Pomocy! Potrzebuję lekarza!
Straciłem sutek!
- Nie może pan tu wchodzić. - Tu go mam!
- Nie może tu pana być. - Zachowałem go!
Sanitariusz!
Czego? Zdrzemnęłam się tylko.
Co się lampisz? Wypierdalaj.
Kurwa.
Dobra.
PUSTYNIA WYSOKICH LOTÓW
Widać, że to wspaniała okolica.
- Fakt. - Dom ma wielki potencjał.
- Jest uroczy i pasuje do pustyni. - Właśnie.
Podoba mi się.
No dalej.
Cholera.
Wybaczysz mi na chwilę?
Pewnie.
Co się stało? Jesteś cała?
Co tu robisz i cóż to za elegancik?
Co się stało z autem?
Ktoś rozwalił mi furę i zwiał. Ostatni raz byłam w tym walmarcie.
- Byłaś wtedy w środku? - Pewnie, że nie.
Nie przetrwałaby tego nawet czarna skrzynka.
Coś za jeden?
- Chris Cooly. Gallantry Realty. - To Chris.
- Nie sprzedajemy go. - Serio?
- Spadaj. - Nie stać cię na hipotekę.
- Niech go chociaż wyceni. - Precz! Wynoś się stąd!
- W porządku. - Zadzwonimy.
- Miło było poznać. - Nie zadzwonimy.
- Nie czekaj. - Przepraszam, Chris.
- Może później. - Nigdy.
Cholera.
Masz chociaż ubezpieczenie?
Tylko zwykłe OC. Ubezpieczyciele to żądne mamony sępy.
Kasują parę stów za pierdnięcie w aucie.
Odbierzesz? Dlaczego nigdy nie odbierasz?
- Przez telemarketerów. - Zaraz zwariuję.
Jacyś Hindusi od tygodnia próbują mi się dobrać do konta w banku.
Super.
Spójrz na tę piankę. Istne dzieło sztuki.
Następnym razem będzie kwiatek.
Masz ochotę na stek?
Nie. I dlaczego masz ich aż tyle?
Znam dobrego dostawcę.
Potrzebuję zaliczki na samochód. Sama widzisz, że ten nie jest bezpieczny.
Pracuję nad sprawą. Oddam ci kasę.
Chyba limuzyna z szoferem byłaby tańsza.
Tak powiedział Stewart?
To jego słowa?
Oboje tak sądzimy.
- Dianne, nie ulegaj jego wpływom. - Przestań.
- Nie bądź jak chorągiewka. - Potrafię myśleć za siebie.
- To ogromna sprawa. Serio. - W porządku.
- Że niby jesteś detektywem? - Żadne niby, więc daruj sobie.
A myślisz, że gdzie byłam wczoraj wieczorem?
Byłam w robocie na konkretnej obserwacji. Wkrótce o tym przeczytasz.
I nie pokazuj nikomu domu, gdy mnie nie ma.
W porządku.
Wpłacę zaliczkę na nowy samochód.
Dziękuję.
Ale to nasz rodzinny dom, Peggy. Należy także do mnie.
Oczywiście, skarbie.
Normalnie cios w plecy.
Dla nich mogłabym mieszkać w kartonie.
Rozumiem cię.
I wiesz co? Będzie im głupio.
Niebawem zarobię kupę szmalu.
Wiadomo. A wiesz dlaczego? Wraz z Cooper...
No, w zasadzie to Cooper przeszukała neta i znalazła co nieco na tego całego Guru.
Jebać go. Ale co odwalił? Ma kartotekę? Oszukał kogoś? Wiedziałam.
No to trzymaj się. Jego żona zaginęła.
Zamordował żonę.
Donatella nie żyje. No to nie będzie ich potrzebować.
Bob twierdzi, że rzuciła go i wyjechała do Meksyku.
Ale myślę, że nie żyje.
Na bank.
Jej rodzina w to nie uwierzyła. Za jej odnalezienie było 70 tysiaków.
A może i nadal jest. Musimy to sprawdzić.
O cholera. Muszę zgarnąć tę kasę.
Tak jest! Musimy namieszać. Nie będziemy siedzieć cicho, Peg.
- Jestem z tobą. - Tak jest!
Przepraszam.
Ile za zabezpieczenie okien?
Myśl o lewej stopie.
Zacznij od dużego palca. Zmieniaj palec co oddech.
Czucie w palcach wzrasta, a ty czujesz pełne bezpieczeństwo.
Niczego ci nie brakuje.
O chuj.
Zabieraj stąd ten złom. Spodziewam się klienta.
Chcę pogadać z tobą o tym złajdaczonym Guru.
Nie powinnaś być na zajęciach?
Dziś zaczynają się później. I tak, idzie mi świetnie.
Chcę zobaczyć notatki.
Powodzenia. Wszystko mam w głowie.
Umówiłam cię jutro w Pioneertown.
Wystarczy, że tam pojedziesz i domkniesz sprawę.
A co ty dzisiaj zrobiłeś?
Wiesz, co zrobiłem?
Posprzątałem łazienkę na wypadek, gdyby ostatni duży klient chciał jej użyć.
- Ty powinnaś to robić. - Nie po to mnie zatrudniłeś.
Ale nie mogę liczyć na pomoc od jedynego pracownika,
który jeździ sobie rzęchem rozwalonym jak żaba na torach.
Guru ma sporo skradzionych obrazów.
Do tego zaginęła jego żona. Możemy zgarnąć za nią nagrodę.
Nie dostaniesz tych 70 kawałków. Ona nie chce być odnaleziona.
- Słyszałeś o tym? - A ty nie?
Niby gdzie? Tańcząc kankana w Pioneertown?
Zostawiła list. Wyciągnęła wszystko z konta w banku.
Jej samochód znaleziono w Meksyku.
Rodzina szukała odpowiedzi.
Tak, jestem pewny. Była nagroda. Z naciskiem na „była”.
To ogromna sprawa!
Właśnie ci powiedziałem, że nie. A teraz zabieraj stąd tego trupa.
Za chwilę zjawi się klient.
Uwaga. Gotowy?
Smacznej zapiekanki. I nie ma za co.
Zmywaj się!
Cześć, Carol. To moja nowa bryka.
Miałam wziąć coś rozsądnego.
Peggy, twoja matka wsiada do autobusu.
Ta, o której ci mówiłam?
Chyba tak.
Błagam, jedź za nią.
Wyślij mi współrzędne. Już jadę!
- Muszę lecieć. - W porządku.
Poczekaj. Dzięki.
Bardzo dziękuję.
- Zajmę się autem. - Kluczyki są w stacyjce!
Jest sporo wolnych miejsc.
- Piękny dzień, co? - W Palm Springs zawsze jest tak samo.
Skąd jesteś?
Kiedyś mieszkałam w Nowym Jorku.
Syosset!
Bardzo mi przypominasz kogoś, kogo znałam.
Była przepiękną kobietą.
Nie próbujesz mnie poderwać, co?
Skądże. Za dużo mam teraz na głowie.
Mieszkałam też w Los Angeles.
Naprawdę?
Byłam aktorką.
Coś mi się zdaje, że byłaś bardzo dobra.
Bo byłam.
Miałam skromne role w każdym serialu
od Strzałów w Dodge City po B.J. na lodzie.
To drugie to był pornus?
Nie, to było o podróżującej małpie. Wielki hit.
Rozumiem. Małpy potrafią oczarować.
Tu wysiadam.
Nie, najpierw daj mi swój numer.
Mam kontakty w świecie teatru. Mogę ci coś załatwić.
Twoja kariera może trwać.
I jest aktorką?
Tak.
To może zabrzmieć szalenie, ale powinnaś wystawić sztukę.
Mogłaby zagrać Roslyn, a ty byś zamknęła ten rozdział.
Genialny pomysł. Zupełnie jakby Roslyn mi ją zesłała.
Boże.
Dawaj telefon.
Co godzinę będziesz mieć przypomnienie, by napisać tę sztukę.
Trochę ładu ci pomoże.
Ktoś dzwoni. To chyba ważne.
To ci oszuści z Mumbaju.
No dobra.
Peggy Newman.
Szpital w Palm Desert. Proszę się nie rozłączać.
Mamy tu pacjenta nazwiskiem Bob Scarborough.
Miał na ręce ten numer.
- Scarborough. - Nie chce podać żadnego innego.
- Do Boba Scarborough? - Tak.
Nie udało się uratować sutka. Jest tym przygnębiony.
To i tak błąd w ewolucji.
- Potrzebuje środków przeciwbólowych. - Nie żałować.
Przyszła pana przyjaciółka.
- Czołem. Przejmę go. - Żadna przyjaciółka.
- Co tu robisz? - Wołałeś moje imię, leżąc na podłodze.
- Przecież go nie znam. - Chodźmy po coś przeciwbólowego.
Mogłaś mi wczoraj pomóc. Widziałaś, że mi grozili.
- A co ja, twój starszy brat? - Dawałem ci znaki oczami.
Widziałaś, że jestem w potrzasku. A teraz zostałem zdeformowany.
Przykro mi.
No ale nieważne. Trzymaj.
Trzeba uprzedzić ból.
To przepis na życie. Ty weź dwie.
Dlaczego twoi znajomi byli na ciebie wkurzeni?
Poczęstujesz mnie kulkami?
Nie pomagam ci za frajer.
Bulisz trzy koła, które trafią do Pioneertown.
Twoja dziewczyna Tammy zrobiła sobie dla ciebie cycki.
- Aby to zrobić, ukradła pieniądze. - Nie prosiłem jej o to.
Ale jak wyglądają?
Niezły z ciebie guru.
To co, poczęstujesz mnie teraz?
Chcę odzyskać tę kasę, jasne?
Kulki za donice.
Co to w ogóle ma być?
„Program śledczy: Śmierć w spa”.
Serio?
Nie słyszałaś o Newseys?
Słyszałam o Pulitzerze.
Newseys rozdaje się tylko programom informacyjnym.
Nie słyszałam. Emmy jeszcze ogarniam.
Mają dwa skrzydła. Twoja ma tylko jedno.
- Jest tam więcej szczegółów. - Wygląda jak fant z loterii.
To prestiżowe wyróżnienie.
Czyli to naprawdę oryginał?
Mówiłaś, że znasz jakiegoś kupca.
Znam wiele osób, kochany.
Jak prezenter lokalnych wiadomości zdobył kasę na obraz Picassa?
Za sprawą żony.
Masz żonę, tak?
A gdzie ona jest?
Odeszła. Muszę iść spać. Jestem wyczerpany.
Pogadamy jutro o tym twoim kupcu.
Gdzie twoja książeczka czekowa, Bobby?
W szufladzie w kuchni. I wystarczy samo „Bob”.
R. SCARBOROUGH MĘŻCZYZNA
O Boże. No dobra.
Odwróć się.
Jakbyś uciekł z wariatkowa.
Dobra... Co tym razem?
Będziemy się bzykać?
Muszę napisać sztukę.
Mówiłaś, że znasz jakiegoś kupca.
Oczywiście. Trzymaj.
Trzymaj i podpisuj. Cztery tysiące.
Zuch chłopak.
No dobra.
Cicho.
Dobranoc. Karaluchy pod poduchy.
ARYSTOTELES: RETORYKA I POETYKA
„Peggy wchodzi na główną scenę, cała rozpromieniona”. I jej kwestia.
„To sztuka o miłości i żalu.
Podobnie jak Hamilton”.
Dobre.
Co on tam, kurwa, wie?
Dobra, weź paszę. Otwartą dłonią do zwierzęcia.
To na cztery tysiące dolarów.
Chciał to już mieć z głowy, ale ma też prośbę do ciebie.
Chce, by było tu jak dawniej i by nie zadawano żadnych pytań.
Śledztwa bywają kłopotliwe.
- Czyli to była Tammy. - Bez komentarza.
Ważne, byś o tym zapomniał.
- Zmieniłeś kombinację? - Tak. I nie zdradzę ci jej.
Czyli szafa gra, zwłaszcza że masz już ochronę.
Jaką ochronę?
Rozmawialiśmy o tym, Owen.
O czym gadaliśmy w tym pokoju? Mówię o Bruce Harvey Investigations.
Muszę pogadać z matką.
Gdy będzie zmieniać ci pieluchy?
To ty jesteś tu szefem, Owen, więc zachowaj się jak szef.
Ile to będzie kosztować? I czym on się zajmuje?
A czym się nie zajmujemy? Umówię nas, a teraz lecę na próbę.
Próbę do czego?
„NASZE PIONEERTOWN” - PEGGY NEWMAN I GWIAZDA TELEWIZJI GINGER FOX!
JUŻ WE WTOREK ALBO CZWARTEK WKRÓTCE
Nie mogę tego odczytać.
- Jesteś niewidoma? - Nie, ale nie odczytam tych gryzmołów.
To ostatni dzień w twoim życiu.
Mówisz: „Wybieram się na Long Island”.
Umierasz. Tracisz i odzyskujesz przytomność.
A ja na to: „Już tam nie mieszkamy”.
A potem ty mówisz: „Odwiedzę rodziców w Niemczech”.
A ja odpowiadam: „O czym ty pierdolisz?”.
Widać jak na dłoni.
Możemy to wydrukować?
Przerwa.
Roger.
Peggy!
- Czyżbym wyczuwała Axe? - To Shalimar.
Perfumy są tu zakazane. Obowiązuje to także księgowych.
Saloon jest dziś zarezerwowany.
Możecie już zawracać.
Miłego dnia.
Tu jest napisane „naziści”?
W Niemczech nadal jest pełno nazistów.
A to nie dzieje się w latach 70. XIX wieku?
Peggy?
Peggy, co to ma być? Co to za transparent?
Nie wspominałaś o żadnej sztuce.
Jeszcze chwila przerwy.
Mówiłam, że mamy próbę.
Miasto Zjeżdżalni rządzi na wodzie, a my na lądzie.
Oferujemy alternatywę dla ich wody pod ciśnieniem.
Alternatywą tą będzie emocjonujący dramat.
Nie chcę zapeszać,
ale ludzie będą mówić, że to coś na miarę Hamiltona.
Będzie szał pał.
Ale niby co?
- Nie wiem nawet, co to jest. - Pytasz, co to jest?
Być może największa opowieść w dziejach, za którą stoi profesjonalna produkcja.
Widzisz tę damę?
Przypomina ci kogoś?
Tak. Może.
Gdzie ją już widziałem?
Wszędzie.
Ma na koncie liczne występy. Była praktycznie we wszystkim.
Ma wielu fanów.
Zjadą się tu dla niej tłumy, a ty nic za to nie zapłacisz.
No tak, kojarzę ją. Na pewno gdzieś ją widziałem.
Oglądałeś Projektantki?
O Boże.
- Albo Prawo ulicy? - Tak. Zaraz, ona tam grała?
Wszędzie indziej.
Miasto Zjeżdżalni nie będzie mieć szans.
W porządku. No to idźcie na tę próbę.
Śmiało. Działajcie.
Jedziemy z tym koksem. Ginger, od początku.
Zapisz to.
Mama mówi: „Dawaj kreple”.
Albo zmień to na drożdżówkę z serem.
- Naprawdę wymieniłaś zamki? - Mówiłam, że ogarnę kasę.
- Jestem detektywem. - Tak? Bo nie wyglądasz.
Pracuję nad morderstwem.
O Boże, Peggy. Ona wygląda zupełnie jak mama.
Co nie? Przygotowuję z nią sztukę na temat arystotelesowego katharsis.
Przepracowuję rzeczy związane z mamą, by nie wywołały u mnie raka.
Mogę napisać ci scenę. To jak terapia.
Nie. Wystarczy mi klucz do domu.
Nie mam zapasowego.
Czyli masz tylko jeden? Po prostu cudownie, Peggy.
- Dzięki! Jak zawsze! - Idziemy, Ginger.
Olej ją.
Muszę przejąć tę nagrodę.
Mama byłaby ze mnie dumna, gdybym zgarnęła 70 koła.
Dowiedziałaś się na zajęciach czegoś o zaginionych?
Tak. A nawet sprawdziłam, co się działo, zanim zaginęła.
Musisz to zobaczyć. Było na YouTubie.
Stracił wtedy pracę.
No to zerknę na to. W sumie już go znam.
Zawinęła ci wino. Całą butelkę!
To tani sauvignon blanc. Będzie jej smakować.
Zaraz. Podoba ci się ten gość?
Złajdaczony Guru? W życiu.
A może tak?
Może kiedyś. Teraz już nie.
Zdecydowałam, że na niego nie lecę.
W porządku.
To spiracona wersja. Usunięto to z YouTube’a.
Zabierzemy państwa na Palm Canyon Drive.
Podobno zapadła się tam ziemia, pochłaniając turystę.
Na miejscu jest Alicia Herrera, która zna szczegóły.
Alicia, co wiemy o tej tragedii?
Chwileczkę. Moment.
Czy to na pewno tragedia?
To nie ma znaczenia.
To tylko śmierć.
Czeka nas wszystkich.
Dziś na drugą stronę trafił turysta.
Co z tego? Bo cała reszta...
To wszystko jest głupie. I nie ma znaczenia.
Wy i wasze problemy.
- Zdradzający ją mąż. - Że co, Bob?
To głupie. Wszystko jest głupie.
- Wszystko. - Nie myli się.
Kurwa, śmierć spotka nas wszystkich.
- To was totalnie rozjebie. - Przepraszam państwa. Bob.
Barb, zamknij ryj.
- Ludzie cię nie cierpią. - Bob!
- Bob. - Nie ubieraj się nigdy na czerwono!
Wiele osób tak uważa. Bo dlaczego nazywają go Guru Bobem?
Kurwa, co to?
O chuj, co to? Obserwują nas gliny?
- To ty, Bezos? - To Cooper. Dostała go od Chada.
Jezu! Czyli siedzi sobie w domu, popijając twoje wino?
W garażu mam całe hektolitry.
To jakiś absurd. Nie ukradłem żadnego czeku.
Dostałem go od Peggy Newman.
- Czek był jej! - Palce.
To nie ona chciała go zrealizować.
Kciuk.
Ludzie są beznadziejni.
POLICJA
Nie wolno tu palić.
Nie palę.
Ale skoro tu czekam, to poproszę o raport z zaginięcia.
- Nazwisko? - Donatella Scarborough.
Jest i on.
Dzięki, że mnie wyciągnęłaś. Oprócz tego jesteś zwolniona.
Przecież nic ci nie jest. Spokojnie. Wszystko ogarnę.
Jedyne, co możesz teraz ogarnąć, to swoją szafkę, bo jesteś zwolniona.
Nie mam własnej szafki. Dzielę ją z Jeannie.
To skandal, biorąc pod uwagę mój staż pracy.
Załatwię ci kasę.
Nie. Skończył ci się czas. Poza tym już ci nie ufam.
Zaufanie to tylko konstrukt. Podobnie jak czas.
A skoro o tym mowa, to załatwię to do wieczora.
Najpóźniej do jutra.
- Do północy, z hakiem. - Nie. Koniec z tym.
I oddalą zarzuty.
Mają je oddalić w ciągu godziny.
Daj mi pięć.
- Twoja mama to popiera. - Co?
Pogadałam z nią jak babka z babką.
Wiem, że ty się bałeś.
Myślisz, że kto wpłacił kaucję?
O Boże! Peggy!
Nie martw się, Owen.
Sztuka, którą wystawię, poruszy naszych widzów.
Wyrwie im serca przez oczodoły.
Co?
Otwieraj, draniu!
Mój szef trafił na dołek. Masz oddać kasę i nie wnieść zarzutów.
Omówmy to przy kolacji.
Kolacji?
- Kiedy? - Teraz.
Gdzie?
W Cheesecake Factory.
Ruth’s Chris.
Outback.
Geraldo of Rome.
W porządku.
Ty płacisz.
Wróćmy do twojego kupca.
Nadal działa w branży, handluje dziełami sztuki?
Tak.
Broń, dragi. Pewnie także nerki.
Jaki masz do niego biznes?
Chcę sprzedać coś z mojej kolekcji.
- Obraz Picassa? - Nie, Cézanne’a.
- Mój kupiec się rozmyślił. - A Sotheby’s?
Mają złodziejską prowizję.
Co to za obraz?
To Widok Auvers de... coś tam.
Widok Auvers-sur-Oise?
Tak.
Skradziono go w 1999 roku.
Mogę ci pomóc.
Za prowizję.
Ile za niego chcesz?
Odstąpię go za 1,3 miliona.
No to biorę 20 koła prowizji plus cztery teraz za cycki Tammy.
Do tego nie wniesiesz zarzutów w sprawie Owena.
I jeśli znów odrzucą czek, to utnę ci kolejny sutek.
Niezła z ciebie łowczyni.
To część twojej ściemy?
Nie. Mówię tylko, co widzę.
Obejrzałam twój proroczy moment w wiadomościach.
Większość ludzi nie zniesie prawdy.
Zawsze tak mówię.
No proszę, twoja znajoma.
Masz mały przeciek.
Śledzi mnie.
- O co jej chodzi? - Kiedy dasz znać temu kupcowi?
Kachelowi?
Nawet dziś. Ewentualnie jutro.
Najpóźniej w środę.
Nie wiem, czy wpadnie osobiście, ale ma od tego ludzi.
Ale kasę dla Tammy masz mi przekazać jeszcze dzisiaj.
- I daj znać policji o braku zarzutów. - Nie mam przy sobie książeczki czekowej.
Zawinęłaś mi czek?
Dlaczego sama go nie podpisałaś?
To byłoby nielegalne i słabe.
W porządku.
Znowu dzwoni Dianne.
To moja siostra. Daj mi chwilę.
Zgadnij, gdzie jestem.
Na pewno nie w domu, bo ja tu jestem.
- Próbuje tu wejść Denny. - Otwórz!
Widać wyszedł.
- To nadal mój dom. - Nie ma jej!
- Brak zasięgu. Wezwij gliny. - Otwórz!
- Jak tam weszliście? - Też umiem wezwać ślusarza.
To rodzinny dom.
Ale to ja tam mieszkam, nie wy.
Ależ tu milusio.
Możemy o tym porozmawiać?
Skarbie, nie sądzisz, że trochę tu drogo jak dla gościa,
- który wisi ludziom kasę? - Dlatego...
- Niech Denny spierdala. - Przepraszam.
Niech zabierze kartotekę i złe wybory
i wsadzi sobie w tę skazaną dupę.
- Mam dość. - To ja mam dość.
Za 11 dni będziemy rozwiedzeni. Powiedz mu, że je odliczam.
A wy też macie spadać z mojego domu!
Proszę pani, tu są dzieci.
- Proszę się uspokoić. - Już skończyłam! Wyluzuj trochę!
Chryste.
Spadam.
Kim jest Denny?
To mój pieprzony mąż.
Kiedy to się stało?
To twój samochód?
Fajni ci znajomi.
Przynajmniej oszczędzili drugi sutek.
Oto i ona.
Kurwa, jaja sobie robisz?
Wcześniejsze zwolnienie.
Napisy: Krzysiek Igielski