Baştan başlayalım.
Baştan başlayalım!
En başından başlayalım!
SIMSIKI SARIL BANA
Paul, üstünü giyin.
Sakin ol baba. Okulun bir yere kaçtığı yok.
Yemeğimi bitirmedim.
Çabuk ol.
Annemin bana sıcak çikolata yapmasını istiyorum.
Yarın yapar.
Gidelim.
- Ayak işlerini mi hallediyor? - Ayak işi değil, el işi hallediyor.
Paul!
Üstünü giyin.
Ufak olmaktan bıktım.
- Lucie? - Efendim.
Gidiyoruz Lulu.
Elinde çikolata kalmış.
- Yürü! - Sakin olsana.
- Lucie? - Efendim.
Saatten haberin var mı?
Kaçıyor musun yoksa?
Evet.
Sabahın köründe.
Ne?
Frühstück. [Kahvaltı.]
Frühmorgen stund. [Sabahın köründe.]
Nereye gideceksin?
Bilmem. Süreceğim işte. Denizi görmek istiyorum.
Yağ ve su kontrolü yapacağım.
Uzun süredir kullanılmadı.
Cuma günü iki ay olacak.
Paul süslemek istedi.
Onları görüyorum.
Tahmin edebiliyorum.
Hadi!
Şöyle.
Memelerini göster.
Tatil, memeler, deniz...
Lucie bunu çalmayı çok istiyordu.
En sevdiği parça.
Aylaklık ediyorsun.
Clarisse!
- Cuma günü annenizle mi görüşeceksiniz? - Cuma mı?
Bir şey söyledi mi?
İşi var derken yalan mı söyledin?
İki kahve, iki çikolata.
Lucie!
Bir şey bulmam lazımdı.
Erken gitti demiştin!
Niye öyle dediğimi biliyorsun.
Bekle.
Burada kal!
Evet.
Hiç bilmiyorum. Aradım.
Hayır, benimkini almış.
Tamam.
Ben nereden bileyim?
Bilmek istemiyorum.
Çakmağımı gören var mı?
Çekil.
Kucağında öpüldüm.
Kulaklarımızı mahvettin!
Sonsuza dek akor mu yapacaksın?
Çalsana!
Çal hadi!
Piyano çalmayı biliyorsun. Keşke ben de bilseydim.
Lulu?
- Cuma günü annenizle mi görüşeceksiniz? - Cuma mı?
Bir şey söyledi mi?
Budur!
İşte böyle!
Harikasın tatlım!
- İşi var derken yalan mı söyledin? - Çekil.
İyi cadı mı, kötü cadı mı?
Neredesin?
Gittin ama neredesin?
Spora gitmeyi bıraktım.
İstediğim kadar piyano çalıyorum.
Geceleri bile.
Sus!
Babam, ne yapmak istesem izin veriyor.
Onu yanına alabilirdin.
Paul'la idare ediyoruz.
Hücum!
Akıllı at.
Of be...
Anlatabileceğimiz bir hikayeyle dönmelisin.
Anlatabileceğimiz bir hikayeyle...
Ben de öyle yapıyorum canım.
Sus!
İcat ediyorum.
Gittiğimi hayal ediyorum.
Bir şey bulmam lazımdı, değil mi?
Hanımefendi!
Hanımefendi! Nereye gidiyorsunuz?
Alo, annem burada değil. Ne diyeyim?
Şöyle diyeceksin,
"Mesaj bırakırsanız
makine size geri dönecek."
Şimdi görüşürüz de.
Görüşürüz.
Teşekkür ederim.
Gelip Paul'u görebilir misin?
Sonra gidebilirsin.
Gece mutfak kapısını kilitlemeyeceğim.
Babam farkına varmaz. Söz veriyorum bir şey söylemem.
Kapıyı anladın mı? Babam uyuyunca kilidini açacağım.
Acele et.
Bir şey yapmıyor.
Aramıyor.
Marc.
Bilsem telefonu yanıma almazdım.
Çocuklara açıklamaya çalışacak mı acaba?
Belki.
Bir haftalığına gittiğimi sanacak.
Sonra bir ay, sonra üç ay,
sonra altı ay.
Sonra peşimi bırakacak.
Ardından...
Konu arkadaşlarımıza gelecek.
Onları sakinleştirecek. "Olur böyle şeyler.
Gitti işte.
Oluyor böyle.
İnsanlık hâli..." diyecek.
Ben olsam öyle derdim.
İnsanlık hâli.
Olur öyle.
Marc!
Hiç adil değil.
Lucie, dinliyor musun?
Ne?
- Ne dedim ben? - Bilmem.
"İnsanlık hâli, olur öyle" dedi.
Her gün bir saat fazladan çalışmam lazım.
"İnsan" ne demek?
Marc, onlara başka bir şey söyle.
Başka bir şey söyledim.
Hayır.
Seyahate çıkmanın uzun zaman aldığını,
çok uzaklara gidildiğini söyledin.
Bölge keşfedilecek. Ev bulunacak.
İş bulunacak.
Dil öğrenilecek, taşınılacak, iş bulunacak.
Arkadaş da edinilecek mi?
Mutlu yıllar sana.
Zaman alıyor.
Seneler sürüyor.
Görmüş olduğunuz bu direkte...
21 kilometre uzunluğunda bir halat bulunuyor.
Siyah malzeme...
tamamen bitkisel olan katran.
Pruva sorumlusunun halatı su geçirmez tutması için
katranla kaplaması gerekiyor.
Derdin ne senin?
Bir derdim yok.
- Daha çocuk o. - Benim çocuğum.
Oyuncak bebek değil, heykel de değil!
Yaptığın şeyi görüyorum!
- Zalimlik bu. - Hiç de bile!
Bu benim oğlum!
Çocuğa öyle davranabilir misin yani?
Çocuk dediğin hareket eder, güler,
koşar, zıplar!
Çocuk dediğin binlerce şey yapar. Şerefsiz herif!
Şerefsiz!
Tatlım, diş tellerine ihtiyacın olduğunu biliyorsun.
Cuma günü niye gitmiyoruz?
- Çalışıyorum. - Orada buluşuruz.
Hava harika olacak.
Bir defalığına bensiz gidin.
Marc!
Evet.
Gelebilir misin?
Geliyorum.
Neredesin?
Her yerde.
İyi misiniz hanımefendi?
Fiyatları mı koyuyorsunuz?
Hanımefendi, ne oldu?
Hayır!
Annemi mahvettin!
Annemi attın!
Parfümlerini de attın!
Annemi evden attın!
Paul...
Hanımefendi!
Nereye gidiyorsunuz?
Pardon!
Hanımefendi!
Hanımefendi, lütfen!
Burası yasak bölge.
Bu taraftan!
İşimizi kolaylaştırmak istiyorsanız bizimle gelin.
Lütfen hanımefendi.
Bizimle gelin, lütfen.
Bu benim oğlum.
- Sıkı giyinmişler miydi? - Evet.
Kızım.
Baba...
Sabah kayak yapıp uyumuşlar.
Sonra yakınlarda yürüyüş yapmışlar.
- Otel burası. - En yakın göl burası mı?
O zaman budur.
Beni sık sık buraya götürürdü.
Gölü işaretleyin.
En son ne zaman konuştunuz?
Geçen cuma günü.
Akşam dokuz buçukta mesajlaştık.
Çocukların pasaportları eşinizde miydi?
Hayır, pasaportları yok.
Gidip bakalım mı?
Bir oğlan, bir de kız.
Arabalarını otelin önünde park edilmiş vaziyette bulduk.
Görgü tanıklarının ifadeleri de bize tek bir yönü gösteriyor.
Arama ekibi.
Bölgedeyiz. İki büyük çığ gölün üzerini kaplamış.
Ağaçların tepelerini zor görüyoruz.
Köpek izleri kaybetti.
Üç ayak izi var. İkisi çocuklara ait.
Burada kalamayacak kadar açıktayız.
Cenazeleri almak için baharda karın erimesini beklemek gerekecek.
Beni nereye götüreceksin?
Neredesin?
Lavabonun altında
yine pamuk topları buldum.
Kapağı olmayan kremler.
Midemi bulandırıyor.
Kadın kokuları, ürünleri, gülüşleri, sohbetleri.
Sigara, şampanya, müzik, aşk, seks...
Kafa bulmayı kes Marc! Bize ne? Çalışamıyoruz şurada!
Yetti artık!
Sigaraymış, seksmiş, müzikmiş! Kes ulan!
Giden ben değilim.
Kurt adam.
Şuna bak. Şu kaslara bak.
Hadi.
Gel.
Gir, çık...
Dur, hayır!
Baba, pembe tokamı alabilir miyim?
- Ne? - Pembe toka.
- Sakın girme! - Merak etme.
Pembe toka...
İşte burada.
Al. Akşam görüşürüz canım.
Nasıl yapıyorsun bunu?
Bilmem.
Neye benziyorum?
Ne?
- Araba güzelmiş. - Teşekkürler.
Ben nasılım peki?
Neyim ben? Domates dolması mı?
Hayır.
Arabaları seviyorum işte.
Tamam. Sana hayatta başarılar.
İyi yolculuklar.
- Merhaba. - Merhaba hanımefendi.
Giden ben değilim.
Kafamda kurdum.
Burada olun diye.
Artık işe yaramıyor.
İşe yaramıyor.
Dikkatli ol, doğrudan çal.
Daha az melodramatik olsun.
İki numaran bir ölçü öncesi.
Çok iyi. Şimdi Christe'yi çalalım.
Çabuk ol, otobüs geliyor!
Adam bara girip diyor ki
"Selam, benim." Ama o çıkmıyor.
Komik mi şimdi bu?
Kartın yanında mı?
Gücünü bitiriyor.
Hafifliyorum.
Kulaklarıma bağırıyorsun.
Cuma günü...
Clarisse, ne alırsın?
Kayısı suyu.
- Clem? - Beyaz şarap.
- Her şey yolunda mı? - Evet.
Evde çalışamıyorum.
Burası da evin sayılır.
Angèle?
Bekleyecekler. Bir hafta beklerse ölmez.
Ama bu...
Bunu tek başıma yapamam.
Gelecek haftaya Almanca çeviri.
Tamam.
Yapabilirim.
Denizden istifade edemedim.
Hem de hiç.
İyi gelmedi mi?
Beklemekten bıktım.
Baharı beklemekten.
Gitmek istediğim zamanlar oldu.
Çocukları camdan...
atmak istediğim oldu.
- Normal. - Marc da ev eşyasından farksızdı.
Şimdiyse onları kıymetli kuzular gibi görüyorum.
Çok saçma.
Yemek iyi gelir.
Evet!
Özellikle de croque-monsieur.
Çok ağır!
Müzisyenler geliyor.
Konser mi var acaba?
Bir şeyler dinleyebiliriz.
Değil mi?
O parçayı kaç yaşında çaldın?
Dört.
Bunu da.
Çocukluğumda
annemin niye o kadar fazla imza verdiğini anlamıyordum.
Hayranlarının onu ilgi yağmuruna tutması beni rahatsız ediyordu.
Bir gün hayranlarından birini ısırdım.
Bu ne?
Kendisi piyanist Martha Argerich.
Bayılıyorum bu kadına.
Hafif bir benzerlik var.
Saçtan dolayı.
Çok naziksin.
Hamilelik nasıldı?
Performansınız değişti mi?
Biraz yavaşladı.
Her zamanki tarzım değildi yani.
Körlemesine ilerlerdim.
Hamileliğimde şu şekildeydi.
Ne iş yapıyorsun?
Flüt çalıyorum.
Orkestradayım.
Burada uzun süre mi kalacaksın?
Sadece bir gece. Bu gece konser var.
Kımıldamayı kes!
Kahvemi dökeceksin.
Çocukluğum annemin turlarının peşinde geçti.
Ben de onun gibi geç saatte uyudum.
Onun ritmine uyum sağladım.
Tren durduğunda
her zaman sandviç ve sigara almaya inerdi.
Son dakikada binerdi.
Kızım...
Martha Argerich.
Galiba beni korkutmak hoşuna gidiyordu. Fareyle oynayan bir kedi gibi yani.
Kahverengi mi, kül rengi mi?
Kapıyı kim kilitledi?
Aptal!
Selam ufaklık.
Niye giyinmedin? Tırmanışa gitmek istemiyor musun?
Başka bir fikrin mi var?
Hayır.
Tüh, hava da çok güzel.
- Ne yapıyorsun? - Krep.
Yeni pijamana bayıldım.
Pijama değil bu.
Yine de güzel.
- Yardım lazım mı? - Hayır.
Merhaba.
Buradayım.
Bana bak.
Marc?
Biraz dursun.
Sıcak değil.
Sorun yok diyor kız.
- Isınmıyor. - Hayır, gayet iyisin.
O bıçak tavayı çizebilir.
Önemli değil.
Bırak çizsin.
Sürekli söylemen gerekmiyor.
Öğrenecek.
Büyümüş.
Büyümüşsün.
Sen de öyle.
Noch eine Zigarette. /bir sigara daha
- Kahveyi tadabilir miyim? - Ciddi misin?
Evet de.
Hadi, evet de.
Şekerli mi?
Süt olsun mu?
Teşekkürler.
Sigara da ister misin?
- Güzel değil mi? - Hem de hiç değil!
Fena değil!
Pişmemiş.
Pişecek.
Pişmesi için ısı lazım.
Göstereceğim.
Gözlerini kapat.
Kapattım.
Teşekkürler.
Çok tuhaf.
- Önemli değil. - Hoşuma gidiyor.
Benim de.
Gözlerim kapalı hâlde sana bakmak hoşuma gidiyor.
Nefes alışını hissediyorum.
Özledim seni.
Çok özledim.
Ben de.
Sen de.
- Kendi kendine mi konuşuyorsun? - Kiminle?
- Kimseyle konuşmuyorum. - Ama konuşuyorsun.
Tişörtünü çıkar.
- Niye gülüyorsun? - Çıkar.
Sıcak bastı çünkü.
Gülesim geldi.
Yeni bir dövmen var.
Yeni dövmen var. Bana da çizebilir misin?
- Aynısını mı? - Evet.
Perspektif çizim yapmayı öğretir misin?
Uzakta görünen şeyler için mi?
Evet. Trende çalışıyorsun, tren çizsen olmaz mı?
Treni çizsek raylar dışında bir şey göremeyiz.
Ama tren de yok.
Treni niye görelim ki? Tren değil, ray yapıyoruz.
Teşekkürler.
Telefon çalacak.
Her tarafım un oldu.
Arkadaşlar uğrayacak.
Kes şunu!
Kes sesini!
Bu tavırlar ne böyle?
Chloé yemeğe gelebilir mi?
Saat dörtte acıkmış olacağız.
Bir sürü atıştırmalık yiyeceğiz.
Fotoğrafları göster.
Eyfel Kulesi.
Hatırlıyor musunuz?
Paris'teydi.
Bak sen şuna!
"Paris'teydi."
Bu gece pizza yiyeceğiz.
Çocukların banyo yapmaları lazım,
yarın okulda giyeceklerini çıkarman gerekiyor.
Mutfakta takılacağız,
son bir bardak süt içeceğiz.
Sonra gece çökecek
ve çocuklar uyumaya gidecek.
Seni sevdiğimi sana göstermek istiyorum.
Seni çok ama çok seviyorum.
Asla gitmeyeceğim.
Kayıp mı oldun?
Kış bitti.
Umarım.
Prenses fazla mı uyumuş?
Bununla ne yakalıyorsunuz?
Güzel balıklar.
Bok yakalıyoruz.
Affedersiniz.
Masayı temizleyebilir miyim?
Gerek yok.
Bir ihtiyacınız var mı?
- Hayır, teşekkür ederim. - Peki.
Nereye gidiyorsun ufaklık?
Okula gidiyorum.
Ne zaman döneceksin?
Hiçbir zaman.
Bıktım şundan!
Erkek olduğu için erkek evini kapıyor.
Piyanom ne zaman gelecek?
- Ne zaman? - Gelecek işte!
Bok gelecek!
Baharı beklemek zorunda mıyım?
Şapşal.
Komodinimi de alın!
Dikkat et.
Çıkarın şunu!
Çok cılızsınız!
Raus!
Burası artık benim odam.
Baba.
Efendim.
Öğretmenim Paris Konservatuvarı’na başvurmamı istedi.
15 yaşına geldiğimi, sonsuza dek çocuk kalamayacağımı söyledi.
Korkuyorum.
Piyanom!
Yavaş olun!
Çok güzelmiş!
Yeni bir salıncak mı? Hiç kullanmıyorlar ki!
Çok hızlı büyüyorlar.
- Ne yapacaksın? - İndireceğim.
"Gücünü bitiriyor.
Işık oluyorum.
- Kulaklarıma bağırıyorsun..." - Geri ver!
"Ağzıma. Her yere."
Bu ne ya?
- "Senden gürültülü çalıyorum!" - Dur!
"Kalkıyorum."
Şaka mı bu?
- Kes şunu! - "Yok oluyorsun, ölüyorsun."
Kes ulan sesini!
"Tuşlara vurmayı bırakıyorum.
Hafifçe çalıyorum."
Çizimlerini görüyor musun? Bak!
Şerefsiz!
Marc nerede?
Bugün çalışmıyor.
- Peki ya yarın? - Hayır.
Gitti. Yeni bir hayat kurdu.
- Ne iş yapıyor? - Ne istersen.
Kararı sen ver. Bana söyle.
Paris-Montparnasse'a yaklaşıyoruz.
Son durak, Paris-Montparnasse.
Lütfen hiçbir eşyanızı trende unutmayın.
İyi günler dileriz.
Paris-Montparnasse'a ulaştınız.
Başlayabilirsiniz.
Bir problem mi var hanımefendi?
Gel, çal şunu.
Git başımdan.
Çalmak zorundasın. Hadi.
Kadın, seni tanımıyorum bile!
- Böyle olmaz... - Dur!
Kimsin sen?
Büyüyeceksin.
Her şey yoluna girecek. Gel.
- Sonsuza dek çocuk kalmayacaksın. - Juliette?
Anne...
Ne oldu evlâdım?
İyi misin? Ne oldu?
Juliette?
Korktum.
Şu kadın beni takip ediyor.
Hanımefendi, yeter artık.
Lütfen gidin.
Sana bir şey yapmadım!
Defol!
Gidin! Yoksa polis çağırırız.
Kızı aylardır rahatsız ediyorsunuz.
Her şeyi yalnız yapmak gerekiyor.
Paris Konservatuvarı hayali de bitmiş oldu.
Piyano sessiz kaldı.
Ray gibi ince.
Piyanoya olan ilgisini yitirdi.
Her şeye olan ilgisini yitirdi.
Hadi canım, kay.
Ben yaparım.
Kendim hallederim anne!
Aurèle, kemerleri tak!
Evet, çok net duyuyorum.
Sorun ne Pat?
İspanyol kurtarma ekibiyle başka bir şey için iletişime geçtim.
Yüzey elementleri bulduklarını söylediler.
Kar eridi. Bahar geliyor...
Acil kanalında konuşulmasın.
Selam Cuca. Nasılsın?
İyiyim.
Merhaba hanımefendi.
Nasılsınız? Yolculuğunuz iyi miydi?
Evet.
Buyurun. İkinci kat.
- En güzel odamız. - Büyük olanı alabilir miyim?
Büyük olan mı?
- Buyurun. - Teşekkür ederim.
Kahvaltıda ne alırsınız?
İki kahve ve iki sıcak çikolata.
Kâsede olsun.
Görüşürüz Cuca.
Pardon. Masayı temizleyebilir miyim?
Hayır, teşekkür ederim.
Bir ihtiyacınız var mı?
Sağ olun.
Kapının yeniden boyanması gerekiyor.
Hangi yıldan?
1722.
Hayır, arabayı diyorum.
17...
78, 79...
Unuttum.
Sormam lazım.
Oturma odası çok geniş.
Edebiyat bölümüne yazılacağım.
Hayal kırıklığına mı uğradın baba?
Neden?
Ünlü bir piyanist olmayacağım için.
Asla olmayacağım.
Evleri değiştirsek nasıl olur?
Ya annem dönerse?
Dönmeyecek.
Uzun zaman geçti.
Evi değiştirmek iyi olur.
Baştan başlayalım.
Çeviren: Mehmetcan Boz