Pistolet?
Kisaki!
Hanagaki.
Takemichi.
Co ty odwalasz?
To szczeniacka bójka!
Sytuacja jest tragiczna, ale z jakiegoś powodu…
nie boję się.
Pracujmy razem.
Jestem z ciebie dumny.
Naoto…
Dziękuję, że pokazałeś mi drogę.
Zostawiam Mikeya i Toman
w twoich rękach.
Baji.
Zadbaj o Toman, partnerze.
Chifuyu.
Wasz optymizm dodaje mi odwagi.
Dlatego…
nie mam się czego bać.
Kisaki, czego tak się boisz?
ODCINEK 47
Co jest, Kisaki?
Strzał w stopę mnie nie zabije.
Jest wiele powodów, czemu nie mogę przegrać.
Nie patrz tak na mnie.
Odzyskajmy nasz Toman.
Podziwiałem twoją determinację nawet mimo płaczu.
Dlatego to ja chciałem zrobić twój mundur.
Nie mam charyzmy jak Mikey.
Ani rozumu jak Naoto.
Co ty bredzisz?
Nie jestem sprytny jak Koko.
Nie jestem duży i silny jak Mucho.
Nie walczę tak dobrze jak Draken.
Więc…
mogę zrobić…
tylko jedno!
Nie poddam się.
Nie poddam się, choćbym miał zginąć!
Zabiję cię.
Zrób to.
-On… -On…
To łatwe, nie?
Tak samo, jak zabiłeś Emmę.
Szlag! Nie mogę się ruszyć.
Akkun…
Co jest?
To, że nie wiesz, kiedy odpuścić, nie jest twoją jedyną zaletą?
„Toman nie przegra, póki tu jestem”?
Sam nie jesteś dość silny, durniu!
Peh-yan.
Może nie masz dość siły, ale mnie to uderzyło.
Nie mogę leżeć bezczynnie.
Nakręciłeś mnie.
Chłopaki…
Takemichi.
Cieszę się, że to ty zastąpiłeś Bajiego.
Chifuyu…
Kisaki.
Chcę cię zabić za zamordowanie Bajiego.
Ale…
to tylko szczeniacka bójka.
Nie będziemy się zabijać.
Chcemy tylko przykozaczyć.
Popisać się, szpanować.
Nie możemy inaczej pokazać swojej siły, więc walczymy!
Walczymy na pięści!
Za to, w co wierzymy!
Za problemy, które dźwigamy!
Właśnie to różni Tenjiku i Toman.
Chcieliśmy sprawić, żebyście…
Izana,
jaki my w ogóle mamy cel?
No i?
Możesz walić tyle przemów, ile chcesz, śmieciu.
To nie zmienia faktu, że przegracie!
Na pewno chcesz, by Toman zniknął,
Takemichi?
Nie gadaj do mnie jak do kolegi.
Jesteście prawdziwym wrzodem na tyłku.
Dobra. Niech ci będzie.
Pójdźmy na kompromis.
Połączymy Toman i Tenjiku.
Ale nikt nie będzie rozkazywał drugiemu.
Będziemy się nazywać Tokio Manji.
Mikey zostanie przywódcą.
Co ty na to?
Niezła propozycja, co?
Kisaki.
Wbiję trochę rozumu
do twojego zgniłego mózgu.
Wstawaj, Kisaki.
Tak to się skończyło w przyszłości.
Nie jestem w nastroju na kompromis.
Dlaczego jesteś tak piekielnie uparty?
Zamknij się!
Umiałeś zabić Emmę, ale nie możesz zabić mnie?
Czemu ktoś taki jak Draken miałby kogoś zabić?
Nie rozumiałem tego.
Gdybym mógł przeżyć życie od nowa,
jest jedna rzecz, którą bym zrobił.
Zabiłbym Kisakiego!
Tak powiedział w przyszłości.
Gadasz od rzeczy.
Kisaki chce
odebrać Mikeyowi wszystko, co dla niego ważne.
Powiedz Drakenowi…
„Ken, kocham cię”.
Moje życie
było pasmem cierpień.
Zadbaj…
o Mikeya, dobrze?
Draken…
Mikey…
Emma!
Zejdź mi z drogi, Izana!
Zostań, Kisaki.
Pozbądź się każdego, kto wejdzie nam w drogę.
Co do jednego…
Pozabijam ich.
Co do jednego…
Pozabijam ich.
Nie pozwolę ci,
draniu!
Nie kozacz, śmieciu.
W końcu rozumiem…
co miałeś na myśli.
Narażasz życie,
bo chcesz pomścić śmierć Emmy.
Miałeś dobry powód!
Nie wstawaj, Takemichi.
Mikey skończył tak w przyszłości
nie bez powodu.
Doprowadziliście go do ostateczności.
Bij mnie, póki nie będziesz miał dość.
Zawzięty drań.
Ja…
Ochronię…
Dość tego, Izana!
Ochronię…
Toman i Mikeya.
Uda mi się…
ich ochronić!
Zatrzymał się?
Musiał się wypalić.
Spóźniłeś się.
Nie przegrałem.
Co?
O czym ty mówisz?
Niemożliwe.
Przywódca!
Niemożliwe!
Naprawdę?
Ale dlaczego?
Mikey…
Ale jak to?
Stracił dziś młodszą siostrę.
Powinien być w rozsypce.
To aż niemożliwe, że przyszedł.
Chcę pomówić z Takemichim.
Przyszedłeś.
Dziękuję, Takemichi.
Mikey…
Ale dlaczego?
Nie byłeś w stanie…
Draken!
Co tu robicie?
Puść mnie,
Hina.
Co?
Bo…
Możemy chwilę porozmawiać?
Takemichi…
Takemichi myślał, że ocali Emmę.
Hej!
To nie czas na takie rozmowy!
Oszalałaś?
To nie ma sensu.
Najpierw Takemichi, a teraz Hina…
Jak możesz tak mówić w takiej chwili?
Zostaw nas w spokoju.
Nie chodzi tylko o Emmę.
Takemichi uważa, że musi ocalić wielu ludzi.
No i? Co z tego?
Ja…
umarłam.
W przyszłości, za 12 lat.
Takemichi przybył z przyszłości, by temu zapobiec.
Wiem, że to brzmi absurdalnie.
Ale to prawda.
Jest zdesperowany.
Zna waszą przyszłość.
Chce ocalić was wszystkich.
Ale nie jestem w stanie mu pomóc.
Przepraszam,
Takemichi.
Przyszłam.
Co?
Powiedziałaś im?
No…
Wybacz. Wymsknęło mi się.
Wymsknęło ci się?
Co teraz?
Obydwaj byli zrozpaczeni.
Jak mają walczyć?
Cieszę się, że przyszli, ale…
Co zamierzasz, Mikey?
Z 200 z nich wciąż jest w stanie walczyć.
Dwustu?
A nas jest dwóch.
Tak.
Dać wam fory?
Fory?
Wal się!
Robisz z nas idiotów?
Chyba my wam, dupku!
To wy robicie z nas idiotów.
Za kogo mnie macie?
Dwustu chłopa?
Może być i 20 000!
Dwadzieścia tysięcy?
Mikey!
To Mikey!
Mikey, którego znam!
Mikey, którego znałem, powrócił!
Co jest?
Zabawmy się. Czas na walkę!
Zróbcie hałas, Toman!
Ale ty jesteś głośny.
- Dziękuję, Hina. - Co?
Nie potrafiłem postawić ich na nogi.
Ale twoje szczere uczucia ich poruszyły.
Nic nie rozumiesz, Takemichi.
Uczucia to mało, by kogoś poruszyć.
Co?
Poruszył ich twój upór.
Zaczyna mi dzwonić w uszach.
Nie wiem, jakich sztuczek użyli,
ale nasz plan wziął w łeb,
Kisaki.
Mikey!
Szybki jest!
Jak to jest
stać się pustą skorupą?
Izana… Kurokawa.
Pytam, jakie to uczucie stracić Shinichiro i Emmę,
Manjiro Sano!
Rozstrzygnijmy to, bracie.
Napisy: Małgorzata Fularczyk