Benim Polisim
Tatlı ve yumuşak bir gülücükle
Çalıntı mutlu bir gecede
Bir kız, bir erkek
Biraz keder, biraz neşe
Böyle oluşur anılar işte
Sonra eklenir kilise çanları düğünde
Âşıkların yaşadığı bir ev
Üç küçük çocuk mutluluk katar
HASTA NAKLİ
Dikkatli şekilde karıştır günleri Kalıcı mı bak tatlar
Tadını çıkaracağın hayaller bunlar
O'nun gökten gelen nimetleriyle
Servis et cömertçe sevgiyle
Bir erkek, bir eş, bir aşk
SUSSEX COAST AMBULANS HİZMETİ
-Yardım edebilir miyim? -Bize bırakın.
Tamam.
Böyle oluşur anılar işte
Oldu işte Bay Hazelwood.
Güzel yere düştünüz, değil mi?
Hem de deniz manzaralı.
Hemşire misiniz?
Öğretmenim.
Yani öğretmendim.
Emekli oldum.
Pamela banyo ve egzersiz için her gün gelecek.
Ben haftada iki kez değerlerine bakıp ilaçları ayarlayacağım.
Yemek ve diğer konulardan siz sorumlusunuz.
-Anladım. -Kendi yemek yiyebiliyor.
Bazen döküyor ama. Dikkat edin, disfajiden dolayı boğulmasın.
Yutma güçlüğü. Yemeği küçük parçalara bölünecek ya da ezilecek.
Yeterince su içmesini sağlarım.
Bu konuda bir şeyler okudum.
Yıldızı hak ediyorsunuz. Bunlar Bay Hazelwood'un kişisel eşyaları.
Evi satıldıktan sonra bunları hastaneye getirdiler.
Bilmem gereken başka bir şey var mı?
Sigara yok. Sizden almaya çalışacaktır.
Evde bulundurmuyoruz.
Tamam.
Hadi Bobby! Hadi!
Bu ne böyle?
Boş odada kalacağını sanıyordum.
O bir mahkûm değil.
Bu benim evim, değil mi?
Tanrı aşkına, daha fazlasına katlanamam.
Yatalaklar için özel yerler var.
Hiç öyle bir yere gittin mi?
Hem kabul etmiştin.
Kabul edene kadar huzur vermedin.
Yapılacak en doğru şey gibiydi.
Kendini kandırma. Onu buraya niye getirdiğini biliyorsun.
Niye?
Cezalandırmak için.
Çok saçma.
Ona hizmet edecek olman saçma.
31 TEMMUZ 1957
Sanat sayfasında ilginç bir şey var.
Genç bir kadın "Yatağım" adındaki eseriyle Turner Ödülü için
son aday listesine girmiş.
Aynen öyle.
Yatak toplanmamış ama.
Herkes bunu konuşuyor gibi.
Bunu görmek isterim.
Sanata nasıl bakacağımı bana sen öğretmiştin.
Hatırlıyor musun?
Sigara.
Ben...
Anlamıyorum.
Sigara.
Sigara istiyorsun.
Nigel içemezsin dedi.
Felç geçirdin.
Tekrar felce yol açabilir.
Patrick, hiçbir şekilde buna izin...
Çık!
Çıkayım mı?
Peki.
Piç herif.
Duvardaki
Sihirli ayna
İçlerinde
En güzeli o mu?
Söyle bana
Duvardaki sihirli ayna
Söyle bana
Soracağını söyledin.
-Senin fikrindi. -Senin kardeşin.
-Tom için ümitlenme. -Ümitlenmiyorum.
Gösterişli, iri memeli tipleri sever.
Ne dersiniz kızlar? Bugün denize girecek miyiz?
Marion yüzme bilmiyor.
Biliyorum. Çok iyi değilim sadece.
Senden ders istemeye niyetli Tom fakat sormaya çekiniyor.
Sylvie!
Ben sana ders versem?
-Hayır! -Hadi!
-Deli bunlar, değil mi? -Evet.
Seni zor tanıdım.
Epeydir eve uğramıyorsun.
-Öğretmenlik okulundaydım. -Sylvie anlattı.
-Senin görev yerin... -Kuzeydeydim.
Neyse ki o fasıl bitti.
Artık polisim.
Duydum. Çok tatminkâr olmalı.
Sudan korkarak yaşayamazsın.
Çok soğuk.
İstersen havuzda başlayabilirsin.
Olur.
Soğuk.
Tamam. Sana söylediğimde
bacaklarını arkaya doğru uzat.
Kollar ileri.
Ve ayak çırp!
Hadi.
Çok üzgünüm!
Tamam.
İşte böyle. Öğrendin!
Dersler için sağ ol.
Çok iyiydin. Buna devam etmelisin.
Eve gitsem iyi olacak.
-Düşündüm de... -Evet?
Öğretmen olduğuna göre kitap kurdu olmalısın.
Buna ne desem bilemedim şimdi.
Fakat galiba doğru.
Pardon, amacım...
Ben pek kitap okumuyorum.
Fakat bence bir erkek kendini geliştirmeli.
Sana katılıyorum.
Bana kitap önerebilir misin?
Ben de karşılığında yüzme dersi veririm.
Evet, memnuniyetle.
Kitap öneririm.
Süper!
Peki ya sanat?
Sanat kitapları mı?
Hiç sanat eserlerine bakmadım.
Bir şeyler anlayabilirim sanki.
Bu da bir başlangıç.
Aklında belli bir sanatçı var mı?
Turner soyadlı bir ressam var mı?
JMW Turner olmalı. Evet.
Bebeğim
Benim gibi bir erkek istemez misin?
Çok iyi gidiyorsun.
-Bir tur daha? -Bir tur daha.
Bebeğim
Benim gibi bir erkek istemez misin?
Birlikte çok mutlu olabiliriz
Aile kurmayı deneriz
GÜCÜNÜZÜ SINAYIN
POLİGON
Evet bebeğim
Şu kedi lütfen.
Buyurun.
Kazandım!
Teşekkürler.
Hop, hayır.
Bugün olmaz. Hadi bakalım.
Aferin oğluma.
Merhaba Bobby.
Ne yaptığını sanıyorsun?
Ver şunu!
Patrick. Kes şunu.
Evi yakabilirsin.
-Ne? -Tom nerede?
Tom nerede mi?
Bobby'yi gezdiriyor.
Hayır.
Yüzüyordur.
-Hayır! -Seni görmek istemiyor!
Odana yaklaşmıyor bile.
Seni buraya getirdiğim için beni affetmeyecek bence.
Müze mi?
Eminim daha önce gelmişsindir.
Evet.
Peki, Batı Sanatları Galerileri Müdürü
kişisel bir tur yaptırdı mı hiç sana?
Hayır. Bunu nasıl...
Müdahale ettiğim bir kazanın şahidiydi.
BRIGHTON MÜZE VE SANAT GALERİSİ
Ciddi bir şey değildi. Sohbet ettik ve beni özel bir tura davet etti.
Marion benden fazla keyif alır diye düşündüm.
Kabaran dalgaların tepesine vuran ışığa dikkat edin.
Sanki seni ezecek ya da dibe sürükleyecek gibi.
Blake hem duyuları hem de ruhu şaşırtmaya çalışıyor.
Eserleri tutku dolu.
Seni kuşatmasına izin vermelisin.
Bu en sevdiğim resimlerden biri.
Jan Lievens'tan Lazarus'un Diriltilmesi. Rembrandt'ın çağdaşıydı.
Muhteşem.
Kesinlikle.
Çok teşekkürler.
Harika geçti.
Cuma müsait misiniz? Bir resital için biletlerim var.
-İkiniz bana katılmalısınız. -Hiç resitale gitmedim.
Karar Marion'ın.
Tabii ki.
O gün görüşürüz. Yedide.
Teşekkürler.
Bizi davet etmesi çok hoş.
-Kütüphane ziyaretimiz güme gitti. -Gitmek istemiyor musun?
-Ona söylerim. -Hayır. Duyguları incinir.
Bizi davet ettiğine göre yaşıtı pek arkadaşı yok demektir.
Bence senden etkilendi, o kadar.
Saçmalama.
-Severim bu şarabı. Roma'yı hatırlatıyor. -Çok gezdin mi?
Müze yeni eserler almam için beni İtalya'ya yolluyor.
Birkaç günü kendime ayırıp macera yaşamaya çalışırım.
Ya sen?
Hiç fırsatım olmadı. Ne zaman olur bilmem.
Hayal etmelisin. Önce hayal etmeden hiçbir şey gerçekleşmez.
Hayal et Marion! Hadi.
Sanırım Venedik'e giderdim.
Sen romantiksin.
Bilmiyorum.
Venedik'in apayrı bir yer olacağını hayal ediyorum.
Öyle.
Şahsen Rusya'yı görmek isterdim.
En sevdiğim roman Anna Karenina'nın mekânı.
-Okumadım. -Okumalısın!
Edebiyatın en trajik aşk hikâyesi.
Ve en gerçekçisi,
tüm aşk hikâyeleri trajiktir, değil mi?
Umarım değillerdir.
Kadeh kaldıralım.
-Marion'a. -Hayır. Hepimize.
-Hepimize. -Hepimize.
-Şerefe.
Ben de yanacağım
Yanınca Londra'da ışıklar
Ben yanacağım...
...hiç yanmadığım kadar
Gece sefalarında bulacaksın beni
Gülücüklerde bulacaksın beni
Öyle yanacağım ki Uzaktan bile görüleceğim!
Şehir doğrulacak...
...Londra'da ışıklar yandığında
Strand gibi parlayacağız Hatta çok daha fazla
Ve cümbüş bitmeden önce
Gönderecekler itfaiye
Gördüğün en parlak, en alevli yere
Pamela gelemiyor. Seni ben yıkayacağım.
Cuma'dan önce gelmeyecek. Yıkanmalısın.
İnan bana. Bu durumdan ben de mutlu değilim.
Uslu durursan bunlardan bir tane alırsın.
Çok güzel şekilli kubbesi
Hint mimarisinin belirgin özelliklerinden.
Huzurlu, değil mi?
Büyük Savaş'taki
cesur Hint askerlerini anmak için yapıldı.
Tamamen İtalyan mermerinden.
Sicilya'dan getirildi.
Katılmamda sakınca var mı?
Yok.
Operaya gittik.
Verdi. Çok güzeldi.
Yine Patrick'in misafiri miydiniz?
Operaya hep gitmeyi hayal ettiğimi duydu.
Israr etti işte.
Ne var?
Tom'la ne zamandır tanışıyorsunuz?
Yazdan beri.
Sana hiç asıldı mı?
Tom bir beyefendi. Ne demek istiyorsun?
Yani işte...
Üçünüz birlikte çok vakit geçiriyorsunuz.
Tom kıskanmıyor mu?
Niye kıskansın?
Sen ve Patrick birbirinize daha uygun gibisiniz.
İlgi alanlarınız benziyor.
Tom'la olmak istediğinden emin misin?
Kabul ediyorum, Patrick çok havalı.
-Ama... -Ama ne?
Tom'la beraberken
eğitim, gramer, terbiyeyi takmıyorum.
Bira içip geğirmesini ya da operada uyumasını da
ki uyudu da ve Patrick çok gıcık oldu.
Bunlar düşünüldüğünde
o mükemmel.
O Tom işte.
Cevabını aldın mı?
Galiba âşık olduğunu söylüyorsun.
Ya Tom?
Bu hafta sonu
görüşeceğimizi duymak seni sevindirir. Sadece ikimiz.
Senin fikrin mi?
Onun.
Bir tane daha?
Buna dokunmadım bile.
Evet.
Sylvie nasıl?
Aynı.
İyi misin?
Gidelim. Burada konuşamayız.
Şimdi defolun!
Neyin var senin ya?
Ne?
Normal bir çift gibi bir şey içemiyoruz, dans edemiyoruz.
Seni bir yere götüreceğim.
Tamam mı?
İçki alır mısın?
Ne istersin?
Viski?
Kanyak?
-Burası Patrick'in dairesi mi? -Evet.
Londra'da. O yokken kullanayım diye bana anahtar verdi.
Ne içeceğini...
Viski lütfen.
-Şerefe. -Şerefe.
Bu sen misin?
Güzel, değil mi?
Patrick'e göre en güzel yüzler sıradan insanlarınki.
-Bunun için poz mu verdin? -Patrick'le böyle tanıştık.
Anlatmıştım.
Hayır, o bir kaza bildirdi demiştin.
Turu bitirmedim. Hadi.
Senin için güzel olsun istedim.
Bu güzel.
Sana söylemek...
Aslında bir şey soracağım.
Söylemesi zor bir şey.
Dene işte.
Karım olmanı istiyorum.
-Bu konuda iyi değilim. -Ben bilmiyordum bile...
Daha önce bir şey denemedim çünkü korkuyordum galiba.
Benden mi?
Büyümekten.
Bir erkeğin evlenmesi büyük bir adım.
Patrick'ten hoşlanıyor gibiydin, ben de...
Hayır, bu doğru değil Tom. Hiç de.
Ben sadece... Benimle ilgilendiğini sanmıyordum. O kadar.
Kafası karışık iki kişiyiz, değil mi ya?
Öyle görünüyor.
Düşünür müsün peki?
Çok şanslısın.
Balım tuttu.
İlaç saati geldi.
Bugün konuştu.
-Ne dedi, öğrenmek ister misin? -Pek değil.
"Tom nerede?"
Bunu sordu.
Tanrım, Marion. Benden ne istiyorsun?
Burada olduğu sürede onu bir kez bile görmedin.
Hiç niyetim yok.
-Seni o kadar üzüyorsa gönder. -Bunda ciddi değilsin.
-Ciddiyim! En başında söyledim. -Olanlardan dolayı ona borçluyuz.
Geç onu. Bunu uzun zaman önce hallettik.
Halletmedik. Bunu konuşmayı bıraktık.
Tek kelime duymak istemiyorum. Oynayacak mıyız?
Nasıl? Bu nasıl oldu?
-Lanet olsun ya. -Evlendiğimde
güzel şeyler olacaktı. Şimdi hâlime bak.
Tutku yok.
Sen onu buraya getirene kadar her şey güzeldi.
Uzun süredir güzel değil.
Bunu düzeltmeye çalışmazsak... Nereye gidiyorsun?
-Bara, kafa dinlemek için. -Ben ne yapayım?
Ben nasıl huzur bulacağım?
-Onu göndererek. -Hayır.
Gitmesini mi istiyorsun? Sen yap.
29 Temmuz 1957.
Evet?
Bir kaza oldu. Yaşlı bir kadın. Hemen gelebilir misiniz?
Hiç bir polis bulmam gerekeceğini düşünmemiştim.
Bu da ne?
Sizi beklemek istemedi. Aynasızlardan nefret ediyormuş.
Bunu ilk duyuşum değil.
Pek ciddi bir kaza değilmiş.
Rahatsız ettiğim için üzgünüm.
Rahatsız etmediniz. Doğru olanı yaptınız.
Ayrıca bu durumda ne olacağını bilemezsiniz.
Teşekkürler Bay...
-Hazelwood. -Memur Burgess.
Size kartımı vereyim.
Polislerimize karşı pek sabırlı değildim.
Onların kaba yöntemlerini hep hor görürdüm.
İnsanı yargılayarak süzmeleri,
gizleyemedikleri tiksintileri.
Fakat bu genç farklıydı.
Kartımı görünce gözleri parladı.
İşin müzede mi?
Brighton'ın en saygın kurumuna hiç gitmediğini söyledi,
okul gezisiyle bile.
Kızamık olmuştum.
Konuğum olarak onu müzeye davet ettim.
İlgilenmiş görünüyordu.
Onu aklımdan çıkaramadım.
Evet, yakışıklı.
Fakat başka bir şey var.
Merakla harmanlanmış masumiyet.
Resmini çizmek isterim
ama yanlış anlar mı acaba?
Bazı insanların hâlâ masum olduğunu neredeyse unutmuştum.
Bay Hazelwood?
Bir polis memuru sizi soruyor.
Beklemesi gerektiğini söyle.
Bir polise göre çok yakışıklı.
İşte gelmişti.
Onu arkadan bile tanıdım.
O güzel kafa.
Omuzlarının eşsiz çizgisi.
Güzel bir tablo.
Bu bir başyapıt hatta.
Gördün mü?
Anlaşılan biraz sanat zevkim varmış.
Zevk dediğin, bir şeyin sana ne hissettirdiğini bilmektir.
Bu sana ne hissettiriyor?
Dalgalar hissediliyor.
Ne kadar güçlü oldukları.
Dalgalı kıyıda yüzmek gibi.
Heyecan verici.
Ve korkutucu.
Evet.
Karakoldakilere bir tablodan korktuğumu söyleme.
Ben amatör bir ressamım.
Resim mi yapıyorsun?
Genelde kara kalem.
Sıradan Brightonlıları inceliyorum.
Tramvay kondüktörü, barmen, o tür şeyler.
-Harika bir model olurdun. -Ben mi?
-Hiç modellik yapmam istenmemişti. -Zor değil.
Ama tablolar hakkında daha çok şey öğrenmek isterim.
Sanat hakkında.
Övgüye değer bir şey.
Öyle mi? Niye?
Bir erkek her zaman kendini geliştirmeye çalışmalı.
Gelebildim.
İyi akşamlar Patrick.
Rudy.
Bu Tom. Kuzenim.
Nasılsınız?
İyiyim, teşekkürler.
Kuzen mi?
Portresini çizdirmeye gelen
polis memuru olarak tanıştırılmak istemezsin dedim.
Bunda kötü bir şey yok ki.
Güzel mekân.
Teşekkürler.
Üniformamı getirdim,
belki portre için istersin diye.
Evet. Güzel olur.
Tamam o hâlde. Üstünü değiştirsene.
Polislik hoşuna gidiyor mu?
-Evet, galiba... -Pozunu bozma.
Pardon.
Galiba.
Nesini seviyorsun?
Sürecin parçası mı bu?
Kim olduğunu bilmeden seni çizemem.
Doğru.
Halk için bir şeyler yapmayı seviyorum.
İnsanları korumayı.
Bu tutkundan dolayı çoğu meslektaşından daha çok takdir etmeliyim seni.
Nasıl?
Sen karşılaştığım
polislere göre daha açık fikirli gibisin.
Öyle miyim?
Evet. Genelde polise mesafeli olurum.
Kanunun doğru tarafındaysan polisten korkman gerekmez.
-Tabii ki... -Soruna suç unsurları yol açar.
Bizim ilgilenmemiz gerekir. Bu iyi bir fikir mi...
Sana içki ikram etmedim. Bir şey içer misin?
Lütfen, varsa bira alayım.
Hiç biram yok.
Daha sert bir şeye ne dersin? Ben viski içeceğim.
Ya siz Memur Burgess?
Viski, teşekkürler.
Tom diyebilirsin.
Tom.
Kımıldama serseri!
-Ne var? Çok mu komiğim? -Pardon ama "serseri" mi?
Tamam, aynasız değilim.
Sana daha çok yakışıyor.
Kumaşı da kaba.
Benim gibi.
Hiç de senin gibi değil.
İyi bir tema mıyım peki?
Gerginliğine rağmen
evet.
Viski işe yaradı. Gerçi üç kadehe gerek yoktu.
Ayyaş olduğumu düşünüyorsundur.
Bir polis görevli değilken niye eğlenmesin?
Kesinlikle haklısın.
Portremi cidden müzede sergileyecek misin?
Eh, bir gün...
Sergi açmayı umuyorum.
Düşünsene.
Benim yüzüm bir müzede.
Yeterince iyi olur mu sence?
Bence bu çok...
Hoş olacak.
Üzgünüm.
Hiç üzülme.
Neler olduğunu bilmiyorum.
-Patrick, ben... -Hiçbir şey söyleme.
Belki de yapmamalıyız.
İyi mi?
-Tom? -Kapıyı kontrol eder misin?
Kimsenin olmadığından emin ol.
Kimse yok.
Nasıl yapıyorsun?
Neyi?
Böyle yaşamayı.
İnsan öğreniyor işte.
Ben yapamam.
Yalnızlık berbat bir şey.
Polisimi tekrar görecek miyim bilmiyorum.
Rezil zamanlarda yaşıyoruz,
bir suçlu gibi yeraltına kaçışmak zorundayız,
içip kederimizi unutmak için.
Neyse ki bunun için Argyle gibi yerler var.
Merhaba Patrick. Bu akşam nasılız?
İdare ediyoruz Bayan Brown.
Benim gibi.
Viski mi?
Ne içiyorsun?
Sek martini.
Bize sek martini lütfen.
İkimize de.
Durun orada!
Durun!
Siktiğimin ibneleri.
Tut onu!
-İğrenç, pislik... Gel. -Kalk.
Tutuklusun.
Geçiyordum...
Hâlâ beni çizmek istiyor musun?
Sen istersen.
Ben istersem mi?
Sen istiyorsun sanıyordum.
Benim gibi sıradan birinin portresini çizmek.
İstediğin bu değildi.
-Sarhoşsun. -Beni buraya gelmem için kandırdın.
Ne istediğini biliyordun. Bu yüzden davet ettin, değil mi?
-Cevap ver! -Vur bana, hadi!
-Beni buna sürüklememeliydin. -Önce sen bana dokundun.
Yapmamalıydım. Yanlıştı.
Yanlış mı geldi?
Lütfen.
Yapma.
Evlenmeyi düşündün mü hiç?
Bir sevgilim vardı.
Michael.
Beş yıl birlikteydik.
Ne oldu?
Serseriler onu döve döve öldürdü.
Yok artık.
Yalnızlığa nasıl dayanıyorsun?
Yalnız değilim, değil mi?
Dikkatli olmalısın.
Bir şişe kanyaktan sonra
Uyanığım cin gibi
Mide ilacım da yok hani
Titremiyorum bile
Erkekler yeni bir tutku değil ki
Gayet iyiydim bence
Fakat bu yerden bitme
Bozdu ayarımı benim
Tekrar vahşiyim
Tekrar kandım
Yine ağlayan, sızlayan bir çocuğum
Büyülenmiş
Endişeli ve şaşkın
Öyleyim
Uyuyamadım
Ve uyumadım da
Aşk gelip dedi ki bana
Uyuma
Büyülenmiş
Endişeli ve şaşkın
Öyleyim
Kalbimi kaybettim
Ne oldu peki
O soğuk biri
Kabul ediyorum
Gülebiliyor
Fakat seviyorum bunu
Güldüğü ben olsam da
Ne var? Etrafta kimseler yok.
Sen kuralları çiğneyebilirsin.
Ben yapamam.
Bir polise göre çok romantik bir şey.
Anlatsam iyi olacak...
Evlenmeyi planlıyorum.
Anlıyorum.
-Erkekler evlenmeli. -Tüm erkekler değil.
Geçen komiser beni çağırdı.
İyi olduğumu söyledi.
Sonra "Seni uyarmalıyım." dedi.
"Bu bölümde bazı bekârlar terfi etmekte zorlandı."
Sence bu adil mi?
Kız açısından yani.
-Ne? -Evlenme nedenin...
Benim deyişimle korunma için.
Tek nedeni bu değil.
Ondan hoşlanıyorum.
Bir gün çocuğum olmasını umuyorum.
Hayır!
Bana veda mı ediyorsun?
Hayır. Ben...
Durmamı mı istiyorsun?
Hayır.
Ne yapmalıyız peki?
Beni paylaşabilir misin?
Gereken buysa varım.
Bobby! Gel oğlum!
Hadi Bobby!
Hadi oğlum!
-Güzel bir törendi. Mükemmeldi. -Gerçekten mi?
İkiniz bugüne dek gördüğüm en güzel çifttiniz.
Tom'a takımı Patrick aldı.
Bir daha giydiğini göremeyiz bence. Gülünç göründüğünü düşünüyor.
-Senin adına çok mutluyum. -Sağ ol.
Görünüşe göre konuşma yapmam istendi.
Güzel gelinimiz nerede?
Tom ve Marion'a kadeh kaldırıyorum,
mükemmel, medeni çifte.
Bay ve Bayan Burgess.
Bay ve Bayan Burgess!
Tom, gelini öpmen gerekiyor galiba.
Hoş görünüyorsun.
Sağ ol.
Işığı kapatsak mı?
Evet.
Özür dilerim.
Güzel miydi?
Evet Tom.
Bir dahakine daha iyi olurum.
Çok hoştu.
Sana bir hediyem var.
Ne?
Tanrım, Tom!
Yüzünü görmeliydin.
Selam. Söz verdiğim gibi geldim.
-Tom, şunlara yardım eder misin? -Patrick?
Harika bir düğün ziyafeti hazırlamak için söz vermiştim.
-Tom söylemedi mi? -Hayır.
Söylediğimden eminim.
Sadece bu gecelik.
Sonra yakanızdan düşerim.
-Çok mutlu görünüyorsun canım. -Öyleyim.
Patrick müthiş bir aşçı, değil mi?
-Etkilendim. Et sote. -Tarifini veririm.
Tüm gün suçlu peşinde koşturan Tom için yemeği hazır bekletirsin.
Buna içerim işte.
O kadar havalı bir şey pişirebileceğimi hiç sanmam.
Saçma. İyi bir aşçısın.
Patrick'in yardımıyla eminim bir gurme olursun.
Dersler ve personel toplantılarından
senden önce nadiren evde olurum.
-Bu pek hoşuma gitmedi. -Öğretmenliğe devam edeceksin yani?
Umarım.
Senin adına sevindim. Mesleğinden zevk alıyorsan niye bırakasın?
Nedenini söyleyeyim.
Bir anne evde, çocuklarıyla olmalı.
Tom, 1958 yılındayız. Marion gibi eğitimli kadınlar meslek sahibi.
Tanrım. Çok şaşırdım bu konuda varoş...
Sen ne anlarsın ki?
-Ben... -Çocuklardan anlamıyorsun.
Ebeveynlikten, evlilikten de.
Ne düşünmem gerektiğini söylemeyi kes!
Kes böyle...
Özür dilerim.
Geceyi rezil ettim, değil mi?
Ona yüklendik.
Senden yanaydım.
Tom ile evliyiz artık.
Bunları kendimiz halletmeliyiz.
Sorun değil.
-Dinle, belki de gitmeliyim. -Hayır, hayır.
-Eşyalarını aldın mı? -Arabada.
Her şey için sağ ol tekrar.
Rica ederim dostum.
-Marion'a selam söyle. -Olur.
Patrick gitti.
Veda etmemi söyledi.
Bayan Burgess, ne düşünüyorum, tahmin et.
Sana kahvaltı hazırlayacağım, değişiklik olsun.
Hoşuna gider mi?
Marion?
Sorun ne?
Etrafı temizlerim. Bir şey yapman gerekmez.
Seninle yukarı çıkmak istiyorum.
Tamam.
Çok güzel. Sence de değil mi?
Patrick.
Yemek yemedin.
Endişeleniyorum.
Senin için yapabileceğim bir şey var mı?
Huzurevini tercih mi edersin?
Berbatlar ama burada mutsuzsan...
Dönmek ister misin?
Evet.
Tamam.
25 Mayıs 1958.
Artık evliler. Benden uzaklaştığını hissediyorum.
Tom...
Bozma şu anı.
Nasıl yapabilirim ki?
Gelecek seferi sorarak.
Birbirimizi görmeyeli ne kadar oldu, biliyor musun? Kaç gün?
Gitsem iyi olacak.
Lütfen. Sadece birkaç dakika daha.
Marion mesai sonrası eve bekliyor.
Bir dakika daha.
Bebek istiyor.
Harika bir baba olursun.
Senin için bir şeyim var.
Bir hediye.
VENEDİK VE GÜZELLİKLERİ
Venedik rehberi mi?
Gelecek ay müze için gideceğim.
Benimle gelsene.
Venedik'e mi?
Sadece sen ve ben.
Saate bakmak, acele etmek olmaz.
Saklanmadan.
Yalan söylemeden.
-Hoşuna gitmez mi? -Ben evliyim.
Evli bir erkeğin bile seyahat hakkı var.
Kimi erkekler dostlarıyla balık turuna gider.
Bir koca arkadaşından önce karısını tatile çıkarmalı.
Bu tatil değil ama.
Müze bir asistan için ödeme yapıyor
ve ben bu işi sana teklif ediyorum.
-Gerçek bir iş mi? -35 sterlin ödüyorlar.
-Neredeyse bir aylık maaşım kadar! -Güzel.
En sevdiğim otellerden birinde süit ayırtırım.
Marion'a ne diyeceğim?
-Yapamam. -Ben yaparım. Ben söylerim.
Onu incitmemelisin Patrick.
O gerçekten harika biri.
Beni takip edin lütfen.
Şarkıda dans edilir...
Şimdi sinemaya gidiyoruz.
Punch ve Judy'yi seyredeceğiz.
O da sanat. Bu galerideki resimler gibi etkileyici ve ilham verici.
Evet, eğlendiniz mi?
-Evet! -Öyle mi? Güzel.
Bayan Stewart her birinize bir lolipop verecek, tamam mı?
Hoşça kalın.
Çok güzel bir gündü.
Çocuklar çok eğlendi. Onları okula götürsem iyi olur.
Tom'u çalıştırmayı düşünüyorum.
-Ne? -Evet, Müdür Yardımcısı gelemiyor.
Tom devreye girip beni kurtarmasa iptal edecektim.
-Pardon ama... -Venedik gezimiz.
Ben yeni eserler seçerken Tom asistanım olacak.
İstasyona taşıyacak çok şey olacak. Çok işe yarayacaktır.
İyi bir ücret almasını ayarladım.
Bundan bahsetmedi mi?
Tabii ki.
Anlayışlı davrandığın için sağ ol.
Elbette.
Hadi çocuklar.
Marion?
Patrick'le Venedik'e gidiyormuşsun.
Daha karar vermemiştim.
Neden gitmemeliyim?
Patrick bir cinsî sapık.
Çok saçma.
Sen hariç herkes bunu görüyor Tom.
Yanılıyorsun!
Sapık mı görmek istiyorsun? Karakola gel, sana birkaç tane göstereyim.
Makyaj yapıyorlar, ruj sürüp takı takıyorlar. Rezalet.
Tuhaf yürüyüşleri var.
-Bir kilometreden anlaşılıyor. -Tamam.
Kafamda canlandı.
Venedik'te işi var. Ücret alacağım.
-Evliliğimizi yıkmaya çalışıyor. -Bir şey diyeyim mi?
Kötü niyetli olduğunu düşünmeye başladım.
Ne yapacağımı bilmiyorum.
-Bir şey yapmalıyım. -Ne yapacağımızı söyleyeyim.
Bunu artık konuşmayacağız.
Öteki odaya geçiyorum.
Kendini toparlamanı istiyorum.
Çay içer, bunu unuturuz.
Marion? Kendine gel.
Bu sevgi insanı tüketiyor.
Bu kadar âşık olmanın nasıl olduğunu bilmeyenlere acıyorum.
Tüm hafta dalgındın.
Bir sorun var. Bunu konuşman lazım.
Tom gitti.
Gitti mi?
Patrick'le beraber.
Venedik'teler, müze için eser topluyorlar.
Patrick homoseksüel.
Böyle şeyler söylerken dikkatli olmalısın.
Venedik'te, kocamla beraber.
Peki ya Tom?
Bence onda
Patrick'in teşvik ettiği eğilimler var.
Ne yapacağım?
Yapmak mı?
Ona yardım etmeliyim. Karısıyım.
-Neye yardım? -Değişmesine.
Değişmeli!
Marion, dinle beni.
Bunu söyleyeceğim için üzgünüm ama yapabileceğim en iyi şey bu.
Değişmeyecek.
Bunu kabullenmen ikiniz için de en iyisi.
Bundan vazgeçmeli!
-Yapamaz. -Öyle konuşma!
Değişecek.
Benim yardımımla.
Bu doğru değil.
Onları birlikte düşününce midem bulanıyor.
İğrenç, yanlış.
Bu durumda ben de yanılıyorum.
Seninle ne alakası var?
Yok artık. Bilmiyor muydun?
Yüzünü bir görebilseydin.
Sen...
Hayatımda biri var.
Sevdiğim biri.
Senin Tom'u sevdiğin kadar.
Beş saniye önce senin için bir insandım.
Şimdi tamamen farklı bir şeyim.
Ne değişti?
Bu doğal değil.
Sen ve evliliğinin nesi doğal?
Tekrar nefes alın.
Bay Hazelwood, bir beyefendi sizi görmeye geldi.
Bir polis.
Bay Hazelwood, konuşabilir miyiz?
POLİS
Bu taraftan.
Bir tane daha enseledik.
Marion!
Tom?
-Tom? -Patrick tutuklandı!
-Onu içeri aldılar. -Ne?
Beni görmezden geldi, hiç tanımıyormuş gibi.
Sakin ol. Anlat...
Biri onu ihbar etmiş! Muhtemelen müzeden.
-Tanrım. -Buldukları sefilin teki
Patrick'in onunla beraber olduğunu iddia etti.
Dinle. Bunları geride bırakabiliriz. Evliliğimize yeniden başlarız.
Evliliğimizle ilgili değil bu!
Patrick hapse girecek ve ben mahvoldum.
Neden sen?
Patrick'i biliyorlarsa muhtemelen...
Doğru mu?
Sen ve Patrick yani.
Evet, doğru!
Şimdi birileri anlatır.
Her şeyi öğrenirler ve biterim.
Sonra herkes öğrenir benim...
Üzgünüm.
Seni yüzüstü bıraktım. Yalan söyledim.
Ne yapacağım şimdi?
-Kimse öğrenmeyecek. -Nasıl öğrenmeyecek?
Çünkü Patrick asla söylemez.
Sen polisleri tanımıyorsun.
Patrick sana bunu yapmaz.
Her şey yolunda.
Patrick için avukat buluruz.
İyi birini.
Gerekirse kişiliği için tanık olurum.
Çok üzgünüm.
Üzgünüm.
Çok üzgünüm.
Bay Hazelwood sınıfıma müzeyi gezdirmişti.
Bu ziyaret sırasında Bay Hazelwood'un öğrencileriniz için
bir tehlike oluşturduğunu veya onları
olumsuz etkilediğini düşündüren bir sebep oldu mu?
Tam tersine, çocuklar onu çok sevdi.
Bay Hazelwood'un suçlandığı eylemleri
yapabileceğine inanıyor musunuz?
Tam olarak halka açık bir yerde büyük ahlaksızlık
ve halkın ahlakını bozmak.
Hayır, inanmıyorum.
Teşekkürler.
Bayan Burgess.
Bay Hazelwood'u meslek hayatının dışında
tanıyor musunuz?
Evet.
Arkadaşımız.
Kocanızın yakın arkadaşı, değil mi?
Kocam da ben de onu arkadaş kabul ediyoruz.
O ve kocanız son derece yakın, değil mi?
Öyle ki geçenlerde birlikte İtalya'ya gitmişler.
Patrick'in işi vardı.
-Kocanızın orada işi var mıydı? -Ona yardım ediyordu.
Yardım mı?
Evet.
Bayan Burgess, tutuklandığı sırada Patrick Hazelwood'un
dairesinden alınan günlükten bir bölüm okuyacağım.
Bir kısmı son derece ahlaksız.
Bu 31 Temmuz 1957 tarihli sayfadan.
"Onu arkadan bile tanıdım.
"O güzel kafa.
"Omuzlarının eşsiz çizgisi.
"Benim polisim görkemli şekilde önümde canlı olarak duruyordu."
Bayan Burgess?
"Benim polisim" dediği kim?
Hiçbir fikrim yok.
Belki başka bir bölüm hatırlamanızı sağlar.
Bu sonraki bir tarihten.
"Kaçabildiğinde öğleden sonraları ya da akşamları buluşuyorduk.
"Fakat öğretmeni unutmadı. Dün onu müzeye getirdi.
"İçgüdüsel olarak sahiplenici biri.
"Her fırsatta onun omuzlarına dokundu.
"Bir bilseydi ellerimin
"önceki gece aynı omuzlarda olduğunu
"polisim ve ben..."
Burada durayım çünkü sonrası müstehcenliğe giriyor.
Bayan Burgess. Siz öğretmensiniz, değil mi?
-Evet. -Kocanızın mesleği ne?
Bayan Burgess.
O bir polis.
Yüksek sesle lütfen.
O bir polis.
Arabada görüşürüz.
Bayan Burgess.
Merhaba.
Nigel ve arkadaşını gördün mü?
Birkaç sokak ötede oturuyorlar.
Neyin var?
Yok bir şey. İyiyim.
Bir psikiyatriste gidiyorum.
Cömertlik gösterip değişmem için yardım önerdi.
Ne kadar nazik, değil mi?
Yüzüne ne oldu?
Burası bir cezaevi Marion.
Yeni evim.
Aslında iki yıllığına.
Yemek nasıl?
Yemekten bahsetmek istemiyorum! Bana Tom'u anlat.
O nasıl?
Bir iş buldu.
Öğretmenliğe devam ediyorum.
İdare edeceğiz.
Gelmesini isteyemedin mi? Onu görmeliyim.
-Yapamam... -Lütfen Marion. Onu görmeliyim.
Temas yok.
Ona sorarım.
Gelemeyeceğinin farkındasındır.
Üzgünüm.
Tüm bunlardan memnun olmuşsundur.
Neden memnun olayım?
Sen kazandın.
Patrick.
Kimse kazanmadı.
Keşke bunu yapmasaydın.
Bir işime yaramıyor, değil mi?
Patrick'e gittim.
Seni sordu.
Niye gittin ki?
Herkes onu terk etti.
Tom, bilmem gereken bir şey var.
Patrick'i... Seviyor musun?
-Tanrı aşkına... -Hayır, bu önemli.
Onu seviyor musun?
Seni seviyorum.
Seni kaybedemem.
Adını bir daha anmayalım.
Bu ne?
Seninle konuşmalıyım.
-Çıkıyor musun? -Tom, lütfen.
Patrick'e yardım etmeye çalıştım
fakat bana sürekli direniyor.
-Sen de hep kızgınsın. -Bu ne ya?
Bırak konuşayım.
Galiba Patrick'i buraya çok yalnız olduğum için getirdim.
Nasıl yani? Ben hep buradayım.
Hiç burada değilsin. Hiçbir zaman yanımda olmadın.
O senin hayatında hep vardı. Hayatımızda.
Kes şu aptallığı.
Otur. Bize çay yapayım. Hiç konuşmuyoruz diyorsun ya?
-Tamam. Konuşalım. -Gidiyorum.
-Ne? -Burada kalamam. Ölürüm.
Onu hayatımıza sen geri getirdin. Her şeyi karıştırdın.
Şimdi de gidecek misin? Ben ne yapacağım?
Bir kez olsun başının çaresine bakabilirsin.
Hayatını nasıl mahvettiğim konusu yine.
Hayır, mahvetmedin.
Fakat bana yalan söyledin.
Tanıştığımız günden itibaren. Devam da ettin. Patrick'i sevdin.
-Onu hâlâ seviyorsun. -Dur.
Sadece dur.
Bunca yıl ikinizi ayırdım diye kendimi suçladım.
Neleri kaçırdığımı hiç düşünmedim.
Yok, bunu dinlemeyeceğim.
Patrick'i müzeye ben ihbar ettim.
Ben yaptım.
İkiniz Venedik'teyken kendimi ihanete uğramış hissettim.
Sonra kartpostalın geldi.
Benimle alay ediyormuşsun gibi geldi.
Aşağılandığımı hissettim.
Sonra kafama dank etti.
Seni kazanıp evliliğimizi kurtarmak için yapabileceğim bir şey vardı.
Patrick'in müdürüne isimsiz bir mektup yazdım.
Adamın adı Patrick Hazelwood.
Patrick'in eşcinsel olduğuna dair kişisel bilgim olduğunu yazdım.
Müze ziyaretçilerinin, özellikle de çocukların
öyle birine maruz kalmasını istemeyeceğini düşündüm.
Ertesi gün pişman oldum ama o gündür bununla yaşamak zorunda kaldım.
Mahkemede onu savunarak yaptığımı telafi etmeyi denedim.
Fakat olanları biliyorsun.
Karar verdim. Geriye yapabileceğim tek şey kalmıştı,
yarattığımız bu keşmekeşi atlatmanı sağlamak.
"Artık benim olur." diye düşündüm.
"Sadece benim olur."
Fakat benim olmadın.
Onu mahvettin.
Birbirimizi mahvettik.
Seni aldatmamalıydım.
Doğru değildi.
Fakat sana anlatamazdım.
Beni terk ederdin.
Seni istiyordum oysa.
Fakat onu da istiyordum...
Nigel'ın numarası tezgahta.
Eczacının da.
-Ciddi olamazsın. -Birbirimizi mutlu etmiyoruz.
-Tabii ki ediyoruz. -Hayır Tom.
Senin denizin var. Yüzmen.
Peacehaven'ı sevmiyorum bile!
Emekliliğimi hayal ederken aklımda müzeler, tiyatro,
hafta sonları... Bilemiyorum, bir şeyler.
Ne istiyorsun? Kalman için yalvarmamı mı?
-Tamam, yalvarıyorum. -Tom, Patrick kötüye gidiyor.
Bence düzelebilir fakat bunun sorumluluğunu alamam.
Onu huzurevine yollayabilirsin, umarım yapmazsın.
Umarım onu burada tutup seversin. İkinizin ihtiyacı olan da bu.
-Ben ise gitmeliyim. -Ama...
-Kız kardeşimde kalacağım... -Gitme lütfen.
Yapamam...
Yalnız yaşayamam.
Tom, yalnız değilsin.
Alt yazı çevirmeni: Murat Karahan
Proje Kontrol Sorumlusu Volkan Keleş