‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎ฉันชื่อเสี่ยวเหมย
‎อีกไม่นานก็จะรู้กันเองว่าฉันเป็นใคร
‎คิดซะว่าฉันเป็นคนเล่าเรื่องนี้ก็แล้วกันนะคะ
‎สงสัยว่าทำไมครั้งที่แล้วเรื่องราว ‎ถึงกระโดดไปอีกสองหมื่นปีให้หลังเหรอ
‎มันไม่ได้มีความหมายสำคัญอะไรหรอกค่ะ
‎ใช่แล้ว ในเรื่องนี้น่ะค่ะ
‎เวลาแทบจะไม่มีความหมายเลยค่ะ
‎ความเดิมตอนที่แล้วใน "เอเดนส์ซีโร่"
‎ฉันกับแฮปปี้ที่ได้เจอชิกิ ‎ในดาวเคราะห์แกรนเบล
‎ตัดสินใจกันว่าจะไปตามหามาเธอร์ ‎เทพธิดาแห่งจักรวาล
‎ผู้ทำให้ความปรารถนาเป็นจริงได้
‎แต่เรายังไม่มีเรือ ‎ที่จะพาไปได้ไกลขนาดนั้นเลย
‎เพราะงั้นเราเลยมาที่ดาวโนม่าเพื่อหาเรือ
‎และไปเจอผู้มีพระคุณของฉันกับแฮปปี้ ‎ศาสตราจารย์ไวซ์
‎ทว่า…
‎ฉันนี่แหละ ไวซ์ สไตเนอร์
‎พวกแกเป็นใครกัน
‎(ชายที่ชื่อไวซ์)
‎มีจุดประสงค์อะไรถึงได้บุกเข้ามา
‎ก็บอกแล้วไงว่ามาเจอศาสตราจารย์ไวซ์น่ะ
‎เข้าใจแล้ว
‎เป็นลูกน้องของซีวิลใช่ไหม
‎- ซีวิลเหรอ ‎- เอ๊ะ
‎ถ้าไสหัวออกไปซะ ฉันจะไว้ชีวิตให้
‎รีเบคก้า
‎ออกไปซะ
‎เดี๋ยวก่อนนะ
‎หา
‎ชั้นสองมีคนอยู่ด้วยนะ
‎นี่แก แว่นอันนั้นมัน…
‎ชั้นสองเหรอ
‎- นั่นมัน… ‎- ตรงนั้นเหรอ
‎กระบวนท่าจักรกลปิศาจ
‎กำปั้นสลาตัน
‎(กระบวนท่าจักรกลปิศาจ กำปั้นสลาตัน)
‎เยี่ยมเลย
‎เดี๋ยวสิ
‎เกิดอะไรขึ้นน่ะ
‎หมอนั่นหนีไปแล้วเหรอ
‎อืม
‎แกเป็นพรรคพวกของไวซ์งั้นเหรอ
‎ฝากไปบอกมันด้วย
‎ว่าท่านกำปั้นเหล็กซีวิล ‎จะไม่มีวันยกโทษให้คนทรยศเด็ดขาด
‎หัวเราะอะไรของแก
‎โดนคนล่อนจ้อนขู่มันน่ากลัวตรงไหนกัน
‎ล่อนจ้อนเหรอ
‎- ซีวิล… ‎- หมดเปลือกเลย
‎โอ้โฮ
‎ใต้ดินก็มีแม่น้ำด้วยเหรอเนี่ย
‎นั่งให้มันดีๆ หน่อยสิ
‎ศาสตราจารย์ไม่อยู่ ‎แถมยังโดนคนแปลกๆ โจมตีใส่อีก
‎มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย
‎หมอนั่นไม่ใช่ศาสตราจารย์หรือไง
‎ชื่อเหมือนกันเลยนี่
‎ไม่ใช่คนนั้นหรอก ฉันมีรูปเก็บไว้อยู่นะ
‎ดูสิ
‎ก็ดูคล้ายเจ้าคนเมื่อกี้อยู่นี่
‎ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน
‎หรือว่าเขาจะคิดค้นยา ‎ที่ทำให้ย้อนไปวัยหนุ่มขึ้นมา
‎แต่ดันทำให้ความทรงจำหายไปด้วย
‎ต้องใช่แน่
‎แต่บางอย่างมันไม่สมเหตุสมผลนะ
‎เอ๋ ต่ออินเทอร์เน็ตไม่ได้
‎(ล้มเหลว)
‎ฉันก็ด้วย
‎แปลกนะ ‎ปกติสัญญาณเครือข่ายก็ใช้ได้ดีนี่
‎ข่าวต่อไปค่ะ
‎บนดาวบลูการ์เด้นที่รู้จักกันดี ‎ในฐานะแหล่งรวมของผู้อพยพ
‎ได้มีการก่อตั้งกิลด์นักผจญภัย ‎ที่ชื่อว่าแสงดาวหางขึ้นค่ะ
‎เหล่านักผจญภัยมากมายต่างก็มารวมตัวกัน
‎และคาดการณ์เอาไว้ว่าจะทำให้ ‎มีการสำรวจอวกาศเพิ่มมากขึ้นค่ะ
‎กิลด์ของพวกเรานี่ ‎เพิ่งก่อตั้งได้ไม่นานเองเหรอ
‎เมื่อ 50 ปีก่อนน่ะ
‎หือ
‎แต่เมื่อกี้ในทีวี ‎พูดว่ามันเพิ่งก่อตั้งนะ
‎อาจจะฉายข่าวเก่าๆ ซ้ำก็ได้นะ
‎ศาสตราจารย์
‎ศาสตราจารย์ไวซ์
‎รีเบคก้า แฮปปี้ สบายดีกันไหม
‎- ศาสตราจารย์ ‎- ศาสตราจารย์
‎โตขึ้นนิดหน่อยแล้วนี่
‎ยังหรอกค่ะ
‎แล้วอาการของแฮปปี้เป็นยังไงบ้าง
‎- ไอย์ ดีมากเลย ‎- นี่
‎ไปอยู่ที่บลูการ์เด้นด้วยกันเถอะค่ะ
‎ดาวนั้นมันวุ่นวายเกินไปสำหรับฉันน่ะ
‎งั้นหนูกับแฮปปี้ก็จะอยู่ที่ดาวโนม่า
‎เราอยากอยู่ด้วยกันกับศาสตราจารย์นะ
‎ไม่ได้หรอก ก็เคยบอกไปแล้วนี่
‎ว่าดาวดวงนี้กำลังจะตายน่ะ
‎มันเปราะบางเกินกว่าที่คนหนุ่มสาวจะอยู่ได้
‎รีเบคก้า
‎นี่ ยังกินไม่หมดเลยนะ
‎- ว่าแล้วเชียว ‎- เป็นอะไรไปน่ะ
‎รถพวกนี้รุ่นเก่ามาก
‎เครื่องจักรในเมืองก็ล้าหลัง
‎ที่นี่คือโลกเมื่อ 50 ปีก่อน
‎โนม่าเมื่อ 50 ปีก่อน
‎ฮะ
‎นี่พวกเราเดินทางข้ามเวลามาเหรอ
‎ฉันก็ไม่รู้ว่ามันเป็นไปได้ยังไง
‎แต่ไม่ผิดแน่
‎แฮปปี้ ปีนี้ปีอะไร
‎จักรวาลศักราช ปี 492
‎ดูบนจอนั่นสิ
‎"ปี 442"
‎มัน 50 ปีที่แล้วเลยนี่
‎พวกเรากำลังอยู่ใน ‎โลกเมื่อ 50 ปีก่อนเหรอ
‎งั้นคนเมื่อกี้ที่บอกว่าตัวเอง ‎คือศาสตราจารย์ไวซ์ก็…
‎เขาคือศาสตราจารย์ไวซ์…
‎ตอนยังหนุ่ม
‎ทำไงดี 50 ปีก่อนเลยเหรอ ‎ฉันยังไม่เกิดเลยด้วยซ้ำมั้งน่ะ
‎- ยังไงก็ใจเย็นก่อนนะ ‎- เอ๋
‎เธอนั่นแหละ
‎ต้องหาทางย้อนกลับไปยุคเดิมให้ได้
‎ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้เนี่ย
‎เอาเป็นว่าตอนนี้ต้องรีบถ่ายทอดสด ‎ยอดวิวต้องพุ่งแน่ๆ
‎แต่เราต่อเน็ตไม่ได้นะ
‎- แล้วจะทำยังไงเรื่องศาสตราจารย์ล่ะ ‎- ไม่ต้องทำอะไรเลย
‎ถ้านี่คืออดีตจริงๆ เรายิ่งไม่ควรทำอะไรเลย
‎อาจจะทำให้เกิดไทม์พาราด็อกซ์ขึ้นได้
‎เจอตัวจนได้
‎เจ้าพวกนี้ไงพรรคพวกของไวซ์
‎เอายังไงกับพวกมันดี ท่านซีวิล
‎หุ่นยนต์ยักษ์เหรอ
‎ซีวิลเหรอ
‎พวกซีวิลนี่
‎รีบหนีเร็ว
‎เอาของของคนอื่นไปน่ะมันไม่ดีรู้ไหม
‎ถ้าพวกแกเป็นพรรคพวกของไวซ์ ‎ที่ขโมยเงินฉันไป
‎พวกแกเองก็มีความผิดเหมือนกัน
‎พาโยะ
‎ศาสตราจารย์ไวซ์ขโมยของงั้นเหรอ
‎เป็นศาสตราจารย์หัวขโมยหรอกเหรอ
‎ฉันไม่ยกให้มันหรอก
‎มันเป็นของฉัน
‎ใครจะไปยอมยกให้ไอ้เจ้าซีวิลนั่น
‎- ไวซ์อยู่ที่ไหน ‎- พาโยะๆ
‎ฉันไม่รู้หรอก
‎ไอ้ระยำนั่นมันขโมยเงินฉันไป
‎พวกแกก็เป็นไอ้ระยำเหมือนมันใช่ไหม
‎พาโยะๆ
‎รู้แล้วน่า ฉันก็ไม่ได้ ‎พูดจาหยาบคายขนาดนั้นสักหน่อย
‎หมอนั่นคุยกับลูกนกด้วย
‎พวกเราเองก็คุยกับแมวเหมือนกันนี่นะ
‎ท่านซีวิล เล่นมันเลยครับ
‎หนวกหูน่า หัดอยู่เงียบๆ ซะบ้าง
‎- รีบหนีกันตอนนี้เลยเถอะ ‎- ทำไมล่ะ
‎ก็บอกแล้วไง พวกเราไม่ควร ‎เข้าไปยุ่งกับเรื่องในอดีตน่ะ
‎ถ้าไปพัวพันกับมันเข้า ‎จะทำให้อนาคตเปลี่ยนนะ
‎ฉันไม่ค่อยเข้าใจหรอกนะ
‎แต่หนีไปก็น่าจะดีกว่า
‎- เฮ้ย ไอ้เจ้าพวกนั้น มันหนีไปแล้ว ‎- คิดหนีเหรอ
‎- จับให้ดีนะ ‎- อย่าบอกนะว่า…
‎เอียงลงมาอีกแล้ว
‎บินได้ด้วย
‎ยิงเลย
‎ชิกิ
‎ไปตายซะ
‎- หา ‎- พาโยะ
‎หา
‎บ้าน่า มันดันกลับมาได้
‎พวกเราไม่ควรทำอะไรใช่ไหมนะ
‎นายนี่มันพลังเหลือล้นจริงๆ
‎จังหวะนี้แหละ ‎รีบหนีไปหาที่ซ่อนกันเถอะ
‎- พาโยะ ‎- ไม่ต้องพูดเลย
‎พาโยะๆ
‎รู้แล้วน่า
‎มันจะต้องกลับมาอีกแน่นอน
‎รอดูได้เลย
‎(บาร์)
‎จะสั่งอะไรดี หนุ่มน้อย
‎เลิกตกใจทุกครั้ง ‎ที่เห็นมนุษย์ต่างดาวได้ไหมยะ
‎มนุษย์ต่างดาวเหรอ
‎ถึงหน้าตาภายนอกจะต่างกัน
‎แต่มนุษย์ต่างดาวที่อยู่กับมนุษย์ ‎ก็มีภาษาและวัฒนธรรมที่ใกล้เคียงกัน
‎ถ้าพูดกันตามตรง ในสายตาพวกเรา ‎นายต่างหากที่เป็นมนุษย์ต่างดาว
‎มนุษย์ต่างดาวเหรอ
‎เพื่อนที่เป็นมนุษย์ต่างดาว
‎- มาเป็นเพื่อน… ‎- หยุดเลยย่ะ
‎มาเรียงลำดับเหตุการณ์กันก่อน
‎ฉันเข้าใจเรื่องนี้แล้วล่ะ
‎ศาสตราจารย์ขโมยอะไรบางอย่างแล้วหนีไป
‎ส่วนพวกเรา ‎ก็อยู่ในโลกเมื่อ 50 ปีก่อน ถูกไหม
‎เป็นสถานการณ์ที่สิ้นหวัง ‎จนไม่เข้าใจอะไรเลยเนอะ
‎คงทำได้แค่กินข้าวล่ะนะ
‎ใช่เหรอ
‎บาร์นี้น่ะเป็นเหมือนที่ซ่อนตัว ‎ที่ศาสตราจารย์ใน 50 ปีให้หลัง
‎เป็นคนบอกฉันมาเองน่ะ
‎เลยคิดว่าถ้ามาที่นี่ก็อาจจะได้เจอ
‎- อ๊ะ ขอโทษ… ‎- หา
‎พวกเธอ…
‎ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้
‎เดี๋ยวสิ ฟังฉันก่อนนะ
‎ฉันช่วยแมวตัวนี้ไว้งั้นเหรอ
‎เป็นผู้มีพระคุณของเธอด้วย
‎แล้วพวกเธอก็มาจาก ‎อนาคต 50 ปีหลังจากนี้งั้นเหรอ
‎ฉันมีหลักฐานนะ
‎นี่ไง ลองดูนี่สิ
‎อย่ามาล้อเล่นน่า ‎ทำไมตีนผมมันขึ้นไปขนาดนั้นล่ะ
‎ก็ไม่ใช่ความผิดฉันสักหน่อยนี่
‎จู่ๆ ก็มาพูดเรื่องแบบนั้น ‎ใครเขาจะไปเชื่อลง
‎มันก็จริงนะ
‎แต่ตอนนี้ฉันก็เชื่อแล้ว ‎ว่าพวกเธอไม่ใช่พวกเดียวกับซีวิล
‎พวกเราต้องให้ศาสตราจารย์ช่วย ‎ถึงจะกลับไปยุคเดิมได้น่ะ
‎ก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่ใช่ศาสตราจารย์
‎- งั้นจะเป็นศาสตราจารย์เมื่อไหร่ล่ะ ‎- รีบๆ โตได้ไหม
‎จะไปรู้เหรอ
‎นี่นายน่ะ ขโมยอะไร ‎จากเจ้าพวกนั้นมางั้นเหรอ
‎หา
‎กระเป๋าใบนั้นเหรอ
‎ไม่ใช่เรื่องของนาย
‎ก็ไม่ใช่หรอก แต่การขโมยมันไม่ดีนะ
‎แต่บนดาวแกรนเบลที่ฉันเคยอยู่น่ะ ‎มีอาชีพที่เรียกว่า "หัวขโมย" ด้วยนะ
‎- หัวขโมยจะขโมยของ… ‎- นี่ พวกนั้นเป็นใครกันเหรอ
‎นี่
‎ไม่ใช่เรื่องของเธอ
‎พวกเธอเข้ามายุ่งมากไปแล้ว ‎อยู่ห่างๆ ไว้ดีกว่า
‎ยิ่งถ้าเรื่องที่พวกเธอมาจากอนาคต ‎เป็นเรื่องจริงแล้วด้วย
‎อย่ามาวุ่นวายกับเรื่องของยุคนี้
‎กลับอนาคตไปเฉยๆ เถอะ
‎ก็พวกเราไม่รู้วิธีกลับไปนี่นา
‎แล้วฉันจะไปรู้ได้ไง
‎กระเป๋าฉัน
‎กระเป๋าฉันหายไปแล้ว
‎ฉันเปลี่ยนอาชีพไปเป็นหัวขโมยแล้ว
‎ว่าไปนั่น
‎นี่แก
‎ข้างในนี้มีอะไรเหรอ
‎เกิดอะไรขึ้นน่ะ
‎อยู่ดีๆ พลังฉันก็หายไปเฉยเลย
‎พลังเหรอ
‎เงินฉัน
‎ถืออะไรไม่ระมัดระวังเลยนะคะ นายท่าน
‎นี่มัน…
‎อะไรน่ะ
‎โอ๊ะ
‎ไม่เห็นนายท่านเลยค่ะ
‎ต่อจากหุ่นยนต์ยักษ์ก็หุ่นยนต์จิ๋วเหรอเนี่ย
‎ฉันเป็นแอนดรอยด์เพื่อการเรียนการสอนค่ะ
‎ชื่อ อีเอ็ม พีโน่
‎กรุณาเรียกฉันว่าพีโน่นะคะ
‎ไม่ใช่เงินหรอกเหรอ
‎- อะไรน่ะ ‎- เกิดอะไรขึ้นน่ะ
‎ไฟดับเหรอ
‎ขอโทษด้วยค่ะ
‎เป็นเพราะอีเอ็มพีของฉันเองค่ะ
‎"อีเอ็มพี" เหรอ
‎การปล่อยพลังแม่เหล็กไฟฟ้าความถี่สูง
‎เป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ทำให้ ‎เครื่องใช้ไฟฟ้าหยุดทำงานชั่วขณะ
‎เข้าใจแล้ว มิน่าล่ะอีเธอร์เกียร์ ‎ของชิกิถึงใช้งานไม่ได้
‎เอ๊ะ
‎เครื่องใช้ไฟฟ้าเหรอ
‎แฮปปี้
‎วางใจเถอะค่ะ
‎พลังของฉันอยู่ได้แค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้น
‎อะไรน่ะ เกิดอะไรขึ้น นี่ฉันหยุดทำงานไปเหรอ
‎ค่อยยังชั่วหน่อย
‎นี่เป็นหุ่นยนต์จริงๆ เหรอ
‎เธอมีพลังที่สุดยอดไปเลยนะ
‎มาเป็นเพื่อนฉันทีสิ
‎นายนี่ไม่อายบ้างเลยนะ
‎เพื่อนเหรอคะ
‎ค้นหาคำจำกัดความของคำว่า "เพื่อน"
‎ดูเหมือนจะไม่ตรงตามเงื่อนไข แต่ก็…
‎อนุมัติค่ะ
‎ไชโย
‎เป็นเพื่อนกันจนได้
‎ส่วนนายน่ะคงจะต้อง…
‎รอไปก่อนนะ
‎ฉันก็ไม่ได้อยาก ‎เป็นเพื่อนกับนายสักหน่อย
‎ว่าแต่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย
‎ไม่ใช่ว่าในกระเป๋ามีเงินอยู่เหรอ
‎ศาสตราจารย์ นี่พยายาม ‎จะขโมยเงินจากพวกนั้นจริงๆ เหรอ
‎เออ มีปัญหาหรือไงล่ะ
‎- นี่ ทำอะไรของนายน่ะ ‎- หรือว่ายัยนี่จะราคาแพงมาก
‎ฉันเป็นของใช้ส่วนตัวที่นายท่านสร้างขึ้นมา
‎จึงไม่ได้ถูกกำหนดราคาเอาไว้ค่ะ
‎ฉันตื่นขึ้นมาเพราะนึกว่า ‎ได้ยินเสียงของนายท่านน่ะค่ะ
‎นายท่าน หมายถึงไอ้ซีวิลนั่นน่ะเหรอ
‎ซีวิล…
‎กำลังโหลด…
‎กู้คืนความทรงจำที่เสียหาย
‎ซีวิล เจ้านายคนใหม่
‎คำสั่งของท่านซีวิล ต้องทำตาม
‎- เป็นอะไรไปน่ะ ‎- พังแล้วเหรอ
‎ถ้าต่อต้านท่านซีวิลจะเกิดเรื่องน่ากลัว
‎คำสั่งของท่านซีวิล ต้องทำตาม
‎ยืนยันกำหนดการ
‎นี่
‎เริ่มเดินทางไปยังจุดหมาย
‎รอเดี๋ยวก่อนสิ
‎อย่าบอกนะว่ายัยนั่น…
‎หรือว่าไอ้เจ้าซีวิลคิดจะใช้อีเอ็มพีนั่นหาเงิน
‎ใช้อีเอ็มพีเหรอ
‎อย่างเช่นเจาะระบบข้อมูลเงินออนไลน์เหรอ
‎ได้โอกาสชิงลงมือก่อนแล้ว
‎- เลวจัง ‎- เลวจัง
‎โชคกลับมาเข้าข้างฉันแล้ว
‎ต่อให้ยากจนแค่ไหน ‎แต่ก็ห้ามขโมยของเด็ดขาดเลยนะ
‎เพราะพระเจ้าคอยเฝ้ามองอยู่ยังไงล่ะ
‎พวกเธอน่ะ ‎เห็นพูดถึงซีวิลตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
‎ถ้าเป็นฉันคงไม่พูดถึงบ่อยๆ หรอกนะ
‎เจ้าพวกนั้นเป็นกลุ่มโจร ‎ที่ก่อความวุ่นวายในเมืองนี้
‎ถ้าโดนมันหมายหัวเข้า ‎ก็ไม่มีทางมีชีวิตรอดออกไปได้หรอก
‎แต่ศาสตราจารย์…
‎หมายถึงไวซ์น่ะ ‎เป็นลูกค้าประจำของที่นี่ใช่ไหม
‎พอจะรู้อะไรเกี่ยวกับเขาบ้างไหม
‎เจ้าบ้านั่น ‎ก็เคยเป็นพรรคพวกของซีวิลมาก่อน
‎เห็นว่าเพิ่งถอนตัวออกมาไม่นาน
‎ฉันก็ไม่ค่อยรู้รายละเอียดหรอก
‎ศาสตราจารย์ตอนหนุ่ม ‎เคยเป็นหัวขโมยนี่เอง
‎ก็เคยคิดอยู่ว่าเป็นคนแปลกๆ
‎จะเอายังไงกันต่อเหรอ
‎ทำอะไรไม่ได้หรอก
‎ก่อนอื่นก็ไปเช็กสภาพของอควอวิงก์
‎แล้วกลับบลูการ์เด้นกันดีไหม
‎บางทีเรืออาจจะเป็นเหมือน ‎ไทม์แมชชีนก็ได้นะ
‎แล้วปล่อยศาสตราจารย์กับพีโน่ ‎ไว้แบบนี้จะดีเหรอ
‎ก็บอกไปหลายครั้งแล้วนี่ ‎ว่าที่นี่คืออดีตน่ะ
‎พวกเราไม่ควรยุ่งวุ่นวาย ‎ไปมากกว่านี้แล้ว
‎อุตส่าห์ได้เป็นเพื่อนกันทั้งทีนี่นา
‎ไม่ได้หมายถึงศาสตราจารย์นะ
‎นี่ ไอ้นั่นมัน
‎อือ ฉันเอามันมาด้วย
‎แล้วก็ดูนี่สิ
‎มันอยู่ในกระเป๋าน่ะ
‎บีคิวบ์เหรอ
‎นายไม่ควรเอามันมานะ
‎ก็ฉันเปลี่ยนอาชีพเป็นหัวขโมยแล้วนี่
‎ไม่ได้ย่ะ
‎- เต้นเร็วสิ ‎- พาโยะๆ
‎เจ้าหุ่นยนต์ยักษ์ไม่ใช่เหรอ
‎ซีวิลนี่
‎เป็นคลิปที่ถ่ายเมื่ออาทิตย์ก่อน
‎ก็บอกให้เต้นไง ไอ้ตัวไร้ประโยชน์
‎อย่าลืมบุญคุณที่ฉันอุตส่าห์เก็บแกมาสิ
‎ฉันไม่ได้ถูกตั้งค่าให้มีทักษะนั้นค่ะ
‎- เป็นแอนดรอยด์เพื่อการเรียนการสอน ‎- พีโน่
‎ก็ฉันอยากเห็นตุ๊กตาเหล็กเต้นนี่
‎หยุดเถอะค่ะ
‎ถ้าเต้นไม่ได้ก็ไม่ต้องมีขาแล้วมั้ง
‎ได้โปรดหยุดเถอะค่ะ ได้โปรดเถอะ
‎ขาข้างซ้ายพังแล้วค่ะ
‎มันบอกว่าพังแล้วว่ะ
‎กู้คืนระบบกลับสู่สภาวะปกติ
‎เจ้านายของแกเป็นใคร
‎นายท่านของฉันคือ…
‎ฉันเอง
‎ลบความจำเรื่องเจ้านายคนก่อน ‎ของแกให้หมดซะ
‎เรื่องนั้นฉันทำไม่ได้ค่ะ
‎มันเป็นความทรงจำที่สำคัญมาก
‎ยกโทษให้ฉันเถอะนะคะ
‎ลบมันด้วยตัวเองเดี๋ยวนี้
‎ลบความจำไปให้หมดซะ
‎ทำไม่ได้ค่ะ
‎- นี่แกน่ะ ไปเอาออกมาแล้วลบซะ ‎- ครับ
‎อย่านะคะ อย่าลบนะคะ ‎ช่วยด้วย ช่วยด้วยค่ะ
‎โหดร้าย
‎ให้ซ่อมขามันด้วยไหมครับ
‎มันไม่จำเป็นต้องใช้ทำงานอยู่แล้ว ‎เอานอตขันไว้ก็พอ
‎- พาโยะๆ ‎- รู้แล้วน่า
‎นึกเรื่องนายท่าน…
‎ไม่ออกแล้วค่ะ
‎ขาก็ถูกเอาออกไปแล้ว
‎อยากกลับจังเลยค่ะ
‎กลับไปหานายท่าน
‎ฉันจะพาไปหาเอง
‎- ชิกิ ‎- อย่ามาห้ามฉันเลย
‎จะอดีตหรืออะไรก็ไม่สน
‎เพื่อนฉันกำลังร้องไห้
‎ฉันไม่คิดจะห้ามนายหรอก ‎ฉันเองก็อภัยให้ไม่ได้เหมือนกัน
‎อีกอย่างนะ กระเป๋าใบนี้มีประวัติ ‎การซ่อมบำรุงครั้งล่าสุดอยู่
‎ปี 492 ยุคของพวกเรานี่
‎ถึงจะไม่รู้สาเหตุ แต่ก็หมายความว่า
‎พีโน่เป็นแอนดรอยด์ที่มาจากอนาคต
‎เธอย้อนเวลามาที่ยุคสมัยนี้ ‎เหมือนกับพวกเรา
‎ถ้าซีวิลคิดจะใช้เธอทำเรื่องชั่วร้าย
‎พวกเราจะไม่ยุ่งก็คงไม่ได้แล้ว
‎ซีวิลทำให้อดีตปั่นป่วนไปแล้ว
‎พวกเราต้องหยุดมันให้ได้
‎รอก่อนนะ
‎พีโน่
‎(ตอนต่อไป ถล่มแก๊งซีวิล)
‎คำบรรยายโดย: ‎วรัทรินทร์ พิณพริษฐ์กุล