NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
Na imię mi Xiaomei.
Kiedyś dowiesz się, kim jestem.
Na razie uznaj mnie za narratorkę tej historii.
Mówisz, że ostatnio historia przeskoczyła 20 000 lat do przodu?
Nie myśl o tym zbyt dużo.
Bo w tej opowieści
czas ma niewielkie znaczenie.
W poprzednich odcinkach.
Happy i ja poznaliśmy Shikiego na planecie Granbell.
Postanowiliśmy wyruszyć na poszukiwania bogini kosmosu,
Matki, która spełnia życzenia.
Ale nie mamy statku, który by nas do niej dowiózł.
Dlatego ruszyliśmy na planetę Norma, by zdobyć statek
i pomówić z profesorem Weiszem, który pomógł mnie i Happy'emu.
Ale…
Ja jestem Weisz Steiner!
Kim wy jesteście?
CZŁOWIEK O IMIENIU WEISZ
Czemu włamaliście mi się do domu?
Jak mówiłam, szukamy profesora Weisza.
Rozumiem.
Jesteście pomagierami Sybira, tak?
- Sybira? - Co?
Odejdźcie, to was oszczędzę.
Rebecca…
Wynocha!
Chwila.
Co?
Ktoś jest na górze.
To moje gogle!
Na górze?
- Co? - Tu są!
Atak Magicznego Mecha…
Potęga Grawitacji!
ATAK MAGICZNEGO MECHA: POTĘGA GRAWITACJI
Nieźle!
Hej!
Co się dzieje?
Uciekł?
Tak.
Pracujecie z Weiszem?
To przekażcie mu wiadomość.
Sybir Wielmożny nie wybacza zdrajcom.
Co prychasz?
Golas mnie nie zastraszy.
Golas?
- Sybir… - Golas.
Rany!
Nawet pod ziemią jest rzeka!
Usiądź normalnie.
Profesora nie ma, a nas zaatakował jakiś świr.
Co tu się dzieje?
Tamten gość to nie profesor?
Nazywał się tak samo.
To nie on. Mam gdzieś jego zdjęcie.
Spójrz.
Trochę podobny.
Też to zauważyłam.
Może wynalazł eliksir młodości,
który wymazał mu pamięć!
Na bank!
Ale coś mi tu nie pasuje.
Co? Nie mogę się połączyć z siecią.
BŁĄD
Ja też nie.
Dziwne. Zawsze był tu dobry zasięg.
Kolejne wiadomości.
Na planecie Błękitny Ogród, którą często wybierają imigranci,
założono cech poszukiwaczy przygód Spadająca Gwiazda.
Przyciągnął już wielu nowych członków
i prawdopodobnie przyczyni się do popularyzacji eksploracji kosmosu.
To nasz cech. Nie wiedziałem, że jest taki nowy.
Był, 50 lat temu.
Co?
Przecież mówiła, że dopiero go założono.
Może puszczają stare wiadomości.
Profesorze!
Profesorze Weisz!
Rebecca! Happy! Jak się macie?
- Profesorze! - Profesorze!
Ale urosłaś.
Nic a nic.
A co u ciebie, Happy?
- Wszystko super. - Profesorze!
Zamieszkajmy razem na Błękitnym Ogrodzie!
Za dużo się tam dzieje.
To zostanę z Happym tutaj, na Normie!
Chcę mieszkać z tobą, profesorze.
Nie możesz. Pamiętasz, co ci mówiłem?
Ta planeta umiera.
Młodzi nie mogą tu mieszkać.
Rebecca?
Nie skończyliśmy jeść.
- Wiedziałam. - Co jest?
Te auta to stare modele.
Technologia też jest przestarzała.
To świat sprzed 50 lat.
To Norma sprzed 50 lat!
Co?
Cofnęliśmy się w czasie?
Nie wiem, jak to się stało,
ale na to wygląda!
Happy, jaki mamy teraz rok?
Jest Era Kosmiczna X492.
Spójrzcie na ten ekran!
„X442”.
To było 50 lat temu!
Cofnęliśmy się w czasie o 50 lat?
Czyli ten koleś, który przedstawił się jako Weisz…
To profesor Weisz
w młodości!
O nie! 50 lat temu najpewniej jeszcze się nawet nie urodziłam!
- Zachowajmy spokój. - Co?
Chyba ty.
Musimy jakoś wrócić do naszych czasów.
Jak to się stało?
Tak czy siak, pora na transmisję. Będziemy mieć miliony wyświetleń!
Nie możemy się połączyć z siecią.
- Co zrobimy z profesorem? - Nic.
Jesteśmy w przeszłości, nie możemy nic zrobić.
To mogłoby wywołać paradoks czasowy.
Znalazłem was.
To znajomki Weisza!
Co z nimi zrobimy, Sybir?
To wielki robot!
Sybir?
Gang Sybira!
Uciekajcie!
Chyba wiesz, że nieładnie kraść.
Jeśli jesteście towarzyszami tego złodzieja Weisza,
to jesteście równie winni, co on!
Pajo!
Profesor Weisz coś ukradł?
Czyli to jednak Profesor Złodziej?
Nie dostanie tego.
To moje.
Ten przeklęty Sybir tego nie dostanie.
- Gdzie Weisz? - Pajo!
Nie wiem.
Ten drań ukradł mi pieniądze!
Wy też jesteście draniami?
Pajo!
Przecież to słowo nie było takie obraźliwe!
Ten gość gada z jakimś ptaszkiem.
A my z kotem.
Sybir, zatłuczmy ich!
Zamknij się na chwilę!
- Uciekajmy, póki możemy. - Jak to?
Mówiłam, że nie możemy ingerować w przeszłość.
Bo inaczej zmienimy przyszłość.
Nie rozumiem.
Ale faktycznie powinniśmy uciekać.
- Próbują uciec! - Nie zwiejecie!
- Chwyć mnie! - Znowu? Nie!
Spadamy w złym kierunku!
Oni latają!
Ognia!
Shiki!
A macie!
- Co? - Pajo?
Co?
Niemożliwe! Pokonał nas!
Nie mieliśmy w nic nie ingerować?
Twoja moc faktycznie jest bezgraniczna.
Lepiej się ukryjmy.
- Pajo. - Stul dziób.
Pajo!
Wiem.
Na pewno wróci.
Masz to jak w banku.
BAR
Co dla ciebie, młody?
Nie może ci odbijać na widok każdego kosmity!
Kosmity?
Wyglądają inaczej od nas,
ale kosmici żyjący wśród ludzi mają podobne języki i kulturę, co my.
W zasadzie dla nas to ty jesteś kosmitą.
Kosmici…
Przyjaciele z kosmosu!
- Zaprzyjaźnijmy się… - Przestań!
Musimy ustalić, co się stało.
Wiem, co się stało.
Profesor coś ukradł i uciekł,
a my przenieśliśmy się 50 lat do tyłu.
Tego nie da się zrozumieć.
Możemy tylko jeść.
No nie?
Profesor opowiadał mi o tym barze
50 lat później.
Uznałam, że możemy go tu spotkać.
- Przepraszam… - Co?
To wy!
Co tu robicie?
Momencik, proszę mnie wysłuchać.
Uratowałem tego kota?
Pomogłem ci?
A wy jesteście z przyszłości?
Mam dowód.
Proszę spojrzeć.
To jakiś żart? Mam zakola!
Nie moja wina.
Mam uwierzyć w takie banialuki?
To pewnie trudne.
Ale wierzę, że nie pracujecie dla Sybira.
Potrzebujemy twoich umiejętności, by wrócić do naszych czasów, profesorze.
Mówiłem, że nie jestem profesorem!
- To kiedy nim zostaniesz? - Możesz szybciej się rozwijać?
A skąd mam wiedzieć?
Ukradłeś im coś?
Co?
Masz to w walizce?
Nie twój interes.
Może nie, ale nie wolno kraść.
W sumie mieszkałem na planecie Granbell, a tam złodziejstwo to był zawód.
- A złodzieje kradną różne rzeczy… - Kim oni są?
Hej!
Nie wasz interes.
Dość już zrobiliście. Nie mieszajcie się.
Zwłaszcza jeśli naprawdę jesteście z przyszłości.
Nie mieszajcie w tych czasach.
Wracajcie do siebie.
Ale nie wiemy jak!
Co mnie to?
Moja walizka!
Zniknęła!
Zmieniłem zawód. Teraz jestem złodziejem!
Co ty na to?
Ty mały…
Co w niej w ogóle jest?
Co się stało?
Nagle straciłem moc.
Moc?
Moje pieniądze!
Brutalnie się ze mną obchodzisz, panie.
Co to…
jest?
Co?
Nie widzę mojego pana.
Najpierw był wielki robot, a teraz mały.
Jestem androidem antybotowym.
Nazywam się EM Pino.
Mówcie mi Pino.
To nie były pieniądze?
- Co? - Co się dzieje?
Wysiadł prąd?
Przepraszam.
To przez mój IEM.
IEM?
Impuls elektromagnetyczny.
Chwilowo zakłóca działanie wszelkiej elektroniki.
Rozumiem. To dlatego twoja Broń Eterowa przestała działać.
Chwila…
Elektronika!
Happy!
Nie bójcie się.
To utrzymuje się tylko kilka sekund.
Co się stało? Przestałem działać?
Całe szczęście.
Naprawdę jesteś robotem!
Masz niesamowitą moc.
Zaprzyjaźnijmy się!
Nie masz wstydu?
Przyjaźń?
Szukam definicji przyjaźni.
Nie spełniliśmy wymogów,
ale zgadzam się.
Ekstra!
Zaprzyjaźnił się z nią.
W takim razie ty
trafiasz do kolejki.
Nie chciałem się z tobą przyjaźnić!
Ale co tu się wyprawia?
Myślałem, że w walizce jest forsa.
Profesorze, chciałeś im ukraść pieniądze?
Pewnie. Jakiś problem?
- Co ty robisz? - Może jest cenna.
Zbudował mnie mój pan i jestem jego własnością.
Nie mam wartości rynkowej.
Obudziłam się, bo wydawało mi się, że słyszę głos mojego pana.
Twojego pana? Chodzi o tego drania Sybira?
Sybir…
Ładuję…
Odzyskiwanie uszkodzonych danych.
Sybir to mój nowy pan.
Muszę wypełniać rozkazy Sybira.
- Co jest? - Zepsułaś się?
Boję się sprzeciwić Sybirowi.
Muszę wypełniać rozkazy Sybira.
Sprawdzam harmonogram!
Hej!
Rozpoczynam podróż do celu.
Zaczekaj.
Czy może…
ten gnojek Sybir chciał wykorzystać IEM, żeby zarobić?
Impuls elektromagnetyczny?
Do kopania kryptowalut?
Muszę go zdobyć!
- Co za świnia. - Co za świnia.
Los znów się do mnie uśmiechnął!
Nawet w największej biedzie nie wolno kraść.
Bóg zawsze patrzy.
Słyszałam, że gadaliście o Sybirze.
Lepiej o nim nie wspominać.
Ten gang złodziei terroryzuje całe miasto.
Jeśli zwrócicie na siebie ich uwagę, nie opuścicie tego miasta żywi.
Czy profesor…
To znaczy, czy Weisz często tu przychodzi?
Wiesz coś o nim?
Ten frajer należał do bandy Sybira,
ale jakiś czas temu odszedł.
Nie znam szczegółów.
Czyli profesor był w młodości złodziejem.
Zawsze wydawał mi się trochę dziwny.
Co teraz?
Nie możemy nic zrobić.
Sprawdźmy, czy Wodne Skrzydło jest w dobrym stanie
i wracajmy na Błękitny Ogród.
Możliwe, że nasz statek zadziałał jak wehikuł czasu.
Możemy zostawić profesora i Pino?
Mówiłam już, że to przeszłość.
Nie możemy więcej w niej mieszać.
Ale jednak się zaprzyjaźniliśmy.
Nie z profesorem.
Skąd to masz?
Zabrałem.
Spójrz też na to.
Było w walizce.
Kostka B?
Nie powinieneś był jej zabierać!
W końcu zostałem zawodowym złodziejem.
Nie możesz jej zabrać!
- Tańcz. - Pajo!
To ten wielki robot?
To Sybir!
To nagranie sprzed tygodnia.
Kazałem ci tańczyć, złomie.
Przygarnąłem cię, jesteś moją dłużniczką.
Taka funkcja nie została mi zaprogramowana.
- Jestem androidem antybotowym. - Pino!
Chcę zobaczyć, jak żelazna lalka tańczy!
Proszę, odstaw mnie!
Skoro nie zatańczysz, nie potrzebujesz nóg.
Nie, proszę!
Lewa noga uszkodzona.
Słyszeliście? Uszkodzona.
Przywracanie systemu.
Kto jest twoim panem?
Mój pan to…
Ja!
Usuń wszystkie wspomnienia o swoim byłym panu.
Nie mogę!
Zależy mi na nich!
Nie zmuszaj mnie do tego!
Usuń je!
Zresetuj pamięć!
Nie mogę!
- Ty to zrób. - Tak jest.
Nie usuwajcie tego! Pomocy!
To okrutne.
Mam naprawić jej nogę?
Nie potrzebuje jej. Przyczep jej śrubę.
- Pajo! - Wiem!
Nie pamiętam…
mojego pana
i straciłam nogę.
Chcę wrócić
do mojego pana.
Zabiorę cię tam!
- Shiki! - Nie próbuj mnie powstrzymać.
Mam gdzieś, że to przeszłość.
Moja przyjaciółka płacze!
Nie będę cię powstrzymywać, mnie też się to nie podoba.
W dodatku w walizce jest data jej ostatniego przeglądu.
X492. To nasz rok!
Krótko mówiąc, nie wiem, jak to się stało,
ale Pino to android z przyszłości.
Cofnęła się w czasie tak jak my.
Jeśli Sybir wykorzystuje Pino do swoich przestępstw,
to nie możemy się nie mieszać.
Sam Sybir miesza w przeszłości.
Musimy go powstrzymać!
Nadchodzimy,
Pino!
NASTĘPNY ODCINEK UWAGA, RODZINA Z SYBERII
Napisy: Małgorzata Fularczyk