ODCINEK 46
Nie płacz, Souya.
Sam się wszystkim zajmę.
Obiecaj, że już nie będziesz płakać.
Dobrze?
Hej, Smiley.
Co się stało?
Odpłynąłeś.
Przypomniałem sobie coś.
Co?
Od tamtej pory się mnie trzyma.
Mam nadzieję, że sam Angry sobie radzi sam.
A jeśli znowu się rozpłacze?
Za bardzo się martwisz.
Nie bój się.
Są twardzi.
Tak.
To prawda, ale...
Co?
Smiley mógł z łatwością zablokować ten cios.
Teraz twoja noga.
Złamię ci ją!
Angry!
Uwielbiam ten dźwięk.
Ekscytujące.
Rozwaliłem mu prawą rękę i lewą nogę, więc już po nim.
Teraz...
zostałeś sam, Hakkai.
Jak mam cię pomęczyć?
Przepraszam, Hakkai.
Nieźle. Trzymaj go tak.
Nie!
To nie fair!
Marny z ciebie przeciwnik, gnojku!
Mogę ci tylko przyznać, że nie jesteś zwykłym gorylem.
Hakkai!
On umrze.
W takim tempie
Hakkai zginie!
Przestańcie, potwory!
Serio?
Żałosne.
Jest tak dobry,
że nikogo na serio nie uderzy.
Typowy Angry.
Ale wszystko się zmienia, gdy zaczyna płakać.
Co?
Puszczają mu hamulce
i staje się demonem.
Demonem?
W czwartej klasie napadł mnie gang gimnazjalistów.
Gdy to zobaczył, rozpłakał się.
A jak się ocknąłem, byli poturbowani i trafili do szpitala.
Angry im to zrobił?
Tak.
Wcześniej też się zdarzyło coś podobnego.
Ale od tego czasu brutalność demona jeszcze się nasiliła.
Kazałem mu obiecać, że już nigdy nie będzie płakał.
Po przekroczeniu granicy robi się ostro.
Przepraszam, Smiley.
Złamałem obietnicę.
Co z nim?
Jakim cudem chodzi ze złamaną nogą?
Kiedy płacze,
jest 100 razy silniejszy ode mnie.
Hej, stary. Nie przeholuj.
Masz złamaną prawą rękę i lewą nogę.
Angry, nie rób tego.
Zabiją cię.
Nie mam wyboru.
Będę musiał złamać kolejną kończynę.
Rindo, nie lekceważ go.
Nie martw się, Ran.
I tak ledwo się rusza!
Widzisz? Bułka z masłem.
Ani drgnie.
Ostatni raz płakałem w czwartej klasie.
Gdy się ocknąłem,
wszyscy leżeli na ziemi.
O rany.
Smiley powiedział:
„Nigdy więcej nie płacz”.
„Jeśli znów zapłaczesz...”
Rindo, odejdź od niego.
„...zabijesz kogoś”.
Rindo!
Gdzie on jest?
Za wolno,
warkoczyku.
Bracia Haitani od razu padli!
Chwila, moment!
Mocchi, jeszcze nie skończyliśmy!
Chyba żartujecie, Haitani!
Jak mogliście przegrać z taką techniką?
Co?
Jesteś tym śmieciem, któremu już raz skopałem tyłek?
Co ty im wywinąłeś za numer?
Co?
Mocchi?
Niemożliwe. To naprawdę ty, Angry?
Kto następny?
Bez jaj!
On jest potworem!
Teraz rozumiem.
Więc ty jesteś czarnym koniem Tomanu.
Mucho.
Nie dam ci forów, Souya.
Giń!
Nawet Mucho?
Co w ciebie wstąpiło, Angry?
Angry pokonał w pojedynkę prawie połowę Tenjiku.
Mikey.
Z jednego nigdy nie zrezygnuję.
Nadal...
Daruj sobie, Mucho.
Nie mów wszystkiego.
Mimo wszystko
potrzebuję cię.
Wymiatasz, Angry!
Widziałeś to, Takemichi?
Co to było?
Czy ja...
Czy właśnie...
przegraliśmy?
Możesz wstać, Hakkai?
Tak.
Co to za jeden?
Bez problemu rozwalił całą Wielką Czwórkę.
Jest jednym z Diabelskich Bliźniaków?
Nie wiedziałem, że jest taki silny!
Takemichi.
Angry.
Ta bitwa...
Wygramy ją!
- Tak! - Tak!
Zgadza się.
Nie możemy przegrać z tymi draniami!
Tym razem w przyszłości...
Izana Kurokawa.
Tetta Kisaki.
Nawet jeśli tu zginę,
powstrzymam cię!
Jak się czujesz w nowym mundurze?
Nieźle.
Pierwszy raz wszyscy z Twardego Pokolenia są w jednym gangu.
Tak.
Dziś kończymy szczeniackie bójki.
Po pokonaniu Tomanu
wyniosę was na jeszcze wyższy poziom.
Więc zajmij miejsce w tym gangu.
Bądź tak twardy,
jak tylko chcesz.
Stać!
Co?
Nóż!
To nie koniec.
Nie pozwolę na to.
Nie ma mowy,
żeby to był koniec.
Jeszcze nawet się nie zaczęło.
Dopiero się rozkręcamy.
Nasz czas...
Wasze pokolenie nas nie zniszczy!
Angry!
Cholera!
Przegrałeś, Mucho.
Z drogi, gówniarzu.
Nic nie rozumiesz!
Nie pozwól Tenjiku zepsuć i ciebie.
To nie jest tego warte.
Przecież wiesz.
On jest po naszej stronie?
Uratował mnie?
Izana!
Później mnie za to ukarzesz.
Dziękuję, Kaku.
Nic sobie nie dopowiadaj.
Nie uratowałem cię.
Dla tego, komu zawierzyłem życie,
pójdę...
nawet do piekła.
Nie jestem taki jak kiedyś!
Jestem Kakucho, lider Wielkiej Czwórki Tenjiku.
Jest szybki!
Ale mogę mu dorównać.
- Co? - Ten gość...
Nasi najlepsi ludzie...
Jednym ciosem.
Nawet tego nie widziałem.
Ta prędkość...
Niemożliwe!
Co za siła.
Nie mogę wstać.
Gość ma fenomenalną technikę.
Co się stało?
Nie widziałem.
Trzeba było od niego zacząć.
Jeśli zrobi robotę za Wielką Czwórkę, to też dobrze.
Z Tomanu nie zostało nic poza tobą,
Takemichi.
Jestem wściekły!
Kaku...
To tchórze!
Wrócili z nowymi!
Więc cię pomszczę.
Dzięki, Takemichi.
Ale zemszczę się sam.
Chcę być silniejszy!
Naprawdę stałeś się silniejszy, Kaku.
I dołączyłeś do gangu morderców.
Co się z tobą stało?
Wiadomo, że nie jestem już tamtym dzieciakiem.
Niezła ta blizna.
Czemu...
Dlaczego, Kaku-chan?
Nigdy nie zrozumiesz naszej więzi.
Mimo że przyjaźniliśmy się w dzieciństwie,
mogę
zabić cię bez litości!
Takemichi!
Cholera!
Koko...
Słuchaj, Inupi.
„Zobaczyłem przyszłość Czarnego Smoka w Hanagakim”.
Powiedziałeś mi to tak idealistycznie.
Ale to jest rzeczywistość.
Hanagaki przegra.
Poza Hanagakim nikt z Tomanu nie został na placu boju.
Tenjiku wygra.
Dziś jest koniec Tomanu.
Takemichi!
Cholera. Jak tak dalej pójdzie...
Co jest, Kakucho?
Nic się nie zmieniłeś.
To cios
drugorzędnego oprycha.
Takemichi?
Takemichi...
Koko, Hanagaki nie przegra.
Nie zmieniłeś się od dzieciństwa.
- Nie zmuszaj mnie... - Co robisz w tym gangu?
Mówiłeś, że Izana Kurokawa był twoim bohaterem.
Zginiesz, jeśli nie przestaniesz.
Chce się zemścić,
prowokując dwa gangi do walki.
Bez mrugnięcia okiem zlecił zabójstwo własnej siostry, Emmy.
Jak możesz nazywać tego dupka bohaterem?
Odpowiedz mi, Kakucho!
Masz rację.
Silni ludzie niekoniecznie są bohaterami.
Obecnie moim bohaterem jest
Izana Kurokawa.
Po co tyle gadasz, Kakucho?
Zakończ to.
Tak?
Czyli jednak się zmieniłeś.
Źle cię oceniłem.
Jak on...
Jakim cudem on ciągle stoi?
To on wykończył was jednym ciosem!
Takemichi!
Na ziemię!
Zabiję cię!
Dość!
Wystarczy, Takemichi.
Toman przegrał.
Od samego początku nie mieliśmy szans wygrać tej walki.
Spójrz. Żaden z nich
nie może wstać.
Dobrze się spisałeś.
Ale
jeśli tak dalej pójdzie, umrzesz.
Toman nie przegra!
Dopóki tu jestem,
Toman nie przegra.
Na co czekasz, Kakucho?
Szybko, wykończ go.
Kaku mnie nie załatwi.
Co?
Widzę to w twoich oczach.
Wahają się i są niepewne.
Nie jest zdeterminowany, by wygrać, nawet za cenę śmierci.
Z drogi, Kakucho.
A ty jesteś zdeterminowany, Takemichi?
Masz dość determinacji, by wygrać, choćbyś miał zginąć?
Napisy: Małgorzata Fularczyk