Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
[telefon çalar]
[anlaşılmayan konuşmalar]
[telefon uzakta çalmaya devam eder]
[müfettiş 1] İsminiz?
-[Sedat] Sedat Yücel. -[müfettiş 1] Göreviniz?
[Sedat] Konya Kapalı Cezaevi'nde koruma infaz memuruyum.
29 yıldır.
Sedat Bey.
Bu bir sorgulama ya da ifade alma değil.
O kısmı polis hallediyor zaten, bildiğin gibi.
Adalet Bakanlığının hakkında açmış olduğu soruşturmayla ilgili
senin de onayınla yapılan bir mülakat bu.
Fakat bu mülakat sonucunda
hakkında dava açılabilir.
Memuriyetini ve dolayısıyla emeklilik hakkını
ve memuriyetin boyunca edindiğin ya da edineceğin
tüm özlük haklarını kaybedebilirsin.
Biliyorum.
[müfettiş 1] Peki.
Başlayalım o hâlde.
[dışarıda telefon çalar]
[müfettiş 1] Olay günü, yani 25 Nisan 2018 Çarşamba günü
mahkûm Musa Solak senin gözetiminde miydi?
[derin nefes verir]
Evet.
[erkek 1] Spotify.
-[erkek 2] Ne? -[erkek 1] Spotify abi.
-[horultular] -[erkek 2] "Stopify"?
[erkek 1] "Spot" abi, "spot".
Yok mu ya, ikinci el eşya satan yerler.
Tamam, ne oluyor şimdi?
İşte bununla…
İnternete girip bunu açınca istediğin müziği dinleyebiliyorsun.
Liseli tayfa var ya, bayılıyor buna.
-Parasız? -He, parasız.
[fısıldar] Ama internet paralı.
-Tamam tamam, açılıyor dedin ya hani… -Ha?
…program. Nasıl? Nasıl açacağım?
Sen hiç oyun moyun oynadın mı abi buraya girmeden önce internette?
-Oynadım, internet kafede. -Hah.
Hani orada bir şeye tıklıyorsun,
şekil gibi bir şeye tıklıyorsun da oyun açılıyor ya abi?
-He? -Hah.
Burada da buna tıklayınca program açılıyor.
[erkek 1] Benim jilet izlerim gibi abi.
Üç tane, yeşilli bir şeyin üstünde.
Aynı buna benzetiyorum ha.
[erkek 1 güler]
[okul gürültüsü]
[öğrenci 1] Kesin bir manitası var.
Gece ikiden önce gelmiyor adam eve, bir aydır!
Kim, baban mı?
Yok, dedem!
Götünle mi dinliyorsun kızım? Sabahtan beri ne anlatıyorum?
[öğrenci 1] Bok gibi evde ortam.
[öğrenci 2] En azından senin baban başında.
Ben ne yapayım?
Ya kanka, şu okula dün kaydolanlar bile senin babanın olmadığını biliyor.
Kasma artık.
Nereye?
Sigaraya. Gel istiyorsan.
Yok, git sen.
Bu arada,
birkaç güne geliyor.
En fazla bir haftaya.
-Kim? Baban mı? -Yok, dedem!
E iyi, tanıştırırsın o zaman.
Tanıştıramam. Nasıl tanıştırayım?
Bir gece kalıp dönecek.
Bak ya. Tamam lan.
Evlerin arası bir iki adım değil mi zaten,
beş dakika göster babanı bana gece.
Hadi, yiyor mu?
Ya saçmalama kızım, mal mısın sen?
[kekeleyerek] Hem adam gelmiş bir geceliğine,
ben ne diyeceğim?
Arkadaşımla mı tanıştırayım diyeceğim? Ne diyeceğim?
[etraftaki öğrencilerin konuşmaları]
[düdük çalar]
[kapıya vurulur]
-Gel. -[kapı açılır]
Beni istemişsiniz abi?
[müdür] Ha, evet Sedat.
Bir mahkûmun izin durumu var. Musa Solak.
Bir hafta sonra bir günlüğüne evine gidecek.
Senin gözetiminde olacak.
Tamam abi de biliyorsunuz, ben emekliliğimi istemiştim.
Tamam, biliyorum da bir şey olmaz yahu.
Merak etme, sakin adam Musa. Mazereti var.
24'ünde buradan çıkacaksınız,
o gün oradasınız.
25'i sabahı oradan ayrılacaksınız, akşam burada olacaksınız.
Abi, anladım da
-benim kız İtalya'dan gelecek. -Sedat!
Zaten burada durumlar biraz karışık. Allah aşkına bir de seninle uğraşmayayım.
Tamam efendim, kusura bakmayın.
Başım üstüne.
Harcırahını falan Behçet halletsin.
Mümkünse vaktinden önce getir adamı, tamam mı?
-Başüstüne Faruk Bey. -Hı.
-Müsaadenizle. -Çıkabilirsin.
[satıcıların bağrışları]
[hüzünlü müzik çalar]
[inşaat gürültüsü]
[hoparlörden Tahribad-ı İsyan "Leyla" çalar]
[erkek 1] Yavru güvercin!
Selamsız sabahsız, öyle mi?
[şarkı devam eder]
Görmedim. Görsem…
Görsen?
Görsem verirdim canım.
Verirdin ha?
[korna çalar]
Ben gideyim. Geç kaldım zaten.
İyi. Git bakalım.
Ben nasıl olsa tenhada kıstırırım seni.
[şarkının sesi azalır, yerini hüzünlü müzik alır]
[erkek 2] Sen çok küçüktün tabii.
Yani o zaman.
Demek istediğim…
Olmadı.
Merhaba Yonca.
Nasılsın kızım?
Yahu sen ne kadar büyümüşsün öyle!
[su damlar]
Siktir.
[floresan ışık gürültüsü]
[boğazını temizler]
Merhaba Yonca.
Alıştın mı eve?
Biliyor musun, zaten sen bu evde doğdun.
Merak etme.
Ben göz açıp kapayana kadar döneceğim.
Çok merak ediyordu senin ne zaman döneceğini amına koyayım!
[iç geçirir]
[hüzünlü müzik devam eder]
Merhaba Yonca.
Benim adım Musa.
Ben senin babanım.
[çaycı] Afiyet olsun.
-Sağ ol. -Sağ ol.
Sana anlattığı şüphe uyandırıcı bir şey oldu mu?
Ne bileyim,
böyle bir niyeti olduğunu gösteren bir laf belki.
[sigaradan çeker] Yoo.
Hiç öyle şüphe uyandıracak bir şey söylemedi.
Heyecanlıydı ama çok.
Kızını göreceği için.
[Sedat] Öyle.
Hâliyle, 14 yıldır görmemiş kızını.
Bu yüzden izin kullanmış ya.
14 yıldır niye görmemiş kızını?
Karısı göstermemiş.
Öldü demiş Musa için.
"Baban öldü."
Bu yüzden işte.
Ne cezaevine getirmiş göstermiş
ne de iki satır mektup yazdırmış.
Ee, şimdi ne olmuş da izin vermiş?
[Sedat] Vermemiş ki.
Kadın ölmüş.
Nasıl ölmüş?
Trafik kazası.
[müfettiş 1] Sonra?
Sonra kadının anasıyla babasına yollamışlar kızı.
Onlar da istememişler çocuğu.
İstemeyince
Musa'nın anasına vermişler.
Musa'nın anası ileri derecede Alzheimer.
[Sedat] Yani…
O yüzden işte böyle tuhaf bir zamanda izin almış.
[Sedat] Hakikaten bugüne kadar bir fotoğrafını bile görmedin mi şimdi?
[Musa] Yok abi, göndermedi.
[Sedat] Onlar da Antalya'da mıydı?
[Musa] Yok, ben içeri girince
babasının yanına gitti Urfa'ya.
Oraya da yazdım.
Aradım da ama…
Ee, ne oldu sonra?
Sonra hiç.
[Sedat] Bu fotoğraf peki nereden geldi sana?
[Musa] Bizim mahallede karşı komşumuz Nuriye var.
O yolladı sağ olsun.
Bizim kimsemiz yok abi. O ilgilendi hep.
Zaten bu fotoğrafı üç dört gün önce gönderdi.
Önceden istemiyordu.
-Senin çocuğun var mı abi? -Var.
Kızım var.
25 yaşında.
Maşallah, Allah bağışlasın.
-Âmin, hepimizinkini. -Âmin.
Musa, bu senin…
…rahmetli eski karın
niye bu kadar kızgın sana ya? Ne oldu?
Abi, biz…
[hüzünlü müzik çalar]
Hamile kaldı kız. Biz ondan evlendik.
Ben bir gece içip…
Aptallık işte.
[anlaşılmayan konuşmalar]
[bebek ağlar]
Bak bu çocuğa!
-Son kez bak! -[bebek ağlar]
[kadın] Allah belanı versin Musa!
Ben aslında başka birini…
Neyse, tanımıyorduk yani birbirimizi.
Hatalar da olmuştur tabii.
[otogar gürültüsü]
[hafif tempolu enstrümantal müzik çalar]
[tavuklar gıdaklar]
[Sedat] Polis bilmiyor mu ya burayı peki?
Biliyor abi, bilmez mi!
[çocuk bağrışları]
[boğuk müzik sesi]
Abi. Abi, burada durmayalım.
-Elif arıyor ya. -Abi.
Bir saniye.
Alo?
Ha kızım?
[Sedat] İyiyim, iyiyim.
Sen nasılsın yavrum?
[Doğukan Polat "Ali'yi Gördüm Ali'yi" çalar]
[Sedat] Kızım, ben Antalya'dayım şimdi. Bize bir günlüğüne görev yazdılar.
Kısmetse yarın döneceğiz.
Nasıl?
E o kadar hazırlık…
Olmadı bak.
[Sedat] Annen üzülecek çok.
Ee, ne desin kadın telefonda?
Sen üzülmeyesin diye.
Hı?
Yapma bize bunu kızım ya! Yapma ya!
Yapma yavrum, yapma.
Yetmedi mi kızım bize yaptıkların ya? Hı?
Yeter kızım, yeter yaptığın!
Bak. Dinle… Alo?
♪ Musa ile Tur Dağı'nda ♪
♪ Ali'yi gördüm, Ali'yi ♪
-Hayırdır? -[Sedat] Yok bir şey.
Evlat işte.
♪ Ali'yi gördüm, Ali'yi ♪
[köpek havlar]
[Musa] Burası abi.
[kapı açılır]
Hoş geldin Musa.
[Musa] Hoş buldum Nuriye.
Sedat abim.
-Hoş geldin abi. -Hoş bulduk.
-Sağ ol kızım. -Şey…
-[Musa] Cezaevinden. -Ha, hoş geldin abi.
[Nuriye] Sen de hoş geldin.
[hüzünlü müzik çalar]
[Nuriye] Çık, git lan! Bıraksana! Ya bırak!
Bırak diyorum!
Siktir git be!
Musa, ben şuraya oturuyorum.
Olur mu abi? Yok. Yemek hazırladıydım, geç içeri.
Zahmet etmişsiniz. Gerek yoktu.
Allah aşkına abi.
-Geç abi. -[Sedat] Hadi geçelim.
-Anam? -İçeride.
[Musa] Anam!
Oy benim güzel anam!
Sen oğlunu mu bekliyorsun camdan? [öper] Ha?
Kim bu?
Nereden oğlum oluyorsun sen benim?
Benim, anam. Benim.
Ne yapıyorsun sen benim evimde?
Kız, kim bunlar?
Benim, anam. Benim, Musa.
Oğlun. Tanımadın mı?
Musa'ymış! [alay edercesine güler]
Dediği şeye bak!
[Musa'nın annesi] İksangil vardı bizim köyde.
Ramazan vardı, kocası.
Bildin mi sen Ramazan'ı, ha?
-He, bildim. Bilmem mi? -[annesi inler]
Çok hastaydı Ramazan.
İyi olmuş mudur acep, kim bilir?
İyiymiş anacığım, iyiymiş. Sen onu merak etme.
İyi miymiş hakikaten?
-[Musa] Hıhı. -İyi. İyi iyi.
"Nebahat annem beni hiç düşünmesin" dedi.
[Nebahat iç çeker]
Oluyor mu ki düşünmeden?
[Nuriye] Gel annem, ben seni yatırayım azıcık içeri. Gel.
-Hı? Ne? -Gel anacığım, yoruldun sen. Gel.
-Yoruldum ben. [inler] -Gel.
-Azıcık uzan, yine kalkarsın. -Ben yatıyorum.
Kim bu adamlar?
-Kız, kov şunu. -Tamam, kovacağım anacığım.
-Sen merak etme. -Uykum geldi.
[Nuriye] Gel gel. Sen biraz uzan şöyle, uzan.
Zor hastalıktır. Çok zor.
Allah yardımcısı olsun.
Sağ ol abi, Allah razı olsun.
Abi, ayakta durma. Otursana.
-Otururuz canım, ne olacak. -Geç.
-Nuriye. -Hı?
Yahu…
Hep mi böyle?
Hiç mi gelmiyor aklı yerine?
Doktor, "Belli olmaz" dediydi.
Anladım.
[gülerek] Ama o hiçbir şey bilmiyor ki ya. Kendi dünyasında yaşıyor o.
[Nuriye güler]
[Nuriye] Açsınızdır.
Buyurun, gelin. Sofra hazır.
-[Sedat] Zahmet etmişsiniz. -Geç abi, geç.
Hadi geçelim bakalım.
-Nuriye. -Ha?
Okulda.
Çok önemli bir sınavı varmış.
Ama son dersi beklemeden gelecek.
-Gel. -Tamam.
[cep telefonu çalar]
[müfettiş 1] Sana gelen telefon
neden dağıttı dikkatini bu kadar?
[elektronik cihaz gürültüsü]
Yani…
Kızımın ziyaretini iptal etmesi
asabımı bozdu biraz.
Ondan herhâlde.
Niye iptal etmiş?
Yani mesele şu…
Bizim damadın ailesi,
zengin bir aile.
Bunların çevresi geniş, nüfuzlu.
İtalya'da yaşıyorlar.
Bizim kız da İtalya'da.
Bunlar İtalya'dan İstanbul'a bir haftalığına geldiler.
Birkaç gün de bizde kalacaklardı.
Biz de hazırlık falan yaptık işte, malum.
[derin nefes alıp verir]
Sonra ziyaretler, işleri çıktı falan derken…
Velhasıl olmadı yani o iş.
Gelmediler.
O yüzden. Ona canım sıkıldı biraz. Başka bir şey yok.
-[müfettiş 2] Hı. -İyi, damat zenginse…
[gülerler]
Hayır onlar zengin diye biz görevimizi yapmayacak değiliz yani.
Üzerimize düşeni yaparız elbette.
Ya ben düğün dernek açısından, maddi açıdan sıkıntı olmaz diye…
-Muhakkak. -[müfettiş 1 güler]
[derin nefes verir]
[Sedat boğazını temizler]
Beğenmedin mi abi?
Yoo. [boğazını temizler]
Çok güzel olmuş.
Abi, istersen başka bir şey çıkarayım.
[Sedat] Yok kızım, eline sağlık. Hepsi güzel de…
-Afiyet olsun. -…benim iştahım yok.
O telefon yüzünden mi?
Yoo.
Bir sigara içeyim ben.
-Size afiyet olsun. -[Nuriye] Sağ ol abi.
Merhaba kızım. Hoş geldin, gel.
[Sedat] Geç hadi, gir.
Geç içeri kızım, geç. Durma orada.
[hüzünlü müzik çalar]
[Musa boğazını temizler]
Merhaba Yonca.
-[kapı kapanır] -Musa ben.
Biliyorum.
Ha.
Ha, dur, dur. Dur.
Ben bunu sana yaptım.
İçine resim koyarsın. Belki.
Teşekkür ederim.
Hadi, sofraya geçelim. Açsındır, hı?
-Çok açım hem de. -E, haydi o zaman.
[tabak çanak sesleri]
[erkek 1] Yok abim.
[tabak çanak sesleri]
Yani dediğin gibi gözüküyor ama belli mi olur amına koyayım!
[telefonda anlaşılmayan konuşma]
Tabii canım.
Sen geliyor musun yatsıya abi?
[televizyonda Tahribad-ı İsyan "Leyla" çalar]
Abi, tamam da ne bileyim…
Bugün geldi ya ibne buraya…
[telefondan anlaşılmayan konuşmalar]
-Tamam abi. -[erkek 2] Yarağımın tepesi.
Tamam, bir şey demedim.
Tamam, gece görüşürüz.
Hadi eyvallah.
Sikeceğim dalağını! On dakikada bir kontrol ediyorsun.
Ben sorunca da bana posta koyuyorsun amına koyayım.
-[erkek 1] Kahve ver lan bana. -[kahveci] Hemen abi.
♪ …şakalarla Çek ve vur ♪
♪ Yasak meyve gibi uzak Leyla'm bana, of ♪
♪ Görenler diyor bana aman sonun… ♪
[kuş sesleri]
[höpürdetir]
[Musa öksürür]
Askerde bir arkadaş…
Hâli vakti de yerinde.
Dediydi ki "Ya Musa,
askerden önce böyle cam bardakta çay içmenin lüks olacağı
aklına gelir miydi hiç?"
[güler]
Çok güldüydük o zaman buna.
İnsan bazı şeylerin kıymetini askerdeyken anlıyor tabii.
İçerideyken de öyle.
Okul nasıl?
İyi.
Oh, iyi.
[derin nefes alır]
[boğazını temizler]
Böyle…
Böyle karşılıklı olunca da
kolay olmuyor tabii.
[derin nefes alır, dumanı üfler]
Ben senden…
[boğazını temizler]
Yani şimdi…
İki sene sonra sen reşit olacaksın ya?
Geç olmadan dedim, hani ben sonra pişman olmayayım diye…
Elimde olmayan sebeplerden oldu yani her şey.
Ama oldu tabii.
Önemli değil.
Yok yok.
[Musa'nın sesi gelir]
-[Nebahat] Ne yapıyorsun kız orada öyle? -Dur bir dakika, dur.
-Kim var? Kime bakıyorsun? -Kimseye bakmıyorum ya.
-Kız, kime bakıyorsun? -Kimseye bakmıyorum.
Musa'yla Yonca'ya bakıyorum.
-Musa mı geldi? -Musa geldi ya.
-Nerede? -Bahçede anacığım, bahçede.
Sen azıcık bir şeyler ye.
Ben seni çıkaracağım yanına. Tamam?
Başka kim var dedin?
E, Yonca var.
Torunun. Torunun var yanında.
Yonca.
-Yonca! -Gel anacığım, tamam. Biz…
-Yonca! Yavrum! -Şş, anacığım.
-Şş, anacığım. Gel. Ne oldu şimdi? -Kızım!
Bir şey yok ki.
-Yavrum! [ağlar] -Anacığım, kalk, dur. Gel, gel.
Sen bugün çok yoruldun ya. Tamam anacığım. Gel.
Bak kızım, burada temiz kalayım dersin, olmaz.
O yüzden dikkat edeceksin kendine.
Sen kendini koruyup kollayacaksın.
Hani ben gelir gelmez zaten gideceğiz buradan.
Kalmayız burada.
Tamam?
Tamam.
Sordum tabii, kaç kere soracağım?
Gülendam, her Allah'ın günü sorulur mu ya?
Kıllanacaklar adamlar durduk yere.
Neden kıllanacaklarmış?
İnsanın ikramiyesini sormakta ne var?
[Sedat telefondan] Bu işler bildiğin gibi değil ki.
Saymanlığa gidecek,
yok müdürden olur alacak, onaylanacak filan falan.
Günde 50 kere sorarsam ne olur?
Arkamdan neler konuşuyorlardır kim bilir!
[üfler] Aman, ne konuşacaklarmış be?
Onlar kendilerine baksınlar evvela.
Herkesin derdi kendine.
-[Gülendam] Sedat. -Hı? Ne var?
Nafiz var ya, kumaşçı.
Onun yanında çalışan bir çocuk geldi bu sabah, seni sordu.
Nafiz seninle konuşmak istiyormuş.
Eve çocuk göndermek neyin nesi ya?
Şerefsiz.
Aramış, açmamışsın.
Sen para mı aldın yoksa bu tefeciden Sedat? Hı?
Ya ne alakası var?
Açamadım. Tatilde miyiz? Görevdeyiz.
İki kere aradı, açamadım.
Sen şey yapma. Ben onu arar, konuşurum.
Önemli değil o.
Gülendam, Elif aradı mı Elif?
Aramaz artık, bitti o iş.
Hadi, yemek var ocakta.
Tamam, ben mahkûmu cezaevine teslim eder, yarın eve gelirim.
-Bir ihtiyacın olursa ara beni. -Tamam.
[inşaat gürültüsü]
[televizyondaki kadın] …zaten zamanı yok.
Herifin yıllık izninde gezmeye gidiyorlar.
[televizyonda konuşmalar anlaşılmayan şekilde devam eder]
Salatayı ben yapayım.
Yok abi, sen zahmet etme.
Güzel yaparım ama.
-[Nuriye] Gelir mi abi elinden? -Oo!
[Sedat iç geçirir]
-Nuriye. -Hı?
Kahvenin önünden geçerken
biri çok dikkatli baktı.
Bir tuhaf.
Yok abi ya. Merak etme sen, bir şey olmaz.
Yok yok, bu bayağı böyle bir şey yapacak gibi…
Biraz anlarım.
-Nuriye abla. -Hı?
-Ne zaman gidecekler? -Ah!
Biz sabah erkenden gideceğiz kızım.
Tamam? Sen şey yapma. Merak etme yani.
Abi…
Babayı özlüyor ya bu, ondan soruyor. Değil mi?
[müfettiş 1] Kızda yaşadığı travmayı yansıtan bir şey yok muydu?
Yani yoktu.
Bir şey fark etmedim. Öyle bir şey yapmadı dikkat çekecek.
Karnın acıktı mı?
Yok, ben tokum. Sağ olun.
[müfettiş 1] Bir şeyler söyleyeceğim, sen?
[müfettiş 2] Acıktık ya.
-[müfettiş 1] Ne yiyelim? -[müfettiş 2] Bilmem. Ne söyleyeceksin?
Bana da bir şey söyle işte.
-Köfte, pide, döner… -[müfettiş 1] Köfte söylüyorum.
-[müfettiş 2] Olur. -[müfettiş 1] Bugün de köfte yiyelim.
[müfettiş 2] Döner söyle sen bana.
-[müfettiş 1] Bir? Bir buçuk? -[müfettiş 2] Bir.
[müfettiş 1] İhsan. İhsan!
-[İhsan] Efendim abi? -Bir bakar mısın, sipariş vereceğim.
-Bir şey soracağım. -[müfettiş 2] Sor.
Siz bilirsiniz, bu benim emeklilik işi uzar mı?
Ne dersiniz?
-[müfettiş 1] Ayran? -Ayran.
Ne zamana lazımdı sana?
5 Haziran'mış düğün.
O yüzden benim emekli ikramiyesi almam lazım yani.
-[müfettiş 2] Biraz zor görünüyor. -Değil mi?
-[müfettiş 1] Oraya getir. -[İhsan] Tamam.
Ha bir de emniyetten gönderdiler,
imzayı unutmuşlar abi.
Ben de öyle tahmin ettim aslında da…
[cep telefonu çalar]
[müfettiş 2] "Mış" dediniz?
Pardon?
[müfettiş 2] "5 Haziran'mış" dedin.
Sanki sonradan öğrenmişsin gibi.
Düğün sahibi değil misin sen?
-"Mış" mı dedim? -[müfettiş 2] Hıı.
Vallaha dilim sürçtü herhâlde.
Düğün 5 Haziran'da çünkü. Evet.
[hüzünlü enstrümantal müzik çalar]
[derin nefes alır]
Ne yapıyorsun sen benim odamda?
-Ne yapıyorum ben ya? -Çık!
-Kimsin sen ya? Kimlerdesin? -Tamam, tamam!
Anne, yabancı değil bu.
Benim tanıdık bu.
-Ne? -Tanıdık bu.
Sen yabancı adamları eve mi alıyorsun orospu?
[gülerek] O ne biçim laf öyle ya?
Ben senin olduğun yere hiç adam alır mıyım?
[güler]
İçerideyim ben.
Çık. Çık.
İstemiyorum ben bu adamı evde.
-Kim bu ya? -Göndereceğim ben.
-Gönder gitsin! -Göndereceğim.
Tanımıyorum etmiyorum. Benim odamı karıştırıyordu.
Yok, bir şey yapmadı anacığım.
Ee Musa, nasılsın kardeşim?
Şükür.
Az kaldı, çıkacağım. Onu bekliyorum işte.
Aynen.
Apo da sürekli seni soruyor.
Evi de hep gözlüyoruz. Merak etme yani.
Sağ ol. Allah razı olsun.
[Musa] Apo'nun işler nasıl?
Çok büyüdü.
Ciro yarım milyonu geçti. Turistlere de ulaştık çok şükür.
Yarım milyon ha?
Öyle de birader, büyük başın derdi de büyük oluyor yani.
Giderken ona göre gidiyor.
Ne gidecek lan yarım milyondan? Gitse ne olur?
Sadece geçen sene
84 kişi tutuklandı Musa efendi.
Sadece bir senede ha.
Bunların hepsine bakılıyor. Onu hesapla.
Neredeyse 2,5 tona yakın esrar yakalandı operasyonda.
100 kiloya yakın peynir gitti,
240 bin hapı da polis hacıladı.
Şimdi sen bunu sana getiren adama ne diyeceksin?
"Kusura bakma kardeş, polis aldı" mı diyeceksin?
-Ne diyeceksin? -Doğru.
Doğru.
Siktir et amına koyayım.
Sen bir çık da
Apo illa isteyecek seni yanında.
Hele bir çıkalım da.
Bugüne kadar ihtiyaç olmadı,
bugünden sonra da olmaz inşallah.
Estağfurullah birader.
Senin ihtiyacın olduğundan değil ki.
Bizim sana ihtiyaç duyduğumuzdan.
Aynı yerde mi Apo?
Yok.
Lara'da güzel bir ev yaptı kendine.
Ama her akşam gelir mahalleye yani.
Ne demeye?
Hesap almaya.
Kahveyi Haluk'a bıraktı.
Her akşam yatsıyı kılar,
sonra gider, hesap alır Haluk'tan.
[polis sireni sesi]
Biri mi baktı lan?
Neyse Kadir.
Ben kaçayım o görmeden.
Bizimkiler size emanet.
Başüstüne.
-Yok, almam. Benim param var. -Şş.
Tamam?
[ezan okunur]
Hadi, tanıdıklara selam et.
-[köpek havlar] -[karga öter]
[ezan okunmaya devam eder]
[kendi aralarında konuşurlar]
[anlaşılmayan konuşmalar]
[çocuklar bağrışır]
-[Haluk] Allah kabul etsin abi. -[Apo] Âmin.
-[Apo] Estağfurullah. -Gel abi.
Aleykümselam.
[kahvedekiler] Hoş geldin abi.
Var mı bir haber?
Yok abi, bir daha görmedik.
Evden çıkmamışlar.
[erkek 1] Allah bismillah.
[erkek 2] Oğlum, açsana şunları.
[çocuklar bağrışır]
[erkek 2] Çocuklara da verelim.
Nuriye orada mı?
[Haluk] Evet abi. O da bütün gün çıkmamış evden.
Kadir nerede?
O da öğleden sonra gitti işte onu görmeye.
Daha da gelmedi.
[tespih çekme sesi]
[Apo] Ulan, ne sikim iş, anlamadım ki!
Tahliyesine üç sene kala ne izni bu amına koyayım?
Musa kesin bir şey bilmiyor, değil mi?
Yok abi, sorun yok.
Olsa bu saate kokusu çıkmıştı.
Kadir aradı abi zaten konuştuktan sonra, "Sıkıntı yok" diye.
Ulan göt!
Söylesene Kadir aradı diye! Gelmedi diyorsun!
Abi ben ne bileyim?
-Sen bir şey demeyince… -Aklın sikinden yukarı çıkmıyor çünkü!
Bir çıksa!
Siktiğiminin…
Kusura bakma abi.
Abi, bir tek Erhan'da sıkıntı var.
Ona da yarına kadar mühlet verdik.
Erhan sıklaştırdı bu arızaları.
Yarın adam gönder, bacağına sıksınlar.
Bundan sonra da dörtte bir değil, altıda bir alacak. Öyle deyin.
Abi altıda bir kurtarmaz ki.
-Değmez yani. -Ulen!
Müptezel değil mi len bu ibne?
Ben ne verirsem onu alacak.
Evet abi.
-Nuriye abla. -[Nuriye] Hı?
Tatlı var mı evde?
Ha, yok kızım.
Hiç aklıma da gelmediydi ha.
Ama bisküvi var.
-Çıkarayım, yersin çayın yanında. -Yok yok. İstemem, sağ ol.
-Bastırsın ya? -Cık, sağ ol.
[televizyonda anlaşılmayan konuşmalar]
[telefondan tuş sesleri gelir]
Instagram mı o?
Ne?
Instagram değil mi?
Resim koyuyorsun da hani
altına mesaj yazıyorsun.
E… Evet, Instagram.
Ondan mı var sende?
Var da şu an onda gezmiyorum.
-Arkadaşımla yazışıyorum WhatsApp'ta. -Neyde?
WhatsApp.
WhatsApp, tabii.
Facebook'ta var mısın sen?
Ben nerede yatacağım Nuriye abla?
[Nuriye] Ha, o biraz problem gece.
Sen bende yatarsın kuzum.
-Yok yok. -[bardağı koyar]
O yerinde yatsın.
Ben de orada bir köşeye kıvrılır, uyurum.
Bir gece beraber uyumuş oluruz hem.
Olmaz mı?
Olur.
[Nuriye] He, olur.
Abi, sen bizde kalırsın o zaman. Oda var, hemen ben yaparım odayı.
Yok kızım, şimdi ben burada kalayım.
Mevzuata göre ayrılamıyoruz.
Bir de mahalle malum.
Şey olmasın sonradan.
Ben mahzuru yoksa şuraya yatarım yani.
-Divanda yatarım yani. -[Nuriye] Tamam abi.
[telefon tuşları bipler]
[mesaj sesi]
Mesaj mı atıyorsun hâlâ?
Evet.
Erkek mi?
Kim?
İşte bu sana mesaj atan, erkek mi?
Ha, yok. Kız.
[güler]
[Musa güler]
Kız, iyi.
Şimdi senin evden çıkman yasaktı, değil mi?
He.
Niye sordun?
[kapı kapanır]
[radyoda Gülden Karaböcek "Kırılsın Ellerim" çalar]
♪ Dünyamı ben yıktım kendi elimle ♪
♪ Aşkıma bir yuva kuramıyorum ♪
♪ Ne zaman bitecek tanrım bu azap? ♪
♪ Yarını olmayan günlere kaldım ♪
[soluk soluğa]
[Nuriye] Bırak lan!
[Nuriye'nin bağrışları]
-[Nuriye] Dur! Bırak! -Amına koyduğumun karısı!
-[Nuriye bağırır] Bırak! -Dursana!
-[mermi sürer] -[silah sesi]
[Nuriye bağırır]
[Nuriye bağırarak ağlar]
-Tamam! Bitti! -[Nuriye bağırır] Bırak!
Nuriye, tamam.
-[Nuriye bağırarak ağlar] -Tamam. Tamam.
Bitti.
[bebek ağlar]
Sadece sohbet mi edeceğiz arkadaşınla?
Hıhı. İki dakika, havadan sudan.
Çok uzun sürmez, merak etme.
Yok yahu, sürsün. Zaten çıkmışız bir kere evden.
Yani geçip gideceğiz, o kadar.
Tamam, belki sonra dolaşırız seninle, hı?
Olur.
Ama ya Sedat amca uyanırsa?
[gülerek] Uyansın, üstümü örtecek hâli yok ya.
[Yonca] Şu bina.
[Musa] Tamam.
-[Yonca] Şurada bekleyelim. -Tamam.
[çocuk bağrışları]
-[kapı gıcırdar] -[Yonca] Hah, işte orada.
Lan, bana da bunu yaptırdın ya!
-Merhaba. -[Musa] Merhaba.
[Yonca] Al işte, geldik.
-Gerçekten mi ya? -Hakikaten ya.
Nasılsın kızım?
Merhaba. Ben aslında şaka yapmıştım ama…
Tabii tabii, sen şaka yapmıştın!
Ne dedin evdekilere?
Senin geldiğini söyledim işte.
İki dakika aşağıda oturup geleceğim, dedim.
Sen inanmıyormuşsun ha benim gerçek olduğuma?
Yok yani amca, öyle değil de…
[alay ederek] "Yok yani amca, öyle değil de."
Nasıl peki?
Tamam lan! Anladık, haklısın. Tamam.
Neyse artık, kaçtık biz hadi.
Peki.
Ben bir çıkmışken sigara içeyim.
İyi geceler kızım.
[fısıldayarak] Bana da versene.
Babanın yanında?
Ha…
Tamam, görüşürüz.
İyi geceler.
[Musa] Yahu ne iyi ettin!
-Seni evden çıkarıp mı? -E, tabii.
Özlemişsindir tabii.
Yok, ondan değil.
Böyle baba kız bir kaçamak yapmış olduk.
Dönünce herkese anlatacağım, vallahi.
İnşallah o amca uyanıp bakmamıştır odaya.
Yok, bakmaz. Ayıp. Odaya bakılır mı ya?
Bakmamıştır herhâlde.
Niye baksın ki?
Hem niye baksın?
Kaçacak değilim ya. Benim üç yılım kalmış.
Nereye kaçıyorum?
Dönelim istersen sen tam delirmeden.
[Musa güler]
Hayatta olmaz.
[müfettiş 1] Gece çıktıklarından da haberin yoktu?
Yoktu, bilmiyordum.
Sorgudan sonra öğrendim zaten o durumu.
Hatalıyım, yüzde yüz. Kabul ediyorum. Ama…
…sabah erken yola çıktık. Acayip yorulmuştuk.
Kafayı koyunca da sızmış kalmışım zaten.
[müfettiş 1] Kızıyla ilişkisi?
Kız bir türlü ısınamadı Musa'ya.
Ama tabii sebebini o zaman bilmiyorduk.
Zaten öğrendikten sonra da eyleme geçti.
[Sedat] Evet.
Musa hiçbir şeyden şüphelenmedi mi peki?
Kızın davranışları, hareketleri.
Yoo, kız öyle şüphelenilecek bir şey yapmıyordu ki.
Peki bu Nuriye,
Apo'nun kızı fuhşa zorladığını biliyor muydu?
[kalemi ritmik bir şekilde masaya vurur]
Biliyordu.
Musa bir delilik yapmasın diye saklamıştı.
[tramvay zili çalar]
Anan nasıldı?
Yani ikiniz.
Ya, ben öyle soruyorum da
sen istemiyorsan cevap verme tabii.
İşte bildiğin gibi.
Aslında ben
bilmiyordum.
Yani ben pek bilmem Nihan'ı.
Nasıl bilmiyorsun? Karın değil miydi?
Haklısın.
Ne oldu ki? Niye öyle bakıyorsun?
Yok bir şey, hoşuma gitti.
-Ne? -Sen.
Sen benim kızımsın ya, ondan işte.
Öyleyim, değil mi?
Cezaevinden bir çıkayım…
Yani ondan sonra
hep beraber olacağız Allah'ın izniyle.
Söz mü?
Söz.
Söz verdin.
Vallahi söz.
-Selfie? -Ne?
İşte böyle fotoğrafımızı çekeceğim.
Hem okuldakilere de gösteririm, olur mu?
Olur. Olmaz mı? Kim çekecek?
Ben.
Ha, tamam.
[İkiye On Kala "İyi ve Güzel Kadınlar Hep Ağlar" çalar]
♪ Bildiği gibi değilmiş buralar ♪
♪ O her şeyi mor severmiş ♪
[Musa] Ne kadar değişmiş burası!
[Yonca] Ne zaman geldin en son?
[Musa] Ohoo…
15 yıl önce içeri girdim işte.
[Yonca] Tabii canım, o kadar zamanda çok değişti.
Sen nereden biliyorsun? Sen de yeni geldin.
Öyle… İşte arkadaşlardan duymuştum ben.
Biz annemle çok iyi anlaşırız.
-Hı? -Yani anlaşırdık.
Hani tramvayda sormuştun ya annemi.
-Anlatmamı ister misin? -Evet, isterim tabii. Anlat.
Ana kız çok iyi anlaşırdık biz.
İşte olurdu o gündüz.
Akşam gelirdi, beraber yemek hazırlardık.
[Yonca'nın annesi] Ben geç gelirim gece, yemek yapmadım.
Bak işte dolapta ne varsa, dünden kalanla idare et.
[Yonca] O bana gününün nasıl geçtiğini falan anlatırdı işte.
O gün gelen giden ne oldu, ne yaptılar…
[annesi] Cevap versene kız!
Başçavuşun beygiri mi osuruyor burada?
Ben de okulda olanları anlatırdım.
Tamam.
En sevdiğimiz şey beraber yemek yapmaktı.
Hizmetçiliğini yapacaktım!
Anne kız gibi değil de daha çok arkadaş gibiydik.
Evet.
Yemek yerdik sonra birlikte salonda.
Televizyon seyrederken çay içmeye bayılırdık.
Dizi günüyse dizi.
Haftada üç gün dizi günü.
Diğer günler de yarışma.
Bir de pazarları film.
Bazen sinemaya da giderdik pazarları.
En sevdiğim şey.
Mısır falan da alırdık, şekerli.
Bazen de yoğurt.
Hani bu sinemalarda oluyor ya böyle,
içine çikolata, karamel, şeker, meyve falan koyuyorlar yoğurdun.
Of… Çok fena olur vallaha!
[bağrışmalar]
-[erkek] Siktir git buradan! -[anne] Sen siktir git be orospu çocuğu!
-Puşt! Ben sana göstereceğim! -[erkek] Orospu sensin be!
[anne] Neler yapacağım sana pezevenk!
[Yonca] Ben daha çok film izlemek isterdim ama annem vazgeçmedi dizilerden.
Bayılıyordu büyük aşklı dizileri izlemeye.
Ben sevmem. İlla buluşmayacak o ikisi.
Saçmalık. Sinir olurum.
Ben böyle vurdulu kırdılı seviyorum.
Polisiye.
Böyle işte.
Dönelim mi artık eve?
Son bir şey daha var.
Üşüdüysen içeri geçelim.
Yok, iyiyim ben.
Sen geldin mi daha önce bu pastaneye?
Hayır, ilk kez.
Ohoo, çok eskidir burası.
Ta benim çocukluğumdan.
Bak, içerideki amcayı gördün mü?
-Bıyıklı olan. -Hıhı.
[Musa] İşte o buranın sahibi.
Ben çocukken de buradaydı.
Ortaokuldayken
evden okula giderken buraya uğrardım,
ekler alırdım her sabah.
Evden çıkarken de babamdan ona göre para isterdim,
ekler alacağım diye.
Neyse.
Bir gün yine geldim buraya.
Kapıda Nuriye'yi gördüm.
[Musa hafifçe güler]
Tabii ona da almak lazım.
O zaman
şu sağdaki birinci masa var ya?
Orada ekler tepsisi dururdu.
Benim cebimde var bir ekler alacak para.
E, yapacak bir şey yok.
Nasıl yani? Çaldın mı?
-Şş. -[Yonca güler]
[fısıldar] Yavaş.
Ama birinin parasını ödedim.
[güler]
Âşık mıydın ona?
Çok.
Neden onunla evlenmedin peki?
Aslında öyle olacaktı.
Ama…
…annenle tanıştığım gece…
…içkiliydimdi.
Sonra…
…aramızda da bir şeyler olunca…
-Sonradan… -Anladım, anladım. Tamam.
İyi ki de öyle olmuş.
Neden?
Sen doğdun.
Bence hâlâ âşıksın ona.
Kime? Nuriye'ye?
Evet. O da sana.
[hafifçe güler]
Nereden anladın?
Ya çok belli. Kim olsa anlar.
[güler]
Görürler diye mi şey ediyorsun?
Şimdi görürlerse başıma bir sürü dert olur.
Sen bu yoldan git.
Ben arkadan, evlerin bahçesinden atlayayım, geleyim.
Kahveyi geçtikten üç beş ev sonra buluşalım. Olur mu?
-Tamam. -Hadi.
[Haluk] Kız.
Hayırdır?
Nereden bu saatte?
Hiç. Arkadaşıma gittiydim.
Oturduk biraz, eve geçiyorum.
Gel, biraz da benimle otur.
Hı? Olmaz mı?
-Bu saatte? -He.
Bu saatte arkadaş oluyor da benimle niye olmuyor?
Geç oldu.
Bir şey olmaz ya, gel iki dakika.
[gerilim müziği çalar]
[Musa] Ne diyor o?
Kim? Haluk mu?
-"Haluk" mu? -Evet.
Yahu Haluk benimle aynı yaş, abi demen gerek.
Amca desen yeri.
Vallaha kendi istedi, ben de o yüzden öyle diyorum.
Önceden abi diyordum.
Tamam, sen eve git.
-Dur, nereye? -Eve git sen.
Tamam, ben abi derim. Şimdi kavga bir şey çıkmasın.
Ne olur! Senin başın yanacak, lütfen.
Allah aşkına gitme.
Yürü.
Bak.
Sen yine de mümkün olduğu kadar arka yolu kullan.
Kahvenin önünden geçme. Tamam?
[Yonca] Olur.
Ben dönene kadar.
Tamam, merak etme.
[Musa] Yarın sabah
biz Konya'ya,
sen kendi hayatına döneceksin.
Üç yıl idare edeceksin.
Üç yıl.
Nedir ki? Su gibi akıp geçer.
O zamana kadar liseyi bitireceksin.
Belki üniversiteyi kazanırsın.
Başka bir şehri kazanırsan
inşallah biz de oraya taşınırız.
Hep birlikte.
Nuriye de tabii.
Ben bir iş bulurum.
İnşaat ustasıyız nihayetinde.
Gerekirse, yani ihtiyaç olursa iki iş yaparım.
Okuturum ben kızımı.
Çok bir şey istemem ben kendim.
Daha ne istesin ki insan?
[cırcır böceği sesleri]
Nuriye.
-Çıktığınızı gördüm de evden. -Hı?
Çıktığınızı gördüm.
Ya bir arkadaşını görmeye gittik de.
Çok istedi.
Hıı.
-Uyudu mu? -Uyudu uyudu.
Otursana.
[su damlama sesleri]
[hüzünlü enstrümantal müzik çalar]
[bebek ağlar]
Saçını kestirmişsin.
He, kestirdim.
Oğlan gibi kestirdiydim de…
[Musa güler]
…uzadı işte.
Ben hep böyle kestiriyorum.
Epeydir gitmedim ama.
-Toka takmadım, kabarmış mı saçlarım? -Yok yok.
Çok güzel olmuş.
Sağ ol.
Ben gideyim de sen de uyu biraz.
-Nuriye. -Hı?
Diyecek çok şey var da
yetecek laf yok.
Doğru.
Ben de öyle hep şey oluyorum, biliyor musun?
Nasıl?
Diyeceklerimi sana diyemeyince içime atıyorum.
Hı?
-Sonra da… -Hah işte, sonra?
Yok, demeyeceğim şimdi. Gülersin dersem.
-Bilip bilmeden neye güleceğim? -Yok, demeyeceğim.
Gülmeyeceğim. Sen de… Merak ettim.
-Gülmeyeceksin? -Gülmeyeceğim.
Ben sana mektup yazdım hep.
-He, yazdın. Allah razı olsun, hep yazdın. -Cık. Öyle değil. Yani…
O gönderdiklerimden başka da yazdım.
Nasıl başka?
Yani birini gönderdim sana, birini göndermedim.
Neden göndermedin?
[oflar] Göndermedim işte. Yani…
E, ne olacak ki o mektuplar şimdi? Bana değil mi?
-Getir, okuyayım. -Yok.
-Yahu getir, okuyayım. -Yok yok.
Dönünce vereceğim.
İki tane, öyle mi?
Birini gönderdin, birini… Te Allah'ım!
-"Gülmeyeceğim" dedin. -Gülmeyeceğim.
-Gülüyorsun. -Gülmüyorum.
[güler]
Şimdi gülüyorum.
[güler]
[kuş cıvıltıları]
[Sedat] Musa, çıkmamız lazım.
Biz yine kendimiz gideceğiz, değil mi Nuriye?
[Nuriye] Yok, arkadaşımdan araba aldım, ben bırakacağım sizi.
-Ha… -Sonra da Yonca'yı okula bırakacağım.
Artık otogarda vedalaşırlar.
Nebahat Hanım?
Nebahat annem… Ben yokken komşunun kızı geliyor.
O bakıyor. İremnaz. Birazdan da gelir şimdi.
İyi.
-Kapının önündeyim ben. -Tamam abi.
[kapı açılır]
[kapı kapanır]
Alo? Nafiz.
Günaydın.
Görevdeyim ben ya.
Hı?
İşte öyle, yazdılar.
O yüzden açamıyorum ben.
Şimdi bak… Bak.
Telefonu açmıyor diye eve adam falan gönderiyormuşsun.
Yakışmıyor, olmaz.
[inşaat sesleri]
Ben hazırım.
[yavaş enstrümantal müzik çalar]
[korna çalar]
Musa.
İyi misin oğlum sen?
İyiyim abi. İyiyim, iyiyim.
Bayağı erken geldik Nuriye, hı?
Şurada oturalım bari biraz abi. Şurada.
İyi, tamam.
Geç.
Bir çay alayım o zaman ben, hı? İçer miyiz?
İçeriz.
[hüzünlü müzik çalar]
Dikkat et kendine, tamam?
Tamam, sen de.
Hani dün seninle
bahçede konuştuk ya?
Ben özür dilemeye çalıştım hani, beceremedim.
Evet?
-Hazır burada… -Gerek yok, ben anladım.
-Gerçekten, önemli değil. -Önemli. Önemli.
Ben anlatayım da sen dinleme istersen.
Zaten aslında sana anlatmıyorum ben bunları.
Cezaevinde bir abim
oğluyla ilgili bir şey anlattı.
Oğlu dediysem koca adam yani, delikanlı.
Tez canlıymış böyle.
Başını belaya sokarmış hep.
Osman abinin de ödü kopuyordu
oğlunun başına bir iş gelecek diye.
Neyse, dedi ki…
Bak, bebe, yani evlat…
…doğuyor hastanede, veriyorlar eline.
Diyorlar ki…
…"Bunu yaşat."
Tek dert bu.
O yaşayacak ki sen "Babayım" diyeceksin kendine.
[müziğin temposu yavaşça artar]
Yoksa ne anlamı kalır ki adamlığın?
Çocuğuna bakamıyorsan,
koruyup kollayamıyorsan hani nerede senin adamlığın?
Ben senin büyüdüğünü göremedim.
Kim bilir başına neler geldi, kimseye diyemedin.
Ne puştlar,
ne orospu evlatları, ne adiler çıktı karşına.
Sırf baban yok diye sana neler etmek istediler!
Ama sen dikildin karşılarında, gücün yettiği kadar.
Korktun.
-[yankılanan ses] -[Musa] Çok korktun.
Ama korktuğunu kimseye diyemedin.
Musa.
Oğlum.
Oğlum!
-Sen mi geldin? -Ben geldim.
Ben geldim anam. Ben geldim güzel anam!
-Musa'm. -Ana.
Nenen deden de istemediler seni.
Gönderdiler öldü sandığın babanın evine.
O vakit anladın
baban olacak adamın
hapiste olduğunu.
[müziğin temposu iyice hızlanır]
Olsun. Geldin ya.
[Musa] Güzel anam benim!
Emanetine sahip çıkamadım.
[müziğin temposu yavaşlar]
Ondan geldin, değil mi?
[Nebahat iç çeker]
Hangi…
…emanetim anacığım?
[ağlamaklı] Yonca.
Torunum Yonca.
Yonca.
[Musa] Bana bak, gözümün içine bak. Yonca'ya ne oldu?
-[Nebahat ağlar] -Hı? Ne oldu? Anam.
Anam, de bana bakayım, Yonca'ya ne oldu anam?
[müzik tekrar yükselir]
Sen iyi bir kızsın.
Çok teşekkür ederim.
Neden ki?
Senin adın ne?
[müzik iyice yavaşlar]
[ağlar]
Meleğim.
Güzel torunum benim. Güzelim benim.
Sen benim kızım değilsin. Senin adın ne?
[Nuriye] Musa.
Nereden çıktı bu şimdi?
Oğlum, ne yapıyorsun sen lan?
Saçmalıyorsun ha. Musa!
-Hadi kızım, sen git. -[Sedat] Musa.
[Nuriye] Musa.
[Musa] Hadi kızım, tamam. Kalk, git sen. Hadi.
Şş, Musa, sakin ol. Allah aşkına bir dur.
-Tadı kaçtı. -Hadi kızım.
Hadi, tamam. Ağlama. Ağlama. Hadi. Tamam.
-[Nuriye] Musa, sakin ol Allah aşkına. -Hadi git.
[burnunu çeker]
Oğlum, tadını kaçırdın. Biz otobüse gidiyoruz, hadi.
Sedat abi, bu kız benim kızım değil.
Ne demek lan "Kızım değil"? Kızın lan o senin!
15 yıldır görmemişsin, psikolojik bu. Olur bunlar.
-Hadi, gidiyoruz. Yürü. -Söyle, benim kızım nerede?
Yemin ederim, senin bildiğin gibi değil Musa.
Kötü bir şey oldu, söyle.
Nuriye söyle, benim kızım nerede?
Musa, bırak oğlum.
-Tamam. -Nerede benim kızım? Nuriye söyle.
Ya söyle!
[Sedat] Oğlum, senin kızın lan işte bu.
-Olur böyle. -Abi, bu kız benim kızım değil.
Nuriye.
Benim kızım nerede?
Nuriye, ne diyor bu ya? Hı?
Doğru mu söylüyor?
Söyle.
[yavaş enstrümantal müzik çalar]
[ağlar]
Yonca'm!
Yavrum benim. Bebeğim.
[Nuriye] Yonca buraya geldiğinde çoktan içine kapanmıştı zaten.
İşte sana da yazdıydım ya.
"Ağzını bıçak açmıyor" diye.
Uzun bir zaman.
Nebahat anne çok ilgilendi ama.
Sen gelmişsin gibi sevindi.
Ama işte onun da aklı gidip geldiği için…
O da dağıttı tabii kızı biraz.
Ben de fotoğrafını çektim,
bir çerçeveye koydum.
Her sabah bakıp hatırlasın diye onu.
Sen gelmeden önce de kaldırdım hemen.
Görmüş meğer.
Sonra da dönüp bakmadım ki.
Aptal kafam.
Ne yapsak fayda etmedi Musa.
"Senin baban yaşıyor, cezaevinde" dedik.
"Yok benim babam, öldü" dedi.
Çok sinirliydi. Çocuk hep sinirliydi.
Ne yaptıysak okula da gönderemedim.
İstemedi.
Sonra mahallede…
Mahallede takılan o keş kızlardan biriyle tanışmış bu.
"Derdini unutursun" diye bir çeyrek gram satmış buna.
Nasıl vurulacağını da göstermiş.
Ben fark ettiğimde yemin ederim bağımlıydı.
İş işten geçmişti yani.
Ne yaptıysam olmadı Musa.
Dövdüm, eve kapattım.
Yemin ederim her şeyi denedim.
Bir de bu borçlanmış.
Borçlanınca Apo dedi ki "Çalışsın bu." Yok dedim.
Yok dedim, ben çalışırım onun yerine.
Kabul etmedi.
Dedi ki "Merak etme, sadece…"
"Sadece satacak" dedi.
[hüzünlü müzik çalar]
[Nuriye] Musa.
Kurbanın olayım Musa, ne olur!
Bak, ben her şeyi senin için yaptım. Yemin ederim.
Mahallede de herkesi tembih ettim,
dedim ki "Ona hiçbir şey söylemeyin."
Anlat Nuriye.
[Nuriye] Bir gece satışa çıktı bu.
O gece gelmedi eve.
Ben hep beklerdim onu. Yemin ederim.
Ne olduysa uyumuşum.
Şeytan uyuttu demek ki.
Ben gittiğimde çoktan ölmüştü.
Hiç kimse de gitmemiş yanına.
Ya puştlar bir gidip bakmamışlar ne oluyor diye.
-Nasıl olmuş peki? -Bilmiyorum.
Bilmiyorum. Yemin ederim, çok soruşturdum, araştırdım.
Bulamadım ne olduğunu.
Apo da dedi ki "Artık yeter.
Bırak bu işin peşini" dedi.
"Gömeceksin" dedim. "Kızı gömeceksin.
-Sessizce gömeceksin bunu." -Neden?
Sen duyma diye.
Sen duysaydın eğer
polis, kayıt kuyut girecekti işin içine.
Hiç çıkamayacaktın o zaman belki içeriden.
Ama sözünü tuttu Apo.
Belediye, polis filan da hiç karışmadı.
Sessizce gömdük.
Her şeyini doğru düzgün yaptım Musa.
Peki, bir terslik olduğunu anladı.
Sonra kızının fuhşa zorlandığını öğrendi Apo tarafından.
Kız korktu, hemen oradan kaçtı.
O günden beri de kayıp.
Musa senin yanına geldi,
hiç beklemediğin bir anda sana saldırdı.
Yani…
Yani bir anda kalkıp senin yanına geldi,
ani bir şekilde sana kafa attı.
Bu seni çok sersemletti.
Ve önce senin silahını aldı,
kafana vurup bayılttı seni.
"Ben kendime geldiğimde çoktan gitmişti.
Yaptıklarını da sonradan öğrendim" demişsin,
emniyetin sorgusunda verdiğin ifadede.
Evet, doğrudur.
[Sedat] Musa, yapma oğlum.
Binelim gidelim lan şu otobüsümüze.
-[Nuriye, ağlamaklı] Musa. -Musa!
Abi, bırak beni.
Oğlum, yapma.
Bırak abi beni.
[fermuar sesi]
Abi! Abi, gözünü seveyim! Abi yapma, ne olur abi!
-Gitme. -[Nuriye] Ay…
-Abi, ya vur ya çekil önümden. -Abi.
[müfettiş 1] Değiştireceğin bir şey var mı?
Hayır.
Nereye gittiğini, ne yapacağını bilmiyordun. Öyle mi?
Hayır, bilmiyordum.
[Sedat] Oğlum.
Yapma lan.
-Musa! -Abi.
Boş gitme.
-[efor sesi] -[Sedat düşer]
Sağ ol abi.
[Nuriye] Musa. Musa.
[müfettiş 2] Şüpheli bir durum var.
Nasıl yani, "şüpheli" derken?
[müfettiş 2] Mahkûmun eyleminin sebebi kızının fuhşa zorlanması.
Ama elimizde bir tane delil bile yok.
Elimizde bir tek bu var.
Bu Nuriye Çataklı denen kadının ifadesi.
Mahkûmun kızı Yonca Solak kayıp.
Olaydan sonra sırra kadem basmış.
Sanki hiç olmamış gibi.
Sen olaydan kısa bir süre önce emekliliğini istiyorsun.
Gerekçen de "Kızım Roma'da evleniyor" falan filan.
Damat zengin, harika.
Ama senin de dediğin gibi
kız tarafı olarak sizin de yükümlülükleriniz var, değil mi?
Yani.
Bir şey mi ima ediyorsunuz, anlamadım ki.
Bir şey ima etmiyoruz.
Ortada hâlihazırda birbiriyle uyuşmayan bin tane parça var!
Sen anlat diye bekliyoruz.
Milyonların döndüğü pislik bir yerde böyle ikramiyeydi, düğündü,
bir şeyler zırvalıyorsun ama, ne diyorsun sen?
Anlatıyorum işte.
Benim kızımın düğünüyle
emekli ikramiyesi arasında ne ilişki var ki?
Nasıl? Var. Var işte.
-Var da o sizin… -Kes lan! Kes, kes!
Sedat Bey, bu mesele soruşturmanın bir parçası artık.
"Kızımla ilgili özel bir mesele" deyip yırtamazsın!
-[müfettiş 1] Anlat hadi ya. -Anlat!
Ya borcum var benim.
Haddinden fazla borcum var.
[müfettiş 2] Hı.
Bir tane kızım var, ne istediyse yaptım bugüne kadar.
Ayağına taş değmesin diye yerlere attım kendimi.
Hatayı da orada yaptık galiba.
[çakmağı yakar]
Anlamıyoruz tabii onun psikolojisi nasıl olur, nasıl davranılır.
Bilmiyorsun ki.
Bu, üniversiteyi kazanmayı çok istedi.
Üniversite, üniversite… Kafaya taktı.
Fakat çalışmadı.
Yani istiyorsan çalış işte, değil mi?
Kazanamadı. Kazanamayınca perişan oldu.
Evlat. Bakıyorsun hâline.
Dayanamadım. Götürdüm, Ankara'da puanı nereye yetiyorsa
özel bir üniversiteye kaydettirdim, yurda yerleştirdim.
[iç geçirir]
Bir tane gardiyan maaşı.
-Çocuğunuz var mı? -Var.
[alçak sesle] Var.
[Sedat] Öyle işte.
Yetmeyince…
Özel okulun parası, yurt parası,
işte yiyeceği içeceği derken…
İşte pavyonda geceleri ben taksiye çıkmaya başladım.
Oluyor gibiydi. Yani…
Borç harç,
yediğimizden içtiğimizden kıstık bir şeyler.
Az bir borçla
biz bunu son sınıfa kadar getirdik.
Bu son sınıftayken oğlanla tanışıyor.
Oğlan… Âşık oluyor.
İşte evleneceğiz diye karar veriyorlar.
Dediğim gibi, oğlanın da çevresi geniş.
Aile nüfuzlu, zengin bir aile.
"Babam gardiyan" demiyor.
Utanıyor,
babasının gardiyan olmasından.
Yurttan ayrılıyor, eve çıkıyor. Ev tutuyor oradan kendine filan.
Mobilyalar…
"Oğlan beni dolmuşta, otobüste görür de utanırım" diye
gidiyor, ikinci el araba alıyor.
Bankadan kredi kullanıyor, senetler imzalıyor.
Neyse.
Çıkamıyor yani işin içerisinden.
Biz öğreninceye kadar da zaten iş işten geçmiş.
[iç geçirir]
Gittim, toparladım şükür. Ankara'yı kapattım, hallettim.
Fakat burası kaldı.
Bir tek emekli ikramiyesi.
Tek çaremiz o.
Bu işte.
[üfler]
[Musa] Çocuk kimdi?
[Nuriye] Kim? Kız mı?
Annesiyle aynı butikte çalışıyoruz.
Bir yaşındayken
babası terk etmiş gitmiş bunları.
Dönecek diye bekliyor garibim.
Bana onunla ilgili bir şey söyle.
-Kiminle? -Yonca.
Kızım.
Sen gördün onu.
Ne söyleyeyim ben Musa?
[Nuriye iç çeker]
Niye böyle davranıyorsun?
Niye bana böyle yapıyorsun sen?
Hiç mi acımıyorsun bana ya?
Sana zarar gelmesin diye bu kadar oyunu yaptım ettim ben.
Gözünde hiç değerim kalmadı mı Musa?
[duygusal enstrümantal müzik çalar]
"Beni Çok Sev".
-Ne? -Klip.
Şarkının adı yani.
"Beni Çok Sev". Tarkan söylüyor.
Onu söylüyordu hep.
-Nasıl hep onu söylüyordu? -Durup durup onu söylüyordu.
"Beni Çok Sev".
-Tarkan söylüyor, öyle mi? -He. Dinledin mi?
Yok, hiç.
Güzel şarkı.
Klibi de güzel.
Öyledir.
Öyledir tabii.
[Musa] Bekle.
[Musa boğazını temizler]
[iç geçirir]
Akşam mahallede olma.
Niye gittin pastaneye?
Ekleri mi ödedin?
Hı?
İn arabadan.
İnmeyeceğim. İnmeyeceğim.
-İn arabadan. -İnmeyeceğim ya!
Kurban olayım yapma Musa!
-İn arabadan! -Tamam, ineceğim!
[öper]
[arabanın motoru çalışır]
[korna çalar]
[kahveden müzik sesi gelir]
[anlaşılmayan konuşmalar]
[erkek 1] Koş, Apo abi geldi!
-Hoş geldin abi. -Hoş geldin.
-Abi, hoş geldin. Allah kabul etsin. -Âmin.
[çocuklar hep bir ağızdan] Abi, bir tane verin.
Musa.
-[silah sesi] -[bağrışmalar]
Yapma!
[erkek 2] Siktir.
[erkek 3] Ali, koş!
[bağrışlar]
[Kemal] Musa, ne yapıyorsun, manyak mısın? Ne yapıyorsun oğlum?
[Musa] Kızımın hesabını sormaya geldim Kemal.
Vur lan şunu!
Hepinizin bakiyesi varmış o hesapta.
-[silah sesi] -Ne oluyor lan?
-Anlamadım abi. -Biri sıkıyor mahallede.
Kaya, gidin bakın hangi orospu çocuğuymuş.
[Kaya] Hemen abi.
Şu çoluk çocuğu alın lan ayak altından.
Hadi len.
-[erkek 4] N'apıyorsun, amına koyduğumun… -[silah sesi]
-[erkek 5 ] Musa! -[erkek 6] Manyak lan bu!
İndir silahını, gebertirim!
[Musa inler]
[araba alarmları çalar]
[soluk soluğa]
Kızım ölürken
hepiniz baktınız ha?
Sadece baktınız mı lan? Sadece baktınız mı?
-[silah sesi] -[bağrışlar]
[erkek 7] Koş!
[soluk soluğa]
Evet.
Peki, anlaşıldı.
-Bu kadar mı? -Evet.
Eyvallah.
Ha, bu arada,
polis dün ifade aldıktan sonra
imzalatmayı unutmuş.
Şurayı imzalayıver. Şu arka sayfada.
-Şurayı mı? -[müfettiş 1] Evet.
[hüzünlü müzik çalar]
Düğün sahibi falan değiliz biz.
Kızımı benden istemeye bile tenezzül etmediler.
Anlamadım?
Sordun ya…
…"Düğün sahibi değil misiniz?" diye.
Değiliz.
Kızım hep utandı bizden.
Bu yüzden kimse beni adam yerine koymadı.
Yani Sedat Bey, zamanla anlayacaktır o da.
-Kendinizi üzmeyin… -Kızı Yonca öldü Musa'nın.
Çoktan ölmüştü.
[Sedat] Nuriye onun bunları yapacağını bildiğinden
bu oyunu tertip etti.
Sırf sevdiği Musa delirip
bu yaptıklarını yapmasın diye.
Murat, Ayhan.
Hadi.
-[silah sesleri] -[Murat ve Ayhan inler]
Gel bakalım, gel.
Gel ecdadını siktiğim!
[mermi sürer]
Gel de gör ananın amını!
[soluk soluğa]
-[silah sesleri] -[Musa inler]
Orospu çocuğu!
[silah sesleri]
[Kadir] Musa, dur lan, yeter!
Kıpırdama, sıkarım Allah'ıma kitabıma!
[Apo inler]
[zorlanarak] Kimsin lan sen? Hı?
Derdin kiminle oğlum senin?
Mahalleye geliyorsun,
önüne gelene kurşun atıyorsun. Hı?
"Seninle" diyorsun, ha?
Ama o iş öyle değil Musa.
O iş öyle değil.
Bir sakin ol, konuşalım.
Kimse bir şey yapmadı ki oğlum senin kızına.
[Apo öksürür]
Bak, Musa.
Bana bak.
Bırakıyorum tabancayı buraya.
[öksürür]
Beni bir dinle, konuşalım.
Ben sahip çıktım kıza.
Allah seni inandırsın. Vallaha.
Bak, beni öldürürsen
bütün bu mahalle aç kalır.
Ananla Nuriye dâhil lan.
[güçlükle güler]
Musa.
Bak, bu olanlar var ya?
[inler]
Bak, zengin ederim seni.
Ne istersen ha!
Ne istersin?
Çok param var benim. Çok.
Akılalmaz, o derece yani.
[inler]
Musa.
Bir şey desene lan!
Konuşsana! Sikeceğim belanı!
Konuş lan!
Bak, bu yaptıklarından ötürü var ya
bir gün bile ceza almazsın.
Aleyhinde kimseyi konuşturmam.
[güler]
Çıkınca da zengin ederim seni.
Paraya boğarım.
Lan bir şey desene!
Siktiğimin… Bir şey de lan!
Ben…
…her şeyiyle ilgilendim Yonca'nın.
[Musa hafifçe inler]
[hüzünlü müzik çalar]
[Sedat] Bütün bu hikâye…
Nuriye kardeşimle yani ağız birliği yapıp
polise ve size anlattığımız,
benim emekliliğim yanmasın diye.
Görüşme bitmişti.
Neden anlatmaya karar verdin?
Kızım gibi ben de kendimden utandım galiba.
Sonuçta…
…bir emekli ikramiyesi yanmasın diye…
…bir çocuğun mezarına taş konulmuyor.
Bir adam bunu kaldırabiliyorsa
zaten ölmüş demektir.
Değil mi Müfettiş Bey?
Nuriye Çataklı biliyor mezarın yerini.
[su kaynar]
[inler]
[fareye tıklar]
[hoparlörden yüksek sesle Diplomat ve Zapt - "Maskeni Tak" çalar]
♪ Hepiniz bizim için kara listesiniz ♪
♪ Kara listesiniz Kara, kara listesiniz ♪
[müzik kesilir]
[ağlar]
Özür dilerim.
Özür dilerim. Özür dilerim.
[polis sireni sesi]
[polis 1] Musa Solak!
Silahını at, teslim ol!
Etrafın sarıldı!
[polis 2] Musa Solak, teslim ol!
[müfettiş 1] Pişman mısın?
Pişmanım.
O gün
Musa'nın yanına
gidecek cesaretim olmadığı için.
Pişmanım.
[iç çeker]
Tamam mıyız?
Tamamız.
Geçmiş olsun.
Size bilgi verirler zaten.
Sağ ol.
[polis 3] Musa, teslim ol!
[polis 4] Etrafın sarıldı!
[inler]
[yavaş enstrümantal müzik çalar]
[polis 5, boğuk] At silahını.
Teslim ol!
Bak, son kez söylüyorum. At silahını!
Yeter artık Musa!
Bitti bu iş! Bırak artık!
At silahını!
Musa, teslim ol!
[silah sesleri]
Yapmayın, durun, ne olur ya! Yalvarırım, ne olur!
Ne olur yapmayın!
[ağlar]
Ölme, ne olur ölme!
Ne olur!
Leyla benim adım.
Duydun mu? Leyla.
Kızım.
Alıştıydım ben, ne yapacağım şimdi sensiz?
Ne demek bensiz ya?
O kadar kolay kurtulabileceğini mi sandın Gülendam annem?
İyi.
Şimdi zaten bir dünya işim var benim.
Bir de bu staj yaptığım yerden iş teklifi aldım.
[Gülendam] Hıı? Bak sen!
Ay, canım benim ya!
-Bakalım işte. -[Sedat] "Bakalım" ne demek yahu?
Kızım, bu zamanda iş bulmak kolay mı?
Hazır teklif de gelmiş.
Hiç düşünme, hemen.
Ben sana diyeyim, bunlar seni bırakmaz.
-[Gülendam] Yok, öyle değil… -Öyle öyle.
-[gülüşürler] -[Leyla] Sedat amca aldı diplomayı.
Vallahi asmış oraya güzel güzel.
-[Leyla] Gitsem de bir şey yapamam. -Diploma bizde.
E, o zaman kızımıza kadeh kaldıralım mı?
-Tabii, kaldıralım. -[Sedat] Tabii.
Hadi, başarılar. Sağlığa.
[Gülendam] Başarılarına kızım. Allah utandırmasın.
Babama.
Bir günlüğüne tanımış olsam da
bunların hepsi onun sayesinde oldu.
[burnunu çeker]
İnşallah ona layık olurum.
[Gülendam] O nasıl söz kızım? Olursun tabii.
Tatlı aldım ben ya. Onu getireyim.
[Gülendam] Getir hadi.
Musa'ya.
[Sedat] Evet, tulumbanın şahı.
-[Gülendam] Oldu mu öyle kutuyla… -Abi, ne yaptın?
[Sedat] Şunu çek Gülendam. Leyla tulumbayı sever diye…
Bir adam var, acayip, yememişsinizdir daha önce böyle bir şey.
-Teşekkür ederim. -Olmadı şimdi böyle ya.
Oldu oldu.
Nuriye dese ki "Şunların yaptığına bak, kutuyla koydular masaya"…
-[Sedat] Ne alakası var? -Abla ya.
-Niye öyle bir şey söyleyeyim? -Nuriye bilmiyor mu bizi?
-[Gülendam] Biliyor da… -Ben yabancı mıyım?
Sen yemene bak.
[Nuriye] Bu en sevdiğim tatlı.
Öyle mi? Ben bilmiyordum, ben sadece…
-Leyla bunu çok seviyor. -[Nuiye] Ben de seviyorum abi.
[Sedat] Vallahi bunu ben bir hafta önce…
-[Nuriye] Tadı çok güzel. -[Sedat] Adama tembihledim.
Millet sıraya giriyor.
-[Gülendam] Bir dahakine maaşından yeriz. -[Sedat] Konya'da bir numara.
[Nuriye] Benim nenem bayramları yapardı bunu.
[Sedat] Rahmetli anam bundan bir tane… Bu değil de buna benzeyen bir şey vardı…
-Çok güzel yapardı. -[Nuriye] He, şey… Üzerinde…
[Sedat] Hurmalı.
[Aysun Öztekin - "Mühür Gözlüm" çalar]
♪ Mühür gözlüm ♪
♪ Seni elden ♪
♪ Mühür gözlüm ♪
♪ Seni elden ♪
♪ Uçan kuştan ♪
♪ Esen yelden ♪
♪ Uçan kuştan ♪
♪ Esen yelden ♪
♪ Sakınırım ♪
♪ Kıskanırım ♪
♪ Havadaki ♪
♪ Turnalardan ♪
♪ Havadaki ♪
♪ Turnalardan ♪
♪ Su içtiğin ♪
♪ Kurnalardan ♪
♪ Yerdeki karıncalardan ♪
♪ Sakınırım ♪
♪ Kıskanırım ♪
♪ Yerdeki karıncalardan ♪
♪ Sakınırım ♪
♪ Kıskanırım ♪