Πρόσεχε!
Έλα, Μάρθα. Ύποπτος 10-32, κινείται ανατολικά στην οδό Ολντ Γούμαν.
Ελήφθη.
Γαμώτο.
Κλασικά.
Να βλέπω τα χέρια σας.
-Τι πρόβλημα υπάρχει; -Βγείτε από το όχημα.
Μου έπεσε λίγο κρεμμύδι.
Βγείτε από το όχημα, παρακαλώ.
Πρέπει να μου πείτε τον λόγο.
Ένα όχημα σαν αυτό ενεπλάκη σε πυροβολισμούς.
Τι πυροβολισμούς;
Εμείς γυρνάμε από διακοπές στη λίμνη Χάβασου.
Βγείτε από το όχημα, παρακαλώ.
Τρώω.
-Μάρθα, θέλω ενισχύσεις. -Ελήφθη.
Όχι, σε παρακαλώ! Σε παρακαλώ! Θεέ μου! Όχι!
Πολύ δυνατά είναι.
Ο μαλάκας πήγε να με πυροβολήσει.
Μπαμπά;
Μπαμπάκα!
Πέγκι.
Πέγκι, είσαι μέσα;
Ντένι.
Πού είναι η Πέγκι;
Το αμάξι της είναι μπροστά, αλλά δεν μου ανοίγει.
-Νία; -Κάρολ.
Με ξέρει ως Κάρολ.
Πώς βρέθηκες εδώ;
Δεν έχει σημασία. Πού είναι;
Πρέπει να τελειώσω κάτι.
Πέγκι;
Μπορώ να έχω τη σύντομη εκδοχή;
Τα κλειδιά της.
Έχω μπροστά μου ένα φάντασμα. Τι κάνεις εδώ;
Χρειαζόμουν γιατρό πριν λίγο καιρό.
Η Πέγκι μού κανόνισε να δω έναν πολύ καλό,
που ήταν και κούκλος, κι έτσι έμεινα μαζί του.
-Αυτή είναι η κόρη του. -Καλό κορίτσι.
Δεν το πιστεύω ότι δεν μου το είπε.
-Μείνε. -Ποιος διάλεξε το "Κάρολ";
-Πρέπει να μιλήσω στην Πέγκι. -Κι εγώ.
-Όχι! Πάμε. -Έλα, πάμε!
-Είμαι γαμπρός σου. Έλα τώρα. -Μην κουνιέσαι, ρε!
Δεν κρυβόμουν. Έκανα διαλογισμό στο κελάρι.
Σκάσε!
-Όχι. -Ορίστε.
Μη με χτυπάς στο πλευρό.
Πού ήσουν;
Πήρα δύο χάπια το πρωί.
-Τριπάρω για τα καλά. -Τριπάρω για τα καλά.
Ίσως είναι ο καλύτερος θάνατος.
Κάτσε. Θα πεθάνουμε;
Δεν μας πάνε για φαγητό.
Γαμώτο.
-Την πήραν. -Ποιος;
Μας επισκέφτηκε ένα ζευγαράκι μ' έναν γέρο και μια μικρή.
Γιατί λες ότι την πήραν αυτοί;
Γιατί το αμάξι της είναι έξω,
το σπίτι είναι ξεκλείδωτο και άφησε το κινητό της.
Όχι. Εμπλέκονται κι άλλοι, Ντένι.
Μπορεί να είναι ο μαλάκας ο γκουρού.
Αυτός ο μαλάκας;
Μπορεί να είναι οι Γκάτσι.
Κάτσε, μισό λεπτό. Τι εννοείς; Οι Γκάτσι της Νέας Υόρκης;
Δεν είναι καλά όλα αυτά.
Τι είναι αυτά που λες;
Αυτή είναι η αυλή του γκουρού κι αυτή είναι μάλλον η γυναίκα του,
που τυχαίνει να είναι Γκάτσι.
Πού τις βρήκες αυτές;
Η Κούπερ έχει ντρόουν.
-Πού πας; -Να φέρω βοήθεια.
Κούπερ, φεύγουμε!
Έλα, Πέγκι. Πού είσαι, γαμώτο;
-Να οδηγήσω; -Όχι, και το ξέρεις.
-Η Πέγκι; Δεν ξέρω πού είναι. -Έκτρωση ίσον φόνος!
Σόρι για τη φασαρία. Οι παλαβοί έχουν ξεσαλώσει σήμερα.
Η Πέγκι; Ναι, με πήρε χθες.
Όχι, τη Δευτέρα. Μπερδεύω τον χρόνο τις τελευταίες μέρες.
-Ο αδερφός της είσαι; -Όχι, ο άντρας της.
Δεν έχει άντρα.
Κάτσε, ποιος είναι; Γιατί έχεις το κινητό της;
Εγώ δεν θα ανησυχούσα.
Ναι, βασικά, εγώ ανησυχώ, γιατί δεν συνηθίζει να αφήνει το τηλέφωνο.
Πώς σε λένε, γλύκα;
Εσένα πώς σε λένε, τρόμπα;
ΚΛΗΣΗ FACETIME ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΩΣ "ΠΕΓΚΙ" - ΑΝΑΜΟΝΗ…
Ίθαν. Πού είναι ο πατέρας σου;
Δεν θα έρθει.
-Νόμιζα ότι ήσουν φυλακή. -Όχι. Βγήκα.
Εντάξει, ο μπαμπάς, πάλι, όχι. Πες της ότι δεν θα έρθει.
Μισό, μισό λεπτό. Ο πατέρας σου είναι φυλακή;
Ναι.
Εσύ τι κάνεις; Είσαι εντάξει;
Πολύ καλά, Ντένι.
Κοίτα, Ίθαν, η μάνα σου είναι καλή γυναίκα.
Ξέρω ότι είναι λίγο περίπλοκη, αλλά σε αγαπάει πάρα, μα πάρα πολύ.
Και λοιπόν;
Τι θα πει "Και λοιπόν"; Μην την εγκαταλείπεις.
Της λείπεις και…
Γαμώτο.
Τζούντι, έλα εδώ.
Πέγκι!
Παλιοκλέφτρα.
Αυτό μοιάζει με δολοφονία, εντάξει; Αλλά…
Εντάξει, μπορείτε να με συνδέσετε με κάποιον άλλο πράκτορα,
που θα με πάρει στα σοβαρά.
-Σηκώνει κανείς τα τηλέφωνα; -Θα σας ξαναπάρω.
Πότε είδες την Πέγκι; Είχες νέα της;
-Ποια είσαι; -Αγνοείται.
Είμαστε σίγουροι ότι την απήγαγαν.
Δεν έχει σήμα.
Δεν θέλουμε σήμα.
Μόλις είπα ότι δεν έχουμε.
Και τι θες να κάνω; Να σταματήσω;
Τι συμβαίνει; Δεν ξέρω, θες φωτογραφίες;
Ναι, σταμάτα. Τι σκατά;
Γιατί είσαι τόσο αρχίδι μονίμως;
-Από τότε που σε ξέρω, με πατρονάρεις. -Έλεος. "Από τότε που σε ξέρω".
-Είσαι βλαμμένος; -Όχι.
Γιατί φέρεσαι σαν βλαμμένος.
Σταμάτα το αμάξι, γαμώτο!
Καλά!
Ήρεμα!
-Έλεος. -Και είναι φορτηγάκι, αρχίδι.
Τέλος ο υπνάκος.
-Δεν τη σκότωσα εγώ. -Όχι, μαζί τη σκοτώσατε.
-Έλα, πρώτα οι κυρίες. -Μη.
-Πρώτα οι κυρίες. -Πάμε.
Το δικό σου. Και το δικό σου.
-Εντάξει. -Πάμε. Εκεί, τώρα!
Πάρτε τα φτυάρια. Αρχίστε το σκάψιμο.
Κάνετε φοβερή ομάδα οι δυο σας.
Η "Σίλβια" από δω μας έφερε το νύχι της Ντόνα,
μας είπε ότι ξέρει πού είναι το πτώμα της…
Η Τίνα Νύχια μάς είπε ότι η Σίλβια το βρήκε στο κρεβάτι σου.
Πηδιέστε σαν κουνέλια στο κρεβάτι της αδερφής μου
και μετά τη σκοτώνετε;
Και τώρα τι; Θέλετε λεφτά για να μας δείξετε πού είναι το πτώμα;
Ποια είναι η Σίλβια; Έβαλες δάχτυλο στο κρεβάτι μου;
Με κοροϊδεύεις από την πρώτη στιγμή που γνωριστήκαμε;
Ναι, ακριβώς. Εντάξει;
-Πότε γνωριστήκαμε; -Πριν μια βδομάδα.
Βλέπεις; Δεν μπορεί να τη σκοτώσαμε μαζί.
Όχι, σας λέω ήταν ατύχημα.
Είχα πάθει θερμοπληξία και γύρισα νωρίτερα από ένα φεστιβάλ.
Έλεος, Μπομπ.
Ένας Ματίς που αντέγραψε είχε πουληθεί για πολύ καλά λεφτά.
Περίμενα να κολακευτεί.
Μπομπ, εσύ είσαι;
"Αγαπητέ Μπομπ, άντε γαμήσου";
Έκλεψες το έργο μιας ζωής. Το πούλησες για να πάρεις ένα αντίσκηνο!
Εγώ ετοίμασα τους καμβάδες. Δεν είναι μικρή συνεισφορά.
Φεύγω, Μπομπ, και καλώ και την αστυνομία.
-Τι; -Καλό βράδυ.
Τι με νοιάζει η αστυνομία; Αυτοί είναι των δικών σου.
-Θα με σκοτώσουν! -Ναι.
Ντόνα, ένα αντικείμενο είναι, γαμώτο!
Αλήθεια; Η δουλειά μιας ζωής είναι ένα αντικείμενο;
Αλήθεια; Εντάξει.
-Να ένα αντικείμενο. -Ντόνα, μη… Ντόνα!
Δεν έπρεπε να το κάνεις αυτό.
Γιατί; Ένα αντικείμενο είναι.
Ξέρεις, είχες δίκιο, Μπομπ.
Όντως τα πάντα είναι ηλίθια. Ειδικά εσύ.
-Ωραία. -Με την ηλίθια δουλειά παρουσιαστή
και το μαλακισμένο αγαλματάκι σου κι όλες αυτές τις αηδίες.
Είναι εντελώς ηλίθιο.
Ναι.
-Πού πας; -Φεύγω.
-Όχι, δεν φεύγεις. -Φεύγω.
-Όχι. -Μη! Φέρ' το αυτό.
-Φέρ' το. -Της άρπαξα το χέρι…
-Φέρ' το μου! -κι όταν τραβήχτηκε…
-Θεέ μου! -Θεέ μου.
-Ντόνα, όχι. -Ντόνα, όχι.
-Γαμώτο. -Γαμώτο. Χριστέ μου.
-Δεν με νοιάζει! -Σκάψτε!
Εντάξει.
Εγώ έκλεψα τον γαμωπίνακα με την ομίχλη και τη γέφυρα.
Το ήξερα ότι εσύ τον σούφρωσες.
Ξέρετε γιατί;
Γιατί αξίζει 750 χιλιάρικα. Έχω αγοραστή. Σήμερα. Όλα στο χέρι.
-Μαλακίες. -Έλα τώρα. Για πλαστό πίνακα;
Περνάει για αληθινός. Εντάξει;
Είναι ένας τύπος που αγοράζει αντιγραφές.
Έχει έναν τύπο.
Αυτός έχει εκατομμύρια και δεν θα πάρετε τίποτα αν πεθάνουμε.
Πόσους τέτοιους πίνακες της Ντόνα έχεις;
Τρεις… και δέκα. Δεκατρείς.
Εντάξει, 13. Πιάνουν 10 εκατομμύρια.
Όλο μαλακίες λες, Σίλβια.
Μισό λεπτό, μισό λεπτό. Κι αν δεν λέει;
Εντάξει.
Θα σου δώσω δύο ώρες.
Τι λες; Είναι 120 λεπτά.
-Αν μας φέρεις τόσα λεφτά τόσο γρήγορα… -Μπορώ.
-θα ζήσετε.
Δεν θα ζήσουν.
Δεν θα ζήσουν!
Να τους βάλουμε φωτιά. Τώρα.
-Θα αφήσω να βγει λίγο αέριο. -Όχι, φωτιά.
Τι φωτιές λες; Όχι, κανείς δεν θα βάλει φωτιά.
Σε ακούει ποτέ;
Όχι.
Όχι. Δεν σε ακούει ποτέ.
Ως πρώην μέλος της οικογένειας, μπορώ να μιλήσω.
Ο Νικ πιστεύει ότι κάνει όλη τη δουλειά
κι ότι ο Λίο δεν έχει καμία αυτοσυγκράτηση,
καταστρέφοντας τα πάντα. Τα Χριστούγεννα ή στιγμές σαν αυτήν.
Αλλά εγώ σας αγαπάω εξίσου.
Να το ξέρετε.
Θα απαρνιόμουν 100 εκατομμύρια δολάρια για να ξεκάνω και τους δυο σας.
Έλα, ας φερθούμε έξυπνα. Εντάξει;
Μπορεί η Ντόνα να είχε ταλέντο
και να βγάλουμε κάποια λεφτά. Αυτό είναι όλο.
Μιλάς για το αίμα σου.
-Άκουσέ με. -Κάνε άκρη!
Η Ντόνα πέθανε κάνοντας ό,τι αγαπούσε. Θα ήθελε να το κάνουμε αυτό.
-Καλά. -Εντάξει.
-Πρώτα αυτήν. -Όχι! Σταμάτα!
Αρκετά σε ανέχτηκα!
Ξενέρωμα.
Πού πας εσύ;
Πάμε στο Παϊονίρταουν. Αργήσαμε για τον Κάτσελ.
Μαλακίες. Δεν υπάρχει Κάτσελ. Πάλι με δουλεύεις.
Βγες από το αμάξι.
Μπες στο αμάξι, γαμώτο. Υπάρχει Κάτσελ.
-Έχεις όντως τους πίνακες; -Ναι.
-Μη μου λες ψέματα. -Δεν σου λέω.
Θέλουμε κι οι δύο τα λεφτά, μα εσύ πιο πολύ. Ξέρεις γιατί;
Γιατί η αυλή σου είναι σοβαρό πρόβλημα.
-Ναι; -Έλα, Κάτσελ, εγώ είμαι.
Συγγνώμη, αργήσαμε, αλλά ερχόμαστε. Τα λέμε στο Πι-Τάουν.
Πόσο θα αργήσετε;
Γύρω στις τρεις. Δώσε μου λίγο χώρο.
Είμαι σε ανοιχτή ακρόαση;
-Βγάλε με. -Βλέπεις;
Βγάλε με μην το κλείσω.
Σ' το είπα. Φέρ' το.
Χαλάρωσε. Εγώ είμαι.
Πέγκι.
Βρήκαμε το πτώμα της Ντόνα στην αυλή του γκουρού.
Με διαλυμένο κρανίο.
Κάνε μου μια χάρη. Έλα σώα.
Εντάξει. Τα λέμε εκεί.
Θα έρθει. Μέχρι τις τρεις.
Αλλά φοβάται.
Έλα.
-Εμπρός; -Πήγαινε σπίτι μου,
πάρε τον πίνακα από την ντουλάπα του διαδρόμου και φέρ' τον στο Πι-Τάουν.
Τον θέλω μέχρι τις τρεις.
Αν δεν το κάνεις, μπορεί να πεθάνω.
Τι έγινε πάλι; Μόλις αγόρασα δύο τσάντες ευπαθή τρόφιμα.
Εμπρός;
Εσύ πάρε την αστυνομία, εγώ θα φροντίσω…
Δεν παίρνω την αστυνομία. Δεν το 'χω. Συγγνώμη.
Καλά. Το καταλαβαίνω. Θα πάρω εγώ.
Πού πας, Νία;
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΝΙΑ ΦΡΑΝΣΙΣ
-Γιατί ψαχουλεύεις τα πράγματά μου; -Έψαχνα χόρτο.
Μπες στο αμάξι.
Είσαι απατεώνισσα;
Το ξέρει ο πατέρας μου;
Μπες στο αμάξι, γαμώτο.
Έχω να τακτοποιήσω… Θα σε βρω μετά.
Πού είναι η Τάμι;
Στην τουαλέτα, έχει κάτι προσωπικό.
-Είναι χάλια. -Εντάξει, σε παρακαλώ.
Η Πέγκι μάς έβαλε όλους σε εφιαλτική θέση.
Όλοι αυτοί ήρθαν να δουν μια παράσταση
ή κάποιον να εκτοξεύεται από το κανόνι.
Ή ήρθαν να δουν και παράσταση και κανόνι.
Πάντως τίποτα από αυτά δεν παίζει,
γιατί η Πέγκι μάς απογοήτευσε. Όλους.
Με προσβάλλει ο χαρακτηρισμός σου.
Καλά, το θέμα είναι…
Όχι, το θέμα είναι ότι η Πέγκι είναι η ψυχή όλων εδώ πέρα.
Δεν θα την κακολογήσουμε σήμερα.
Θέλω έναν ήρωα.
Ποιος προσφέρεται;
Ποιος θα φροντίσει
να μείνει αξέχαστος στον κόσμο για πάντα;
-Καλά, 50 δολάρια. -Θα το κάνω. Γαμώτο.
Δόξα τω Θεώ. Θα σου πηγαίνει πολύ.
Μπορείς, Τάμι. Απλώς ανέβα εκεί.
Μάλλον εμείς οι δύο έχουμε κάτι κοινό.
Την Πέγκι Νιούμαν.
Χρειάζεται βοήθεια.
Ανέβα, εντάξει;
-Θεέ μου. -Τάμι.
-Φωνάξτε έναν γιατρό. Γαμώτο. -Όντως;
Νόμιζα ότι έπαιρνες αντιβίωση, Τάμι.
-Από την πλάτη. Στο στήθος πονάει. -Γαμώτο.
Το ένα βυζί είναι εντάξει.
Ανθρώπινη οβίδα στο Παϊονίρταουν!
Κοίτα κόσμος.
Μην τραβάς την προσοχή.
Είπε ο άνθρωπος με το όπλο στη χαρτοσακούλα.
Να ο δικός του.
Δεν είναι δικός του. Δικός σου είναι.
Ο δικός μου είναι αυτός του Κάτσελ.
Έρχεται ο πίνακας.
-Τέλεια. -Τον φέρνει η Νταϊάν. Ο Κάτσελ;
Ο Κάτσελ;
Εκεί πέρα, παίρνει ένα μπλουζάκι "σοκ και δέος".
Δεν του αρέσει η πολυκοσμία.
Πού είναι ο πίνακας; Εντάξει;
Ας βιαστούμε. Κάνουμε την ανταλλαγή και χωρίζουν οι δρόμοι μας.
Να τη. Ευχαριστώ που μου έσωσες τη ζωή.
Ορίστε.
Εντάξει. Δεν καταλαβαίνω.
Δεν χρειάζεται.
Γιατί να καταλάβω;
Απλώς τηλεφωνείς και λες ότι θα πεθάνεις αν δεν φέρω τον πίνακα.
Και μάλιστα έναν βαρύ πίνακα.
Και τον φέρνω στην άθλια βρομοδουλειά σου.
Γιατί να καταλάβω; Δεν καταλαβαίνω.
Γιατί ξέρεις κάτι; Ως εδώ ήταν.
Για άλλη μια φορά, ως εδώ.
Πού είναι τα λεφτά;
Τι;
Στο αμάξι.
Όλα αυτά είναι μαλακίες.
Θεέ μου!
Πού διάολο ήσουν; Πού είναι η στολή σου;
Χαλάρωσε, Όουεν. Είναι δύσκολη μέρα.
Ο κόσμος ήρθε να δει την παράσταση που υποσχέθηκες.
-Έχω όπλο. -Μπες στο κανόνι!
Το ξέρω. Το έχουμε δει όλοι. Είναι μεγάλο.
-Εντάξει. Πάμε. -Σου είπα ότι έχω ινομυαλγία.
Άσε που έχουμε πιο σοβαρά θέματα.
Ναι.
Ναι. Όχι, βέβαια. Βέβαια.
Γιατί να κάνεις αυτό που υποσχέθηκες;
Δεν το υποσχέθηκα.
Τότε τι;
Το φαντάζομαι; Άλλος μου υποσχέθηκε το Χάμιλτον στην έρημο;
Άλλος μου πούλησε τις κάμερες ασφαλείας που δεν δουλεύουν;
Και ποιος με άφησε με ένα άδειο κανόνι στη μέση του δρόμου μου;
Έλυσα μια υπόθεση. Εντάξει;
Έκανα κάτι. Έκανα κάτι καλό.
Δεν νοιάζεται κανείς. Δεν το βλέπετε.
Όλο μιλάς και υπόσχεσαι τον ουρανό με τ' άστρα,
αλλά φέρνεις μόνο ένα τσαμπί σταφύλια.
Είσαι σκέτη απογοήτευση, Πέγκι.
Λοιπόν, πού είναι το αμάξι;
Έχει όπλο.
Εδώ τελειώνουμε, Μπομπ.
-Πού πάει; -Δεν ξέρω.
Είμαστε στην έρημο.
Καλή τύχη.
Είσαι μια εγωίστρια. Είσαι εγωίστρια!
Τώρα καταλαβαίνω πώς ένιωσε η μητέρα σου.
Μη μιλάς έτσι στην αδερφή μου. Δεν ξέρεις τίποτα για εκείνη.
Όταν μας εγκατέλειψε ο πατέρας μας και μας άφησε άφραγκους,
αυτή εδώ μας στήριξε όλους.
Κι ήταν ακόμα έφηβη.
Δεν ξέρεις τι έχω κάνει.
Αν ήξερες, δεν θα με συγχωρούσες ποτέ.
Είσαι ακόμα ζεστή. Πάμε στο νοσοκομείο.
Όχι. Τέρμα τα νοσοκομεία. Δεν αντέχω άλλο.
Καιγόταν. Ήταν…
Νόμιζε ότι θα πήγαινε στη Γερμανία.
Το εισιτήριό μου. Το θέλω. Δεν μπορείς να κάνεις κάτι;
Δεν έπρεπε να την αφήσω.
Εγώ πήγα και μαστούρωσα.
ΡΟΖΛΙΝ ΝΙΟΥΜΑΝ
Θα την πάρουμε τώρα.
Θα μείνετε μαζί της, έτσι; Δεν έχει μείνει ποτέ μόνη της.
Νόμιζα ότι ήσουν σε ένα πρόγραμμα. Ότι έπαιρνες μεθαδόνη.
Είμαι. Αλλά…
Δώσε μου την κάπα, γαμώτο.
Δόξα τω Θεώ.
Όχι! Πέγκι! Πέγκι, τι κάνεις;
Θα πεταχτώ από το κανόνι.
Για την ανθρωπότητα.
Πέγκι, όχι! Μην το κάνεις.
Η σκηνή είναι δική μου, Λέστερ.
Εκεί πάνω.
Πέγκι.
Πέγκι, είναι η πιο σπουδαία στιγμή σου.
Το Παϊονίρταουν θα γίνει διάσημο.
Πέγκι, χτύπα δύο φορές στο πλάι όποτε είσαι έτοιμη για εκτόξευση.
Η παράσταση αρχίζει!
Από δω, παιδιά. Θα έχετε καλύτερη θέα από κει.
Η ανθρώπινη οβίδα του Παϊονίρταουν!
Πάμε!
-Η ανθρώπινη οβίδα! -Τι; Όχι!
-Δέκα, εννιά… -Σταματήστε! Πέγκι!
-οκτώ… -Μη!
Επτά, έξι, πέντε,
τέσσερα…
τρία…
δύο…
Ένα!
Υποτιτλισμός: Άννυ Ζερβού