W POPRZEDNICH ODCINKACH
Fury, chcę ci kogoś przedstawić.
To jest Gravik.
Gravik?
Nie ufasz mi.
Chcesz powiedzieć, że milion Skrullów
żyje wśród nas?
Zryło ci tę reptiliańską bańkę?
Skrullowie przeniknęli do rządów największych państw.
Gdzie dowody?
Nominuję Gravika na stanowisko generała Skrullów
Wysłali cię, żebyś mnie zwolnił?
Zgłosiłem się.
Ustaw spotkanie z Gravikiem.
Talos, on cię zabije.
Chcę porozmawiać o córce.
Wszyscy gotowi?
Myślisz, że się uda?
To znaczy...
Z tym chaosem?
Czemu wstąpiłeś do ruchu oporu, Beto?
Żebyśmy nie musieli już uciekać.
Kierowało tobą to, co mną.
Nie strach, ale wiara.
Wiara opiera się na ryzyku.
Musimy się z tym pogodzić. Tak?
Tak.
AKTA OFICERA ŚCIŚLE TAJNE
Członkowie Rady.
Dziękuję za szybkie przybycie.
Na posiedzeniu
powiedziałem, że mam plan przejęcia Ziemi.
Trzech moich agentów zinfiltrowało marynarkę brytyjską.
Czas na zmianę.
Dokonają ataku na cel należący do ONZ.
Ziemscy superbohaterowie zareagują.
Aby móc się im przeciwstawić i przejąć planetę,
musimy też stać się super.
Odtąd zmieniamy nie tylko twarze.
Zmieniamy moce.
Staniemy się niepowtarzalnymi narzędziami masowej zagłady.
Każdy z nas.
Super-Skrullowie.
W ciągu tygodnia ludzie rozpoczną totalną wojnę między sobą.
Gdy skoczą sobie do gardeł, skręcimy im karki.
Zapraszam do udziału w unicestwieniu ludzkości.
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
TAJNA INWAZJA
NOWY JORK
ROK 1998
Kawa?
Tak, proszę, czarna.
Szukasz kogoś?
Tak.
Jak ona wygląda?
Zależy od dnia tygodnia.
Chcesz się na razie dosiąść?
No... to...
Mogłoby to zostać źle odebrane.
Wybaczy ci.
Varra?
To powinno zaskoczyć ludzi Dreykova.
Już zaskoczyło.
Ta twoja nowa twarz jest...
Piękna?
Zgadzam się.
Kim ona jest?
Zależy, jak potoczy się wieczór.
Nie, nie.
Jest taka zasada,
szef komórki i agenci nie mogą...
Nasza jednostka nie istnieje, Fury.
Czyli nie pracuję dla ciebie.
Ciekawe podejście.
Czy ktoś naprawdę ufa naszym przywódcom?
Ja na pewno nie.
Załadujcie broń i uzupełnijcie zapasy jedzenia i wody,
bo to mi wygląda na III wojnę światową.
Jak możesz słuchać tego gada?
I zepsuty zegar trafia dwa razy na dobę.
Dzień dobry.
Dzień dobry!
Te jajka są na miękko czy na twardo?
W koszulkach.
Zapomniałam. W kosmosie wszystko gotuje się inaczej.
Dziękuję.
Jaki kataklizm nam zagraża,
że aż wróciłeś do domu, do mnie?
Minęły lata.
Jeśli mam cię przeprosić za nieobecność, Scilla, po prostu powiedz.
Kochanie, jesteś Nick Fury.
Nigdy nie miałam złudzeń, że da się uniknąć twoich wyjazdów.
Ale wyjechałeś na tak długo,
że mnie to zabolało.
Przeszedłem na emeryturę.
Jakieś plany?
Nigdy nie lubiłem golfa,
więc chyba zajmę się zemstą.
Kontaktowałaś się z Gravikiem, gdy mnie nie było?
- Czemu pytasz? - Muszę mieć pewność.
Co do czego?
Tego, kim się stałaś
pod moją nieobecność.
Pod twoją nieobecność zostałam wdową.
Płakałam w poduszkę każdej nocy. Byłam w żałobie po tobie.
I kiedy już myślałam, że rana się zagoiła,
Blip sprawił, że wróciłeś.
Myślałam, głupia, że odbudujemy to, co mieliśmy wcześniej.
Że będzie jak dawniej, ale nie,
ty znów zniknąłeś.
Tylko tym razem z własnej woli.
Chcesz wiedzieć, kim stałam się w czasie twojej nieobecności?
Stałam się sobą.
Kim byłam, nim cię poznałam.
Jakie miałam wyjście, skoro wciąż znikałeś,
jakby cię tu nigdy nie było?
Nie krępuj się, odbierz.
Nie dysponuję w tej chwili tą informacją.
Też się trzymaj.
Coś ważnego?
Nie.
Co jest? Co się stało?
Brogan.
Co z nim?
Ktoś powiedział glinom, dokąd jedziemy,
a wiedzieliśmy tylko my.
Ja, ty, Pagon i Beto.
Mała szansa, że Brogan zeznał coś, czego nie wiedział.
Nie taka mała.
Tak?
W sensie?
Torturowali go.
Wyobrażam sobie, że gdy zapytali, gdzie cię szukać,
podał pierwszy sensowny adres.
Ty byś tak zrobiła?
Ja bym kłamała.
Kłamię jak z nut.
Dobra.
To Brogan.
Był słabszy, niż myślałeś.
W porządku.
Widzimy się jutro. Wcześnie.
Jedziesz ze mną.
Twój ojciec chce pertraktować.
Mamy rozmawiać o tobie.
Tak.
Zgodnie z rozkładem.
Samolot ONZ będzie w sektorze Neptuna o 22.00.
NEPTUN 22.00
Niesamowite, co?
Wszystkie te grube ryby na jednym obrazie.
Politycy I wojny światowej Taki nosi tytuł.
Niezłe podsumowanie całej sprawy.
Jakiej sprawy?
Różnicy między politykiem a żołnierzem.
Jedni spędzają wojnę, pozując do obrazów,
a drudzy zabijając
i ginąc.
Patrz na tę zadowoloną z siebie gębę.
Jeśli mnie spytasz,
czy wolę, by moją historię spisano atramentem i farbami,
czy raczej krwią,
zawsze wybiorę krew.
Swoją i wszystkich innych.
Tak.
Co za odwaga.
Chciałeś pertraktować, to pertraktujmy.
Chodź.
Dziękuję, kochana.
Nie lepiej wziąć pustą filiżankę?
Odrobina kawy w cukrze to jest to.
Chcesz trochę?
Chcę, żebyś przestał mordować niewinnych ludzi.
Obaj byśmy zyskali,
gdybym cię wykończył tu i teraz.
Chcesz pojedynku? Proszę bardzo, wystarczy poprosić.
Pojedynku?
Trochę nie wypada, co?
Generał i podwładny walczący na noże.
Naprawdę dziwi cię, czemu Rada
wolała zrobić generałem mnie, a nie ciebie?
G'iah jest w aucie. Chcesz się przywitać?
Radzę ci bardzo uważać.
Bądź wdzięczny,
że nie odesłałem ci jej w worku.
Więc o to ci chodzi?
Chcesz doprowadzić nasz naród na skraj zagłady,
wywołując wojnę z ludźmi.
Do tych bydlaków przemawia jedno,
zabijanie.
Spójrz, jak się traktują.
Więc tak się to skończy.
Wybijemy ich do nogi.
Nie znasz się na ludziach.
Najgroźniejsi są wtedy,
kiedy stają w obliczu
wspólnego wroga.
Zapomniałeś, jak walczymy?
Myślisz, że dam ci
prowadzić dalej tę wojnę, nie podnosząc przyłbicy?
Jesteś w błędzie.
Powiadomię wszystkie armie świata, kto ich atakuje.
Stracisz element zaskoczenia.
Ty i twoi buntownicy zostaniecie zabici jak wściekłe psy.
Więc ty będziesz sprawcą zagłady naszych rodaków.
I tu się mylisz,
bo zobaczą różnicę między nami.
My im ją pokażemy,
my, wolni od twojej choroby.
Czyli G'iah zostaje ze mną, tak?
Od dziś aż po wszystkie czasy
zabraniam ci wymieniać imię mojej córki.
Jasne?
- Przepraszam. - To ja przepraszam.
- To chyba pański. - Dziękuję.
Serio zamierzasz żreć tę karmę?
Zamierzałem. Straciłem apetyt.
Pierwszy raz.
Wstydu nie masz, wiesz?
Jak śmiesz, po tym, co powiedziałeś mi wczoraj,
zjawiać się tu dziś i prosić o pomoc?
Nie proszę cię o pomoc.
A co, wpadłeś na angielskie śniadanie?
Czy zapytać, jak się miewam?
Mogę chyba spokojnie założyć, że nie o to chodzi, co?
Słuchaj.
Mam cynk, że zbuntowany Skrull, zainstalował się w rządzie USA
- i jest teraz w Londynie. - I co?
I co?
I co mogę dla ciebie zrobić?
Jak ci pomóc, przyjacielu?
Właśnie powiedziałem.
Nie, powiedziałeś
że wiesz coś o Skrullu w rządzie USA i...
I sugerujesz, czy też uważasz za oczywiste,
że ja na to hasło natychmiast
rzucę się radośnie do pomocy.
Te czasy minęły. Musisz, no wiesz, zwerbalizować.
Chcę to usłyszeć.
Co usłyszeć?
„Pomóż mi, Talosie,
bo bez ciebie jestem do niczego”.
Pomóż mi, Talosie,
bo bez ciebie jestem do niczego.
G'iah przekazała dane w telefonie na kartę.
Dzielna dziewczyna.
Tak. Ma to po matce.
Neptun to brytyjska łódź podwodna. Wiem, gdzie dzwonić.
Mów, kim jesteś i skąd masz ten numer.
Co wiesz o brytyjskim okręcie podwodnym o nazwie Neptun?
Żądam przeprosin.
Skończyły mi się.
Radzę się postarać.
Bardzo niegrzecznie założyłeś mi podsłuch w Uhu.
Tak się nazywa ta sowa na biurku?
Już nie. Przemianowałam ją na Nicholas Fury.
Ma teraz efektowną przepaskę na oku.
Mówię poważnie, Sonya. Wiem z dobrego źródła,
że Neptun ma odpalić rakietę w delegację ONZ.
To oznaczałoby III wojnę światową.
Czemu mieliby palnąć takie głupstwo?
Bo rebelianci Gravika przeniknęli do dowództwa.
Zadzwonisz?
Niestety, tak się składa,
że nas też zinfiltrowali.
Ktoś ujawnił lokalizację sklepu mięsnego,
gdzie ostatnio dałam popis, więc mam związane ręce.
Podaj choć nazwisko kapitana.
- Nazywa się komandor Robert Fairbanks. - Bob!
- Mogę prosić o zdjęcie i adres? - Oczywiście.
- Powiedzieć mu, że jedziesz? - Tak mu powiedz.
Portsmouth.
Tam jest kwatera Dowództwa Marynarki.
Wiesz, nie rozumiem tej historii z psami.
Co tu rozumieć? Pies przyjacielem człowieka.
Ale pomyśl.
Wymień mi drugą międzygatunkową relację,
w ramach której jeden sprząta po drugim kupy.
Ja sprzątam po tobie od 30 lat.
Przegiąłeś.
Taka prawda, psia mać.
Naprawdę tak myślisz?
Że odkąd się znamy,
sprzątasz to, co naświnię?
- Widzisz to inaczej? - Niech pomyślę.
Kiedy przyjechałem tu w 1995 roku,
grzałeś ławkę w zabitym dechami oddziale terenowym.
Grzałem ławkę?
Widzisz to inaczej?
Piąłem się po szczeblach kariery.
Piąć zacząłeś się dopiero,
kiedy ja i 19 moich ludzi stworzyło twoją siatkę szpiegowską.
Dostarczyliśmy ci dane wywiadowcze,
których nawet byś nie powąchał, gdybyś działał sam.
Wszystkie twoje awanse to nasza zasługa.
Wszystkie udaremnione ataki to nasza zasługa.
Przechytrzeni wrogowie i sojusznicy skaptowani dzięki informacjom,
do których nikt inny nie miał dostępu, to nasza zasługa.
Jesteś mądrym i zdolnym facetem, Fury. Nikt tego nie kwestionuje.
Ale musisz przyznać,
twoje życie wyraźnie nabrało blasku, odkąd się w nim pojawiłem.
I wiesz co?
Nie oczekuję podziękowań.
Drobiazg, stary.
Ale mógłbyś chociaż
nie fałszować historii,
szczególnie w obecności faceta,
który pisał ją z tobą.
- Czemu stajesz? - Jesteśmy na miejscu.
- U Boba? - U Boba.
Kojarzysz? Facet, co przeprowadzi atak nuklearny?
Przepraszam. Nie zorientowałem się.
Byłeś zbyt zajęty wymienianiem swoich zasług.
Chcesz mi jeszcze chwilę poubliżać?
Czy możemy zająć się Bobem?
A potem powiedzieć „to nasza zasługa”?
Możemy tak zrobić.
Proszę pana.
Nie wiedziałem, że pan wyszedł.
Musiałem się wyrwać z okowów.
Współczuję.
Oby cię nie usłyszała.
Gotowy?
Martw się o siebie.
Obiecaj mi coś, Fury.
Nie zmieniaj się.
- Proszę pana... - Cholera.
- Wpadłem. - Widzę.
Zgłoś się, Talos.
Wybacz, Nick. Musiałem skopać Bobowi zadek.
Drugie piętro. Drzwi na końcu korytarza.
Przyjąłem.
Nikt nie mówi na mnie Nick, Bob.
Zachary.
Tata?
Tato?
Puszczę go, jeśli puścisz mojego syna.
To nie są negocjacje, Bob.
Zwiąż ich czymś.
Jasne, szefie.
„Dzięki za ocalenie życia, Fury”.
„Nie ma sprawy. Drobiazg”.
Nad czym pracujesz, Bob?
NEPTUN
- 45 stopni w prawo. - 40 stóp.
To musi być pomyłka.
ATAK NA CEL ONZ-1
Wiadomość potwierdzona. Musisz odpalić pocisk.
Zakres 50 mil.
Proszę. Napij się. To cię uspokoi. Dalej.
Zabijecie mojego tatę?
Musi tylko coś zrobić. Pij.
Nie mogę przemówić Bobowi do rozsądku.
Więc zmieniam podejście.
Nie patrz na niego.
To nie przez niego twoja żona
będzie zdrapywać resztki twojego mózgu z dywanu.
Chyba że odwołasz atak.
Jeśli boisz się wystąpić przeciwko Gravikowi,
ja cię obronię.
Sam siebie nie potrafiłeś tu obronić.
Jesteś cieniem generała, którym byłeś.
Może poczekasz na zewnątrz?
Może zmienisz się w tego śmiecia
i sam odwołasz atak?
Świetna myśl. Czemu na to nie wpadłem?
Przecież tylko on zna hasło.
Podasz hasło, komandorze?
Stworzyłeś tę próżnię. Gravik tylko ją wypełnił.
Chcę rozmawiać ze sztabem.
To rozkaz ze sztabu.
Wykonaj go albo cię usunę.
Rozumiesz?
Mogliście dowodzić razem.
Gravik proponował ci współpracę. Służyłbym wam z dumą.
Służ mi teraz.
Za późno.
Dość tych bzdetów!
Masz trzy sekundy,
żeby dać mi kod. Potem strzelę wyżej.
Albo niżej.
- Daj mi broń. - Jeden!
- Daj mi... - Dwa!
Daj mi tę broń!
Masz parę minut na rozgryzienie hasła, jeśli twój kumpel go nam nie poda.
Procedura startowa.
Zbliża się gwóźdź programu.
Przez takich zdrajców jak ty
nasz naród jest na wygnaniu od 30 lat.
- Brzydzę się tobą. - Zamknij się!
To jak będzie?
Nawet córka wypowiedziała ci posłuszeństwo.
Czy to ona jest świnią, która dla ciebie szpieguje?
O co chodzi?
Komandor Robert Fairbanks.
Potrzebuję jego hasła do odwołania ataku.
ZAKAZANE POŁĄCZENIE
- Dobry wieczór. - Agentko G'iah. Czym możemy służyć?
Zainicjuj pozycję startową.
Masz?
Dobra. Uciekaj.
Inicjuję pozycję startową.
Sekwencja startowa w toku.
Tu Fairbanks.
Przerwać ćwiczenie.
Hasło, Zachary.
Przerwać start.
MISJA PRZERWANA
- Czemu nie zgodziłeś się na układ? - Jaki układ?
Gravika.
Musi ci być ciężko z nim walczyć,
skoro w głębi serca wierzysz w to, co robi.
Trzydzieści lat, a ty wciąż mnie nie znasz.
Ale chcę poznać.
Nie jestem z Gravikiem, bo jestem z tobą.
Dokąd to, G'iah?
Atak się nie udał.
Trzeba przesłuchać ludzi.
Nie było ataku.
Ten samolot się przydał.
Chodziło o wykrycie zdrajcy.
Odwróć się.
Nie.
Patrz mi w oczy.
I zadaj sobie pytanie,
jesteś wodzem Skrullów czy naszym
największym wrogiem?
Z peronu 17 odjedzie pociąg do Teddington
przez Vauxhall, Tottenham Junction, Earlsfield, Wimbledon.
The National!
Zostawię panią samą.
Kościół św. Jakuba, za godzinę.
Muszę porozmawiać z Gravikiem.
Właśnie rozmawiasz.
Napisy: Kuba Wecsile