Downloaded @ subs4series.com
Εμπρός, πάμε.
Όχι στο κεφάλι.
Πάμε!
Πιάστε την! Ρίξτε της!
Πάρε μας από 'δώ. Γρήγορα!
Κρατήσου!
Τι κάνεις; Γιατί σταμάτησες;
Έρχονται... Μας φτάνουν!
Πιο γρήγορα!
Ρίξτε τον όλμο!
Ξεκίνα! Ξεκίνα!
Ελευθέρωσέ με. Ελευθέρωσέ με!
Μείνε ακίνητος.
Σταμάτα!
-Φύγε, ανέβα το βουνό. -Κι εσύ;
Πες στον Ντίξον πως το έκανα για τον μικρό.
Εμπρός, ελάτε... Εδώ είμαι!
Λυπάμαι που φτάσαμε εδώ.
Πρέπει να μας πεις πού βρίσκεται.
Ο καθένας κάνει τις επιλογές του.
Γνωριστήκαμε όταν ο Λοράν ήταν έξι.
Είχα ακούσει γι' αυτόν. Το μωρό που γεννήθηκε από μια Πεινασμένη.
Από ένα φρικτό τέλος...
μια θαυμαστή αρχή.
Συναντηθήκαμε με τον μικρό, αξιολογήσαμε τα χαρίσματά του...
και καταλήξαμε πως είναι ξεχωριστός.
Όπως είχε πει ο πατέρας Ζαν αλλά κι εσύ.
Επί χρόνια κρατούσαμε επικοινωνία με τον πατέρα Ζαν...
κι όταν ήρθε η κατάλληλη στιγμή καλέσαμε το αγόρι εδώ.
-Για σένα ή για εκείνον; -Για όλους μας.
Για να ελευθερωθούμε και πάλι.
Ένας είναι ο λόγος.
Φοβάσαι ότι θα χάσεις τον έλεγχο.
Τώρα το βλέπω.
Λυπάμαι που ατόνησε η πίστη σου.
Θέλω να την ενισχύσω.
Το ίδιο θέλω για όλους όσοι νιώθουν κουρασμένοι και απελπισμένοι.
Αυτό που κάνεις δεν δίνει δύναμη, Λοσάνγκ.
Είναι μια προσπάθεια απέλπιδα, αποπροσανατολισμένη και άγρια.
-Σαν να ακούω τον Ντάριλ. -Όχι, δικές μου σκέψεις είναι.
Το κομμάτι μου που είχε πέσει σε νάρκη μέχρι που τον γνώρισα.
Το κομμάτι μου που δεν πιστεύει σε ψευδοπροφήτες.
Η ίδια έλεγες ότι το αγόρι είναι ξεχωριστό.
Σκέφτεται και νιώθει με τρόπο που θα κάνει την ανθρωπότητα να επιβιώσει.
Μα είναι άνθρωπος.
Ματώνει και πληγώνεται. Μπορεί να πεθάνει.
Όπως ο Ιησούς, ο Μωάμεθ, ο Βούδας...
-Χάνουμε την ώρα μας. -Πάψε!
Αδελφή... Θα προσφέρουμε αποδείξεις στο ποίμνιο.
Πρέπει να γίνει.
Καταλαβαίνεις;
Γι' αυτό χρειάζεται να μου πεις πού βρίσκεται το αγόρι.
Παραβιάστηκε η πύλη. Εισβολείς ανεβαίνουν!
Ο στρατός της Ζενέ είναι στο χωριό.
Έλα, θα έρθουν.
Λοσάνγκ, πρέπει να φύγουμε.
-Μπαμπά, έρχονται! -Τρέξε να σωθείς!
Συγνώμη...
-Πάμε! -Έλα από 'δώ!
Είναι παντού!
-Ανεβαίνουν. -Από 'δώ. Πάμε!
Μα είναι όλοι!
Είσαι καλά;
Έτσι νομίζω.
Σε μαχαίρωσαν;
Έλα να καθίσεις.
Εδώ...
Με προσοχή.
Προσεκτικά.
Να ρίξω μια ματιά;
Φαίνεται καθαρό. Καλό είναι αυτό.
Ποια είσαι;
Με λένε Κάρολ.
Ήρεμα τώρα...
Πίεσε καλά, εντάξει;
Θα μου κάνεις αυτή τη χάρη;
Τρέμεις!
-Τι γυρεύεις εδώ; -Ψάχνω έναν φίλο μου.
Από την Αμερική.
-Εδώ είναι. -Όχι, όχι!
-Ντάριλ, δεν πειράζει. -Να πάρει.
Κράτα αυτό σφιχτά.
-Θα σε πάρω από 'δώ. -Όχι.
-Είναι πολύ αργά. -Δεν είναι αργά.
Όχι έτσι...
Σταμάτα.
Απλά...
Φρόντισε να είναι ασφαλής.
Μαζί θα το κάνουμε αυτό.
Φρόντισέ τον.
Και να ξέρει ότι είμαι μαζί του.
-Εντάξει; -Εντάξει.
Τις βλέπω.
Τις πυγολαμπίδες.
Είναι τόσο όμορφες.
Εμπρός! Πιο γρήγορα.
-Πού πάμε; -Πάμε!
Έχω κάποιον που περιμένει να μας γυρίσει πίσω.
Έναν πιλότο με αεροπλάνο. Περιμένει στο Παρίσι.
Λείπεις σε όλους. Η Κόνι κι η Τζούντιθ θα χαρούν αν γυρίσεις.
Με ακούς;
Την ήξερες καλά, το καταλαβαίνω.
-Ποιον θέλει να φροντίσουμε; -Από 'δώ.
Τελείωσε.
Παραδοθείτε. Η Φωλιά είναι δική μας.
Λοράν;
-Έφυγαν. -Ποιοι;
-Ντάριλ, ας γυρίσουμε στο Παρίσι... -Όχι.
Όχι χωρίς το παιδί.
-Γι' αυτόν μιλούσε η Ιζαμπέλ; -Θα περίμεναν εδώ με τον Φαλού.
Είναι κρύο.
Να πάρει!
-Ήταν εδώ. -Εντάξει.
-Μου άφησε αυτό. -Εντάξει.
Ας τον βρούμε παρέα, εντάξει;
Εντάξει.
Πάμε.
-Πρέπει να πέρασαν από 'δώ. -Δεν θα είναι μακριά.
Η Ιζαμπέλ...
Ναι... Βοηθήσαμε ο ένας τον άλλο.
Δεν θα ήμουν εδώ χωρίς εκείνη.
Εκείνος ο πιλότος...
Τι κάνατε; Φορτώσατε το αεροπλάνο κι ήρθατε από το Μέιν;
Σταματήσαμε στη Γροιλανδία για ανεφοδιασμό. Άλλη ιστορία αυτή.
Ακολούθησες ένα προαίσθημα και τους άφησες όλους πίσω;
Ναι.
Ήρθα από την άλλη άκρη του κόσμου για ένα προαίσθημα.
-Υποτίθεται ότι θα επέστρεφες. -Προσπαθούσα.
Ένα είναι το σίγουρο...
Δεν είμαστε πια στο Οχάιο.
Ορίστε;
Είναι μια γαλλική λέξη.
Σημαίνει, "το μέρος που σε κάνει να βλέπεις τα πράγματα αλλιώς".
Τι;
Εσύ μιλάς γαλλικά...
Βρισκόμαστε εδώ... Τρελό δεν είναι;
Όχι, χαζό είναι.
Τρελό είναι.
Γνώρισα κάποιον που με βοήθησε. Τον λένε Κοντρόν. Είπε ότι σε ξέρει.
Τον γνώρισα στη Μητρική Εστία.
Τον είχε πιάσει η Ζενέ.
Φοβερή περίπτωση η κυρία.
Εκείνος σε βοήθησε να με βρεις;
Είπε πως το έκανε για το αγόρι.
Πού είναι το αγόρι;
-Με τον Αμερικανό; -Κερδίσατε τη μάχη. Άστε τον ήσυχο.
-Θέλω να κερδίσω τον πόλεμο. -Τον πόλεμο...
Τους νεκρούς έπρεπε να πολεμάμε, όχι ένα αθώο παιδί.
Ενσυναίσθηση, ανησυχία...
Καταλαβαίνω πώς κρατάς υποταγμένα τα πρόβατα.
Πιστεύεις πως τόσο καιρό βασίζομαι μόνο στην αλήθεια;
Βρήκαμε την καλόγρια. Την Ιζαμπέλ.
-Δεν θα σου πει κάτι. -Όχι πια.
Έκρυβε το αγόρι;
Φοβήθηκε αυτό που θα του έκανες;
-Δεν είχε να φοβηθεί κάτι. -Είχες όμως εσύ.
Φοβάμαι για τον λαό μου.
Για το μέλλον.
Όταν δραπέτευσε το αγόρι, φοβήθηκα ότι ο Θεός το προστατεύει από μένα.
Αμφισβήτησα και τον εαυτό μου και την πίστη μου.
Όχι πια, όμως.
Γιατί καταλαβαίνω πως ο Θεός τον προστάτευε από σένα.
-Ο Αμερικανός υπηρετεί τον Θεό; -Όλοι Τον υπηρετούμε.
Είτε πιστεύουμε είτε όχι. Ακόμη κι εσύ.
Οπότε αν βρω το αγόρι, θα σημαίνει ότι ο Θεός είναι με το μέρος μου.
Ψάξτε καλά. Δεν μπορεί να έχουν πάει μακριά.
Στη θέση σου δεν θα ανησυχούσα για το μέλλον...
γιατί δεν έχεις.
-Πού είναι ο σταθμός; -Ορίστε;
Γαλλικά του σχολείου. Σημαίνει... "Πού είναι ο σταθμός του τρένου;"
Αν βρούμε τρένο, θα μιλήσεις εσύ.
Η μαντάμ Μπερζερόν...
Αν έκανες λάθος, σου έσπαγε τα χέρια με τον χάρακα.
Μας έκανε και μαθηματικά. Σε κανένα από τα δύο δεν ήμουν καλή.
Δεν έχω ξαναταξιδέψει.
Έχουμε πάει σε διάφορα μέρη.
Ξέρεις τι εννοώ. Όταν ήμουν μικρή, ο πατέρας μου είχε μια υδρόγειο.
Τη γύριζα και σκεφτόμουν πόσο εύκολο θα ήταν να δω τον κόσμο.
Και γιατί δεν το έκανες;
Έγινα μητέρα.
Αυτός ήταν ο κόσμος μου.
Είχες πει στον ασύρματο πως επέστρεψε κάποιος. Ποιος ήταν;
Δεν ήταν άνθρωπος...
αλλά αίσθηση.
Επικρατούσε απίστευτη ησυχία στην Κοινοπολιτεία.
Γύρισαν όλα τα περασμένα σαν φαντάσματα και γι' αυτό έφυγα.
Και γιατί ανησυχούσα για σένα.
-Ίχνη; -Ναι.
Πάνω από δύο άτομα. Κάποιος τους πρόλαβε.
-Ο κύριος Ντίξον; -Ποιος είσαι εσύ;
Και η αδελφή Ιζαμπέλ;
Καλώς ήρθατε. Είμαι η Ντιντί και εκείνος ο Τεό.
Το αγόρι είπε πως θα ερχόσασταν.
Μάζευα τροφή όταν τους είδα. Η Ντιντί λατρεύει τα λευκά μανιτάρια.
Ευχαριστούμε. Είναι πολύ νόστιμο.
Τους είδα πεινασμένους και κουρασμένους.
-Πολύ καλός κύριος ο Φαλού. -Κι ο Λοράν είναι πολύ ευγενικός.
Με βοήθησε με τα πιάτα.
-Έφυγαν με τα πόδια; -Για το Παρίσι;
Όχι, τους βρήκα αυτοκίνητο.
Μπορείς να βρεις και σε μας;
Έχω αρκετά. Αν κάνετε κάποιο να πάρει μπρος...
Θα κοιτάξουμε το πρωί.
Μια χαρά είναι το πρωί.
Είναι πίσσα σκοτάδι έξω.
Απολαύστε το φαγητό σας και ξεκουραστείτε.
Η αδελφή Ιζαμπέλ ξέρει καλύτερα.
Από πότε έχουν να δουλέψουν;
Ούτε που θυμάμαι. Σ' αυτό το φορτηγό έμαθα να οδηγώ.
Μαζί με κάποια άλλα πράγματα...
Εδώ μεγάλωσες;
Είμαι τέταρτη γενιά.
Πουλούσαμε καρότα στους Γερμανούς κατά τον Α' Παγκόσμιο.
Στους Ναζί στον Β' Παγκόσμιο και μετά στους Αμερικανούς.
Οι στρατοί πάνε κι έρχονται, αλλά εμείς παραμένουμε εδώ.
Αυτό έχει φάει σφαίρα ξώφαλτσα. Έχεις καθόλου αιθανόλη;
Στον αχυρώνα.
Αυτό δεν είναι κακό.
Αν βρούμε μπαταρία που να δουλεύει και μερικούς σωλήνες...
Ξέρω ένα μέρος που μπορείς να τα βρεις. Αλλάζω παπούτσια και σε πάω.
Ωραία.
Μου λείπουν οι νέοι άνθρωποι.
Όλα τα παιδιά μεγάλωσαν κι έφυγαν πριν καιρό.
Ήταν ωραία που είχαμε εδώ τον Λοράν. Ακόμα και για μία μέρα.
Όπως είπες... Είναι πολύ γλυκό παιδί.
Αγαπά πολύ τη θεία του την Ιζαμπέλ.
Και για τον Ντάριλ μιλούσε συνέχεια.
Ο Ντάριλ είναι καλή επιρροή.
Και ο τρόπος που μιλούσε για τους δυο σας...
Τα παιδιά βλέπουν πράγματα που οι μεγάλοι φοβόμαστε να δούμε.
Γιατί νιώθω ότι θέλεις να μου πεις κάτι;
Ο Λοράν πιστεύει ότι ο Ντάριλ σε αγαπά...
αλλά δεν το λέει γιατί αν το πει, δεν θα μπορεί να φύγει.
Είναι κάπως πιο περίπλοκο.
Όχι για ένα παιδί.
Ούτε για μένα. Ξέρω πόσο σπάνιο πράγμα είναι η αγάπη.
Πόσο καιρό είστε παντρεμένοι;
Με τον Τεό;
Δεν είμαστε παντρεμένοι.
Ο άντρας μου πέθανε πριν χρόνια.
Τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου έχουν χαθεί.
Κι όμως... Φαίνεσαι τόσο χαρούμενη.
Για πολύ καιρό δεν ήμουν. Όπως ο Ντάριλ.
Ζούσα ανάμεσα στον κόσμο που έχασα κι εκείνον που βρήκα.
Όμως...
ο καθένας πρέπει να αναζητά τρόπους για να συνεχίσει να ζει.
Μερικές φορές δεν είναι εύκολο.
Παντού υπάρχουν λόγοι.
Το τραγούδι μας!
Αγάπη μου...
Χαίρομαι που άλλαξε παπούτσια.
Αυτό το μέρος με ανατριχιάζει. Είναι γεμάτο Περιπατητές.
Καλημέρα, κυρία Ντικάς.
Ευγενέστατη κι εξαίρετη οδοντίατρος. Μου έσωσε τα περισσότερα δόντια.
Κύριε Ρου!
Ο φούρναρης. Ήσυχος άνθρωπος. Τώρα κάνει περισσότερη φασαρία.
-Όλος ο δρόμος έχει πεθάνει. -Και γιατί δεν τους θάψατε;
Το χωριό έχει μόνο ηλικιωμένους και δεν είναι εύκολο να κάνεις ταφές.
Οπότε, όταν κάποιος πεθαίνει κλειδώνουμε την πόρτα...
και χαιρετάμε όποτε περνάμε.
-Καλό και τούτο... -Ναι.
Κύριε Τουσάρ!
Σταμάτα.
Μείνετε εδώ. Να του μιλήσω εγώ πρώτα.
Η Ντιντί λέει πως ο Λοράν σε έχει εξιδανικεύσει.
Μία μέρα μόνο έμεινε μαζί του.
Έκανε μεγάλη εντύπωση. Θα τα πάει πολύ καλά στην Κοινοπολιτεία.
Έχει φίλους στο Παρίσι. Ίσως καλύτερα να μείνει μαζί τους.
Καλύτερα για ποιον; Είναι δική σου ευθύνη.
Ίσως να μη θέλω να την αναλάβω.
-Και τα παιδιά στην πατρίδα; -Αυτό είναι άλλο.
-Αλήθεια; -Ναι.
Ναι, είναι.
Δεν θέλω να τον χάσω.
Φοβάσαι ότι θα καταλήξεις σαν κι εμένα;
Όχι...
Δεν φοβάμαι αυτό.
Όλα καλά.
Εντάξει, βιαστείτε.
Αυτό μας κάνει.
-Αμερικανοί; -Ναι.
Αγαπώ τις ΗΠΑ.
Ο αδελφός μου ζει στη Φλόριντα.
Με τη γυναίκα του πηγαίνουν κάθε χρόνο τον χειμώνα.
Στο Φοντενεμπλό.
-Είναι πολύ ωραία η Φλόριντα. -Μείνατε στο Φοντενεμπλό;
-Είναι στους στόχους μας. -Να πείτε ότι είστε από μένα.
Ζητήστε το δωμάτιο 22. Είναι το καλύτερο.
Να είναι όλα στη θέση τους μέχρι τη Δευτέρα. Πρέπει να πάω στη δουλειά.
-Έγινε. -Ευχαριστούμε.
Ξεχνά τα πάντα.
-Ακόμα και τους Πεινασμένους. -Τυχερός.
Μακάριος! Πόσο θα ήθελα να μη θυμάμαι κι εγώ.
Ευχαριστούμε.
Πώς πάει;
Πρέπει να το βάλουμε μπροστά για να δούμε.
-Ο Τεό είπε πως έχετε αιθανόλη. -Ναι, στον αχυρώνα. Να σας φέρω.
-Ευχαριστώ. -Θα σας βοηθήσω.
Ευχαριστώ. Ελάτε.
Αδελφή...
Αδελφή Ιζαμπέλ...
Τι συμβαίνει, καλή μου;
Μπορείς να μου πεις.
Είχα ένα κοριτσάκι.
Εγώ τα κατάφερα.
Θα τα καταφέρεις κι εσύ.
Εντάξει;
Έλα...
Θα μπούμε παρέα.
Εντάξει, πάτα λίγο το γκάζι.
Σταμάτα!
Λίγο, είπα.
-Λίγο το πάτησα. -Όχι, ήταν πάρα πολύ.
Πώς να ξέρω πόσο είναι το πολύ;
Το ακούς κι αν ακούγεται πολύ είναι πολύ.
-Ίσως εσύ είσαι πολύ... -Ορίστε;
-Ορίστε;
-Μη σταματάτε. Πλάκα έχετε.
-Σαν χιλιόχρονο ζευγάρι. -Χαίρομαι που το διασκεδάζετε.
Είναι από τη Εξουσία. Κρυφτείτε.
-Θα τους σκοτώσουν. -Δεν το ξέρουμε.
Κάτω!
Υποθέτω πως η Ζενέ κέρδισε τη μάχη.
Καταλαβαίνω πως ήξερες κόσμο εκεί.
Την Ιζαμπέλ και τον Λοράν.
Είναι από την Τζούντιθ.
Πώς είναι;
Δεν ήθελε να φύγω.
Μέσα της ήξερε πως έπρεπε να γίνει για να ψάξω μήπως και σε βρω.
Εκπλήσσομαι που δέθηκες με κόσμο εδώ πέρα.
Δεν είχα τέτοια πρόθεση.
Δεν είναι εύκολο να σου εξηγήσω.
Αν ποτέ θελήσεις να το προσπαθήσεις...
Χαίρομαι που ήρθες.
Κι εγώ.
-Φεύγετε; -Είναι μεγάλο το ταξίδι.
Κρίμα...
Η Ντιντί ετοίμασε κάτι ξεχωριστό.
Αβγά με τρούφα. Έχετε φάει τρούφα;
Όχι.
Είναι σαν σεξ για τη γλώσσα.
Συγνώμη, αδελφή.
Ελάτε.
Πάμε.
Δεν θα καθυστερήσουμε.
Χριστέ μου!
Συγνώμη... Δεν έχω φάει νοστιμότερα αβγά.
Τρούφα... Πρέπει να βρω κι εγώ.
Χρειάζεται καλό μάτι και πολλή υπομονή. Βρίσκεται πολύ δύσκολα.
Τη φυλάμε για ειδικές περιπτώσεις.
Ευχαριστούμε για το αμάξι.
Και όλα όσα κάνατε.
Τι σχέδια έχετε; Όταν βρείτε τον Λοράν θα μείνετε στο Παρίσι;
Δεν ξέρουμε ακόμα.
Τι κάνεις;
Τεό... Τι κάνεις;
Τι σου πρόσφεραν;
Τεό, γιατί;
Για σένα, αγάπη μου. Για εμάς.
Ξέρεις ποιοι είναι αυτοί;
Οι στρατοί πάνε κι έρχονται. Αν πας με αυτόν που χάνει, δεν επιβιώνεις.
Ελάτε μαζί μου.
Γεροξεκούτη.
Είναι πέντε... Όχι έξι... Είναι και η Ζενέ.
Κρυφτείτε κάτω.
Κύριε...
-Ξέρετε γιατί ήρθα; -Μάλιστα, κυρία.
Έφυγαν λίγο μετά το πρωινό.
Κάναμε ό,τι μπορούσαμε, μα ήταν καχύποπτοι.
-Θα ψάξουν τον αχυρώνα. -Κάλυψέ με. Θα φέρω το αμάξι.
Μυρίζει υπέροχα.
Επιτρέπετε;
Θα ήταν τιμή μας.
Τρούφα...
Τι λεπτή γεύση!
Μπορεί να μην έχουμε αλάτι, αλλά έχουμε τρούφα.
Τα άτομα που αναζητούμε είναι πολύ επικίνδυνα.
Για να είμαστε ειλικρινείς, είναι εχθροί. Πόλεμο έχουμε.
-Ξέρετε ποια είμαι εγώ; -Ναι, έχω ακούσει να μιλούν για εσάς.
Από τον πατέρα μου.
-Εκπληκτική μακροζωία. -Όχι.
Πέθανε νέος από τραύματα που υπέστη μαχόμενος με τους Μακί.
Όμως, μου μίλησε για άτομα σαν εσάς που έρχονταν στο χωριό μας.
Ήταν άλλος πόλεμος...
μα κι αυτοί έψαχναν παιδιά...
και τα έβαζαν σε τρένα.
Αυτό πιστεύετε για εμάς;
Ντιντί...
Σας είπαμε ότι έχουν ώρα που έχουν φύγει.
Και πώς γίνεται τα αβγά να είναι ακόμα ζεστά;
Κάπου εδώ γύρω είναι.
-Θα ψάξουμε το σπίτι. -Όχι.
Εκείνοι θα το κάνουν.
Αν σε κάτι είναι καλοί οι νεκροί είναι στο να ξετρυπώνουν τους ζωντανούς.
-Πάμε. -Εντάξει.
Γρήγορα...
Προσοχή.
Είμαστε πίσω από την πόρτα.
Κριτική.
-Το βλέπω στα μάτια σου. -Σύγχυση βλέπεις.
Πώς κάποια σαν εσένα κατέληξε έτσι;
Ξέρεις τι άλλο έχω δει;
Την Πόλη του Φωτός να σκοτεινιάζει...
ενώ οι πλούσιοι έφευγαν για τις βίλες και τους πύργους τους.
Οικογένειες συνωστίζονταν κάτω από την Πον Νεφ γεμάτες τρόμο...
ενώ φυγαδεύονταν οι ισχυροί.
Και τώρα παίρνεις το αίμα τους πίσω;
Κι ενώ τα αριστουργήματα ήταν ασφαλή...
είδα την αγάπη μου, την ελπίδα μου...
να την καταβροχθίζουν τα τέρατα που κατασκεύασαν.
Ενάμισι μέτρο μακριά μου.
Από την άλλη πλευρά του τζαμιού.
Έχεις ζήσει τέτοια απώλεια;
Τη σκότωσαν.
-Βρήκα έναν χάρτη στο ντουλαπάκι. -Τέλεια.
Μόλις γνώρισα την Ιζαμπέλ δεν σχημάτισα πολύ καλή γνώμη για εκείνη.
Χρειαζόταν τη βοήθειά μου κι εγώ έψαχνα τρόπο να γυρίσω.
Κάναμε μια συμφωνία.
Βγάζει νόημα.
Ο Λοράν...
έγινε η κόλλα που μας κράτησε ενωμένους.
Καταλαβαίνω.
Ποτέ δεν έπαψα να προσπαθώ να γυρίσω σε σένα.
Όσο περισσότερο έμενα εδώ, τόσο πιο δύσκολο γινόταν.
Την αγαπούσες.
Ο Λοράν θα έρθει μαζί μας.
Το ξέρω.
Η Μαντάμ Ζενέ είναι νεκρή.
Τη σκότωσε ο Αμερικανός.
Κυνήγησε το αγόρι και τώρα είναι νεκρή.
Αν αυτό δεν είναι απόδειξη ότι ο Θεός είναι με το μέρος μας...
Ο τρόπος της Μαριόν δεν ήταν αρκετός.
Ούτε ο δικός σας είναι.
Και τώρα τι θα γίνει;
Όλα έχουν συγχωρηθεί, φίλοι μου.
Όλα έχουν συγχωρηθεί.
Εξουσία των Ζωντανών...
καλωσήρθατε στην Ένωση της Ελπίδας.
Ας ενώσουμε τα οράματά μας για ένα καλύτερο μέλλον, πιο στέρεο.
Μπροστά μας βρίσκεται η γη της επαγγελίας.
Ο Λοράν θα μας πάει εκεί.
Ας πάμε να βρούμε το παιδί.
Απόδοση Διαλόγων Μαρία Κοπέλου
Επιμέλεια Υποτίτλων Άννα Καρβούνη
Τεχνική Επεξεργασία COSMOTE TV