MOSKWA
CZASY OBECNE
Dobrze.
Za chwilę tam będę. Zaczekaj.
Wyobraź sobie świat, w którym nie można ufać informacjom.
Proste, prawda?
W wiadomościach mówią jedno,
w Internecie drugie.
Społeczeństwo zaczyna się rozpadać.
Wtedy najlepiej trzymać się swoich bliskich.
Ale co, jeśli ich tak naprawdę nie znasz?
Co, jeśli ci przyjaciele,
ci, którym bezgranicznie ufałeś,
nie są tym, kim myślisz?
Być może nawet nie są ludźmi?
TERROR W BOGOCIE KTO ZAMIESZANY W SKOK? - KTO JEST CELEM?
TERROR W MONACHIUM - STRZELANINA MOTYW? - 26 ZABITYCH
Słuchaj, Prescod, z całym szacunkiem...
ale nie rozumiem, o co ci chodzi.
O chaos.
A to dopiero początek.
Pięć światowych ataków terrorystycznych w ciągu roku.
Do każdego przyznaje się inna grupa.
Nic nadzwyczajnego.
I chcą, żebyś właśnie tak myślał.
Argentyna atakuje Kolumbię. Kolumbia atakuje Filipiny.
Brutalna reakcja łańcuchowa ogarnie nasz glob.
Na całym świecie toczy się wojna.
Tak, ostatnio atmosfera jest napięta.
I to wszystko jest planowane, Ross.
Ataków będzie coraz więcej.
Jeśli wytną taki numer któremuś z mocarstw...
Sądzisz, że stoi za tym ta sama grupa ludzi?
To nie ludzie...
Tylko Skrullowie.
No weź, przecież znasz temat.
To się nie dzieje od wczoraj.
Zaczęło się 30 lat temu, kiedy Skrullowie odkryli Ziemię.
Carol Danvers i Nick Fury obiecali im znaleźć nową planetę.
Ale teraz...
już nie chcą byle jakiej planety. Chcą mieć naszą.
Nie widzisz?
To wszystko jeden schemat.
Skrullowie wcielą się w każdego, wszędzie i kiedy zachcą.
Ale na Ziemi żyje ich zaledwie garstka.
- To za mało, żeby... - Żeby co?
Od razu widać, że się gówno na tym znasz!
Ich mogą być tysiące. Setki tysięcy!
A ty nawet się nie zorientujesz.
Dobra, może przyjrzyjmy się faktom, zanim wysnujesz teorię?
Tak, Skrullowie są zmiennokształtni i szukają nowego domu.
Ale, jak wspomniałeś,
jedyny kontakt ze Skrullami mieliśmy przez Nicka Fury'ego.
Co znaczy, że to nasi sojusznicy.
To gdzie jest Fury?
Na S.Z.A.B.L.I.!
I jak mam go stamtąd ściągnąć, żeby pokazać to coś,
muszę mu dać trochę więcej niż tylko domysły. Potrzebne są dowody.
Tamte wszystkie ataki
będą żartem w porównaniu do tego.
Dopiero to zatrzęsie całym światem.
Przestałem w biurze wypełniać raporty. Bo wiem, że już nikomu nie mogę ufać.
Poza tobą...
Słuchaj, próbuję ci pomóc. Okay?
Więc, jak mi dasz ten dysk, to postaram się go przekazać Fury'emu.
Zgoda?
Tak.
Natychmiast mnie stąd wyciągnijcie.
Wyciągnijcie mnie stąd.
Stacja metra Akademika. Sześć przecznic na północ.
Ross.
Pokaż mi ręce.
- Talos. - To ja.
Co ty tutaj robisz?
Goniłem go.
To jeden z was.
Nie, to...
jeden z nich.
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
TAJNA INWAZJA
Witamy na Ziemi.
Jest na górze.
Pamiątka z domu?
Santo Millika.
To podniebna roślina Skrullów.
Soren zawsze i wszędzie wysiewała jej nasiona.
Tutejsza sadzonka się zmieniła. Dostosowała się do warunków na Ziemi.
Widzisz? Zawsze wierzyłeś, że to możliwe.
I wciąż wierzę.
Strasznie ci współczuję.
Dzięki.
Uwielbiała cię.
Zawsze mówiła,
że wrócisz na Ziemię, kiedy sytuacja będzie dramatyczna.
I chyba miała rację.
Opowiedz mi o Graviku.
Może najpierw pogadajmy o tobie?
Bo przez te wszystkie lata ci pomagaliśmy, żeby mieć pewność, że dotrzymasz słowa.
Ale po Blipie coś się zmieniło.
Ty nagle zniknąłeś.
Carol Danvers też przepadła.
A potem G'iah.
Chwila... Twoja córka? Też zniknęła? Jak to?
Była młoda.
Zła, że nasi wciąż nie mają gdzie się podziać.
Jest wielu wkurzonych.
Wywalili mnie z Rady. Skazali na banicję.
Ale Gravik...
On z tym twoim zniknięciem nie mógł się pogodzić.
Chodź.
Gravik niedawno został członkiem Rady Skrullów.
Buduje swoją pozycję, wykorzystując gniew wielu młodych przesiedleńców.
Gdzie on teraz jest?
Tutaj. Gdzieś w Rosji.
Ich nie rusza promieniowanie radioaktywne.
A w Rosji jest najwięcej opuszczonych elektrowni jądrowych.
Rzecz w tym, że tych elektrowni nie ma w ewidencji.
Więc nie wiemy, gdzie się ukrył.
Wiemy coś więcej o jego planach?
Tylko tyle, że je ma.
To jest to, co sobowtór agenta Rossa próbował ukryć.
Plany budowy brudnych bomb przechwycone przez Prescoda.
Prescod ostatnio obserwował nową grupę ekstremistów o nazwie AKR,
Amerykanie Kontra Rosja,
która według niego miała być kolejną przykrywką dla ataku terrorystycznego.
Czyli Gravik próbuje wywołać wojnę między Rosją i USA?
Tak uważał Prescod.
I zamierza użyć do tego brudnych bomb?
A ma je z czego poskładać?
W Kazachstanie zaatakowano magazyny z bronią
dokładnie w dniu śmierci Prescoda.
Musieliśmy cię tu ściągnąć.
Jeśli mu się uda...
wasz gatunek przestanie istnieć.
W mordę.
Chyba się przejdę.
Idziesz nocą na spacer po Moskwie?
Będziesz się trochę rzucał w oczy.
Panie prezydencie, mamy problem...
- To znaczy? - Agent Fury.
Dostaliśmy cynk, że opuścił S.Z.A.B.L.Ę.
Jak to „opuścił S.Z.A.B.L.Ę.”?
Mogę panu znaleźć jakiś synonim. Porzucił, odleciał...
Przecież buduje najbardziej zaawansowany system ochrony kosmicznej
w historii ludzkości.
- Nie może odlecieć. - Tak, oczywiście.
Ale niestety
przechwyciliśmy też zaszyfrowaną wiadomość od agentki Hill do Fury'ego.
Jeszcze jej nie odszyfrowaliśmy, ale wiemy, że to starzy znajomi.
A że nie możemy się skontaktować z żadnym z nich,
widać, że to jakaś samowolka.
Zajmij się tym.
Tak jest.
Ale akcja!
Wielki czarny chłop w Moskwie.
To może być albo Nick Fury, albo duch Paula Robesona.
Zdejmijcie ten worek, chłopaki.
Kurde, miałam nadzieję na koncert życzeń i Ol' Man River.
Ciebie też miło widzieć, Sonya.
Czy ty mnie właśnie w nietuzinkowy sposób porwałaś z pomocą tych swoich bandziorów?
Nietuzinkowi byliście?
Na ogół ledwo dobijają do przeciętności.
Chyba wreszcie coś w główkach zatrybiło. Brawo.
Super. Możecie iść, nic tu po was.
„Nietuzinkowi”, fantastycznie.
Ale serio miło cię widzieć.
Wyglądasz kwitnąco.
Dzięki.
- Drinka? - Chętnie.
Ty masz jakiś chronometryczny fetysz,
o którym przez te wszystkie lata nic nie wiedziałem?
Tę tradycję zaczął stary angielski superszpieg.
Kukułka wyskakuje, kiedy twój czas w cyrku się kończy.
A ja lubię mieć poczucie, że zostało mi jeszcze kilka sztuczek.
Czuj się jak u siebie.
Myślałem, że pamiętasz, że najbardziej lubię bourbona.
Może i cieszę się, że wróciłeś,
ale nie wybaczyłam ci zniszczenia mojego drogiego mieszkanka.
Chyba miasta.
Więc pij psiarską whiskey albo nic.
Co robisz w Moskwie?
To, co ty. Próbuję zdusić w zarodku rebelię Skrullów.
Znasz osobiście przywódcę tego spisku, prawda?
Kiedyś znałem.
Dlatego wróciłeś ze stacji kosmicznej?
Masz wyrzuty sumienia?
Co wiesz na temat napadu
na magazyn z bronią z czarnego rynku na terenie Kazachstanu?
Odbył się parę dni temu.
Nie wiem, o czym mowa.
Może nie umiem rozpoznać, kiedy Skrull udaje człowieka,
ale na pewno czuję, kiedy człowiek kłamie.
Dobrze wiesz, co było w tym cholernym magazynie.
Ale fakt, że ty nie wiesz,
sporo mi mówi o tym nowym, okropnie starym Nicku Furym.
Pstryknięcie Thanosa cię zmieniło.
Zacząłeś wierzyć, że możesz walczyć w słusznej sprawie,
ale zawsze będzie ktoś silniejszy, kto ci dokopie.
Zapominasz, że ten „stary Nick Fury”
ma 30 lat doświadczenia ze Skrullami.
Pamiętaj, że znam źródło tego zagrożenia sto razy lepiej niż ty.
To ma być jakaś propozycja współpracy między tobą i mną?
Kiedyś całkiem nieźle wychodziło nam łączenie sił.
Kiedyś by cię nie zaskoczyli moi jełopowaci goryle.
Wyczułbyś ich.
To, że ich nie zauważyłeś,
znaczy, że w życiu nie namierzyłbyś Gravika i jego bojowników.
Więc jako partner byłbyś raczej bezużyteczny.
Przecież dałem im się złapać, żeby się do ciebie dostać.
Radzę ci z dobrego serca. Lepiej wracaj na swoją stację.
Nie jesteś w formie, żeby brać udział w tym, co nas czeka.
Mój zbir podrzuci cię pod waszą kryjówkę.
Obejdzie się, pójdę sam.
Jak ci minie skleroza w sprawie Kazachstanu,
to dzwoń do ziomka.
312 KM NA POŁUDIOWY-ZACHÓD OD MOSKWY
Czego chcesz?
Żyć we własnej skórze.
Pokaż prawdziwą postać.
Witamy na nowym Skrullosie.
Jak masz na imię?
Beto.
Kiedy ostatnio jadłeś coś porządnego?
Nie pamiętam.
Nie wierzę.
Uprawiamy tu tylko nasze rośliny.
Pijemy nasze wino, nie musimy się zmieniać.
Wiele ryzykowałeś, żeby tu dotrzeć. Zobaczysz, że było warto.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Jest tu nas około pięciuset.
I wszyscy są częścią...
Ruchu oporu? Nie. Tu się schronili głównie cywile.
Ale jeżeli chciałbyś zostać bojownikiem, ma to swoje plusy.
Tak? Jakie?
Masz prawo wychodzić.
Pozostali zostają w kompleksie.
Bojownicy zachowują ludzką postać. Im dłużej się kamuflujemy,
tym trudniej nas zidentyfikować ludziom i innym Skrullom.
Zaczekaj tu. Ktoś zaraz przygotuje ci pokój.
Udowodnij lojalność, a Gravik cię za to nagrodzi.
A tam co jest?
Zwycięstwo.
Kim jesteś?
Bojownikiem.
O co walczysz?
O Skrullos.
O czym marzysz?
O życiu we własnej skórze.
Przyprowadźcie pierwowzór.
Nie!
Amerykanie kontra Rosja. Twoje marzenia zaraz się spełnią.
Przejmij jego twarz.
Nie!
A teraz umysł.
Skrullowie przeniknęli w otoczenie wielkich światowych przywódców.
Masz na to dowody?
Na przykład przybycie agenta Fury'ego.
Facet na zawsze porzucił Ziemię i bez powodu by nie wrócił.
Bystra kobieta.
Gravik planuje akcję na szeroką skalę.
Ale teraz największe zagrożenie to bomby.
W Moskwie takie ładunki może skonstruować pięciu specjalistów.
Ale ja stawiam na jednego:
Wasilija Popriszyna. Byłego partyzanta z Czeczenii,
właściciela ekskluzywnej galerii w centrum
robiącego renowację obrazów i radioaktywne bomby.
Natychmiast róbcie tam nalot.
O ile „natychmiast” znaczy
„zaczekać, aż Skrullowie wezmą urządzenie,
które pozwoli nam namierzyć ich kryjówkę”, to w pełni się zgadzam.
A jaka pyskata.
Jak widzi takiego paskudnego Skrulla jak ty,
od razu ma ochotę na podryw.
W moich kręgach uważają, że jestem przystojny.
Znam przystojnych Skrullów i ty nawet przy nich nie stałeś.
Dobra, jaki jest plan?
Chyba czas odwiedzić tego ruskiego bombera?
Przecież agenci Sonyi już tam będą.
Trzeba będzie ich unieszkodliwić.
Chwila, moment.
Zamierzasz zaatakować tajniaków z MI6?
Czy ja muszę ci wszystko tłumaczyć?
To już nie jest „zwykła wojna” z Gravikiem.
Teraz to wyścig z Sonyą Falsworth, która stosuje strategię spalonej ziemi,
co znaczy, że zrobi kompletną miazgę z każdego,
kto choćby usłyszał imię „Gravik”.
Żeby uratować niewinnych Skrullów, kogoś trzeba sprzątnąć.
O nie...
Słuchaj, Gravik myśli, że jesteś zbyt wielkoduszny.
Pokaż mu, że się myli.
Dobra, daj.
Fury jest w Moskwie.
ZROZUMIEĆ LUDZKOŚĆ
Serio?
Nasz człowiek mówi, że nie ma się czym martwić.
Jest wypalony, mocno kuleje i ledwo widzi na zdrowe oko.
Mam nadzieję, że nikomu o tym nie mówiłeś.
Wiemy tylko my. I nikt inny.
Chcesz tym ochronić mnie czy ideę?
Ty jesteś naszą ideą.
Nie, nie ja.
Tylko nasz dom.
Tak jest.
Zaczynamy jutro i nie zatrzymamy się, póki Ziemia nie będzie nasza.
Ty.
Idziesz ze mną.
Zirksu cię zawiezie.
Dostarczysz kasę pod ten adres.
Gadasz z Popriszynem, i tylko z nim.
Da ci dwie torby.
Które jak najszybciej dostarczysz do kryjówki w Moskwie.
A gdzie masz moją kawę?
Jak ci idzie z chłopakami z MI6?
Gotowe.
Pan Popriszyn?
- Kurde. - Odsuń się.
Nieźle jak na 136-latka.
Wiesz, na ludzkie nawet do czterdziestki nie dobiłem,
nie dopadł mnie kryzys wieku średniego i zakupowy szał.
Ej.
A ty jaki sobie prezencik sprawiłeś?
Avengersów.
Panowie chyba zabłądzili.
Wejście jest od ulicy.
Nie przyszliśmy po te mierne bohomazy.
To po co przyszliście?
Po odpowiedzi na pytania.
Zauważyłam podejrzaną osobę.
Idę za nią. Dam znać, co dalej.
Informuj na bieżąco.
Bardzo panów przepraszam, musimy umówić się na inny termin.
- Spieszę się na spotkanie. - A do kogo tak pędzisz?
Do mojej żony, panie...
Kurde, ale wygodny.
Ten fotel należał do Ludwika XV. Jest bezcenny.
Wszystko jest bezcenne, póki się nie rozwali od kilku strzałów.
Keller, akta coś wspominają o tym, że ten typ ma żonę?
Ma, tylko że byłą.
Mieszka w Miami z jakimś futbolistą.
Więc wszyscy możemy uznać, że w tej sprawie kłamałeś.
A to wolno tylko raz.
Nikt nie dostaje drugiej szansy.
Więc pytam ponownie.
Z kim właśnie szedłeś się spotkać?
Chyba byłoby milej, gdybyśmy się przenieśli do galerii,
tam jest więcej światła.
A stoi tam jeszcze więcej takich w pytę wygodnych ludwiczków?
A brudne bomby też są?
Może trzymasz je w jakiejś skrzyni?
Przepraszam, ale chyba nie rozumiem. Brudne bomby?
Bam! Dynamit eksplodował! To już drugie kłamstwo.
Ostrzegałem, że skłamać można raz. Nie ma szansy numer dwa.
Zastrzelisz mnie?
Może. Raczej tak.
Ale jeszcze nie teraz.
Gdzie są bomby?
Nie nazywasz się Keller.
Skrull.
Tylko Talos.
Talos?
Poradzę sobie.
Na pewno?
To moja wojna.
Załatwię to sam!
Mów, gdzie są bomby!
Zdradziłeś własną rasę.
Wstawaj.
Chciałem załatwić to sam.
Dokąd uciekł?
Uciekła.
Stój!
Mówię ostatni raz!
Zawsze straszysz, a potem nie dotrzymujesz słowa.
G'iah.
- Oddaj mi bomby. - Nie.
Wiem, że się buntujesz. Ale można inaczej.
Twoja mama by nie chciała, żeby tak to wyglądało.
Ona sama nie wie, czego chce.
Jej ostatnie słowa to: „Znajdź G'iah'ę”.
Co?
Ona nie żyje.
Jak to?
Zadaj to pytanie ludziom, dla których pracujesz.
Teraz proszę, daj mi te bomby.
Oddaj mi je.
- Nie mogę. - Po prostu je podaj.
I możesz sobie iść.
Dobrze wiesz, że cię ochronię.
- Ty już nikogo nie możesz ochronić. - Słuchaj, wiem...
Dobry wieczór.
Chwileczkę.
Gap się, ile chcesz.
Ale już nigdy nie będziesz taki jak kiedyś.
Mógłbyś powtórzyć, towarzyszu?
Dla mnie burbon i piwo.
I co tam mój kolega będzie chciał.
Wódki.
Zaprzyjaźniasz się z miejscowymi?
Myślisz, że dzięki czemu w zimnej wojnie się nie zagotowało?
Bo nygasy z wywiadu częstowały gorzałą.
Nie możesz tak mówić.
To ty nie możesz tak mówić.
Dobrze, że wróciłeś.
Ty tak szczerze czy szykujesz sobie pod coś grunt?
Powiesz, dlaczego zwiałeś z Ziemi?
Bo budowaliśmy S.Z.A.B.L.Ę.
Zazwyczaj w czasie naszych partyjek mówiliśmy sobie prawdę.
Ale może to też się zmieniło, nie wiem.
Uznajmy, że dopadł mnie kryzys wiary.
To dlaczego wróciłeś?
Bo czułem go też na górze.
I nie mogłem odmówić Talosowi.
Nie masz na myśli kogoś innego?
Zrobisz jakiś ruch?
Jeszcze nie wiem jaki.
To mnie właśnie martwi najbardziej.
Bo dawny Fury zawsze wszystkich wyprzedzał.
Jeśli dobrze pamiętam, to ty do mnie dzwoniłaś.
Na wyraźną prośbę Talosa.
Tyle lat się nie odzywałeś, że to był dla nas jasny sygnał.
To znaczy?
Że nie jesteś na to gotowy.
Zderzamy się z prawdziwym zagrożeniem.
A ty po Blipie już nie jesteś taki sam.
Zawsze powtarzałeś, że to nie wstyd wycofać się,
kiedy droga jest niepewna.
Więc sprawdź, czy możesz iść.
Inaczej komuś stanie się krzywda.
O nie...
A to skur...
Brawo.
Łatwo nie było. Ktoś tam już na mnie czekał.
Udało ci się go rozpoznać?
Nie.
Ale może trzeba się wstrzymać?
Wręcz przeciwnie. Dzięki tobie mamy przynętę.
Dzięki, że chciałaś pogadać.
Przecież nie rozmawiamy, bo mnie tutaj nie ma.
Jasne. Sporo ryzykujesz.
Ryzykuję?
Tak to tłumaczyłeś mamie? Że idąc za tobą, może zginąć?
Twoja mama zginęła, kiedy ty pracowałaś dla jej zabójcy.
Więc daruj sobie takie teksty.
Masz jedną szansę, żeby się z tego wyplątać.
Wiesz to równie dobrze jak ja.
I dlatego tu przyjechałaś.
Ataki mają odbyć się jutro.
W Dzień Jedności.
Będą trzy bomby. I Gravik wie, że tam będziesz.
- Skąd? - Nie wiem.
W terenie jest mnóstwo jego ludzi. Przynajmniej setka.
Uśpieni agenci?
Ich tożsamość jest tajemnicą. Nie wiemy, kim są.
Mama byłaby dumna z tego, że zobaczyłaś się ze mną.
Jutro ładunki przyniosą trzy osoby, jedną będę ja.
Plecaki ulokujemy w pobliżu Placu Wossojedinenje.
Oznaczę je farbą widoczną w podczerwieni.
G'iah jednak wróciła.
Widzę ją.
Ma dwa plecaki.
Też widzę.
Pamiętajcie, że śledzimy plecaki, nie ludzi.
Tylko że w centrum Moskwy jest mnóstwo plecaków.
Te są zaznaczone farbą widoczną w podczerwieni.
Dobra, już patrzę.
Przekazała je komuś!
Jeden idzie na północny-wschód.
Drugi na południe. Ruszamy.
Przepraszam!
Pusty. To atrapy.
Hill!
- Maria! - To ty strzeliłeś.
Nie ja.
Napisy: Alicja Roethel