SNOOPY I JEGO SHOW
„Przyjaciele z gniazda”.
Wiesz, chodzi o ten sen o lataniu, który wszyscy mają. Więc ja...
Ej, bananowy nosie! Zdmuchnąłeś mi interes wart pięć cent...
Z drogi, bo król jedzie!
Moje królestwo!
Udało się! Wreszcie puściłem latawiec!
Nie przeszkadzam? Mam kolację.
Bardzo proszę. To pyszna psia karma.
Wiem, że jest pyszna, bo tak było napisane na puszce.
Moje latawce!
Do licha!
Król nigdy nie kończy pracy.
Oto monarchia została przywrócona!
- Spokojnie! Jeden problem na raz! - Ja lecę!
I przygotujcie te pięciocentówki!
Snoopy?
Dlaczego ja nie mam normalnego psa?
„Zadanie: śniadanie”.
Mamy prawdziwą katastrofę.
Nie tę!
Jako starszy brat muszę dawać przykład, jeśli chodzi o drugie śniadanie.
A Sally swojego nie wzięła.
Zaniósłbym jej, ale...
Zaniesiesz to do szkoły?
Dzięki, Snoopy. Tylko zrób to szybko.
Przerwa śniadaniowa kończy się o 12.30.
I pamiętaj... Taka jest Sally po drugim śniadaniu.
A taka jest bez śniadania.
Przyjmujesz to zadanie?
Dzielny asie przestworzy,
przedarłeś się przez pozycje wroga, żeby przynieść mi drugie śniadanie.
Swoją szlachetną postawą zasłużyłeś na najwyższe odznaczenie państwowe.
To straszliwy Czerwony Baron!
Jak starszy brat mógł pozwolić, żebym nie wzięła drugiego śniadania?
Przecież to najważniejszy posiłek dnia. Zaraz po śniadaniu i kolacji.
- A to nie ty je zostawiłaś? - Nie o to chodzi!
Charlie Brown jako mój starszy brat ma obowiązek
dawać mi dobry przykład, jeśli chodzi o drugie śniadanie.
I niech się nie tłumaczy chorobą!
Zaczyna mi burczeć w brzuchu.
Wiesz, co się ze mną dzieje, kiedy robię się głodna.
Może podzielimy się moim?
Nic z tego! To nie to samo!
Ja chcę swoje śniadanie!
Zostało jeszcze pół godziny przerwy.
Charlie Brown pewnie wysłał Snoopy’ego.
Oby...
Pamiętaj, żebym nie brała do drużyny tego chłopaka z dużym nosem.
Hej!
Do poidła psom wstęp wzbroniony!
Która już godzina? 12.15!
Gdzie jest ten pies? Przerwa śniadaniowa się kończy!
Tylko nie to! W brzuchu właśnie przestało mi burczeć, a zaczęło bulgotać!
Snoopy! Sally czeka na drugie śniadanie!
Musisz je szybko jej zanieść. A jak nie, to ja!
Dlaczego Charlie Brown nie może mieć normalnego psa?
Przyjmujesz to zadanie?
Zasłużyłeś na najwyższe odznaczenie państwowe!
Cześć! Pobawisz się w piaskowni...
To nie do przyjęcia!
Dlaczego tak długo?
Kończy się przerwa śniadaniowa!
Uwaga! Zaraz wybuchnie!
Rozwaliłeś moje śniadanie!
To niewiarygodne!
Zostałam uratowana przed ogromnym głodem.
Wszystko zawdzięczam odwadze i poświęceniu asa przestworzy!
To proste zadanie! Przerosło cię?
Doceniam, że próbowałeś zanieść Sally jej drugie śniadanie.
Ale nie rozumiem, dlaczego świętujesz.
Tak, zjadłam obiad, ale drugiego śniadania już nie odrobię!
Właściwie nie wiem, czy chcę tam wracać.
Psia karma!
„Przegrzany pies”.
Kiedy jest zbyt gorąco dla lodów, jest zbyt gorąco dla mnie.
Nie wiem, dlaczego pływasz w piaskownicy, skoro Lucy urządza basenowe przyjęcie.
Psim zarazkom wstęp wzbroniony!
Mamy już wychodzić?
Lepiej słuchać ratownika.
Właśnie się zaaklimatyzowałem...
Chwilka! Myślałam, że ja tu jestem naczelnym ratownikiem!
Przepraszam. Raczej jestem asystentką naczelnego ratownika.
Wszyscy wracać do basenu!
O rety.
Wolałbym, żeby ratownicy doszli do porozumienia.
Do licha!
Psim zarazkom wstęp wzbroniony!
I więcej nie wracaj!
Ale superowo!
Zobaczcie! O, tam!
- Czy to naprawdę... - Tak sądzisz?
Myślę, że tak!
Rekin trawny!
Nie otworzę oczu!
Jest coraz bliżej! Ratujcie się!
I co ten twój głupi pies znowu robi?
Nie mam pojęcia. Ale wygląda to odświeżająco.
Wszyscy wracać do basenu!
Wiesz co? Jak na psa, czasami jednak miewasz dobre pomysły.
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW „FISTASZKI” CHARLESA M. SCHULZA