Posłuchaj.
Muszę wyjechać bardzo, bardzo daleko.
Chcę, żebyś mieszkała z dziadkiem.
Kiedy widziałam mamę po raz ostatni,
jej usta były bardziej czerwone niż zwykle i pachniała kwiatami.
Kiedy po mnie przyjdziesz?
Jak załatwię swoje sprawy.
Mamo, prawda jest taka,
że wiedziałam, co czujesz.
DOJO SANO
Chodźcie tu wszyscy!
Shinichiro!
Czemu krzyczysz, dziadku?
Manjiro! Emma!
Od dziś jesteście rodzeństwem!
Co?
Ona nie jest z zagranicy?
Emma to dziwne imię.
Macie się dogadywać.
Manjiro, ty po prostu nie znasz się na dziewczynach, co?
Dobra, Emma. Zabiorę cię gdzieś.
Jestem przystojny, ale się nie zakochaj.
Dziwne masz włosy.
Widać, że bolało.
To ty nie rozumiesz dziewczyn.
Zamknij się!
Dość tego!
Keisuke.
Jesteś młody, ale silny.
Shinichiro!
Nie krzycz!
Shinichiro!
Ten gnojek zawsze kombinuje.
Nigdy nie przychodzi na treningi.
Keisuke, nie bądź jak on.
Tak jest.
O rany!
Mistrzu, jak on może być taki dobry, skoro prawie nie trenuje?
To geniusz.
Co? To nie fair! Jak to?
Bo to mój wnuk.
Hej, Sano. Zmierz się ze mną.
Co? Nie ma mowy. Nie chcę się spocić.
To co robisz w dojo?
Chcę się popisać i zostać zauważony.
Chyba cię pogrzało.
A w ogóle, co to za jedna?
Emma, moja młodsza siostra.
Serio? Czyli macie inne mamy?
Emma to jakieś zagraniczne imię.
No.
Dzielą jedną komórkę mózgową.
To ja będę od teraz Ed. Skrót od Edward.
A ja Mikey. Od Michaela.
To jest długopis.
Mam kupę.
- O Boże! - O Boże!
Wiem,
co czuje mama.
Mama mnie nienawidzi.
Dlatego mnie porzuciła.
Ale powiedziała,
że wróci po mnie, gdy załatwi swoje sprawy.
Tak mi powiedziała.
Jak Emma?
Przyzwyczaja się do tego miejsca.
Ale zachowuje się, jakby nic się nie stało.
Rozumiem.
Chciałbym, żeby się uśmiechnęła.
Ja też.
Źle to robisz.
Potrenować z tobą?
Od dziś jestem Mikey.
Co?
Jeśli twój brat będzie miał na imię Mikey, będziemy tacy sami.
Od teraz już na zawsze będę Mikeyem.
W ogóle nie rozumiesz dziewczyn.
Co?
To nie imię mi przeszkadza.
Uśmiechnęłaś się.
Nie zakochuj się we mnie.
Już lecę.
Nie jesteście w moim typie.
Ale…
Przepraszam. Długo czekałeś?
Ale od tamtej chwili nigdy nie czułam się samotna.
ODCINEK 42
Taiju się wycofał.
Czarny Smok przejdzie pod rozkazy Tomanu.
Zostaniesz jedenastym liderem Czarnego Smoka?
Nie.
Nie będę jedenastym liderem.
Nominuję Takemichiego Hanagakiego.
Takemichiego?
Gdy mierzył się z Taiju w Hanagaki, ujrzałem w nim naszego pierwszego lidera.
Ma potencjał, by przewodzić Czarnemu Smokowi.
Nie.
Jak to nie?
Przecież nie odciągnę Hanagakiego z Tomanu.
Nadal byłby liderem I dywizji.
Hej.
To nie ty odkryłeś Takemichiego.
Co?
Tylko ja!
Ma potencjał jak mój brat?
I tak jest mój, nie dostaniesz go.
Robi się zazdrosny?
Ale…
Jeśli uprze się, żeby zostać przywódcą Czarnego Smoka,
rozważę to.
Ale tylko jeśli będzie nalegał.
Kto by pomyślał,
że pewnego dnia założę ten mundur.
Mucho nas wykiwał, co?
Tak.
W tej walce
I dywizja zrobi wszystko, by uratować Kokonoiego.
Dobrze.
Gdyby Tenjiku serio mieli nas zaatakować, kiedy by to zrobili?
Jutro, 22 lutego.
To 11. rocznica założenia Czarnego Smoka.
Skoro Izana jest tak oddany Shinichiro Sano,
jutro czeka nas ważny dzień.
Myślisz, że jutro zaatakują?
Na sto procent.
Dobra!
Zwołaj wszystkich z Tomanu.
Trzeba zebrać siły
i przygotować się na jutro.
- Tak! - Tak jest!
Izana!
Nie zgadzam się!
Zamknij się, Kakucho.
Tylko tak pokonamy Toman.
Wiesz w ogóle, co chcesz zrobić?
Nie będzie problemu.
Nigdy…
nie zgodzę się…
na morderstwo!
Rozpoczynamy nadzwyczajne zebranie przed starciem z Tenjiku!
Chifuyu.
Misją I dywizji jest uratowanie Koko.
Oraz pokonanie Kisakiego i Izany.
Czyli zmiażdżenie Tenjiku.
Tak.
Szykuje się najbardziej oczywiste starcie w naszych dziejach.
Problem w tym, czy obecny Toman może pokonać Tenjiku.
Co?
Słuchajcie uważnie.
Dziś, 22 lutego, Tenjiku wykona ruch.
To będzie ostra walka.
Musicie pozostać skupieni.
Dranie z Tenjiku nie będą walczyć fair.
Nazywają się grupą przestępczą i będą walczyć nieczysto.
Toman też musi!
Pokonajmy ich, walcząc brudno!
Hakkai?
Napadli Takę i Smileya.
Co?
Chyba żartujesz!
Jak ich dorwali?
Gdy tu jechali, jakieś dupki wjechały w nich motorami.
Zanim się podnieśli, stłukli ich metalowymi rurami.
Gdzie są teraz?
Zabrałem ich do szpitala.
Ale cały czas są nieprzytomni.
Dranie z Tenjiku wykorzystają każdą nieczystą sztuczkę.
Jeśli nic nie zrobimy, Toman przegra!
Patrz!
I dywizja jest poturbowana.
Straciliśmy kapitanów drugiej i czwartej dywizji.
Nie ma z nami kapitana trzeciej dywizji.
A zdrajcy z piątej dywizji są teraz z Tenjiku.
To prawda.
Większość kapitanów odpadła.
Toman jest w rozsypce.
Hakkai ma rację.
Walcząc uczciwie, przegramy.
Powinniśmy zrobić to samo co Tenjiku!
- Dawać na nich z bronią z zaskoczenia! - Tak!
Peh-yan.
Zamknijcie się, mięczaki.
Nie nakręcajcie się tak.
Boicie się porażki, że chcecie na nich naskoczyć z bronią?
Pah-chin…
został aresztowany za użycie broni.
Zaatakowałem Drakena przez nieporozumienie.
Walczyłem nieczysto.
A Mikey i tak powiedział:
„Nie chcę z tobą walczyć”.
Dlatego wciąż tu jestem.
Dlatego
chcę walczyć czysto, tak jak by chciał Mikey.
Hakkai!
Wiem, że wariujesz, bo Mitsuya i Smiley przegrali,
ale spójrz na Mikeya.
Uśmiecha się?
Hakkai.
Zostań z Mitsuyą i Smileyem.
Co? Chwila!
Chcę pomścić Takę!
Nie chodzi o to, że tak martwię się o Mitsuyę i Smileya.
Ale gdy się obudzą,
będą chcieli do nas dołączyć.
Powstrzymasz ich.
Pierwsza dywizja, wykonać misję.
Tak jest.
Słuchajcie!
W tej walce nie wesprze was żaden kapitan.
Ja wam wystarczę!
Tak!
Mamy Mikeya!
Zniszczmy Tenjiku!
GRÓB RODZINY SANO
Shinichiro!
To jedenasty przywódca Czarnego Smoka, Takemichi Hanagaki.
Poprowadzę wielki gang, który nie zhańbi naszego założyciela.
Czarny Smok dostał jedenastego lidera w rocznicę założenia?
PIERWSZE POKOLENIE TENJIKU
Jak miło.
Więc to ty jesteś Takemichi Hanagaki.
Co to za jeden?
Izana!
To Izana Kurokawa z przeszłości?
Co chcesz zrobić z Koko, draniu?
Spokojnie.
Nic nie planuję.
Przyłączył się z własnej woli.
Puść mnie.
Przyszedłem tylko oddać cześć bratu.
Hej, Inupi.
Skoro mamy już Kokonoiego,
ty w ogóle mnie nie obchodzisz, Inui.
Jak śmiesz!
Nie rób tego, Inupi.
Mikey!
Co? Co się dzieje?
Mikey…
No proszę. Brat i siostra przyszli na grób.
Czuję, że coś się wydarzy.
Takemichi, zabierz stąd Emmę.
Rzadko brudzisz sobie ręce.
Wiem.
Ale nie zostawię tego nikomu innemu.
To mój drugi starszy brat.
Izana?
Czyli taki jest.
Gdy byliśmy razem, byliśmy dziećmi.
Nie pamiętam go zbyt dobrze.
Dziś o 20
przyjdźcie z całym Tomanem na siódme molo w Jokohamie.
Skończmy z tym, Mikey.
Będzie walka, nie?
Pewnie tak.
Ale to bracia.
Ona ma rację.
Czemu do tego doszło?
Dlaczego chłopacy zawsze muszą ze sobą walczyć?
Co?
„Niepokonany Mikey, przywódca gangu Tokio Manji”.
Mikey zawsze zgrywa przy innych silnego.
Po śmierci Shinichiro też.
I po śmierci Bajiego.
Mikey nie okazuje słabości.
Nikomu.
Masz rację.
Ale prawda jest taka,
że nawet teraz nie może zasnąć bez swojego starego koca.
To tylko słabe dziecko.
Taki jak ty i ja.
Od dziś jestem Mikey.
Więc jeśli kiedyś pęknie pod presją…
Od teraz już na zawsze będę Mikeyem.
Gdy tak się stanie, przysięgam, że go pozbieram.
Tak jak Mikey mnie.
Teraz rozumiem.
Nieźle to zabrzmiało, nie?
Myślę, że osobą, która najbardziej rozumie i wspiera Mikeya
jest Emma.
Co?
Mikey w przyszłości stanie się zły.
Moje życie
było pasmem cierpień.
Mimo że miał Emmę.
Napijesz się czegoś?
Chętnie.
Czy Emma…
istnieje w przyszłości?
Izana!
Zastanów się jeszcze.
Na pewno tego chcesz?
Tak.
Od teraz bądź wsparciem emocjonalnym Mikeya.
Masz kontrolę w zasięgu ręki.
Tak stworzę swój własny Toman.
Kisaki!
Co?
Co to było?
Co się stało?
Emma?
Nie wierzę, Kisaki.
Zaatakowałeś Emmę?
To koniec, Takemichi Hanagaki.
Zaatakował dziewczynę?
Żeby pokonać Mikeya,
zniżył się do tego poziomu?
Emma…
Emma!
Idiota ze mnie.
Uratowałem Drakena i wyrzuciłem Kisakiego z Tomanu,
ale i tak nic się nie zmieniło
właśnie przez to!
Emma! Obudź się!
Jeśli…
Jeśli umrzesz tutaj, w przeszłości, nie uratuję cię.
Emma!
Emma?
Przepraszam, Mikey.
Ja…
Co się stało?
Motocykl…
Nadjechał motor, a Emma…
To Kisaki.
Co?
Karetka.
Szpital jest niedaleko. Poniosę ją.
Pojadę pierwszy i ich uprzedzę.
Trzymaj się, Emma.
Proszę!
Mikey…
Emma!
Co? Nie mogę się ruszyć.
Co?
No tak…
Miałam…
Pamiętasz, Emma?
Goniłaś mnie, gdy miałaś pięć lat.
Spadłaś z drabinek i złamałaś nogę.
Od tamtej pory ani razu nie niosłem cię na barana.
Hej…
Tak?
Jeśli coś mi się stanie…
Nie wygłupiaj się. Nic ci nie będzie.
Powiedz Drakenowi…
„Ken, kocham cię”.
Sama mu powiedz.
Takemichi…
Tak?
Zadbaj…
o Mikeya, dobrze?
Emma?
Obiecałem Drakenowi, że zachowam to w tajemnicy.
Ale Draken cię kocha.
To odwzajemnione.
Zadzwonię do Drakena ze szpitala.
Dobrze, Emma?
Emma…
Takemichi.
Tak?
Narzuć na Emmę kurtkę.
Jest jakaś zimna.
Mikey!
Marzę o tym,
żebyś kiedyś miała dziecko
i dom z Drakenem.
A kiedy będę was odwiedzał,
Draken będzie cię ignorował.
Będziemy pić i śmiać się z historii, które opowiadaliśmy setki razy.
Mikey!
Emma…
Będę zostawał do późna.
Zaprosimy też Mitsuyę i Takemichiego i będzie świetnie.
Obudzimy wam dziecko
i będziesz się na mnie wkurzała.
Wracaj tu!
Znowu to samo.
Przestań się śmiać i zrób coś!
Wracaj tu, Mikey!
Auć!
Emma, ta puszka była pełna.
Kurczę! To było niebezpieczne!
To twoja wina, Mikey!
Mikey!
Napisy: Małgorzata Fularczyk