பார்த்து. ஜாக்கிரதை! ஜாக்கிரதை!
ஹே, மார்தா, அந்த 10-32 சந்தேகத்துக்குரியவரை, ஓல்டு உமன் ரோடுல, கிழக்கால போறத பார்த்தேன்.23
கேட்குது.
கெட்டு போச்சு, போ.
அது தானே பார்த்தேன்.
நான் பார்க்கும்படியா கையை வைங்க.
-என்ன பிரச்சினை? -காரை விட்டு கீழே இறங்குங்க, மேடம்.
கொஞ்சம் அதிகமா வளைஞ்சுட்டேன். சிலர் கண்ணுல கண்ணீர் வந்தது.
தயவுசெய்து வண்டியிலிருந்து கீழே இறங்குங்க.
நான் ஏன் இறங்கணும்னு நீங்க முதல்ல சொல்லுங்க.
இந்த வண்டியைப் போல ஒரு வண்டி ஒரு துப்பாக்கிச் சூடு சம்பவத்துல சம்மந்தப்படிருப்பதாக தகவல்.
என்ன, துப்பாக்கிச் சூடு சம்பவமா?
நாங்க இப்போது தான் ஹாவசு ஏரியில் நல்ல ஒரு வெகேஷனை முடிச்சுட்டு வரோம்.
தயவுசெய்து வண்டியிலிருந்து கீழே இறங்குங்க, மேடம்.
நான் சாப்பிட்டுட்டு இருக்கேன்.
-ஹே, மார்தா, உதவிக்கு ஆட்கள் அனுப்பு. -உடனே அனுப்புறோம்.
வேண்டாம், பிளீஸ்! பிளீஸ், கடவுளே! இல்லை! பிளீஸ்!
இது ரொம்ப சத்தமாயிருக்கு.
அந்த நாசமா போறவன் என்னைச் சுடப் பார்த்தான்.
அப்பா?
அப்பா!
பெக்கி.
பெக்கி, நீ அங்கே உள்ள இருக்கியா?
டென்னி.
பெக்கி எங்கே?
அவளுடையை கார் வெளியே இருக்கு, ஆனால் அவள் கூப்பிட்டா பதிலே சொல்லலை.
-நியா? -நான் கரோல்.
அவளுக்கு என்னை கரோல்னு தான் தெரியும்.
நீ எப்படி இங்கே வந்த, கண்றாவி?
அது இப்போ அவசியமில்லை. எங்கே அவ?
எனக்கு சில விஷயங்களை தெரிஞ்சுக்கணும்.
பெக்கி?
கடவுளே, எனக்கு சுருக்கமா பதில் சொல்றயா?
அவளுடைய சாவிக்கொத்து இங்கே இருக்கு.
அதாவது, நான் ஒரு ஆவியைப் பார்க்கிறேன். நீ எதுக்கு இங்கு வந்திருக்க?
எனக்கு கொஞ்ச காலத்துக்கு முன்னாடி மருத்துவ உதவி தேவைப்பட்டது.
ரொம்ப நல்ல ஒரு டாக்டருடன், பெக்கி தான் அதை ஏற்பாடு செய்தா,
அவர் ரொம்ப அழகாவும் இருந்தார், அதனால நான் அவருடன் சேர்ந்து வாழ்றேன்.
-அது அவருடைய மகள். -குட் கேர்ள்.
அவள் இதை எங்கிட்ட சொல்லவேயில்லைன்னு என்னால நம்ப முடியலை.
-இங்கேயே இரு. -யார் "கரோல்" என்கிற பெயரை வச்சது?
-நான் பெக்கியுடன் பேசணும், டென்னி. -இல்ல, இல்ல, எனக்கும் தான் பேசணும்.
-இல்ல! மக்களே, பாருங்க. -வாப்பா, போகலாம்!
-நான் உங்களுடைய மச்சான். பாருங்க. -சும்மா வாலை ஆட்டுறதை நிறுத்து, மடையனே.
நான் ஒளியலை. நான். ஒயின் கிடங்குல நான் தியானம் செய்திட்டிருந்தேன்.
வாயை மூடு!
-இல்ல. -அப்படித்தான்.
என் மார்பு எலும்புல முட்டாத.
நீ எங்கே போயிருந்த?
நான் இன்னிக்கு ரெண்டு மாத்திரைகளைப் போட்டுகிட்டேன்.
-ரொம்ப மயக்கமா இருக்கு. -ரொம்ப மயக்கமா இருக்கு.
பாரு, ஒருவேளை இப்படி போவது தான் நல்லதா இருக்கலாம்.
பொறு. நாம இறக்கப் போறோமா?
நம்மள டின்னருக்கு கூட்டிட்டுப் போகலை, கண்ணா.
ச்சே.
-அவளை தூக்கிட்டாங்க. -யாரு?
நேத்து இரவு ரொம்ப வயசு வித்தியாசமுள்ள வினோதமான ஒரு தம்பதியுடன் போராட்டம் நடந்தது.
அவங்க ஏன் அவளைத் தூக்கிட்டுப் போகணும்?
ஏன்னா, அவ கார் இன்னும் வெளியில இருக்கே,
வீடு திறந்திருக்கு, அதோட அவள் ஃபோனை வச்சுட்டுப் போயிருக்கா.
இல்ல. இங்கே வேற யாரோ வந்திருக்காங்க, டென்னி.
அந்த கேடுகெட்ட குருவாகக் கூட இருந்திருக்கலாம்.
அந்த முட்டாளா?
அது அந்த காட்ச்சி குடும்பமாகவும் இருக்கலாம்.
ஒரு நிமிடம் இரு. நீ என்ன சொல்ற? நியூ யார்க்ல இருக்கிற காட்ச்சி குடும்பமா?
இது எதுவுமே சரியாயில்ல.
நீ எந்தக் கண்றாவியைப் பத்தி பேசுற?
ஒருவேளை அது தான் அந்த குருவின் கொல்லைப்புறமா இருக்கலாம், அது அவன் மனைவியாகவும் இருக்கலாம்,
அவள் அந்த காட்ச்சி குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவள் தான்.
உனக்கு எப்படி இது கிடைச்சது?
கூப்பரிடம் டிரோன் இருக்கு.
-நீ எங்கே போற? -உதவிக்கு அழைக்க.
கூப்பர், நாம கிளம்புறோம்!
பாரு, பெக்கி. நீ எங்கே போய் தொலைஞ்ச?
-நான் ஓட்டலாமா? -நீ ஓட்ட முடியாதுன்னு உனக்கே தெரியும்.
-பெக்கியா? அவ எங்க இருக்கான்னு தெரியாதே. -அபார்ஷன் என்பது கொலை!
பின்னாடி கேட்குற கூச்சலை மன்னிச்சிடுங்க.
லூசுங்க எல்லாம் இன்னிக்கு ஒரு வெறியைக் கிளப்பிட்டு இருக்காங்க.
பெக்கியா? ஆமாம், நேத்து என்னைக் கூப்பிட்டாளே.
இல்ல, திங்கட்கிழமை. போன சில நாட்களா, பொழுது போனதே தெரியலை.
-நீங்க அவங்களுடைய சகோன்னீங்க? -இல்லை, நான் அவளுடைய கணவன்.
அவங்களுக்கு கணவரே இல்லையே.
பொறுங்க, இது யாரு? அதோட அவங்க ஃபோனை நீங்க வச்சுட்டு என்ன செய்றீங்க?
நான் அதைப் பத்தி கவலைப்படவில்லை.
ஆம், சரி, எனக்குக் கவலையா இருக்கு,
ஏன்னா அவள் வழக்கமா தன் ஃபோனை விட்டுட்டுப் போக மாட்டாள்.
உன் பெயர் என்ன, தேனே?
உன் பேரு என்ன, மோசக்காரனே?
ஓ, கட...
ஃபேஸ்டைம் கால் - "பெக்கி" ஆக சேர்ந்துக் கொள்ளுங்கள் அனுமதிக்கு காத்திருக்கவும்...
ஈதன். உங்க அப்பா எங்கே?
அவர் வரப் போறதில்லை.
-நீங்க சிறைல இருக்கீங்கன்னு நினைச்சேன். -இல்லயில்ல. நான் வெளியே வந்துட்டேன்.
சரி, ஆம், அப்பா வந்து, அவர் வர மாட்டார்னு, நீங்க அவங்ககிட்ட சொல்லிடுங்க.
இரு, ஒரு நிமிடம். உங்க அப்பா சிறையில இருக்காரா?
ஆமாம்.
சரி, நீ எப்படியப்பா இருக்க? உனக்கு நல்லா போயிட்டு இருக்கா?
நிஜமாவே நல்லாயிருக்கேன், டென்னி.
பாரு, ஈதன், உங்க அம்மா ஒரு நல்ல பெண்மணி.
எனக்கு அவங்க கொஞ்சம் சிக்கலானவங்கன்னு தெரியும், ஆனால் உன்னை ரொம்ப உயிரா நேசிக்கிறா.
அதனால் என்ன?
"அதனால் என்ன"ன்னு அப்படி அக்கறையில்லாம கேட்குற? உங்க அம்மாவை நீ விட்டுக்கொடுக்கக் கூடாது.
உன்னை ரொம்ப மிஸ் பண்ணறாங்க, அதனால...
அடச்சே.
ஜூடி. ஜூடி, இங்கே வா. ஜூடி.
பெக்கி!
மோசமான கள்ளி.
இதைப் பார்த்தா கொலை மாதிரி தெரியுது, சரியா? ஆனால்...
அப்போ சரி, இதை கொஞ்சம் சீரியஸா கவனிச்சு செயல்படக்கூடிய, பியூரோவில் உள்ள
எனக்கு இன்னொரு ஏஜென்ட்டின் தொடர்பைக் கொடுங்க.
-யாராவது ஃபோனை எடுப்பாங்களா? -நான் உங்களை மறுபடி அழைக்கிறேன்.
நீ பெக்கியை எப்போ கடைசியா பார்த்த? அவளைப் பத்திய தகவல் உனக்கு எதுவும் தெரியுமா?
-அதோட நீ யாரு? -அவங்கள கண்டுபிடிக்க முடியல.
அவங்கள கடத்திட்டுப் போயிருக்காங்கன்னு எங்களுக்கு உறுதியா தெரியும்.
போச்சு. சிக்னல் இல்லை.
நமக்கு இப்போ சிக்னல் தேவையில்லை.
நான் இப்போதானே சிக்னல் இல்லன்னு சொன்னேன்.
எனவே, என்ன செய்யச் சொல்ற? பக்கமா நிறத்தணுமா?
என்ன விஷயம் சொல்லு? எனக்குப் புரயலையே, உனக்கு படம் எடுக்கணுமா?
ஆமாம், நிறுத்து. என்ன கண்றாவி?
நீ ஏன் எப்போதும் இவ்வளவு மோசமானவனா இருக்கணும்?
நான் உன்னை சந்திச்சதிலிருந்து,
-என்னவோ நீ தான் பெரிய மனுஷன் மாதிரி நடந்துக்கற. -அடக் கடவுளே. "நான் உன்னை சந்திச்சதிலிருந்து."
-நீ என்ன முட்டாளா? -இல்ல.
ஏன்னா நீ ஒரு முட்டாள் மாதிரி நடந்துக்குற, அப்பா.
காரை நிறுத்தித் தொலை!
நல்லது!
நிதானமா ஓட்டுங்க!
-கடவுளே. -அதோட, இது ஒரு டிரக்கு, மோசமானவனே.
குட்டித் தூக்க நேரம் முடிஞ்சுடுச்சு.
-நான் அவளைக் கொலை செய்யலை. -இல்ல, நீங்க ரெண்டு பேரும் கொலை செய்தீங்க.
-வா, பெண்களுக்குத் தான் முதலிடம். -செய்யாதே.
-பெண்கள் தான் முதல்ல. -தொடங்குவோம்
அது உன்னுடையது. இது உன்னுடையது.
-சரி. -போகலாம். அங்கே போ, உடனே!
கடப்பாறையை எடுங்க. தோண்ட ஆரம்பியுங்க. உடனே.
நீங்க இருவரும் தான் நல்ல கூட்டே, இல்ல?
உன்னிடம் "சில்வியா" இருக்கா, டோனாவின் நகத்தைக் கண்டுபிடிங்க, பார்ப்போம்,
அவளுக்கு சடலம் எங்கே இருக்குன்னு தெரியுமே, எனவே...
சில்வியா அதை உன் படுக்கையில் பார்த்தான்னு டீனா நெய்ல் சொன்னாள்.
என் தங்கையின் மஞ்சத்துல உங்க இருவருக்கும் தீவிரமா உடலுறவு நடந்ததாமே.
என்ன, அப்புறம் நீ அவளைக் கொன்னயா?
இப்போ என்ன? அவளுடைய சடலம் எங்கே இருக்குன்னு காட்ட, உனக்குப் பணம் வேற கேட்குதோ?
யார் இந்த சில்வியா? நீ என் மஞ்சத்துல ஒரு விரலைப் போட்டயா?
நாம சந்திச்ச தருணத்திலிருந்து நீ என்னை ஏமாத்துறயா?
ஆமாம், அதே தான்! சரியா?
-அதோட நாம எப்போ முதல்ல சந்திச்சோம்? -ஒரு வாரத்துக்கு முன்னாடி.
பார்த்தீங்களா? நாங்க இருவரும் சேர்ந்து அவளைக் கொலை செய்திருக்க முடியாது.
இல்லை, அதாவது, நான் சொல்ல வந்தது, அது ஒரு எதிர்பாராத விபத்து.
நான் பர்னிங் மேனிலிருந்து வீட்டுக்கு, வெயில்ல களைச்சு போய் வந்தேன்.
கடவுளே, பாப்.
அவள் பார்த்து வரைஞ்ச ஒரு மேட்டீஸ் ஒவியம் பெரும் தொகைக்கு வித்துப் போனது.
அதனால ரொம்ப சந்தோஷமாவான்னு நினைச்சேன்.
பாப், நீ தானா அது?
"டியர் பாப், நாசமா போ"வா?
நீ என் வாழ்க்கையின் முக்கியமான ஓவியத்தை திருடின. அப்புறம் அதைத் தரைமட்ட விலைக்கு வித்த!
நான் கான்வாஸுகளை தயாரிக்கிறேன். அதென்ன, சின்ன வேலையில்லையே.
நான் விட்டுட்டுப் போறேன், பாப், அதோட நான் போலீஸ்காரங்களைக் கூப்பிட போறேன்.
-போலீஸையா? -நல்ல இரவா இருக்கட்டும்.
எனக்கு நீ போலீஸைக் கூப்படறதைப் பத்தி கவலைன்னு நினைச்சயா? எல்லாம் உன் குடும்பத்தோட கூட்டாளிங்க.
-அவங்க என்னை கொன்னுடுவாங்க! -ஆமாம்.
டோனா, அது வெறுமன ஒரு ஓவியம் தானே. வெறும் ஒரு பொருள் தானே!
நிஜமாவா? என் உயிரைக் கொடுத்து செய்தது வெறும் ஒரு பொருளா?
நிஜமாவா? சரி. ஹம்.
-இதுவும் ஒரு பொருள் தான். -டோனா. டோனா, வேண்டாம்... டோனா!
நீ நிஜமா அப்படி செய்திருக்கவே கூடாது.
ஏன்? அது வெறும் ஒரு பொருள் தானே.
நீ சரயா தான் சொன்ன, பாப்.
எல்லாமே முட்டாள்தனம் தான். முக்கியமா நீ.
-நீயும் உன் உருப்படாத செய்தித் தொகுப்பாளர் வேலை... -நல்லது.
...உன் சொங்கித்தனமான சிலையும் இங்கே நடக்குற எல்லா பித்தலாட்டமும்.
எல்லாமே ரொம்ப முட்டாள்தனமா தான் இருக்கு.
ஆம்.
-நீ எங்கே போற? -இங்கிருந்து போறேன்.
-இல்ல, நீ போகக் கூடாது. -ஆமாம், நான் போவேன்.
-நிறுத்து! இதை எங்கிட்ட கொடு. -நீ போகக் கூடாது.
-அதை எங்கிட்ட கொடு. என்னைப் பாரு. -அவள் கையை பிடிச்சு இழுத்து...
-எங்கிட்ட கொடு! -...என்னிடமிருந்து அதை பிடுங்குன போது...
-அடக் கடவுளே! -அடக் கடவுளே.
-இல்லயில்ல. இல்ல, டோனா, இல்ல. -இல்ல, டோனா, இல்ல.
-ச்சே, ச்சே, ச்சே. -ச்சே, ச்சே, ச்சே. கடவுளே, ச்சே.
-நான் அதைக் கேட்க வேண்டாம்! -தோண்டு!
சரி. ஹே. ஹே.
நான் தான் உங்க மூடு பனி பாலம் ஓவியத்தை உங்க பெண்கள் அறையிலிருந்து திருடினேன்.
நீ தான் அதைத் திருடினன்னு எனக்குத் தெரியும்.
ஏன்னு உனக்குத் தெரியணுமா?
ஏன்னா அதன் மதிப்பு 750 ஆயிரம், என்னிடம் வாங்க ஆள் இருக்காங்க. இன்னிக்கு. மொத்தமும் பணமா.
-சுத்த பொய். -பாருப்பா. ஒரு நகலுக்கா?
ஆனால் அது அசல் மாதிரி தானே இருக்கு. சரியா?
பாரு, இந்த ஆளு, இவன் நகல்களை வாங்குறவன்.
அவகிட்ட ஆளு யாரோ இருக்கானாம்.
அவனிடம் மில்லியன் கணக்குல இருக்கு, நாங்க செத்துப் போயிட்டா, அதெல்லாம் போயிடும்.
டோனாவுடைய எவ்வளவு ஓவியங்க உங்ககிட்ட இருக்கு?
மூணு... பத்து. பதிமூணு.
சரி, பதிமூணு, அது கிட்டத்தட்ட 10 மில்லியன் டாலர்கள்.
நீ சொல்றது எல்லாமே பொய், சில்வியா.
இரு, இரு, இரு. பொய்யா இல்லாம இருந்தா?
சரி.
நான் உனக்கு உனக்கு ரெண்டு மணி நேரம் தான் தருவேன்.
அது எப்படி இருக்கு? 120 நிமிடங்கள்.
-நீங்க அந்த மாதிரி பணத்தை சீக்கிரம் காட்டுங்க... -என்னால் முடியும்.
-என்னால முடியும். -...பார்ப்போம், நீங்க வாழலாம்.
வாழ முடியாது.
வாழ முடியாது!
இப்பவே அவங்களுக்கு நெருப்பு வைக்கலாம், உடனே.
-நான் கொஞ்சம் பெட்ரோல் எடுத்துட்டு வரேன். -இல்லை! நெருப்பு வேண்டாம்.
என்ன பேசுற நீ, ஏதோ "நெருப்பு"ன்னு? யாரும் யாருக்கும் நெருப்பு வக்கப் போறதில்லை.
ஹே, அவன் எப்போதாவது நீங்க சொன்னதைக் கேட்டிருக்கானா?
இல்லையே.
இல்ல, இல்லவேயில்ல. ஒரு நாளும் நீங்க சொன்னதைக் கேட்டதே இல்ல.
தெரியுமா? இந்த குடும்பத்துல நானும் ஒரு மாஜியா இருந்ததால, என்னால உறுதியாச் சொல்ல முடியும்.
என்னன்னா, உண்மையில நிக் தான் எல்லா வேலையும் செய்யறதாக அவருக்குத் தோணுது,
அதோட, லியோவுக்கு கொஞ்சமும் தன் கோபத்தை அடக்கவே முடியாதுன்னு தோணுது,
அது ஒரு வகையில எல்லாத்தையுமே சொதப்பிடுதுன்னும்,
அதாவது, கிறிஸ்துமஸ், அப்புறம், சரி, இந்த தருணத்தையே பாருங்க.
ஆனால், தெரியுமா, நான் உங்க இருவரையும் சமமா நேசிக்கிறேன்.
உங்களுக்கு அது தெரிஞ்சிருக்கும்.
நான் இப்போதே, உங்களைக் கொல்ல 100 மில்லியன் டாலர்களை தியாகம் செய்ய தயாரா இருக்கேன்.
ஹே. பாரு. நாம இங்கே சாமர்த்தியமா நடந்துப்போம். நாம சாமர்த்தியமா இருக்கலாம், சரியா?
டோனா மிகவும் திறமைசாலியா இருக்கலாம்,
அதுலேர்ந்து நாம வேணும்னா கொஞ்சம் பணம் சம்பாதிக்கலாம், அவ்வளவு தான்.
அவள் உன் ரத்த சொந்தம்.
-இல்ல, நான் சொல்றதக் கேளு. -நகரு!
அவளுக்கு விருப்பமானதைச் செய்துட்டு தான் டோனா இறந்தா, சரியா? அதை தான் நமக்கும் விரும்புவா.
-நல்லது. -சரி. சரி. சரி.
-நான் அவளை முதல்ல தீர்த்துகட்டறேன். -இல்ல, இல்ல, இல்ல! நிறுத்து!
எனக்கு உன்னுடன் போதும்னு ஆயிடுச்சு!
ரொம்ப சோகம் தான், போ.
நீ எங்கே போற?
நாம பயோனீயர்டவுன் போவோம். நாம காச்செல்லை சந்திக்க லேட் ஆகுது.
பொய். காச்செல்னு யாரும் இல்லை. நீ என்னை மறுபடி ஏமாத்துற.
காரிலிருந்து கீழே இறங்கு.
கார்ல நீ முதல்ல ஏறு. காச்செல் இருப்பது நிஜம் தான்.
-நிஜமாவே உங்கிட்ட அந்த ஓவியங்கள் இருக்கா? -ஆம்.
-எங்கிட்ட எழவு பொய் சொல்லாதே. -என் உங்கிட்ட பொய் சொல்லலை.
ஏன்னா நம் இருவருக்குமே பணம் வேணும், ஆனால் என்னை விட உனக்கு தான் வேணும்.
ஏன் தெரியுமா?
ஏன்னா இன் பின்னால எக்கச்செக்கமா பிரச்சினைகள் இருக்கு.
-அப்படியா? -ஹே, காச்செல், நான் தான்.
மன்னிக்கணும், எங்களுக்கு லேட் ஆயிடுச்சு, ஆனால், நாங்க வந்துடுவோம்.
எங்கள பி-டவுன்ல நீங்க சந்திக்கலாம்.
எவ்வளவு தாமதமா?
வந்து, 3:00 மணிக்கு. உங்களால இன்னும் கொஞ்சம் தாமதமா வர முடியுமா?
ஹே, என்னை ஸ்பீக்கர்லயா போட்டிருக்க?
-எடுத்து விடு. -பார்த்தாயா?
எடுக்கறயா இல்ல நான் இப்போ காலை துண்டிக்கவா.
சொன்னேன் இல்ல. அதைக் கொடு.
சரி, இளைப்பாறு. நான் தான்.
பெக்கி.
குருவுடைய கொல்லைப் பக்கத்துல நாங்க டோனாவுடைய சடலத்தை கண்டுபிடிச்சுட்டோம்.
அவளுடைய மண்டையோட நொறுங்கி இருக்கு.
பாரு, எனக்கு ஒரு உதவி செய். இங்கே முழுசா திரும்பி வா.
சரி. அங்கே சந்திக்கிறேன்.
அவன் இருப்பான். 3:00 மணி வரை.
ஆனால் அவன் பயந்து போயிருக்கான்.
பாரு.
-ஹலோ? -நீ என் வீட்டுக்குப் போய்
அந்த ஹால்ல இருக்குற ஓவியத்தை எடுத்துட்டு
பி-டவுனுக்குக் கொண்டு வரணும்.
எனக்கு அதை 3:00 மணிக்குள்ள கொண்டு வரணும்.
நீ இதை எனக்காக செய்யலைன்னா, நான் இறக்கவும் நேரலாம்.
பெக்கி, இதெல்லாம் என்ன? நான் இப்போதுதான் இரு பைகளில் காய் எல்லாம் வாங்கினேன்.
ஹலோ?
சரி தான், எனவே நீ போலீஸைக் கூப்பிடு நான் உறுதிசெய்கிறேன்...
வேண்டாம், நான் போலீஸைக் கூப்பிட முடியும். அது என் ஸ்டைல் இல்லை.
சரி, எனக்குப் புரியுது. நான் கூப்பிடறேன்.
நீ எங்கே போற. நியா?
நியூ யார்க் ஸ்டேட் நியா ஃபிரான்செஸ்
-நீ எதுக்கு என் பொருட்களை எல்லாம் குடையற? -நான் போதைப் பொருளைத் தேடிட்டு இருந்தேன்.
காருக்குள்ள ஏறு.
என்ன... ஆகவே நீ ஒரு ஸ்கேமரா?
எங்க அப்பாவுக்குத் தெரியுமா?
கார்ல முதல்ல உட்காரு.
எனக்கு இப்போ வேலை இருக்கு... நான் அப்புறமா உன்னை வச்சுக்குறேன்.
டேமி எங்கே?
அவ ஒரு சின்ன பிரச்சினையை சரிசெய்ய, கழிப்பறைக்குப் போயிருக்கா.
-அது பயங்கரம். -சரி, பிளீஸ்.
பெக்கி நம்ம எல்லோரையும் ஒரு இக்கட்டான நிலையில போட்டுட்டா.
இங்கே வந்துள்ள மக்கள் அனைவரும் அந்த நாடகத்தை தான் பார்க்க வந்திருக்காங்க.
இல்ல, இங்கே வந்திருப்பது ஒரு பீரங்கியிலிருந்து யாரோ ஓருவர் வெடிகுண்டாக மேலே பறப்பது தான்,
இல்ல ஒரு நாடகமும் ஒரு பீரங்கியையும் சேர்த்து பார்க்க வந்திருப்பாங்க.
எதுவானாலும், இன்னும் எதுவும் நடக்கப் போறதில்லை
ஏன்னா பெக்கி நம்மை ஏமாத்திட்டா. நம் எல்லோரையுமே.
நீங்க பாத்திரத்தை உருவாக்குற விதத்தை நான் கண்டிக்கிறேன்.
சரி, ஆம், விஷயம் என்னன்னா...
இல்ல, பெக்கி தான் இந்த மக்களின் உயிர் நாடி
இந்த இடத்துக்கும் அவள் தான் உயிர் நாடி,
அதனால அவங்க பேரை இன்னிக்கு நாங்க அவமரியாதை செய்ய மாட்டோம்.
எனக்கு ஒரு ஹீரோ தேவை.
யாரு முன் வரப் போறாங்க?
இந்த மக்கள் உங்கள மறக்கப் போறதில்லைன்னு
யார் உறுதிசெய்யப் போறாங்க?
-சரி, 50 டாலர்களுக்கு. -நான் செய்யறேன். ச்சே.
கடவுளுக்கு நன்றி. இது உன் மேலே சூப்பரா இருக்கும்.
உன்னால முடியும், டேமி. அதோ அங்கே மேலே ஏறு.
உனக்கும் எனக்கும் ஒரு விஷயம் பொதுவா இருக்குறது போல இருக்கு.
பெக்கி நியூமன்.
அவளுக்கு கொஞ்சம் உதவி தேவைப்படும்.
அங்கே மேலே ஏறணும், சரியா?
-அடக் கடவுளே. -டேமி.
-யாராவது ஒரு டாக்டரைக் கூப்பிடுங்க. ச்சே. -நிஜமாவா?
நீ ஆன்டி-பையாடிக்ஸ் எடுத்துகுறன்னு நினைச்சேன், டேமி.
-அவளை பின்பக்கமா அழுத்துங்க. மார்புகளில் காயம். -ச்சே.
ஒரு மார்பு நல்லா தான் இருக்கு.
ஒரு மனித பீரங்கி குண்டு, இதோ இங்கேயே, பயோனீயர்டவுனில்!
இது தான் கூட்டம்.
யார் கவனமும் உன் மேலே விழாம பார்த்துக்கோ.
ஒரு டோனட் பையை வச்சிருந்த ஆளு அப்படின்னு சொன்னானாம்.
அதோ வரான் அந்த ஆள்.
சரி, அவன் அந்த ஆள் இல்ல. அவன் உன் ஆள்.
என் ஆள் அந்த காச்செல்லின் ஆள், சரியா?
ஹே, ஓவியம் வருது பாரு.
-சூப்பர். -டையேன் கொண்டு வர்றா. காச்செல் எங்கே?
காச்செலா?
அவன் அதோ போய் அந்த "அதிர்ச்சி மற்றும் அற்பதம்" டீ-ஷர்ட்டை வாங்குறான்.
அவனுக்கு கூட்டம்னாலே பிடிக்காதுன்னு உனக்குத் தெரியாதா.
ஓவியம் எங்கே? எல்லாம் ஓக்கேயா?
இதை சீக்கிரம் முடிப்போம், பொருளை மாத்திக்கிட்டு அவங்க அவங்க வழியைப் பார்த்துப் போகலாம், சரியா?
ஆ, இதோ வந்துட்டா. என் உயிரைக் காப்பாத்துனதுக்கு நன்றி.
இந்தா.
சரி. எனக்கு இதெல்லாம் புரியல.
அவசியமும் இல்லை.
நான் ஏன் அதை புரிஞ்சுக்கணும்?
நீ இந்த ஓவியத்தைக் கொண்டு வரலைன்னா நான் இறந்து போவேன்னு சொன்னா,
எடுத்துட்டு வர ரொம்ப கஷ்டப்பட்டேன், அதை சொல்லணும்,
அதை உன் அழுக்கான, தூசி படிஞ்ச பாதி-நேர-வேலைக்கு தேவைன்னு சொன்ன.
யாருக்கு அதெல்லாம் புரியணும்? எனக்குப் புரிய வேண்டாம்.
ஏன்னா என்ன தெரியுமா பெக்கி? எனக்குப் போதும்.
மீண்டும் ஒரு முறை, எனக்குப் போதும்.
சரி, எங்கே அந்த பணம்?
என்ன?
அது கார்ல இருக்கு.
இது முழுக்க ஒரே பொய்.
அடக் கடவுளே!
நீ எங்கே போயிருந்த? அதோட, உன் வேஷம் எல்லாம் எங்கே?
கொஞ்சம் குரலை குறைச்சுக்கோ, ஓவென். நிறைய நடந்திருக்கு.
இங்கே வந்திருக்கிறவங்க எல்லோரும் உன் வாக்கை நம்பி இங்கே வந்திருக்காங்க...
-எங்கிட்ட ஒரு ஆயுதம் இருக்கு. -...அதனால அந்த பீரங்கி குள்ள போ.
எனக்குத் தெரியும் நண்பா. நாங்க எல்லாத்தையும் பார்த்திருக்கோம். அது பெரிசு.
-சரி. இப்போ ஆரம்பிக்கலாம். -எனக்கு ஃபைப்ரோமையால்ஜியா இருக்கு.
அதோட, இன்னும் பெரிய கவலை ஒண்ணு இருக்கு.
அப்படியா.
ஆமாம், ஆம். இல்ல, இல்ல, கண்டிப்பா. நிச்சயமா.
உன்னால எப்படி வாக்குக் கொடுத்தப்படி செய்ய முடியும்?
நான் வாக்கு கொடுத்ததாக எனக்கு நினைவில்லை.
அப்புறம் என்ன?
பாலைவனத்தில் ஹாமில்டன் செய்யலாம்னு எனக்கு வேற யாரோ வாக்கு கொடுத்தாங்கன்னு நினைச்சுக்கிறேனா?
வேற யாரோவா எனக்கு
இன்னும் வேலை செய்யாத அந்த செக்யூரிட்டி கேமராக்களை வித்தது?
அது யாரா இருந்தது, பெக்கி,
என்னை நடுத் தெருவுல, அம்போன்னு விட்டுட்டு, பீரங்கிக்கு ஆள் இல்லாம செய்தது?
நான் ஒரு கேசை முடிச்சு கொடுத்திருக்கேன. சரியா?
நான் ஏதோ செய்திருக்கேன். நல்லது செய்திருக்கிறேன்.
யாருக்கும் அக்கறையில்லை. யாரும் கண்டுக்கறதும் கிடையாது.
நீ பேசி, பேசி, பேசி, அதோட நிலவையே வாங்கித் தேரேன்னு சொல்லி
கடைசியில ஒரு திராட்சையதான் கொடுக்குற.
நிஜமாவே நீ ரொம்ப ஏமாத்தம் தான், பெக்கி.
எனவே, எங்கே கார்?
அவனிடம் துப்பாக்கி இருக்கு.
ஆட்டம் குளோஸ், முடிஞ்சு போச்சு, பாப்.
-அவன் எங்கே போறான்? -எனக்குத் தெரியலை.
இது பாலைவனம்.
நல்வாழ்த்துகள்.
நீ ஒரு சுயநலம் பிடிச்சவ, சுயநலம் பிடிச்ச மனுஷி. நீ சுயநலவாதி!
இப்போ உங்க அம்மாவுக்கு எப்படி இருந்திருக்கும்னு எனக்குத் தெரியுது.
ஹே, என் அக்காவிடம் அப்படி பேசாதே. உனக்கு அவளைப் பத்தி எதுவும் தெரியாது.
எங்க அப்பா அம்மாவையும் எங்களையும் விட்டுட்டு, மொத்த பணத்தை மட்டும் எடுத்துட்டுப் போன போது,
இங்கே இருக்குற இந்த மனுஷி தான் எங்க எல்லோரையும் காப்பாத்தினா.
அப்போ அவளுக்கு வெறும் பதின்ம வயது தான்.
நான் என்னவெல்லாம் செய்திருக்கேன்னு உனக்குத் தெரியாது.
உனக்கு தெரிந்தா, நீ என்னை மன்னிக்கவே மாட்ட.
உனக்கு இன்னும் கதகதப்பா இருக்கு. வா, மருத்துவமனை வரை போகலாம், சரியா?
இல்ல, இல்ல. இனிமேல் மருத்துவமனை எல்லாம் இல்ல. என்னால இனிமேல் முடியாது.
அவளுக்கு தீவிர காய்ச்சல் இருந்துச்சு. அவள்...
அவள் ஜெர்மனிக்குப் போறதாக நினைச்சா.
என் விமான டிக்கெட். அது எனக்கு வேணும். உன்னால எதுவும் செய்ய முடியாதா?
நான் அவங்கள விட்டுட்டுப் போயிருக்கக் கூடாது.
நான் போய், போதையில ஆழ்ந்துட்டேன்.
ரோஸ்லின் நியூமன்
நாங்க இப்போ அவங்கள எடுத்துடுவோம்.
நீங்க அவங்களுடன் இருப்பீங்க இல்ல? அவங்க தனியா இருந்ததே இல்ல.
நீ ஒரு சிகிச்சையில இருந்ததாக சொன்னன்னு நினைச்சேன். அதாவது நீ மெதாடோன் போடறன்னு.
இருக்கேன். ஆனால், ஹே...
நீ இப்போதே அந்த கேப்பை என்னிடம் கொடுத்துடு.
கடவுளுக்கு நன்றி.
இல்ல, இல்ல! பெக்கி! பெக்கி, நீ என்ன செய்யற?
நான் பீரங்கியில் இருந்து வெடிகுண்டா வெளியே பறக்கப் போறேன்.
மனித இனத்துக்காக.
பெக்கி, இல்ல! வேண்டாம்.
இப்போ, மேடையில் இருப்பது என் முறை, லெஸ்டர்.
அதோ அங்கிருந்து மேலே.
பெக்கி.
பெக்கி, இது தான் உன் உச்சகட்டத் தருணம்.
இது பயோனீயர்டவுனை வரைபடத்துல போடப் போற.
சரி, பெக்கி, நீ உள்ள போய், ரெடியான பிறகு வெறுமன இருமுறை தட்டு.
நிகழ்ச்சி ஆரம்பிக்கப் போகுது!
எல்லோரும் இந்த பக்கம், மக்களே. சிறந்த காட்சியை காண இங்கே தான் இருக்கணும்.
பயோனீயர்டவுனின் மனித பீரங்கி வெடிகுண்டு!
இதைச் செய்யலாம் வாங்க!
-மனித பீரங்கி குண்டு! -என்ன?இல்ல, இல்ல, வேண்டாம்!
-பத்து, ஒன்பது... -நிறுத்துங்க, வேண்டாம்! பெக்கி, பெக்கி!
-...எட்டு... -வேண்டாம்!
...ஏழு, ஆறு, ஐந்து...
...நாலு...
மூன்று...
இரண்டு...
…ஒண்ணு!
தமிழாக்கம் அகிலா குமார்