικρό σκιουράκι είναι ενός μηνός.
Θα είναι τυχερό αν ζήσει πάνω από έναν χρόνο.
Έχει τόσα να εξερευνήσει!
Μα τόσο λίγο χρόνο!
Το δάσος της Βόρειας Αμερικής σε λίγο θα σφύζει από ζωή.
Με μικρά πλάσματα...
και μεγάλες ευκαιρίες.
Αλλά μια μικρή ζωή μπορεί να τελειώσει ακαριαία.
Πρέπει να είσαι αεικίνητος.
Κινήσου γρήγορα.
Μάθε γρήγορα.
Κι ίσως βγάλεις τη χρονιά.
ΔΑΣΟΣ
Αρχές της άνοιξης.
Τα δάση στα Απαλάχια όρη
αρχίζουν να ανθίζουν.
Υπάρχει τόση τροφή εδώ,
που ένας σκίουρος όσο μια χούφτα δεν χρειάζεται πάνω από μισό στρέμμα.
Οι ξηροί καρποί αφθονούν.
Είναι η κινητήριος δύναμη αυτού του μικρόκοσμου.
Το φθινόπωρο, όταν ωριμάζουν, παρέχουν άφθονη τροφή.
Αλλά μέχρι τότε, υπάρχουν πολλές δυσκολίες.
Ένα πιο μεγάλο, δυνατό αρσενικό ζει ήδη εδώ.
Προκειμένου να τα καταφέρει το σκιουράκι,
σύντομα θα πρέπει να ορθώσει ανάστημα.
Αλλά μια μάχη είναι ρίσκο.
Δεν πρέπει να τραυματιστεί από τώρα.
Θα πρέπει να σκύψει το κεφάλι...
και να επιβιώσει με λίγα στα περίχωρα...
μέχρι να διεκδικήσει την περιοχή του.
Για τους πιο πολλούς, η άνοιξη είναι ό,τι πρέπει για να τραφούν.
Τα μικρά ζώα έχουν γρήγορο μεταβολισμό. Πρέπει να τρέφονται πιο συχνά.
Οι κάμπιες πεθαίνουν της πείνας.
Το ίδιο και τα πουλιά.
Οι δρυοκολάπτες τρυπούν τα δέντρα για να φτάσουν στους χυμούς τους.
Και τα κολιμπρί σε μέγεθος καρυδιού το εκμεταλλεύονται πλήρως.
Πετούν σχεδόν 5.000 χλμ. για να φτάσουν εδώ.
Και φτάνουν πάνω στην ώρα για μια δόση ζάχαρης.
Στο μεγαλύτερο μέρος του δάσους γίνεται χαμός...
αλλά ένας κάτοικος κοιμάται βαθιά.
Κουλουριασμένο σε έναν χώρο όσο μια αβγοθήκη,
ένα ποντίκι-άλτης είναι σε χειμερία νάρκη οκτώ μήνες.
Κινδυνεύει να μην ξυπνήσει ποτέ.
Αν παρακοιμηθεί, θα πεθάνει από την πείνα.
Τα δύο τρίτα αυτών των ποντικιών αυτό παθαίνουν.
Οι γείτονές του, ωστόσο, δεν σταματούν ποτέ.
Έχουν εκατοντάδες μικροσκοπικά στόματα να ταΐσουν.
Όπως όλα τα μυρμήγκια, είναι δουλευταράδες.
Αυτό που τα κάνει ξεχωριστά είναι το πού ζουν.
Με μέγεθος όσο ένας κόκκος άμμου, είναι τόσο μικρά,
που όλη τους η κοινωνία χωρά σε ένα παλιό βελανίδι.
Φαίνεται το πιο ασφαλές σπίτι.
Αλλά ίσως δεν πρέπει να χτίζεις το σπίτι σου στην τροφή κάποιου άλλου.
Γίγαντες παραμονεύουν στο δάσος.
Άγριες γαλοπούλες.
Ώρα να προστατεύσει τις προνύμφες και να κρατηθεί γερά.
Ίσως η μεταφορά είναι απότομη.
Τουλάχιστον, τα βελανίδια είναι γερά σπίτια.
Κι είναι φτιαγμένα για να κυλούν.
Το καλοκαίρι φτάνει γρήγορα στο δάσος.
Υπάρχει πλούτος κι αφθονία.
Ωστόσο, το σκιουράκι με το ζόρι επιβιώνει.
Τα βελανίδια δεν έχουν ωριμάσει.
Χωρίς δική του περιοχή,
αναζητά τροφή στην περιοχή του μεγαλύτερου αρσενικού.
Ακόμη δεν είναι έτοιμος για τη μάχη.
Πρέπει πρώτα να ανδρωθεί.
Σε εποχές απελπισίας, οι σκίουροι θα δοκιμάσουν σχεδόν τα πάντα.
Ίσως ακόμα και σαλιγκάρι.
Ή ίσως όχι.
Μα δεν πρέπει να χασομερά.
Υπάρχει μια θανατηφόρα απειλή από πάνω.
Σύντομα θα υπάρχει κι άλλη.
Τώρα το μωρό του διπλοσάινου με το ζόρι στέκεται όρθιο.
Για πέταγμα, ούτε συζήτηση.
Θα αργήσει λίγο να κυνηγήσει σκίουρους.
Από κάτω, κάτι περίεργο εκκολάπτεται.
Μετά από δύο χρόνια ως προνύμφη,
ένα σκαθάρι Ηρακλής με μέγεθος όσο μια μπάλα του γκολφ ξεπροβάλλει.
Βιάζεται πολύ...
να εξασφαλίσει καλή θέση, για να κατακτήσει ταίρι.
Μα γιατί να περπατάς...
αν μπορείς να πετάξεις;
Είναι από τα πιο βαριά έντομα του κόσμου.
Οι μυς των φτερών του πρέπει να ζεσταθούν καλά
πριν σηκωθεί στον αέρα.
Είναι πιο ασφαλές να περπατήσει.
Αλλά αυτός ο ηράκλειος άθλος μοιάζει απλός σε σχέση με του ρυγχοκάνθαρου.
Έχει το ένα εκατοστό του μεγέθους του,
αλλά πρέπει να πάει χίλιες φορές πιο μακριά.
Κάνει επικό ταξίδι...
για να φτάσει στην κομοστέγη.
Αναζητά πολύτιμα βελανίδια.
Δεν έχουν ωριμάσει ακόμη.
Αλλά δεν πρόκειται να τα φάει.
Είναι για τα μικρά της.
Μπορεί να τα τρυπήσει μόνο όσο είναι πράσινα.
Πολλή προσπάθεια για ένα μόνο αβγό.
Κι έχει πολλά βελανίδια να γεμίσει ακόμα.
Στο έδαφος, το ποντίκι-άλτης έχει αρχίσει να κινείται.
Πρέπει να ξυπνήσει σύντομα.
Προς το παρόν, έχει άγνοια για τις εποχές που αλλάζουν
και για τη μάχη που μαίνεται πάνω από το κεφάλι του.
Το σκαθάρι Ηρακλής έφτασε στην κορυφή του κορμού.
Μα δεν προλαβαίνει να ξεκουραστεί.
Οι ανταγωνιστές πλησιάζουν.
Από τα πιο ισχυρά σκαθάρια του πλανήτη.
Καθένα σηκώνει 100 φορές το βάρος του.
Ο στόχος είναι να σηκώσεις τον αντίπαλο και να τον ρίξεις κάτω.
Οι παλαιστές σούμο των εντόμων.
Ο κορμός τού ανήκει.
Μαζί και η ευκαιρία να ζευγαρώσει.
Η όραση του διπλοσάινου είναι δυο φορές καλύτερη από τη δική μας.
Στις τέσσερις βδομάδες, έχει αναπτυχθεί σχεδόν πλήρως.
Έχει ήδη τα περισσότερα φτερά του.
Σύντομα θα μπορέσει να πετάξει.
Μέχρι τότε το σκιουράκι μπορεί να είναι ήσυχο.
Αλλά όχι και πολύ.
Το φθινόπωρο αργεί ακόμη, μα αυτά τα βελανίδια έχουν ωριμάσει.
Τα βράδια του κατακαλόκαιρου,
η ατμόσφαιρα είναι μαγική.
Χιλιάδες πυγολαμπίδες χορεύουν στο σκοτάδι.
Μέσα στον κορμό, ο μικρός ποντικός επιτέλους ξύπνησε.
Μα σχεδόν πεθαίνει της πείνας.
Πρέπει να βρει τροφή.
Πρέπει να τολμήσει στη νύχτα.
Παράξενα πράγματα κυκλοφορούν στο έδαφος.
Ένα από τα πιο παράξενα θεάματα της φύσης ετοιμάζεται να αποκαλυφθεί.
Μετά από 17 χρόνια που τρέφονται υπογείως ως προνύμφες,
οι τζίτζικες ξεπροβάλλουν επιτέλους.
Θα ζήσουν λίγες μέρες.
Ο αγώνας ξεκινά.
Μετά από μια μοναχική ζωή υπογείως,
εκατομμύρια τζιτζίκια σε μέγεθος αντίχειρα εμφανίζονται όλα μαζί.
Μία από τις μεγαλύτερες μεταναστεύσεις.
Απόψε μεταμορφώνονται από νύμφες σε ενήλικες.
Αύριο θα ζευγαρώσουν και μετά θα πεθάνουν.
Κάποια δεν θα βγάλουν καν τη νύχτα.
Ο αριθμός τους εξασφαλίζει ότι αρκετά θα προλάβουν να αναπαραχθούν.
Στο δάσος γίνεται γιορτή.
Το ποντίκι-άλτης είναι κυρίως χορτοφάγο.
Αναζητά μικρούς σπόρους και μύκητες.
Οι κροταλίες των δασών μπορούν να περάσουν μήνες χωρίς τροφή.
Τώρα κάτι σε μέγεθος ποντικιού θα ήταν ό,τι πρέπει.
Η αναζήτηση τροφής στο σκοτάδι είναι επικίνδυνη...
εκτός κι αν έχεις...
μυστικές υπερδυνάμεις.
Σαν να αψηφά τη βαρύτητα, πηδά σε ύψος δύο μέτρων.
Τεράστιοι τένοντες στα πόδια, σε συνδυασμό με το μικροσκοπικό μέγεθος...
επιτρέπουν να ξεγλιστρά από τον κίνδυνο που παραμονεύει.
Ας ελπίσουμε, πως πάει σε πιο πλούσια εδάφη.
Καθώς το καλοκαίρι τελειώνει,
το δάσος μπαίνει στη χρυσή περίοδό του.
Αλλά αυτό συνεπάγεται μια νέα απειλή.
Το νεαρό διπλοσάινο έχει αναπτυχθεί πλήρως...
από αδύναμο, μικρό νεοσσό...
σε δολοφόνο των αιθέρων.
Έχει άνοιγμα φτερών ένα μέτρο.
Πιάνει ταχύτητα 60 χιλιομέτρων την ώρα.
Τα μικρά ζώα πρέπει να παρατηρούν τον ουρανό.
Κι όχι μόνο για γεράκια.
Η στιγμή που περίμενε το σκιουράκι.
Ώριμα βελανίδια.
Οι καρποί πέφτουν μόνο μία ή δύο βδομάδες. Καιρός για αποθησαύριση.
Μπορεί να παραχώσει πολλούς καρπούς στα υπερμεγέθη μάγουλα.
Πολύτιμη δεξιότητα. Θα χρειαστεί εκατοντάδες για τον χειμώνα.
Αλλά ο σωρός του δεν φαίνεται να μεγαλώνει γρήγορα.
Κάποιος έκανε έφοδο στην αποθήκη.
Το μεγαλύτερο αρσενικό.
Όσο πιο πολλά αποθηκεύει ο μικρούλης...
τόσο πιο πολλά κλέβει ο γείτονας.
Σαν να μην έφτανε αυτό...
πολλά από τα βελανίδια είναι άχρηστα.
Προνύμφες ρυγχοκάνθαρου έχουν αναπτυχθεί στο εσωτερικό τους.
Με μέγεθος μικρού φασολιού, είναι ώρα να αφήσουν το παιδικό δωμάτιο.
Εύκολο να το λέει κανείς...
Ακόμα και οι άδειοι καρποί δεν είναι άχρηστοι.
Νέο σπίτι για μια νέα γενιά μυρμηγκιών των βελανιδιών.
Στον άνετο κορμό...
το ποντίκι-άλτης ετοιμάζει ήδη το κρεβάτι του.
Έμεινε ξύπνιο μόλις λίγους μήνες.
Ώρα για έναν ακόμα βαθύ ύπνο.
Μα το σκιουράκι δεν ησυχάζει.
Το φθινόπωρο τελείωσε.
Οι πιθανότητες να επιβιώσει τον χειμώνα είναι ισχνές.
Χρειάζεται κι άλλους καρπούς.
Μία λύση υπάρχει.
Ώρα να εξορμήσει στην περιοχή του εχθρού.
Το μεγαλύτερο αρσενικό κλέβει...
μα δεν θέλει να μοιραστεί τίποτα.
Το σκιουράκι πιάστηκε επ' αυτοφώρω.
Αυτή η περιοχή δεν χωράει και τους δύο.
Δεν μπορεί να το σκάει για πάντα.
Ώρα για μάχη.
Τραυματισμένο και δαρμένο, το μεγάλο αρσενικό τρέπεται σε φυγή.
Μάλλον δεν θα επιστρέψει σύντομα.
Αν είσαι μικρός, η ζωή μπορεί να είναι οδυνηρά σύντομη.
Το σκιουράκι εκμεταλλεύεται κάθε στιγμή.
Εξασφάλισε δική του περιοχή,
τεράστιο απόθεμα καρπών...
και ξεπέρασε τις προκλήσεις που συνεπάγεται το μέγεθός του...
σε ένα τεράστιο, άγριο δάσος.
Με όσα χρειάζεται για να βγάλει τον χειμώνα...
επιτέλους, μπορεί να ξεκουραστεί...
και να ονειρευτεί την επόμενη άνοιξη.
Υποτιτλισμός: Έφη Μούκα