‫تــرجــمــه شــده تــوســط: Titanium
‫ستاره هارو ببین
‫هر وقت احساس تنهایی کردی،
‫شاهان بزرگ گذشته
‫همیشه اون بالا هستن ‫که راهنماییت کنن.
‫و من هم همینطور.
‫دوستان ام، زمان پیشرفت خانواده‌ی من اومدن.
‫این خونه‌ای که با هم داریم ‫تجلی
‫رویای پدرم ـه.
‫چه خوب که من و نالا
‫می‌تونیم رویای اون رو ادامه بدیم.
‫و دایره زندگی رو حتی بزرگ‌تر کنیم؟
‫نالا، عشقم، دارم میام.
‫سیمبا...
‫رسیدم.
‫اینجام.
‫ماموران حفاظت رسیدن!
‫یه یادآوری کوچولو ما غذا نیستیم.
‫نه، نه، نه، نه، نه. ما فقط دو تا آدمیم که...
‫از یه گروه شیرهای گرسنه رد می‌شیم و داریم می‌ریم سر کار.
‫که کاملا طبیعیه. اصلاً نمی‌ترسم.
‫گارد امنیتی ‫آماده خدمت،
‫جناب عالی، والا مقام...
‫حاکم تمام ‫موجودات چهارپا.
‫و اون یه ‫گورخر سه پا.
‫آره، راستی رون. ‫اون خیلی ناراحت کننده بود.
‫-یه جورایی هم خوردنش و هم رون. ‫-آره.
‫رون سه تا پا داره. ‫هنوزم یکی بیشتر از منه.
‫-خب، اینا دستن یا پا؟ ‫-بچه ها.
‫نمیدونم. ‫فکر کنم پنجه باشن.
‫بچه ها.
‫- دارم به همه اون پاها فکر می‌کنم. ‫- بچه‌ها! این جدیِ!
‫لازمه تا برگردم پیش کیارا بمونی.
‫داری می‌گی که تیم حفاظتت
‫برای بچه‌داری اومدن؟
‫پومبا، باید ‫واقعاً راجع به این موضوع صحبت کنیم
‫چون من واقعاً دوست ندارم...
‫بچه‌ها، بهش قول دادم که همه چیز درست می‌شه.
‫خب، این یه روشِ والدین بودنه.
‫یه روزی مجبوره بزرگ بشه.
‫چیز دیگه ای هم بهش گفتی؟
‫که هر چی دلش بخواد می تونه باشه؟
‫اینکه زندگی عادله؟
‫ازتون میخوام که سعی کنید مثل آدم بزرگا رفتار کنید، باشه؟
‫کیارا رو نترسونید. و از همه مهمتر، هیچ داستانی تعریف نکنید.
‫-هیچ داستانی؟ ‫-یه لحظه صبر کن.
‫می‌دونم فکرت کجاست.
‫با شما دوتا بزرگ شدم. قول بده.
‫باشه. میدونی چی؟ میدونی چی؟ میدونی چی؟
‫باشه. هیچ داستانی.
‫برای خودت حرف بزن، پومبا.
‫نه. پوف.
‫به هر حال یه داستان تعریف می‌کنیم.
‫باشه، بهش می‌گیم که قرار نیست
‫داستان تعریف کنیم و بعدش یه داستان تعریف می‌کنیم.
‫- نمی‌تونه جلوی ما رو بگیره. ‫- جدی می‌گید؟
‫صدامو واضح می‌شنوه.
‫بابا.
‫سلام کوچولو.
‫بابا، طوفان داره میاد، من می‌ترسم.
‫می‌خوام با تو و مامان بیام.
‫تیمون و پومبا مواظبتون هستن تا من برگردم.
‫حالا شجاع باش، کیارا.
‫شجاع باش.
‫باشه! ‫یه داستانی آماده کردیم.
‫اسکار ما رو دید.
‫می‌دونست آخر خطه.
‫ترسشو می‌تونستم بو کنم.
‫البته این خودِ من بودم، اما آره.
‫پس شما دوتا اسکارو شکست دادین؟
‫بعدشم خوردینش؟
‫واقعا یکی از بهترین غذاهایی بود که تو عمرم خوردم.
‫بابام بهم گفت که اسکار رو شکست داده.
‫خب، باشه. ولی بابای تو،
‫همونطور که همه می‌دونیم، ‫یه دروغگوی قهاره.
‫همیشه دروغ میگه. فهمیدی؟
‫می‌ترسم. ‫مامان و بابامو می‌خوام.
‫نگاه کن، نگاه کن، نگاه کن، نگاه کن، نگاه کن.
‫نترس کیارا.
‫چطوره یه آهنگ برات بخونیم؟ ‫و، یکی...
‫پومبا، نه، خیلی زوده واسه آهنگ خوندن.
‫روی سیمبا جواب داد.
‫فکر می‌کرد پدر خودش رو کشته.
‫یهو داشت آواز می‌خوند و می‌رقصید.
‫نمیشه که یهویی اینجوری روشنش کنم.
‫باید سر موقعش باشه.
‫شش سال مدام اون آهنگ رو خوند.
‫خب، کی نخوند؟
‫نگاه کن!
‫- نه! ‫- رونه،
‫اون سه‌پا. ‫برای جوناتون فرار کنید!
‫اون حرفایی که پشت سرش زدیم رو شنیده.
‫معذرت میخوایم ران. شوخی بود. فقط شوخی!
‫رافیکیِ.
‫رافیکی! رافیکی!
‫کوچولو، ‫دلیلی برای گریه کردن نیست.
‫پدر و مادرم...
‫مرده اند.
‫هی. اونجا رو نگاه کن، کوچولو.
‫اون درختای بائوباب رو که تو باد میرقصن میبینی؟
‫ریشه‌های این درختا خیلی محکمن، مثل خانواده‌ی خودت.
‫و درست مثل کاری که برای تو کردن،
‫پدر و مادرت رفتن به اونجا که بچه‌ها به دنیا میان.
‫و وقتی برگردن، چرخه‌ی زندگی
‫یه نعمتی به تو، کیارا،
‫می‌ده که هیچوقت یادت نمیره.
‫دمش گرم، عجب آدم باحالیه!
‫واقعاً یه قصه‌گو‌ی تصویری فوق‌العادست.
‫ولی خب، منطقیه که تنها زندگی می‌کنه.
‫فقط می‌خوام این طوفان تموم شه،
‫بعدش قول میدم که شجاع باشم.
‫یه راز بهت میگم.
‫وقتی بابات سمبا ‫هم سن و سال تو بود،
‫از رعد و برق می‌ترسید
‫و پشت پادشاه قایم می‌شد.
‫کی دیگه قایم شدنش تموم شد؟
‫یه روز، تو یه طوفان بزرگ،
‫پدربزرگت موفاسا ‫بابات رو برد
‫بالاترین نقطه صخره‌ی غرور،
‫بهش گفت کنارش بایسته
‫و با باد زوزه بکشه.
‫و سیمبا آروم آروم با پادشاه بیرون اومد.
‫و با هم، ‫تا نصف شب غرش کردن.
‫ولی من شجاع نیستم مثل بابام.
‫و هیچوقت نمیتونم ‫مثل موفاسا باشم.
‫واقعا؟
‫اگه اینطوره، شاید وقتشه ‫یه داستانی برات تعریف کنم.
‫داستان یه توله شیر، ‫که خیلی از تو بزرگتر نبود.
‫یه شیر که یه قطره هم ‫خون اشرافی تو رگاش نبود.
‫یه شیر که برای همیشه ‫زندگی ما رو عوض کرد.
‫داستان! چه خوب که ‫چند تا جیرجیرک آوردم.
‫آروم باش. تو غاریم.
‫این داستان ‫خیلی دورتر از
‫کوه‌ها و سایه‌ها شروع می‌شه.
‫اون‌ورِ نور.
‫تو این مکان، همه چیز ‫از تشنگی داشت می‌مرد
‫چون ۲۰ ماه کامل ‫بدون اینکه
‫حتی یه قطره آب بیاد، گذشته بود.
‫اما وقتی آسمون بالاخره باز شد،
‫سرنوشت حکمفرما می‌شد.
‫مو فاسا.
‫مو فاسا! بیا ببین!
‫مامان، اون نوری که اون دور و برهاست چیه؟
‫اوه، اون خیلی خاصه.
‫ورای افق،
‫ورای آخرین ابر ‫آسمون،
‫اون جاییه که ما بهش می‌گیم میلِله.
‫میلِله؟
‫هوم. یعنی "برای همیشه".
‫تصور کن ‫یه پادشاهی پر از زندگی،
‫آب و غذا،
‫چمن و آسمون ‫تا اونجایی که چشم کار می‌کنه.
‫یه روزی به اونجا می‌ریم؟
‫اوه، بله، موفاسا.
‫دقیقا همون جاییه که داریم می‌ریم.
‫ولی همین الانم می‌تونیم اونجا باشیم.
‫چشمامونو می‌تونیم ببندیم.
‫بذاریم رویاهامون ببرنمون.
‫«ارائــه شــده تــوسـ..ـط: Titanium»
‫دایره زندگی کوچیک نیست
‫ می‌دونیم که برای همه کافیه
‫ برای همه کافیه
‫ همیشه بیشتر هم هست
‫می‌تونی حسش کنی؟
‫ ما طرفدار تو ایم دیگه سرگردون نمی‌شیم
‫نیاکانمون رو با خودمون حمل می‌کنیم
‫مثل یه جزر و مد مداوم سوفیکا
‫خواب نیست، می‌تونی ببینی؟
‫وای!
‫این چیه؟
‫بارون! بارون!
‫اوه، بالاخره بارون اومد!
‫بابا، مسابقه تا چراغ!
‫خیلی تندی.
‫هیچوقت نتونستم تورو ببرم.
‫هیچکس تا حالا نتونسته تورو ببره.
‫میدونم!
‫موفاسا!
‫ممنون
‫موفاسا...
‫بسّه دیگه!
‫موفاسا، برگرد دیگه!
‫موفاسا، همونجا بمون! ‫دارم میام پسرم.
‫- پدر! ‫- موفاسا!
‫موفاسا؟
‫موقع برگشت می‌بینمت.
‫صدامو پیدا کن.
‫صدامو پیدا کن!
‫مامان!
‫موفاسا، صخره خیلی بلنده، ولی می‌تونی از سد رد بشی.
‫بیا دیگه موفاسا، می‌تونی این کارو بکنی.
‫صدای مامانتو پیدا کن.
‫به حرف بابات گوش کن، موفاسا!
‫به حرف ما گوش کن!
‫آفیا، اون اونجاست.
‫- مامان! ‫- اون اونجاست!
‫- مامان! ‫- موفاسا!
‫پایگاهتو پیدا کن، یه قدم یه قدم.
‫- نمی‌تونم. ‫- می‌تونی این کارو بکنی.
‫من پیشتم.
‫مو فاسا!
‫مامان؟
‫بابا؟
‫صدامو می‌شنوی؟
‫کسی اون بیرون هست؟
‫مامان؟
‫لطفا.
‫می‌ترسم.
‫ترسیدم.
‫آب‌های سیلابی ‫به رودخونه‌ای دور پیوستن،
‫مو فاسا رو خیلی دور از ‫مادرش و پدرش برد.
‫خیلی دورتر از جایی که می‌شناخت.
‫سلام.
‫من تاکا ام، پسر اوباسی. اسم تو چیه؟
‫مو فاسا.
‫اجازه ندارم ‫با غریبه‌ها حرف بزنم،
‫ولی یه رازی دارم...
‫...و خیلی دلم می‌خواد ‫بهت بگم.
‫- راز چیه؟ ‫- دردسر می‌افتم.
‫خواهش می‌کنم، فقط بهم بگو.
‫ام... نمی‌دونم.
‫فقط بگو دیگه!
‫باشه. ‫دارن می‌خورنت.
‫از راز بدم میاد!
‫- شنا کن! ‫- اما نمی‌تونم!
‫- باید شنا کنی. ‫- بلد نیستم!
‫خیلی خب. سرتو بالا بگیر، بعد خیلی سریع زیر آب راه برو.
‫نمی‌تونم!
‫بیا موفاسا! تندتر!
‫کمکم کن تاکا! کمکم کن!
‫بهت گفته بودم منتظرم بمونی.
‫تقصیر من نیست مامان.
‫اومدم یه کم آب بخورم که دیدمش که داره شناور میاد.
‫می‌خوام موفاسا رو بهتون معرفی کنم.
‫خوش شانس بودی که اون تمساحا جوون بودن
‫و از جنگیدن می‌ترسیدن. بریم!
‫ما که نمی‌تونیم اینجا ولش کنیم.
‫قانون، قانونِ تاکا.
‫اوباسی هیچوقت یه ولگرد رو قبول نمیکنه
‫من ولگرد نیستم. ‫فقط... گم شدم.
‫ميبيني؟
‫اون فقط گم شده.
‫یه... ‫سیل اومده بود.
‫پدر و مادرم، ‫سعی کردن نجاتم بدن.
‫میدونی راه خونه کدوم طرفه؟
‫خونه؟
‫گم شدن یعنی یاد گرفتن راه.
‫اسم من اشه هست.
‫خسته شدم، اشه.
‫بدو، این طرفه.
‫بیا دیگه، موفاسا.
‫این میلِله ست؟
‫نه، عشقم.
‫داشتم چرت میزدم، اشه.
‫اون چرتِ خیلی مهم ‫شاهونه،
‫که فقط با یه بوی چندش آور،
‫زشت و چندش آور یه ولگرد ‫از خواب بیدار شدم.
‫وقتی به یه غریبه برمی‌خوریم،
‫خب، چیکار کنیم؟
‫اوباسی، میدونم.
‫بخورش.
‫ولی من پیداش کردم، بابا. ‫جونشو نجات دادم.
‫تاکا، ما با غریبه‌ها معاشرت نمی‌کنیم.
‫تنها پیوند واقعی، خونِ.
‫داستان‌های شیرهایی دو برابر اندازه‌ی خودمون رو شنیدم.
‫این غریبه‌ها...
‫هرچیزی رو که سر راهشون باشه، نابود می‌کنن.
‫مگه اینطور به نظر میرسه که بخواد تورو نابود کنه؟
‫وای، چه بوی گندی!
‫اصلا مطمئن نیستم بتونم این کباب رو بخورم!
‫من کباب نیستم. ‫من موفاسا هستم.
‫اصلا میدونی موفاسا یعنی چی؟
‫- نه. ‫- یعنی پادشاه.
‫و اون منم.
‫بهتره فرار کنی، موفاسای کوچولو،
‫برای نجات جونت.
‫اگه فرار کنم، هیچوقت نمیتونی منو بگیری.
‫من سریع‌ترین توله شیر تاریخم.
‫بابام بهم گفت.
‫اوووه، تاکا، ‫یه چالش داری.
‫اونا تا درخت مرده و برگشت، مسابقه میدن.
‫و وقتی شاهزاده ‫اونو شکست بده،
‫من با یه گاز تمومش می‌کنم.
‫اگه موفاسا ببره چی؟
‫اگه ببره، زنده می‌مونه، اوباسی.
‫پیش من می‌مونه.
‫قول میدم.
‫مسابقه شروع بشه!
‫اوه، گربه ی کوچولوی دست و پا چلفتی!
‫موفاسا، فرار کن!
‫لازم نبود این کارو بکنی.
‫تاکا ‫شاه آینده است.
‫اون باید تو اولین چالشش برنده بشه.
‫نه، اوباسی. برای اینکه یه پادشاه واقعی باشه، باید لایقش باشه.
‫اینو ازش نگیر.
‫بهتره عجله کنی.
‫یه راز دیگه هم دارم، موفاسا.
‫من همیشه آرزوی یه برادر داشتم.
‫-حقه باز! ‫-ابیسی!
‫اونو پیش ماده‌ها نگه می‌داری.
‫تاکا، چطوری با یه ولگرد باختی؟
‫آفرین تاکا.
‫عالیه.
‫فکر کردم گفتی خیلی تندی.
‫باید می‌ذاشتم تو ببری.
‫خب، چند روزی بود که
‫اصلا نخوابیده بودم ‫و داشتم با موجای... سوار می‌شدم.
‫به هر حال، بیا دیگه موفاسا. ‫بریم یه دردسری درست کنیم.
‫ فیل‌ها اومدن!
‫برای جونتون فرار کنید!
‫چیگارو پرید، ‫حدودا 6 متر.
‫وای، این که رکورد جدیدِ!
‫اوباسی، ‫باز هم این کارو کردن.
‫پسرهات جز دردسر چیزی نیستن.
‫اون یکی پسر من نیست.
‫هر دوشون بی تربیتن.
‫این ولگرد حق نداره نزدیک درخت سایه بیاد.
‫من و موفاسا داشتیم بازی میکردیم.
‫شما دوتا هیچوقت برادر نمیشین.
‫حالا برگردین پیش ماده‌ها
‫و از پسرم دور بمون.
‫اوه، مادرت، ‫هر مارمولکی رو به فرزندی قبول می‌کنه،
‫با ملخ‌های رد شونده حرف می‌زنه.
‫می‌خوام باهاش برم.
‫می‌خوای با ماده‌ها باشی؟
‫جای تو پیش نره.
‫اون میتونه با مادر شکار بره.
‫یه روزی، بهت خیانت می‌کنه.
‫این کار گمراه‌هاست.
‫مو فاسا هیچوقت به من خیانت نمی‌کرد.
‫هی، هی
‫همه اینا مال تو میشه، پسرم
‫تو پادشاه خواهی شد
‫پس حواستو جمع کن
‫هر حرکتی که می‌کنم رو خوب نگاه کن
‫باز خوابیدی؟
‫این کار مرداست دیگه!
‫ما که داریم چرت می‌زنیم، از غرورمون محافظت می‌کنیم
‫این...
‫خب، این یعنی قدرت
‫قدرت؟
‫چرا داریم می‌ایستیم؟
‫چشاتو ببند.
‫و بگو چی می‌شنوی.
‫چی حس می‌کنی.
‫یه گله آهو
‫داره از ‫کفه دریاچه خشک
‫عبور می‌کنه.
‫حدود نیم روز راه از اینجا؟
‫و از کجا می‌دونی که اینا غزال نیستن؟
‫خیلی کند می‌چرخه
‫چیز دیگه؟
‫بیا دیگه. می‌تونی انجامش بدی.
‫وقتی باد به شاخاشون می‌خوره، به سمت بالا حرکت می‌کنه
‫نه به پهلو. پس مطمئناً شاخ گورخرِ.
‫عالیه.
‫چی شده، موفاسا؟ ‫چیه؟
‫بعضی وقتا یه بویی حس می‌کنم.
‫یه رد خیلی کم‌رنگه ‫روی باد.
‫و بوی خونه میده.
‫مو فاسا، پدر و مادرت هنوز بیرون‌اند.
‫میتونیم به دنبالشون بگردیم.
‫اونارو گم کردم، اِشه.
‫وقتتو داری تلف می‌کنی با این آموزش‌ها.
‫اما این مهارتایی که داری، هیچ نر دیگه ای نداره.
‫اوباسی هیچوقت منو قبول نمیکنه.
‫من هیچوقت از خون و خانواده‌ش نیستم.
‫ولی تو خانواده‌ی منی.
‫و اگه اوباسی میتونست ببینه چقدر با استعدادی...
‫خب، شاید من دوست دارم ولگرد باشم، میدونی.
‫هیچ قانون و مسئولیتی نیست.
‫من خوش شانس‌ترم، ‫ایشه.
‫موفاسا منظورت چیه؟
‫هیچ وقت لازم نیست مثل تاکا باشم.
‫هیچ وقت لازم نیست پادشاه باشم.
‫گفت «قانون و مسئولیتی نیست»؟
‫یه آدم طرد شده، از آب می‌ترسه، ‫هیچ وقت حمام نمیره.
‫یعنی بوی من میده.
‫که خوب نیست.
‫خب، به هر حال، فکر می‌کنم این یعنی ‫یکی از ماست.
‫-همینه دیگه! ‫-وقتشه!
‫این لحظه مال ماست.
‫و یک، ‫و دو و یک، دو...
‫-وایسا! ‫-چی؟
‫اونجا نرو.
‫باشه باشه، ‫رفیکی راست میگه.
‫حالا نامه‌های وکیل میاد.
‫اون لاشخورها همه چیزمونو می‌برن.
‫که خب، از لحاظ فنی، هیچی نداریم.
‫به خودمون نگاه کن! ‫مثل حیوونای لختیم.
‫واسه همین همیشه سرم یخه!
‫اونا اینو می‌خوان!
‫بیا پومبا!
‫بریم یه کاریش بکنیم!
‫هیس!
‫کیارا خیلی سختگیره تو موسیقی!
‫رفیکی، ادامه بده.
‫بعد از ظهر همون روز،
‫اسحه داشت به موفاسا شکار دونفره رو یاد می‌داد.
‫ در حالی که تاکا یواشکی داشت نگاه میکرد،
‫یه چیز وحشتناک داشت اون‌ها رو تعقیب می‌کرد.
‫موفاسا، فرار کن!
‫اسحه!
‫مادر.
‫مادر!
‫ایشه!
‫موفاسا، حرکت کن!
‫به سمت گردنش حمله کردن!
‫اشکالی نداره، موفاسا.
‫خوبه.
‫چیزی نیست.
‫خیلی شجاعانه بود، موفاسا.
‫ممنون.
‫ایشه...
‫چی شده؟
‫زخمی شدی؟
‫غول‌پیکر بودن. ‫سفید مثل روح.
‫مثل هیچ چیز دیگه ای که تا حالا دیده باشم.
‫اُباسی!
‫اگه موفاسا اونجا نبود، من...
‫تاکا.
‫بابت این لطف بزرگ، خیلی مدیون موفاسام.
‫باید آماده بشیم.
‫کمتر از یه روز دیگه بهمون می‌رسن، باد هم به سمتمونه.
‫نه.
‫اصلاً ممکن نیست ‫اینو بدونى.
‫یه نفرو بفرست ببینى...
‫دارن میان سراغمون.
‫چیگارو.
‫پدر، خواهش می‌کنم، ‫بذار توضیح بدم.
‫نه. الان نه.
‫تاکا، بیا.
‫پسرم کجاست؟
‫یک شیر جوان بود، ‫حضرت والا.
‫با شاجو جنگید.
‫با این حال برگشتی.
‫جان سالم به در بردی.
‫شدیدا زخمی شدم. قسم می‌خورم، ‫حضرت والا. این حقیقته.
‫-حقیقت؟ ‫-بله، حقیقت.
‫حقیقت پشت سرت ایستاده.
‫-دیگران هم بودن، حضرت والا. ‫-نه، نه، نه.
‫ولی فقط یکی خون رو روی یال اسبش گذاشت.
‫یعنی اینکه ‫شاجو رو ول کرد تا بمیره.
‫خودش رو نجات داد.
‫این شیر جوان، پادشاه آن‌ها بود؟
‫خونش معمولی بود. یه شیر عادی.
‫جوابمو بده!
‫ او پادشاه آن‌ها بود؟
‫نه کیروس، ‫تو تنها پادشاهی.
‫یه شیر معمولی؟
‫و تو گذاشتی پسرم بمیره؟
‫زخمی شده بودم. ‫چاره ای نداشتم.
‫خواهش می‌کنم، اعلیحضرت، ‫باید باور کنید.
‫دلیلی برای ترس از من وجود نداره.
‫هرگز به یکی از هم‌نوعان خودم آسیب نمی‌رسونم.
‫تشکر می‌کنم، اعلیحضرت.
‫این لذت رو به اونا واگذار می‌کنم.
‫اعلیحضرت! نه! کیروس!
‫کیروس!
‫هیچ‌کس نباید بفهمه که فرار کردی.
‫که از مادرت فرار کردی.
‫این اتفاق هیچ‌وقت نیفتاده، تاکا. ‫می‌فهمی؟
‫ولی من نمی‌دونستم. فقط... فقط ترسیده بودم.
‫مهم نیست.
‫باید از نسل پاکمون محافظت کنیم.
‫با دروغ ازش محافظت کنیم؟ ‫پدر، این کار ناجوانمردانه‌ست.
‫دروغ یه ابزاره... ‫ابزار یه پادشاه بزرگ.
‫تاکا...
‫این کاریه که پادشاها باید بکنن.
‫ولی من پادشاه نیستم.
‫من فقط پسر شما هستم.
‫اوباسی!
‫چیگارو.
‫چیگارو، من اینجام. ‫چی دیدی؟
‫دارن میان ‫این طرف، اوباسی.
‫به ازای هر یک از شیرهای ما، ‫دو تا شیر اونا هست.
‫هر کدوم از اونها از قبلی بزرگتر،
‫ولی هیچ کدوم به قدر کیروس، ‫پادشاه وحشتناک‌شون، قدرتمند نیست.
‫غریبه‌ها.
‫داستان‌ها همه واقعیت داشتن.
‫باید از ‫اصل و نسبمون محافظت کنم، اشه.
‫آینده‌ی این گروه شیرها.
‫تاکا، تو همون آینده‌ای.
‫آینده؟ بابا، منظورت چیه؟
‫دارم می‌فرستمت دور.
‫دور از اینجا.
‫تو می‌ری ‫و یه زندگی جدید، ‫یه شروع جدید رو آغاز می‌کنی.
‫مفاسا، لازم دارم باهاش بری،
‫و وفاداری‌ات رو اعلام کنی.
‫با طلوع خورشید می‌رسن.
‫کجا می‌ریم اِشه؟
‫بدون تو، من خونه‌ای ندارم.
‫مفاسا، تو و تاکا با هم. ‫اون...
‫- اونجا خونه‌ست. ‫- اِشه...
‫موفاسا، اونجا رو نگاه کن.
‫اون ورِ نور...
‫میدونی چی میبینم؟
‫جایی رو میبینم که مادرت ‫راجع بهش برات تعریف کرد،
‫جایی فراتر از ‫انتهای رودخونه.
‫اون‌ورِ عمیق‌ترین دره،
‫اون‌طرف کوه‌ها،
‫جایی فراتر از ‫خودِ افق.
‫سرزمینی از شیرها، سرسبز و زیبا،
‫خیلی خوبه
‫که دیدنِ اون یعنی دیدنِ
‫میلِله.
‫آره. برای همیشه.
‫پدر و مادرم ‫خیلی از میلِله حرف می‌زدند.
‫مادرم بهم گفت ‫اون جاییه که قراره بریم.
‫مگه نمی‌بینی، موفاسا؟
‫باید ادامه بدی.
‫باید سفرت رو به سمت نور ادامه بدی.
‫لطفاً، اِشه. ‫نمی‌تونم تورو از دست بدم.
‫عشق من همیشه با توئه، موفاسا.
‫ولی خانواده‌ات هنوز اون بیرون منتظرن.
‫حسشون می‌کنم.
‫و می‌دونم تو هم حسشون می‌کنی.
‫برو.
‫برو موفاسا. راه خونتو پیدا کن.
‫مامان، لطفا منو ببخش. التماست می‌کنم.
‫نیازی نیست عزیزم.
‫تاکا، لحظه شجاعت تو هم می‌رسه.
‫حالا هر دوتون برین.
‫برو جاي خودت رو پيدا کن
‫تو چرخه زندگي.
‫خانوادشونو ول کردن ‫و ديگه هيچوقت نديدنشون؟
‫اين داستان داره منو از پا در مياره.
‫داره با احساساتم بازي ميکنه.
‫و اينجا ‫بدترين بخشش هست.
‫-چيه؟ ‫-جيرجيرک تموم شده.
‫اوه، شايد بهتره که همينه.
‫قبل از پرده دوم، نياز به يه استراحت دستشويي دارم.
‫همه منتظر من بمونيد.
‫برگشتم.
‫پومبا، سمات رو شستی؟
‫اوهوم.
‫- پومبا؟ ‫- شستم، شستم.
‫- پومبا؟ ‫- فقط میخوام یه کم دیگه روشون راه برم.
‫- دوباره روشون راه بری؟ ‫- پومبا؟
‫رافیکی، ‫غریبه‌ها اومدن؟
‫بله.
‫و وقتی شکارچی‌ها کیروس رو ‫به سمت دره پادشاهان بردن،
‫اوباسی و اشه ‫مقاومت کردن.
‫کدومتون پادشاهه؟
‫هیچ دلیلی نداری که به من چالش کنی.
‫اینطوری که معلومه، داری به من چالش میدی، آره پادشاه؟
‫شیرها قانون دارن.
‫دیگه نه.
‫تو که این گروه شیرها رو اداره می‌کردی، من داشتم ارتشمو می‌ساختم.
‫گروه شیرهای تو، آخرین گروه شیرهای دره پادشاهانِ،
‫یعنی هرچیزی که نور بهش می‌تابه، مال منه.
‫فقط یه نفر باید پادشاه باشه.
‫یه شیرشاه.
‫باید بریم. ‫دنبالمون میان.
‫- تاکا! ‫- اگه اشتباه کنی چی؟
‫اگه خوب باشن چی؟
‫اونا الان تو تو زندگی می‌کنن.
‫دنبالم بیا برادر.
‫باید بریم...
‫با هم.
‫موفاسا فرار کن!
‫بدو!
‫شکارچی‌ها.
‫- نقشه چیه؟ ‫- ام...
‫بدو! خیلی‌ تند!
‫این طرف!
‫برگردیم سمت درختا!
‫گیر افتادیم. ‫باید شنا کنیم.
‫نه، باید بجنگیم.
‫اگه بجنگیم، می‌میریم.
‫ولی اگه شنا کنیم، غرق می‌شیم.
‫باشه، نمی‌خواستم این کارو بکنم،
‫- ولی دستور میدم شنا کنید! ‫- چی گفتی؟
‫به وفاداریت سوگند یاد کردی.
‫بهت دستور میدم شنا کنی.
‫تاکا، الان وقت شوخی نیست.
‫کدومتون پسرمو کشت؟
‫من. این شیر همراه من یه ولگرد بیشتر نیست. ولش کنین.
‫کیروس، اون یکی ولگرد نیست.
‫اون خون گله رو داره.
‫آخرین خون پادشاه؟ هوم.
‫خون به خون.
‫دارن میان!
‫چیکار کنیم؟
‫برتری رو پیدا کنیم؟
‫چه برتری‌ای؟
‫روی یه صخره‌ایم ‫وسط آب!
‫تاکا، همین جاست. ‫به سراغ شاه میریم.
‫موفاسا، آماده‌ام.
‫فقط یه چیز دیگه.
‫- چی؟ ‫- سرتو بالا بگیر!
‫تاکا!
‫این یه ایده ی بد بود.
‫موفاسا!
‫-موفاسا... ‫-آره!
‫-زنده‌ایم. ‫-آخ!
‫من انجامش دادم. نجاتمون دادم.
‫چی می‌گفتین؟
‫«ارائــه شــده تــوس. ــط: T•itaniu•m»
‫باشه. باشه.
‫نه... دیگه نه آب.
‫بگو می‌تونی ردشون رو تا پایین رودخونه بگیری.
‫هرجایی که باشن می‌تونیم ردشون رو بگیریم.
‫میتونن فرار کنن، ‫ولی نمیتونن قایم شن.
‫خب، فقط برای اینکه واضح باشه، ‫ما تو این داستان نیستیم؟
‫یه کم حس می‌کنم
‫کیروس داره اینجا ‫جلوی منو می‌گیره.
‫آره. میدونی، ‫حس نمی‌کنم دیده بشم.
‫نه. کلی داستان هست ‫با همه ما.
‫یکی از اونا رو تعریف کن!
‫میشه یه پیشنهاد کوچیک بدم؟
‫کمتر آسیب‌های دوران کودکی، ‫بیشتر میرکَت.
‫رافیکی، من می‌دونم ‫تاکا قراره کی بشه.
‫آه، من هم. خیلی واضحه.
‫ولی شاید، فقط واسه اینکه همفکر باشیم، بهم بگو؟
‫- سیمبا هستش؟ من هستم؟ ‫- پومبا.
‫اوه، صبر کن. من اوباسی هستم؟
‫اصلا منطقی نیست.
‫ولی جدی جدی، ‫یه سوال دارم.
‫من تاکا هستم؟
‫نه که دارم حساب میکنم، ‫ولی دوباره نجاتت دادم!
‫هر چقدرم که گفتنش برات سخت باشه،
‫بیا یه کم بشنویم، ‫"ممنون تاکا."
‫میخوای من ‫ازت تشکر کنم
‫به خاطر اینکه پرتم کردی ‫داخل آبشار؟
‫آره، خواهش میکنم.
‫نگاه کن، تقصیر من نیست
‫کروکودیل ها به سادگی ‫به سمت تو جذب میشن.
‫ن... ‫اینو نگو.
‫موفاسا.
‫اونان؟ ‫اون غریبه ها هستن؟
‫نه.
‫همین جاست.
‫«اون»؟
‫جایی برای فرار نیست.
‫بوی تو رو گرفتیم.
‫بوی من؟
‫تمام شب داشتم شما دوتا رو تعقیب میکردم.
‫این غیر ممکنه!
‫پس چرا سه بار دور شما توی این جنگل چرخیدم
‫در حالی که شما دوتا دنبال هم می‌دویدین؟
‫اوه... این خیلی خجالت آوره
‫آره خب، من، اِ، ‫میخواستم این کارو بکنم، پس...
‫هنوز فکر میکنی میترسم؟
‫چرا دنبالمون میای؟
‫امیدوار بودم غرورم رو پیدا کنم.
‫چیشون شد؟
‫بیگانه‌ها اتفاق افتادند.
‫چندتایی از ما فرار کردیم،
‫ولی تو تنها شیرهای دیگه‌ای هستی که دیدم.
‫شما دوتا بهتره که به راهتون ادامه بدید.
‫صبر کن! لطفا.
‫ام... اسم من تاکاست.
‫پسر اوباسی.
‫می‌دونم چه حالی داره آدم همه چیزشو از دست بده.
‫با ما بیا. میتونیم کمکت کنیم.
‫به هیچ کمکی احتیاج ندارم.
‫ولی تو هیچ‌کسو نداری.
‫ولی در واقع کسی رو داره. خیلی ممنون.
‫اون زازوئه. نخوریش.
‫حرفشو شنیدی. منو نخور.
‫به عنوان یه تازه وارد ‫به گارد سلطنتی پادشاه،
‫باید از هر دوتون خواهش کنم ‫که برید.
‫ممنون که اومدید.
‫پادشاه شما یه پرنده استخدام کرده ‫که ازتون محافظت کنه؟
‫چقدر میتونی بالا بری؟
‫- اممم. ‫- ببین، من یه دیده بان لازم داشتم.
‫زازو آخرین گزینه بود.
‫خب، یکی مونده به آخر.
‫بین آلبرت ایگوآنا ‫و من،
‫اعلیحضرت تصمیم گرفت ‫که زیردست بالدار رو انتخاب کنه.
‫و این‌طور شد که من، ‫رهبر گروه جستجوگر ‫شاهزاده خانم شدم.
‫روز سوممه، ‫همه چی عالی پیش می‌ره،
‫اگه بخوام خودم بگم.
‫سارابی، تو هم می‌تونی بگی.
‫به نظرت با یه پرنده چقدر می‌تونی پیش بری؟
‫شما دو تا نابغه فکر می‌کنید چقدر می‌تونید پیش برید
‫با این ول‌گردی‌ها و افتادن به جون هم؟
‫تا خودِ میلِله
‫-میلِله فقط یه افسانه‌ست. ‫-افسانه نیست.
‫چرخه‌ی زندگی ‫و گله‌های قصه‌های پری.
‫-دنبال یه چیزی هستی... ‫-راستش رو بگو.
‫-...که وجود نداره. ‫-انگاری نه انگاری!
‫نمیدونم که میلِله ‫وجود داره یا نه، ولی الان،
‫تنها امید ما همینه.
‫ما به امید نیاز نداریم. ‫به غذا نیاز داریم.
‫اممم... ‫کارِ خوبی کردی داداش.
‫اوه، خیلی قشنگ.
‫تو درختا یه مشکلی هست. ‫اولین مشکلِ جدی من،
‫و من می‌خوام رد بشم. ‫نمی‌رم.
‫همین‌جا می‌مونم، ‫ممنون.
‫بیا سارابی، انگار شام داره میاد سمتمون.
‫سارابی، اگه اجازه بدی.
‫ایشون یه نکته ی درستی رو گفتن، اعلیحضرت.
‫اما از یه طرف دیگه، یه شیر گرسنه ست،
‫میخواد منو بخوره، واسه همین یه کم گیج شدم.
‫فکر کنم همه چیز خوب پیش رفت، با همه ی این اوضاع.
‫و حالا، کیارا، ‫اینجاست که من وارد میشم.
‫رافیکی.
‫نظــم! توی کنگره ی بابون ها نظم برقرار میکنیم.
‫امشب، یه یوزپلنگ اومد تو درختای ما
‫برای سومین شب متوالی.
‫کم مونده بود یکی از خودمون رو بگیره.
‫تقصیر رافیکی بود.
‫اون با رؤیاهاش هیولا رو احضار کرد.
‫رافیکی ‫و رؤیاهاش
‫باید برای همیشه از اینجا برن.
‫رافیکی سعی کرد بهت هشدار بده.
‫رؤیاهاش ‫دشمن‌هامون رو احضار می‌کنن.
‫اون با ارواح حرف می‌زنه، شیطان رو احضار می‌کنه.
‫داری چی می‌گی؟
‫مطمئنا بار اولش نبوده
‫برادرش از همين درختا فرار کرد،
‫و دیگه هیچوقت دیده نشد.
‫رافیکی فقط یه بچه بود.
‫یه بچه که با یه پای ناقص به دنیا اومده بود.
‫با این حال، زنده موند؟
‫رافیکی بود که تو فصل خشک آب پیدا کرد.
‫ایناکی، وقتی مریض بودی، کی تورو خوب کرد؟
‫اون با حشرات حرف میزنه، با ماه گفتگو می‌کنه.
‫زال، میدونی چی قراره بشه
‫اگه از درخت بیارش پایین
‫این یارو آشغاله!
‫نفرین به همه ما!
‫این درست نیست.
‫اینجا به درد نمی خوره.
‫هر کی موافقه که تبعیدش کنیم، یه چشمش رو بپوشونه.
‫چطور میتونی بهش اعتماد کنی؟
‫بهش اعتماد نکن، و من به جادوش هم اعتماد ندارم!
‫اینجا به درد نمی خوره.
‫اون بابون نیست. ‫و هیچوقت هم نخواهد بود.
‫یکی از ما نیست.
‫خب، وقتشه.
‫نه، صبر کن.
‫کجا میری؟
‫جایی که خیلی وقت پیش باید میرفتم.
‫برای پیدا کردن همه چیزهایی که از دست دادم.
‫خانوادم.
‫تو نمیتونی تنها زنده بمونی.
‫هیچکس نمیتونه.
‫با این حال، اینجا هستیم.
‫ای رافیکی!
‫چشم هرگز چیزی رو که قلب دیده فراموش نمیکنه.
‫~تــیــتــانــیـوم~
‫اشکال نداره.
‫هممم. جامعا.
‫هممم.
‫میتونی فرار کنی، اما می‌ترسم زیاد جلو نری.
‫و چرا باید از تو فرار کنم؟
‫چون ما شیر هستیم.
‫یعنی... شیر!
‫یه کک هم می‌تونه یه شیر رو اذیت کنه.
‫شیر بیشتر از یه کک رو اذیت می‌کنه.
‫فکر نکن می‌فهمی چی قراره اتفاق بیفته.
‫جایی برای رفتن نداری.
‫دارم جلو می‌رم.
‫شدیدا شک دارم.
‫وقتی هیچی نمی‌دونی، شک کردن به همه چی آسونِ.
‫لطفاً بریم سر اصل مطلب؟
‫اگه منو بکشی، هیچوقت "میلِله" رو پیدا نمی‌کنی.
‫صبر کن، گفتی "میلِله"؟
‫همون‌جاست که دارم می‌رم. به سمت نور.
‫بارها تو خوابم اونجا بودم.
‫برادرم اونجا منتظرمه.
‫اون درخت رو دیدم.
‫می‌تونم تصورش کنم. دوتایی،
‫با هم دوباره.
‫و چرا کسی باید به خواب یه بابون اعتماد کنه؟
‫بعضی وقتا، یه خواب ‫همه چیزیه که داری.
‫تنها حقیقتی که ‫تو وجودت زنده ست.
‫مثل خاطره‌ی ‫یه پادشاه بزرگ.
‫از کجا فهمیدی؟
‫خیلی خب. کمکمون کن تا به میلِله برسیم، ‫و ما بهت اجازه میدیم زنده بمونی.
‫-قرارمون چیه؟ ‫-نه.
‫چی؟ چرا؟
‫رافیکی بهت اجازه میده زنده بمونی.
‫دیگه کافیه! حالم از این وضعیت بهم خورد!
‫تاکا، اونو نخور.
‫عالیه! ‫یه ولگرد نامناسب دیگه
‫که قرار نیست بخوریمش.
‫پس انتظار داری ما ‫دنبال این بابون بیاییم
‫به جایی که هیچکس ‫تا حالا ندیده؟
‫بهتره تنها باشم.
‫یه چوب تنها هم میتونه دود کنه ‫(اشاره به اینکه یه نفر تنها هم میتونه کاراشو جلو ببره)
‫یه چوب کبریت تنها ممکنه دود کنه،
‫ولی هیچوقت نمی‌سوزه.
‫باشه، حالا که ‫پنج نفر شدیم،
‫چرا یه دور نمی‌زنیم
‫و یه حقیقت جالب ‫درباره خودمون نمی‌گیم؟
‫من اول میگم.
‫یه بار عاشق یه فلامینگو شدم.
‫تا حالا اینو بلند نگفته بودم.
‫آره، جاهايي براي رفتن،
‫شاه‌نشين‌هايي براي ديدن.
‫شلوغيم. بجنبیم.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. حالا تو ستاره اين ماجرايي؟
‫انگار يکي از اينکه نفر دوم باشه خسته شده، نه؟
‫يهو، خيلي رافيکي تو اين داستان پيدا شده.
‫حتي يه برادر گمشده هم براي خودت درست کردي.
‫- آره. ‫- بعدش چي؟
‫يه شعار خنده‌دار؟
‫بعدش ميخواي باد بگيري؟ چون اون کار منه.
‫بدون داستان رافیکی.
‫اوه، حالا حتی داره راجع به خودش ‫حرف میزنه!
‫به سبک شخص سوم!
‫یه کم دیگه، عطر مخصوص خودش رو هم ‫داره!
‫و من تنها کسی هستم که اینجا ‫عطر و بویی داره.
‫اسمشم هست ‫"پومبا از پومبا"،
‫و از اون چیزی که شنیدم، ‫خیلیییی بده!
‫مامان؟ بابا؟
‫اگه صدامو میشنوین، برگردین خونه.
‫خواهش میکنم.
‫بیا خونه.
‫مامان؟
‫میلِله.
‫مامان!
‫««تــیــتــانــیـوم»»
‫-رفیقی. ‫-آی سوکا.
‫- داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫- دارم ماهیگیری می‌کنم.
‫روی یه سنگ نشستی، چشاتم بسته‌س.
‫چشمام بازه. پلکام بسته‌س.
‫چرا دارم با یه بابون حرف می‌زنم؟
‫بابون نیستم. ‫میمون ماندرل هستم.
‫ناراحت نشو، ‫ولی خب، میمون که میمونه.
‫و ولگرد هم که ولگرد.
‫این یعنی چی؟
‫یعنی خیلی به هم شبیه‌ایم.
‫سیافانا.
‫اصلا به هم شبیه نیستیم.
‫خوب نگاه کن. من شیرم.
‫یه شیر ‫که از آب می‌ترسه،
‫از تصویر خودش هم می‌ترسه.
‫کی از بس چیزایی که می‌بینه، خوابش نمی‌بره
‫وقتی چشم‌هاشو می‌بنده.
‫ها؟
‫از خوابات می‌ترسی، موفاسا.
‫از اون چیزی که توش می‌بینی می‌ترسی.
‫پدر و مادرمو می‌بینم.
‫حسشون می‌کنم، همه جا.
‫البته که می‌کنی، موفاسا.
‫برای همیشه حسشون خواهی کرد.
‫مادرم، صداشو می‌شنوم.
‫میگه داریم میریم یه سفری به میلِله،
‫ولی بدون اون، حسابی گم شدم.
‫مُفاسا، سفر تو یه خواب و خیال نیست.
‫مادرت داره راهنماییت می‌کنه،
‫و اونجایی که داری میری، یه خانواده منتظرتن.
‫آه... احترام و شرف تو رو حفظ می‌کنم، برادرم.
‫با آرامش برو. ‫آه...
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫از گشنگی داریم تلف می‌شیم.
‫وقت مرگش نبود.
‫به جای اون، ماهی قبول کرده که آب رو باهامون شریک بشه.
‫ایکِتلِ رفیقی. ‫ایکِتلِ موسیمانه.
‫گزارشی دارم.
‫صبح شده.
‫پایان گزارش.
‫تقسیم شدن زمین، حالا یه انتخابه.
‫دور بزنیم یا بریم پایین؟
‫تصمیم با خودته.
‫اوممم.
‫اونجا رو نگاه کن، ‫اون ورِ نور رو.
‫از اون دره ی عمیق و وحشتناک رد بشیم.
‫"از اون دره ی عمیق و وحشتناک رد بشیم."
‫باید بریم پایین.
‫چرا؟ بخاطر یه قصه ی پریان؟
‫صخره ها رد پامونو مخفی می‌کنن.
‫ایمن‌تره که دور بزنیم.
‫بوی اونارو حس کردم.
‫تنها چیزی که حس کردی بوی یه بابون توهم‌زده ست.
‫من ماندرل هستم.
‫این یه وقت تلف کردنه.
‫چشاتو ببند.
‫چی؟
‫بگو ببین چی میبینی. ‫چی حس میکنی.
‫باد هیچی با خودش نمیاره.
‫نه، دارن حرکت میکنن
‫-از توی بوته های بید رد میشن. ‫-اونا؟ کیا؟
‫ماده ها، جلوتر از همه. ‫بیا.
‫ذهنتو خالی کن. ‫تمرکز کن.
‫دارم تمرکز میکنم.
‫حرفش درسته.
‫باید بریم پایین.
‫وای! چه عجب! وای وای وای!
‫اوه! پسره رو ببین!
‫حالا این همه چوب با هم یه آتیش درست می‌کنن.
‫بیا دیگه! کار داریم، باید بریم.
‫و پادشاهی‌هایی رو ببینیم.
‫و پادشاهی‌هایی رو ببینیم!
‫باهم بریم.
‫وقتی از ‫دره بزرگ رد می‌شدیم،
‫شکارچی‌ها ‫هر حرکتمون رو تعقیب می‌کردن.
‫کیروس! تنها نیستن.
‫یه شیر ماده گرفتن.
‫و یه میمون.
‫موفاسا!
‫موفاسا! باید کمکم کنی.
‫چطوری کمکت کنم؟
‫سارابی‌ست، موفاسا.
‫اون همون نوریه که ‫مامانم ازش حرف میزد.
‫-چی؟ ‫-اون یه چیز خاصیه.
‫شگفت انگیزترین زنی که ‫تا حالا تو عمرم دیدم.
‫نمیدونم ‫چی بهش بگم.
‫تو که کل عمرت رو ‫با زن‌ها گذروندی.
‫لطفاً بگو چی بگم.
‫فقط باهاش حرف بزن. خودت باش.
‫نه، موفاسا.
‫تو ‫نمیفهمی.
‫خودِ من کافی نیست.
‫تو...
‫فقط یه چیزایی رو میدونی.
‫باشه باشه.
‫ساده بگیر. ‫ازش یه سوال بپرس.
‫درسته. یه سوال. ‫این... این خوبه.
‫آره، سعی کن با اعتماد به نفس باشی. ‫بی‌تفاوت.
‫ولی من خیلی علاقه‌مندم.
‫- راجع به گل‌ها بهش بگو. ‫- چه گل‌هایی؟
‫دره‌ی که اون ازش اومده. ‫هر جا گل‌های زیاده.
‫بهشون میگن گل اردک.
‫ساقه‌های بلند.
‫عجب قشنگه!
‫از کجا میدونی؟
‫وقتی رد میشه، ‫بوشونو تو خزِش حس میکنم.
‫باشه.
‫گل‌ها. بی‌علاقگی.
‫-گل‌ها. و بی‌علاقگی. ‫-و این مهم‌ترین چیزِ، باشه؟
‫-گل‌ها. ‫-و بی‌علاقگی.
‫-گل‌ها و بی‌علاقگی. ‫-گوش کن...
‫-گل‌ها و بی‌علاقگی. ‫-...وقتی حرف میزنه.
‫آدمای مرد تو این مورد مشکل دارن
‫گل‌ها...
‫ببخشید. چی گفتی؟
‫واقعا؟
‫صداتو شنیدم داداش
‫میخوام بهت افتخار کنم
‫«ارائــه شـ•ـده تــوســط: Titanium»
‫خیلی گرمه، نه؟
‫آره
‫من... ‫من عاشق گوش دادنم
‫خب
‫- دارم گوش میدم الان. ‫- به چی؟
‫چیزی که الان گفتی.
‫این تویی که داری حرف میزنی.
‫آره، من هستم.
‫- بوی اردک میدی. ‫- چی؟
‫گل.
‫ام... یه گل اردک.
‫چجوری راجب اون گل‌ها میدونی؟
‫من، ام...
‫خب، با بینیم تو رو بو کردم.
‫بوشونو میتونم حس کنم.
‫عجب!
‫دره ما پر از این گل‌ها بود،
‫هزاران تا، تا اونجایی که چشم کار می‌کرد.
‫اونجا... قشنگ‌ترین جای دنیا بود، تاکا.
‫گفت بوی اردک میده؟
‫و تو به من میگی بابون؟
‫اینجا نباید باشن.
‫الگوی مهاجرتشون بهم ریخته.
‫-من... نمی‌فهمم... ‫-غریبه‌ها!
‫این تمرین نیست!
‫فقط برای این که واضح باشه،
‫من هیچ وقت برای این کار ثبت نام نکردم.
‫اشکالی نداره. ما در امانیم.
‫اون‌ها اون طرفن.
‫نه!
‫اونا می‌تونن راحت بپرن اونور!
‫ما به دام افتادیم!
‫چه کار کنیم؟
‫فیل‌ها ‫با ما می‌جنگن.
‫چون قراره ازشون بپرسم.
‫ایده بهتری داری؟
‫بله، ‫آقای اول سوال بپرس.
‫آماده باش برای دویدن.
‫ام...
‫کجا داره میره؟
‫الو؟ لطفا گوش کن، به کمک شما نیاز داریم.
‫میشه باهام حرف بزنی؟
‫به کمک شما نیاز داریم. لطفا.
‫دارن میان!
‫سارابی! سارابی، صبر کن!
‫سارابی! سارابی، صبر کن! صبر کن! ‫کجا داره میره؟
‫داره میره سمت کندو!
‫مثل اینکه گفتم، آماده فرار باشین!
‫بدو!
‫برین سمت درختا!
‫چرا دارم میدوم؟
‫اممم، اعلیحضرت، ‫صبر کنین!
‫زازو!
‫سارابی!
‫جای خودتون بمونید!
‫عقب‌نشینی نکنید!
‫هواتو دارم.
‫نگران نباش.
‫ای سارابی، هواتو دارم.
‫درسته.
‫برو گمشو، گربه‌های کوچولو.
‫ممنون رفیق.
‫آخ!
‫اینجا!
‫مم...
‫ نفس بکش. سَرابی.
‫زنده ست! زنده ست!
‫چرا همه بهم نگاه می‌کنید؟
‫از درخت پرت شدی پایین.
‫اون جونتو نجات داد.
‫- کی؟ ‫- تاکا.
‫- آه... ‫- تاکا نجاتت داد.
‫اینطور نیست داداش؟
‫تو منو نجات دادی؟
‫خب... خب، من... ‫مجبور بودم یه کاری بکنم.
‫ممنون.
‫خوش شانس بودیم.
‫اون زنبورها ‫تقریبا هممونو کشتن.
‫اون زنبورها جونمونو نجات دادن.
‫- آخ، موفاسا. ‫- واقعا؟
‫چون، خب، حسش مثل ‫دوندگی یه گله فیل بود.
‫زنده‌ایم، نه؟
‫فیل‌ها ‫با ما می‌جنگیدن.
‫ما شیر هستیم.
‫هيچکس با ما نمي جنگه
‫نه اینجا بیرون
‫کجا داره میره؟
‫اونور افق، خیلی دور
‫موفاسا، ممنونم.
‫رفیقی، که...
‫غریبه‌ها کین؟
‫خب، غریبه‌ها از خیلی گروه‌ های مختلف میان.
‫ولی وقتی به دنیا میان، ازشون متنفرن
‫چون با قبیله‌شون فرق دارن.
‫مثل تو و قبیله‌ات؟
‫آره، دقیقا مثل من.
‫-ولی رفیقی؟ ‫-بله؟
‫چرا می‌خوان به همه آسیب بزنن؟
‫بعضی وقتا، وقتی آدمایی که بیشتر از همه شبیه خودت هستن، دوستت ندارن،
‫این یه دردی هست که میتونه
‫باعث بزرگترین درد بشه.
‫و این درد
‫میتونه تورو ‫به همه چی متنفر کنه.
‫خوشحالم که این اتفاق برای تو نیفتاد، رافیکی.
‫بله، فرزندم. من هم خوشحالم.
‫امم، سلام. ما هم اینجاییم.
‫آره، چرا دارین ما رو ‫بیرون از این داستان جا میذارین
‫در حالی که من مطمئنم ‫ما نهایت غریبه‌ها هستیم.
‫- بیا دیگه! ‫- آره،
‫من یه عالم آدمم.
‫راه‌های زیادی برای رسیدن به میلِله وجود داره.
‫ولی این مال ما می‌شه.
‫برو. برو، موفاسا.
‫همیشه مال هم باشیم.
‫حواسم هست.
‫ای سارابی، حواسم بهت هست.
‫اممم.
‫برو رافیکی. برو پسر.
‫اممم...
‫هی رافیکی؟
‫داری چه کار می‌کنی؟
‫دارم بینش خودم رو تأیید می‌کنم، موفاسا.
‫یه چیزی می‌شه ازت بپرسم رافیکی؟
‫ها؟
‫چندتاش از بینش‌هات تا حالا درست از آب در اومده؟
‫-تا حالا هیچ کدوم. ‫-هیچکدوم؟
‫ولی این چیزی نیست که می‌بینم. چیزیه که حس می‌کنم.
‫ولی چطوری...
‫چطوری می‌فهمی کی باید دنبال حسّت بری؟
‫میلِله وجود داره.
‫اینجا حسش می‌کنم.
‫سوال اینه که،
‫موفاسا، تو اونجا چی حس می‌کنی؟
‫هوا عوض شده.
‫برف تازه کافی نیست.
‫اگه اون غریبه‌ها رد پامونو پیدا کنن،
‫دنبالش میان تا خود میلِله.
‫زازو، فقط تو می‌تونی الان بهمون کمک کنی.
‫اوه. از این مطمئنی؟
‫نه، داشتم فکر می‌کردم...
‫که رافیکی خیلی زرنگه، با اون چوبشم...
‫زازو، می‌تونی از بال‌هات استفاده کنی
‫تا رد پامون رو موقع بالا رفتن از کوه بپوشونی
‫بدون اینکه هیچ اثری از خودمون بذاریم.
‫هی، می‌تونی این کارو بکنی.
‫اوه، هوم. آره.
‫بله قربان. راست میگین. حله.
‫باشه. فقط من هستم در برابر یه کوه یخی.
‫یه شاخ‌دار تنها مسئول نجات آیندست...
‫وای مامان!
‫ای بابا، چه سردیه!
‫خب حالا چی شده؟
‫نمی‌تونیم هی بایستیم.
‫به‌نوعی، ردشونو پوشوندن.
‫تو برف؟
‫امکان نداره.
‫حضرت والا، ممکنه هر جایی از این کوه باشن...
‫پس پیداشون کن!
‫حالا.
‫خبری دارم.
‫غریبه‌ها ‫کاملاً گم شدن.
‫خیلی خوب بازی کردی، موفاسا.
‫کارِت عالی بود، زازو.
‫و مثل همیشه.
‫می‌دونستم ‫از پسش برمی‌آیی.
‫موفق شدیم! موفق شدیم!
‫نه، تو انجامش دادي.
‫موفاسا، عجب فکر خوبی!
‫اوه، همه مون داريم رو هم اثر ميزاريم.
‫کاملا طبیعیه.
‫کی میخواد به زازو بماله؟
‫هيچکس. دارم میرم.
‫من جلوتر میرم شناسایی کنم.
‫آها.
‫گرفتارت شدم، رافیکی.
‫-هی. ‫-گرفتارت شدم.
‫هوم، موناته، موفاسا.
‫آره، حواسم بهت هست.
‫موفاسا...
‫"حواسم بهت هست."
‫پنهان تو سایه ها، ‫باد پشت سر، با قدم های سبک.
‫جالب بود سبک شکار کردنِت، موفاسا.
‫قبل از اینکه اون سراشیبی رو بریم پایین، باید یه چیزی بخوریم.
‫متاسفانه، اینجا بالا چیزی برای شکار نیست.
‫اون زیر سنگو نگاه کن!
‫یه خدنگ داره از لونه‌ش میاد بیرون.
‫البته که می‌تونی بوی
‫یه خدنگ مخفی شده تو برف رو حس کنی.
‫تو، شیر، که از پس هر کاری برمی‌آیی.
‫این چه معنی میده؟
‫یعنی می‌بینمت، موفاسا.
‫نمی‌دونم داری چی می‌گی.
‫خب، این قسمت رو باور می‌کنم.
‫چون با این همه هوش،
‫یه جوری داری همه چی رو می‌بینی جز خودت.
‫این چیه؟
‫این چیه سرابی؟
‫یه گربه آفریقایی تو برفه
‫همون جایی که گفتی هست.
‫و تو بوی غریبه‌ها رو تو باد حس کردی،
‫یعنی تو بودی که بوی گل‌های روی خز منو حس کردی.
‫یه حدس شانسی بود.
‫می‌تونی دقیقا بوی همون گلی رو که از دره من میاد رو تشخیص بدی.
‫نه، ‫این امکان نداره.
‫تو منو نجات دادی.
‫تو اون ازدحام، منو گرفت، پوشوند و آرومم کرد.
‫نه، تاکا بود.
‫«گرفتمت. گرفتمت، سارابی.»
‫- من اینجا هستم تا ازش محافظت کنم. ‫- اون، خودت بودی.
‫تو آب گم شده بودم و اون پیدام کرد.
‫برادرم نجاتم داد.
‫آه، از اولش حسش کردم.
‫خونش، خون پادشاهه.
‫مو فاسا.
‫- این سرنوشتشه. ‫- نه!
‫سرنوشتش این بود که تو رو نجات بده.
‫حالا بهم بگو که خودتی.
‫ مثل ملکه راه میری میکنی، یه ملکه واقعی
‫â™ نذار هیچ چیز منو ازت دور کنه â™
‫â™ بگو که خودتی، میدونم خودتی â™
‫â™ باز بگو، باز بگو â™
‫â™ بگو که همیشه باهام میمونی â™
‫â™ بگو که خودتی â™ ‫â™ میدونم خودتی â™
‫â™ باز بگو، باز بگو â™
‫â™ بگو که همیشه با منی â™
‫â™ اونجوری که میدونی دقیقا کجا باید باشی â™
‫â™ حالا فهمیدم â™
‫دروغ یه ابزار برای یک پادشاه بزرگ.
‫روی این کوه زیاد چیزی برای خوردن نبود.
‫تا حالا.
‫بگو ببینم، چطوری رد پاتونو تو برف پوشوندین؟
‫یه پرنده کمکمون کرد.
‫شیرها از یه پرنده کمک می‌گیرن؟
‫همون‌طور که من به شما کمک خواهم کرد.
‫شما به ما کمک می‌کنید؟
‫فکر می‌کنی ما به کمک یه ترسوی زخمی نیاز داریم؟
‫شاید خون یه پادشاه رو داشته باشم،
‫ولی این موفاسا بود که پسر شما رو کشت.
‫موفاسا بود
‫کی تورو اینجا گیر انداخته،
‫هر بار ازت جلو زده.
‫حالا من می‌برمت پیشش ‫و پیش میلِله.
‫میلِله!
‫میلِله چیزی جز یه رؤیا نیست، ‫یه خیال‌پردازی که به توله‌گرگ‌ها فروخته شده.
‫آه، خب، ‫اینو به میمون بگو.
‫اون اونا رو به سمتش می‌بره.
‫به خودت نگاه کن.
‫یه گله گرگ گرسنه
‫که به دامنه‌ی ‫کوه چسبیدن.
‫ردی پیدا نمیشه.
‫فقط یه شانس واسه انتقام گرفتن دارم.
‫من!
‫انتقام...
‫پدرت چی؟
‫بخاطر موفاسا،
‫من دیگه پدر ندارم.
‫این کارو اون کرد.
‫آره.
‫تو پدرتو از دست دادی،
‫و من، یه پسر.
‫تاکا، با ما همراه می‌شی؟
‫با هم می‌تونیم ‫انتقاممون رو بگیریم.
‫با کمال میل...
‫پادشاه.
‫تاکا!
‫تاکا، کجا بودی؟
‫شکار.
‫هیچی پیدا نکردم،
‫ولی هیچ‌وقت ‫به‌خوبی تو نبودم.
‫یا مادرم.
‫یه چیزی هست که باید بهت بگم.
‫نه.
‫یه چیزی هست که باید بهت بگم.
‫باید ازت تشکر کنم.
‫به عِشِه و اوباسی وفادار بودی.
‫- تاکا... ‫- تو نجاتم دادی، موفاسا.
‫و من...
‫کاری که کردی رو هیچوقت فراموش نمیکنم، برادرم.
‫ای بابا! یه راه پیدا کردم برم پایین
‫اون‌ور اون قله‌های نزدیک.
‫چیزی گفتم که ناراحتت کردم؟
‫هی رافیکی؟
‫بله.
‫موفاسا، داریم به سرنوشت نزدیک می‌شیم.
‫و بنابراین، زمین باید بلرزه.
‫باشه، حالا صد میلیون درصد مطمئنم
‫که تاکا کیه.
‫فقط راستشو بگو. منم؟
‫اگه نفهمیدی، بگم که ما تو این جریان نیستیم.
‫فکر کنم گربه آفریقایی بیشتر تو فیلم دیده میشه.
‫هی، شاید مارو هم تو نمایش بذارن.
‫نه، نه، لطفا دیگه از نمایش حرف نزن.
‫رفتم دیدمش. من هیچی نیستم
‫جز یه عروسک جورابی غول پیکر.
‫رفتی دیدیش؟ منو با خودت نبردی؟
‫رافیکی، موفاسا و سارابی عاشق هم هستن؟
‫عشق؟
‫این خیلی چندشه و اصلا چیزی نیست که
‫مدام بهش فکر کنم و واقعا بخوامش.
‫تاکا قراره چه بلایی سرشون بیاره؟
‫کوچولو، ‫دل تاکا شکسته بود.
‫و حالا تله‌ش آماده بود.
‫موفاسا. می‌بینی؟
‫باورم نمیشه.
‫اون‌ور ‫نور.
‫خونه.
‫میلِله.
‫باورم نمیشه.
‫پیداش کردیم. میلِله رو پیدا کردیم.
‫آره.
‫پیداش کردی برادر. ‫همیشه هم پیداش می‌کنی.
‫رافیکی.
‫این همون درخته ‫که تو رؤیاهات دیدی.
‫این درخت رو خیلی وقتا دیدم،
‫و تو هرکدوم از رؤیاهام، ‫همیشه یه برادر
‫اینجا وایساده بود.
‫ولی اینجا کسی نیست رافیکی،
‫و تو اومدی اینجا ‫تا برادر دوقلویت رو پیدا کنی.
‫اون خیلی وقت پیش ازم گرفته شد.
‫چیزی که تو خواب دیدم ‫یه برادر بود.
‫همینجا، ایستاده.
‫یه دوست، یه خانواده.
‫چیزی که دیدم، خودت بودی.
‫چیزی که دیده نمیشد.
‫مو فاسا رو دیدم.
‫من؟
‫بله، تو.
‫برادرم.
‫مو فاسا.
‫از کجا می‌دونی من کیم؟
‫می‌دونیم بیرونیا ‫دنبالتن،
‫و می‌ترسیم ‫خطر بیاری.
‫نه. نه. ردمونو پاک کردیم.
‫قول می‌دم ‫میلِله جای امنیه،
‫و هیچوقت کاری نمی‌کنم ‫که این امنیت رو به خطر بندازه.
‫نَدو.
‫هیچ ترسی نداری.
‫ما دنبال تو نیستیم.
‫دنبال موفاسا اومدیم.
‫اوه، نه، نه. ‫چطور اینجا اومدن؟
‫نذارین بینمون تفرقه بندازه.
‫فایده‌ای نداره، موفاسا. ‫حلقه...
‫حلقه شکسته شده.
‫نه!
‫موفاسا، داری چه کار می‌کنی؟
‫می‌خوام بجنگم، ‫و بهشون نشون می‌دم
‫که اونا هم می‌تونن بجنگن.
‫رافیکی، وقتی سیگنالم رو شنیدی،
‫کمکم کن که همه رو جمعشون کنم.
‫بله، برادرم.
‫شیرهای دیگه ای هم اینجان.
‫پیداشون کن.
‫با کمال میل، قربان.
‫موفاسا، تنها نیستی.
‫حالا نوبت منه که اول سوال بپرسم.
‫اینجا آخر شکاره، موفاسا.
‫به لطف برادرت.
‫اون یه ردی از زخم هاشو واسه ما گذاشت تا دنبالش کنیم.
‫اون یه معامله کرد تا خودش رو نجات بده.
‫این پادشاهی رو به ما داد.
‫به من بگو دروغ میگه.
‫ازمون خواست که اون ولگرد رو بکشیم.
‫تاکا، خواهش می‌کنم!
‫من پسر پادشاهم.
‫ولی سارابی تورو انتخاب کرد.
‫دقیقا مثل مادر.
‫مثل پدر خودم.
‫من نجاتت دادم ‫و تو به من خیانت کردی!
‫چه غلطی کردی؟
‫سرنوشت منو دزدیدی!
‫حالا این مال توئه.
‫حالا اون یکی از ما شده.
‫اسم پسرم...
‫شاجو بود.
‫شاجو!
‫همه اینا ‫باید مال اون میشد.
‫و حالا من بدون رحم بر اون حکومت خواهم کرد.
‫این یکی مال منه.
‫لطفاً. ما نمی‌تونیم این جنگ رو تنها بریم.
‫کاری از دستمون بر نمیاد.
‫قبلا هم ما رو از سرزمین‌هایمون بیرون رانده بودن.
‫- خیلی قوی هستن. ‫- با ما بجنگید.
‫برای بچه‌هاتون بجنگید. برای آینده‌تون.
‫چه آینده‌ای؟ همه چیزو ازمون گرفتن.
‫و همیشه بیشتر از این هم خواهند گرفت.
‫من موفاسا هستم، یه بیچاره بدون غرور،
‫ولی هنوز جلوی شما ایستاده‌ام.
‫سرم رو پایین ننداختم.
‫می‌دونم می‌ترسین، ولی به من اعتماد کنید.
‫هیچ چیز عوض نمیشه
‫اگه همچنان منزوی بمونیم
‫در قبیله‌های خودمون
‫بدون اینکه نگران سرنوشت بقیه باشیم.
‫ولی چرا باید ‫کنار شما باشیم؟
‫این مبارزه شماست.
‫امروز، اونا برای ما شیرها اومدن، ‫ولی بهتون اطمینان میدم،
‫همونطور که الان دارین اجازه میدین بینتون بچرخن و دنبال ما بگردن،
‫دارن نقشه می‌کشن که فردا برای شما بیان.
‫امید یه شیر نمیتونه سرنوشت میلِله رو عوض کنه.
‫به قوی یه گاو نر،
‫به تند یه یوزپلنگ، ‫یا به بلند یه زرافه،
‫کی میتونه اوج بگیره و جستجو کنه ‫به وسعت و دوری
‫مثل جرثقیل‌ها ‫و عقاب‌های آسمون.
‫خب، نمیبینی...
‫هر موجودی یه جایی داره ‫تو چرخه‌ی زندگی.
‫نفسم، نفستِ.
‫جنگ من، جنگ توئه.
‫من به شر سر خم نمیکنم، ‫و تو هم نباید بکنی.
‫هِی، اینجا رو نگا، یه شیر نر اومده! ‫(بخشی از ترانه شیر شاه 1994 که به زبان آفریقایی هست که میگه "نانس اينگونياما باگيتي")
‫هِی، اینجا رو نگا، یه شیر نر اومده!
‫موفاسا راست میگه.
‫ميلِله خونمونِ.
‫بايد کنار موفاسا بايستيم!
‫نانس ‫هِی، اینجا رو نگا، یه شیر نر اومده!
‫با همدیگه محکم می‌ایستیم برای میلِله!
‫نانس ‫هِی، اینجا رو نگا، یه شیر نر اومده!
‫شیر اومد!
‫از همین لحظه به بعد،
‫هر چیزی که نور بهش می‌تابه، مال منه.
‫باید اینو برداری.
‫خداحافظ.
‫با یه کرکس اشتباه کردی، رفیق!
‫ناهار آماده ست.
‫ساکت شو! من خیلی آموزش دیده‌ام و گاهی اوقات یه...
‫این خیلی خجالت آوره.
‫من بال دارم، میدونی؟
‫تاکا!
‫تاکا، خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم!
‫موفاسا.
‫جرات داری
‫به من چالش بدی؟
‫پسرمو برداشتی.
‫آیندمو.
‫تاکا... تاکا، لحظه شجاعت تو فرا می‌رسه.
‫خون به خون.
‫خواهش می‌کنم. نکشش.
‫من نکشتمش.
‫تو کشتیش.
‫دارن میان.
‫آخرین شیرها.
‫وقت انقراض اونا رسیده،
‫و ما از ‫کوچکترینشون شروع می‌کنیم.
‫زمین می‌لرزه.
‫حمله!
‫موفاسا.
‫چشاتو ببند.
‫بگو ببینم چی می‌شنوی.
‫چی حس می‌کنی.
‫موفاسا!
‫اون غریبه‌ها رو شکست داد.
‫پادشاه میلِله!
‫اون همونِ؟ ‫پادشاه ما؟
‫اعلیحضرت.
‫پادشاه میلِله.
‫شاه میلِله.
‫-پادشاه من. ‫-اعلیحضرت.
‫-جناب عالی. ‫-پادشاه من.
‫کیروس شکست خورد!
‫-پادشاه من. ‫-پادشاه؟
‫نه، نه، من پادشاه نیستم.
‫سرتونو بالا بگیرین.
‫نه. من فقط... نه، نه! ‫دیگه نه پادشاهی.
‫همه ما یکی هستیم. خواهشاً.
‫خواهشاً. سرتونو بالا بگیرین.
‫ولی، موفاسا،
‫تو اونا رو کنار هم جمع کردی.
‫کمک کردی خودشونو ببینن
‫چیزایی رو که فکر می‌کردن ‫غیرممکنه ببیننش.
‫هیچ چیز شایسته‌تر از پادشاهی نیست.
‫نه، رافیکی.
‫من پادشاه نیستم. ‫خونِ پادشاهی ندارم.
‫نمی‌بینی برادرم؟
‫مهم نیست چی بودی،
‫مهم اینه که چی شدی.
‫پادشاه میلِله.
‫برادرم،
‫یه چیز قشنگ ‫منتظرتِ.
‫این واقعیِ؟
‫ولی نمی‌تونه باشه.
‫نمی‌تونه باشه.
‫اوه، موفاسا.
‫ولی چطوری ممکنه؟
‫من پسری داشتم به اسم موفاسا.
‫که سیل عظیمی ازم گرفت.
‫مادر؟
‫هیچ‌وقت امیدم رو از دست ندادم.
‫باورم رو.
‫پسرم.
‫این لحظه رو تو خواب دیدم.
‫و حالا واقعیت داره.
‫اوه، موفاسا.
‫ولی پدر؟
‫پدر کجاست؟
‫حالا تو وجود تو زندگی می‌کنه.
‫اون تو تو زندگی میکنه.
‫من همیشه خوابشو میدیدم ‫که دوباره با هم باشیم.
‫و میدونستم این اتفاق تو میلِله میفته.
‫پسرم.
‫مو فاسا.
‫مو فاسا، لطفا منو ببخش.
‫جناب عالی باید اونو از اینجا دور کنی.
‫تا وقتی که من پادشاه هستم،
‫برادرم اینجا جایگاه خواهد داشت.
‫برادر، من خیلی...
‫اما هیچوقت
‫دیگه اسمتو نمیارم.
‫نمیتونم.
‫نمیارم.
‫پس صدام کن اسکار.
‫پس هیچوقت کاری که کردم رو فراموش نمیکنم.
‫اسکار.
‫حضرتعالی.
‫به خانه خوش آمدید.
‫حضرتعالی.
‫خب، موفاسا،
‫می‌بینم خانواده‌ات ‫منتظرت بودن
‫بالاخره تو میلِله.
‫بله، رافیکی.
‫آره، منتظر بودن.
‫وقت توئه، موفاسا.
‫رافیکی، ای کاش ‫می‌تونستم ببینمش.
‫کاش می‌تونستم ‫پدربزرگم رو ببینم.
‫همونطور که موفاسا یه بار ‫به پدرت گفت،
‫به آسمون نگاه کن، کیارا.
‫شاهان بزرگ گذشته ‫همیشه اینجا هستند
‫منتظر تو.
‫تــرجــمــه شــده تــوســط: Titanium
‫اممم...
‫نمی‌خوام بره، رافیکی.
‫نمی‌خوام تموم بشه.
‫کیارا، نمی‌بینی؟
‫مو فاسا تو تو زنده ست .
‫اون تو تو زنده ست.
‫بابا!
‫- رافیکی. ‫- باورنکردنی بود.
‫- بی‌نظیر بود. ‫- دیگه از این بهتر نمیشد.
‫حالا که اینو گفتم، چند تا نکته هم دارم.
‫چند تا پیشنهاد. قبولشون کن یا نه، ولی قبولشون کن.
‫- بابا! ‫- کیارا!
‫کیارا.
‫بابا.
‫مامان کجاست؟
‫عزیزم، یه چیزی هست که باید بدونی.
‫چی؟ اتفاقی برای مامان افتاده؟
‫عزیزم، من اینجام و حالم خوبه.
‫کجا بودی؟
‫کیارا،
‫این برادر جدیدته.
‫برادر؟
‫من برادر دارم؟
‫سلام. من کیارام. ‫ازت مراقبت می‌کنم.
‫برای همیشه.
‫کوچولو،
‫بذار یه داستان برات تعریف کنم.
‫داستان یه پادشاه بزرگ.